Σεραφείμ Κοτρώτσος

Τέτοιοι λόγοι υπήρχαν μετά το 2016, όταν με πρωτοβουλία του Φρανσουά Ολάντ, ο οποίος ήταν τότε πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας, προσκαλείτο ο Αλέξης Τσίπρας στις συνόδους κορυφής του PES με τον ρόλο του παρατηρητή. Η ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία κατηγορούνταν τότε ότι, όπου κυβερνούσε ή συγκυβερνούσε, υλοποιούσε ως επί το πλείστον συντηρητικές πολιτικές και, ως εκ τούτου, η παρουσία του χαρισματικού Αλέξη Τσίπρα στις οικογενειακές φωτογραφίες προσέδιδε μία αναγκαία αριστερή πινελιά.

Ο ηγέτης του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ ήταν πρωθυπουργός, εκπροσωπούσε το μεγαλύτερο αριστερό κόμμα εξουσίας στην Ευρώπη, εφήρμοζε, όμως, σκληρές δημοσιονομικές πολιτικές (λόγω μνημονίου), άρα δεν διατάρασσε το ισχυρό, τότε, δόγμα δημοσιονομικής ευλάβειας, και, μάλιστα, είχε στα σκαριά και τελικά επέτυχε τον ιστορικό συμβιβασμό της Συμφωνίας των Πρεσπών που θεωρούνταν -και ήταν- μεγάλου ειδικού γεωπολιτικού βάρους.

Εν ολίγοις, το PES είχε οφέλη πολιτικά και επικοινωνιακά από τα φωτογραφικά στιγμιότυπα του Έλληνα πολιτικού δίπλα στον Σολτς, τον Τζεντιλόνι, τον Κόστα, τον Σάντσεθ και τους άλλους σοσιαλδημοκράτες. Ο δε Τσίπρας αξιοποιούσε αυτές τις σχέσεις για την πολιτική “νομιμοποίηση” του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ σε ένα κλειστό ευρωπαϊκό πολιτικό κλαμπ που μπορούσε να επηρεάσει γενικότερες αποφάσεις της ΕΕ.

Σήμερα οι συνθήκες έχουν αλλάξει. Η σοσιαλδημοκρατία είναι σε πολιτική αποδρομή στην Γερμανία, την Ιταλία και άλλες χώρες και αδυνατεί να προτείνει εναλλακτικές απέναντι στην συντηρητικοποίηση της Ευρώπης που συνοδεύεται και από την άνοδο της ακροδεξιάς.

Ο Αλέξης Τσίπρας παραμένει ακόμα συνομιλητής των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών, όπως διαπιστώθηκε και στην πρόσφατη μίνι περιοδεία του αλλά και από το γεγονός ότι παραμονές των εθνικών εκλογών του Μαϊου, ο Γερμανός Καγκελάριος τον υποδέχτηκε θερμά στο Βερολίνο- κάτι μάλλον ασύνηθες για αρχηγό κόμματος της αντιπολίτευσης.

Οι λόγοι αυτοί δεν υπάρχουν για τον ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ του Στέφανου Κασσελάκη. Η ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία δίνει πιά την μάχη της πολιτικής επιβίωσης, ο δε ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ δεν διαθέτει ακόμα καθαρή πολιτική ταυτότητα. Άλλωστε, ο ίδιος ο νέος αρχηγός του ανακοίνωσε πως το κόμμα του παραμένει στην πολιτική οικογένεια της Ευρωπαϊκής Αριστεράς, παρότι ο Τσίπρας αρνήθηκε ευγενικά να τεθεί επικεφαλής της στο Συμβούλιο της Ευρώπης για να μπορεί να κινηθεί ευέλικτα για να κινητοποιήσει -στον βαθμό που είναι εφικτό- υπέρ της ώσμωσης των όμορων πολιτικών δυνάμεων.

Υπό την έννοια αυτή η πρόταση των τριών κορυφαίων στελεχών μπορεί να θεωρηθεί συνέχεια της στρατηγικής της διεύρυνσης και του μετασχηματισμού του Αλέξη Τσίπρα και εκεί έγκειται ο συμβολικός χαρακτήρας της. Μπορεί οι υπέρμαχοι του Στέφανου Κασσελάκη να χαίρονται επειδή ο νέος αρχηγός καταγράφεται ως “πρόσωπο της χρονιάς/2023” ( δημοσκόπηση MRB) λόγω του μεγάλου επικοινωνιακού και πολιτικού θορύβου που προκάλεσε η εκλογή του στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ, στο ευρωπαϊκό στερέωμα, ωστόσο, είναι ακόμα ένα άγνωστο πρόσωπο. Αλλά και το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν είναι πιά η πολιτική δύναμη με τον χαρισματικό αρχηγό που ακόμα και στις ήττες του κατέγραφε ποσοστά κοντά στο 30%.

