Η Σίσιτς, με καταγωγή από τη Βιέννη, πρωτεύουσα της Αυστρίας, αντιμετώπιζε από τη γέννησή της πρόβλημα με τη βαλβίδα της καρδιάς και, σύμφωνα με τοπικά δημοσιεύματα, είχε υποβληθεί σε επτά χειρουργικές επεμβάσεις στην καρδιά. Ωστόσο, η ακριβής αιτία του θανάτου της δεν έχει γίνει γνωστή.

Η νεαρή καλλονή είχε μιλήσει ανοιχτά για το πώς η κατάσταση της υγείας της είχε επηρεάσει τη ζωή της. Σε συνέντευξή της το 2024 είχε δηλώσει: «Τα παιδικά μου χρόνια ήταν απλώς διαφορετικά, αλλά αυτό με έκανε επίσης δυνατή».

Η Σίσιτς στέφθηκε Μις Αυστρία το 2024. Μετά τη νίκη της στον διαγωνισμό ομορφιάς, είχε ευχαριστήσει την ομάδα καρδιολογίας που τη φρόντιζε καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής της.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Lucia (@luciasisic)

Σε ανάρτησή της στο Instagram είχε γράψει: «Χάρη στους ειδικούς και τους αφοσιωμένους γιατρούς που, μέσα από τις τεράστιες προσπάθειές τους, μου έσωσαν επανειλημμένα τη ζωή, κατάφερα να ξεπεράσω πολλές δύσκολες στιγμές και να ζήσω μια γεμάτη ζωή.

Συνειδητοποιώ ότι έχω διανύσει μόνο ένα μικρό μέρος από όσα ακόμη βρίσκονται μπροστά μου. Παρ’ όλα αυτά, είμαι περήφανη που δεν τα παράτησα, παρότι υπήρχαν πολλοί λόγοι για να το κάνω. Είναι δύσκολο να βρω τα κατάλληλα λόγια για να εκφράσω την ευγνωμοσύνη μου, καθώς ένα απλό “ευχαριστώ” απέχει πολύ από το να αποτυπώσει όσα νιώθω».

Σύμφωνα με αρκετές πηγές από τη Νότια Αφρική, ο ποδοσφαιριστής αντιμετώπιζε κατάθλιψη και φέρεται να έδωσε τέλος στη ζωή του.

Ο τραγικός θάνατός του συγκλονίζει το νοτιοαφρικανικό ποδόσφαιρο και υπενθυμίζει τη σημασία της έγκαιρης φροντίδας και υποστήριξης της ψυχικής υγείας.

Ήταν ένας από τους παλαίμαχους της δημοσιογραφίας. Από υλατζής σε μεγάλες κεντρικές εφημερίδες των Αθηνών, ρεπόρτερ στο Mega, συντάκτης στα «Νέα», δημιουργός και διευθυντής του δημοτικού ραδιοφωνικού σταθμού ΠΟΛΥΧΡΩΜΑ της Λαμίας, και εκδότης των τοπικών εφημερίδων ΣΕΝΤΡΑ και ΗΜΕΡΑ. Από το 1980, ήταν μέσα στην είδηση και δεν έπαψε ποτέ να την υπηρετεί.

Συνέχιζε να εργάζεται για το Αθηναϊκό – Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων ακόμη και το τελευταίο διάστημα της ασθένειάς του.

Η εξόδιος ακολουθία θα τελεστεί αύριο στις 11 το πρωί στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στη Λαμία.

Επιθυμία της οικογένειας είναι αντί στεφάνων, να ενισχυθεί οικονομικά το Φιλόπτωχο Ταμείο της Μητρόπολης Φθιώτιδας.

Η Διοίκηση και οι εργαζόμενοι του Αθηναϊκού-Μακεδονικού Πρακτορείου Ειδήσεων, αναφέρουν ότι: «αποχαιρετούμε τον Γιώργο Παλαμιώτη με μεγάλη θλίψη».

