Η απόφαση επρόκειτο να ανακοινωθεί σήμερα στο ακροατήριο, όμως αυτό δεν κατέστη δυνατό λόγω τήρησης του ωραρίου από τη γραμματέα του δικαστηρίου.

Ειδικότερα, σήμερα στο δικαστήριο (Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων) ολοκλήρωσαν τις αγορεύσεις του οι συνήγοροι και η δίκη διεκόπη για τις 2 το μεσημέρι. Οι δικαστές αποσύρθηκαν σε διάσκεψη για την απόφαση τους, όμως η
γραμματέας της έδρας δήλωσε ότι θα τηρήσει το ωράριο που λήγει στις 3 το μεσημέρι. Μάλιστα, η γραμματέας κάλεσε και την Ένωση Δικαστικών Υπαλλήλων για να διαμαρτυρηθεί για την απόφαση της προέδρου του δικαστηρίου να ανακοινωσει σήμερα την απόφαση, δηλαδή μετά τις τις 3 μ.μ.

Τελικά, το δικαστήριο έκανε γνωστό ότι ενώ σκοπός του ήταν να ανακοινώσει σήμερα την απόφασή του, η γραμματέας επέμενε στην τήρηση ωραρίου.

Οι δικηγόροι που συμμετέχουν στη δίκη αντέδρασαν έντονα και απευθυνόμενοι στα μέλη της έδρας και δη στη γραμματέα που αποφάσισε να τηρήσει ωράριο σχολίασαν μεταξύ άλλων: «Τηρείτε ωράριο όλους αυτούς τους μήνες και δεν μπορείτε την ημέρα της απόφασης να μείνετε;»

Απαντώντας στις αιτιάσεις των δικηγόρων η γραμματέας είπε ότι τηρεί ωράριο και ότι είχε ενημερώσει από το πρωί για την πρόθεση της.

Τελικά όπως ανακοινώθηκε από έδρας η ετυμηγορία του δικαστηρίου επί της ενοχής ή μη των κατηγορουμένων θα ανακοινωθεί αύριο το πρωί.

   Σύμφωνα με τον συνήγορο του καταγγέλλοντα, στο παιδί «ασκήθηκε πίεση και προσπάθειες να πεισθεί να ανακαλέσει και να αλλάξει την κατάθεση του».

   Στις ερωτήσεις της προέδρου, ο ίδιος ο μάρτυρας είπε πως δεν του ασκήθηκε πίεση, ούτε απειλήθηκε, ούτε φοβήθηκε από κάτι για να μεταβάλλει την θέση του έναντι του κατηγορούμενου ιερωμένου, με τον οποίο, όπως είπε, συναντήθηκε.

   Πρόεδρος: Γιατί ανακαλέσατε; Σας απείλησαν;

   Μάρτυρας: Όχι, βρέθηκα με τον πάτερ.

   Πρόεδρος: Σας πίεσε κάποιος; Φοβηθήκατε;

   Μάρτυρας: Όχι.

   Πρόεδρος: Γιατί αλλάξατε γνώμη;

   Μάρτυρας: Γιατί ήθελα να αθωώσω τον πάτερ! Όχι τους υπόλοιπους.

   Πρόεδρος: Πότε σας προσέγγισαν και ζήτησαν να αλλάξετε την κατάθεση;

   Μάρτυρας: Τετάρτη βράδυ. Λίγο πριν την δίκη.

   Πρόεδρος: Σας έδωσαν κάτι;

   Μάρτυρας: Ήμασταν σε σπίτι φίλου και μας έδωσαν χρήματα, 100 ευρώ στον καθένα και στον έναν (από εμάς) 300 ευρώ. Ήρθε ο γιος του πατρός Αντώνιου και μας τα έδωσε.

   Στο δικαστήριο κατέθεσε η Θεώνη Κουφονικολάκου, βοηθός του Συνηγόρου του Πολίτη για τα δικαιώματα του παιδιού, η οποία επιλήφθηκε της υπόθεσης όταν έφθασαν στον Συνήγορο καταγγελίες για βάναυσες τιμωρίες, σωματικές κακοποιήσεις και σκληρή παιδική εργασία, σε βάρος τροφίμων σε δομές της Κιβωτού.

