Δημοσκοπικά, τα παραπάνω δεν έχουν ιδιαίτερη αξία δεδομένου ότι διαπιστώνονται μετακινήσεις ψηφοφόρων ακόμα και από τα κόμματα της αριστεράς προς αυτά της ακροδεξιάς, παρά το γεγονός ότι οι βασικές αρχές και ιδέες που διέπουν ιστορικά του δύο χώρους δεν έχουν καμμία απολύτως ταύτιση. Κι’ όμως συμβαίνει.

Στην πρόσφατη διάσκεψη των κομμάτων της ευρωπαϊκής ακροδεξιάς (Patriots) στη Μαδρίτη, ο Ούγγρος πρωθυπουργός Βίκτωρ Όρμπαν διατύπωσε μία άποψη που εξηγεί πολλά- αν και όχι όλα. “Μετά τον …ανεμοστρόβιλο Τραμπ, από αιρετικοί (chic) που ήμαστε, γίναμε …mainstream”. Δεν ήταν, φυσικά, αιρετικοί, ακροδεξιοί ήταν και είναι, ωστόσο πόσοι μπορούν πιά να διαφωνήσουν ότι η διεθνής της ακροδεξιάς που βρέθηκε στην ισπανική πρωτεύουσα για να “γιορτάσει”, μεταξύ άλλων, τη νίκη του Ντόναλντ Τραμπ και τον ούριο, γι αυτούς, άνεμο που πνέει στην Ευρώπη με προωθητική δύναμη από τις παρεμβάσεις του Έλον Μασκ, δεν έχει γίνει πιά …mainstream;

Τα παρισινά προάστια και οι φτωχογειτονιές των γαλλικών πόλεων, ακόμα και αρκετοί émigré που ψηφίζουν Λεπέν, οι μαύροι και οι ισπανόφωνοι που ψήφισαν Τραμπ, οι Αυστριακοί, οι Βέλγοι, οι Ολλανδοί που εξέλεξαν υπερεθνικιστές, αντιευρωπαϊστές και ισλαμοφοβικούς στις κυβερνήσεις τους, ακόμα και οι αίροντες τις …αμαρτίες του ναζιστικού παρελθόντος τους Γερμανοί που εκτοξεύουν πολιτικά το (νεοναζιστικής μήτρας) AfD, είναι όντως πιθανό να αισθάνονται άνετα σε αυτή την “mainstream” τάση. Δεν φταίνε μόνο αυτοί, έχει αναλυθεί δεόντως η τεράστια ευθύνη των πολιτικών και επιχειρηματικών ελίτ που έφτασαν τα πράγματα έως εδώ.

Στην “παρέα” της Μαδρίτης βρέθηκε -σε περίοπτη θέση, όπως φαίνεται και από τις φωτογραφίες- και η “δική μας” Αφροδίτη Λατινοπούλου. Στην εσωτερική συζήτηση αρκετοί την αποκαλούν “ακροδεξιά”, η ίδια αυτάρεσκα αυτοαποκαλείται “κεντροδεξιά” και ωθεί τον Κυριάκο Μητσοτάκη στον …σοσιαλισμό και την κεντροαριστερά(όπως έχει δηλώσει)! Γίνεται κι αυτή “mainstream”, μαζί με τον Κυριάκο Βελόπουλο και όλους τους άλλους που ορθά εμείς τοποθετούμε στα δεξιά της δεξιάς, ή στην ακροδεξιά.

Το ζήτημα δεν είναι όμως δεν είναι πως αυτοπροσδιορίζονται, ή πως τους αποκαλούμε εμείς. Αυτό που είναι σημαντικό είναι πως όσο περνάει ο χρόνος τρομάζουν ολοένα και λιγότερους. Ήδη, ενώ στην Ευρώπη γίνονται κυβέρνηση, ή συμμετέχουν σε κυβερνήσεις συνεργασίας, καθ΄ ημάς αθροίζουν περίπου το 20% των ψηφοφόρων στις μετρήσεις. Σε μία χώρα, μάλιστα, που είδε τον εφιάλτη της ακροδεξιάς με τους νεοναζιστές της “Χρυσής Αυγής” να μπαίνουν στο κοινοβούλιο, πριν καταλήξουν στον φυσικό τους χώρο που είναι η φυλακή, το άλμα μοιάζει ακόμα μεγαλύτερο. Τυπικά, αναλογίες δεν υπάρχουν, θα υποστηρίξουν αρκετοί, ωστόσο το γεγονός ότι ένας στους πέντε ψηφοφόρους υιοθετεί την -κατά Όρμπαν- αντίληψη περί ακροδεξιάς”mainstream” γίνεται ένα δομικό πρόβλημα του πολιτικού συστήματος.

