Το πρώτο μάθημα στο οποίο θα εξεταστούν οι υποψήφιοι είναι η Νεοελληνική Γλώσσα και Λογοτεχνία (Γενικής Παιδείας) για τα ΓΕΛ και τα Νέα Ελληνικά (Γενικής Παιδείας) για τα ΕΠΑΛ.

Υπενθυμίζεται ότι φέτος οι υποψήφιοι των ΓΕΛ θα δώσουν εξετάσεις και με το νέο σύστημα (εξέταση στο μάθημα της Κοινονιωλογίας αντί Λατινικών και απουσία συντελεστών βαρύτητας στις βαθμολογίες των μαθημάτων, οι διαφορές μεταξύ άλλων) και με το παλιό.

Έτσι, οι υποψήφιοι που θα εξεταστούν με το ΝΕΟ σύστημα, στις 17/6 θα εξεταστούν στα Αρχαία Ελληνικά (Ομάδα Προσανατολισμού Ανθρωπιστικών Σπουδών) και στα Μαθηματικά (Ομάδες Προσανατολισμού Θετικών Σπουδών και Σπουδών Οικονομίας και Πληροφορικής).

Στη συνέχεια, στις 19/6 θα εξεταστούν στη Βιολογία (Ομάδα Προσανατολισμού Σπουδών Υγείας) και στην Κοινωνιολογία (Ομάδα Προσανατολισμού Ανθρωπιστικών Σπουδών).

Ακολουθούν, η εξέταση στη Φυσική στις 22/6 (Ομάδες Προσανατολισμού Θετικών Σπουδών και Σπουδών Υγείας) και στις 24/6 στην Ιστορία και την Πληροφορική, των Ομάδων Προσανατολισμού Ανθρωπιστικών Σπουδών και Σπουδών Οικονομίας και Πληροφορικής αντίστοιχα.

Το πρόγραμμα ολοκληρώνεται με την εξέταση στις 26/6 στην Χημεία (ΟΠ Θετικών Σπουδών και Σπουδών Υγείας) και την Οικονομία (ΟΠ Σπουδών Οικονομίας και Πληροφορικής).

Οι υποψήφιοι των ΓΕΛ που θα δώσουν με το ΠΑΛΙΟ σύστημα, θα έχουν κατά βάση κοινό πρόγραμμα με όσους δώσουν με το νέο. Εξαίρεση, στις 22/6 θα πραγματοποιηθεί η εξέταση των Λατινικών (ΟΠ Ανθρωπιστικών Σπουδών), στις 24/6 η εξέταση του μαθήματος «Ανάπτυξη Εφαρμογών σε Προγραμματιστικό Περιβάλλον» (ΟΠ Σπουδών Οικονομίας και Πληροφορικής) και στις 26/6 η εξέταση του μαθήματος «Αρχές Οικονομικής Θεωρίας» (ΟΠ Σπουδών Οικονομίας και Πληροφορικής).

Σε ό,τι αφορά τα ΕΠΑΛ, μετά την εξέταση των Νέων Ελληνικών (16/6), θα πραγματοποιηθεί η εξέταση στα Μαθηματικά (‘Αλγεβρα) στις 18/6. Στη συνέχεια, από τις 20 έως και τις 30/6 θα πραγματοποιηθούν οι εξετάσεις στα μαθήματα ειδικότητας.

Ως ώρα έναρξης εξέτασης ορίζεται η 08:30 και είναι κοινή για τους υποψηφίους. Οι υποψήφιοι πρέπει να προσέρχονται στις αίθουσες εξέτασης μέχρι τις 08.00 και η διάρκεια εξέτασης κάθε μαθήματος είναι τρεις (3) ώρες. Εξαίρεση, το μάθημα ειδικότητας: Αρχιτεκτονικό Σχέδιο (ΕΠΑΛ), για το οποίο η διάρκεια εξέτασης είναι τέσσερις (4) ώρες.

Σημειώνεται ότι ακόμα αναμένεται το πρόγραμμα των Ειδικών Μαθημάτων.

