Ως προς την πρόθεση ψήφου (χωρίς αναγωγή), η ΝΔ παραμένει κυρίαρχη με 24,5%, διατηρώντας σημαντική απόσταση 13,5 μονάδων από το ΠΑΣΟΚ.

Στη δεύτερη θέση βρίσκεται το ΠΑΣΟΚ με 11%, ενώ ακολουθούν η Ελληνική Λύση (8,5%), το ΚΚΕ (7,5%) και η Πλεύση Ελευθερίας (7%). Σε χαμηλότερα επίπεδα καταγράφονται ο ΣΥΡΙΖΑ (5%), η Φωνή Λογικής (3,5%) και το ΜέΡΑ25 (3%).

Ένα από τα σημεία που χρίζουν προσοχής είναι το υψηλό ποσοστό αναποφάσιστων, περίπου στο 1/4 των ερωτηθέντων κι επιλογών «άλλου κόμματος», που συνολικά φτάνει το 25,5%.

Σε ό,τι αφορά τα σενάρια συνεργασιών, οι προτιμήσεις των πολιτών εμφανίζονται κατακερματισμένες. Παρά την πληθώρα επιλογών, δεν διαμορφώνεται κάποια σαφής και ισχυρή εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης. Οι ψηφοφόροι της ΝΔ εξακολουθούν να προκρίνουν λύσεις που περιλαμβάνουν τη δική τους παράταξη, κυρίως σε συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ ή δυνάμεις του ευρύτερου κεντροδεξιού χώρου.

Μέσα σε αυτό το ρευστό περιβάλλον, εξετάζεται και η δυναμική πιθανών νέων πολιτικών εγχειρημάτων, όπως το κόμμα Καρυστιανού και Τσίπρα.

Τα ευρήματα δείχνουν ότι περίπου το 10% δηλώνει πως σίγουρα θα στήριζε εκλογικά ένα κόμμα του πρώην πρωθυπουργού, με τη μέγιστη δυνητική επιρροή ενός τέτοιου εγχειρήματος να φτάνει, στην παρούσα φάση, το 24%. Αντίστοιχα, οι βέβαιοι εκλογείς ενός σχηματισμού υπό τη Μαρία Καρυστιανού ανιχνεύονται στο 6%, ενώ η μέγιστη δυνητική εκλογική επιρροή του αγγίζει το 22%.

Τα ευρήματα δείχνουν ότι, αν και υπάρχει ένα θεωρητικό ενδιαφέρον, η πραγματική εκλογική τους απήχηση παραμένει περιορισμένη και σε κάθε περίπτωση δεν φαίνεται ικανή, στην παρούσα φάση, να ανατρέψει τις βασικές πολιτικές ισορροπίες.

Αναφορικά με την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, οι απόψεις των ερωτηθέντων κατανέμονται, με σημαντικό μέρος να αναγνωρίζει και τον ρόλο διαχρονικών παθογενειών του κρατικού μηχανισμού.

Τα δεδομένα καταδεικνύουν ότι η συζήτηση γύρω από τον πρώην πρωθυπουργό αποτελεί ήδη κρίσιμο παράγοντα στη διαμόρφωση του πολιτικού κλίματος, ακόμη και πριν από οποιαδήποτε επίσημη ανακοίνωση. Η πιθανότητα ενός νέου κόμματος φαίνεται να λειτουργεί ως καταλύτης για την επόμενη φάση του πολιτικού ανταγωνισμού.

Ποια συναισθήματα προκαλεί μια πιθανή επιστροφή

Η αποτύπωση της στάσης των πολιτών απέναντι σε μια πιθανή επιστροφή του Αλέξη Τσίπρα δείχνει σημαντική πολυδιάσπαση.

Κυριότερες απαντήσεις:

• 29%: «Με αφήνει αδιάφορο»
• 21%: «Με θυμώνει»
• 13%: «Με κάνει να ελπίζω»
• 12%: «Μου προκαλεί περιέργεια»
• 11%: «Με θλίβει»
• 10%: «Με φοβίζει»
• 3%: «Με χαροποιεί»

Τα βασικότερα μειονεκτήματα

Στα δύο κυριότερα μειονεκτήματα που επιλέγουν οι πολίτες για τον Αλέξη Τσίπρα, είναι η ασυνέπεια σε αυτά που λέει και κάνει και η απουσία ειλικρίνειας.

Τα πλεονεκτήματα

Στα δύο σημαντικότερα πλεονεκτήματα που αποδίδονται στον πρώην πρωθυπουργό, κυριαρχεί η άποψη ότι «μπορεί να αισθανθεί τις ανησυχίες των απλών ανθρώπων» και είναι ακέραιος χαρακτήρας. Ένα 56% απαντά ότι δεν έχει πλεονεκτήματα.

Πρόθεση ψήφου για έναν νέο πολιτικό φορέα

Στην υποθετική ερώτηση για το πόσο πιθανό είναι να ψηφίσουν έναν νέο πολιτικό φορέα υπό την ηγεσία του Αλέξη Τσίπρα στις επόμενες εθνικές εκλογές, ένα 22% συνολικά το θεωρεί βέβαιο και σχετικά πιθανό:

Μπορεί νέο κόμμα να καλύψει το «αντιπολιτευτικό κενό»;

Στο ερώτημα αν ένα νέο κόμμα υπό τον Αλέξη Τσίπρα θα μπορούσε να καλύψει το λεγόμενο «αντιπολιτευτικό κενό», οι απαντήσεις δείχνουν σοβαρές επιφυλάξεις. Σίγουρα και μάλλον απαντά συνολικά ένα 31%, ενώ το 65% δηλώνει σίγουρα και μάλλον όχι.

Στο ερώτημα στο ερώτημα αν θα μπορούσε να φέρει ανατροπές στο πολιτικό σκηνικό, οι απόψεις είναι μοιρασμένες.

Το πολιτικό στίγμα του Αλέξη Τσίπρα

Οι πολίτες τοποθετούν σήμερα τον Αλέξη Τσίπρα κυρίως στην κεντροαριστερά (37%) και την αριστερά (35%).