Ήδη, κάποιοι στη Ν.Δ θεωρούν αναγκαίο, ή φυσιολογικό, εφόσον το απαιτήσουν οι εκλογικές συνθήκες, να συζητηθεί η συνεργασία με αυτόν τον χώρο- η Φωνή Λογικής μοιάζει, σε αυτούς, μία λογική πολιτική “συναλλαγή”. Η δε κεντροαριστερή αντιπολίτευση που θα έπρεπε να είναι “μέρος της λύσης” γίνεται καθημερινά και εντονότερα “μέρος του προβλήματος”, όπως εύστοχα επισήμανε ο Αλέξης Τσίπρας.

Δεν είναι αλλού, είναι εδώ, και γίνεται “mainstream”…

*Ο όρος far right θεωρείται όρος-ομπρέλα: περιλαμβάνει μια σειρά από ιδεολογίες που χαρακτηρίζονται από ριζοσπαστικό συντηρητισμό , αυταρχισμό , υπερεθνικισμό και νατιβισμό. Αυτό το πολιτικό φάσμα βρίσκεται στο άκρο της δεξιάς, που διακρίνεται από τις πιο κυρίαρχες δεξιές ιδεολογίες από την αντίθεσή του στα φιλελεύθερα δημοκρατικά πρότυπα και την έμφαση στις αποκλειστικιστικές απόψεις. Οι ακροδεξιές ιδεολογίες περιλάμβαναν ιστορικά τον φασισμό , τον ναζισμό και τον φαλαγγισμό , ενώ οι σύγχρονες εκδηλώσεις ενσωματώνουν επίσης νεοφασισμό , νεοναζισμό , λευκή υπεροχή και διάφορα άλλα κινήματα που χαρακτηρίζονται από σοβινισμό , ξενοφοβία και θεοκρατικές ή αντιδραστικές πεποιθήσεις.

Πρωτοστάτησε στην ίδρυση της ομάδας «Πατριώτες για την Ευρώπη», που σήμερα με 86 έδρες είναι η τρίτη ισχυρότερη στο Ευρωκοινοβούλιο μαζί με το αυστριακό FPÖ, το τσεχικό ΑΝΟ του Αντρέι Μπάμπις, τον Εθνικό Συναγερμό της Λεπέν στην Γαλλία, το ισπανικό Vox του Σαντιάγκο Αμπασκάλ, το πορτογαλικό Chega, το Κόμμα Ελευθερίας του Χερτ Βίλντερς από την Ολλανδία και άλλα μικρότερα κόμματα, όπως η Φωνή Λογικής από την Ελλάδα.

Από αυτοπεποίθηση ξεχείλιζε και η δισέλιδη συνάντευξή του στα ΜΜΕ της περασμένης εβδομάδας στην ελβετική εφημερίδα «Neue Zürcher Zeitung», όταν χαρακτηριστικά δήλωνε: «Ήμασταν το μαύρο πρόβατο της Ευρώπης. Τώρα αποδεικνύεται ότι είμαστε το μέλλον». Και αρκετοί αναρωτιούνται εάν ο Βίκτορ Όρμπαν φιλοδοξεί να γίνει “ο Τραμπ της Ευρώπης”.

