Στην μέτρηση για την “καταλληλότητα” δεν θα μπορούσε να περιληφθεί ο Αλέξης Τσίπρας. Σωστό. Ούτε βουλευτής είναι πιά, κόμμα δεν έχει ιδρύσει ακόμα, η μοναδική ιδιότητα που έχει είναι αυτή του πρώην πρωθυπουργού- οσονούπω και του συγγραφέα.

Στην “προτίμηση”, όμως, που είναι μία ευρύχωρη έννοια, το όνομά του φιγουράρει στη δεύτερη θέση, μόλις οκτώ μονάδες πίσω από τον Κυριάκο Μητσοτάκη, και δέκα τρεις μπροστά από τον (αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης) Νίκο Ανδρουλάκη.

Το πράγμα γίνεται ακόμα πιό ενδιαφέρον, όταν η δημοσκοπική εταιρεία ρωτά “ποιός/ποιά μπορεί να εκφράσει καλύτερα τον χώρο της κεντροαριστεράς”. Εκεί ο Τσίπρας γράφει “double score” από τη Ζωή Κωνσταντοπούλου και τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ.

Δεν γνωρίζω αν και οι άλλες εταιρείες μετρήσεων θα εισάγουν τον όρο “προτίμηση” (για πρωθυπουργός), ούτε αν θα δούμε να προστίθενται προσεχώς και τα ονόματα του Αντώνη Σαμαρά, ή της Μαρίας Καρυστιανού, το θέμα είναι, πάντως, ότι διαμορφώνεται “επιμελώς” δημοσκοπικό και πολιτικό περιβάλλον στο οποίο η αντιπαράθεση στις επόμενες εκλογές θα εστιάζεται στον νυν και τον πρώην πρωθυπουργό.

Η κυβέρνηση κάνει ό,τι μπορεί να συντηρήσει και να εντείνει αυτή τη μάχη του καλού με το κακό, στην οποία το δεύτερο εκπροσωπεί ο Τσίπρας του…καταστροφικού καλοκαιριού του ’15. Και είναι αλήθεια πώς μερίδα του εκλογικού κοινού που κινείται μεταξύ κέντρου και κεντροδεξιάς (ψηφίζουν ΠΑΣΟΚ ή Ν.Δ) εξακολουθεί να εμφορείται από τα προ δεκαετίας συναισθήματα οργής. Ως εκ τούτου, εκτιμούν στην κυβέρνηση, αυτός ο κόσμος θα συσπειρωθεί σε σκληρό προεκλογικό χρόνο και θα επιλέξει τον Κυριάκο Μητσοτάκη.

Στο ΠΑΣΟΚ έχουν κάθε λόγο να γκρινιάζουν για τα περί “προτίμησης”, θα έπρεπε, όμως, πρωτίστως να ανησυχούν για τους λόγους που φέρνουν τον Νίκο Ανδρουλάκη, όχι μόνο δέκα και πλέον μονάδες πίσω από τον Τσίπρα, αλλά και να ανταγωνίζεται για την τρίτη θέση με την πρόεδρο της Πλεύσης Ελευθερίας. Η δε “βελόνα” δεν ξεκολλάει από το 14% στην Εκτίμηση Ψήφου…