Ένα ακόμη βήμα, η ανακοίνωση του αριθμού εισακτέων. Παρ’όλο που η ανακοίνωση του ακριβή αριθμού δεν έχει γίνει από πλευράς υπουργείου, ωστόσο η υπουργός, Νίκη Κεραμέως, στην πρόσφατη συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε διαδικτυακά είχε αναφέρει ότι δεν θα υπάρξει μεγάλη αλλαγή σε σχέση με τον περυσινό.

του ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΚΟΤΡΩΤΣΟΥ

Η ευκαιρία του να επιστρέψει κάποια στιγμή στη διακυβέρνηση περνά εκ των πραγμάτων μέσα από αυτές τις δύο παραμέτρους. Μόνο με τον σημερινό αρχηγό του, και μόνο εάν κατορθώσει να αναιρέσει πρακτικές, συμπεριφορές και πρόσωπα που προκάλεσαν τα σφάλματα και τον οδήγησαν στην ήττα του 2019. Όλα τα άλλα είναι μικρές ιστορίες για να ενισχύεται η ψυχολογία κάποιας “παρέας συνταξιούχων”.

Θα ισχυριστούν ορισμένοι: δεν φταίει ο Τσίπρας για τα λάθη; Προφανώς. Μπορεί να έχει συναντήσει δυο-τρεις φορές τον Πάπα, το “αλάθητο”, όμως, δεν κατόρθωσε να του το υπεξαιρέσει.

Η πολιτική, όμως, είναι σκληρό σπορ. Καλύτερα να κατεβαίνεις στο γήπεδο με ένα χαρισματικό προπονητή που έχει ηττηθεί αλλά γνωρίζει γιατί έχει ηττηθεί, παρά με συμπαθείς “Λεμονήδες” και “Αλέφαντους” που τιμούν τη φανέλα, αλλά ελάχιστα μπορούν να κάνουν απέναντι σε πολυδιαφημισμένα “ρόστερ” και μιντιακές “παράγκες”.

Υπό την εννοια αυτή –όσο κι αν αυτό πληγώνει τις “συλλογικότητες” και τις “συντροφικότητες”– ο Τσίπρας είναι αναντικατάστατος.

Η πανδημία και ο εγκλεισμός ανέδειξαν πτυχές της πολιτικής λειτουργίας που έχουν μεγάλο ενδιαφέρον. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, για παράδειγμα, είναι σαν να βρέθηκε “στα νερά του”. Η τηλεδιάσκεψη και το skype του ταιριάζουν γάντι. Μόνος, με τον Σκέρτσο και τον Δημητριάδη, και όλους τους άλλους στις οθόνες. Ο Αλέξης Τσίπρας, από την άλλη, είναι εκπαιδευμένος στην λογική της συντροφιάς που “ζυμώνεται” και συναποφασίζει. Τον τελευταίο καιρό εμφανίζεται σχετικά αμήχανος βλέποντας την Αχτσιόγλου, τον Χαρίτση, τον Τσακαλώτο, τον Παππά και άλλους, μόνο στα μικρά παράθυρα του υπολογιστή. Χωρίς “επικοινωνιακό καφέ”, χωρίς τα “μπες βγες” στο γραφείο του, χωρίς τις σοβαρές αλλά και τις πιο ανθρώπινες και χαριτωμένες συναναστροφές της καθημερινότητας.

Όμως –το επαναλαμβάνω-, η πολιτική είναι σκληρό σπορ.΄Ή το μαθαίνεις, ή σου στέλνει τρία γκολ από τα αποδυτήρια και πας σπίτι σου. Ευτυχώς, ο Τσίπρας δεν έχει αποφασίσει να #meinei_spiti και μετά την καραντίνα, αλλά επιδιώκει ένα come back- αν και με δυσμενείς όρους που καταγράφονται στις “πανδημικές” δημοσκοπήσεις, και διαπιστώνονται και από το γεγονός πως στα μίντια το χρώμα του ΣΥΡΙΖΑ ατονεί ολοένα και περισσότερο.