Οι Ευρωπαίοι Σοσιαλιστές αντιλαμβάνονται πλήρως ότι στην Ελλάδα είναι πολύ ισχυρή η πολιτική κυριαρχία της συντηρητικής Ν.Δ και του Κυριάκου Μητσοτάκη, βλέπουν, δε, πως ο άλλοτε ελκυστικός για το σαλόνι του PES ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ κινδυνεύει να χάσει οριστικά την δεύτερη θέση από το ασθμαίνων αλλά “δικό τους” ΠΑΣΟΚ.

Το ζήτημα, λοιπόν, δεν είναι εάν ο ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ θέλει να ενταχθεί στους Ευρωπαίους Σοσιαλιστές αλλά εάν οι τελευταίοι έχουν λόγο να τον προσκαλέσουν. Και να διαταράξουν έτσι την παραδοσιακή σχέση τους με τους Έλληνες ομοϊδεάτες τους.

Η πρόταση των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ, λοιπόν, έχει αξία ως πρόθεση αποσαφήνισης της πολιτικής ταυτότητας του κόμματος και μετατόπισής του στον χώρο της κεντροαριστεράς. Ώστε να είναι ευκολότερη η επικοινωνία και συνεννόηση με το ΠΑΣΟΚ και άλλες μικρότερες δυνάμεις του χώρου αυτού, ιδιαίτερα μετά τις ευρωεκλογές όταν θα έχουν αποκρυσταλλωθεί οι νέοι πολιτικοί συσχετισμοί. Και ως τέτοια συνάδει πιθανώς με το αίτημα μερίδας του εκλογικού σώματος, όπως αυτό φάνηκε στις αυτοδιοικητικές εκλογές (νίκη Δούκα με σφραγίδα Ζαχαριάδη στην Αθήνα, αλλά και νίκες Κουρέτα στην Θεσσαλία και Αγγελούδη στην Θεσσαλονίκη), αλλά και με την ανάγκη ανατροπής της πολιτικής ανισορροπίας που δημιούργησε η βαριά εκλογική ήττα του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ στις τελευταίες εθνικές εκλογές.

Η αλλαγή σκυτάλης στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ, και η ανάδειξη ως νέου αρχηγού του Στέφανου Κασσελάκη, βάζει σε προβληματισμό την ομάδα του PES. Μετά τον Τσίπρα, τι;

Οι γνωρίζοντες στο παραπαίον κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ιδιαίτερα μετά την δεύτερη διάσπαση και την ίδρυση της νέας Κ.Ο της “Νέας Αριστεράς”, αναφέρουν πως ακόμα και κατά την ακλόνητη ηγεσία του Αλέξη Τσίπρα, οι Ευρωσοσιαλιστές έκαναν δεύτερες και τρίτες σκέψεις σχετικά με το εάν θα έπρεπε να αναβαθμίσουν την πρόσκληση τους και ο πρώην πρωθυπουργός από παρατηρητής και γκεστ σταρ στις διασκέψεις τους να γίνει και επίσημα μέλος τους. Αρκετοί, όπως ο Πορτογάλος Αντόνιο Κόστα, το ήθελαν. Όμως, πάντοτε υπήρχε η συγκράτηση, αφενός για να μην απαξιώσουν έμμεσα τον ρόλο του ΠΑΣΟΚ (η επίσημη έκφραση της ελληνικής σοσιαλδημοκρατίας και εκ των ιδρυτικών μελών από την εποχή του Ανδρέα Παπανδρέου), αφετέρου επειδή δεν είχαν εμπιστοσύνη για την πολιτική/ιδεολογική κατευθυνση που θα έπαιρνε τελικά ο ΣΥΡΙΖΑ.

Το γεγονός ότι ο Αλέξης Τσίπρας πατούσε με άνεση σε δύο βάρκες, ως ο ισχυρότερος ηγέτης στην Ευρωπαϊκή Αριστερά αλλά και με βούληση ενοποίησης των δύο χώρων (ριζοσπαστική αριστερά και σοσιαλδημοκρατία), όπως ακριβώς και τώρα περιέγραψε η La Reppublica μετά τις επαφές του στην Ιταλία (Τζουζέπε Κόντε, Ενρίκο Λέττα κ.ά), θεωρούνταν βολικό. Ο πρώην πρωθυπουργός, από την πλευρά του, μέσω του PES έδειχνε την πορεία του μετασχηματισμού και της διεύρυνσης που επιθυμούσε για τον ΣΥΡΙΖΑ. Αμφότερες οι πλευρές ήταν ικανοποιημένες, όμως οι Ευρωσοσιαλιστές είχαν πάντοτε κατά νου το ερώτημα “τι θα γινόταν μετά τον Τσίπρα”;

