Οι παρεμβάσεις σε “νόμο Κατσέλη”, εξωδικαστικό μηχανισμό ρύθμισης οφειλών, 72 δόσεις και ακατάσχετο, αλλάζουν την καθημερινότητα και τη ζωή για -συνολικά- πάνω από 2 εκατομμύρια νοικοκυριά τα οποία, είτε έχουν ενεργές ρυθμίσεις του ν. 3869/2010, είτε έχουν φορτωθεί χρέη από την εποχή της πανδημίας και της μεγάλης ενεργειακής κρίσης, ή είναι μικροφειλέτες με χρέη έως 10.000 ευρώ προς εφορία και ασφαλιστικά ταμεία, αναζητούν λύσεις και διέξοδο στο πρόβλημα, με «κούρεμα» οφειλών, έως 240 ή 420 δόσεις ή , στο εξής , και με προστασία της κατοικίας τους από πλειστηριασμούς μέσω του εξωδικαστικού.

«Το ιδιωτικό χρέος είναι ίσως το πιο σύνθετο κοινωνικό αποτύπωμα της κρίσης. Μετριέται σε ανασφάλεια, σε καθυστερημένες αποφάσεις ζωής, σε ανθρώπους που νιώθουν ότι το παρελθόν εξακολουθεί να καθορίζει το μέλλον τους», υπογραμμίζει ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Κυριάκος Πιερρακάκης, σε δήλωσή του στο ΑΠΕ-ΜΠΕ.

Όπως αναφέρει ο υπουργός «η δική μας δουλειά είναι να σπάσουμε αυτόν τον φαύλο κύκλο, με λύσεις που δημιουργούν πραγματικές δεύτερες ευκαιρίες. Κάθε παρέμβαση που κάνουμε για το ιδιωτικό χρέος υπηρετεί την υποχρέωση να μειώνουμε βάρη, να αποκαθιστούμε δυνατότητες και να ξαναδίνουμε ορίζοντα. Η πραγματική επιτυχία της οικονομικής πολιτικής μετριέται από τον αριθμό των πολιτών που αισθάνονται ότι ξαναπαίρνουν τον έλεγχο της ζωής τους. Και αυτή είναι, τελικά, η πιο ουσιαστική μορφή προόδου για την κοινωνία».

Νέες ευκαιρίες για νοικοκυριά και επιχειρήσεις

Τα νέα μέτρα, τα οποία αρχίζουν να ξεδιπλώνονται μετά την ψήφιση του πολυνομοσχεδίου (ν.5313/26), είναι τα εξής:

1) Επανυπολογισμός τόκων «στη δόση» αντί στο συνολικό χρέος για δικαστικές ρυθμίσεις (ν. 3869/2010)

Κεντρικός άξονας του νέου πλαισίου είναι η παρέμβαση στις δικαστικές ρυθμίσεις οφειλών, στο πλαίσιο του ν. 3869/2010 (γνωστού ως πρώην «νόμου Κατσέλη»).

Η νέα διάταξη (άρθρο 126 του νόμου) ισχύει από τη δημοσίευση στο ΦΕΚ. ‘Αμεσα μειώνεται η τρέχουσα δόση την οποία καταβάλλουν κάθε μήνα οι οφειλέτες στο εξής. Με τη διάταξη αποσαφηνίζεται ρητά (σχεδόν 16 χρόνια μετά την ψήφιση του ν. 3869/2010) ότι ο τόκος στις απαιτήσεις που ρυθμίζονται με δικαστική απόφαση, θα υπολογίζεται πλέον μόνο επί της μηνιαίας δόσης την οποία όρισε το δικαστήριο.

Στην πράξη έτσι:

-σχεδόν εκμηδενίζονται οι τόκοι, τους οποίους ο νόμος 3869/2010 προέβλεπε ότι πρέπει να επιβάλλονται, χωρίς να ορίζει όμως σε ποια βάση θα υπολογίζονται. Με βάση την ερμηνεία που έδωσε ο ‘Αρειος Πάγος, η κυβέρνηση νομοθέτησε ότι, καθολικά πλέον, ο τόκος θα υπολογίζεται μόνον στη δόση κάθε μήνα για περίοδο 30 ημερών, αντί στο τρέχον συνολικό ανεξόφλητο υπόλοιπο -όπως γενικά ισχύει και εφαρμόζεται για τόκους οφειλών από δάνεια.

Ο νέος νόμος ορίζει ότι κάθε μηνιαία καταβολή που έχει οριστεί με δικαστική απόφαση, αποπληρώνει απευθείας τμήμα του κεφαλαίου της οφειλής. Στη μηνιαία καταβολή προστίθεται και ο τόκος ο οποίος προκύπτει από τον νέο υπολογισμό.

Για παράδειγμα, αν το δικαστήριο του ν. 3869/2010 όριζε ότι, μετά από ρευστοποιήσεις και “κουρέματα” οφειλής, ο οφειλέτης πρέπει να αποπληρώσει τελικό συνολικό χρέος 144.500 ευρώ σε 25 χρόνια (δηλαδή 300 δόσεις) και με επιτόκιο 3,6%:

– ακολουθώντας τον τρόπο υπολογισμού επί της συνολικής οφειλής, ως τώρα επιβαλλόταν τόκος 3,6% στα 144.500 ευρώ που ήταν το υπολειπόμενο χρέος. Ο οφειλέτης πλήρωνε δόση 731 ευρώ κάθε μήνα. Συνολικά έδινε έτσι 219.352 ευρώ στα 25 χρόνια, έχοντας εξοφλήσει μεν πλήρως το χρέος του(144.500) , αλλά καταβάλλοντας και επιπλέον 74.852 ευρώ για τόκους.

– με τον τρόπο που “δια νόμου” καθορίζεται τώρα και εφαρμόζεται καθολικά στο εξής, ο οφειλέτης πρέπει πλέον να πληρώνει δόση περίπου 482 ευρώ για 300 μήνες, για να αποπληρώσει το κεφάλαιο της οφειλής του (144.500 ευρώ σε 25 χρόνια). Επιπλέον, στην κάθε δόση θα προτίθεται και τόκος 3,6%, ο οποίος θα υπολογίζεται όμως σε μηνιαία βάση, -δηλαδή στις 30 ημέρες που μεσολαβούν από δόση σε δόση- και ο οποίος αντιστοιχεί σε περίπου 1 ευρώ επιπλέον κάθε μήνα. Έτσι η μηνιαία δόση του οφειλέτη διαμορφώνεται συνολικά στα 483 ευρώ. Σε 300 μήνες θα έχει πληρώσει τελικά 144.933 ευρώ, δηλαδή 144.500 ευρώ για το χρέος του, αλλά μόνο 430 ευρώ για τόκους συνολικά στα 25 χρόνια.

Ο υπολογισμός αυτός θα εφαρμόζεται εφεξής μέχρι τη λήξη της αποπληρωμής. Ωστόσο, με τη διάταξη Πιερρακάκη, το μέτρο θα ισχύει και αναδρομικά: υπερβάλλουσες πληρωμές για υψηλότερο τόκο που έχουν ήδη γίνει τα τελευταία 5-10 χρόνια από τότε που εκδόθηκαν οι ρυθμίσεις αυτές από τα δικαστήρια «νόμου Κατσέλη» (ν.3869/2010), διαγράφουν ισόποσα μελλοντικές δόσεις του προγράμματος αποπληρωμής, για τα πάνω από 100.000 φυσικά πρόσωπα (νοικοκυριά) με ενεργές ρυθμίσεις που δεν έχουν περατωθεί ή δεν έχουν εκπέσει.

Πρακτικά, στους επόμενους μήνες, κάθε τράπεζα ή servicer θα υπολογίσει πόσα χρήματα πλήρωσε για επιπλέον τόκους ο δανειολήπτης, από την έναρξη της ρύθμισης μέχρι σήμερα (ημερομηνία δημοσίευσης του νέου νόμου). Το επιπλέον ποσό αυτό, θα αφαιρεθεί από τις τελευταίες δόσεις του δανείου του. Ως αποτέλεσμα, οι οφειλέτες αυτοί θα εξοφλούν ταχύτερα από όσο είχε ορίσει το δικαστήριο (πχ σε 20 αντί για 25 έτη), καθώς οι καταληκτικές δόσεις θα θεωρούνται ήδη εξοφλημένες.

Ωστόσο, για δικαστικές ρυθμίσεις που έχουν ήδη περατωθεί ή έχουν καταστεί έκπτωτες και δεν είναι ενεργές, ο νόμος ορίζει ότι τυχόν επιπλέον ποσά τα οποία κατέβαλαν οι οφειλέτες «δεν αναζητούνται» και δεν τους επιστρέφονται.

2) «Κλείδωμα» τόκου για ρυθμίσεις άλλων νόμων

Πέραν του «νόμου Κατσέλη», άλλη διάταξη κατοχυρώνει και όσους υπήχθησαν σε διοικητικές ή εξωδικαστικές ρυθμίσεις οφειλών βάσει άλλων νόμων (όπως του ν. 4605/2019 ή του εξωδικαστικού μηχανισμού του ν. 4738/2020). Το άρθρο 127 προβλέπει ότι η μηνιαία δόση που έχει καθοριστεί να καταβάλλουν οι οφειλέτες, θα λογίζεται ως τοκοχρεολυτική δόση επί του συνολικού ποσού της ρυθμιζόμενης οφειλής, με βάση το επιτόκιο, τη διάρκεια αποπληρωμής και τους λοιπούς όρους της ρύθμισης. Δεν θα επιτρέπεται δηλαδή πρόσθετη επιβάρυνση ή επανυπολογισμός, πέραν όσων έχουν ενσωματωθεί στην εγκεκριμένη ρύθμιση. Η συγκεκριμένη πρόβλεψη τίθεται αναδρομικά σε ισχύ από 1η Απριλίου 2019 και αφορά πάνω από 60.000 οφειλέτες που έχουν ρυθμίσει χρέη άνω των 19 δισ. ευρώ, βάσει των νόμων αυτών.

3) Έκτακτη ρύθμιση 72 δόσεων για το Δημόσιο

Ιδιαίτερο βάρος δίνεται και στη νέα ρύθμιση 72 δόσεων, την οποία θεσπίζει ο νέος νόμος και αναμένεται να εφαρμοστεί άμεσα. Αφορά αποκλειστικά «παλαιές» οφειλές (προ του 2024) προς το Δημόσιο και τους φορείς κοινωνικής ασφάλισης. Στο χρονικό σημείο εκείνο, περισσότεροι από 1 εκατομμύριο οφειλέτες (ΑΦΜ) χρωστούσαν από τουλάχιστον 500 ευρώ και άνω προς την εφορία, βάσει στοιχείων του Γραφείου Προϋπολογισμού του Κράτους στη Βουλή.

Στην πράξη, ενεργοποιούνται δύο διακριτές ρυθμίσεις με διαφορετική διαδικασία ένταξης (άλλη για χρέη προς ΑΑΔΕ και άλλη για χρέη προς ΚΕΑΟ/ΕΦΚΑ) οι οποίες θα «τρέχουν» παράλληλα για έξι μήνες.

Ο οφειλέτης θα επιλέγει να ρυθμίσει σε έως 72 δόσεις (δηλαδή τριπλάσιες από τις 24 δόσεις που προβλέπει η ισχύουσα «πάγια» ρύθμιση και με πολύ μικρότερες μηνιαίες καταβολές) για οφειλές που είχαν δημιουργηθεί μέχρι 31 Δεκεμβρίου 2023, εφόσον όμως δεν βρίσκονταν σε ενεργή ρύθμιση κατά την 21η Απριλίου 2026.

Στο πλαίσιο αυτό, η διαδικασία αιτήσεων και υπολογισμού του «δοσολογίου» σχεδιάζεται να γίνεται ηλεκτρονικά στην ΑΑΔΕ και στο ΚΕΑΟ, μόλις ανοίξουν για τον σκοπό αυτό οι σχετικές εφαρμογές. Η ρύθμιση θα ενεργοποιείται και θα παράγει αποτελέσματα, μόλις πληρωθεί η πρώτη δόση που, πάντως, ειδικά για την εφορία πρέπει να καταβληθεί άμεσα εντός 3 ημερών από την ημερομηνία υποβολής της αίτησης.

