Ανδρέας Μαραθιάς

Ύστερα από τρεις άκαρπες ψηφοφορίες στη Βουλή, σήμερα, στην τέταρτη, όπου απαιτούνταν 151 ψήφοι, ο Κώστας Τασούλας εξελέγη Πρόεδρος της Δημοκρατίας, σε ένα κλίμα πολιτικής έντασης γύρω από την εθνική τραγωδία των Τεμπών.

ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ:

ΨΗΦΙΣΑΝ 276

Έλαβαν:

• ΚΩΣΤΑΣ ΤΑΣΟΥΛΑΣ 160
• ΤΑΣΟΣ ΓΙΑΝΝΙΤΣΗΣ 34
• ΛΟΥΚΑ ΚΑΤΣΕΛΗ 29
• ΚΩΣΤΑΣ ΚΥΡΙΑΚΟΥ 14
• ΠΑΡΩΝ 39
• ΑΠΟΧΕΣ 24

Κατά τη σημερινή ψηφοφορία, 

– τον Κωνσταντίνο Τασούλα ψήφισαν οι 156 βουλευτές της ΝΔ, καθώς και οι: Αντώνης Σαμαράς (ανεξάρτητος, προερχόμενος από ΝΔ), Μάριος Σαλμάς (ανεξάρτητος, προερχόμενος από τη ΝΔ),  Χαράλαμπος Κατσιβαρδάς (ανεξάρτητος προερχόμενος από την ΚΟ “Σπαρτιάτες”) και Παύλος Σαράκης (ανεξάρτητος, προερχόμενος από την Ελληνική Λύση).

 – τη Λούκα Κατσέλη ψήφισαν οι 26 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, καθώς και οι: Αθηνά Λινού (ανεξάρτητη, προερχόμενη από τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ),  Γιάννης Σαρακιώτης (ανεξάρτητος, προερχόμενος από τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ), και Αρετή Παπαϊωάννου (ανεξάρτητη, προερχόμενη από την Πλεύση Ελευθερίας).

  – τον Τάσο Γιαννίτση ψήφισαν οι 31 βουλευτές του ΠΑΣΟΚ καθώς και οι: Μπουρχάν Μπαράν (ανεξάρτητος, προερχόμενος από το ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής), Ράνια Θρασκιά (ανεξάρτητη, προερχόμενη από τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ), και Πέτρος Παππάς (ανεξάρτητος, προερχόμενος από τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ).

 – τον Κώστα Κυριακού ψήφισαν οι 10 βουλευτές της ΚΟ “Νίκη” καθώς και οι ανεξάρτητοι (προερχόμενοι από την ΚΟ “Σπαρτιάτες”), Διονύσιος Βαλτογιάννης, Ιωάννης Δημητροκάλλης, Γεώργιος Μανούσος, και Κωνσταντίνος Φλώρος.

– “Παρών” δήλωσαν 39 βουλευτές. Συγκεκριμένα, οι 21 βουλευτές του ΚΚΕ,  οι 11 βουλευτές της Ελληνικής Λύσης, οι 5 βουλευτές της ΚΟ “Σπαρτιάτες”, και οι ανεξάρτητοι βουλευτές Μ. Γαυγιωτάκης και Γ. Ασπιώτης (προερχόμενοι από την ΚΟ “Σπαρτιάτες”).

 – Απουσίαζαν 24 βουλευτές. Οι 11 βουλευτές της Νέας Αριστεράς, οι 6 ανεξάρτητοι βουλευτές-μέλη του Κινήματος Δημοκρατίας, ο ανεξάρτητος βουλευτής (προερχόμενος από τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ) Ευάγγελος Αποστολάκης, καθώς και οι 6 βουλευτές της Πλεύσης Ελευθερίας.
Να σημειωθεί ότι όταν εκλήθη να ψηφίσει η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας Ζ. Κωνσταντοπούλου, δήλωσε “όχι στη συγκάλυψη” υψώνοντας την αριστερή γροθιά της. Η δήλωση αυτή δεν καταγράφηκε ως ψήφος.

Ποιος είναι ο Κώστας Τασούλας

Ο Κώστας Τασούλας γεννήθηκε στα Ιωάννινα το 1959, είναι παντρεμένος και έχει δύο παιδιά. Σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και έχει εργαστεί κατά την περίοδο 1988-89 σε γικηγορική εταιρία του Λονδίνου ως υπότροφος του Βρετανικού Συμβουλίου.

• Στις Βουλευτικές εκλογές του 2000 εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Ιωαννίνων με τη Νέα Δημοκρατία και επανεξελέγη στις βουλευτικές εκλογές του 2004, του 2007,του 2009, του 2012 (δύο φορές), του 2015 (δύο φορές), του 2019 και του 2023 (δύο φορές).
• Το 2006 ορίστηκε, από τον πρωθυπουργό, αν. Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας.
• Το 2007 ορίστηκε Υφυπουργός Εθνικής Αμύνης.
• Το Φεβρουάριο του 2010 εκλέχθηκε Γενικός Γραμματέας της Κοινοβουλευτικής Ομάδος της Νέας Δημοκρατίας.
• Το 2014 ορίσθηκε Υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού έως τον Ιανουάριο του 2015.
• To 2018 ορίστηκε Γενικός Εισηγητής της ΝΔ για την Συνταγματική Αναθεώρηση.
• Το 2019 εκλέγεται Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων.
• Επανεκλέγεται Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων τον Μάϊο του 2023.
• Εκλέγεται για 3η φορά στην θέση του Προέδρου της Βουλής τον Ιούλιο του 2023.

Υπήρξε ιδιαίτερος γραμματέας του Ευαγγέλου Αβέρωφ-Τοσίτσα, επίτιμου Προέδρου της Ν.Δ.από το 1981 έως το 1990 και ειδικός σύμβουλος στα Υπουργεία Εθνικής Οικονομίας, Εμπορίου και Γεωργίας (1989- 1990).

Διετέλεσε Πρόεδρος του Οργανισμού Προώθησης Εξαγωγών (Ο.Π.Ε.) από το 1990 έως το 1993.
Εξελέγη Δημοτικός Σύμβουλος του Δήμου Κηφισιάς το 1990.Το 1994 εξελέγη Δήμαρχος Κηφισιάς.

Τον Ιούνιο του 2013 ορίσθηκε Πρόεδρος του Ινστιτούτου Δημοκρατίας “Κωνσταντίνος Καραμανλής”.

Ο Σωκράτης Φάμελλος επιδιώκει ένα κοινοβουλευτικό come back του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ με δύο βασικές επιδιώξεις: 1. να καταταγεί δεύτερη σε ψήφους η κ. Κατσέλη και έτσι να επισημανθεί πως η πρωτοβουλία του έχει ευρύτερη απήχηση από τους 26 βουλευτές του κόμματος, 2. να αποτυπωθεί σε συμβολικό επίπεδο πως παραμένει κόμμα αξιωματικής αντιπολίτευσης βάσει του εκλογικού αποτελέσματος του 2023 και πως ό,τι συμβαίνει σήμερα αποτελεί “στρέβλωση” λόγω των αποχωρήσεων βουλευτών του προς το “Κίνημα Δημοκρατίας”.

Υπάρχει και μία τρίτη παράμετρος: να προσελκύσει τις 11 ψήφους της “Νέας Αριστεράς” στην υποψηφιότητα Κατσέλη ως προοίμιο της κοινοβουλευτικής σύμπραξης που θα επαναφέρει την “υβριδική” κοινοβουλευτική σύμπραξη στη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Το κόμμα του Αλέξη Χαρίτση υποβάλλει τον ΣΥΡΙΖΑ στο “μαρτύριο της σταγόνας”, καθώς καθυστερεί να αποφασίσει υπέρ της Λούκας Κατσέλη, αν και το αντίθετο θα προκαλούσε εύλογα πολλά ερωτήματα.