Το ερώτημα είναι τι πρέπει να κάνει ο Τσίπρας στο περιβάλλον της πανδημίας, και, πολύ περισσότερο στο πεδίο που θα διαμορφωθεί την “επόμενη μέρα”. Μερικές σκέψεις:

Πρώτον, δεν μπορεί και δεν πρέπει να εξαντλεί την δυναμική του στην προτροπή προς την κυβέρνηση για εντονότερη και αυστηρότερη διεκδίκηση της ευρωπαϊκής αλληλεγγύης. Αναμφίβολα, το ευρωπαϊκό πεδίο και του πάει, και του αρέσει. Και, επιπλέον, πολλά (από το προσφυγικό, και τα ελληνοτουρκικά, μέχρι την οικονομία) θα κριθούν στις Βρυξέλλες και το Βερολίνο. Ωστόσο, ο μέσος πολίτης ελάχιστα ενδιαφέρεται για τα ήξεις αφίξεις της Φον ντερ Λάϊεν και τις εμμονές του Ρούτε και της Μέρκελ. Δεν ψηφίζει, άλλωστε, στη Βάδη-Βυρτεμβέργη αλλά στην Αθήνα και τα Γρεβενά…

Δεύτερον, πρέπει να ενισχύσει τον “πρωθυπουργικό” του λόγο. Κυβέρνησε επί περίπου πέντε χρόνια και επιθυμεί να κυβερνήσει ξανά. Απαιτείται, λοιπόν, πολύ γρήγορα, η κατάθεση ενός ολοκληρωμένο “εθνικού προγράμματος”, το οποίο θα υπερβαίνει κατά πολύ τα μέτρα αντιμετώπισης των συνεπειών της πανδημίας που ανακοίνωσε προ ημερών (και το οποίο αποσιωπήθηκε σε μεγάλο βαθμό).

Ένα πρόγραμμα που θα περιγράφει με σαφήνεια και κοστολογημένα το νέο εθνικό παραγωγικό μοντέλο. Θα αφορά την μικρή και μεσαία επιχείρηση, την εργασία, τα δάνεια και τα χρέη κάθε επιχειρηματία και εργαζόμενου, τον ρόλο των τραπεζών, την αξιοποίηση των πόρων της χώρας, θα υποδεικνύει το θεσμικό πλαίσιο μέσα στο οποίο θα υπάρξει ευημερία αλλά και δικαιοσύνη.

Ένα πρόγραμμα που θα εδραιώσει σχέση εμπιστοσύνης του νέου ΣΥΡΙΖΑ με την υγιή επιχειρηματικότητα (μακριά από τις ιδεοληψίες και τις εμμονές του μικρού σκληρού πυρήνα του), που θα εξηγήσει τι πρέπει να είναι το κράτος (το οποίο, εσχάτως, ανακάλυψε και ο πρωθυπουργός) που χρειαζόμαστε στο μέλλον, δίχως, όμως, την “αγιοποίηση” του κρατισμού και την ενοχοποίηση του ιδιωτικού.

Τρίτον (που προκύπτει και από το δεύτερο), χρειάζεται να διαρθρώσει μια νέα κυβερνητική και προγραμματική ομάδα στελεχών. Εάν επιχειρήσει να ξανακυβερνήσει μόνο με την “παρέα” του παρελθόντος θα διαπράξει τα ίδια σφάλματα (“You can’t teach an old dog new tricks”).

Έναντι της λογικής των “αρίστων” που ευφυώς καλλιέργησε ο Κυριάκος Μητσοτάκης πρέπει να προτάξει την λογική των “άξιων”.

Μιας νέας -κοινωνικού προσανατολισμού- “τεχνοκρατίας“. Και άξιοι δεν είναι, πάντοτε, όσοι έχουν γράψει χιλιόμετρα σε κινήματα, ακτιβισμούς και κομματικές συγκεντρώσεις. Η αξιοσύνη δεν μετριέται με το “αριστερόμετρο”.

Η πανδημία και ο εγκλεισμός αποκάλυψαν, άλλωστε, ποια στελέχη μπορούν να προσαρμοστούν στις συνθήκες της ψηφιακής πολιτικής λειτουργίας και ποια παραμένουν συμπαθείς, καλοπροαίρετοι αλλά τεχνολογικά αναλφάβητοι. Ο κοροναϊός δεν πρέπει να προσβάλλει, ούτε το εγχείρημα του isyriza, ούτε την διεύρυνση προς την Προοδευτική Συμμαχία, που εκ των πραγμάτων βοηθούν στην προσέλκυση στελεχών τα οποία έχουν μάθει να δρουν καλύτερα σε ανοιχτούς ορίζοντες και στον ανταγωνισμό, απ΄ ότι στα περίκλειστα δωμάτια της κομματικής “αριστοκρατίας”.