Στο δε επιτελείο του πρώην πρωθυπουργού γνώριζαν πως η προσχώρηση στο PES θα ισοδυναμούσε, για ορισμένους, με ιδεολογική αλλοίωση του ΣΥΡΙΖΑ και θα προκαλούσε μεγάλες εντάσεις. Οι Ευρωσοσιαλιστές μάλλον επιβεβαιώθηκαν. Μετά τον Αλέξη Τσίπρα, ακόμα και μετά την αποχώρηση τις ριζοσπαστικής πτέρυγας (παρότι ορισμένα πρόσωπα, όπως ο Αλέξης Χαρίτσης και η ‘Εφη Αχτσιόγλου, άνετα θα κινούνταν στους διαδρόμους του PES), η ομάδα των Ευρωσοσιαλιστών αντιλαμβάνεται πως έχουν χαθεί οι δίαυλοι επικοινωνίας με τον νέο ΣΥΡΙΖΑ, παρότι καλά κρατούν, ακόμα και ενισχύονται, προσωπικά με τον Αλέξη Τσίπρα. Ο Όλαφ Σολτς, άλλωστε, δεν δέχτηκε τυχαία να τον συναντήσει, λίγο πριν τις εκλογές, κι ενώ ήταν βέβαιη η ήττα.

Οι πληροφορίες αναφέρουν πως ο Στέφανος Κασσελάκης θα ήθελε όσο τίποτε άλλο μία πρόσκληση παρατηρητή σε κάποια από τις επόμενες διασκέψεις των Ευρωσοσιαλιστών– προς τούτο εκδηλώνονται ήδη κάποιες διακριτικές επαφές. Δύσκολο να την λάβει, καθώς αυτή την στιγμή στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες αντιλαμβάνονται πως το άλλοτε ισχυρό (κεντρο)αριστερό κόμμα του Τσίπρα είναι συρρικνωμένο και πολιτικά απροσδιόριστο. Ελάχιστα έχει να προσφέρει από την αίγλη του… “εξωτικού αλλά μετριοπαθούς αριστερού” που πρόσφερε ο ιστορικός ηγέτης του.

Έτσι εκ των πραγμάτων ωφελημένο βγαίνει το ΠΑΣΟΚ του Νίκου Ανδρουλάκη. Θα είναι ο μοναδικός και αδιαμφισβήτητος εκφραστής της εγχώριας σοσιαλδημοκρατίας, η δε αύξηση των δημοσκοπικών ποσοστών του μπορεί να ενισχύσει την παρουσία του στο PES.

Με την διαφορά, ωστόσο, πως οι Ευρωσοσιαλιστές, που ούτως ή άλλως παραπαίουν ενώ η ευρωπαϊκή δεξιά ενισχύεται και η ακροδεξιά κάνει ολοένα και πιο αισθητή την παρουσία της, θεωρούν πως για να επανακάμψει ο πολιτικός χώρος αυτός στην Ελλάδα πρέπει να ενοποιηθεί και να αποκτήσει ισχυρό πρόσωπο με ευρωπαϊκά χαρακτηριστικά. Ως προς τούτο, η ευρωπαϊκή περιοδεία Τσίπρα (μετά την Ιταλία στην Γαλλία και έπεται συνέχεια) γίνεται αντικείμενο παρατήρησης. Οι δε δίαυλοι επικοινωνίας του τελευταίου με τους σοσιαλιστές και κεντροαριστερούς ηγέτες ανά την Ευρώπη έχουν αποκατασταθεί και ενισχυθεί και, σύμφωνα με πληροφορίες, θα ακολουθήσουν αρκετές ακόμα συναντήσεις.

Το κλίμα στις Βρυξέλλες ήταν βαρύ για ολόκληρο το ευρωπαϊκό οικοδόμημα. Οι εν εξελίξει έρευνες στα γραφεία ευρωβουλευτών, τεχνοκρατών και συνεργατών τους βαραίνει ακόμη περισσότερο την κατάσταση με τους ηγέτες και τους αξιωματούχους που βρέθηκαν στη βελγική πρωτεύουσα στο περιθώριο της Συνόδου Κορυφής να μην κρύβουν την ανησυχία τους για τα μελλούμενα.

Σωτήρης Μπολάκης

Το πλήγμα είναι βαρύ αλλά για τους σοσιαλδημοκράτες η υπόθεση Καϊλή αφήνει ένα βαθύ τραύμα. Αυτή την εικόνα μετέφεραν όσοι βρέθηκαν στις Βρυξέλλες τις τελευταίες ώρες μετά το ξέσπασμα του Qatar Gate και πολλοί ήδη μιλούν για τη μεγαλύτερη κρίση αξιοπιστίας του ευρωπαϊκού θεσμού.

• Η συζήτηση μεταξύ και των ευρωπαίων σοσιαλιστών επικεντρώθηκε γύρω από τις επόμενες κινήσεις που πρέπει να γίνουν το αμέσως επόμενο διάστημα για τη διάσωση του ευρωπαϊκού γοήτρου.

Σε αυτό το σκηνικό και με το ηθικό των ευρωπαίων ηγετών στα τάρταρα ο Αλέξης Τσίπρας βρέθηκε στην προσύνοδο των PES και χωρίς περιστροφές έθεσε το κρίσιμο διακύβευμα για όλες τις προοδευτικές δυνάμεις της Ευρώπης.