Έως τώρα, από δηλώσεις και διαρροές προκύπτει ότι τον Τάσο Γιαννίτση θα ψηφίσουν οι 31 βουλευτές του ΠΑΣΟΚ και οι ανεξάρτητοι Πέτρος Παππάς και Ιμπραχίμ Ορχάν, ενώ αμφιταλαντεύεται η Ράνια Θρασκιά.

Πόσοι ψηφίζουν ποιόν

Την Λούκα Κατσέλη, και εφόσον ο κ. Χαρίτσης λάβει την εξουσιοδότηση των κομματικών του οργάνων και συναινέσει τελικά, θα ψηφίσουν οι 26 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, οι 11 της “Νέας Αριστεράς”, και οι ανεξάρτητοι Αθηνά Λινού, Μιχάλης Χουρδάκης, Αρετή Παπαϊωάννου και, σύμφωνα με πληροφορίες, ο αποχωρήσας από τον ΣΥΡΙΖΑ Γιάννης Σαρακιώτης, παρότι δεν σκέφτεται την επιστροφή του και στο κόμμα.

Έτσι, πέραν του ρυθμιστικού ρόλου του Αλέξη Χαρίτση, κρίσιμο θα είναι τι θα επιλέξουν τελικά οι πέντε βουλευτές του “Κι.ΔΗ”, αν και φαίνεται πως μάλλον θα προτιμήσουν να δηλώσουν “παρών”.

Τελικά και εφόσον επιβεβαιωθούν τα παραπάνω, η υποψηφιότητα της κ. Κατσέλη θα συγκεντρώσει 40 ή και 41 βουλευτές, ενώ του κ. Γιαννίτση 33 ή 34.

Για τον ΣΥΡΙΖΑ που επιδιώκει μία νίκη γοήτρου, το “κερασάκι στην τούρτα” θα είναι η πιθανή προσχώρηση στην κοινοβουλευτική ομάδα του ενός ή και δύο ανεξάρτητων βουλευτών (όχι, ακόμα, η Αθηνά Λινού, μέχρι να επιλυθεί (εάν…) η σύγκρουση με τον Παύλο Πολάκη), κάτι που στην Κουμουνδούρου εκτιμούν ότι θα δημιουργήσει την αίσθηση της πολιτικής επιστροφής.

Συνεργασίες

Πέραν του “προεδρικού ανταγωνισμού”, ωστόσο, ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ κρατούν ανοικτούς τους διαύλους συνεργασίας στη Βουλή. Κι αυτό το πιάνουν οι κεραίες του Μεγάρου Μαξίμου που διά του κυβερνητικού εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη έχει εξαπολύσει επίθεση στο ΠΑΣΟΚ ότι επιδιώκει την συνεργασία με τα “κόμματα της δραχμής”.

Την αφορμή έδωσαν οι προ ημερών δηλώσεις του Νίκου Ανδρουλάκη ότι δεν υπάρχει καμία πιθανότητα συγκυβέρνησης με τη Ν.Δ και υπέρ του προοδευτικού μετώπου και αυτές του Παύλου Γερουλάνου (Action24) που έγινε ακόμα πιο σαφής λέγοντας ότι σε μία τέτοια σύμπραξη “χωρούν όλοι”, απαντώντας σε ερώτηση για τους Γιάνη Βαρουφάκη, Στέφανο Κασσελάκη, Σωκράτη Φάμελλο, Ζωή Κωνσταντοπούλου.

Οι δηλώσεις στελεχών του ΠΑΣΟΚ συμπεριλαμβανομένου και του Νίκου Ανδρουλάκη ο οποίος ξέκοψε κάθε συζήτηση κυβερνητικής συνεργασίας με τη ΝΔ, αλλά άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο με κόμματα της κεντροαριστεράς έχει προκαλέσει την σφοδρή αντίδραση της κυβέρνησης.

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης χαρακτήρισε αποκαλυπτικές των προθέσεων του ΠΑΣΟΚ, σε ό,τι αφορά τις μετεκλογικές συνεργασίες, τις δηλώσεις του κ. Ανδρουλάκη.
«Έχει ενδιαφέρον αυτή η απάντηση (σ.σ.: του κ. Ανδρουλάκη), γιατί έχουμε μια ξεκάθαρη αποκάλυψη. Γιατί είναι ξεκάθαρο το ποια είναι τα κόμματα της Κεντροαριστεράς. Οπότε ο κ. Ανδρουλάκης μάς είπε στην πραγματικότητα ότι στηρίζοντας ΠΑΣΟΚ παίρνεις πακέτο είτε τον ΣΥΡΙΖΑ, συμπεριλαμβανομένου του μισού ΣΥΡΙΖΑ που είναι ο κ. Πολάκης, αλλά και του άλλου μισού ΣΥΡΙΖΑ που έχει όλα τα πρωταγωνιστικά στελέχη της καταστροφικής διακυβέρνησης 2015-2019, είτε το ΚΚΕ που είναι γνωστές οι θέσεις του για την πορεία της χώρας μας, την ευρωπαϊκή της προοπτική, ή τη Νέα Αριστερά, που είναι επίσης γνωστές οι θέσεις της, αλλά και η δράση των στελεχών της όταν ήταν όλοι μαζί ένα κόμμα», ανέφερε ο κ. Μαρινάκης, κληθείς να σχολιάσει όσα είπε στη συνέντευξή του ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ.

«Είναι συγκεκριμένα τα κόμματα της Κεντροαριστεράς. Παίρνοντας Ανδρουλάκη, ψηφίζοντας ΠΑΣΟΚ, μας είπε ξεκάθαρα ο πρόεδρός του με ποιους θα κυβερνήσει, ποιους ψηφίζει κανείς πίσω από αυτή την επιλογή», πρόσθεσε.

Το φαινόμενο επαναλήφθηκε -αυτή την φορά από καλύτερη δημοσκοπική βάση- και μετά την δεύτερη εκλογή ηγεσίας, το περασμένο φθινόπωρο. Στις μετρήσεις έως και τον Δεκέμβριο το ΠΑΣΟΚ εμφανιζόταν με ποσοστό ακόμα και λίγο πάνω από το 20%. Οι τελευταίες μετρήσεις του 2024, κυρίως, όμως οι πρώτες του 2025 (Opinion Poll για το Action24, και Marc για τον Ant1) το φέρνουν στο 14,2% και 15,4%, αντίστοιχα, και στην εκτίμηση ψήφου λίγο πάνω από το 17%.

Τη δεύτερη φορά, το πάρτι τελείωσε πιό γρήγορα αν και οι συνθήκες θα μπορούσε να πει κανείς ότι είναι πολύ πιό ευνοϊκές για το ΠΑΣΟΚ. Εδραιώθηκε στον χώρο της κεντροαριστεράς με “εσωτερικό” αντίπαλο τον διαλυμένο ΣΥΡΙΖΑ, έγινε αξιωματική αντιπολίτευση λόγω μαζικών αποχωρήσεων από την Κουμουνδούρου, η κυβέρνηση και προσωπικά ο Κυριάκος Μητσοτάκης του έδωσε “πόντους”, αφού το κατέστησε βασικό πολιτικό του αντίπαλο. Επίσης, ανέπτυξε έντονη κοινοβουλευτική δραστηριότητα, σε κάποιες περιπτώσεις, μάλιστα, ισχυρίστηκε ότι έσυρε την κυβέρνηση σε δικές του προτάσεις, και έβαλε στόχο να νικήσει τη Ν.Δ στις επόμενες εκλογές και να γίνει κυβέρνηση.