Η Ελληνική Λύση κερδίζει έδαφος και ανεβαίνει στο 10%, προσπερνώντας την Πλεύση Ελευθερίας, της οποίας η επιρροή μειώνεται στο 8%. Για το ΚΚΕ (8%) και τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ (7%) δεν καταγράφονται διαφοροποιήσεις, εν αντιθέσει με τη Φωνή Λογικής, η οποία αυξάνει δυνάμεις, φτάνοντας το 4%.

Το ΜεΡΑ25 καταγράφεται στο 3,5%, ενώ άλλα κόμματα, όπως η Νίκη (2%), η Νέα Αριστερά (1,5%) και το Κίνημα Δημοκρατίας (1,5%) σημειώνουν χαμηλότερες επιδόσεις και δεν περνούν τον πήχη της εισόδου στη Βουλή.

Στην εκτίμηση της ψήφου, η οποία αποτελεί υποθετικό σενάριο στη βάση της αναλογικής κατανομής των αναποφάσιστων εκλογέων, αν διεξάγονταν αύριο εκλογές θα πρόκυπτε 8κομματική βουλή, με τη Ν.Δ. να συγκεντρώνει 27%, το ΠΑΣΟΚ 13%, την Ελληνική Λύση 11,5%, την Πλεύση Ελευθερίας και το ΚΚΕ 9%, τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ 8%, τη Φωνή Λογικής 4,5%, το ΜεΡΑ25 4% και τα υπόλοιπα κόμματα ποσοστά που δεν θα εξασφάλιζαν κοινοβουλευτική εκπροσώπηση.

Όπως προκύπτει από τη δημοσκόπηση της Prorata, μέτρια προς υψηλή για το σημείο του εκλογικού κύκλου συσπείρωση σε σχέση με το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών παρουσιάζουν η Νέα Δημοκρατία (74%) και το ΠΑΣΟΚ (73%), με το κυβερνών κόμμα, ωστόσο να υπολείπεται αρκετά των εκλογικών του επιδόσεων στις βουλευτικές εκλογές του 2023. Αντίθετα, πολύ χαμηλή συσπείρωση καταγράφει ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ (39%) σε σχέση με τις ευρωεκλογές του 2024, σημειώνοντας εκροές εκλογέων προς έναν αστερισμό κομμάτων, με κύριους ευνοημένους την Πλεύση Ελευθερίας, το ΠΑΣΟΚ, το ΜεΡΑ25 και το Κίνημα Δημοκρατίας, ενώ οι όποιες απώλειες για τη Ν.Δ. κατευθύνονται κατά κανόνα σε κόμματα δεξιότερα αυτής (Φωνή Λογικής και Ελληνική Λύση) και αυτές του ΠΑΣΟΚ προς τη ΝΔ, την Πλεύση Ελευθερίας και το ΚΚΕ.

Παράλληλα, το 16% της κοινής γνώμης θεωρεί ότι την πιεστικότερη στην κυβέρνηση αντιπολίτευση ασκεί η Ελληνική Λύση, το 14% ότι την ασκεί η Πλεύση Ελευθερίας, το 13% το ΠΑΣΟΚ και το 5% το ΚΚΕ. Ωστόσο, το 40% εκτιμάει ότι κανένα κόμμα δεν πιέζει επαρκώς την κυβέρνηση. Ως ενδείξεις των συνολικότερων δημογραφικών διαφοροποιήσεων που καταγράφονται στις πολιτικές στάσεις, οι νεότεροι εκλογείς και τα χαμηλότερα εισοδήματα αξιολογούν με θετικότερο τρόπο απ’ ότι οι μεγαλύτερες ηλικίες και τα υψηλότερα εισοδήματα την αντιπολιτευτική αποτελεσματικότητα της Ελληνικής Λύσης και της Πλεύσης Ελευθερίας, την ίδια στιγμή που το ποσοστό, το οποίο λαμβάνει το κόμμα του Κ. Βελόπουλου στον σχετικό δείκτη μεταξύ των εκλογέων της βόρειας Ελλάδας σκαρφαλώνει στο 24%.

Στο ερώτηση «Ποιον πολιτικό αρχηγό εμπιστεύεστε περισσότερο για πρωθυπουργό», σταθερά στην πρώτη θέση φιγουράρει η απάντηση «Κανένας» με 34%. Ακολουθεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης με 27% και με μεγάλη διαφορά από τον Νίκο Ανδρουλάκη ο οποίος τερματίζει τρίρος με 8%. Ζωή Κωνσταντοπούλου, Δημήτρης Κουτσούμπας και Κυριάκος Βελόπουλος ισοψηφούν με 6% και έπεται ο Σωκράτης Φάμελλος με 5%.

Η εικόνα ως προς την καταλληλότητα για την πρωθυπουργία αλλάζει όταν στην «εξίσωση» μπαίνουν και τα ονόματα των Αλέξη Τσίπρα και Αντώνη Σαμαρά, υπό το φως των σεναρία για την ίδρυση νέων κομμάτων υπό τους πρώην πρωθυπουργούς.

Στο σενάριο αυτό, πρώτος παραμένει ο «Κανένας» με 29%, δεύτερος έρχεται ο Κυριάκος Μητσοτάκης με 25% και τρίτος ο Αλέξης Τσίπρας με 11%. Ακολουθούν οι Κυριάκος Βελόπουλος και Νίκος Ανδρουλάκης με 6% έκαστος και έπονται ο Δημήτρης Κουτσούμπας με 5%, ο Αντώνης Σαμαράς με 4% και οι Σωκράτης Φάμελλος, Αφροδίτη Λατινοπούλου και Ζωή Κωνσταντοπούλου με 3%.

Σε ό,τι αφορά το ενδεχόμενο δημιουργίας νέου κόμματος από τον πρώην πρωθυπουργό, Αλέξη Τσίπρα, το 66% απαντά πως σίγουρα δεν θα το ψήφιζε, το 12% πως είναι σχετικά πιθανό να το ψηφίσει, το 11% πως είναι σχετικά απίθανο να το ψηφίσει και το 8% πως σίγουρα θα το ψηφίσει.