• «Η επόμενη πολιτική μάχη για τις προοδευτικές δυνάμεις, με αυξημένες πιθανότητες για προοδευτική κυβέρνηση, θα είναι σε λίγους μήνες στην Ελλάδα, όπου υπάρχουν οι προϋποθέσεις για πολιτική αλλαγή».

Με αυτή τη φράση ο κ. Τσίπρας επιχείρησε να δώσει ώθηση στη πολιτική συζήτηση και να δώσει από την πλευρά του ως παρατηρητής και συνομιλητής των ευρωσοσιαλιστών προοπτική στο τέλμα. Η υπόθεση Καϊλή φαίνεται ότι έχει εξοργίσει τα αδελφά κόμματα του ΠΑΣΟΚ.

Ο Νίκος Ανδρουλάκης επέλεξε να μην παραστεί στην προσύνοδο επικαλούμενος την προετοιμασία της ομιλίας του στη σημερινή ΚΟ. Ωστόσο για όσους βρέθηκαν στην έδρα της ΕΕ αντιλήφθηκαν ότι το ζήτημα του προέδρου του Νίκου Ανδρουλάκη ήταν η παρουσία από τη μια πλευρά του Αλέξη Τσίπρα και η πίεση που θα δεχόταν από την άλλη πλευρά από τους ηγέτες του PES για το γεγονός ότι επι μήνες η κα Καϊλή λειτουργούσε εκτός ορίων ηθικών και πολιτικών.

• Τους λόγους της δυσαρέσκειας που επικρατεί για την περίπτωση της Εύας Καϊλή τους παρέθεσε με ενάργεια αλλά και χωρίς να μετρήσει τα λόγια του ο Χάρης Καστανίδης από το βήμα της Βουλής επιφέροντας ένα ακόμη πλήγμα στο γόητρο του νεοεκλεγέντα προέδρου του ΠΑΣΟΚ.

Μιλώντας για αυτούς που ζουν από το κόμμα τους και για εκείνους που ζουν για το κόμμα τους, για εκείνους που διαγράφονται για τις ιδέες τους και για εκείνους που πατούν τον όρκο τους, ο κ. Καστανίδης έστειλε ένα ηχηρό μήνυμα στον κ. Ανδρουλάκη στο δρόμο προς την κάλπη:  

• «Οι ηγέτες δεν διαγράφουν εκ των υστέρων ως τεθλιμμένοι».  

Ο Αλέξης Τσίπρας στη δήλωσή του εισερχόμενος στην προσύνοδο έτεινε χείρα βοηθείας στον ανταγωνιστή αλλά και εν δυνάμει μελλοντικό του κυβερνητικό εταίρο του Νίκο Ανδρουλάκη παρά το οτι εκείνος επέλεξε να μην μπει στο ίδιο κάδρο μαζί του.

• «Δεν είναι τυχαίο ότι παρότι μέλος της ομάδας των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών και Δημοκρατών, η κα Καϊλή ήταν σε στενή συνεργασία περισσότερο με το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα και ήταν διαπρύσιος υποστηρικτικής της κυβέρνησης Μητσοτάκη και σκληρός πολέμιος κάθε ιδέας, κάθε σκέψης για συνεργασία των προοδευτικών δυνάμεων στην Ελλάδα που είναι η μόνη εναλλακτική λύση απέναντι στην κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη».  

Ο κ. Τσίπρας είπε επι της ουσίας όλα όσα ο κ. Ανδρουλάκης θα ήθελε να πει ο ίδιος σε ένα άτυπο μεν αλλά υψηλού συμβολισμού πολιτικό όργανο των Βρυξελλών και της δικής ευρωπαϊκή οικογένειας.

Σύμφωνα με πληροφορίες στις επαφές του ο κ. Τσίπρας επέλεξε να μην εμπλακεί στα εσωτερικά του PES ως τρίτος, ωστόσο έκανε το δικό του “πολιτικό κύκλο”, με τους ευρωσοσιαλιστές να αποδεικνύουν για μια ακόμη φορά το ιδιαίτερο ενδιαφέρον τους για τον πρώην πρωθυπουργό.

«Η Ευρώπη βρίσκεται μπροστά σε έναν δύσκολο χειμώνα, γι αυτό απαιτούνται λύσεις και αποφάσεις αποτελεσματικές. Πρώτα απ’ όλα η Ευρώπη θα πρέπει να αποφασίσει αν θα πορευτεί με την αρχή της αλληλεγγύης ή ο καθένας μόνος του απέναντι στην κρίση κι όποιος αντέξει» επεσήμανε ο Αλέξης Τσίπρας, καυτηριάζοντας τη στάση της Γερμανίας που χρηματοδοτεί 200 δισ ευρώ, προκειμένου να δημιουργήσει ένα εργαλείο για να αντιμετωπιστεί η ενεργειακή κρίση στη Γερμανία, αλλά αρνείται παρόμοια εργαλεία για το σύνολο των ευρωπαϊκών κρατών ή το πλαφόν στην τιμή του φυσικού αερίου.