Ωστόσο η ρύθμιση δεν θα είναι μόνιμη. Βάσει νόμου, η προθεσμία υποβολής αιτήσεων θα κλείσει στις 31 Δεκεμβρίου 2026. Παράλληλα απαιτείται και η τακτοποίηση τυχόν λοιπών οφειλών που έχουν γεννηθεί από 1η Ιανουαρίου 2024 και μετά.

4) Νέο ακατάσχετο όριο 1.600 ευρώ σε τραπεζικούς λογαριασμούς

Με άλλη διάταξη, μετά από μια δεκαετία αυξάνεται σε 1.600 ευρώ το μηνιαίο ακατάσχετο όριο για χρέη στο Δημόσιο, από 1.250 ευρώ που ίσχυε εδώ και μια δεκαετία. «Απελευθερώνονται» έτσι επιπλέον 350 ευρώ τον μήνα (ή έως 4.200 ευρώ τον χρόνο) από τους λογαριασμούς 1,7 εκατομμυρίου οφειλετών στους οποίους έχει επιβληθεί κατάσχεση.

Ταυτόχρονα, αυξάνεται και το αντίστοιχο ακατάσχετο όριο για χρέη προς ιδιώτες και τράπεζες: για ατομικούς τραπεζικούς λογαριασμούς, από 1.500 ευρώ διαμορφώνεται στα 1.600 ευρώ το μήνα, ενώ ανεβαίνει και από 2.000 σε 2.200 ευρώ όταν πρόκειται για κοινούς λογαριασμούς με περισσότερους από έναν δικαιούχο, διασφαλίζοντας 100-200 ευρώ μεγαλύτερο διαθέσιμο μηνιαίο εισόδημα, ή 1.200 έως 2.400 ευρώ επιπλέον ετησίως.

5) ‘Αρση κατάσχεσης με μερική καταβολή

Στο ίδιο πνεύμα κινείται και άλλη νέα διάταξη που εισάγει τη δυνατότητα πλήρους άρσης των κατασχέσεων που έχουν ήδη επιβληθεί σε τραπεζικούς λογαριασμούς, για χρέη στην εφορία.

Η δυνατότητα άρσης κατάσχεσης λογαριασμών για βεβαιωμένες στη φορολογική διοίκηση οφειλές προϋποθέτει ότι ο οφειλέτης θα έχει πρώτα εξοφλήσει τουλάχιστον το 25% του χρέους για το οποίο επιβλήθηκαν αναγκαστικά μέτρα είσπραξης. Εξοφλώντας δηλαδή μόλις 1/4 των οφειλών του, ανακτά ξανά τον έλεγχο των τραπεζικών λογαριασμών του για να μπορεί να εισπράττει, να πληρώνει ή να λειτουργεί κανονικά ξανά την επιχείρησή του. Η δυνατότητα αυτή είναι μόνιμη και θα ενεργοποιηθεί μέσα στο καλοκαίρι., είναι όμως «μιας χρήσης»: χορηγείται εφάπαξ, μία φορά και μόνο, σε κάθε οφειλέτη. Αν δεν κάνει σωστή χρήση και τη χάσει, δεν έχει δικαίωμα να την ζητήσει εκ νέου πια.

6) Εξωδικαστικός μηχανισμός και για μικρά χρέη

Καθοριστική θεωρείται και η διεύρυνση της πρόσβασης στον εξωδικαστικό μηχανισμό με μείωση του ελάχιστου ύψους οφειλής για ένταξη. Με τον ίδιο νόμο που ψηφίστηκε, το όριο υπαγωγής πέφτει από τις 10.000 στις 5.000 ευρώ, ώστε να μπορούν να αξιοποιήσουν τον μηχανισμό περισσότεροι μικροοφειλέτες. Για όσους επιλέγουν τη ρύθμιση του εξωδικαστικού, προσφέρονται έως 240 δόσεις για χρέη στο δημόσιο ή έως 420 για χρέη σε χρηματοδοτικούς φορείς, με ελάχιστη τα 50 ευρώ. Για παράδειγμα, σε χρέος 7.000 ευρώ μπορούν να προκύψουν έως και 150 δόσεις, υπερδιπλάσιες. Η δυνατότητα αυτή αναμένεται να τεθεί σε εφαρμογή στα τέλη Ιουλίου, ένα μήνα μετά τη δημοσίευση του νόμου σε ΦΕΚ.

7) Προστασία κατοικίας στον εξωδικαστικό

Για πρώτη φορά θεσπίζεται και νέα δυνατότητα διαχωρισμού και προστασίας της κύριας κατοικίας στον εξωδικαστικό, ώστε ο οφειλέτης να μπορεί να ζητά ειδική μεταχείριση για το σπίτι που θέλει να διασώσει.

Συγκεκριμένα, με τη νέα διάταξη, ο οφειλέτης που κάνει αίτηση στον εξωδικαστικό, θα μπορεί να «ξεχωρίζει» την πρώτη κατοικία που θέλει να μη ρευστοποιηθεί, από την υπόλοιπη περιουσία που τυχόν διαθέτει. Επιλέγοντας να διαθέσει κάποιο άλλο ακίνητο προς ρευστοποίηση (πχ κάποιο οικόπεδο) θα προκύπτει ευνοϊκότερη λύση ρύθμισης με μεγαλύτερο «κούρεμα» οφειλής και μικρότερες δόσεις. Με τον τρόπο αυτό, ο εξωδικαστικός μετατρέπεται πλέον και σε εργαλείο προστασίας κύριας κατοικίας. Η δυνατότητα αυτή αναμένεται να ενεργοποιηθεί τον Σεπτέμβριο, τρεις μήνες δηλαδή μετά τη δημοσίευση του νόμου στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.

Ο Κυριάκος Πιερρακάκης αναφέρεται σε ζητήματα όπως η ενεργειακή πολιτική, η τεχνολογική ανταγωνιστικότητα, η Ένωση Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων, το ψηφιακό ευρώ και η ανάγκη ενίσχυσης της ευρωπαϊκής βιομηχανικής πολιτικής, υποστηρίζοντας ότι η Ευρώπη πρέπει να περάσει από τη συζήτηση στην πράξη.

«Οι επενδύσεις στην ενέργεια χρειάζονται ευελιξία»

Ο υπουργός επεσήμανε ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αρχικά δεν προέβλεπε καμία παρέκκλιση από τους δημοσιονομικούς κανόνες, όμως η παρατεταμένη ενεργειακή κρίση οδήγησε σε μεγαλύτερη ευελιξία για επενδύσεις στον τομέα της ενέργειας.

Όπως σημείωσε, στοιχεία του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου έδειξαν ότι οι επενδύσεις στις ενεργειακές υποδομές περιόρισαν κατά 12% τις επιπτώσεις της ενεργειακής κρίσης, αποδεικνύοντας ότι ο μακροπρόθεσμος σχεδιασμός ενισχύει και την άμεση αντιμετώπιση των κρίσεων.

Παράλληλα, ανέφερε ότι εξετάζονται μέτρα που θα μειώσουν την εξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα, όπως επενδύσεις στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, στα ηλεκτρικά δίκτυα, αλλά και κίνητρα για αντλίες θερμότητας, φωτοβολταϊκά και ηλεκτροκίνηση.

«Η Ευρώπη χρειάζεται δικούς της πρωταθλητές»

Ο Κυριάκος Πιερρακάκης υποστήριξει ότι η ευρωπαϊκή βιομηχανική πολιτική πρέπει να εστιάσει στην τεχνολογία και στη δημιουργία ισχυρών ευρωπαϊκών επιχειρήσεων με διεθνή παρουσία.

Όπως ανέφερε, η έννοια της «κυριαρχίας» δεν σημαίνει απαραίτητα πλήρη αυτάρκεια, αλλά έξυπνο έλεγχο και σωστό ρυθμιστικό πλαίσιο. Ως παράδειγμα φέρνει την αγορά υπηρεσιών cloud, όπου κυριαρχούν αμερικανικές εταιρείες, αλλά και τον τομέα του 5G, όπου η Ευρώπη διέθετε σημαντικό ανταγωνιστικό πλεονέκτημα.

Σύμφωνα με τον ίδιο, ο κατακερματισμός της ευρωπαϊκής αγοράς εξακολουθεί να αποτελεί εμπόδιο στην ανάπτυξη ισχυρών ευρωπαϊκών επιχειρήσεων.

Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στην Ένωση Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων, υποστηρίζοντας ότι μπορεί να μετατρέψει τις αδρανείς αποταμιεύσεις σε επενδύσεις που θα στηρίξουν την ευρωπαϊκή οικονομία.

«Η Ένωση Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων μπορεί να σημαίνει μια νεοφυή επιχείρηση που αποκτά πραγματικά ευρωπαϊκή διάσταση, αδρανείς αποταμιεύσεις που κατευθύνονται σε παραγωγικές επενδύσεις, καθώς και μεγαλύτερες και ισχυρότερες ευρωπαϊκές τράπεζες», σημείωσε χαρακτηριστικά.

Το ψηφιακό ευρώ και η τεχνολογική κυριαρχία

Ο πρόεδρος του Eurogroup χαρακτήρισε στρατηγικής σημασίας την ανάπτυξη του ψηφιακού ευρώ, σημειώνοντας ότι η Ευρώπη ακολουθεί διαφορετική πορεία από τις Ηνωμένες Πολιτείες, επενδύοντας σε μια δημόσια ψηφιακή χρηματοπιστωτική υποδομή.

Όπως ανέφερε, σήμερα περίπου το 95% των stablecoins είναι συνδεδεμένα με το δολάριο, ενώ λιγότερο από το 1% με το ευρώ, γεγονός που – όπως υποστήριξε – αναδεικνύει τη σημασία του ψηφιακού ευρώ για την ευρωπαϊκή οικονομική κυριαρχία.

Η εμπειρία της Ελλάδας και τα ευρωπαϊκά κονδύλια

Αναφερόμενος στην εμπειρία του από το υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης, ο Κυριάκος Πιερρακάκης σημείωσε ότι η αποδοχή των μεταρρυθμίσεων έρχεται όταν οι πολίτες βλέπουν απτά αποτελέσματα, υπενθυμίζοντας ότι στην Ελλάδα έχουν ήδη ψηφιοποιηθεί περισσότερες από 2.200 δημόσιες υπηρεσίες.

Τέλος, σχετικά με τις επικρίσεις για τη διαχείριση ευρωπαϊκών κονδυλίων, υπογραμμίζει ότι η κυβέρνηση παρενέβη άμεσα όταν εντοπίστηκαν προβλήματα στις αγροτικές επιδοτήσεις, μεταφέροντας τις σχετικές αρμοδιότητες στην ΑΑΔΕ και ενημερώνοντας τους ευρωπαϊκούς θεσμούς.

«Το πραγματικά σύγχρονο κράτος δεν περιμένει τον πολίτη να φτάσει στο γκισέ για να λύσει το πρόβλημά του. Προσπαθεί να προβλέπει την ανάγκη και να δίνει λύση νωρίτερα. Αυτό ακριβώς εκφράζει το νέο μοντέλο εξυπηρέτησης το οποίο εγκαινιάζουμε σήμερα, το νέο μοντέλο εξυπηρέτησης της ΑΑΔΕ» δήλωσε Κυριάκος Πιερρακάκης, προσθέτοντας ότι «μια σύγχρονη οικονομία χρειάζεται και μια σύγχρονη φορολογική διοίκηση. Χρειάζεται θεσμούς που να συνδυάζουν αποτελεσματικότητα, διαφάνεια και υψηλό επίπεδο υπηρεσιών. Το ΑΑΔΕ myPoint ενσωματώνει αυτή τη φιλοσοφία. Η σημασία αυτού του μετασχηματισμού ξεπερνά τη λειτουργία της ίδιας της ΑΑΔΕ. Αγγίζει τον πυρήνα της σχέσης του κράτους με την κοινωνία» τόνισε ο υπουργός.

