Εξηγώντας ότι η ανάπτυξη της αμερικανικής οικονομίας επί των ημερών του το επιτρέπει, δεσμεύτηκε να δαπανήσει 1,3 τρισ. δολάρια (!) για να δώσει μετρητά 5.000$ σε καθέναν από τους περίπου 270 εκατ. ενήλικες που έχουν δικαίωμα ψήφου.

Δεν είναι πρωτοπόρος, βεβαίως, ο Τραμπ, αν και ως προς τους αριθμούς η επιχείρηση εξαγοράς είναι ιλιγγιώδης. Το προσπάθησε ο Γεώργιος Ράλλης (με τις ενισχύσεις της ΕΟΚ) πριν τις εκλογές του 1981, το έκανε και η κυβέρνηση Καραμανλή (όπως είχε αποκαλύψει ο Πέτρος Δούκας) προς τους πυρόπληκτους, λίγο πριν τις εκλογές του 2007. Τουλάχιστον υπήρχε μία λογική βάση, αν και ο σκοπός ήταν παρόμοιος.

Ο αμερικανός πρόεδρος ονόμασε την εξαγορά “μέρισμα Τραμπ”, λόγω της θετικής πορείας της οικονομίας, κάτι που μας φέρνει στα εγχώρια μερίσματα και επιδόματα που δίδονται από τις κυβερνήσεις. Μέρισμα επί των πρωτογενών πλεονασμάτων ήταν και η …περίπου “13η σύνταξη” που έδωσε η κυβέρνηση Τσίπρα, το 2019, επιδόματα ως αποτέλεσμα της καλής διαχείρισης είναι αυτά που έχει δώσει και υποσχέθηκε, από το βήμα της ΔΕΘ, να καταβάλλει (μήνα με μήνα) η κυβέρνηση έως τις εκλογές της άνοιξης του 2027.

Θα σπεύσουν οι αμερικανοί ψηφοφόροι στις κάλπες για να ψηφίσουν υπέρ των Ρεπουμπλικανών έναντι των 5.000$ που τους δίνει ο Τραμπ; Αμφίβολο. Τέτοια μέτρα πελατειασμού μπορεί να πείθουν λίγους, από την άλλη, όμως, εξοργίζουν πολλούς. Και οι ψηφοφόροι λαμβάνουν συνήθως το πεντοχίλιαρο (σε δολάρια), το μέρισμα, ή το επίδομα, στις κάλπες, ωστόσο, σπάνια επιβραβεύουν. Για τον πολύ απλό λόγο ότι καταλαβαίνουν πότε κάποιος προσπαθεί να εξαγοράσει την ψήφο τους.

Βεβαίως, συνήθως ο πελατειασμός συνήθως συνδυάζεται με την κινδυνολογία. Θα εισπράξουν 5.000$ οι αμερικανοί ψηφοφόροι αλλά πρέπει να ψηφίσουν τον Τραμπ διότι εάν δεν το κάνουν...”αν χάσουμε, θα χάσετε τα σύνορά σας, θα χάσετε τις φορολογικές σας περικοπές. Θα χάσετε την ασφάλειά σας. Θα χάσετε τον πλούτο σας”, όπως είπε από συνέδριο των Ρεμπουπλικανών στο Τέξας.

Χθες ανακοινώθηκαν τα νέα στοιχεία για τον πληθωρισμό του Αυγούστου και εκείνο που πρέπει να σημειωθεί είναι ότι από το 2020 (έτος βάσης) έως σήμερα ο τιμάριθμος εκτοξεύτηκε κατά 25%, αν και στη στέγαση, στην ενέργεια και σε άλλα βασικά που συνιστούν το κόστος ζωής οι αυξήσεις φθάνουν και ξεπερνούν το 40%.

Ποιό μέρισμα, επίδομα, ακόμα και επιταγή ανά χείρας μπορεί να εξισορροπήσει αυτές τις απώλειες; Κι’ όταν υπάρχει υπουργός που δηλώνει ότι οι Έλληνες ζούν την “πιό συγκλονιστική ευημερία σε ευρωπαϊκή χώρα τις τελευταίες δεκαετίες”, τότε δύο τινά μπορεί να συμβούν: ή οι ψηφοφόροι θα συμφωνήσουν και θα δώσουν στη Ν.Δ ένα νέο 41% στις κάλπες του 2027, ή θα εξοργιστούν ακόμα περισσότερο.

Θα δούμε τι θα κατορθώσει ο Τραμπ τον Νοέμβριο και θα τα ξαναπούμε…