Αναλυτικά η δήλωση του Αλέξη Τσίπρα:

«Η Ευρώπη βρίσκεται μπροστά σε έναν δύσκολο χειμώνα, γι αυτό απαιτούνται λύσεις και αποφάσεις αποτελεσματικές.

Πρώτα απ’ όλα η Ευρώπη θα πρέπει να αποφασίσει αν θα πορευτεί με την αρχή της αλληλεγγύης ή ο καθένας μόνος του απέναντι στην κρίση κι όποιος αντέξει. Όπως φαίνεται να επιλέγει η Γερμανία, που χρηματοδοτεί 200 δις ευρώ, προκειμένου να δημιουργήσει ένα εργαλείο για να αντιμετωπιστεί η ενεργειακή κρίση στη Γερμανία, αλλά αρνείται παρόμοια εργαλεία για το σύνολο των ευρωπαϊκών κρατών ή το πλαφόν στην τιμή του φυσικού αερίου.

Συνεπώς θεωρούμε ότι το κοινό ευρωπαϊκό ομόλογο για τη χρηματοδότηση δράσεων προκειμένου να αντιμετωπιστεί η ενεργειακή κρίση σε κάθε κράτος-μέλος ξεχωριστά αποτελεί απόλυτη αναγκαιότητα.

Την ίδια στιγμή, η Ευρώπη πρέπει να αποφασίσει να σταματήσει να πορεύεται σαν τον υπνοβάτη προς το γκρεμό, σε σχέση με την ουκρανική κρίση. Πρέπει να αναλάβει διπλωματικές πρωτοβουλίες για να τερματιστεί η ρωσική εισβολή, να τερματιστεί το συντομότερο δυνατόν ο πόλεμος. Δεν μπορεί τις εξελίξεις να τις καθορίζει μονάχα ο Πούτιν με τα φιλοπόλεμα σχέδιά του, τα επιθετικά του σχέδια, και οι ΗΠΑ με τα δικά τους οικονομικά συμφέροντα.

Τέλος, σε ότι αφορά τις παράνομες και προκλητικές ενέργειες από την πλευρά της Τουρκίας, η Ευρώπη, επίσης, πρέπει να αποφασίσει αν θα έχει δυο μέτρα και δυο σταθμά. Δεν μπορεί την ίδια στιγμή που ορθώς εναντιώνεται στη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, να μην παίρνει μια σαφή θέση και στάση σε ότι αφορά την παραβίαση των κυριαρχικών δικαιωμάτων μιας χώρας κράτους-μέλους της ΕΕ από την Τουρκία με το παράνομο τουρκολιβυκό σύμφωνο.

Οφείλει λοιπόν η ΕΕ να έχει μια ξεκάθαρη στάση σε ότι αφορά ένα πλαίσιο κυρώσεων, ένα πακέτο κυρώσεων, στη βάση του πλαισίου του 2019 που θα ενεργοποιηθεί εάν η Τουρκία παραβιάσει τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας δυτικά του 28ου μεσημβρινού».

«Αν συνεχιστεί για πολύ ο πόλεμος, είναι βέβαιο ότι η Ευρώπη θα είναι ένας από τους πιο βαριά ηττημένους αυτής της κρίσης. Για αυτό είναι καιρός η Ευρωπαϊκή Ένωση να αναλάβει πρωτοβουλίες, να σταματήσει να είναι ουραγός των διπλωματικών εξελίξεων των διεθνών εξελίξεων και να αναλάβει ενεργές διπλωματικές πρωτοβουλίες, για τον τερματισμό της εισβολής και την ειρήνη στην περιοχή.

Η συζήτηση σήμερα στο Συμβούλιο Κορυφής για την παραχώρηση καθεστώτος προς ένταξη χώρας της Ουκρανίας, έχει νόημα μόνο εάν εντάσσεται σε ένα ευρύτερο πλαίσιο για την ειρήνη και τη σταθερότητα. Ένα πλαίσιο που προφανώς θα περιλαμβάνει και την μη επέκταση του ΝΑΤΟ στην περιοχή. Οι δε κυρώσεις έχουν νόημα, μόνο όταν πιέζουν αποτελεσματικά για τον τερματισμό των πολεμικών επιχειρήσεων, τη Ρωσία. Όταν οι κυρώσεις πλήττουν περισσότερο αυτούς που τις επιβάλλουν από ό,τι αυτόν που τις υφίσταται, τότε δεν μπορεί να είναι το μόνο μέσο για την αντιμετώπιση της κρίσης.