Τέταρτον, ο Τσίπρας (προσωπικά) πρέπει να βρει το νήμα της συνεννόησης με τα κέντρα που καθορίζουν την επικοινωνία των μυνημάτων. Ακόμα κι αν έχεις τις καλύτερες ιδέες και προθέσεις, ακόμα κι αν είσαι χαρισματικός, ακόμα κι αν μπορείς να δώσεις λύσεις στα προβλήματα της χώρας, εάν δεν το ακούσει και κατανοήσει η κυρία Μαρία στη Δραπετσώνα, και ο μεσαίος επιχειρηματίας στην Κηφισιά, το αποτέλεσμα θα είναι πενιχρό. Ιδιαίτερα όταν αντιμετωπίζεις τα επικοινωνιακά “υπερόπλα” της άλλης πλευράς.

Ορισμένοι στον ΣΥΡΙΖΑ θεωρούν πως το παραπάνω οδηγεί σε μια προσχώρηση στην διαπλοκή και σε μια ανέντιμη συνθηκολόγηση με ομάδες συμφερόντων. Καθόλου.

Δεν υπάρχουν ανέντιμες συνεννοήσεις εάν δεν προσέρχεται κανείς σε αυτές με την παλάμη απλωμένη. Και ούτε η απάντηση στο υπαρκτό πρόβλημα επικοινωνιακής απομόνωσης είναι η απόσυρση στην μοναχικότητα του αθώου. Καθαρές κουβέντες και καθαρές διεκδικήσεις χρειάζονται. Αλλά αυτό μπορεί να το κάνει μόνο ο ίδιος ο Τσίπρας.

Η παταγώδης αποτυχία, οι βερμπαλισμοί, οι ευκαιριακές συμμαχίες με ανίκανους και μεσάζοντες, και η αδυναμία ανάγνωσης των συσχετισμών στους χειρισμούς που υπήρξαν κατά το παρελθόν στη σχέση με τα ΜΜΕ πρέπει να ξεπεραστούν. Δεν θα τα λύσει κανένα ΕΣΡ. Είπαμε, σκληρό σπορ η πολιτική…

Συγκεκριμένα, ο Αλέξης Τσίπρας, θα παραχωρήσει συνέντευξη Τύπου στις 14:00, παρουσιάζοντας αναλυτικά τη τη δέσμη άμεσων, κοστολογημένων και ρεαλιστικών μέτρων που προτείνει ο ΣΥΡΙΖΑ για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων της πανδημίας σε επιχειρήσεις και εργαζόμενους.

Η συνέντευξη Τύπου θα πραγματοποιηθεί στα γραφεία του ΣΥΡΙΖΑ στις 2 το μεσημέρι της Δευτέρας και εκτός από τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ και θα συμμετάσχουν και οι τομεάρχες Οικονομικών, Ευκλείδης Τσακαλώτος, Οικονομίας, Νίκος Παππάς και Εργασίας, Έφη Αχτσιόγλου

Βασικοί στόχοι είναι:

• Η διατήρηση θέσεων – σχέσεων εργασίας και εισοδημάτων μισθωτών και ελευθέρων επαγγελματιών κατά τη διάρκεια της κρίσης
• Η στήριξη των επιχειρήσεων με χορήγηση ρευστότητας – ενισχύσεων τόσο κατά τη φάση αντιμετώπισης της υγειονομικής κρίσης όσο και μετά το τέλος αυτής, καθώς και με άλλα χρηματοδοτικά εργαλεία
• Η διατήρηση της εγχώριας ζήτησης κατά τη διάρκεια της κρίσης μέσα από τη στήριξη της ιδιωτικής και δημόσιας κατανάλωσης

Σύμφωνα με την «Αυγή», πρόκειται για ένα ολιστικό και κοστολογημένο σχέδιο που κινείται εντός του ευρωπαϊκού μέσου όρου παρεμβάσεων ενίσχυσης (δημοσιονομικές δαπάνες μαζί με εγγυήσεις και χρηματοδοτικά εργαλεία). Η κοστολόγησή του, σύμφωνα με πληροφορίες της Αυγής, αγγίζει τα 30 δισ., ποσό που αντιστοιχεί στο 15% του ΑΕΠ.