Ήδη πάντως και πριν τα εγκαίνια, κατά την πιλοτική λειτουργία της νέας υπηρεσίας στον Κεραμεικό τις προηγούμενες 15 ημέρες:

• 1500 πολίτες επισκέφθηκαν το σημείο (100 ανά ημέρα),

• 87% των επισκέψεων αφορούσε την παραλαβή ΑΦΜ ή Κλειδαρίθμου, καθώς βρίσκεται σε εξέλιξη η υποβολή των φορολογικών δηλώσεων,

• 981 αιτήματα διεκπεραιώθηκαν από 3 υπαλλήλους της υπηρεσίας.

«Κάθε νέο “myPoint” που ανοίγει τις πόρτες του, αναβαθμίζει τη σχέση εμπιστοσύνης που έχουμε οικοδομήσει με τους πολίτες» τόνισε από πλευράς του ο διοικητής της ΑΑΔΕ, Γιώργος Πιτσιλής.

Όπως επεσήμανε «με καθοδήγηση, άμεση υποστήριξη και ανθρώπινη επαφή δημιουργούμε ένα ενιαίο, σύγχρονο και απόλυτα προσβάσιμο δίκτυο εξυπηρέτησης, προσαρμοσμένο στις ανάγκες κάθε πολίτη και κάθε επιχείρησης».

Πώς λειτουργούν τα myPoint

Η λειτουργία του νέου δικτύου myPoint σηματοδοτεί τη μετάβαση από τις μεμονωμένες τοπικές φορολογικές υπηρεσίες (ΔΟΥ) , προς ένα ενιαίο, αναγνωρίσιμο οικοσύστημα με κοινό πρότυπο εξυπηρέτησης.

Με τη νέα αυτή προσέγγιση επιτυγχάνεται ο ολικός ανασχεδιασμός της εμπειρίας των φορολογουμένων, διασφαλίζοντας:

• Ενιαία εμπειρία: Κάθε πολίτης και επιχείρηση απολαμβάνει την ίδια ποιότητα εξυπηρέτησης, ανεξάρτητα από το σημείο στο οποίο βρίσκεται, μέσα σε περιβάλλον που αποπνέει διαφάνεια και σεβασμό.

• Πρακτική υποστήριξη: Η αρχιτεκτονική των τριών ζωνών (Self-Service Point, Service Point και Back Office) προσφέρει μια απλή και ανθρωποκεντρική διαδρομή, μειώνοντας δραστικά τις καθυστερήσεις και διευκολύνοντας τη χρήση των ψηφιακών εφαρμογών της ΑΑΔΕ.

• Σύγχρονο περιβάλλον εργασίας: Τα στελέχη της Αρχής έχουν στη διάθεσή τους τα νέα ψηφιακά εργαλεία και τις κατάλληλες υποδομές, ώστε να επικεντρώνονται στην ουσιαστική διαχείριση των αιτημάτων και την καθοδήγηση των συναλλασσόμενων.

Το δίκτυο των φυσικών σημείων myPoint λειτουργεί σε απόλυτη συνέργεια με το Πολυκαναλικό Κέντρο Εξυπηρέτησης Φορολογουμένων my1521.

Από τα επίσημα στοιχεία της ΑΑΔΕ για την λειτουργία του τηλεφωνικού κέντρου 1521 κατά το διάστημα από 29/7/2025 έως 19/06/2026 διαπιστώνεται:

• ‘Αμεση διαχείριση μεγάλου όγκου κλήσεων: Από τις 702.155 εισερχόμενες κλήσεις, απαντήθηκαν επιτυχώς οι 639.669.

• Υψηλός δείκτης εξυπηρέτησης: Το Service level άγγιξε το 82%.

• Ελαχιστοποίηση της αναμονής: Ο μέσος χρόνος αναμονής για τον πολίτη περιορίστηκε σε μόλις 21 δευτερόλεπτα.

• Ουσιαστική επικοινωνία: Η μέση διάρκεια κάθε κλήσης διαμορφώθηκε στα 6 λεπτά και 53 δευτερόλεπτα, εξασφαλίζοντας αποτελεσματική και έγκυρη εξυπηρέτηση.

«Υπάρχει διαφορά στο λεξιλόγιο της αντιπολίτευσης και στην ψήφο τους. Μόνο το 22% των άρθρων καταψηφίστηκε κάτι που γίνεται μόνο σε διεθνείς συμβάσεις. Υπήρχε συμφωνία επί αυτού που φέραμε για το ιδιωτικό χρέος», τόνισε στο MEGA ο Κυριάκος Πιερρακάκης για το νομοσχέδιο.

Ειδικότερα, για το νομοσχέδιο που αφορά στη ρύθμιση που «σβήνει» σχεδόν όλους τους τόκους στις δικαστικές ρυθμίσεις δανείων του Ν. 3869/2010, ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, είπε ότι «η απόφαση του Αρείου Πάγου αφορά σε συγκεκριμένο δανειολήπτη και θέλαμε να κάνουμε γενίκευση για όλους του Νόμου Κατσέλη. Εμείς κάναμε κάτι παραπάνω, που δεν το έλεγε η απόφαση. Δεν υπήρχε η λέξη αναδρομικότητα. Εμείς την εφαρμόζουμε αναδρομικά», τόνισε και συμπλήρωσε «Η πρόθεση του Νόμου Κατσέλη ήταν σωστή. Αν χρειάζεται να νομοθετήσουμε 16 χρόνια μετά δεν ήταν επαρκώς σαφές αυτό που νομοθετήθηκε».

Επισήμανε, επίσης, ότι «700 εκατ. το συνολικό κόστος του νομοθετήματος. 500 εκατ. η καθολικότητα και τα 200 η αναδρομικότητα. Από τα 200 εκατ. τα 100 τα βάζουν οι Τράπεζες», τονίζοντας ότι «από εκείνους που χάνουνε τη ρύθμιση, το 70% δεν είχε πληρώσει ούτε μία δόση. Εδώ κάνουμε μια ρύθμιση τόκων».

«Το ιδιωτικό χρέος δεν είναι συστημικό, είναι κοινωνικό. Είναι χαμηλότερο από το ευρωπαϊκό. Όσον αφορά στις Τράπεζες, προσωπικά πιστεύω στο μέτρο. Ούτε υπερβολή, ούτε να μην κάνεις κίνηση. Οτιδήποτε δρα υπέρ της κοινωνίας και είναι λογικό και ισχύει σε όλον τον πλανήτη πρέπει να γίνεται. Χρειάζεται η χρυσή τομή. Δεν θα διστάσουμε να κάνουμε σωστή νομοθέτηση όταν και όπου χρειαστεί. Με μέτρο και όχι με ενοχοποίηση του τραπεζικού συστήματος. Είναι εύκολο να λαϊκίσεις. Είναι δύσκολο να κάνεις χειρουργική παρέμβαση», υπογράμμισε ο Κυριάκος Πιερρακάκης.

Όσον αφορά στην ακρίβεια, ο Κυριάκος Πιερρακάκης τόνισε ότι «αυξάνουμε το διαθέσιμο εισόδημα των πολιτών».

Τέλος, ο υπουργός Οικονομικών υπογράμμισε ότι «το κόστος ενέργειας είναι ευρωπαϊκό πρόβλημα και πρέπει να το καταλάβουν οι κυβερνήσεις και στα 27 κράτη-μέλη».

Η νομοθετική πρωτοβουλία επιλύει ένα κρίσιμο ζήτημα που ανέκυψε κατά την πρακτική εφαρμογή της απόφασης και αποσαφηνίζει πέραν κάθε αμφιβολίας τον τρόπο υπολογισμού των τόκων στις ρυθμίσεις διάσωσης κύριας κατοικίας. Συγκεκριμένα, ξεκαθαρίζεται ότι ο τόκος υπολογίζεται επί της μηνιαίας δόσης που έχει οριστεί από τη δικαστική απόφαση και μόνο για το χρονικό διάστημα μεταξύ δύο διαδοχικών καταβολών, και όχι επί του συνολικού κεφαλαίου της οφειλής.

Η αποσαφήνιση αυτή οδηγεί σε ουσιαστική και άμεσα μετρήσιμη μείωση της μηνιαίας επιβάρυνσης των οφειλετών, καθώς εξαλείφεται μια στρέβλωση που για χρόνια δημιουργούσε υπέρμετρη επιβάρυνση σε χιλιάδες νοικοκυριά.

Παράλληλα, η διάταξη προβλέπει αναδρομική αναγνώριση για τα υπερβάλλοντα ποσά που έχουν ήδη καταβληθεί από συνεπείς δανειολήπτες με ενεργές ρυθμίσεις. Τα ποσά αυτά αναγνωρίζονται ως ήδη καταβληθέν κεφάλαιο, μειώνοντας το υπόλοιπο της οφειλής και περιορίζοντας αντίστοιχα τον αριθμό των δόσεων που απομένουν έως την πλήρη αποπληρωμή.

Με τον τρόπο αυτό, η Πολιτεία παρέχει στους συνεπείς οφειλέτες μεγαλύτερη προστασία από αυτή που προέκυπτε από τη δικαστική απόφαση, αναγνωρίζοντας έμπρακτα την προσπάθεια όσων συνέχισαν να τηρούν τις υποχρεώσεις τους παρά τις δυσκολίες.

Στην ίδια ρύθμιση προβλέπεται δίκαιος επιμερισμός του σχετικού οικονομικού βάρους μεταξύ των τραπεζών και του προγράμματος κρατικών εγγυήσεων «ΗΡΑΚΛΗΣ», ανάλογα με το ύψος των ποσών που έχει εισπράξει κάθε πλευρά. Με τον τρόπο αυτό επιτυγχάνεται ισορροπία μεταξύ κοινωνικής προστασίας, χρηματοπιστωτικής σταθερότητας και δημοσιονομικής υπευθυνότητας.

Τι ισχύει για τον εξωδικαστικό

Η νομοθετική παρέμβαση αποσαφηνίζει, παράλληλα, ότι οι ρυθμίσεις που έχουν συναφθεί μέσω του Εξωδικαστικού Μηχανισμού εξακολουθούν να διέπονται από το ισχύον πλαίσιο. Η μηνιαία δόση στον εξωδικαστικό υπολογίζεται ως τοκοχρεολυτική δόση επί του συνολικού ποσού της ρυθμιζόμενης οφειλής και όχι επί της μηνιαίας δόσης, όπως προβλέπεται ήδη από τον νόμο, τις κανονιστικές πράξεις και τις συμβάσεις ρύθμισης.

Η συγκεκριμένη παρέμβαση εντάσσεται στη συνολικότερη στρατηγική της κυβέρνησης για τη διαχείριση του ιδιωτικού χρέους και τη διεύρυνση των πραγματικών δυνατοτήτων ρύθμισης για νοικοκυριά και επιχειρήσεις. Με τη νομοθετική πρωτοβουλία, το Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών επιβεβαιώνει στην πράξη ότι η οικονομική πολιτική κρίνεται τελικά από την ικανότητά της να δίνει λύσεις σε πραγματικά προβλήματα της κοινωνίας.

Η κυβέρνηση συνεχίζει με συνέπεια να ενισχύει τα εργαλεία διαχείρισης του ιδιωτικού χρέους, να θωρακίζει τους ευάλωτους οφειλέτες και να δημιουργεί πραγματικές συνθήκες δεύτερης ευκαιρίας για χιλιάδες συμπολίτες μας.

ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ Η ΡΥΘΜΙΣΗ

• Για καταβολές δόσεων από τώρα και στο εξής ο τόκος υπολογίζεται στη μηναία δόση: Για ενεργές ρυθμίσεις από 5 Ιουνίου 2026, ημερομηνία δημοσίευσης της υπ’αριθμ. 6/2026 την απόφασης της ολομέλειας του Αρείου Πάγου, ο τόκος θα υπολογίζεται βάση της μηνιαίας δόσης. Πιο συγκεκριμένα, ο τόκος που προβλέπεται από το άρθρο 9 παρ. 2 του ν. 3869/2010 υπολογίζεται επί της ορισθείσας από το δικαστήριο μηνιαίας δόσης. Κάθε μηνιαία καταβολή περιλαμβάνει μέρος κεφαλαίου στο ύψος που έχει προσδιοριστεί από την δικαστική απόφαση και τον τόκο που αντιστοιχεί στο χρονικό διάστημα από την προηγούμενη έως την καταβολής της επόμενη δόση. Ειδικά για την πρώτη δόση υπολογίζεται περίοδος τοκοφορίας τριάντα (30) ημερών.
• Αναδρομικά υπερβάλλοντα ποσά που έχουν καταβληθεί και αφορούν ενεργές ρυθμίσεις, αναγνωρίζονται ως καταβληθέν κεφάλαιο και απομειώνουν τον αριθμό των δόσεων που απομένουν για αποπληρωμή: Για ενεργές ρυθμίσεις που δεν έχουν περατωθεί ή δεν έχουν πληρωθεί οι προϋποθέσεις για να κηρυχθούν έκπτωτες κατά το χρόνο έναρξης ισχύος του παρόντος, εφόσον έχουν καταβληθεί υπερβάλλοντα ποσά από τον χρόνο έναρξης της ρύθμισης όπως αυτός προβλέπεται στη δικαστική απόφαση, ή σε περίπτωση που η ρύθμιση έχει μεταρρυθμιστεί με δικαστική απόφαση από το χρόνο έναρξης καταβολών της τελευταίας μεταρρύθμισης, τότε η διαφορά του συνολικού ποσού που έπρεπε να καταβληθεί και αυτού που καταβλήθηκε για την ανωτέρω χρονική περίοδο, αφαιρείται από τις τελευταίες κατά χρονολογική σειρά δόσεις προς καταβολή, απομειώνοντας το συνολικό αριθμό των εναπομενουσών δόσεων προς καταβολή. Η διαφορά των τόκων που καταβλήθηκαν και αυτών που έπρεπε να καταβληθούν, δυνάμει άλλων μεθόδων υπολογισμού τοκοφορίας, εκλαμβάνεται ως αποπληρωμή κεφαλαίου και απομειώνει το υπόλοιπο της οφειλής όπως έχει διαμορφωθεί κατά το χρόνο έναρξης ισχύος του παρόντος. Τυχόν καταβληθέντα ποσά για ρυθμίσεις που έχουν περατωθεί ή έχουν πληρωθεί οι προϋποθέσεις για να κηρυχθούν έκπτωτες δεν αναζητούνται αναδρομικά.
• Υπερβάλλοντα ποσά που έχουν εισπράξει τα πιστωτικά ιδρύματα κατά την περίοδο πριν μεταφερθούν τα δάνεια στον ΗΡΑΚΛΗ, τα αποδίδουν τα πιστωτικά ιδρύματα στον ΗΡΑΚΛΗ.
• Αποσαφηνίζεται ότι σε περιπτώσεις ρυθμίσεων βάση του εξωδικαστικού η μηνιαία δόση υπολογίζεται ως τοκοχρεολυτική δόση επί του συνολικού ποσού της ρυθμιζόμενης οφειλής και όχι επί της μηνιαίας δόσης, όπως άλλωστε προβλέπεται στο νόμο, στις κανονιστικές πράξεις, στις συμβάσεις των ρυθμίσεων και στον υπολογισμό της εγκεκριμένης ρύθμισης για τον οποίο έχει συμφωνήσει ο δανειολήπτης κατά την ένταξη στη ρύθμιση.

Ο Κυριάκος Πιερρακάκης συνέδεσε τον νέο ρόλο του Υπερταμείου με τη μετάβαση της ελληνικής οικονομίας από τη διαχείριση της κρίσης στη στρατηγική αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας, με έμφαση στις επενδύσεις, τις υποδομές και την παραγωγική αναβάθμιση της χώρας.

Ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών έθεσε τη συζήτηση μέσα στο ευρύτερο ευρωπαϊκό πλαίσιο, υπογραμμίζοντας ότι η Ευρώπη βρίσκεται μπροστά σε μεγάλες ανάγκες χρηματοδότησης στην άμυνα, την ενεργειακή αυτονομία, τις ψηφιακές υποδομές, την τεχνητή νοημοσύνη, τους ημιαγωγούς και τα data centers. Όπως ανέφερε, η Ευρώπη διαθέτει αποταμιεύσεις άνω των 10 τρισ. ευρώ, ισχυρή παραγωγική βάση, πανεπιστήμια, ανθρώπινο δυναμικό και ώριμους θεσμούς, αλλά δεν έχει ακόμη καταφέρει να μετατρέψει αυτά τα πλεονεκτήματα σε ενιαία επενδυτική ισχύ.

Από αυτή τη βάση, ο Κυριάκος Πιερρακάκης πέρασε στην ελληνική οικονομία, τονίζοντας ότι η χώρα δεν είναι πλέον η οικονομία της κρίσης, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι έχουν κλείσει όλα τα ανοιχτά μέτωπα. Επισήμανε ότι η ανάπτυξη κινείται κοντά στο 2%, υψηλότερα από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, η ανεργία έχει υποχωρήσει κάτω από το 8%, οι επενδύσεις αυξήθηκαν από περίπου 11% του ΑΕΠ το 2019 σε πάνω από 17% το 2025, ενώ οι εξαγωγές έχουν φτάσει στο 42% του ΑΕΠ.

Από το μνημονιακό παρελθόν στον νέο ρόλο

Απ΄ το ίδιο βήμα, ο υπουργός αναφέρθηκε και στη μείωση του δημοσίου χρέους, σημειώνοντας ότι από 154,2% του ΑΕΠ το 2024 προβλέπεται να υποχωρήσει στο 119% το 2029. Υπενθύμισε επίσης τη νέα πρόωρη αποπληρωμή δανείων του πρώτου μνημονίου ύψους 6,94 δισ. ευρώ, η οποία, σύμφωνα με τα στοιχεία που παρέθεσε, οδηγεί σε ετήσια εξοικονόμηση άνω των 200 εκατ. ευρώ σε τόκους.

Σε αυτό το περιβάλλον, το Υπερταμείο παρουσιάστηκε ως θεσμός που περνά από την εικόνα της επιτήρησης σε έναν ενεργό αναπτυξιακό ρόλο. Ο Κυριάκος Πιερρακάκης ανέφερε ότι το Ταμείο διαχειρίζεται περιουσιακά στοιχεία περίπου 12,3 δισ. ευρώ, έχει χαρτοφυλάκιο 23 θυγατρικών και συμμετοχών, παρουσία σε 11 στρατηγικούς τομείς της οικονομίας και περισσότερους από 25.000 εργαζομένους στις εταιρείες του.

Το βασικό μήνυμα ήταν ότι η δημόσια περιουσία δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται μόνο ως στοιχείο διαχείρισης, αλλά ως παραγωγικό κεφάλαιο. Με αυτή τη λογική, ο νέος ρόλος του Εθνικού Αναπτυξιακού Ταμείου είναι να κινητοποιεί κεφάλαια, να ωριμάζει έργα και να επιταχύνει επενδύσεις σε τομείς που μπορούν να έχουν πολλαπλασιαστική επίδραση στην οικονομία.

Το Invest10 και οι τομείς της επόμενης δεκαετίας

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε ο υπουργός στο Invest10, την πρωτοβουλία που προωθείται από το Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και το Growthfund, σε συνεργασία με τη McKinsey, για τη χαρτογράφηση των τομέων στους οποίους η Ελλάδα μπορεί να αποκτήσει ισχυρότερη θέση την επόμενη δεκαετία.

Σύμφωνα με τον Κυριάκο Πιερρακάκη, το ζητούμενο δεν είναι μόνο να προσελκυστούν περισσότερα κεφάλαια, αλλά να κατευθυνθούν εκεί όπου δημιουργείται μεγαλύτερη προστιθέμενη αξία. Στους τομείς αυτούς εντάσσονται οι ημιαγωγοί, τα data centers, η τεχνητή νοημοσύνη, οι ψηφιακές υποδομές και οι νεοφυείς επιχειρήσεις υψηλής τεχνολογίας.

Παράλληλα, ο σχεδιασμός περιλαμβάνει και κλάδους όπου η Ελλάδα διαθέτει ήδη ισχυρή βάση, όπως οι υποδομές, η ενέργεια, τα logistics, η αγροδιατροφή, ο ιατρικός τουρισμός και η οικονομία της μακροζωίας. Η στόχευση είναι να συνδεθεί το παραγωγικό παρόν της χώρας με τις αγορές και τις τεχνολογίες που θα καθορίσουν την επόμενη φάση ανάπτυξης.

Η εφημερίδα σημειώνει ότι η Ελλάδα προχωρά σήμερα σε πρόωρη αποπληρωμή 6,95 δισ. ευρώ από δάνεια του δεύτερου προγράμματος διάσωσης, συνεχίζοντας μια πολιτική που εφαρμόζει από το 2022.

Όπως επισημαίνεται, η συνολική αξία των πρόωρων αποπληρωμών θα ανέλθει πλέον σε 33,45 δισ. ευρώ.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και πρόεδρος του Eurogroup Κυριάκος Πιερρακάκης, επιδιώκει μέσω των πρόωρων αποπληρωμών να περιορίσει το κόστος εξυπηρέτησης του χρέους, να μειώσει περαιτέρω τον λόγο χρέους προς ΑΕΠ και να ενισχύσει την εμπιστοσύνη των επενδυτών προς τη χώρα.

Η Handelsblatt υπογραμμίζει ότι η Ελλάδα επιδιώκει μέσω των πρόωρων αποπληρωμών να αποφύγει μελλοντικές πιέσεις στα δημόσια οικονομικά, καθώς από τις αρχές της επόμενης δεκαετίας θα αρχίσουν να λήγουν ευνοϊκές ρυθμίσεις που είχαν συμφωνηθεί κατά τη διάρκεια της κρίσης χρέους.

Παράλληλα, συνδέει τη στρατηγική πρόωρων αποπληρωμών με τη διατήρηση της επενδυτικής βαθμίδας που ανέκτησε η Ελλάδα τα τελευταία δύο χρόνια, καθώς και με την προσπάθεια της χώρας να εξασφαλίσει περαιτέρω αναβαθμίσεις από τους διεθνείς οίκους αξιολόγησης. Όπως σημειώνεται, η πολιτική που ακολουθεί η Αθήνα αποσκοπεί όχι μόνο στη μείωση του χρέους, αλλά και στη δημιουργία ενός πρόσθετου «μαξιλαριού ασφαλείας» ενόψει των αυξημένων χρηματοδοτικών αναγκών που αναμένεται να εμφανιστούν μετά το 2032.

Το δημοσίευμα κάνει ιδιαίτερη αναφορά στη θεαματική βελτίωση των δημοσιονομικών μεγεθών της χώρας τα τελευταία χρόνια, σημειώνοντας ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε τροχιά ταχείας αποκλιμάκωσης του χρέους της. Όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά, εφόσον επιβεβαιωθούν οι κυβερνητικές προβλέψεις, η χώρα ενδέχεται σύντομα να πάψει να είναι η πλέον υπερχρεωμένη οικονομία της Ευρώπης, με την Ιταλία να καταλαμβάνει την πρώτη θέση ως προς τον λόγο χρέους προς ΑΕΠ, ενώ εάν η Ελλάδα επιτύχει να μειώσει τον λόγο χρέους προς ΑΕΠ στο περίπου 115% έως το τέλος της δεκαετίας, θα μπορούσε τότε να ξεπεράσει θετικά ακόμη και χώρες όπως η Γαλλία και το Βέλγιο.