Ο Γιάννης Μαθιουδάκης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1947. Τη δημοσιογραφική του σταδιοδρομία ξεκίνησε το 1968, ως αθλητικός ρεπόρτερ στην εφημερίδα «ΦΩΣ ΤΩΝ ΣΠΟΡ».

Το 1978 ξεκίνησε η μακρά συνεργασία του με την εφημερίδα «ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ», αρχικά ως αθλητικός συντάκτης και στη συνέχεια ως συντάκτης ύλης, υπεύθυνος ειδησεογραφικού – πολιτικού ρεπορτάζ και μετέπειτα αρχισυντάκτης.

Τη δεκαετία του ‘80 διετέλεσε διευθυντής σύνταξης της εφημ. «ΦΙΛΑΘΛΟΣ» και συνεργάτης των εφημερίδων «ΒΡΑΔΥΝΗ», «ΕΛΛΑΔΑ», «ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ» και «ΑΘΗΝΑΪΚΗ». Το 1980, ορμώμενος από τη βαθιά αγάπη του για την ιδιαίτερη πατρίδα του, τη Μήλο, ίδρυσε την εφημερίδα «ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΜΗΛΟΥ», της οποίας διετέλεσε εκδότης και διευθυντής έως το τέλος του βίου του ενώ στελέχωσε και τη Γενική Γραμματεία Επικοινωνίας και Ενημέρωσης.

Μαχητικός, ευθύς και ανεπιτήδευτος, ανυποχώρητος, δριμύς και καυστικός, ο Γιάννης Μαθιουδάκης θα παραμείνει στη μνήμη όλων όσων συνεργάστηκαν μαζί του. Είχε αναπτύξει έντονη συνδικαλιστική δράση, καθώς υπήρξε εκπρόσωπος των συντακτών της εφημ. «ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ» στο Μεικτό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ, χωρίς, ωστόσο, ποτέ να πάψει να αγωνίζεται και να συνδικαλίζεται υπέρ του κυκλαδικού Τύπου, που τόσο στήριξε με τη δράση και τη στάση του καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής του.
Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ συλλυπείται τους οικείους του και αποχαιρετά τον εκλιπόντα συνάδελφο, που αφιέρωσε τη ζωή του εξίσου στον αθηναϊκό αλλά και τον επαρχιακό Τύπο.
Σύμφωνα με επιθυμία της οικογένειάς του, η κηδεία του Γιάννη Μαθιουδάκη θα πραγματοποιηθεί σε στενό οικογενειακό κύκλο.

Ο Ρόμπερτ Μιούλερ, πρώην διευθυντής του FBI (2001-2013) και γνωστός για τον ρόλο του ως ειδικού εισαγγελέα που επιφορτίσθηκε με την έρευνα περί ρωσικής ανάμειξης στις προεδρικές εκλογές του 2016, η οποία σημάδεψε την πρώτη προεδρική θητεία του Ντόναλντ Τραμπ, πέθανε σε ηλικία 81 ετών, ανακοίνωσε η οικογένειά του, αλλά και ο ίδιος ο Τραμπ που φρόντισε να κοινοποιήσει την χαρά του.

Ο Ρόμπερτ Μιούλερ ορίσθηκε ειδικός εισαγγελέας το 2017 και επέβλεψε επί δύο σχεδόν χρόνια την έρευνα σχετικά με πιθανή συμπαιγνία μεταξύ της Μόσχας και του υποψηφίου Ντόναλντ Τραμπ κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας του 2016.

Άνθρωπος συγκρατημένος και διακριτικός, έφερε εις πέρας την αποστολή του με άκρα μυστικότητα και τον Απρίλιο του 2019 παρουσίασε τα συμπεράσματά του σε έναν τόμο περισσότερων των 400 σελίδων.

Εκεί περιέγραφε τις ρωσικές προσπάθειες για την παροχή βοήθειας της Μόσχας προς τον Ντόναλντ Τραμπ το 2016, αλλά πρόσθετε ότι δεν είχε συγκεντρώσει αποδείξεις για συνωμοσία μεταξύ της Μόσχας και της προεκλογικής ομάδας του ρεπουμπλικανού υποψηφίου.