Θα ζητήσω λοιπόν σήμερα από τους Ευρωπαίους Σοσιαλιστές να αναλάβουν πρωτοβουλίες για διπλωματική λύση με στόχο τον τερματισμό της εισβολής και την ειρήνη. Επίσης, να αναλάβουν πρωτοβουλίες για την ανάσχεση των οικονομικών επιπτώσεων της κρίσης, για την δυνατότητα να υπάρξει αναστολή και αναμόρφωση του πλαισίου του χρηματιστηρίου ενέργειας, να υπάρχει δυνατότητα πλαφόν στα κέρδη των παραγωγών στη χονδρική αγορά ρεύματος, αλλά ταυτόχρονα να επεκταθεί η Ρήτρα Διαφυγής και να διευρυνθεί το Ταμείο Ανάκαμψης, τόσο σε χρονική διάρκεια όσο και σε υλικούς πόρους.Τέλος, θα έχω την ευκαιρία να τους ενημερώσω για την κλιμάκωση της ρητορικής έντασης από την πλευρά της Τουρκίας και να ζητήσω να υπάρξουν δεσμεύσεις για ουσιαστική στήριξη της Ελλάδας και όχι μόνο στα λόγια».

«Η κρίσιμη συζήτηση στην Ευρώπη είναι εάν η πανδημία είναι ένα σοκ που θα μας οδηγήσει να αλλάξουμε μοντέλο ή μια ανάπαυλα για να επιστρέψουμε σε πολιτικές που μας οδήγησαν σε πολλαπλές κρίσεις», ανέφερε ο κ. Τσίπρας και πρόσθεσε ότι «ο ρόλος των προοδευτικών ευρωπαϊκών δυνάμεων σήμερα είναι να ανοίξουν -μαζί, διεκδικητικά- τη συζήτηση για το μέλλον της Ευρώπης, με τόλμη και αυτοπεποίθηση. Για τη βιώσιμη ανάπτυξη, την κοινωνική δικαιοσύνη, τα δικαιώματα και απέναντι στις ανισότητες».

Αναφέρθηκε στις εξελίξεις στην Γερμανία λέγοντας: «Ακούμε τον Χριστιανοδημοκράτη υποψήφιο για την καγκελαρία να μιλάει για στροφή στην δημοσιονομική ορθοδοξία μετά την πανδημία και να ακυρώνει οποιαδήποτε συζήτηση για αμοιβαιοποίηση χρεών. Σαν να μην έχουμε μάθει τίποτα από την οικονομική κρίση ή από το πώς οι ΗΠΑ στήριξαν και στηρίζουν την οικονομία και την κοινωνία τους προκειμένου να επανέλθουν στην ανάπτυξη. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε στις συντηρητικές δυνάμεις να μας πάνε πίσω».

Ακολούθως κατέθεσε μία σειρά προτάσεων:

– Να ανοίξουμε εμείς έγκαιρα τη συζήτηση για τη μετατροπή του Συμφώνου Σταθερότητας σε Σύμφωνο Σύγκλισης και Βιώσιμης Ανάπτυξης.

-Να στηρίξουμε ενεργά την Πράσινη Συμφωνία με όρους δίκαιης μετάβασης, όπως και τον συμπεριληπτικό ψηφιακό μετασχηματισμό.

– Να αγωνιστούμε για τη θεσμοθέτηση του Ταμείου Ανάκαμψης ως μόνιμου αναπτυξιακού μηχανισμού.

– Να επιμείνουμε να αξιοποιηθεί παραγωγικά και με δίκαιους όρους στις χώρες μας.

– Να υποστηρίξουμε τον Ελάχιστο Παγκόσμιο Εταιρικό Φόρο για τη χρηματοδότηση της ανάπτυξης, της οικονομικής σύγκλισης και του κοινωνικού κράτους, όπως και τον ευρωπαϊκό πυλώνα κοινωνικών δικαιωμάτων που συζητήθηκε στο Πόρτο.

– Και φυσικά να πρωτοστατήσουμε για την άρση των περιορισμών στις πατέντες με σκοπό τον ταχύτερο εμβολιασμό στην Ευρώπη και στον αναπτυσσόμενο κόσμο».

Επιπλέον, είπε, «πρέπει να πρωτοστατήσουμε στην στήριξη του κράτους δικαίου σε όλη την Ευρώπη, απέναντι σε συντηρητικές κυβερνήσεις όπως αυτές της Ουγγαρίας και Πολωνίας, ώστε να μην περιοριστούν δικαιώματα με αφορμή την πανδημία ή το προσφυγικό, καθώς και στην προώθηση ενός Συμφώνου Ασύλου και Μετανάστευσης που να επιμερίζει δίκαια τις ευθύνες και την υποχρέωση εξέτασης ασύλου, σε αντίθεση με το σχέδιο που βρίσκεται στο τραπέζι».

Χαρακτήρισε κρίσιμο στοίχημα την αναβάθμιση του διεθνούς διπλωματικού ρόλου της ΕΕ και χαρακτήρισε «απαράδεκτη την εξαίρεση της Ελλάδας από τη Γερμανία στη Διαδικασία του Βερολίνου για τη Λιβύη».