   Η μάρτυρας αναφερόμενη σε συγκεκριμένα περιστατικά όπως τα εξιστόρησαν παιδιά, είπε στο δικαστήριο ότι οι περιγραφές αξιολογήθηκαν με βάση συγκεκριμένες παραμέτρους ως αξιόπιστες, καθώς, μεταξύ άλλων, αναδείκνυαν συγκεκριμένα συναισθήματα: «άγχος, φόβο, αγωνία “τι θα πάθω τώρα που τα λέω”. Ο πατήρ Αντώνιος στα μάτια τους ήταν σωτήρας τους. Ένα παιδί είπε “με βάλανε απομόνωση αλλά είχαν δίκιο”. Αυτό είναι η κανονικοποίηση της βίας. Η… έλεγε ότι τιμωρούνταν κάθε φορά που έκανε λάθος, με απαγόρευση να βλέπει την οικογένειά της. Μας έλεγε ότι δεν μπορεί να ξεχάσει την εικόνα να βλέπει το αυτοκίνητο με τη μαμά της να φεύγει. Μας είπε ότι δέχτηκε βία, ενώ υπήρξε και μάρτυρας βίας σε βάρος άλλης κοπέλας από υπεύθυνο της δομής. Είπε, επίσης ότι το play room χρησιμοποιείται ως δωμάτιο απομόνωσης».

   Όπως τόνισε μεταξύ άλλων η μάρτυρας, «τα κακοποιημένα παιδιά αγαπούν τους φροντιστές κακοποιητές τους» και συμπλήρωσε ότι «αυτά τα παιδιά πήγαν στην Κιβωτό γιατί δεν είχαν στήριξη και φροντίδα από την οικογένειά τους. Αυτή η έλλειψη εντείνεται πολλαπλάσια».

   Η επιστημονική θέση της κ. Κουφονικολάκου προκάλεσε τον εξής διάλογο με μέλος της σύνθεσης του δικαστηρίου:

   Εφέτης: Δεν καταλαβαίνω πώς γίνεται να υπάρχει σε ένα παιδί ο φόβος και η αγάπη. Πώς γίνεται αυτό; Είδαμε εδώ ένα παιδί το πρωί σε πλήρη σύγχυση. Αυτό το παιδί αγαπάει ή φοβάται; Μιλάμε για μια δουλική εξάρτηση.

   Μάρτυρας: Όλα τα παιδιά που έχουν υποστεί ενδοοικογενειακή βία συνεχίζουν να αγαπούν τον κακοποιητικό μπαμπά και τη μαμά. Συνυπάρχουν αυτά.

   Εφέτης: Δηλαδή τα παιδιά που κακοποιούνταν αγαπούσαν παράλληλα τον πατέρα Αντώνιο;

   Μάρτυρας: Κάποια παιδιά μας το είπαν αυτό.

   Εφέτης: Είναι αγάπη αυτό ή είναι φόβος και εξάρτηση που μεταφράζεται έτσι;

   Μάρτυρας: Θεωρώ ότι κάποια παιδιά είδαν τον πατέρα Αντώνιο σαν πατρική μορφή. Είναι δυνατό ένα παιδί να αγαπάει και να κακοποιείται ταυτόχρονα.

         Υπενθυμίζεται ότι σε πρώτο βαθμό το Τριμελές Πλημμελειοδικείο κήρυξε ομόφωνα ενόχους τον κληρικό και τέσσερις από τους συνολικά οκτώ κατηγορούμενους για την υπόθεση.

   Στον πατέρα Αντώνιο επέβαλε συνολική ποινή φυλάκισης 4 ετών και 3 μηνών (φυλάκιση 51 μηνών) για πέντε συγκεκριμένες πράξεις, από τις 19 που του αποδίδονταν. Οι πράξεις αφορούν βαριές και απλές σωματικές βλάβες σε βάρος παιδιών, όπως εξαναγκασμός σε εργασία παιδιών, παρατεταμένη απομόνωση και ξυλοδαρμούς, τις οποίες φαίνεται να παρότρυνε και να ενέκρινε.