«Ο Ρόμπερτ Μιούλερ πέθανε. Ωραία. Χαίρομαι που πέθανε. Δεν θα μπορεί πλέον να βλάπτει αθώους», έγραψε στο Truth Social ο Τραμπ.

Η Υπόθεση

Τοποθετήθηκε στην θέση αυτή, από τον πρόεδρο Τζορτζ Μπους Τζούνιορ το 2001, ενώ παράμεινε στην θέση του και υπό τον πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα. Τα ειδικά ανακριτικά καθήκοντα στην υπόθεση πιθανής εμπλοκής της Ρωσίας στις προεδρικές εκλογές του 2016, με έμφαση στο ενδεχόμενο συνωμοσίας μεταξύ των στελεχών της προεκλογικής εκστρατείας του Τραμπ και Ρώσων επιχειρηματιών και αξιωματούχων του ανατέθηκαν στις 17 Μαΐου του 2017.

Μετά από την δημοσιοποίηση πληροφοριών για προεκλογικές επικοινωνίες και συναντήσεις του με Ρώσους αξιωματούχους ο Αμερικανός υπουργός Δικαιοσύνης, Τζεφ Σέσιονς αυτοεξαιρέθηκε της έρευνας, ενώ ο διορισμός του Μιούλερ έγινε από τον υφυπουργό Δικαιοσύνης Ροντ Ροζενστάιν. Των εξελίξεων αυτών, είχε προηγηθεί η αιφνιδιαστική αποπομπή του (πρώην) διευθυντή του FBI, Τζέιμς Κόμεϊ από τον πρόεδρο Τραμπ. Αργότερα, η αυτοεξαίρεση του Σέσιονς από την έρευνα φαίνεται να προκάλεσε την οργή του Τραμπ, όπως δημοσιοποιήθηκε από σχετικές πληροφορίες.

Όπως έγινε γνωστό από δηλώσεις του Ροζενστάιν ο Μιούλερ διερεύνησε την ύπαρξη οποιονδήποτε δεσμών ή πιθανής συνεργασίας, μεταξύ της προεκλογικής εκστρατείας του Τραμπ αλλά και “οποιονδήποτε ζητημάτων εντοπιστούν άμεσα” σε σχέση με το κεντρικό περιεχόμενο της έρευνας, αλλά και ενδεχόμενες προσπάθειες για παρεμπόδιση του έργου της δικαιοσύνης ή πιθανή ψευδορκία ή προσπάθειας αλλοίωσης πληροφοριών.

Η απαγγελία κατηγοριών κατά του Μάναφορτ και του Γκέιτς αποδεικνύει το χρονικό βάθος της έρευνας που διεξάγεται κι αυτό φαίνεται να ξεπερνάει την δεκαετία. Η εξέλιξη αυτή δημοσιοποιεί παράνομες πράξεις που δεν σχετίζονται χρονικά με την προεκλογική περίοδο του 2016, αλλά υπάρχει διασύνδεσή τους με την Ρωσία. Η αναφορά για την απαγγελία των κατηγοριών καλύπτει 31 σελίδες, περιγράφοντας 12 αδικήματα, ενώ διασυνδέει το συμβουλευτικό αντικείμενο των κατηγορουμένων, με αξιωματούχους που είχαν την υποστήριξη της Ρωσίας, στην Ουκρανία. Οι κατηγορίες αναφέρονται στην διενέργεια κατασκοπείας κατά των ΗΠΑ, απόκρυψης πληροφοριών που σχετίζεται με το ξέπλυμα μαύρου χρήματος, αλλά και απόκρυψη της εκπροσώπησης ξένου παράγοντα, μεταξύ άλλων.