Ο Ούγγρος εθνολαϊκιστής νιώθει δικαιωμένος, όχι μόνο από το ισχυρό ρεύμα που δείχνει να σπρώχνει τα αδελφά κόμματα σε ολόκληρη την Ευρώπη, αλλά κυρίως από την επικράτηση του Ντόναλντ Τραμπ στις ΗΠΑ. Προσδοκά από αυτή την εξέλιξη όχι μόνο πολιτικά, αλλά και οικονομικά οφέλη. Την περασμένη Παρασκευή ανακοίνωσε ότι ετοιμάζεται να υπογράψει μια εμπορική συμφωνία-μαμούθ για τα δεδομένα της χώρας του, μεταξύ ΗΠΑ και Ουγγαρίας.
Είναι ο μακροβιότερος πρωθυπουργός της ΕΕ και δεν ανησυχεί από την προσπάθεια της ουγγρικής αντιπολίτευσης να συσπειρωθεί γύρω από ένα νέο πρόσωπο, τον Πέτερ Μάτζαρ, και να αμφισβητήσει την κυριαρχία του στις επόμενες εκλογές, αφού όπως λέει η φθορά είναι λογική για μια κυβέρνηση σε δύσκολους καιρούς.

Η μετεξέλιξη του Όρμπαν θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως ένας καθρέφτης της πολιτικής μετατόπισης ολόκληρης της Ευρώπης προς νεοδεξιές θέσεις. Ξεκίνησε ως μέλος των Ευρωπαίων Φιλελευθέρων, εντάχθηκε αργότερα στο Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα μετά από πρόσκληση του τότε καγκελάριου της Γερμανίας Χέλμουτ Κολ και τελικά εγκατέλειψε τους Χριστιανοδημοκράτες, για να δημιουργήσει τους δικούς του «Πατριώτες».

Το Σάββατο ο Όρμπαν είχε πάλι την τιμητική του, ως ο μοναδικός πρωθυπουργός στη σύναξη των «Πατριωτών» που οργάνωσε το ισπανικό Vox του Σαντιάγκο Αμπασκάλ στη Μαδρίτη και «τίμησαν» οι Λεπέν, Βίλντερς, Μπάμπις, Σαλβίνι και άλλοι. Ο Αυστριακός Χερμπερτ Κικλ έστειλε εκπρόσωπό του, αφού μετέχει στη Βιέννη στις συνομιλίες με τους Χριστιανοδημοκράτες, προκειμένου να γίνει καγκελάριος.
Στόχος της συνάντησης ήταν να «καθοριστεί η στρατηγική» που θα ακολουθηθεί από την ομάδα για μια «στροφή 180 μοιρών», έτσι ώστε να «ξανακάνουν την Ευρώπη μεγάλη», όπως διακηρύσσει ο Όρμπαν, προσαρμόζοντας το αντίστοιχο σύνθημα του Τραμπ (MAGA). Η ατμόσφαιρα ήταν πραγματικά εορταστική, αλλά η φρασεολογία μάλλον πολεμική.

«Ο τυφώνας Τραμπ σαρώνει τις ΗΠΑ» είπε η Λεπέν. «Ο ανεμοστρόβιλος Τραμπ άλλαξε τον κόσμο μέσα σε λίγες εβδομάδες. Χθες ήμασταν αιρετικοί, σήμερα είμαστε το κυρίαρχο ρεύμα», αναφώνησε ο Όρμπαν στους περίπου 2.000 συγκεντρωμένους. «Ο Πρόεδρος Τραμπ για εμάς είναι σαν αδελφός στα όπλα», υποστήριξε ο Βίλντερς. Παρών και ο Κέβιν Ρόμπερτς, επικεφαλής της υπερσυντηρητικής αμερικανικής δεξαμενής σκέψης Heritage Foundation, που φέρεται να έχει την πατρότητα του εγγράφου, γνωστού ως «Σχέδιο 2025», με τις προτεινόμενες κινήσεις του νέου Αμερικανού Προέδρου για το επόμενο διάστημα.

Η μόνη που έλειπε από το πάρτι στη Μαδρίτη ήταν η Αλίς Βάιντελ, από την Εναλλακτική για τη Γερμανία AfD. Κάποιες θέσεις της είχαν φανεί ακραίες ακόμα και στη Λεπέν, κι έτσι δεν προσκλήθηκε αρχικά να ενταχθεί στους «Πατριώτες». Όμως ο Όρμπαν ίσως να ετοιμάζει και εδώ κάποια έκπληξη. Στην προαναφερθείσα συνέντευξή του ανέφερε ότι η Βάιντελ θα βρεθεί την ερχόμενη εβδομάδα για ένα διήμερο στη Βουδαπέστη, κατόπιν δικής της επιθυμίας. Ο Όρμπαν θεώρησε… αγενές να της αρνηθεί.