Σε αντίστοιχο ερώτημα για το ενδεχόμενο ίδρυσης νέου κόμματος υπό τον Αντ. Σαμαρά, το 74% απαντά πως σίγουρα δεν θα το ψήφιζε, το 11% πως είναι σχετικά απίθανο να το ψηφίσει, το 10% δηλώνει πως είναι σχετικά πιθανό να το ψηφίσει και το 3% πως σίγουρα θα το ψήφιζε.

Σε σχέση με την παρουσία πολιτικών προσώπων στη ΔΕΘ και σε άλλες εκδηλώσεις της περιόδου, τα ευρήματα υποδεικνύουν σχετικά χαμηλό βαθμό ενδιαφέροντος, με εξαίρεση τη περίπτωση του πρωθυπουργού: τo 69% παρακολούθησε αποσπάσματα από την ομιλία ή τη συνέντευξη τύπου του πρωθυπουργού, ποσοστό το οποίο περιορίζεται στο 49% για τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, στο 39% για τον Α. Τσίπρα και στο 35% για τον Σ. Φάμελλο.

Ως προς τις εξαγγελίες του Κ. Μητσοτάκη προκύπτει μέτριος προς χαμηλός βαθμός ικανοποίησης, και εφόσον αυτές υλοποιηθούν, εξαιρετικά χαμηλή εκτίμηση επιδραστικότητας στην καθημερινότητα των πολιτών. Συγκεκριμένα, το ποσοστό όσων δηλώνουν σχετική ή υψηλή ικανοποίηση από τις εξαγγελίες φτάνει στο 24%, ενώ το ποσοστό όσων δηλώνουν ότι εφόσον αυτές υλοποιηθούν η ζωή τους θα βελτιωθεί πολύ ή αρκετά περιορίζεται στο 14%, αυτών που εκτιμούν ότι θα βελτιωθεί λίγο στο 25% και αυτών που ισχυρίζονται ότι δεν θα υπάρξει καμία απολύτως βελτίωση στο 60%.

Ηχηρά «καμπανάκια» για την κυβέρνηση προκύπτουν και από τα ευρήματα ως πολιτική και οικονομική κατάσταση της χώρας. Ένας στους δύο δηλώνει πως το κυρίαρχο συναίσθημά του είναι η απογοήτευση, το 40% απαντά πως νιώθει θυμό και το 50% απελπισία.

Ως προς την οικονομία συνολικότερα, σχεδόν 6 στους 10 δεν είναι καθόλου ικανοποιημένοι ως προς τις επιδόσεις της κυβέρνησης, το 22% απαντά «όχι ιδιαίτερα» και μόλις το 20% δηλώνει πολύ ή αρκετά ικανοποιημένο. Την ίδια στιγμή, μόλις το 14% θεωρεί ότι η κατάσταση στο οικονομικό πεδίο θα ήταν καλύτερη με μια κυβέρνηση της Ελληνικής Λύσης, το 13% με μια κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και μόλις το 10% αν κυβερνούσε η Πλεύση Ελευθερίας. Συμπληρωματικά, ούτε η προοπτική σχηματισμού μιας κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ δείχνει ότι πείθει πως θα μπορούσε να αλλάξει τα πράγματα (12%), ακόμα και αν συνολικά προκαλεί σημαντικά μικρότερη ανησυχία συγκριτικά με άλλα σενάρια διακυβέρνησης.

Πάνω από 7 στους 10 θεωρούν πως η χώρα κινείται προς τη λάθος κατεύθυνση

Επιπλέον, η συντριπτική πλειονότητα (72%) απαντά πως η χώρα κινείται σίγουρα ή μάλλον προς τη λάθος κατεύθυνση, ενώ μόλις το 26% κρίνει πως σίγουρα/μάλλον η χώρα πηγαίνει στη σωστή πορεία.

Η ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ:

Σε μία πρώτη εικόνα εξάγονται τα εξής συμπεράσματα:

• Ο πρωθυπουργός δείχνει να απολαμβάνει τη στήριξη της συντριπτικής πλειονότητας της σημερινής εκλογικής βάσης της ΝΔ. Το σενάριο σχηματισμού αυτοδύναμης κυβέρνησης δεν αποκλείεται από τους πολίτες, αλλά ως εκτίμηση δείχνει να τη συμμερίζεται μειοψηφική μερίδα της κοινωνίας. Ωστόσο η κυβέρνηση – δικαίως ή αδίκως – δείχνει να γίνεται αντιληπτή από την κοινωνία ως παράγοντας πολιτικής αποσταθεροποίησης, βάσει της στάσης της στην υπόθεση των Τεμπών.
• Μια σημαντική μερίδα της κοινωνίας βλέπει με θετική ματιά την προοπτική σύγκλισης δυνάμεων – ενδεχομένως και ετερόκλητων – που έχουν αναφορές στον χώρο της πληθυντικής Αριστεράς, και κυρίως φαίνεται πως προσβλέπουν σε έναν εναλλακτικό αριστερού / προοδευτικού προσανατολισμού πολιτικό ορίζοντα, ο οποίος όμως θεωρείται ότι θα πρέπει να σχηματιστεί με τρόπο οραματικό και συγκεκριμένη – εναλλακτική της κυρίαρχης – προγραμματική ατζέντα. Σε αυτή τη διαδικασία – τουλάχιστον σε ότι αφορά τα κόμματα τα οποία συμπεριλήφθηκαν στη διερεύνηση – φαίνεται πως αρχικά δεν αποκλείεται κάποιος πολιτικός φορέας (ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, ΠΑΣΟΚ, Πλεύση Ελευθερίας, Νέα Αριστερά) ως κομμάτι του παραπάνω ορίζοντα.
• Επιβεβαιώνεται η γενικευμένη αίσθηση ότι το κόμμα της Ζωής Κωνσταντοπούλου «ήρθε για να μείνει», είτε ως κόμμα αντιπολίτευσης χωρίς κυβερνητική προοπτική, είτε ως κόμμα το οποίο δεν αποκλείεται στην πορεία να αποκτήσει κυβερνητική κλίση, δεδομένου ότι αθροιστικά οι δύο παραπάνω εκτιμήσεις αγκαλιάζουν το 40% της κοινής γνώμης.

ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ ΤΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ:

Ποιος προσλαμβάνεται από την κοινή γνώμη ως παράγοντας απειλής για την πολιτική σταθερότητα της χώρας, βάσει της στάσης που τηρεί γύρω από την υπόθεση των Τεμπών;

Περίπου 2 στους 3 (63%) απαντάει «η κυβέρνηση», ενώ περίπου 1 στους 3 (30%) «η αντιπολίτευση», τεκμηριώνοντας σε επίπεδο κοινωνίας μια περίπου αντεστραμμένη εικόνα σε σχέση με την αντίστοιχη κυβερνητική αφήγηση.

Έπειτα, ως προς ένα βασικό ερώτημα που τίθεται στο δημόσιο διάλογο κατά την τρέχουσα περίοδο, επηρεάζοντας απολύτως τις σχετικές πολιτικές αναλύσεις, είναι αν η Νέα Δημοκρατία μπορεί να εξασφαλίσει αυτοδυναμία στις επόμενες βουλευτικές εκλογές. Και σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας, μια τέτοια προοπτική δεν πιθανολογείται ως ιδιαίτερα πιθανή. Πιο συγκεκριμένα, το 14% θεωρεί πολύ πιθανό ένα τέτοιο ενδεχόμενο, το 20% σχετικά πιθανό, ενώ η πλειοψηφία (63%) θεωρεί πως είναι σχετικά ή πολύ απίθανο να συμβεί.

Τι θα έπρεπε, να συμβεί κατά την περίπτωση αδυναμίας σχηματισμού αυτοδύναμης κυβέρνησης στις επόμενες βουλευτικές εκλογές;

H μεγαλύτερη μερίδα (30%), θεωρεί ότι θα έπρεπε να προκηρυχθούν νέες έως ότου προκύψει αυτοδύναμη κυβέρνηση, ενώ αντίστοιχη μερίδα (29%), θεωρεί ότι δεν θα έπρεπε να προκηρυχθούν νέες κάλπες αλλά εφόσον κάτι τέτοιο ήταν εφικτό, να σχηματιστεί κυβέρνηση συνεργασίας κεντροαριστερών και αριστερών δυνάμεων. Δύο άλλα, πιθανώς εφικτά σενάρια, δηλαδή αυτό του σχηματισμού κυβέρνησης της ΝΔ με το ΠΑΣΟΚ αλλά και κυβέρνησης συνεργασίας της ΝΔ με άλλα δεξιά κόμματα, φαίνεται πως αποτελούν την βέλτιστη δυνατή λύση, για περιορισμένα κοινά, συγκεντρώνοντας ποσοστά της τάξης του 17% και 14%, αντίστοιχα.

Μετά και τις τελευταίες εξελίξεις, που τραυματίζουν σύμφωνα με τα δημοσκοπικά δεδομένα, την εμπιστοσύνη σημαντικής μερίδας εκλογέων απέναντι στην κυβέρνηση, τίθεται στο δημόσιο διάλογο το ερώτημα, αν πράγματι το κυβερνών κόμμα θα καταγράψει στις επόμενες εκλογές καλύτερο αποτέλεσμα υπό την ηγεσία του Κυριάκου Μητσοτάκη ή υπό την ηγεσία κάποιου άλλου προσώπου. Σε αυτό το ζήτημα, η μεγαλύτερη μερίδα της κοινής γνώμης (46%) μάλλον αναμενόμενα – λόγω του αντικυβερνητικού κλίματος της περιόδου που σε μεγάλο βαθμό αντανακλάται στο πρόσωπο του Κυριάκου Μητσοτάκη – εκτιμάει ότι η ΝΔ θα πετύχει καλύτερα αποτελέσματα με αλλαγή ηγεσίας, ενώ μια μικρότερη αλλά σημαντικά μεγαλύτερη της εκλογικής επιρροής του κόμματος (36%) εκτιμάει ότι θα πετύχει το καλύτερο δυνατό με τον νυν ηγέτη της στο τιμόνι του κόμματος, ποσοστό, το οποίο εκτινάσσεται στο 84% μεταξύ όσων θεωρούν πιθανότερο να στηρίξουν το κυβερνών κόμμα στις επόμενες εκλογές εθνικής κλίμακας.

Ποιες στάσεις, , κυριαρχούν απέναντι στην προοπτική που στον δημόσιο διάλογο έχει εμπεδωθεί ως «εναλλακτική προοδευτική λύση» στη διακυβέρνηση της χώρας;

Σαφώς, η νοηματοδότηση ενός τέτοιου πολιτικού ορίζοντα ποικίλλει και ως προς το περιεχόμενο της και ως προς τους εν δυνάμει επιθυμητούς εμπλεκόμενους πολιτικούς δρώντες. Η παρούσα έρευνα επιχείρησε, ωστόσο – πέρα από επιμέρους διαφοροποιήσεις ως προς τη νοηματοδότηση και άρα περιορισμούς ως προς την ερμηνεία των αποτελεσμάτων – να διερευνήσει το εύρος της κοινωνικής απήχησης ενός τέτοιου ορίζοντα αλλά και της επιθυμίας για εμπλοκή συγκεκριμένων πολιτικών κομμάτων σε αυτόν. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, ο σκληρός πυρήνας των υποστηρικτών μιας τέτοιας προοπτικής ανιχνεύεται στο 25% (σσ. «συμφωνώ με την άποψη ότι η χώρα χρειάζεται εναλλακτική προοδευτική λύση στη διακυβέρνηση της χώρας»), ενώ αγκαλιάζει συνολικά το 45% της κοινής γνώμης, δεδομένου ότι ένα επιπλέον 20% «μάλλον συμφωνεί» με την άποψη ότι η χώρα χρειάζεται μια τέτοια λύση. Την ίδια στιγμή, μια σημαντική μερίδα (46%) «διαφωνεί» ή «μάλλον διαφωνεί» με μια τέτοια προοπτική, ενώ το 9% δεν έχει σχηματίσει άποψη επί του θέματος.

Εστιάζοντας, μεταξύ της μερίδας που διάκειται επί της αρχής θετικά προς έναν τέτοιο πολιτικό ορίζοντα (45%), τα ευρήματα είναι αποκαλυπτικά: Δεν υπάρχουν πολιτικοί παίκτες που με τρόπο σαφή αποκλείονται από μια τέτοια πιθανή πολιτική κίνηση, με το κόμμα της Ζωής Κωνσταντοπούλου, την Πλεύση Ελευθερίας, να αναδεικνύεται οριακά, ως η πιο επιθυμητή προς συμμετοχή σε μια τέτοια διαδικασία, περίπτωση πολιτικού κόμματος.