Το μοτίβο, όμως, παραμένει. Στην “Καταλληλότητα για πρωθυπουργός” ο Κυριάκος Μητσοτάκης προσπερνάει τον “Κανένα” και πιάνει ποσοστό πάνω από 30%, ο Νίκος Ανδρουλάκης, από την άλλη, είναι κολλημένος στο 6%, σε μικρή απόσταση από την Κωνσταντοπούλου, την Λατινοπούλου, τον Κουτσούμπα και άλλους αρχηγούς. Κάτι δεν πάει καλά…

Όσα συνέβησαν το τελευταίο διάστημα σχετικά με την εκλογή Προέδρου Δημοκρατίας ίσως είναι ενδεικτικά. Το ΠΑΣΟΚ ξεκίνησε υποστηρίζοντας πως πρέπει να εκλεγεί κεντροαριστερός πρόεδρος, αναγνώρισε, δε, ότι η πρωτοβουλία ανήκει στον πρωθυπουργό και τα στελέχη του βρέθηκαν στα τηλεοπτικά πάνελ να καλούνται να τοποθετηθούν στην ονοματολογία για Βενιζέλο, Στουρνάρα, Γιαννίτση και άλλα πρόσωπα από τον ευρύτερο χώρο του.

Μετά σπατάλησε χρόνο να εγκαλεί τον πρωθυπουργό γιατί δεν αιτιολογεί ότι δεν θα προτείνει εκ νέου –χωρίς να είναι δεδομένο ότι δεν θα το πράξει– την Κατερίνα Σακελαροπούλου, δίχως, ωστόσο, να ξεκαθαρίζει ότι έχει σκοπό να στηρίξει μία τέτοια επιλογή. Συνέχιζε να ομνύει στην ανάγκη συναίνεσης και ταυτόχρονα να επιμένει ότι δεν θα ψηφίσει οιαδήποτε επιλογή προσώπου που δεν θα προέρχεται από την κεντροαριστερά, ενώ από την άλλη σνομπάρισε τα ανοίγματα του ΣΥΡΙΖΑ για σύγκλιση σε μία υποψηφιότητα με προοδευτικό πρόσημο.

Τώρα που ο ΣΥΡΙΖΑ πρότεινε την “σαρξ εκ της σαρκός του” Λούκα Κατσέλη, της πλέκει το εγκώμιο αλλά δηλώνει ότι εάν τελικά ο Κυριάκος Μητσοτάκης επιλέξει τον Κωνσταντίνο Τασούλα θα προτείνει δικό του υποψήφιο. Όποιος καταλαβαίνει, καταλαβαίνει. Ίσως, βέβαια, κάπως σωθούν τα προσχήματα εάν τελικά ο πρωθυπουργός καταλήξει σε κεντροαριστερή επιλογή.

Όμως, στρατηγικά το ΠΑΣΟΚ εμφανίζεται σε σύγχυση. Στην Χαριλάου Τρικούπη αυτό το αποκαλούν προσήλωση στην θεσμική λειτουργία. Υπάρχει, όμως, και η λογική. Όλοι κατανοούν ότι ο στόχος να κερδίσουν τη Ν.Δ στις επόμενες εκλογές και να έχουν την πρωτοβουλία των κινήσεων για την συγκρότηση προοδευτικής κυβέρνησης είναι σχεδόν απίθανο να επιτευχθεί- εκτός εάν τους επόμενους μήνες εκτοξευθεί στις μετρήσεις από το 17% στο 30%.

Παράλληλα, ο Νίκος Ανδρουλάκης δηλώνει κατηγορηματικά (λογικό) ότι δεν θα συγκυβερνήσει ποτέ με τη Ν.Δ, εάν αναδειχθεί πρώτο κόμμα, απορρίπτει, όμως, μέχρι τώρα ακόμα και την παραμικρή συζήτηση για εκλογική συμμαχία με τον ΣΥΡΙΖΑ και τη Νέα Αριστερά. Δίνει, έτσι, εύκολα λαβές στον κυβερνητικό εκπρόσωπο να επισημάνει τις αμφισημίες.

Παρόλα αυτά, η συγκυρία εξακολουθεί να είναι αρκετά ευνοϊκή για το ΠΑΣΟΚ. Διαθέτει μία νέα ηγετική ομάδα -όπως προέκυψε από την εσωκομματική εκλογή- με Γερουλάνο, Δούκα, Διαμαντοπούλου, Κατρίνη κ.ά που θεωρείται ότι έχει κυβερνητικό προφίλ. Ο ΣΥΡΙΖΑ ξαναβρίσκει, μεν, τις αναπνοές του ώστε να ξαναμπεί στο παιχνίδι των συσχετισμών, όχι όμως τόσο ώστε να το απειλεί δημοσκοπικά. Η κυβέρνηση αγκομαχά στον έκτο χρόνο της θητείας της, τα μεγάλα κοινωνικά προβλήματα παραμένουν, η ανασφάλεια κυκλώνει τους πολίτες.

Απέναντι, όμως, από τον Κυριάκο Μητσοτάκη που αξιοποιεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο κάθε κρίση ή ευκαιρία δημιουργεί η διεθνής αναστάτωση, το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να προτάξει το ανταγωνιστικό πρόσωπο που θα τον αμφισβητήσει. Ο ίδιος δε ο Νίκος Ανδρουλάκης, παρότι άλλα δηλώνει, εμφανίζει δυσανεξία ακόμα και στο να σηκώσει το τηλέφωνο και να συνομιλήσει με όμορους πολιτικούς παίκτες.

“Οι ευκαιρίες για την παράταξη δεν θα είναι άπειρες”, είπε ο Κώστας Σημίτης, τον περασμένο Σεπτέμβριο, στα 50χρονα του ΠΑΣΟΚ. Ήταν η στερνή του παρακαταθήκη. Μάλλον δεν την άκουσαν…

Όπως προβλέπει η διαδικασία εκλογής ΠτΔ (η οποία με την τελευταία αναθεώρηση του Συντάγματος έχει αποσυνδεθεί από την διεξαγωγή πρόωρων εκλογών), στις πρώτες δύο ψηφοφορίες απαιτείται ευρεία πλειοψηφία 200 βουλευτών, οι επόμενες 180 και η τελευταία μόνο 151 βουλευτές. Στο Μέγαρο Μαξίμου, ωστόσο, γνωρίζουν πως σε μία φάση που ο πρωθυπουργός εμφανίζεται πολιτικά ισχυρός (παρά τη δημοσκοπική πτώση), χωρίς, δηλαδή, να νοιώθει οιονδήποτε κίνδυνο από το ΠΑΣΟΚ που δημοσκοπικά παραμένει στην σφαίρα του 18%, θα αποτελούσε θετική εξέλιξη εάν εξασφαλιζόταν η ευρύτερη δυνατή πλειοψηφία για το πρόσωπο που θα προτείνει ο Κυριάκος Μητσοτάκης.

[ Όπως προβλέπει το Σύνταγμα: Πρόεδρος της Δημοκρατίας εκλέγεται εκείνος που συγκέντρωσε την πλειοψηφία των δύο τρίτων του συνολικού αριθμού των βουλευτών.
Αν δεν συγκεντρωθεί η πλειοψηφία αυτή, η ψηφοφορία επαναλαμβάνεται ύστερα από πέντε ημέρες.
Αν δεν επιτευχθεί ούτε στη δεύτερη ψηφοφορία η οριζόμενη πλειοψηφία, η ψηφοφορία επαναλαμβάνεται ακόμη μία φορά ύστερα από πέντε ημέρες, οπότε εκλέγεται Πρόεδρος της Δημοκρατίας εκείνος που συγκέντρωσε την πλειοψηφία των τριών πέμπτων του όλου αριθμού των βουλευτών.