Για πολλούς μπορεί εδώ να κυοφορείται μια σημαντική εξέλιξη. Με 14 ευρωβουλευτές και εκπροσωπώντας τον «χώρο» στη Γερμανία, το ακροδεξιό κόμμα, που έχει κατεβάσει τις τελευταίες εβδομάδες εκατοντάδες χιλιάδες στους δρόμους εναντίον του, θα έδινε σίγουρα μια άλλη δυναμική στους «Πατριώτες». Και θα ενίσχυε την αυτοπεποίθηση του εμπνευστή της ομάδας, Βίκτορ Όρμπαν, ακόμα περισσότερο.

Πηγή: Dw

Κατά το Politico το όνομα της ομάδας περιλαμβάνει μια αντιφράση, όπως το να αποκαλείς έναν γίγαντα «μικροσκοπικό». «Ενώ οι “πατριώτες” είναι πολλά πράγματα, το να είναι “για την Ευρώπη” δεν είναι ένα από αυτά» αναφέρεται χαρακτηριστικά. Ωστόσο οι μεγαλοστομίες του Όρμπαν έχουν βάση καθώς στους «Πατριώτες για την Ευρώπη έχουν ενταχθεί το Εθνικό Μέτωπο της Γαλλίας όπως και η Lega της Ιταλίας, ενώ στη λίστα περιλαμβάνονται ακροδεξιά κόμματα από την Ισπανία έως την Ολλανδία.

• Μολονότι η μεγαλύτερη ομάδα στους «Πατριώτες» είναι οι 30 Γάλλοι ευρωβουλευτές, ο Όρμπαν και οι σύμμαχοί του από την «Αυστροουγγρική αυτοκρατορία» θα μπορούσαν να καταλήξουν να κυριαρχήσουν στην ομάδα αν καταφέρουν να προσελκύσουν λαϊκιστικά κόμματα από τη Σλοβενία και τη Σλοβακία, όπως φαίνεται πιθανό.

Μέχρι τώρα, το μόνο που ένωνε τα κόμματα πίσω από τους «Πατριώτες» ήταν η αμοιβαία δυσπιστία. Για παράδειγμα, το Κόμμα της Ελευθερίας της Αυστρίας πέρασε δεκαετίες ζητώντας αποζημιώσεις από τους Τσέχους για τους Αυστριακούς που εκδιώχθηκαν και εκδιώχθηκαν από την πρώην Τσεχοσλοβακία μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Εν τω μεταξύ, ένα από τα λίγα ζητήματα στα οποία μπορούσαν να συμφωνήσουν οι Τσέχοι, οι Σλοβάκοι, οι Ούγγροι και οι Σλοβένοι ήταν το πόσο πιεστικοί ήταν οι Αυστριακοί.

«Τότε γιατί ξαφνικά ενώνονται; Με μία λέξη: Όρμπαν» απαντά το Politico καθώς παρά την υποβόσκουσα δυσπιστία, οι λαϊκιστές αναγνωρίζουν τη συνταγή της νίκης όταν την εντοπίζουν.

• «Ό,τι και αν λέει κανείς για τον Ούγγρο ηγέτη και τη διπλωματία του τις τελευταίες ημέρες, με αφορμή τα ταξίδια σε Κίεβο, Μόσχα και Πεκίνο, δεν μπορεί να αρνηθεί κανείς ότι έχει υπερβολική επιρροή. Στους δεξιούς κύκλους σε όλη την Κεντρική Ευρώπη, ο Όρμπαν θεωρείται το πρότυπο» προστίθεται στο δημοσίευμα.

Ακούγοντας για το ταξίδι του Όρμπαν στη Μόσχα την Παρασκευή, ο λαϊκιστής πρωθυπουργός της Σλοβακίας Ρόμπερτ Φίτσο, ο οποίος πρόσφατα επέζησε από μια απόπειρα δολοφονίας, ήταν γεμάτος επαίνους και εξομολογήθηκε ότι έφτασε ακόμα και να ζηλέψει τον Ούγγρο πρωθυπουργό.