Περί δημιουργίας νέου πολιτικού φορά στον ευρύτερο μη δεξιό χώρο, επιμένουν στη δημόσια σφαίρα. Πως όμως στέκεται απέναντι σε μια τέτοια προοπτική το κοινό που βλέπει θετικά την προοπτική «εναλλακτικής προοδευτικής λύσης» στη διακυβέρνηση της χώρας; Οι περισσότεροι/ες, θεωρούν ότι θα πρέπει να δημιουργηθεί νέος φορέας, είτε με ανοιχτές στην κοινωνία εκλογές, είτε με συνεργασία των υφιστάμενων κομμάτων, ενώ μια μικρή αλλά όχι αμελητέα μειοψηφία αυτών θεωρεί ότι δεν χρειάζεται να δημιουργηθεί νέο πολιτικό υποκείμενο στο χώρο.

Επανερχόμενοι/ες, στην μεγάλη εικόνα του γενικού πληθυσμού, η έρευνα επιχείρησε να αποτυπώσει και τις μεγαλύτερες κατά την πρόσληψη της κοινής γνώμης «αδυναμίες» των κομμάτων που συναποτελούν με την ευρεία έννοια αυτό που στον δημόσιο διάλογο χαρακτηρίζεται ως «προοδευτικός χώρος». Σε αυτό τον άξονα διερεύνησης, η μεγαλύτερη μερίδα της κοινής γνώμης (37%) εκτιμάει ότι ο χώρος υστερεί σε επίπεδο διατύπωσης οράματος και εναλλακτικού προγράμματος διακυβέρνησης, ενώ ακολουθεί το ζήτημα της έλλειψης «ηγετικών φυσιογνωμιών» (29%) και της ύπαρξης «ικανών στελεχών».

Τέλος, η έρευνα καταπιάστηκε και με το κόμμα που – δικαίως ή αδίκως – συζητιέται όσο κανένα άλλο κατά την τρέχουσα περίοδο. Διάφορα ερωτήματα έχουν τεθεί στον δημόσιο διάλογο: Τι πραγματικά είναι πολιτικά το κόμμα της Ζωής Κωνσταντοπούλου; Είναι ένα κόμμα που μπορεί να αποκτήσει δυναμική αμφισβήτησης της Νέας Δημοκρατίας; Και, εν τέλει, «θα έχει διάρκεια στην πολιτική ζωή της χώρας»; Σύμφωνα, με την πλειοψηφία της κοινής γνώμης (57%), η Πλεύση Ελευθερίας είναι ένα κόμμα «επικαιρότητας», το οποίο δεν θα παρουσιάσει ανθεκτικότητα στη μακρά περίοδο, σύμφωνα με το 22% είναι ένα κόμμα το οποίο «ήρθε για να μείνει» αλλά χωρίς δυνατότητα να μετασχηματιστεί σε κόμμα κυβερνητικής κλίσης, ενώ σύμφωνα με την μικρότερη αλλά κοινωνικά ορατή μερίδα της κοινής γνώμης (18%), το κόμμα της Ζωής Κωνσταντοπούλου θα έχει διάρκεια στην πολιτικής ζωή της χώρας, χωρίς να αποκλείεται το ενδεχόμενο να αποκτήσει και κυβερνητική κλίση.

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας, το κύριο μήνυμα που επιδίωξαν να στείλουν οι διαδηλωτές είναι «να αποδοθεί δικαιοσύνη στην υπόθεση των Τεμπών και να τιμωρηθούν οι ένοχοι» (76%). Ακολουθεί το μήνυμα πως «είμαστε εδώ και λογοδοτείτε για όσα δεν πηγαίνουν καλά τα τελευταία χρόνια» (46%). Στη συνέχεια βρίσκεται το μήνυμα πως πρέπει να γίνουν όσα χρειάζεται ώστε να μην ξανασυμβεί κάτι αντίστοιχο (31%), ενώ χαμηλότερη υποστήριξη καταγράφει το αίτημα «να μαθευτεί η αλήθεια» στην υπόθεση των Τεμπών (19%).

Αναφορικά με τον αποδέκτη του πολιτικού μηνύματος των διαδηλώσεων, το 38% στοχεύει αποκλειστικά την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, ενώ το 34% θεωρεί ότι η κριτική στρέφεται κυρίως προς την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, αλλά και δευτερευόντως προς τις προηγούμενες κυβερνήσεις άλλων κομμάτων. Τέλος, το 28% αποδίδει εξίσου ευθύνες σε όλες τις κυβερνήσεις των τελευταίων ετών.

Σχετικά τις αξίες με βάση τις οποίες κινητοποιήθηκαν οι διαδηλωτές, η «Δικαιοσύνη» κυριαρχεί (87%), ενώ ακολουθούν η «Διαφάνεια» (40%), η «Λογοδοσία» (24%), η «Ασφάλεια» (23%), και η «Αξιοπρέπεια» και «Αλληλεγγύη» με 11% αντίστοιχα.

Τέλος, σε σχέση με το τι πιστεύουν οι συμμετέχοντες ότι χρειάζεται η χώρα, το 78% προκρίνει την «αλλαγή της κυβέρνησης», με το 19% να προτιμά «άμεση βελτίωση της απόδοσης της κυβέρνησης», ενώ μόλις το 3% δεν εξέφρασε άποψη.

Στην πρόθεση ψήφου, η Νέα Δημοκρατία καταγράφει 22,5% και το ΠΑΣΟΚ ακολουθεί με 15%, η Ελληνική Λύση με 11%, το ΚΚΕ και η Πλεύση Ελευθερίας με 9%, ο ΣΥΡΙΖΑ με 8%, η Φωνή Λογικής 6%, η Νέα Αριστερά 2,5%, η Νίκη 2%, το ΜέΡΑ25 2% και το Κίνημα Δημοκρατίας 1,5%. «Άλλο κόμμα» δηλώνει ότι θα ψηφίσει το 2% και «δεν έχω αποφασίσει» το 9%.