Αναφερόμενος στην Τουρκία, είπε: «Στηρίζω το άνοιγμα της θετικής ατζέντας. Πρέπει, όμως, να βασιστεί σε μια μακρόπνοη στρατηγική και ένα πλαίσιο όπως αυτό του Ελσίνκι το 1999, με νέους όρους. Η έναρξη της αναθεώρησης τελωνειακής ένωσης που αποφασίζεται σήμερα πρέπει να συνδεθεί με την υποχρέωση της Τουρκίας να προσφύγει μαζί με την Ελλάδα στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης για την οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας/ΑΟΖ».

Στην εκδήλωση αναμένεται να παρέμβουν μεταξύ άλλων ο Πρωθυπουργός της Πορτογαλίας Αντόνιο Κόστα, ο Αντιπρόεδρος της Ευρ. Επιτροπής Φραντς Τίμμερμανς, ο Επίτροπος Οικονομικών και πρώην ΠΘ της Ιταλίας Παολο Τζεντιλονι, ο πρώην ΠΘ της Ιταλίας Ρομάνο Πρόντι, ο Γερμανός Υπουργός Οικονομικών Όλαφ Σολτς και βέβαια ο Πρόεδρος του PES Σεργκέι Στάνισεφ, η επικεφαλής των S&D Ιράτσε Γκαρσία Πέρεζ και ο νέος Γραμματέας του Δημοκρατικού Κόμματος και πρώην ΠΘ της Ιταλίας, Ερρίκο Λέτα.
Ο Αλέξης Τσίπρας στην παρέμβασή του αναμένεται μεταξύ άλλων να τονίσει ότι η καταλυτική συνθήκη της πανδημίας έρχεται να δικαιώσει με τον πιο δραματικό τρόπο τις αξίες του ισχυρού κοινωνικού κράτους και τις πολιτικές της αναδιανομής του πλούτου που αποτέλεσαν βασικό πυλώνα των προοδευτικών πολιτικών δυνάμεων σε αντίθεση με το νεοφιλελεύθερο δόγμα που επιβλήθηκε τις τελευταίες δεκαετίες και σήμερα καταρρέει μπροστά σε δραματικό αδιέξοδο.
Θα επισημάνει, επίσης, ότι οι προοδευτικές αξίες και ιδέες που επι δεκαετίες δέχονταν επίθεση ως ξεπερασμένες και ανεδαφικές, από τις συντηρητικές και νεοφιλελεύθερες δυνάμεις σήμερα δικαιώνονται με τον πιο τραγικό τρόπο. Ενώ ιδιαίτερη μνεία αναμένεται να κάνει στο παράδειγμα Μπαιντεν των ΗΠΑ οι οποίες προβαίνουν σε πολύ γενναίες μεταρυθμισεις σε αυτήν την κατεύθυνση.
Τέλος θα καλέσει τις ευρωπαικές προοδευτικές δυνάμεις να ενωθούν γύρω από ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο για μια κοινωνική Ευρώπη που θα προσανατολίζεται στην αντικατάσταση του Συμφώνου Σταθερότητας με ένα Σύμφωνο για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη, την Κοινωνική Συνοχή και την Οικονομική Σύγκλιση.
Ένα κοινωνικό συμβόλαιο που πρέπει να περιλαμβάνει σημαντικές τομές σε όλα τα επίπεδα ευρωπαικής πολιτικής με στόχο την βιώσιμη ανάπτυξη και την άμβλυνση των ανισοτήτων, όπως η αύξηση της φορολογίας των πολυεθνικών και του μεγάλου πλούτου, η καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, η δημιουργία ισχυρού συστήματος υγείας και κράτους πρόνοιας, η ενίσχυση του εισοδήματος των εργαζομενων και των εργασιακών τους δικαιωμάτων σε μια πιο ψηφιακή αγορά εργασίας.

του ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΚΟΤΡΩΤΣΟΥ

Δηλαδή, την σοβαρή διαταραχή της σχέσης της κυβερνώσας παράταξης με δύο εξόχως προνομιακά εκλογικά ακροατήρια (μεσαία τάξη/ελεύθεροι επαγγελματίες και συνταξιούχοι) που της χάρισαν ποσοστά σημαντικά υψηλότερα του μέσου πανελλαδικού όρου των τελευταίων εκλογών. Δεν το λες και μικρό πράγμα.

Εκείνο, ωστόσο, που αποτελεί το σημαντικότερο “τρόπαιο” του σε πολιτική αποδρομή, πλέον, ευρισκόμενου υπουργού, είναι το γεγονός πως, για πρώτη φορά με τέτοια ένταση στην 9μηνη διαδρομή της κυβέρνησης Μητσοτάκη, κατόρθωσε να δημιουργήσει ένα αδιεπέραστο αντιπολιτευτικό τείχος.

