Σύμφωνα με την βρετανική εφημερίδα The Times , ο Laurent Schwarz από τη Βαυαρία δημιούργησε μια συλλογή αφηρημένων έργων ζωγραφικής με ελέφαντες, δεινόσαυρους και άλογα, μεταξύ άλλων.

Η Lisa Schwarz, η μητέρα του, λέει στο PEOPLE ότι ένας από τους πίνακές του που ονομάζεται «The People» αυτή τη στιγμή «έχει πάνω από 3.000 αναζητήσεις και αρκετές προσφορές για αγορά».

«Αυτός είναι ο πιο δημοφιλής πίνακας μεταξύ όλων. Παρεμπιπτόντως, και δικός μου αγαπημένος επίσης», εξηγεί η Λίζα. «Οι άνθρωποι γράφουν δεύτερη, τρίτη και τέταρτη φορά ή τηλεφωνούν μερικές φορές μόνο για να πάρουν αυτόν τον πίνακα».

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Laurent Schwarz (@laurents.art)

Μιλώντας στους Times , η μητέρα του νεαρού καλλιτέχνη αποκάλυψε ότι παρατήρησε το ταλέντο του γιου της ενώ η οικογένεια έκανε διακοπές στο Νότιο Τιρόλο της Ιταλίας, τον Σεπτέμβριο του 2023.

«Υπήρχε ένα δωμάτιο ζωγραφικής στο ξενοδοχείο και δεν μπορούσαμε να τον βγάλουμε από αυτό», είπε η 32χρονη μαμά. «Λίγο πριν από τα Χριστούγεννα του φτιάξαμε ένα στούντιο και ήταν μέσα σε αυτό όλη την ώρα».

Η Λίζα αποφάσισε να δημιουργήσει μια σελίδα στο Instagram με τη δουλειά του γιου της, η οποία γρήγορα συγκέντρωσε σχεδόν 30.000 ακόλουθους.

«Σκέφτηκα ότι θα ήταν καλή ιδέα να έφτιαχνα ένα κανάλι γιατί αυτό που ζωγράφιζε φαινόταν τόσο ωραίο», είπε η περήφανη μητέρα.

Στη συνέχεια, η Λίζα έβαλε μερικούς από τους πίνακες προς πώληση στον ιστότοπο, laurents.art και έκτοτε έχει κατακλειστεί από λάτρεις της τέχνης τόσο μακριά όπως το Ηνωμένο Βασίλειο και τις Μπαχάμες όσο και εντός Γερμανίας. Η οικογένεια επικοινώνησε επίσης από μια γκαλερί της Νέας Υόρκης, η οποία ζήτησε να εμφανιστεί το έργο τέχνης του Laurent, ανέφεραν οι Times .

Αλλά η Λίζα λέει στο PEOPLE ότι «δεν έχουν ακόμη συμφωνήσει σε προσφορά αγοράς» για έναν από τους πίνακες του γιου της. Ένα από τα κομμάτια, με τίτλο “The Fingers”, θα είναι δύσκολο για την οικογένεια να το αφήσει, λέει — αν και ένας πλειοδότης στις ΗΠΑ έχει προσφέρει 148.000 $ ενώ ο άλλος δημοφιλής πίνακας ο “The People” έχει λάβει προσφορά τουλάχιστον 67.000 $, όπως αναφέρθηκε αρχικά από τους Times .

«Το ‘The Fingers’ είναι το πρώτο έργο του Laurent», εξηγεί η Lisa. «Είμαστε ιδιαίτερα δεμένοι με αυτό και σε αυτό το σημείο δεν είμαστε σίγουροι αν θα το αφήσουμε ποτέ να φύγει».

Σύμφωνα με το πρακτορείο, μια ιδιωτική προβολή της τέχνης του Λοράν θα πραγματοποιηθεί τον Αύγουστο στο χωριό καταγωγής του, Neubeuern, με τα έσοδα να αποθηκεύονται με ασφάλεια σε τραπεζικό λογαριασμό μέχρι ο εκκολαπτόμενος Πικάσο να γίνει 18 ετών.

«Εξαρτάται από αυτόν πότε και τι ζωγραφίζει», είπε η Λίζα στους The Times . «Μερικές φορές δεν έχει όρεξη να ζωγραφίσει και δεν πατάει το πόδι του στο ατελιέ του για τρεις ή τέσσερις εβδομάδες, αλλά ξαφνικά τον αρπάζει και λέει: «Μαμά, ζωγραφίζεις». ”

Του Παναγιώτη Ι. Δρίβα

Ο Τσόκλης έλειπε από το πλάνο… Κάπου δίπλα θα διάλεγε κωλ@@@@δα για να γλιτώσει «γέρους», από επιλογή να επιλέγει ποιος έχει δικαίωμα στη ζωή. Η «τέχνη» της… κουκούλας που τόσο χυδαία επανάφερε μνήμες από ναζιστικές πρακτικές και δωσιλογικές συμπεριφορές. Μνήμες από την πληγωμένη Ελλάδα…

Ο γιος του Γκουίντο, επέζησε… τώρα θα είναι στην ηλικία του Τσόκλη.

