Δεν είναι η πρώτη φορά τα τελευταία δύο χρόνια που συνεργάτες του Σάντσεθ εμπλέκονται σε υποθέσεις σκανδάλων, το γεγονός όμως ότι μπήκε στο στόχαστρο η “πρώτη κυρία” * κλονίζει ακόμα περισσότερο την κυβέρνηση του Ισπανού σοσιαλιστή που αισθάνεται έντονα πιά την πίεση από το κεντροδεξιό Λαϊκό κόμμα και το ανερχόμενο ακροδεξιό Vox.

Η κεντροαριστερή αντιπολίτευση (από τον Ανδρουλάκη και τους Φάμελλο, Χαρίτση έως τον Τσίπρα) βλέπει να πλήττεται η “ισπανική αναλογία”. Το “παράδειγμα Σάντσεθ”, από τα μέτρα μείωσης του ΦΠΑ έναντι της πληθωριστικής κρίσης μέχρι τη σύγκρουσή του με τον Τραμπ, χρησιμοποιήθηκε κατά κόρον στην αντιπαράθεση κυβέρνησης- αντιπολίτευσης. Ακόμα και στην διαγραφή του Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλου αποτέλεσε αφορμή για τη διαγραφή του εξαιτίας της σύμπλευσής του με τον Άδωνι Γεωργιάδη.

Δύο παρατηρήσεις, ισάριθμα “διδάγματα”:

Πρώτον, η μεταφορά πολιτικών μοντέλων από άλλες χώρες στην εσωτερική σκηνή ενέχει κινδύνους. Όταν το “μοντέλο” αποφλοιώνεται από την εξιδανίκευση που του γίνεται, τότε το επιχείρημα ααποδυναμώνεται. Το είδαμε και στην περίπτωση του γαλλικού Λαϊκού Μετώπου που τόσο προβλήθηκε ως προτροπή του τύπου “να το κάνουμε όπως οι Γάλλοι” αλλά βαλτώνει στην αμφισημία των Σοσιαλιστών και στις εμμονές του Μελανσόν. Όταν δεν μπορεί κανείς να προβάλλει κάτι πρωτότυπο και λειτουργικό στον σωστό τόπο και στον σωστό χρόνο, αυτά συμβαίνουν.

Το διαπιστώνουμε και με την εκλογική αποκαθήλωση του Όρμπαν στην Ουγγαρία που πρόχειρα και επιπόλαια εξισώνεται με την ήττα του ορμπανισμού. Κάτι που είναι πιθανό να επιβεβαιωθεί με την ανάδειξη του θριαμβευτή των εκλογών Πέτερ Μάγιαρ σε εξευγενισμένο και πιό κοντά στον ευρωπαϊκό μέσο όρο συνεχιστή αρκετών πολιτικών του επί 16 χρόνια Ούγγρου πρωθυπουργού.

Δεύτερον, στην Ισπανία λειτουργούν, όπως αποδεικνύεται, οι θεσμοί. Ισπανός δικαστής άσκησε δίωξη στη σύζυγο του Σάντσεθ, η ισπανική δικαιοσύνη έχει στείλει στο εδώλιο πρώην στενό του συνεργάτη.

* Στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται η δημιουργία μιας ειδικής έδρας στο Πανεπιστήμιο Complutense της Μαδρίτης, την οποία συνδιηύθυνε η Μαρία Μπεγκόνια Γκόμεθ. Σύμφωνα με τη δικαστική απόφαση, η 55χρονη φέρεται να ιδιοποιήθηκε δημόσιους πόρους και να αξιοποίησε κυβερνητικές διασυνδέσεις για ίδια συμφέροντα.