ΚΚΕ, Ελληνική Λύση, Μέρα25, ΚΙΝ.ΑΛ και ΣΥΡΙΖΑ διέκοψαν την μετριοπαθή στάση της περιόδου του κοροναϊκού εγκλεισμού και συγκρότησαν μέτωπο για την όζουσα υπόθεση της τηλεκατάρτισης μέσω των ΚΕΚ και των “πλατφορμών” των ημετέρων. Και επιπλέον ανάγκασε ακόμα και φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ να σπάσουν -εν μέρει- την σιωπηρή επικοινωνιακή ασυλία της κυβέρνησης.

Υπάρχει, όμως, και μια παράπλευρη συνέπεια του “φιάσκου Βρούτση” που αξιολογείται ως ενδιαφέρουσα και θα αξιολογηθεί καλύτερα το προσεχές διάστημα.

Πρωταγωνιστές στα αντιπολιτευτικά πυρά κατά του Κυριάκου Μητσοτάκη, με αφορμή τα “κατορθώματα” του υπουργού Εργασίας, βρέθηκαν ο Αλέξης Τσίπρας και η Φώφη Γεννηματά.

Για τον πρώτο ήταν αναμενόμενο να αδράξει την ευκαιρία για να επιστρέψει στην κανονικότητα των υψηλών αντιπολιτευτικών τόνων, ιδιαίτερα όταν η συναινετική στάση του στα ελληνοτουρκικά, και τα του κοροναϊου, εκλήφθηκε από το μιντιακό σύστημα και το Μέγαρο Μαξίμου ως αδυναμία και μάλλον χλευάστηκε αντί να επισημανθεί ως θετική.

Για την δεύτερη ήταν μια έκπληξη που, όμως, φαίνεται πως δεν αποτελεί αποτέλεσμα της συγκυρίας αλλά απαρχή μιας πολιτικής στροφής.

Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ και η επικεφαλής του ΚΙΝ.ΑΛ συναντώνται σε έναν αντιπολιτευτικό και αντι-δεξιό κοινό τόπο που ίσως καταστήσει πιο ευχάριστη στο μέλλον την μέχρι πρότινος μάλλον ψυχρή συνύπαρξή τους στις “οικογενειακές φωτογραφίες” των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών (PES).

Μπορεί αυτό να σημαίνει κάτι; Πιθανώς όχι, πιθανώς ναι.

Για την Φώφη Γεννηματά, ο Αλέξης Τσίπρας δύσκολα θα πάψει να είναι ο γείτονας που μέτρο το μέτρο απαλλοτριώνει το παλιό μεγάλο οικόπεδο του ΠΑΣΟΚ. Μόνο που ο κατά Σημίτη “περιστασιακός ένοικος της εξουσίας” αποδείχθηκε πως ούτε περιστασιακός είναι, ούτε -καν- ένοικος. Απέκτησε νοοτροπία, δικαιώματα και συμπεριφορά ιδιοκτήτη. Και το προνόμιο της πολιτικής χρησικτησίας αναγνωρίζεται απ΄ όλους μετά από τόσες συνεχείς εκλογικές αναμετρήσεις που οι παλαιοί ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ προτιμούν τον ΣΥΡΙΖΑ από το ΚΙΝ.ΑΛ.

Η σύγκλιση του Τσίπρα και της Γεννηματά σε μια αντιπολιτευτική γραμμή που εκ των πραγμάτων θα σκληραίνει είναι μια ενδιαφέρουσα δοκιμή που θα αποδείξει εάν οι δυο τους μπορούν και να συνομιλούν, εκτός από το να αντιπολιτεύονται τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Δύσκολο, όχι απίθανο.

Εάν, δε, επαληθευτεί η πρόβλεψη (του ίδιου του ΚΙΝ.ΑΛ, όπως αποκάλυψε ο Ανδρέας Λοβέρδος) πως “πάμε φουλ για εκλογές”, τότε η συγκυριακή ταύτιση των δύο χώρων θα αποκτήσει και πρακτική διάσταση. Είτε ως πρόταση της Φώφης Γεννηματά –κρατήστε το– για κυβέρνηση ευρείας συνεργασίας, είτε ως αφορμή για προγραμματικές συγκλίσεις στον χώρο της λεγόμενης κεντροαριστεράς.

Σε κάθε περίπτωση, η δεύτερη προσφέρει –εξ ανάγκης– μια ευκαιρία στον ΣΥΡΙΖΑ να μην αισθάνεται “μοναχικός λύκος”, την οποία οφείλει να αξιοποιήσει ο Αλέξης Τσίπρας ως η μεγάλη δύναμη και η ισχυρή προσωπικότητα αυτής της πολιτικής όχθης. Ας θαφτούν τα όπλα του (χθεσινού) πολέμου…

Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Τσίπρας, θα συμμετάσχει στην Προπαρασκευαστική Σύνοδο του PES ενόψει της Συνόδου Κορυφής που θα γίνει με τηλεδιάσκεψη στις 14:00.