Αν δεν επιτευχθεί ούτε και στην τρίτη ψηφοφορία η αυξημένη αυτή πλειοψηφία, η ψηφοφορία επαναλαμβάνεται ύστερα από πέντε ημέρες και εκλέγεται Πρόεδρος της Δημοκρατίας εκείνος που συγκέντρωσε την απόλυτη πλειοψηφία του όλου αριθμού των βουλευτών. Αν δεν επιτευχθεί ούτε αυτή η πλειοψηφία, η ψηφοφορία επαναλαμβάνεται ύστερα από πέντε ημέρες και εκλέγεται Πρόεδρος της Δημοκρατίας εκείνος που συγκέντρωσε τη σχετική πλειοψηφία. Σε περίπτωση ισοψηφίας εκλέγεται Πρόεδρος της Δημοκρατίας εκείνος που συγκέντρωσε το μεγαλύτερο αριθμό ψήφων στην πρώτη ψηφοφορία της προηγούμενης παραγράφου.]

Η Κατερίνα Σακελαροπούλου, σύμφωνα με τις περισσότερες εισηγήσεις στον πρωθυπουργό, δεν μπορεί να εξασφαλίσει εύκολα ευρύτερη πλειοψηφία, το σοβαρότερο, ωστόσο, είναι ότι μπορεί εύκολα να σημειωθούν “διαρροές” από την Κ.Ο της Ν.Δ και δη τόσες που θα τεθεί -τυπικά, όχι ουσιασιαστικά- θέμα δεδηλωμένης: να την ψηφίσουν, δηλαδή, λιγότεροι από 151 βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος.

Τα πρόσωπα που έχουν ακουστεί και βρίσκονται στη short list του κ. Μητσοτάκη εξετάζονται, όχι μόνο ως προς την πολιτική καταγωγή τους (κεντροαριστερή ή κεντροδεξιά-δεξιά), αλλά και ως προς το εάν μπορούν να εξασφαλίσουν ευρεία πλειοψηφία. Για παράδειγμα, ο Κωνσταντίνος Τασούλας, μπορεί να εξασφάλισε 283 και 249 ψήφους για να εκλεγεί πρόεδρος της Βουλής το 2019 και το 2023, όμως δεν τίθεται σύγκριση μεταξύ της ανάδειξης σε αυτή τη θέση και της εκλογής του ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Το ΠΑΣΟΚ έχει δηλώσει ότι δεν θα στηρίξει παραταξιακή υποψηφιότητα, ως εκ τούτου ο κ. Τασούλας έχει βέβαιες τις 159 ψήφους, ίσως μερικών ακόμα ανεξάρτητων και επιπλέον ίσως και την στήριξη βουλευτών από τα κόμματα δεξιά του κυβερνώντος. Είναι, όμως, δύσκολο να φτάσει τις 180 ψήφους, άρα η διαδικασία είναι πολύ πιθανό να φτάσει στις τελευταίες στη σειρά ψηφοφορίες. Η εκλογή του είναι βέβαιη και θα ικανοποιήσει το σύνολο της Κ.Ο της Ν.Δ (όπως, …όλως τυχαίως, προεξόφλησε ο Μάκης Βορίδης), όμως δεν θα δημιουργήσει γεγονός συναίνεσης.

Ο Ευάγγελος Βενιζέλος, που μέχρι πριν μερικές ημέρες εθεωρείτο εκ των φαβορί, από την άλλη μπορεί να εξασφαλίσει σχεδόν το σύνολο των 159 (αρκετοί στη Ν.Δ δεν τον θέλουν, όμως, δύσκολα θα σημειωθεί “αντάρτικο”), συν τους 31 βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, άρα θα φτάσει σχετικά εύκολα στα 180 “ναι”. Όμως, η περίπτωση Βενιζέλου μάλλον χάνει τις πιθανότητες τις τελευταίες ώρες. Μπορεί, ωστόσο, να υπάρξουν εκπλήξεις, όπως και να έχει, όμως, θα έχουμε μάλλον μία διαδικασία αρκετών ψηφοφοριών και η πλειοψηφία εκλογής του νέου ή της νέας ΠτΔ δεν θα είναι ευρεία. Και εφόσον δεν επιδιώξει κάτι τέτοιο, τελικά, ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ο πρόεδρος της Βουλής λέγεται ότι αποκτά προβάδισμα…

Σεραφείμ Κοτρώτσος

Η διαγραφή του Αντώνη Σαμαρά από τη Ν.Δ και η απόσυρση αυτοβούλως σχετικού ενδιαφέροντος από τους Κώστα Καραμανλή και Νίκο Δένδια διευκόλυνε έως ένα βαθμό τα πράγματα, υπό την έννοια ότι ήταν τρία “βαριά” ονόματα της παράταξης και εφόσον επεδείκνυαν την πρόθεση για το ύπατο πολιτειακό αξίωμα, θα ήταν δύσκολο να αγνοηθούν.

Όσον αφορά εκείνους τους βουλευτές της Ν.Δ που δημοσιολόγησαν υπέρ μιας “παραταξιακής επιλογής”, οι παραινέσεις τους έχουν κοπάσει, μεταξύ άλλων και διότι δεν φαίνεται να υπάρχει κάποια αδιαμφισβήτητου κύρους πολιτική προσωπικότητα που να προέρχεται από την κυβερνητική παράταξη και να υπηρετεί αυτή τη λογική. Αυτή του προέδρου της Βουλής Κωνσταντίνου Τασούλα θεωρείται μεν ασφαλής επιλογή, ωστόσο δεν αποτελεί κάτι εντυπωσιακό ώστε να παραγάγει θεσμικό και πολιτικό γεγονός. Βεβαίως, μέχρι και την ύστατη στιγμή “ποτέ μην λες ποτέ”.

Όλα δείχνουν, όμως, ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης, πέραν της πολιτικής παράδοσης, εκτιμά πως η επιλογή μιας κεντροαριστερής προσωπικότητας, αφενός ενισχύει το θεσμικό και συναινετικό προφίλ του, αφετέρου -κι αυτό είναι σημαντικό- τον κρατά δυναμικά στον χώρο του κέντρου. Τον χώρο που “βγάζει” κυβερνητικές πλειοψηφίες και την πολιτική περιοχή της δικής του εκκίνησης, το 2016, η οποία του χάρισε δύο μεγάλες εκλογικές νίκες.

Ο επικήδειος στον Κώστα Σημίτη επιβεβαίωσε ότι δεν σκοπεύει να εγκαταλείψει αυτή τη στρατηγική, η οποία, άλλωστε, “του ταιριάζει”, ιδιαίτερα, μάλιστα, τώρα που το ΠΑΣΟΚ του Νίκου Ανδρουλάκη ανακτά κεντρώα εδάφη.

Όμως, δεν είναι ίδιες όλες οι κεντροαριστερές επιλογές. Υπάρχουν πτυχές του προφίλ του προσώπου που θα επιλέξει που πρέπει να ζυγιστούν σωστά:

Πρώτον, είναι μάλλον απαραίτητο να πρόκειται για πολιτική προσωπικότητα και όχι ένα πρόσωπο, με πολιτική (κεντροαριστερή) καταγωγή μεν, άνευρο δε. Δηλαδή, έναν πρώην δικαστικό, ή πανεπιστημιακό, για παράδειγμα.

Όσα είπε ο ίδιος ο πρωθυπουργός στην πρώτη συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου της νέας χρονιάς, θα μπορούσαν να είναι οδηγός:

“Μπροστά μας διαγράφεται μια δύσκολη χρονιά με πολεμικά μέτωπα, την κλιματική κρίση αλλά και τεκτονικές αλλαγές αν αναλογιστούμε όσα συμβαίνουν στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Πρωτοφανείς εξαγγελίες για αλλαγές στη ζώνη επιρροής, διαμορφώνεται ένα πρωτοφανές σκηνικό όπου οικονομικοί παράγοντες προσπαθούν να επηρεάσουν τις πολιτικές εξελίξεις. Οι απαντήσεις αυτές πρέπει να δοθούν σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Είμαστε μια χώρα που έχει δοκιμαστεί από τον λαϊκισμό και τις εύκολες λύσεις που αποδείχθηκαν ανέφικτες. Η Ελλάδα είναι χώρα σταθερότητας σε ασταθή κόσμο με μια κυβερνητική πλειοψηφία που εμπνέει σιγουριά εν μέσω όσων συμβαίνουν σε Γαλλία, Γερμανία και Καναδά. Με μια οικονομία που αποτελεί αισιόδοξη εξαίρεση στην Ευρώπη”.