Η εφημερίδα σημειώνει ότι η στρατηγική των πρόωρων αποπληρωμών αποφέρει ήδη μετρήσιμα οφέλη για τα δημόσια οικονομικά. Επικαλούμενη στοιχεία που παρέθεσε ο Κυριάκος Πιερρακάκης, αναφέρει ότι οι κινήσεις αυτές θα εξοικονομήσουν συνολικά 795 εκατ. ευρώ σε τόκους, ενώ μόνο η αποπληρωμή που πραγματοποιείται σήμερα αναμένεται να μειώσει το ετήσιο κόστος εξυπηρέτησης του χρέους κατά περίπου 100 εκατ. ευρώ και να περιορίσει τον λόγο χρέους προς ΑΕΠ κατά 2,5 ποσοστιαίες μονάδες.

Τέλος, το δημοσίευμα καταλήγει ότι η Ελλάδα, η οποία βρέθηκε στο επίκεντρο της ευρωπαϊκής κρίσης χρέους πριν από μία δεκαπενταετία, επιχειρεί πλέον να αποτελέσει παράδειγμα δημοσιονομικής εξυγίανσης και ενεργητικής διαχείρισης του δημόσιου χρέους, ενώ αποδίδει κεντρικό ρόλο στον κ. Πιερρακάκη στην υλοποίηση της στρατηγικής πρόωρων αποπληρωμών και μείωσης του χρέους.

Όπως, επίσης, είπε, η βαθύτερη ενοποίηση των αγορών προϋποθέτει έναν αντίστοιχο βαθμό κεντρικής ευρωπαϊκής εποπτείας. Οι φορείς της αγοράς με συστημική ή ευρεία διασυνοριακή παρουσία, θα πρέπει να εποπτεύονται μέσα από μια κοινή ευρωπαϊκή προσέγγιση. Δεν μπορεί να δημιουργηθεί μια πραγματικά ενοποιημένη κεφαλαιαγορά, όταν οι διασυνοριακές δραστηριότητες εποπτεύονται μέσα από 27 διαφορετικές εποπτικές οπτικές και πρακτικές.

Προσθέτοντας ότι, «εάν είμαστε πραγματικά σοβαροί ως προς τη δημιουργία βαθύτερων και ισχυρότερων κεφαλαιαγορών, περισσότερων επενδύσεων, μεγαλύτερης καινοτομίας και μιας Ευρώπης που μπορεί να χρηματοδοτεί το μέλλον της με τις δικές της δυνάμεις, τότε πρέπει να έχουμε την αυτοπεποίθηση και τη φιλοδοξία να οικοδομήσουμε τους θεσμούς που θα καταστήσουν αυτούς τους στόχους εφικτούς».

Αναλυτικά η παρέμβαση Πιερρακάκη:

Επιτρέψτε μου να ξεκινήσω συγχαίροντας την Κυπριακή Προεδρία και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, καθώς και εσάς προσωπικά (σ.σ. αναφέρεται στον υπουργό Οικονομικών της Κυπριακής Δημοκρατίας Μάκη Κεραυνό και την επίτροπο της ΕΕ Μαρία- Λουίζ Αλμπουκέρκε), για την προώθηση αυτού του νομοθετικού πακέτου.

Θα ήθελα να ξεκινήσω επισημαίνοντας κάτι που είναι προφανές για πολλούς από εμάς στις χώρες μας: όταν προσπαθούμε να περιγράψουμε ευρύτερα την Ένωση Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων, πρόκειται για ένα ιδιαίτερα τεχνικό θέμα.

Και όταν συζητάμε τόσο τεχνικά ζητήματα, μου έρχεται έντονα στο μυαλό μια τηλεοπτική σειρά που πολλοί από εμάς έχουμε παρακολουθήσει, το «Yes Minister». Ο σερ Χάμφρεϊ, μια εμβληματική μορφή της σειράς, είχε τη μοναδική ικανότητα να μετατρέπει τα σημαντικότερα πολιτικά ζητήματα σε εξαιρετικά περίπλοκες τεχνικές συζητήσεις, εξυπηρετώντας τους δικούς του σκοπούς.

Και το MISP (Πακέτο για την Ενοποίηση και την Εποπτεία των Αγορών) αντιμετωπίζει, θα έλεγα, τον κίνδυνο να καταλήξει σαν μια από αυτές τις συζητήσεις. Γιατί, ένας πολίτης, ο οποίος παρακολουθεί αυτή τη συζήτηση, η οποία μεταδίδεται αυτή τη στιγμή τηλεοπτικά, θα μπορούσε εύλογα να αναρωτηθεί: «Τι ακριβώς συζητούν όλοι αυτοί οι άνθρωποι στο Λουξεμβούργο; Τι προσπαθούν να πετύχουν;».

Θα έλεγα ότι ο ευκολότερος τρόπος για να κατανοήσει κανείς το MISP είναι να ξεκινήσει από τον τελικό στόχο και να κινηθεί προς τα πίσω. Θέλουμε βαθύτερες και ισχυρότερες κεφαλαιαγορές, περισσότερες επενδύσεις και περισσότερη καινοτομία. Θέλουμε οι ευρωπαϊκές αποταμιεύσεις να χρηματοδοτούν την ευρωπαϊκή ανάπτυξη, και μια Ευρώπη που να μπορεί να χρηματοδοτεί το μέλλον της με πιο αποτελεσματικό τρόπο. Κάθε βασικό κεφάλαιο του MISP υπηρετεί ακριβώς έναν από αυτούς τους στόχους.

Οι διατάξεις που αφορούν τις πλατφόρμες διαπραγμάτευσης και τις υποδομές της αγοράς, αποσκοπούν στη δημιουργία μεγαλύτερων ευρωπαϊκών κεφαλαιαγορών με ενισχυμένη ρευστότητα. Οι διατάξεις που αφορούν τους διαχειριστές περιουσιακών στοιχείων και τα επενδυτικά κεφάλαια, αποσκοπούν στο να επιτρέψουν στις ευρωπαϊκές αποταμιεύσεις να κατευθύνονται με πιο αποτελεσματικό τρόπο προς ευρωπαϊκές επενδυτικές ευκαιρίες.

Αντίστοιχα, οι διατάξεις που αφορούν τα περιουσιακά στοιχεία κρυπτονομισμάτων αποσκοπούν στο να διασφαλίσουν ότι η μελλοντική αρχιτεκτονική της ψηφιακής χρηματοδότησης θα αναπτυχθεί στη βάση συνεκτικών ευρωπαϊκών κανόνων. Τέλος, οι διατάξεις για την εποπτεία αποσκοπούν στην εδραίωση της εμπιστοσύνης και της συνέπειας που απαιτούν οι ολοκληρωμένες αγορές.

Χθες το βράδυ, όλοι μας συμμετείχαμε στο δείπνο του Eurogroup με τον Ζαν- Κλοντ Γιούνκερ. Και πιστεύω ότι δεν παραβιάζω κάποια εμπιστευτικότητα αν πω ότι, όταν τον ρωτήσαμε ποιο είναι το σημαντικότερο επίτευγμα που μπορεί να παραδώσει η σημερινή γενιά Ευρωπαίων υπευθύνων χάραξης πολιτικής, απάντησε αμέσως: η Ένωση Κεφαλαιαγορών. Πιστεύω ότι έχει δίκιο.

Πρόκειται, ίσως, για το σημαντικότερο οικονομικό ευρωπαϊκό εγχείρημα, που παραμένει ακόμη ανολοκλήρωτο. Γι’ αυτό και θα πρέπει να ολοκληρωθεί πριν από το τέλος του έτους, κατά τη διάρκεια της Ιρλανδικής προεδρίας, υπό τον καλό μου φίλο Σάιμον Χάρις. Πρέπει να στηρίξουμε την Ιρλανδική προεδρία, ώστε να φέρει εις πέρας αυτό το έργο.

Σε αυτό το πλαίσιο, θα ήθελα να επαναλάβω ότι η Ελλάδα συνεχίζει να στηρίζει την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, καθώς θεωρούμε ότι αποτελεί την πιο συνεκτική και φιλόδοξη προσέγγιση για την υλοποίηση των στόχων της Ένωσης Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων. Πιστεύουμε ότι η βαθύτερη ενοποίηση των αγορών προϋποθέτει έναν αντίστοιχο βαθμό κεντρικής ευρωπαϊκής εποπτείας.

Οι φορείς της αγοράς με συστημική ή ευρεία διασυνοριακή παρουσία, θα πρέπει να εποπτεύονται μέσα από μια κοινή ευρωπαϊκή προσέγγιση. Δεν μπορούμε να αναμένουμε ότι θα δημιουργήσουμε μια πραγματικά ενοποιημένη κεφαλαιαγορά, όταν οι διασυνοριακές δραστηριότητες εποπτεύονται μέσα από 27 διαφορετικές εποπτικές οπτικές και πρακτικές. Η ενίσχυση του ρόλου και των δυνατοτήτων της ESMA δεν αποτελεί, συνεπώς, ζήτημα θεσμικής προτίμησης. Αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για τη δημιουργία μιας πιο ενοποιημένης, αποτελεσματικής και ανταγωνιστικής ευρωπαϊκής χρηματοπιστωτικής αγοράς.

Ειδικότερα, όσον αφορά τους παρόχους υπηρεσιών κρυπτοπεριουσιακών στοιχείων (CASPs), η Ελλάδα έχει διαχρονικά στηρίξει την αρχική πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Ωστόσο, εάν τα κράτη- μέλη συγκλίνουν σε ένα μοντέλο άμεσης εποπτείας από την ESMA μόνο για τους μεγαλύτερους παρόχους υπηρεσιών κρυπτοπεριουσιακών στοιχείων, τότε τα σχετικά κριτήρια θα πρέπει να είναι φιλόδοξα και να λαμβάνουν υπόψη τις μελλοντικές εξελίξεις.

Τα κριτήρια αυτά θα πρέπει να καλύπτουν όχι μόνο τους μεγαλύτερους παρόχους που δραστηριοποιούνται σήμερα στην αγορά, αλλά και επιχειρήσεις που αναπτύσσονται με ταχείς ρυθμούς και εμφανίζουν υψηλό βαθμό διασύνδεσης με την αγορά, καθώς οι δραστηριότητές τους ενδέχεται με την πάροδο του χρόνου να αποκτήσουν συστημική σημασία.

Ταυτόχρονα, αναγνωρίζουμε πλήρως τον σημαντικό ρόλο που διαδραματίζουν οι αρμόδιες εθνικές εποπτικές αρχές. Το μελλοντικό πλαίσιο θα πρέπει να βασίζεται σε μια ουσιαστική σχέση συνεργασίας μεταξύ της ESMA και των εθνικών αρμόδιων αρχών, αξιοποιώντας πλήρως την τεχνογνωσία και τις δυνατότητες που διαθέτει κάθε πλευρά. Ο κανόνας είναι απλός: η Ευρώπη πρέπει να ρυθμίζει ό,τι είναι ευρωπαϊκό και οι εθνικές αρχές να εποπτεύουν ό,τι είναι εθνικό.

Επιτρέψτε μου να ολοκληρώσω με μια τελευταία σκέψη. Η Ευρώπη δεν δημιούργησε την Airbus συντονίζοντας 27 εθνικούς πρωταθλητές της αεροναυπηγικής. Δημιούργησε την Airbus οικοδομώντας από το μηδέν ένα πραγματικά ευρωπαϊκό εγχείρημα, ικανό να ανταγωνιστεί σε παγκόσμια κλίμακα. Ούτε δημιούργησε μια Νομισματική Ένωση αφήνοντας τη νομισματική πολιτική εξ’ ολοκλήρου σε εθνικό επίπεδο. Δημιουργήσαμε την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, επειδή οι θεσμοί πρέπει να αντιστοιχούν τόσο στο μέγεθος της αγοράς που υπηρετούν, όσο και στο ύψος των φιλοδοξιών μας.