Στην εκτίμηση ψήφου τα αντίστοιχα ποσοστά διαμορφώνονται ως εξής:

• Νέα Δημοκρατία 25%
• ΠΑΣΟΚ 16,5%
• Ελληνική Λύση 12,5%
• ΚΚΕ 10%
• Πλεύση Ελευθερίας 10%
• ΣΥΡΙΖΑ 9%
• Φωνή Λογικής 6,5%
• Νέα Αριστερά 3%
• Νίκη 2%
• ΜέΡΑ25 2%
• Κίνημα Δημοκρατίας 1,5%

Στο ερώτημα αν «θα αποδοθεί δικαιοσύνη στην υπόθεση των Τεμπών», το 68% απαντά «όχι», ενώ το 28% απαντά «ναι».

Ερωτώμενοι σχετικά με το πόσο ικανοποιημένοι είναι οι πολίτες από την συμμετοχή κάθε φορέα στη διαλεύκανση της υπόθεσης, για την κυβέρνηση, «πολύ ικανοποιημένο» δηλώνει το 10%, «αρκετά» το 12%, «όχι και τόσο» το 14%, «καθόλου» το 43%.

Σε ό,τι αφορά τη δικαιοσύνη, «πολύ ικανοποιημένο» δηλώνει το 12%, «αρκετά» το 13%, «όχι και τόσο» το 29% και «καθόλου» το 45%. Από την αντιπολίτευση «πολύ ικανοποιημένο» δηλώνει μόλις το 3%, «αρκετά» το 24%, «όχι και τόσο» το 40% και «καθόλου» το 31%.

Για τις κινητοποιήσεις/διαδηλώσεις, «πολύ ικανοποιημένο» δηλώνει το 43%, «αρκετά» το 30%, «όχι και τόσο» 13%, «καθόλου» 12%. Τέλος, για τις δράσεις των συγγενών, «πολύ ικανοποιημένο» δηλώνει το 60%, «αρκετά» το 18%, «όχι και τόσο» το 11% και «καθόλου» το 9%.

Οι πολίτες αξιολογούν την ακρίβεια ως το σημαντικότερο πρόβλημα και ακολουθούν θέματα Δικαιοσύνης, Υγεία, Εθνικά Θέματα, χαμηλοί μισθοί…

ΔΕΙΤΕ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΤΗ ΜΕΤΡΗΣΗ:

Κάποιες φέρουν αρνητικό φορτίο, άλλες θετικό. Ορισμένες φαίνεται πως δύσκολα θα επιβιώσουν με τον ερχομό της νέας χρονιάς, ενώ, άλλες, φαίνεται πως θασυντροφεύσουν και το 2025, συναντώντας νέες, πιο αισιόδοξες, και άλλες, λιγότερο αισιόδοξες. Δεκάδες λέξεις που αντικατοπτρίζουν τις προκλήσεις και τις ευκαιρίεςτης χρονιάς που έρχεται, όχι μόνο σε ατομικό, αλλά και σε συλλογικό επίπεδο.

• Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της ετήσιας εορταστικής μελέτης της Prorata που διεξήχθη ποσοτικά σε αντιπροσωπευτικό δείγμα 1.634 ατόμων αλλά και ποιοτικά σε 4 ομάδες εστίασης (focusgroups), στην κορυφή της λίστας αποτίμησης των πολιτικών εξελίξεων του 2024 βρίσκονται οι λέξεις «αναξιοπιστία»,«κρίση», «αστάθεια» και «οπισθοδρόμηση».

Την ίδια στιγμή, η συζήτηση γύρω από την «woke» και «anti-woke» κουλτούρα, καθώς και η έννοια του «λαϊκισμού», αναμφίβολα άφησε σημαντικό αποτύπωμα στην πολιτική σκέψη της ελληνικής κοινωνίας. Στον τομέα της τεχνολογίας, ξεχώρισε η λέξη «ψηφιοποίηση», ως η κορυφαία έννοια για το έτος που φεύγει, ενώ άλλες όπως η «αποξένωση» και η «παρακολούθηση» ανέδειξαν τις λανθάνουσες ανησυχίες και φόβους της κοινωνίας για τις συνέπειες της τεχνολογικής προόδου.

• Συνολικότερα, οι λέξεις που επιλέχθηκαν ως αυτές που περιγράφουν καλύτερα τις σκέψεις, τα συναισθήματα και τα βιώματα της κοινωνίας για το 2024 ήταν η «επιβίωση», η «φθορά» και ο «επαναπροσδιορισμός». Άλλες λέξεις που ξεχώρισαν ήταν η «ματαίωση», η «απώλεια» αλλά και η «ανθεκτικότητα».

Την ίδια στιγμή, ο στόχος της «επιβίωσης»μοιάζει ότι παραμένει κυρίαρχος και για το 2025, ενώ με το βλέμμα προς το μέλλον, ο«επαναπροσδιορισμός»φαίνεται πως θα συνοδευτεί και από μια διάθεση αλλαγής και «εξέλιξης».

Η εορταστική έρευνα της Prorata, ωστόσο διερεύνησε και θεματικές που αφορούν στο λεξιλόγιο της Gen-Z (και όχι μόνο). Πόσο καλά γνωρίζουμε τι σημαίνει «κρίντζ», «φλεξάρω», «ντελούλου»και «φασαίος»; Αν και η ελληνική κοινωνία μοιάζει εξοικειωμένη με slangλέξεις, όπως «κάγκουρας» και «YOLO» δεν συμβαίνει το ίδιο με άλλες,λιγότερο γνωστές στο ευρύ κοινό, όπως «τσότσο», «μπροκολόκο», «σλέι» και «λούζω».

Μια slang λέξη, όμως, σίγουρα ξεχωρίζει: Ντελούλου! Μια λέξη που προσλαμβάνεται από την κοινή γνώμη ως η περισσότερο ευρηματική από οποιαδήποτε άλλη που χρησιμοποιεί η Gen-Z και η οποία σε γενικές γραμμές περιγράφει μια κατάσταση κατά την οποία κάποιο άτομο έχει μη ρεαλιστικές προσδοκίες, και γενικότερα, μια ροπή προς τις ψευδαισθήσεις.