Σε αυτό το περιβάλλον, που αρκετά προωθημένα, σε σύγκριση με την αμηχανία της ευρωπαϊκής ηγεσίας, περιέγραψε, η παρουσία μιας στιβαρής πολιτικής προσωπικότητας στον προεδρικό θώκο ενδείκνυται ως απαραίτητη. Ένα πρόσωπο που θα “γεμίζει” τον έστω συνταγματικά περιορισμένο αλλά εμβληματικό θεσμικό ρόλο, θα μπορεί να σταθεί δίπλα στις ξένες ηγεσίες και να εκπροσωπήσει με γνώση και επάρκεια τις εθνικές θέσεις, και πιθανότατα τη νέα εθνική στρατηγική σε αυτή την διεθνή αστάθεια της εποχής του Τραμπ, του Μασκ, της ανόδου της ακροδεξιάς και της γεωπολιτικής (πολεμικής) κρίσης. Με τα εθνικά μας θέματα και δη τα ελληνοτουρκικά, μάλιστα, ανοικτά.

Δεν είναι καιροί για συμπαθητικές και μετριοπαθείς θεσμικές φιγούρες αλλά για έναν γνώστη των διεθνών συσχετισμών που να μπορεί να σταθεί δίπλα στον πρωθυπουργό της χώρας και να εκτελέσει ακόμα και “ειδικούς”- συμπληρωματικούς ρόλους. Μετά από δύο θητείες και ενώ είναι ακόμα πολιτικά ισχυρός, ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν έχει να φοβηθεί από ένα πολιτικό πρόσωπο στο προεδρικό μέγαρο.

Δεύτερον, το ποιά επιλογή θα κάνει ο πρωθυπουργός δεν μπορεί εύκολα να προβλεφθεί. Το σχετικό προνόμιο του ανήκει, όπως δική του είναι και η υποχρέωση το πρόσωπο που θα επιλέξει να διαθέτει την ευρύτερη δυνατή επιρροή στο εσωτερικό της χώρας. Προφανώς, δεν θα είναι σε όλους αρεστό- και δεν μπορεί να συμβεί κάτι τέτοιο. Είναι, όμως, αναγκαίο να αντιλαμβάνεται τον ενοποιητικό του ρόλο στο εσωτερικό, όσο και το εθνικό φορτίο του στο εξωτερικό. Υπό την έννοια αυτή, κάποια πρόσωπα απ΄ αυτά που έχουν ακουστεί δεν πληρούν τις σχετικές προδιαγραφές, ακόμα κι αν θεωρητικά έλκουν την καταγωγή τους από την κεντροαριστερά (;).

Τρίτον, που εφάπτεται στο δεύτερο, θα ήταν θετικό ένα τέτοιο πρόσωπο να μπορεί να στηριχθεί από το ανώτατο όριο των βουλευτικών ψήφων που προβλέπει το Σύνταγμα. Να το ψηφίσουν, δηλαδή, 200 βουλευτές. Παρότι κάτι τέτοιο δεν είναι απαραίτητο με βάση τα συνταγματικώς προβλεπόμενα (*), θα ήταν ευχής έργο να συνέβαινε κάτι τέτοιο, και ως προς τούτο μέρος της ευθύνης μετατοπίζεται εκ των πραγμάτων και στα κόμματα της αντιπολίτευσης.

Γι’ αυτόν τον λόγο, το πρόσωπο και η πολιτική καταγωγή του παίζουν, αναμφίβολα, σημαντικό ρόλο, όμως δεν είναι μόνο η καταγωγή που εξασφαλίζει ευρύτερη πλειοψηφία. Δεν θα έπρεπε, για παράδειγμα, να είναι ένα πρόσωπο που εκπροσώπησε, ή εκπροσωπεί, κάποιον “συγκρουσιακό” θεσμό, ή είχε κατά το παρελθόν ρόλο που τραυμάτισε τη σχέση του με τους πολίτες.

Η επιλογή του Κυριάκου Μητσοτάκη είναι δική του. Αυτός θα σκεφτεί όλες τις παραμέτρους και θα λάβει την τελική του απόφαση. Το ζητούμενο, ωστόσο, είναι σαφές: αν και αποστερημένος από ισχυρές αρμοδιότητες, ο ρυθμιστικός ρόλος του/της Προέδρου της Δημοκρατίας είναι πολλαπλώς σημαντικός- εμβληματικός θα έλεγε κανείς. Δεν πρέπει να είναι απλώς ένας ακόμα ένοικος του προεδρικού μεγάρου και υπάρχουν παραδείγματα στην πρόσφατη ιστορία μας που απέδειξαν ότι οι “συγκατοικήσεις” δεν έχουν πολιτικό ρίσκο, όταν ο πρωθυπουργός και η κυβέρνησή του γνωρίζουν τι θέλουν και ο/η Πρόεδρος της Δημοκρατίας αντιλαμβάνεται πλήρως τα όριά του αλλά και το πλαίσιο του εθνικού του καθήκοντος.

* Πρόεδρος της Δημοκρατίας εκλέγεται αυτός ή αυτή που στην πρώτη ψηφοφορία θα συγκεντρώσει τα 2/3 του συνόλου των βουλευτών (200 έδρες). Σε περίπτωση που δεν υπάρξει αποτέλεσμα, επαναλαμβάνεται η ψηφοφορία μετά από πέντε μέρες και πάλι απαιτείται πλειοψηφία 200 βουλευτών. Αν και πάλι δεν καταφέρει κάποιο υποψήφιο πρόσωπο να λάβει την απαιτούμενη πλειοψηφία ακολουθεί τρίτη ψηφοφορία, πάλι μετά από πέντε μέρες, αλλά αυτή τη φορά απαιτείται πλειοψηφία των 3/5 του συνόλου των βουλευτών (180 έδρες).

Μέχρι την αναθεώρηση του Συντάγματος το 2019 αν ο/η Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν εκλεγόταν με την τρίτη ψηφοφορία, η Βουλή διαλυόταν και προκηρύσσονταν εκλογές και η νέα Βουλή που προέκυπτε από τις εκλογές διεξήγε τέταρτη ψηφοφορία στην οποία απαιτούνταν πλειοψηφία των 3/5 του συνόλου, ήτοι 180 έδρες. Αν κανείς υποψήφιος/καμία υποψήφια δεν λάμβανε αυτή τη πλειοψηφία ούτε σε αυτή τη ψηφοφορία ακολουθούσε πέμπτη ψηφοφορία στην οποία η εκλογή γινόταν με την απόλυτη πλειοψηφία των εδρών, ήτοι 151 έδρες. Τέλος αν ούτε σε αυτή τη περίπτωση επιτυγχάνονταν η απαιτούμενη πλειοψηφία ακολουθούσε νέα ψηφοφορία και η εκλογή γινόταν με τη σχετική πλειοψηφία. Με την αναθεώρηση του Συντάγματος του 2019, για την εκλογή του/της Προέδρου της Δημοκρατίας προβλέπονται και πάλι έξι ψηφοφορίες αλλά δε διενεργούνται πλέον εκλογές αν δεν επιτευχθεί η απαιτούμενη πλειοψηφία στη τρίτη ψηφοφορία.

Ο υπουργός Επικρατείας Μάκης Βορίδης, πάντως, έκανε λόγο για “υποψήφιο με συνθετικά χαρακτηριστικά αλλά χωρίς γωνίες”, ενώ τόνισε πως ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα αποφασίσει ως πρόεδρος της Ν.Δ και όχι ως πρωθυπουργός, δεδομένου ότι η διαδικασία είναι κοινοβουλευτική. Μία δήλωση που συζητείται ήδη στο εσωτερικό του κυβερνώντος κόμματος.