Η ίδια αρχή ισχύει και σήμερα. Μια Ένωση Κεφαλαιαγορών, χωρίς επαρκή ευρωπαϊκή εποπτεία είναι σαν μια Νομισματική Ένωση, χωρίς την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Αν είμαστε πραγματικά σοβαροί ως προς τη δημιουργία βαθύτερων και ισχυρότερων κεφαλαιαγορών, περισσότερων επενδύσεων, μεγαλύτερης καινοτομίας και μιας Ευρώπης που μπορεί να χρηματοδοτεί το μέλλον της με τις δικές της δυνάμεις, τότε πρέπει να έχουμε την αυτοπεποίθηση και τη φιλοδοξία να οικοδομήσουμε τους θεσμούς που θα καταστήσουν αυτούς τους στόχους εφικτούς.

«Έχουμε μειώσει 83 φόρους και εισφορές πλέον, πρέπει να μειώσουμε και άλλους και άλλους και άλλους, καθώς σε ό,τι αφορά στη μεσαία τάξη η υπερφορολόγηση συνεχίζει να είναι μια πραγματικότητα. Και όσο δημιουργείται δημοσιονομικός χώρος, αυτή είναι και η προτεραιότητα αυτής της κυβέρνησης και αυτού του πρωθυπουργού, αφαιρώ βάρη από την οικονομία. Άρα, θα συνεχίσουμε σε αυτή την κατεύθυνση γιατί, πρώτοι εμείς, αναγνωρίζουμε ότι αυτή είναι η πιο ευεργετική κατεύθυνση για να φύγει η οικονομία μπροστά».

Αυτό επεσήμανε, μεταξύ άλλων, ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, σε συζήτηση με τον δημοσιογράφο Νίκο Φιλιππίδη, στο πλαίσιο του 24th CFO Forum της KPMG στην Ελλάδα, με θέμα «Οικονομική Πολιτική σε Περιβάλλον Γεωπολιτικών και Πολιτικών Αναταράξεων». Κεντρικό μήνυμα του συνεδρίου: «The CFO Shift: Tech. Talent. Transformation»

Για το τι μέλλει γενέσθαι μετά τη λήξη του Ταμείου Ανάκαμψης, ο υπουργός είπε ότι αφενός η χώρα έχει όλα τα κρατικά ταμεία, την αύξηση των δημοσίων επενδύσεων, το νέο ΕΣΠΑ και τα νέα Ταμεία που θα έρθουν από τις Βρυξέλλες. Αυτό είναι μέρος της απάντησης, επεσήμανε.

Για το ιδιωτικό χρέος, ανέφερε ότι «υλοποιούμε ρυθμίσεις, οι οποίες επιβραβεύουν τους συνεπείς».

Για τη διαφορετική εικόνα της χώρας στο εξωτερικό και στο εσωτερικό

Αυτός είναι και ο δυϊσμός που βιώνω ως Έλληνας υπουργός Οικονομικών και ως πρόεδρος του Eurogroup, με την ελληνική ιδιότητα. Ο δυϊσμός λεξιλογίου. Όταν περνάμε τα σύνορα και βρισκόμαστε εκτός Ελλάδος, η Ελλάδα αντιμετωπίζεται με ένα τρομακτικά θετικό λεξιλόγιο, γιατί είμαστε η χώρα εκείνη, η οποία υπερέβη την υπαρξιακή κρίση της περασμένης δεκαετίας, είτε μιλάμε για τη φοροδιαφυγή, είτε μιλάμε για την ανάπτυξη, είτε μιλάμε για τα πλεονάσματα, είτε μιλάμε για την καμπύλη του χρέους. Όποια παράμετρο και να πάρετε, επενδύσεις, εξαγωγές… η Ελλάδα έχει μια συγκλονιστική πρόοδο. Πρόοδος, η οποία φωτίζεται και εντονότερα από τις προκλήσεις που οι άλλες χώρες βιώνουν. Άρα, υπάρχει ένα πολύ μεγάλο βάρος όταν μιλάει κανείς με την ιδιότητα του Έλληνα υπουργού Οικονομικών αυτή τη στιγμή, ακριβώς λόγω των πραγμάτων που η ελληνική κοινωνία και η ελληνική πολιτεία κλήθηκε να διαχειριστεί την περασμένη δεκαετία. Αυτό είναι το μισό της εξίσωσης.

Το άλλο μισό είναι η ωμή πεποίθηση ότι οι μακροοικονομικοί δείκτες δεν σε ενδιαφέρουν όταν είσαι στο ταμείο του σουπερμάρκετ. ‘Αρα, πρέπει ταυτόχρονα να μπορεί κανείς να ισορροπεί ανάμεσα στα δύο και να θεμελιώνει τη σύνδεση του πώς η πρόοδος της οικονομίας φτάνει σε κάθε ελληνικό νοικοκυριό. Φτάνει ολοένα και περισσότερο, εγώ θα σας πω. Δηλαδή, με ρωτάτε, «τρώγεται;» (σχηματικά). Όταν έχουν δημιουργηθεί 600.000 θέσεις εργασίας, όταν έχουμε υπερδιπλάσιο ρυθμό ανάπτυξης, όταν είμαστε έτοιμοι να φτάσουμε το ιστορικό χαμηλό στην ανεργία και όταν έχουν γίνει μια σειρά από ενέργειες και βραχυπρόθεσμες: λιπάσματα, diesel, στήριξη οικογενειών με παιδιά ή φορολογική μεταρρύθμιση, μόνιμα μέτρα, κατάργηση ΕΝΦΙΑ σε 12.000 οικισμούς…όλα αυτά, σωρευτικά, δρουν θετικά. Δεν λύνει το πρόβλημα.

Είναι κομμάτι μιας διαδρομής που λύνει το πρόβλημα. Και κάθε μέρα, κάθε εβδομάδα, κάθε μήνα, ο στόχος είναι να βελτιώνουμε διαρκώς αυτή την εικόνα. Δεν υπάρχει και άλλος τρόπος. Ο μόνος αξιόπιστος τρόπος για να μπορέσει κανείς να στηρίξει εκείνους που έχουν τη μεγαλύτερη δυνατή ανάγκη, είναι να οικοδομεί πάνω σε σταθερά κεκτημένα. ‘Αρα, αυτό θα συνεχίσουμε να κάνουμε…θεωρώντας ότι κομίζουμε την αξιοπιστία των πεπραγμένων μας. Αλλά από εκεί και πέρα, θα σας πω ότι υπάρχει και μια σύνδεση του εθνικού με το ευρωπαϊκό. Η Ελλάδα κάνει πολλές μεταρρυθμίσεις, πολλές αλλαγές, προσπαθεί να τρέξει γρηγορότερα, να φέρει επενδύσεις. Όσο λύνονται κομμάτια της εξίσωσης και ευρωπαϊκά και γίνονται όλα αυτά που στην Ευρώπη συζητάμε, επίσης, για δεκαετίες, τόσο περισσότερο θα δείτε τον ρυθμό ανάπτυξης στην Ελλάδα να βελτιώνεται και να λύνεται ένα μεγαλύτερο κομμάτι της εξίσωσης για την οποία με ρωτάτε.

Για τη ρήτρα διαφυγής

Γνωρίζετε όλοι τι είναι η ρήτρα διαφυγής. Είναι η απόκλιση από τους ευρωπαϊκούς δημοσιονομικούς κανόνες, είναι λεφτά πάλι δικά μας. Είναι η απόκλιση από ένα νέο κανόνα που έχει εισαχθεί σε ευρωπαϊκό επίπεδο, που λέει ότι εμείς με την Κομισιόν συμφωνούμε δαπάνες. Ανεξάρτητα από το αν έχεις πλεόνασμα ή έλλειμα, μπορείς να αποκλίνεις από αυτό με βάση δικές σου πολιτικές, π.χ. πάταξη της φοροδιαφυγής. Σου επιτρέπει λοιπόν η Ευρωπαϊκή Ένωση να κάνεις τι;. Να έχεις μία απόκλιση, αρχικά ως προς την άμυνα, μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία.

Κρίθηκε λοιπόν ότι μπορεί να συναρτηθεί αυτή η συγκεκριμένη ρήτρα διαφυγής με πρόσθετες επενδύσεις για την ενέργεια. Και νομίζω ότι η κρίση στη Μέση Ανατολή αυτό το καθιστά απολύτως ευδιάκριτο. Και σε σχέση με την επίδραση που υπάρχει ως προς τις τιμές της ενέργειας και σε σχέση με την πληθωριστική επίδραση, τη δευτερογενή επίδραση σε μια σειρά προϊόντων.

Για την ανθεκτικότητα της ελληνικής οικονομίας και τις προβλέψεις για τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή

Ξέρουμε ότι η ευρωπαϊκή οικονομία έχει δείξει ανθεκτικότητα. Ξέρουμε ακόμη ότι η ελληνική οικονομία έχει δείξει πολλαπλάσια ανθεκτικότητα σε σχέση με το μέσο όρο της ευρωπαϊκής, αυτό αντανακλάται στον ρυθμό ανάπτυξης. Η ανάπτυξη στο πρώτο τρίμηνο ήταν 2% σε σχέση με πέρσι και έχει έρθει από περισσότερες επενδύσεις, από περισσότερες εξαγωγές σε σχέση με εισαγωγές και από τη φορολογική μεταρρύθμιση που κάναμε πρόσφατα.

Από εκεί και πέρα, αν δούμε σήμερα που είναι το πετρέλαιο, που είναι το βαρέλι, είναι στα 92 δολάρια. Αυτό πάει να πει ότι, οι αγορές δεν ενσωματώνουν μία πρόβλεψη του χειρότερου δυνατού σεναρίου στην τιμή. Οι αγορές αυτή τη στιγμή έχουν εγρήγορση, αλλά δεν έχουν και μία ακραία απαισιοδοξία. Μένει να φανεί, πόσο γρήγορα θα ανοίξουν τα Στενά.

Εγώ θα σας πω ότι είναι τρεις παράμετροι που κοιτάμε: Πότε θα ανοίξουν, πώς θα ανοίξουν, ποιο θα είναι το καθεστώς που θα επικρατεί στα Στενά. Και πόσο μεγάλη θα είναι η ζημιά που έχει γίνει στις ενεργειακές υποδομές της περιοχής. ‘Αρα αυτά τα τρία μαζί συνθέτουν το «status quo» που θα υπάρχει μετά.

Όλα αυτά θα τα δούμε να έχουν την αντανάκλασή τους στις τιμές. Σε ό,τι αφορά τη συνθήκη εφοδιασμού, είναι δεδομένο ότι η Ασία έχει πληγεί περισσότερο από την Ευρώπη και η Ευρώπη έχει πληγεί περισσότερο από την Αμερική. Αλλά από εκεί και πέρα οι τιμές έχουν παγκόσμιο χαρακτήρα. Συνεπώς, σε παγκόσμια βάση αντιμετωπίζουμε το πρόβλημα. Το 20% του φυσικού αερίου και του πετρελαίου περνάει από τα Στενά και πάρα πολλές άλλες περιπτώσεις. Το πρόβλημα είναι μεγάλο.

Αλλά από εκεί και πέρα ξέρουμε σαν Ευρώπη ότι πρέπει να κάνουμε πάρα πολλά για να οργανώσουμε καλύτερα «τα του οίκου μας». Ένα κομμάτι έχει να κάνει με τις δικές μας ευρωπαϊκού τύπου μεταρρυθμίσεις για τις οποίες συζητάμε στα Ευρωπαϊκά Συμβούλια. Ένα κομμάτι έχει να κάνει με τις επενδύσεις στην ενέργεια. Είναι απολύτως απαραίτητες για να φτάσουμε εκεί που η Ευρώπη μπορεί και προφανώς και κάθε εθνική οικονομία συμπεριλαμβανομένης και της δικής μας.