Κάλεσμα στην κυβέρνηση

Μάλιστα, ο ΣΥΡΙΖΑ θα καλέσει την κυβέρνηση, «πέρα από πολιτικές αντιπαραθέσεις», να το υλοποιήσει, προκειμένου, όπως τονίζουν στελέχη της αξιωματικής αντιπολίτευσης, «να μην χρειαστεί για δεύτερη φορά σε λίγα χρόνια να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά μιας νέας, ακόμα μεγαλύτερης υφεσιακής κρίσης», την οποία η αξιωματική αντιπολίτευση θεωρεί προδιαγεγραμμένη.

Προληπτικά μέτρα για να μην έχουμε μη αναστρέψιμη ζημιά

Όπως επισημαίνουν στην Κουμουνδούρου, η αυξημένη δημοσιονομική ελευθερία -παρέκκλιση των κανόνων του Συμφώνου Σταθερότητας, ρευστότητα που διασφαλίζει η ΕΚΤ, «μαξιλάρι» ασφαλείας- δεν επιτρέπει δικαιολογίες ώστε να μην υπάρξει άμεσα μια δημόσια παρέμβαση ευρείας κλίμακας. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ήδη προειδοποιήσει πως εάν η κυβέρνηση εμμείνει στη λογική των εκ των υστέρων παρεμβάσεων -αυτό που ο Αλ. Τσίπρας προσομοίασε με μια λογική οικονομικής ανοσίας αγέλης-, η ζημιά στην οικονομία θα είναι μη αναστρέψιμη και το κόστος πολλαπλάσιο.

Τι προβλέπει το πακέτο του ΣΥΡΙΖΑ

Τρία είναι τα βασικά σκέλη του προγράμματος: Δαπάνες για την άμεση ενίσχυση της δημόσιας Υγείας, δημοσιονομικές δαπάνες άμεσης ενίσχυσης επιχειρήσεων, εργαζομένων και πολιτών και τέλος ένα μεγάλο πακέτο ενίσχυσης της ρευστότητας των επιχειρήσεων με εγγυήσεις δανείων. Η δέσμη μέτρων έχει δύο βασικούς στόχους. Αφενός την άμεση στήριξη των εργαζομένων και των ελληνικών επιχειρήσεων ώστε το πέρας των μέτρων περιορισμού να μην τους βρει με τεράστιες απώλειες εσόδων και υπερχρεωμένους. Αφετέρου να διασφαλιστεί ένα αναπτυξιακό πρόγραμμα για την επόμενη μέρα.

Πολύ πίσω από τον μέσο όρο τα μέτρα της κυβέρνησης

Αν και με αφορμή τη θολή εικόνα που προκαλεί η έκτακτη συνθήκη της πανδημίας επιχειρείται το άσπρο να παρουσιαστεί μαύρο, τα μέτρα που έχει ανακοινώσει η κυβέρνηση, ύψους 5 δισ., ήτοι 2,6% του ΑΕΠ, πόρρω απέχουν από τα προγράμματα των υπόλοιπων κρατών της Ευρωζώνης αλλά και από τα μέτρα που λαμβάνονται διεθνώς. Από τα “ποτάμια” χρήματος που κόβει η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ, το πάγωμα των περιορισμών του Συμφώνου Σταθερότητας έως τα γιγάντια προγράμματα κρατικών εγγυοδοτήσεων, την παροχή ρευστότητας και άτοκου δανεισμού, την κρατική κάλυψη μισθών, την απαλλαγή από φόρους κ.λπ., είναι ξεκάθαρο ότι η έκτακτη κατάσταση απαιτεί έκτακτα μέτρα. Είναι χαρακτηριστικό ότι τα μέτρα που λαμβάνονται σε χώρες που πλήττονται στην Ε.Ε. κυμαίνονται από το 15% έως το 20% του ΑΕΠ.