Η θητεία της Προέδρου της Δημοκρατίας Κατερίνας Σακελλαροπούλου λήγει στις 13 Φεβρουαρίου και πλέον ο χρόνος μετράει αντίστροφα για την ανακοίνωση της πρότασης του πρωθυπουργού για τον/την επόμενο/η ένοικο του Προεδρικού Μεγάρου.

Οι ψηφοφορίες στη Βουλή

Οπως ορίζει το Σύνταγμα για την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας απαιτούνται αρχικά 200 ψήφοι. Αν δεν συγκεντρωθούν διεξάγεται μετά από πέντε ημέρες νέα ψηφοφορία πάλι με όριο τις 200 ψήφους. Αν δεν επιτευχθεί γίνεται τρίτη ψηφοφορία -μετά από πέντε ημέρες- με όριο τις 180 ψήφους. Αν δεν επιτευχθεί η εκλογή, μετά από πέντε ημέρες γίνεται τέταρτη ψηφοφορία και Πρόεδρος της Δημοκρατίας εκλέγεται το πρόσωπο που συγκέντρωσε την απόλυτη πλειοψηφία του αριθμού των βουλευτών δηλαδή τουλάχιστον 151 ψήφους. Το Σύνταγμα προβλέπει και μια πέμπτη ψηφοφορία αν δεν υπάρξει εκλογή, στην οποία εκλέγεται ΠτΔ όποιος συγκεντρώσει την σχετική πλειοψηφία.

Με τηλεοπτικό μήνυμα θα ανακοινώσει ο πρωθυπουργός την πρότασή του για τον ΠτΔ

Στη συνάντηση που θα έχει ο Κυριάκος Μητσοτάκης με την Κατερίνα Σακελλαροπούλου την ερχόμενη Τετάρτη στο Προεδρικό Μέγαρο, αναμένεται να την ενημερώσει ο ίδιος θεσμικά, εκφράζοντας και με αυτόν τον τρόπο τον σεβασμό του στο αξίωμά της και τον τρόπο με τον οποίο το υπηρέτησε, για την απόφασή του -όπως όλα δείχνουν- να μην ανανεωθεί η θητεία της. Αργότερα την ίδια μέρα ή την αμέσως επόμενη, 16 του μήνα, ο πρωθυπουργός θα ανακοινώσει με τηλεοπτικό μήνυμα την πρότασή του και «θα την αιτιολογήσει στους πολίτες, όπως κάνει πάντα», σημειώνουν συνεργάτες του.

Ποιά ονόματα ακούγονται τις τελευταίες ώρες

• Κατερίνα Σακελαροπούλου: Θεωρείται ασφαλής επιλογή για τον πρωθυπουργό και είναι βέβαιο ότι θα έχει τελικά την υποστήριξη και των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ, πιθανώς και κάποιων ανεξάρτητων. Δεν θα στηριχτεί, όμως, ούτε από τον ΣΥΡΙΖΑ, ούτε από τη Νέα Αριστερά, κάτι που σημαίνει ότι είναι απίθανο να λάβει 200 ψήφους. Τις τελευταίες ώρες οι πληροφορίες αναφέρουν πως ο κ. Μητσοτάκης δεν θα διακινδυνεύσει απώλειες από την Κ.Ο της Ν.Δ (λόγω της στάσης της στον γάμο για τα ομόφυλα ζευγάρια), οπότε είναι ελάχιστες οι πιθανότητες να επαναπροταθεί.
• Ευάγγελος Βενιζέλος: Αναμφίβολα μία πολύ ισχυρή πολιτική προσωπικότητα από τον χώρο της κεντροαριστεράς. Ο ίδιος το επιθυμεί διακαώς και θα ψηφιστεί με ενθουσιασμό από το ΠΑΣΟΚ, ωστόσο ούτε αυτός είναι εύκολο να φτάσει τις 200 ψήφους, οπότε το πιθανότερο είναι να εκλεγεί με 180 ψήφους, ενδεχομένως με την ψήφο και ανεξάρτητων να φτάσει πάνω από τις 190. Στο Μέγαρο Μαξίμου, πάντως, ζυγίζουν το γεγονός ότι είναι ένας πληθωρικός πολιτικός που θα τοποθετείται συχνά.
• Γιάννης Στουρνάρας: Επίσης, το επιθυμεί και το τελευταίο διάστημα προσπαθεί να εμφανίσει υπερκομματικό προφίλ. Όμως, υπάρχουν πολλές δεύτερες σκέψεις, καθώς θεωρείται θεσμικά άκομψο να γίνει ΠτΔ ένας εν ενεργεία κεντρικός τραπεζίτης.
• Λουκάς Παπαδήμος: Το όνομά του ακούγεται έντονα, όμως δεν συγκεντρώνει πολλές πιθανότητες.
• Κωνσταντίνος Τασούλας: Αποτελεί την ασφαλή παραταξιακή επιλογή, εφόσον ο πρωθυπουργός προτιμήσει τελικά κάτι τέτοιο.
• Κώστας Καραμανλής: Παρότι έχει δηλώσει κατηγορηματικά πως δεν ενδιαφέρεται το όνομά του επανήλθε στα σενάρια των προηγούμενων ημερών. “Κάηκε”, όμως, λόγω της ηχηρής απουσίας του από την κηδεία του Κώστα Σημίτη, κάτι για το οποίο το Μέγαρο Μαξίμου δεν έκρυψε την δυσφορία του με διαρροές στα μέσα ενημέρωσης.
• Πρόσωπο-έκπληξη: Είναι μία σοβαρή πιθανότητα που προσώρας δεν “ταυτοποιείται” με κάποιο γνωστό πολιτικό πρόσωπο. Μένει να διαπιστωθεί εάν, όντως, ο πρωθυπουργός έχει κρυμμένο άσο στο μανίκι του.

Τι θα κάνει το ΠΑΣΟΚ

Το ΠΑΣΟΚ έχει καταστήσει σαφές ότι δεν θα ψηφίσει υπέρ οιασδήποτε υποψηφιότητας που δεν θα έχει κεντροαριστερό πρόσημο.

Χθες ο εκπρόσωπος Τύπου του ΠΑΣΟΚ Κώστας Τσουκαλάς επανέλαβε πως «εμείς θέσαμε ένα πολιτικό ζήτημα, διότι η κυρία Σακελλαροπούλου αποτελούσε μια προσωπική επιλογή του πρωθυπουργού και σε περίπτωση που δεν την ανανεώσει, θα πρέπει να εξηγήσει για ποιο λόγο δεν το κάνει και πώς αξιολόγησε την θητεία της» και προσέθεσε: «Αν την ανανεώσει, θα πρέπει πάλι να εξηγήσει για ποιο λόγο άφησε τρεις μήνες να αποδυναμώνεται το πρόσωπο της Προέδρου της Δημοκρατίας. Διότι όλες τις φορές που ένας πρωθυπουργός ανανέωσε τη θητεία του εκάστοτε Προέδρου αυτό έγινε πάρα πολύ έγκαιρα ώστε να μην υπάρχει αυτή η παραφιλολογία. Για ποιο λόγο λοιπόν, αν έρθει και πει “Σακελλαροπούλου” δεν το είπε νωρίτερα και άφησε να υπάρχει αυτή η αμφισβήτηση; Αν ο κ. Μητσοτάκης προτείνει την κυρία Σακελλαροπούλου, εμείς θα αξιολογήσουμε την πρόταση και θα πάρουμε θέση».