Για το ιδιωτικό χρέος και το πολυνομοσχέδιο που είναι σε διαβούλευση

Πάω ένα βήμα πίσω γιατί ακόμη το νομοσχέδιο βρίσκεται στη διαβούλευση και θα συζητήσουμε τις τελικές παραμέτρους όταν αυτό κατατεθεί. Θέλω να σταθώ λίγο στο ιδιωτικό χρέος γιατί για μένα είναι πολύ σημαντικό. Δεν πιστεύω ότι η πολιτική ασκείται αφ’ υψηλού.

Τι εννοώ; Υπάρχει κόσμος, ο οποίος θέλει να τηρήσει τις δεσμεύσεις του, τις υποχρεώσεις του απέναντι στην πολιτεία, απέναντι στο κράτος, και δεν μπορεί. Και αυτό είναι κάτι το οποίο έχει μείνει από τα χρόνια της κρίσης. Όσο λοιπόν αυτό υπάρχει… είναι πρόβλημα το ιδιωτικό χρέος στην Ελλάδα; Αν το δει κανείς ως συστημικό θέμα, δεν είναι. Γιατί έχεις 121% του ΑΕΠ ιδιωτικό χρέος στην Ευρωπαϊκή Ένωση, 94,5% στην Ελλάδα. Τα κόκκινα δάνεια στις τράπεζες είναι 3,3%. Πέρυσι είχαμε 6,8 δισ. ευρώ ρυθμίσεις. Άρα αν δει κανείς αυτά, συστημικά είμαστε σε πολύ καλύτερο σημείο από την υπόλοιπη Ευρώπη.

Όσο όμως υπάρχει ένα άτομο, μία οικογένεια και μία επιχείρηση που έχει πρόβλημα, το πρόβλημά τους είναι πρόβλημα μας. Αυτή είναι η δουλειά μας. Οπότε με αυτή την έννοια πρέπει να χτίζουμε ρυθμίσεις, οι οποίες επιβραβεύουν τους συνεπείς. Και ρυθμίσεις, οι οποίες είναι λειτουργικές. Και βλέπω και την ανταποκρισιμότητα που έχουν και στον κόσμο. Η αύξηση του ορίου στον ακατάσχετο λογαριασμό από τα 1.250 ευρώ στα 1.600 -είδα τα μηνύματα στο κινητό μου- μέτρησε πάρα πολύ σε πολύ κόσμο, καθώς αφορά χιλιάδες συμπολίτες μας.

Για τη ρύθμιση για πληρωμή σε 72 δόσεις

Αντίστοιχα, οι 72 δόσεις για τα παλαιά χρέη μέχρι το ’23 – μετά ισχύει η κανονική ρύθμιση της φορολογίας από την ΑΑΔΕ- είναι κάτι που ο κόσμος το ζητούσε.

Για τον Εξωδικαστικό Μηχανισμό, τον Νόμο Κατσέλη και τον Φορέα απόκτησης και επαναμίσθωσης ακινήτων

Για εμένα, το σπουδαιότερο εργαλείο το οποίο έχουμε για τη διαχείριση του ιδιωτικού χρέους, είναι ο Εξωδικαστικός Μηχανισμός, που βλέπουμε να αγκαλιάζεται από τον κόσμο. Μειώσαμε το όριο υπαγωγής από τις 10.000 στις 5.000 ευρώ.

Αλλά για εμένα, ξέρετε, κ. Φιλιππίδη, τί είναι πιο ενδιαφέρον; Μιλάμε για τον Νόμο Κατσέλη όλα αυτά τα χρόνια. Δούλεψε ο Νόμος Κατσέλη; Ο Νόμος Κατσέλη, κατά τη γνώμη μου, δεν έχει δουλέψει. Πρώτον, γιατί έμπλεξε εκείνους οι οποίοι έπρεπε να βρουν λύση από τον Νόμο Κατσέλη σε δικαστικές ατραπούς πάρα πολλών καιρών και έκρυψε πολύ κόσμο που δεν έπρεπε να υπαχθεί σε αυτόν τον Νόμο, αδίκως, πίσω από τις διατάξεις του.

Ο εξωδικαστικός μηχανισμός μετατρέπεται τώρα σε ένα εργαλείο προστασίας της πρώτης κατοικίας. Δηλαδή επιτρέπουμε στον πολίτη να ορίσει περίμετρο προστασίας στην πρώτη κατοικία στον εξωδικαστικό και να πει «αυτό με ενδιαφέρει». Μεγαλύτερο «κούρεμα», μικρότερη δόση, αν το κάνεις. Είναι πολύ αποτελεσματικότερο για έναν άνθρωπο που πραγματικά θέλει να προστατεύσει την πρώτη κατοικία του, να υπαχθεί σε αυτό.

Προσθέστε σε αυτόν τον Φορέα για την απόκτηση και επαναμίσθωση ακινήτων, ο Φορέας, ο οποίος θα λειτουργήσει το φθινόπωρο – τον περιμένουμε χρόνια, αυτό είναι αλήθεια. Αλλά είναι ένα περίπλοκο έργο, όπου έπρεπε να υπάρξει διαγωνισμός, έπρεπε να υπάρξει ανάδοχος στον διαγωνισμό. Το φθινόπωρο θα είναι σε θέση όλο αυτό να λειτουργήσει.

Όλα αυτά μαζί, είναι ένα πολύ πιο αποτελεσματικό εργαλείο από οποιοδήποτε άλλο είχαμε στο παρελθόν. Και αν τα βάλει κανείς κάτω μαζί, είναι η μεγαλύτερη δέσμη μέτρων για το ιδιωτικό χρέος μετά την κρίση.

Αυτό, σε μια χώρα, η οποία αναπτύσσεται, μειώνει την ανεργία της και έχει και μια λογική να υπογραμμίζει ότι πρέπει να βοηθάει εκείνους, οι οποίοι είναι συνεπείς, νομίζω ότι είναι ό,τι πιο ευεργετικό που μπορούμε να κάνουμε σωρευτικά. Η διάταξη θα ψηφιστεί μέσα στον μήνα. Θα κινηθούμε πάρα πολύ γρήγορα.

Για τα φορολογικά μέτρα

Βασικά, μεταρρυθμίσαμε τον τρόπο που δουλεύει το φορολογικό σύστημα. Είπαμε θα κάνουμε την μεγαλύτερη φοροαπαλλαγή που έχει γίνει, αλλά θα έχει μια φιλοσοφία: αλλάζουμε τον τρόπο που σε φορολογούμε ανάλογα με το πόσα παιδιά έχεις, με την ηλικία σου και με το πού μένεις (σε ό,τι αφορά στον ΕΝΦΙΑ). Αυτό είχε μια πάρα πολύ συγκεκριμένη δομή και φιλοσοφία: αναγνωρίζει ότι το δημογραφικό πρόβλημα είναι το υπαρξιακό πρόβλημα της Ελλάδας – εγώ θα σας πω ότι είναι το υπαρξιακό πρόβλημα της Ευρώπης όχι μόνο της Ελλάδας.

Ταυτόχρονα, αναγνωρίζει ότι σε ό,τι αφορά την μεσαία τάξη η υπερφορολόγηση συνεχίζει να είναι μια πραγματικότητα. Γιατί έχουμε μειώσει 83 φόρους και εισφορές πλέον, πρέπει να μειώσουμε και άλλους και άλλους και άλλους. Και όσο δημιουργείται δημοσιονομικός χώρος, αυτή είναι και η προτεραιότητα αυτής της κυβέρνησης και αυτού του πρωθυπουργού, αφαιρώ βάρη από την οικονομία. Άρα, θα συνεχίσουμε σε αυτή την κατεύθυνση γιατί, πρώτοι εμείς, αναγνωρίζουμε ότι αυτή είναι η πιο ευεργετική κατεύθυνση για να φύγει η οικονομία μπροστά.

Και, επειδή με ρωτήσατε πριν για την κρίση, υπάρχει μια αναθεώρηση σε σχέση με την κρίση στη Μέση Ανατολή, ο πληθωρισμός, γενικώς, αναθεωρείται προς τα πάνω, η ανάπτυξη γενικώς αναθεωρείται προς τα κάτω. Είδατε και σε ό,τι μάς αφορά υπήρξε μια αναθεώρηση από το 2,4% στο 2%. Ναι. Αλλά για του χρόνου η αναθεώρηση είναι προς τα πάνω, είναι προς το 2% ενώ ήταν χαμηλότερη.

Αυτό έχει να κάνει και με την αναπτυξιακή τροχιά που έχει πάρει η ελληνική οικονομία και με την αύξηση στις δημόσιες επενδύσεις η οποία συντελείται και στα πρόσθετα ευρωπαϊκά πακέτα, αλλά κυρίως στην πεποίθηση ότι -φλερτάρω με την ιδέα να το πω σχηματικά- χρήματα δεν υπάρχουν, γεννιόνται. Η οικονομία πρέπει να γεννήσει χρήματα και αυτός είναι και ο τρόπος με τον οποίο θέλουμε να κινηθούμε το επόμενο διάστημα. Συγχωνεύσεις και εξαγορές.

Είμαστε, λοιπόν, σε μια διαδρομή αλλαγής ποιοτικής του τι είναι η Ελλάδα οικονομικά. Και νομίζω ότι χτίζοντας πάνω σε όσα καλά έχουν προηγηθεί και διαρκώς βελτιώνοντας τους εαυτούς μας, θα μπορέσουμε να κατακτήσουμε αυτό που η χώρα πραγματικά μπορεί να κατακτήσει.

Για τις ΜμΕ και την προκαταβολή φόρου

Θα μπορούσα να μιλάω πολύ για όλα εκείνα τα μέτρα τα οποία μπήκαν τα χρόνια των μνημονίων ή τα χρόνια της κρίσης, τα οποία πρέπει να αφαιρεθούν, το ένα μετά το άλλο. Δεν σας κρύβω, έχω και εγώ μεγάλη λίστα πραγμάτων που θα ήθελα να δω να αφαιρούνται γρήγορα. Αλλά το τι αφαιρείται, είναι συνάρτηση του τι μπορείς να αφαιρέσεις. Ποιος είναι ο δημοσιονομικός χώρος; Ο δημοσιονομικός χώρος είναι συνάρτηση των δημοσιονομικών κανόνων που έχουμε μπροστά μας. Δεν είναι το πλεόνασμα, πλέον, είναι το κομμάτι εκείνο του πλεονάσματος που μπορώ να ξοδέψω στο πλαίσιο των δημοσιονομικών κανόνων.

Άρα, το ποσό που θα έχουμε για μόνιμα μέτρα, με βάση μια προτεραιοποίηση η οποία περιλαμβάνει τα αυτονόητα, να δούμε τι χώρο έχουμε. Συνεπώς, πολλά από τα πράγματα για τα οποία θα με ρωτήσετε είναι στο τραπέζι, δεν πρόκειται να σας επιβεβαιώσω κανένα. Η σύλληψη είναι να μπορέσουμε πραγματικά να το πετύχουμε. Γιατί, δείτε ποιο είναι το πρόβλημα. Λέτε «πάρε όλη την προκαταβολή φόρου» (8 δισ. ευρώ περίπου εισπράττουμε). Δηλαδή, πρέπει να δεις για τη μία χρονιά της μετάβασης, ποιο θα είναι το δημοσιονομικό impact που θα έχεις από την εφαρμογή. Δεν μπορείς να τα κάνεις όλα. Ό,τι κάνεις, πρέπει να το κάνεις με μέριμνα και με μέτρημα. Πολλά είναι εφικτό να γίνουν. Πάνω στις ισχυρές βάσεις που έχουν χτιστεί θα γίνουν ακόμη περισσότερα.

Για το μέλλον μετά το Ταμείο Ανάκαμψης

Εγώ θα πω, ότι χαίρομαι που εξαντλήθηκε όλο το δανειακό σκέλος, γιατί μιλάμε για 27,5 δισ. συνολικών επενδύσεων. Δεν πάει σε αποδέκτες όμως ακόμα, 27,5 δισ. είναι συνολικά οι επενδύσεις και είναι 798 συνολικά οι συμβάσεις και το 60% αφορά μικρομεσαίες επιχειρήσεις.