Στις χαραυγές του 2021: Η επιλογή των μελλοθάνατων, συμβαίνει πάλι. Η «λογική» Τσόκλη έχει επιβληθεί στους προθαλάμους των λιγοστών ΜΕΘ. Όχι, ευτυχώς, από επιλογή των γιατρών αλλά από ανικανότητα ή εσκεμμένη αμέλεια ιδεοληπτικών προκαταλήψεων των υπευθύνων.

Στις χαραυγές του 2021: Σώσε τη Μαρία, f@@k Picasso.

Ο οποιοσδήποτε φορέας… τέχνης δεν είναι και δεν μπορεί να καταστεί υπέρτερος της ίδιας της ζωής. Ελεύθερα όμως όποιος θέλει μπορεί να πεθάνει για την τέχνη του. Επιλογή επίσης του καθενός να πεθάνει για να σώσει ότι θεωρεί τέχνη που πρέπει να σωθεί. Επιλογή του που θα καταγραφεί ως τέτοια.

• Είναι όμως άλλο πράγμα αυτό, άλλο πράγμα να είσαι ως γιατρός αναγκασμένος να επιλέξεις, άλλο να κατακρίνεις την επιλογή ως πρακτική ακόμη και αναγκαστική και άλλο να θέτεις όρους επιλογής ως δημόσιο πρόσωπο και μάλιστα με επιρροή εγνωσμένης καλλιτεχνικής αξίας.

Οι εξηγήσεις μετά το «κράξιμο», κρίνονται ως ανεπαρκείς. Προσβλητικός δεν είναι ο Ιταλός γιατρός προς τον γέροντα, αλλά ο γέροντας που συμβουλεύει τους γιατρούς για το «δικαίωμα» της επιλογής.

Πόσο πολύ κάποιους ανθρώπους τους τυφλώνει η… «σοφία» των 90 χρόνων. Κρύβουν πως ο Πικάσο, ο Τσόκλης και ο κάθε Τσόκλης δεν θα πεθάνουν ποτέ από την έλλειψη φροντίδας ή την έλλειψη ΜΕΘ. Ένα τηλεφώνημα αρκεί για να βρεθεί κρεβάτι.

Η Μαρία όμως, ο γέρος, η γριά θα πεθάνουν έτσι κι αλλιώς επειδή την κρίσιμη ώρα η λογική Τσόκλη εμπόδισε τον αποκλεισμό της επιλογής, εδραίωσε τον φασισμό της και καταδικάζει καθημερινά σε θάνατο επιλαχόντες.

Είναι η ίδια λογική που επέλεγε ποιος θα μπει στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, επειδή ουκ έστιν άριος, ξανθός με γαλανά μάτια και… θεληματικό πιγούνι, αλλά εβραίος, τσιγγάνος, άστεγος, ομοφυλόφιλος, ανάπηρος, μάρτυρας του Ιεχωβά, κομμουνιστής, πολιτικός αντιφρονών, συνδικαλιστής, καλλιτέχνης, αναρχικός… αναλώσιμος.

Ο Guardian τον Απρίλιο στο πρώτο κύμα της πανδημίας σε ένα οδοιπορικό στο Μπρονξ έγραψε:

• «Τα στατιστικά αποδεικνύουν τη φυλετική κατανομή του θανάτου: οι μαύροι και οι λατινοαμερικάνοι Νεοϋορκέζοι πεθαίνουν σε διπλάσιο ρυθμό από τους λευκούς και τους ασιάτες. Οι πρώτοι είναι οι φτωχότεροι, οι δεύτεροι οι πλουσιότεροι».

Και κάπου αλλού:

• «Στις καλές συνοικίες των λευκών δεν κυκλοφορεί κανείς, τα σπίτια είναι κλειστά, μάλλον οι ιδιοκτήτες τους τα έχουν εγκαταλείψει για το εξοχικό τους, ώσπου να περάσει η πανδημία. Στις συνοικίες των μαύρων, όπως το Μπρονξ, τα πεζοδρόμια εξακολουθούν να είναι γεμάτα ζωή και από ανθρώπους που εργάζονται».

Έκτοτε έχουν γραφεί πολλά για την «ταξικότητα» του ιού. Σήμερα στο δεύτερο κύμα είναι πλέον αδιαμφισβήτητο ότι ο ιός πλήττει θανάσιμα τους φτωχούς, τους εξαρτημένους από τον μισθό τους οι οποίοι αναγκάζονται καθημερινά να χρησιμοποιούν τα Μέσα Μεταφοράς, τους νοσηλευτές και τους γιατρούς που είναι στην πρώτη γραμμή της μάχης, τους γέροντες.

Κάνει ήδη επιλογές θανάσιμες, και θα εξακολούθησει να κάνει με τον ίδιο θανάσιμο τρόπο και η επερχόμενη οικονομική λαίλαπα επειδή προτεραιότητα δεν υπήρξε ποτέ η θωράκιση πλατιών κοινωνικών δομών.

Δεν χρειάζονται λοιπόν περισσότερες προκλήσεις περί των επιλογών.

La Vita è Bella… και προπάντων πολύτιμη.