«Θέλω να συγχαρώ τον πρωθυπουργό της Ουγγαρίας και να εκφράσω τον θαυμασμό μου για την απόφασή του να επισκεφτεί το Κίεβο και τη Μόσχα χωρίς δισταγμό», δήλωσε ο Φίτσο του οποίου το κόμμα Smer σκέφτεται να ενταχθεί στους Πατριώτες. «Αν η υγεία μου το επέτρεπε, θα τον είχα συνοδεύσει με χαρά»

Όρμπαν και Φίτσο είναι απροσδόκητοι σύμμαχοι καθώς ανάμεσα στις χώρες τους υπάρχουν ακόμα εντάσεις λόγω της 800ετούς κυριαρχίας της Ουγγαρίας στο σλοβακικό έθνος, που τελείωσε το 1918. Παράλληλα οι δύο τους προέρχονται από αντίθετες πλευρές του πολιτικού φάσματος με τον Όρμπαν να προέρχεται από τη δεξιά και τον Φίτσο να είναι ένας πρώην κομμουνιστής που έγινε σοσιαλδημοκράτης μετά την πτώση του Τείχους του Βερολίνου.

Η προσέγγισή τους εξηγεί σε μεγάλο βαθμό την απήχηση των Πατριωτών του Όρμπαν στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη, σημειώνει το Politico το οποίο υπενθυμίζει ότι «εκτός από την αυξανόμενη απογοήτευση για αυτό που θεωρούν “βαρύ χέρι” των Βρυξελλών, τους Πατριώτες ενώνει και μια πολύ πιο ευνοϊκή άποψη για τον Βλαντίμιρ Πούτιν και τον πόλεμό του στην Ουκρανία».

Με εξαίρεση την Αυστρία, τα ακροδεξιά κόμματα που έχουν ενταχθεί στους Πατριώτες μέχρι στιγμής προέρχονται από χώρες μέλη του ΝΑΤΟ. Παρ’ όλα αυτά, οι περισσότεροι δεν κρύβουν τον σεβασμό τους για τον Ρώσο ηγέτη. «Ο Πούτιν δεν μπορεί να χάσει», δήλωσε ο Όρμπαν σε συνέντευξή του την Κυριακή και πρόσθεσε: «Η ιδέα ότι η Ρωσία μπορεί να ηττηθεί είναι πολύ δύσκολο να την καταλάβουμε».

Τον συνασπισμό των Αψβούργων του Όρμπαν ενώνει, επίσης, η κοινή τους διαφωνία για το μεταναστευτικό από τις μουσουλμανικές χώρες.

«Πιστεύουμε σε μια Ευρώπη αποφασισμένη να προστατεύσει τα σύνορά της, να σταματήσει την παράνομη μετανάστευση και να διατηρήσει την πολιτιστική της ταυτότητα, ακολουθώντας τη θέληση της συντριπτικής πλειοψηφίας των Ευρωπαίων πολιτών», αναφέρεται στο ιδρυτικό μανιφέστο των «Πατριωτών για την Ευρώπη».

Με τα κόμματα που εντάχθηκαν στους Πατριώτες να έχουν ήδη την εξουσία στην Ουγγαρία και να προηγούνται στις δημοσκοπήσεις σε Τσεχία και Αυστρία ενόψει των εκλογών του Σεπτεμβρίου και στις δύο χώρες, η συμμαχία του Όρμπαν θα μπορούσε σύντομα να γίνει σημαντικό πολιτικό μέγεθος σε ολόκληρη την ΕΕ.

Έτσι ο Όρμπαν θα αποκτούσε την πανευρωπαϊκή πλατφόρμα που αναζητούσε από τότε που το κόμμα του, το Fidesz, αποχώρησε αποχώρησε από το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα, τη μεγαλύτερη ομάδα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Αν χρειαστεί, ο Όρμπαν έχει ακόμη και έναν γνήσιο Αψβούργο που μπορεί να ρίξει στη μάχη: τον Έντουαρντ Αψβούργο-Λοθρίγγεν, τον δισέγγονο του αυτοκράτορα Φραγκίσκου Ιωσήφ Α’ που σήμερα υπηρετεί ως απεσταλμένος της Βουδαπέστης στην Αγία Έδρα.