Άρα, αν το δει κανείς συνολικά, είναι πάρα πολύ σημαντικές οι επενδύσεις, οι οποίες θα γίνουν. Προφανώς, τώρα εκεί υπήρξε όπως έχει πει και ο αρμόδιος αναπληρωτής υπουργός, ο κ. Παπαθανάσης, μια εικόνα όπου παλεύαμε να πετύχουμε να βγουν από τα συρτάρια τα επενδυτικά σχέδια και μόλις ανακοινώθηκε το «deadline», μόλις ανακοινώθηκε η καταληκτική ημερομηνία βγήκαν περισσότερα. Αυτό είναι κάτι το οποίο έχουμε συνηθίσει και το έχουμε δει πολλές φορές στην Ελλάδα.

Εγώ θα πω ότι χαίρομαι που υπάρχουν αυτά τα σχέδια και χαίρομαι που το τραπεζικό σύστημα σε συνεργασία με το Ταμείο Ανάκαμψης τα χρηματοδοτεί. Ευελπιστώ πολλά από αυτά να χρηματοδοτηθούν και χωρίς την αρωγή του Ταμείου Ανάκαμψης στην πορεία, γιατί πολλά από τα σχέδια αυτά είναι και εξαιρετικά ποιοτικά. Συνολικά, όμως, θα πω όλο αυτό κινητοποιεί επενδύσεις.

Πολλοί, λένε μετά το Ταμείο Ανάκαμψης, τι; Εγώ θα σας πω ότι, αφενός έχεις όλα τα κρατικά ταμεία, την αύξηση των δημοσίων επενδύσεων που είπα πριν, το νέο ΕΣΠΑ, τα νέα Ταμεία που θα έρθουν από τις Βρυξέλλες. Αυτό είναι μέρος της απάντησης.

Η θεμελιώδης απάντηση είναι η αλλαγή στον τρόπο σκέψης. Εκείνη που σου δίνει τη δυνατότητα να δημιουργείς ευρωπαϊκούς πρωταθλητές. Να μεγαλώνεις ελληνικές επιχειρήσεις. Να γεννάς ανάπτυξη και χρήματα και οικονομικό αντικείμενο. Και είμαστε εκεί. Έχουμε φτάσει πλέον προ των πυλών του να διεκδικούμε να είμαστε εκεί. Ειδικά, σε σύγκριση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες, οι οποίες σε αυτή τη στιγμή έχουν χαμηλότερο ρεύμα ανάπτυξης. Βλέπουν κάποια πράγματα πιο φοβικά. Η Ελλάδα ανοίγεται. Και όσο περισσότερο συνεχίζει να βρίσκεται σε αυτή την κατεύθυνση, όχι μόνο θα δημιουργούνται θέσεις εργασίας, γιατί το ιστορικό χαμηλότερο στην ανεργία. Είμαστε έτοιμοι να το πιάσουμε. Σύντομα θα είμαστε εκεί. Το ζητούμενο πλέον δεν είναι να μειωθεί κι άλλο η ανεργία μόνο. Το ζητούμενο είναι πιο καλά αμειβόμενες θέσεις εργασίας. Και νομίζω είμαστε κοντά.

Για τη στρατηγική μεγέθυνσης των ελληνικών επιχειρήσεων και την θέση τους στο χάρτη του παγκόσμιου ανταγωνισμού

Η στρατηγική πρέπει να είναι πρωτίστως ευρωπαϊκή. Να υπάρξει δηλαδή ένα μωσαϊκό δημιουργίας ευρωπαίων πρωταθλητών, δημιουργίας οικοσυστημάτων γύρω από τις μεγάλες επιχειρήσεις που μπορούν να παίξουν αυτό το ρόλο στον παγκόσμιο ανταγωνισμό και μέσα σε αυτό η Ελλάδα να βρει μια θέση, τη θέση εκείνη που της επιτρέπει πολλές από τις επιχειρήσεις αυτές να τις μεγαλώσει. Εγώ δεν θα πω εύκολα ότι είναι τόσο λίγες αυτές που μπορούν να μεγαλώσουν από την Ελλάδα.

Είμαι πολύ πιο αισιόδοξος σε αυτή την άσκηση και σε αυτή την ανάλυση. Και νομίζω ότι μπαίνοντας σε μια ευρύτερη στρατηγική, σε ένα ευρύτερο παζλ συγχωνεύσεων και εξαγορών αυξάνοντας την κλίμακα σε κάθε κλάδο της οικονομίας θα δούμε και πολλές ελληνικές επιχειρήσεις να παίζουν αυτό τον ρόλο. Και βέβαια θα δούμε και πάρα πολλές επιχειρήσεις στην Ελλάδα να γίνονται κομμάτι μιας ευρωπαϊκής στρατηγικής το οποίο -επιτρέψτε μου να πω- είναι και πολύ καλύτερο. Είναι πάρα πολύ υγιές, μεγαλώνει την κλίμακα, βελτιώνει τις υπηρεσίες και τις τιμές. Όλο αυτό δρα θετικά και πολλαπλασιαστικά.

Ανδρέας Μαραθιάς

“Είναι μια πράξη δικαιοσύνης και μια πράξη εμπιστοσύνης απέναντι στην κοινωνία. Η πρωτοβουλία αυτή δεν είναι αποσπασματική εντάσσεται σε μία στρατηγική η οποία βασίζεται σε μία απλή αρχή να δώσουμε σε όσους περισσότερους μπορούμε δυνατότητες επανεκκίνησης” τόνισε ο κ. Πιερρακάκης και επισήμανε “για πρώτη φορά δίνουμε την δυνατότητα άρσης σε τραπεζικό λογαριασμό σε όσους καταβάλουν το 25%  της βασικής οφειλής τους και ρυθμίζουν το υπόλοιπο ποσό, επιβραβεύουμε δηλαδή τη συνέπεια.”

 ‘Η οικονομική  πρόοδος δεν έχει νόημα αν δεν μετατρέπεται σε κοινωνική πρόοδο” πρόσθεσε και υπογράμμισε ότι “όσο βελτιώνεται η οικονομική συνθήκη, θα λαμβάνονται αποφάσεις υπέρ της κοινωνίας”.

ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ Η ΟΜΙΛΙΑ ΠΙΕΡΡΑΚΑΚΗ

Θέλω να σας ευχαριστήσω για την ερώτησή σας, γιατί αναδεικνύει ένα ζήτημα το οποίο αφορά χιλιάδες συμπολίτες μας και, επίσης, θεωρώ ότι υπογραμμίζει και το διαρκές ενδιαφέρον της παράταξής μας για τα πραγματικά προβλήματα της κοινωνίας και μου δίνει και τη δυνατότητα να σταθώ και να αναλύσω ένα ζήτημα το οποίο νομίζω μας αφορά όλους, έχει έντονο κοινωνικό αποτύπωμα: το ιδιωτικό χρέος, τις κατασχέσεις, την προστασία της κύριας κατοικίας και τις δεύτερες ευκαιρίες που οφείλει η Πολιτεία να δίνει σε ανθρώπους που επλήγησαν από την υπαρξιακή κρίση της προηγούμενης δεκαετίας.

Πάω απευθείας στο θέμα της ερώτησής σας. Συμφωνώ και με το πνεύμα της και με το γράμμα της.

Το ακατάσχετο συνιστά το όριο ανάμεσα στην οικονομική ασφάλεια και στην οικονομική ασφυξία για χιλιάδες συμπολίτες μας.

Και όντως, όπως πολύ σωστά αποτυπώνεται, κύριε Σιμόπουλε, πρέπει να αντανακλά την πραγματικότητα του σήμερα, όχι την πραγματικότητα του χθες.

Το 2015 η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ όρισε το ακατάσχετο στα 1.250 ευρώ. Αυτή ήταν η Ελλάδα της δημοσιονομικής ασφυξίας.

Η Ελλάδα του 2026, έχει γυρίσει σελίδα.

Γι’ αυτό, είμαι σε θέση να ανακοινώσω ότι το ακατάσχετο όριο αυξάνεται από τα 1.250 ευρώ στα 1.600 ευρώ.

Πρόκειται για αύξηση 28%, η οποία υπερκαλύπτει τον σωρευτικό πληθωρισμό της περιόδου, που έως το τέλος του 2025 διαμορφώθηκε περίπου στο 20%.

Είναι μια πράξη δικαιοσύνης.

Είναι μια πράξη εμπιστοσύνης προς την κοινωνία.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Η πρωτοβουλία αυτή δεν είναι αποσπασματική.

Εντάσσεται σε μια συνολική στρατηγική για το ιδιωτικό χρέος, η οποία βασίζεται σε μια απλή αρχή: Να δίνουμε στους πολίτες πραγματικές δυνατότητες επανεκκίνησης.

Τα αποτελέσματα αυτής της πολιτικής είναι ήδη ορατά.

·       Σήμερα η Ελλάδα εμφανίζει ιδιωτικό χρέος ίσο με το 94,5% του ΑΕΠ, είναι χαμηλότερο από τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης που ανέρχεται στο 121,4%.

·       •          Ο δείκτης μη εξυπηρετούμενων δανείων των τραπεζών, που το 2016 είχε φθάσει στο 48,5%, βρίσκεται πλέον στο 3,3%, στο χαμηλότερο επίπεδο των τελευταίων δεκαετιών.

·       •          Μόνο μέσα στο 2025 πραγματοποιήθηκαν ρυθμίσεις ύψους 6,8 δισεκατομμυρίων ευρώ.

·       Και η προσπάθεια συνεχίζεται :

·       Με το νομοσχέδιο που βρίσκεται αυτές τις ημέρες σε δημόσια διαβούλευση, προχωρούμε σε μια ακόμη ουσιαστική αλλαγή στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζονται οι δεσμευμένοι τραπεζικοί λογαριασμοί.

·       •          Για πρώτη φορά δίνουμε τη δυνατότητα άρσης της κατάσχεσης τραπεζικού λογαριασμού  σε όσους  καταβάλουν το 25% της βασικής οφειλής τους και ρυθμίσουν το υπόλοιπο ποσό.·        

·       Επιβραβεύουμε τη συνέπεια. Γιατί η συνέπεια δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται με τιμωρητική λογική.

·       Και να προσθέσω σε αυτό ότι κάνουμε και μία σειρά από άλλες πολιτικές.

·       •          Μειώνουμε το κατώφλι ένταξης από τις 10.000 στις 5.000 ευρώ στον εξωδικαστικό μηχανισμό και περίπου 1 εκατομμύριο πολίτες και επιχειρήσεις αποκτούν πρόσβαση σε ένα εργαλείο που μέχρι σήμερα δεν μπορούσαν να αξιοποιήσουν.

·       •          Δίνουμε επίσης τη δυνατότητα νέας ρύθμισης παλαιών ληξιπρόθεσμων οφειλών σε έως και 72 δόσεις.

·       Ο εξωδικαστικός μηχανισμός μετατρέπεται σε εργαλείο προστασίας της πρώτης κατοικίας. Προχωρά ο Φορέας Απόκτησης και Επαναμίσθωσης Ακινήτων, από όταν λειτουργήσει το Φθινόπωρο, ο οποίος  απευθύνεται ακριβώς στους ευάλωτους οφειλέτες που κινδυνεύουν να χάσουν την περιουσία τους. Να πω πραγματικά ότι όλα αυτά μαζί σωρευτικά είναι το νόημα της δεύτερης ευκαιρίας. Από το 2019 μέχρι σήμερα η Ελλάδα έχει αλλάξει, όσο αλλάζει η χώρα, αλλάζουν και οι δυνατότητές της και η οικονομική πρόοδος δεν έχει κανένα νόημα αν δεν μετατρέπεται σε  κοινωνική πρόοδο. Αυτό ακριβώς είμαστε εδώ να κάνουμε.

·       Είναι μια πράξη δικαιοσύνης και μία πράξη που αντανακλά την πολιτική μιας κυβέρνησης που αποφασίζει με το βλέμμα στους πολίτες.