Αναφορικά με το γεγονός ότι ακούγεται έντονα το όνομα του κ. Βενιζέλου, ο κ. Τσουκαλάς τόνισε: «ο Ευάγγελος Βενιζέλος είναι σάρκα από τη σάρκα της παράταξής μας και τον τιμούμε. Δεν είναι απλά ένα πρόσωπο προερχόμενο από την Κεντροαριστερά αλλά υπήρξε και πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ. Η θετική μας γνώμη αξιολογικά για τον Ευάγγελο Βενιζέλο είναι δεδομένη. Εμείς όμως δεν θέλουμε να μπούμε σε ονοματολογία καθώς θεσμικά και σύμφωνα με το Σύνταγμα η κυβέρνηση θα προτείνει και εμείς θα αξιολογήσουμε την πρόταση αυτής».

Υπενθυμίζεται ότι η απόφαση του Κυριάκου Μητσοτάκη για την ανακοίνωση του ονόματος αναμένεται να γνωστοποιηθεί στους πολίτες το αργότερο έως τις 20 Ιανουαρίου, μέσω τηλεοπτικού μηνύματος.

Ο Μάκης Βορίδης, μιλώντας το πρωί του Σαββάτου στο Mega, σημείωσε ότι «Εκείνο το οποίο πρόκειται να γίνει είναι ότι ο πρόεδρος της ΝΔ και το τονίζω γιατί είναι με αυτήν του την ιδιότητα, του επικεφαλής της μείζονος κοινοβουλευτικής ομάδας, με αυτήν του την ιδιότητα και όχι με την ιδιότητα του πρωθυπουργού, γιατί η διαδικασία της εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας είναι κοινοβουλευτική διαδικασία, η Βουλή εκλέγει, θα προτείνει πρόσωπο. Μέχρι τότε εμείς είμαστε υποχρεωμένοι να περιμένουμε την πρόταση του προέδρου της ΝΔ και αυτό κάνουμε».

«Δεν πρόκειται να μπω σε μια διαδικασία αξιολογήσεως των προσώπων γιατί δεν είναι σωστό. Πρέπει να έχει συνθετικά χαρακτηριστικά. (…) Το Σύνταγμα παρακινεί τις πολιτικές δυνάμεις όλες, όχι μόνο την πλειοψηφία, μας παρακινεί να βρούμε ένα πρόσωπο στο οποίο να μπορούμε να συμφωνήσουμε. Αυτό, λέω εγώ, ότι για να μπορούμε να συμφωνήσουμε όλοι σε ένα πρόσωπο, πρέπει να είναι ένα πρόσωπο που πρέπει να έχει συνθετικά χαρακτηριστικά. Χρειάζονται άνθρωποι οι οποίοι να μην έχουν τόσες ‘γωνίες’, οι οποίοι ο λόγος τους να είναι πιο συναινετικός, πιο συνθετικός, να μπορούν και τα άλλα κόμματα να τον υποστηρίξουν. Αυτό όμως προς πάσα κατεύθυνση».

Το όνομα της κ. Σακελαροπούλου παραμένει στο τραπέζι, ωστόσο τις τελευταίες ημέρες πυκνώνουν οι πληροφορίες ότι ο πρωθυπουργός μπορεί να ανακοινώσει πρόσωπο-έκπληξη, κάποιον ή κάποια, δηλαδή, που δεν έχει ακουστεί στα σχετικά σενάρια. Από την άλλη, οι Ευάγγελος Βενιζέλος και Γιάννης Στουρνάρας είναι δύο πιθανές επιλογές στη λογική της αναφοράς στο κέντρο και της συναίνεσης. Υπό την έννοια αυτή έχει απομακρυνθεί το ενδεχόμενο για μία παραταξιακή υποψηφιότητα που θα απευθύνεται στο δεξιό εκλογικό ακροατήριο.

Το ερώτημα είναι πως θα αντιδράσει το ΠΑΣΟΚ αλλά και τα άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης. Το θέμα απασχολεί τον ΣΥΡΙΖΑ που φαίνεται ότι θα κάνει πρώτος την κίνηση στο πλαίσιο της δήλωσης-πρόσκλησης του Σωκράτη Φάμελλου προς το Νίκο Ανδρουλάκη για κοινή προοδευτική προεδρική υποψηφιότητα.

Στην Κουμουνδούρου δεν δείχνουν, ωστόσο, διατεθειμένοι να περιμένουν για πολύ ακόμη ούτε τον Νίκο Ανδρουλάκη στον οποίο ο ίδιος ο κ. Φάμελλος έχει απευθύνει δημόσιο κάλεσμα για κοινή πρόταση, ούτε όμως και τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Το πιθανότερο στις αρχές της επόμενης εβδομάδας η Πολιτική Γραμματεία θα καταλήξει στην πρότασή της για το πρόσωπο που θα προτείνει για τη θέση του επόμενου προέδρου της Δημοκρατίας.

Από το ΠΑΣΟΚ αποφεύγουν οριζόντια τη συζήτηση συστηματικά και περιμένουν πρώτα τον Κυριάκο Μητσοτάκη να ανοίξει τα χαρτιά του. Η στάση αυτή του Νίκου Ανδρουλάκη κάνει πολλούς στην Κουμουνδούρου να εδραιώνουν την πεποίθησή τους ότι ο πρωθυπουργός θα καταλήξει σε ένα πρόσωπο που θα την ίδια στιγμή «θα παίρνει πακέτο τις ψήφους της πτέρυγας Σαμαρά μέσα στη ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ».
Τα πρόσωπα, σε αυτή την περίπτωση οι επιλογές σε πρόσωπα δεν είναι πολλές για τον κ. Μητσοτάκη με τους κυρίους Βενιζέλο, Στουρνάρα και Παπαδήμο να είναι έχουν προβάδισμα.

Ποιό θα μπορούσε, ομως, να είναι το πρόσωπο που θα προτείνει ο Σωκράτης Φάμελλος. Οι πληροφορίες εστιάζουν σε αρκετά ονόματα, όμως, ένα εξ αυτών έχει, ως φαίνεται, τα χαρακτηριστικά εκείνα που θα φέρουν το ΠΑΣΟΚ σε δύσκολη θέση. Οι πληροφορίες του libre αναφέρουν ότι ένα από τα πρόσωπα που εξετάζονται στην Κουμουνδούρου είναι η Λούκα Κατσέλη. Υπήρξε υπουργός της κυβέρνησης του Γιώργου Παπανδρέου, το 2009, έχει συνδέσει το όνομά της με το νόμο για την προστασία της πρώτης κατοικίας, τον οποίο επικαλείται διαρκώς το ΠΑΣΟΚ, και, φυσικά, είναι πρόσωπο που ενώνει τους δύο χώρους αφού συνεργάστηκε με την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και διατηρεί φιλική σχέση με τον Αλέξη Τσίπρα. Έχει παρέμβει, δε, πολλές φορές υπέρ της συνεργασίας των προοδευτικών δυνάμεων. Σε μία τέτοια πρόταση υπάρχει το ενδεχόμενο να συγκλίνουν και οι βουλευτές της Νέας Αριστεράς.

Πρέπει να θεωρείται μάλλον βέβαιο ότι το ΠΑΣΟΚ θα απορρίψει …μετ’ επαίνων την πρόταση Φάμελλου, ωστόσο θα πρέπει να εξηγήσει γιατί.

Το πρώτο απ΄ αυτά, τις επόμενες εβδομάδες, θα είναι, αναμφίβολα, η εκλογή νέου Προέδρου της Δημοκρατίας. Εν αναμονή της ανακοίνωσης του ονόματος που θα προτείνει ο Κυριάκος Μητσοτάκης, στη Χαριλάου Τρικούπη εκτιμούν πως εφόσον αυτό προέλθει από τον χώρο της κεντροαριστεράς, αφενός θα δοθεί η ευκαιρία για συναίνεση και υπερψήφιση της πρωθυπουργικής επιλογής, αφετέρου θα φανεί ότι το ΠΑΣΟΚ είναι πλέον κυβερνητική δύναμη αφού θα καταστεί εφικτό να επιβάλλει, εμμέσως, κορυφαίο παράγοντα που να προέρχεται από τον δικό του χώρο.