Tο κατηγορητήριο στηρίζεται επίσης στην διάθεση υπέρογκων ποσών από εξωχώριους τραπεζικούς λογαριασμούς (offshore), στην πληρωμή δανείων και διδάκτρων, όπως και έξοδα διακόσμησης. Στο υλικό που αξιοποιήθηκε περιλαμβάνονται και στοιχεία από την επιδρομή που έκαναν οι αρμόδιες αρχές στην οικία του.

Τόσο ο Μάναφορτ, όσο και ο Γκέιτς δεν παραδέχτηκαν την ενοχή τους.

Ο Μιούλερ είχε μέσω των εισαγγελικών αρμοδιοτήτων του, το δικαίωμα απαγγελίας κατηγοριών υπό την προϋπόθεση διαπίστωσης της τέλεσης νομικών αδικημάτων, διευρύνοντας το περιθώριο δράσης του, σε σύγκριση με τις έρευνες που διεξάγονταν για την ίδια υπόθεση από το Κογκρέσο.

Γεννήθηκε το 1929 στην Καλαμάτα και πραγματοποίησε θεατρικές και κινηματογραφικές σπουδές στο Λουντ της Σουηδίας. Έζησε, εκτός από τη Σουηδία, και στη Νέα Υόρκη.

Έχει συγγράψει μυθιστορήματα και διηγήματα ενώ έχει μεταφράσει και κείμενα ξένων συγγραφέων. Αποτελεί μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών, ενώ έχει λάβει το Β΄ Κρατικό Λογοτεχνικό Βραβείο το 1963.

Ακόμη, έχει λάβει το βραβείο Λουντέμη, αλλά και εύφημη μνεία από την ομάδα των 12.

Μεταξύ των σημαντικότερων έργων της είναι τα εξής:

Μυθιστορήματα

• Επιπλωμένα δωμάτια, 1962
• Το χαμένο κουμπί, 1977
• Μπαζαγιάζι, 1978
• Τα κορίτσια του Ερεχθείου, 1981
• Τέσσερις Πολωνέζες 1982
• Οι δύο τελευταίοι, 1983
• Καφενείον ο τέταρτος κόσμος, 1984
• Ζευγάρια της Αθήνας, 1985
• Οι έφηβοι του Κολωνού, 1987
• Η ώρα του λύκου, 1990
• Εσθέρ, 1991

Διηγήματα

• Η ζωή σε τέσσερις πράξεις, 1964
• Ιστορίες για άντρες, 1980
• Χωρισμένοι στα δυο, 1988

Παιδικά

• Μια διπλή παιδική ιστορία, 1980
• Ένα πιάνο με φτερά, 1985

Το συλληπητήριο μήνυμα του ΚΚΕ

Με ανακοίνωση του το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδος αποχαιρετά την συγγραφέα Ιωάννα Καρατζαφέρη.

«Από τα παιδικά της χρόνια στη λαϊκή συνοικία της Καλλιθέας ως τα χρόνια της Νέας Υόρκης και της Στοκχόλμης, η Ιωάννα Καρατζαφέρη άνοιξε με το πρωτότυπο συγγραφικό της έργο ένα παράθυρο για να δούμε τους ανθρώπους που είναι δίπλα μας κι όμως δεν τους βλέπουμε, τους ταπεινούς, τους απόκληρους που αγωνίζονται κάτω από όλους τους καιρούς, που πορεύονται αναζητώντας μια καλύτερη ζωή με εφόδια παρακαταθήκες αγώνων και την ελπίδα πως παρά τις ματαιώσεις, θα ξημερώσει ένα φωτεινότερο αύριο.

Η Ιωάννα Καρατζαφέρη πορεύθηκε όλη της τη ζωή στο πλευρό του ΚΚΕ, έλαβε ενεργό μέρος στην αντιδικτατορική πάλη του λαού μας τα χρόνια που ζούσε στις ΗΠΑ, αψηφώντας την τρομοκρατία των αμερικάνικων υπηρεσιών και συνέχισε τον αγώνα της στην Σουηδία.