Ο όρος προέρχεται από τη λέξη «delusional», και ενώ αρχικά χρησιμοποιήθηκε για να αφηγηθείτις ακραίες σχέσεις ορισμένων fans με celebrities, σήμερα μάλλον περιγράφει το σημείο εκείνο όπου η ελπίδα συναντάει τον παραλογισμό.

Οι ερωτηθέντες θεωρούν πιο ειλικρινή στις απαντήσεις που έδωσε τον Παύλο Γερουλάνο, εκτιμούν ότι η Νάντια Γιαννακοπούλου δυσκολεύτηκε να παραμείνει ψύχραιμη, εν αντιθέσει με τον Μιχάλη Κατρίνη που θεωρούν ότι υπήρξε ο περισσότερο ψύχραιμος από τους έξι υποψηφίους.

Όσον αφορά τη σύνθεση του ακροατηρίου του debate το 63% των πολιτών που ερωτήθηκαν για τις ανάγκες της συγκεκριμένης δημοσκόπησης, δήλωσαν ότι προτίθενται να ψηφίσουν ΠΑΣΟΚ, 14% Νέα Δημοκρατία, 7% ΣΥΡΙΖΑ, 3% Νέα Αριστερά και 6% άλλα κόμματα.

Πλειοψηφικό είναι το ρεύμα που τάσσεται υπέρ της συνεργασίας των προοδευτικών δυνάμεων. «Ναι, πρέπει να συνεργαστούν σε κοινό ψηφοδέλτιο» απαντά το 36%, ενώ «ναι θα πρέπει να συνεργαστούν στο πλαίσιο του κοινοβουλευτικό έργου» απαντά το 23%. «Όχι, δεν θα πρέπει να συνεργαστούν» απαντά το 30%. Το 53% των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ απαντά υπέρ της συνεργασίας όπως και το 43% των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ.

Σε ό,τι αφορά τον ρόλο που θα μπορούσε να διαδραματίσει ο Αλέξης Τσίπρας στις εξελίξεις στην Κεντροαριστερά, το 26% απαντά ότι θα μπορούσε να παίξει σημαντικό ρόλο, ενώ «σχετικά σημαντικό» απαντά το 24%. «Όχι» απαντά το 45%. Τα αντίστοιχα ποσοστά στους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ, είναι «ναι, σημαντικό» 35%, «ναι, σχετικά σημαντικό» 28% και «όχι» 35%.

Σε ερώτηση για την παρουσία Κασσελάκη, το 47% απαντά πως «αποδυναμώνει τη διαδικασία ανασυγκρότησης», το 26% πως «ούτε ενισχύει, ούτε αποδυναμώνει», και το 22% πως «ενισχύει τη διαδικασία ανασυγκρότησης».

Στην ερώτηση για τον καταλληλότερο για να ηγηθεί του ΣΥΡΙΖΑ που απευθύνθηκε σε όσους προτίθενται να ψηφίσουν ΣΥΡΙΖΑ αλλά και σε όσους το έκαναν στις Ευρωεκλογές, τα ποσοστά έχουν ως εξής:

•  Στέφανος Κασσελάκης 28%
•  Σωκράτης Φάμελλος 23%
•  Παύλος Πολάκης 16%
•  Νίκος Φαραντούρης 10%
•  Όλγα Γεροβασίλη 7%
•  Απόστολος Γκλέτσος 6%

Στο αντίστοιχο ερώτημα στο ΠΑΣΟΚ και σε όσους προτίθενται να ψηφίσουν στις εσωκομματικές εκλογές, τα ποσοστά των υποψηφίων έχουν ως εξής:

•  Νίκος Ανδρουλάκης 26%
•  Χάρης Δούκας 22%
•  Άννα Διαμαντοπούλου 21%
•  Παύλος Γερουλάνος 15%
•  Μιχάλης Κατρίνης 4%
•  Νάντια Γιαννακοπούλου 3%

Σε ό,τι αφορά τον β’ γύρο, σε αναμέτρηση μεταξύ Νίκου Ανδρουλάκη και Χάρη Δούκα, ο πρώτος προηγείται με 45% έναντι 39%. Σε αναμέτρηση με τον Παύλο Γερουλάνο ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ προηγείται με 48% έναντι 37% και τέλος σε αναμέτρηση Νίκου Ανδρουλάκη και Άννας Διαμαντοπούλου ο πρώτος επικρατεί με 44% έναντι 38%.

Στην πρόθεση ψήφου της δημοσκόπησης, η Νέα Δημοκρατία προηγείται με 24% και ακολουθεί το ΠΑΣΟΚ με 13,5%. Ακολουθεί η Ελληνική Λύση με 10%, ενώ ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ ισοψηφούν στην 4η θέση με 9,5%. Η Πλεύση Ελευθερίας καταγράφει 4,5%, η Φωνή Λογικής 4%, η Νίκη 3,5%, η Νέα Αριστερά 3% και το ΜέΡΑ25 3%.

Μεγάλες διακυμάνσεις ανάλογα με το εισόδημα που δηλώνουν οι ερωτώμενοι παρουσιάζουν τα ευρήματα της έρευνας. Έτσι στην πρόθεση ψήφου όσων δηλώνουν πως «ζω καλά και αποταμιεύω χρήματα», τα ποσοστά έχουν ως εξής:

•  Νέα Δημοκρατία 33,5%
•  ΠΑΣΟΚ 15%
•  ΣΥΡΙΖΑ 10,5%
•  ΚΚΕ 7,5%
•  Ελληνική Λύση 7%
•  Πλεύση Ελευθερίας 3%
•  Νίκη 2%
•  Φωνή Λογικής 1%

Σε όσους δηλώνουν πως «ζω καλά αλλά δεν μπορώ να αποταμιεύσω», τα ποσοστά διαμορφώνονται ως εξής:

•  Νέα Δημοκρατία 27%
•  ΠΑΣΟΚ 15,5%
•  ΣΥΡΙΖΑ 10,5%
•  Ελληνική Λύση 8,5%
•  ΚΚΕ 6,5%
•  Φωνή Λογικής 3,5%
•  Πλεύση Ελευθερίας 3%
•  Νίκη 2,5%

Στην κατηγορία «καλύπτω τα αναγκαία» τα ποσοστά διαμορφώνονται ως εξής:

•  Νέα Δημοκρατία 23,5%
•  ΠΑΣΟΚ 12,5%
•  ΚΚΕ 10,5%
•  Ελληνική Λύση 10,5%
•  ΣΥΡΙΖΑ 9%
•  Φωνή Λογικής 5%
•  Πλεύση Ελευθερίας 4,5%
•  Νίκη 4%

Τέλος, σε όσους δηλώνουν πως «δεν μπορούν να καλύψουν τα αναγκαία», η εικόνα είναι εντελώς διαφορετική:

•  Ελληνική Λύση 14%
•  ΚΚΕ 13%
•  Νέα Δημοκρατία 12,5%
•  ΠΑΣΟΚ 11%
•  ΣΥΡΙΖΑ 8,5%
•  Πλεύση Ελευθερίας 7,5%
•  Φωνή Λογικής 5%
•  Νίκη 4,5%

Στο 3,5% καταγράφεται η δύναμη της Νέας Αριστεράς, στο 3% της Νίκης, στο 2% του ΜΕΡΑ 25, ενώ από 1,5% συγκεντρώνουν Δημοκράτες, Φωνή Λογικής και Σπαρτιάτες. Με 1% καταγράφεται ο ΚΟΣΜΟΣ.

Σε σχέση με την προηγούμενη έρευνα της PRORATA για το ATTICA TV (Ιανουάριος 2024), η ΝΔ εμφανίζει υποχώρηση της τάξης των 4,5 μονάδων, ο ΣΥΡΙΖΑ άνοδο 2,5 μονάδων και το ΠΑΣΟΚ κάμψη 2 μονάδων.

Πτώση εμφανίζει και το ΚΚΕ (από 9 σε 8%), ενώ σημαντική άνοδο καταγράφει η Ελληνική Λύση (8,5 από 5%). Ανοδικές είναι οι τάσεις για την Πλεύση Ελευθερίας (4 από 2,5%) και για τη Νέα Αριστερά (3,5 από 3%).

Στην εκτίμηση της εκλογικής επιρροής των κομμάτων για τις ευρωεκλογές, η έρευνα εμφανίζει τη ΝΔ να κινείται από 28 έως 32%, τον ΣΥΡΙΖΑ από 13,5 έως 16,5%, το ΠΑΣΟΚ – ΚΙΝΑΛ από 11,5 έως 14,5%, την Ελληνική Λύση από 9 έως 11% και το ΚΚΕ από 8 έως 10%. Κατά την εκτίμηση της PRORATA, 3,5 έως 5% είναι το εύρος της επιρροής της Πλεύσης Ελευθερίας, 3 έως 4,5% της Νέας Αριστεράς και 2,5 έως 4% της Νίκης.

Πέρασε τον Μητσοτάκη ο “Κανένας” – Η αδυναμία της αντιπολίτευσης

Στο ερώτημα για τον «ποιον πολιτικό αρχηγό εμπιστεύεστε περισσότερο για πρωθυπουργό», το προβάδισμα του Κυριάκου Μητσοτάκη έναντι όλων των υπολοίπων παραμένει μεγάλο (33,5% έναντι 6% των Στ. Κασσελάκη και Κ.Βελλόπουλου), το 40% ωστόσο όσων ερωτήθηκαν δηλώνουν ότι δεν εμπιστεύονται κανέναν.

Στη λίστα των θεμάτων που επηρεάζουν περισσότερο την ψήφο των ερωτηθέντων, η ακρίβεια εξακολουθεί να διατηρείται στην πρώτη θέση (46%), σημαντικά ωστόσο επηρεάζουν τους εκλογείς η εγκληματικότητα (30%), η διαφθορά και τα σκάνδαλα (25%), τα Τέμπη (24%) και οι εξελίξεις στο ΕΣΥ (19%).

Στο ερώτημα, τέλος, πώς αντιμετωπίζει η κοινή γνώμη το ενδεχόμενο να κατοχυρωθεί νομικά ο όρος «γυναικοκτονία», το 65% απαντά θετικά, αδιάφορα το 17% και αρνητικά το 15%.

Γιατί ανεβαίνουν τα Δεξιά κόμματα

Σύμφωνα με την έρευνα, τον σημαντικότερο ρόλο στην εκλογική προτίμηση όσων μετακινήθηκαν από τον Ιούνιο του 2023 μέχρι σήμερα σε κόμμα δεξιά της Νέας Δημοκρατίας, έπαιξε «η απομάκρυνση του κόμματος από παραδοσιακές του θέσεις» (60%), ενώ οι εξελίξεις που επηρέασαν περισσότερο τους ψηφοφόρους αυτής της κατηγορίας ήταν: η ψήφιση του νόμου για τα ομόφυλα ζευγάρια (51%), η αύξηση της εγκληματικότητας(34%), η διαχείριση της υπόθεσης των Τεμπών (31%) και η ακρίβεια (24%).

Στο ερώτημα τι προτίθενται να ψηφίσουν οι εκλογείς που αυτοτοποθετούνται στην κεντροδεξιά, η κυριαρχία του Κυριάκου Μητσοτάκη είναι αδιαμφισβήτητη (ΝΔ 54%, Ελληνική Λύση 14%).  Η εικόνα όμως αλλάζει, όταν καλούνται να απαντήσουν όσοι αυτοτοποθετούνται στη Δεξιά και την Ακροδεξιά, όπου η ΝΔ πιέζεται από την Ελληνική Λύση (31 έναντι 30%), ενώ 8% εμφανίζεται να παίρνει η Νίκη, 7% η Φωνή Λογικής και 3% οι Σπαρτιάτες.

Το σύνολο των ερωτηθέντων, πάντως, εκτιμά ότι στις ευρωεκλογές τα κόμματα δεξιά της ΝΔ θα καταγράψουν άνοδο (58%), ενώ μόνο το 22% θεωρεί ότι θα παραμείνουν στα ίδια επίπεδα.

Τέλος στο ερώτημα αν η χώρα κινείται στη σωστή ή στη λάθος κατεύθυνση το 63% λέει μάλλον ή σίγουρα προς τη λάθος ενώ το 34% σίγουρα ή μάλλον σίγουρα προς τη σωστή.