Την αρχή έκανε ο ίδιος ο πρόεδρος του κόμματος όταν έκανε λόγο, εμμέσως αλλά σαφώς, για πρόσωπο που να ενώνει, στη συνέχεια, όμως, ήταν ο εκπρόσωπος Τύπου του κόμματος Κώστας Τσουκαλάς που δήλωσε, δύο φορές, ότι ο νέος ΠτΔ πρέπει να προέρχεται από την αντίπαλη παράταξη, ήτοι από την κεντροαριστερά. Ακολούθησε, η Άννα Διαμαντοπούλου που βρίσκεται πλέον πολύ κοντά στο Νίκο Ανδρουλάκη, η οποία επισήμανε την ανάγκη η επιλογή του προσώπου που θα αποτελέσει τον επόμενο Πρόεδρο της Δημοκρατίας «να συμβολίζει την εθνική ενότητα». Όπως είπε στο MEGA «δεν είναι ο χώρος συγκρούσεων ούτε ο χώρος μικροκομματικής ανάδειξης η επιλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας. Σύμφωνα με το Σύνταγμα, την πρωτοβουλία την έχει αυτός που έχει την κοινοβουλευτική πλειοψηφία».
Κατά την ίδια, «ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει μεγάλη ευθύνη στο να δημιουργήσει συναινετική διαδικασία και πρόταση ώστε το κοινοβούλιο και το έθνος να ενωθεί στο πρόσωπο του Προέδρου της Δημοκρατίας».

Η κ. Διαμαντοπούλου διατηρεί στενή σχέση με τον Ευάγγελο Βενιζέλο και φαίνεται πως η αναφορά της αποτελεί “φωτογραφία” του πρώην προέδρου του κόμματος και αντιπροέδρου της συγκυβέρνησης της Ν.Δ με το ΠΑΣΟΚ.

Με μία τέτοια επιλογή, πολύ περισσότερο με τη συγκεκριμένη, το ΠΑΣΟΚ θα συναινούσε στην προεδρική εκλογή και κατά ορισμένους αυτό ίσως άνοιγε ακόμα και τον δρόμο για κυβέρνηση “μεγάλου συνασπισμού”, υπό προϋποθέσεις, εάν κανένα κόμμα δεν εξασφαλίσει -κάτι μάλλον βέβαιο με τα σημερινά δεδομένα- αυτοδυναμία στις επόμενες εκλογές. Βεβαίως, υπάρχουν κι άλλα πρόσωπα που θεωρητικά πληρούν τις προϋποθέσεις, όπως, για παράδειγμα, του πρωθυπουργού της μικρής οικουμενικής, Λουκά Παπαδήμου. Ή του διοικητή της ΤτΕ Γιάννη Στουρνάρα, αν και συγκεντρώνει σχετικά μικρές πιθανότητες ακριβώς επειδή είναι ο κεντρικός τραπεζίτης της χώρας.

Μέχρι εδώ καλά, ωστόσο με βάση τις τελευταίες εξελίξεις με τις αντιδράσεις εντός ΝΔ, ο γρίφος της επιλογής προσώπου από τον Κυριάκο Μητσοτάκη δεν είναι καθολου εύκολο να λυθεί…. Ο πρωθυπουργός θα πάρει τις τελικές αποφάσεις για το θέμα κατά τη διάρκεια των γιορτών με τα περιθώρια να μην είναι… “ευρύχωρα” καθώς η διαδικασία στη Βουλή θα πρέπει να λάβει χώρα το αργότερο μέχρι τις 13 Φεβρουαρίου.

Την ώρα που τα σενάρια φουντώνουν η επιλογή του προσώπου θα πρέπει να κινείται μεταξύ της θεσμικότητας που απορρέει η κορυφαία πολιτειακή θέση, δηλ. κλίμα συναίνεσης αλλά και πολιτικής δεοντολογίας, και από την άλλη να μην “προκαλεί” τον σκληρό πυρήνα της ΝΔ, μετά και τα τελευταία γεγονότα με τη διαγραφή Σαμαρά, και νωρίτερα τις αντιδράσεις εντός ΝΔ για απο το αποτέλεσμα των εκλογών, τις διαρροές στην ψήφιση του γάμου των ομόφυλων ζευγαριών κλπ.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν άνοιξε τα χαρτιά του και δηλώνει πως «θα κάνετε λίγο υπομονή και στην κατάλληλη στιγμή θα ανακοινώσουμε την πρότασή μας». Παράλληλα υπογράμμισε πως «το πρόσωπο του Προέδρου ή της Προέδρου πρέπει να πληροί τις προδιαγραφές του ρόλου και να έχει τη δυνατότητα -γιατί όχι;-, τη δυνατότητα, το τονίζω, να πάρει όσες το δυνατόν περισσότερες ψήφους στη Βουλή. Αλλά αυτό είναι κάτι το οποίο εξαρτάται και από τα άλλα κόμματα, πώς θα αξιολογήσουν την υποψηφιότητα».

Στο κυβερνών κόμμα θα ήθελαν μια υποψηφιότητα που θα υπερψηφιζόταν και από άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης, προκειμένου να σταλεί μήνυμα ευρύτερων συναινέσεων. “Γαλάζιοι” βουλευτές σε τοποθετήσεις τους δείχνουν πως προτιμούν μία υποψηφιότητα, που να συνδέεται με τις ρίζες του κόμματος.

Δεδομένο είναι πως στο Μαξίμου δε θέλουν να υπάρξουν διαρροές από την Κοινοβουλευτική Ομάδα της Νέας Δημοκρατίας αλλά στόχος είναι και να σταλεί ένα μήνυμα συσπείρωσης και στη συγκεκριμένη ψηφοφορία. Θα έχει προηγηθεί η ψηφοφορία για τον προϋπολογισμό, που θα γίνει στις 15 Δεκεμβρίου και έχει τον χαρακτήρα ψήφου εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση.

Από την κυβέρνηση πάντως εξακολουθούν να παραπέμπουν το θέμα για τη νέα χρονιά αν και σταδιακά η συζήτηση ανοίγει από την αντιπολίτευση.

Η Νέα Αριστερά πρότεινε τον πρόεδρο της Αρχής για τη Διασφάλιση του Απορρήτου των Επικοινωνιών Χρήστο Ράμμο. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης σημείωσε πως ο ΠτΔ πρέπει να είναι αμερόληπτος και δεν πρέπει να είναι φωνή κανενός κόμματος. Μάλιστα υπογράμμισε πως «δεν είναι δουλειά μιας Αρχής να κάνει αντιπολίτευση, ούτε συμπολίτευση. Θα είχε λυθεί όλο αυτό αν είχε πάρει αποστάσεις ο κ. Ράμμος από αυτές τις προτάσεις».

Τα σενάρια διαδέχονται το ένα το άλλο για το πρόσωπο που θα προταθεί για την Προεδρία της Δημοκρατίας. Στα ονόματα που έχουν ακουστεί- σε περίπτωση που δεν υπάρξει δεύτερη θητεία της Κατερίνας Σακελλαροπούλου – είναι μεταξύ άλλων του Προέδρου της Βουλής Κώστα Τασούλα,του πρώην πρωθυπουργού Λουκά Παπαδήμου, του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος Γιάννη Στουρνάρα, του πρώην υπηρεσιακού πρωθυπουργού Παναγιώτη Πικραμμένου αλλά και του Ευάγγελου Βενιζέλου. Πάντως δεν θεωρείται απίθανο να επιλεγεί τελικά πρόσωπο έκπληξη

Ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής δήλωσε καθαρά προς δεν ενδιαφέρεται για την Προεδρία της Δημοκρατίας. Επίσης, ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Δένδιας σε συνεντεύξεις του κλείνει τη σχετική συζήτηση. Σε αυτή τη χρονική συγκυρία φαίνεται πως όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοιχτά και δεν έχει κλειδώσει η σχετική απόφαση στο Μαξίμου.