Η πλούσια και πολύτιμη πείρα της και οι σκέψεις της, καρποί της συνείδησης μιας γυναίκας που «ρούφηξε τη ζωή ως το μεδούλι» με θάρρος, χιούμορ και κοφτερή γλώσσα αποτυπώθηκε σε εκατοντάδες σημειώματα της στον «Ριζοσπάστη» και στο συγγραφικό της έργο», αναφέρει η ανακοίνωση.

«Το ΚΚΕ εκφράζει τα συλλυπητήρια του στους οικείους της», καταλήγει η ανακοίνωση του κόμματος.

Την είδηση του θανάτου της έκανε γνωστή ο Σπύρος Μπιμπίλας με ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

«Αντιο γλυκιά μας Μαγδα. Εντελώς ξαφνικά κι αυτό μας γεμίζει απέραντη θλίψη έφυγε απο κοντα μας η ακάματη πρόεδρος της ΕΝΩΣΗΣ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ ΗΘΟΠΟΙΩΝ (ΕΣΗ) η Μαγδα Λέκκα στα 90 της. Σύζυγος του ηθοποιού Γιωργου Ζαϊφίδη και μητέρα του ηθοποιού Βασίλης Ζαϊφίδη».

«Ως το τέλος ενεργή με τεράστια καριέρα χαρακτηριστικών ρόλων στο θέατρο , τον κινηματογράφο και την τηλεόραση ως τώρα δούλευε σαν νέος άνθρωπος με χαρά κι αγάπη για την τέχνη μας. Κάθε πρωί ερχόταν στο γραφείο του ΕΣΗ πλάι στο γραφείο του ΤΑΣΕΗ επί χρόνια για να εξυπηρετήσει τους ηθοποιούς» αναφέρει χαρακτηριστικά.

Στον κινηματογράφο, ο Στόπαρντ ξεχώρισε κυρίως για τα σενάρια που έγραψε για τις ταινίες “Brazil” (έλαβε υποψηφιότητα για Όσκαρ Σεναρίου) και «Ερωτευμένος Σαίξπηρ».

Είχε επιμεληθεί το σενάριο για την ταινία «Ο Ιντιάνα Τζόουνς και η Τελευταία Σταυροφορία» (1989), με τον σκηνοθέτη Στίβεν Σπίλμπεργκ να έχει δηλώσει ότι «ο Τομ είναι υπεύθυνος για σχεδόν κάθε ατάκα του διαλόγου».

Ο Στόπαρντ, θεωρούνταν ένας από τους καλύτερους Βρετανούς θεατρικούς συγγραφείς όλων των εποχών και οι κριτικοί χαρακτήρισαν το γραπτό του «διανοητικά εκθαμβωτικό» και τις κωμικές του ιδέες «ακροβατικές». Ενέπνευσε τον όρο «Στοπαρντιανός», ο οποίος έχει οριστεί ως «η αντιμετώπιση φιλοσοφικών εννοιών με έναν πνευματώδη, ειρωνικό και γλωσσικά πολύπλοκο τρόπο, συνήθως με πολλαπλές χρονογραμμές και οπτικό χιούμορ».

Καταγόταν από την Τσεχοσλοβακία από την οποία διέφυγε όταν έφτασαν οι ναζί στη χώρα.

Σε ανακοίνωσή της το Σάββατο, η United Agents ανέφερε ότι ο Στόπαρντ πέθανε «ήρεμα» στο σπίτι του στο Ντόρσετ στη νότια Αγγλία, περιτριγυρισμένος από την οικογένειά του.

«Θα τον θυμόμαστε για τα έργα του, για τη λαμπρότητα και την ανθρωπιά τους, και για το πνεύμα του, την ασέβειά του, τη γενναιοδωρία του πνεύματος και τη βαθιά αγάπη του για την αγγλική γλώσσα», ανέφεραν. «Ήταν τιμή μου να συνεργαστώ με τον Τομ και να τον γνωρίσω».