Ευρωομόλογο “είτε με τη Γερμανία, είτε χωρίς αυτή”

Την ίδια στιγμή, ο ΣΥΡΙΖΑ επιμένει και θα εντείνει τις πιέσεις του στην κατεύθυνση της έκδοσης του ευρωομολόγου, ακόμα και χωρίς τη Γερμανία, όπως ξεκαθάρισε ο πρώην πρωθυπουργός στο άρθρο του στη «Le Monde».

Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Αλ. Τσίπρας βρίσκεται έχει εδώ και αρκετές ημέρες κύκλο επαφών με πολλούς Ευρωπαίους αξιωματούχους, πολιτικούς και ηγέτες, οι οποίοι συμφώνησαν με το μήνυμα της παρέμβασης και τόνισαν την ανάγκη εξεύρεσης μιας ευρωπαϊκής λύσης με αλληλεγγύη και μέτρα όπως το ευρωομόλογο ακόμα και χωρίς τη συμμετοχή Γερμανίας και Ολλανδίας.

Politico: Ρεαλιστική η πρόταση Τσίπρα

Μάλιστα, το Politico με αφορμή αυτή την παρέμβαση του Αλ. Τσίπρα έγραψε: «Οι παλιές αντιπαραθέσεις στην κρίση της Ε.Ε. επέστρεψαν για τα καλά». Κάνοντας ειδική αναφορά στο άρθρο Τσίπρα, χαρακτηρίζει ρεαλιστική την πρόταση του πρώην πρωθυπουργού.

Πολλοί στο SPD και οι Πράσινοι πιέζουν προοδευτικά

«Μοναδική λύση τελικά απέναντι στην επερχόμενη κρίση δεν είναι ούτε ο ευρωσκεπτικισμός και ο εθνικός απομονωτισμός, ούτε η συνέχιση αποτυχημένων πολιτικών. Αλλά ένα μεγάλο και προοδευτικό ευρωπαϊκό New Deal» υπογράμμισε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ σε νέα του παρέμβαση έπειτα από τη δημόσια στήριξη της πρότασης για ευρωομόλογο από τον συμπρόεδρο του SPD στη Γερμανία Νόρμπερτ Βάλτερ Μπόργιανς. «Επιβεβαιώνει ότι σημαντικό μέρος και των σοσιαλδημοκρατικών δυνάμεων, μετά τους Πράσινους, πιέζουν για μια προοδευτική απάντηση στην κρίση που φέρνει η πανδημία του κορωνοϊού» σημείωσε με ανάρτησή του στο Facebook, τονίζοντας πως είναι η λύση για την οποία παλεύει εδώ και χρόνια ο ΣΥΡΙΖΑ.

Η λιτότητα θα δώσει ώθηση στους ευρωσκεπτικιστές

Σημειώνει δε πως «η εμμονική επιμονή σε χρυσούς κανόνες και λιτότητα διαρκείας την επόμενη μέρα δεν θα δώσει λύσεις ούτε στο ευρωπαϊκό οικοδόμημα ούτε στις κοινωνίες της Ευρώπης. Θα δώσει όμως ώθηση στις ευρωσκεπτικιστικές δυνάμεις να εντείνουν την αποσύνθεσή της». Σ’ αυτό το πλαίσιο καλεί τα κράτη – μέλη που συνυπέγραψαν την επιστολή για το ευρωομόλογο να μην αρκεστούν στην καταγραφή μιας διαφωνίας, αλλά «να είναι έτοιμα να το επιβάλουν. »Είτε με τη Γερμανία, είτε χωρίς αυτή«. »Είτε με τη μορφή του ευρωομολόγου, είτε με εναλλακτικές« υπογραμμίζει επαναλαμβάνοντας την πρόταση για έκδοση ενός μεγάλου ομολόγου του EMΣ, ο οποίος με τη σειρά του θα δημιουργήσει ανοιχτή γραμμή χρηματοδότησης προς τα κράτη – μέλη χωρίς αιρεσιμότητες. »Με μοναδικό προαπαιτούμενο η ρευστότητα αυτή να αξιοποιηθεί για την αντιμετώπιση των κρίσεων στην Υγεία και την οικονομία, με επίκεντρο τους ανθρώπους”.