Η Μέριλιν Μπέργκμαν, η οποία πέθανε τον Ιανουάριο του 2022, ήταν η πρώτη γυναίκα πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της Αμερικανικής Εταιρείας Συνθετών, Στιχουργών και Εκδοτών (ASCAP). Ο Άλαν Μπέργκμαν συνέχισε να αγωνίζεται ακόμα και μετά τον θάνατό της γράφοντας στίχους για τραγούδια.

Οι Μπέργκμαν έγραψαν εκατοντάδες τραγούδια, κυρίως για ταινίες και τηλεοπτικές σειρές και συνεργάστηκαν με κορυφαίους συνθέτες, μεταξύ άλλων με τους Τζον Γουίλιαμς, Κουίνσι Τζόουνς, Χέντρι Μαντσίνι, Ντέιβιντ Σάιρ.

Κέρδισαν τρία βραβεία Όσκαρ: για την ταινία «Windmills» το 1968, με τον Γάλλο συνθέτη Μισέλ Λεγκράν, από την ταινία «The Thomas Crown Affair», για το ομώνυμο τραγούδι του «The Way We Were» το 1973, με τον Μάρβιν Χάμλις και για το σάουντρακ της ταινίας «Yentl» της Μπάρμπρα Στράιζαντ το 1983, πάλι με τον Λεγκράν.

Ο Άλαν Μπέργκμαν γεννήθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 1925. Η Μέριλιν Κιθ γεννήθηκε, συμπτωματικά, τρία χρόνια αργότερα στο ίδιο νοσοκομείο του Μπρούκλιν, αλλά δεν γνωρίστηκαν παρά στα τέλη της δεκαετίας του 1950 στην Καλιφόρνια, όταν και οι δύο συνεργάζονταν με τον τραγουδοποιό Λιου Σπενς.

Ο Άλαν είχε σπουδάσει στο Πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας στο Τσάπελ Χιλ και απέκτησε μεταπτυχιακό στη μουσική από το UCLA.

Η Μέριλιν και ο Άλαν παντρεύτηκαν τον Φεβρουάριο του 1958 και ήταν επαγγελματικοί συνεργάτες σε όλη τους την καριέρα. Μεταξύ των πρώτων επιτυχιών τους ήταν το «Nice ‘n’ Easy», το ομώνυμο τραγούδι για το άλμπουμ του Φρανκ Σινάτρα, που έγραψαν με τον Σπενς.

Το τραγούδι «In the Heat of the Night», που ερμήνευσε ο Ρέι Τσαρλς για την ομότιτλη ταινία, ήταν η μεγάλη τους επιτυχία σε συνεργασία με τον συνθέτη Κουίνσι Τζόουνς το 1967.

Μεταξύ των τραγουδιστών που ερμήνευσαν τραγούδια των Μπέργκμαν ήταν οι Φρεντ Αστέρ, Νιλ Ντάιαμοντ, Τόνι Μπένετ, Μορίν ΜακΓκόβερν, Μάικλ Φάινσταϊν, Πάτι Όστιν και Τζέιμς Ίνγκραμ.

Μόλις την περασμένη Τετάρτη, ο φακός εντόπισε τον αδελφό της Rihanna, Rajad Fenty , να μπαίνει στο Ιατρικό Κέντρο Cedars-Sinai.

Η Ριάνα είχε ταραγμένη σχέση με τον πατέρα της και οι δυο τους ήταν αποξενωμένοι για μεγάλο χρονικό διάστημα πριν τελικά συμφιλιωθούν.

Τον Φεβρουάριο του 2023, ο Ρόναλντ είχε δηλώσει στο TMZ ότι ήταν πανευτυχής που η κόρη του περίμενε και άλλο ένα παιδί μαζί και ανυπομονούσε να είναι μέρος της ζωής του μωρού.

Ο Ρόναλντ απέκτησε 3 παιδιά με την πρώην σύζυγό του, Μόνικα Μπρέιθγουεϊτ – τη Ριάνα, τον Ρατζάντ και τη Ρόρεϊ .

Το ζευγάρι χώρισε το 2002, ακριβώς τη στιγμή που η καριέρα της Ριάνα άρχιζε να απογειώνεται.