   Καταδίκασε επίσης τέσσερις στενούς συνεργάτες του, μεταξύ των οποίων ο γενικός διευθυντής της ΜΚΟ και εργαζόμενοι σε δομές της Κιβωτού, σε ποινές 17 έως 40 μήνες φυλάκισης. Σε όλους τους καταδικασθέντες το πρωτόδικο δικαστήριο χορήγησε 3ετή αναστολή.

Σύμφωνα με πληροφορίες, η εισαγγελέας υποστηρίζει πως από τα στοιχεία που προέκυψαν κατά την ακροαματική διαδικασία, δεν τίθεται ζήτημα αμφιβολίας πως τα φιλοξενούμενα παιδιά υπήρξαν θύματα κακοποίησης. Περιγράφει δε, την απομόνωση που υπέστησαν καταγγέλλοντες ως «ένα μέτρο σωφρονισμού της δομής».

Όπως αναφέρει, τρόφιμοι στις δομές τοποθετούνταν σε υποχρεωτική εργασία -θέτοντας την εκπαίδευση τους σε δεύτερη μοίρα- και ως αντάλλαγμα τους δίνονταν κουπόνια, τα οποία είχαν ελάχιστο αντίτιμο. Μάλιστα, στο σκεπτικό της εφέσεως περιγράφει τις εργασίες στις οποίες υποχρεώνονταν καθημερινά τα παιδιά, χαρακτηρίζοντας τες ως βαριές δουλειές, είτε στα χωράφια είτε σε αποθήκες, οι οποίες διαρκούσαν πολλές ώρες και κάτω από αντίξοες καιρικές συνθήκες.

Αναφορικά με τη γεωργική σχολή της «Κιβωτού του Κόσμου» η εισαγγελέας σχολιάζει πως «δεν ήταν καν σχολή, αλλά απλό πρόσχημα που διευκόλυνε στο να αποκρύπτεται και να δικαιολογείται η υπαγωγή των παιδιών συλλήβδην και χωρίς καν να ερωτηθούν στο καθεστώς αναγκαστικής και εξαντλητικής εργασίας».

Υπενθυμίζεται ότι ο ιδρυτής της «Κιβωτού του Κόσμου», πατέρας Αντώνιος, κρίθηκε ένοχος για βαριά σωματική βλάβη ανηλίκων ευρισκόμενων υπό την προστασία του δράστη και για ηθική αυτουργία σε σωματικές βλάβες κατά ανηλίκων. Καταδικάστηκε από το Τριμελές Πλημμελειοδικείο της Αθήνας σε ποινή φυλάκισης 51 ετών κατά συγχώνευση, μετατρέψιμη κατά 10 ευρώ ημερησίως, για πέντε επιμέρους πλημμεληματικές πράξεις, ενώ αθωώθηκε για άλλες 14. Παράλληλα, το δικαστήριο του χορήγησε αναστολή της εκτέλεσης της ποινής του έως την έφεση.

Συγχρόνως καταδικάστηκαν για τέλεση σωματικών βλαβών ακόμη τέσσερις πρώην εργαζόμενοι της οργάνωσης οποίους επιβλήθηκαν ποινές φυλάκισης από 17 έως 40 μήνες. Και αυτούς το δικαστήριο χορήγησε αναστολή εκτέλεσης της ποινής τους έως την έφεση, ενώ αθωώθηκαν για επιμέρους πράξεις.

Τέλος, από κάθε κατηγορία απηλλάγησαν τρεις κατηγορούμενοι.

Ο πατέρας Αντώνιος απολογείται στη δίκη που διεξάγεται για την υπόθεση της Κιβωτού για τις καταγγελίες για σωματικές κακοποιήσεις. «Εγώ κράτησα τον πνευματικό ρόλο. Η Κιβωτός γιγαντώθηκε, οι δικές μου δυνάμεις μειώθηκαν» εξήγησε ο ιερέας, ο οποίος άρχισε την απολογία του, αναφερόμενος στο ιστορικό της Κιβωτού του Κόσμου.

Όλα ξεκίνησαν όπως είπε όταν διορίστηκε σε ενορία στην Ακαδημία Πλάτωνος. «Μου έκανε εντύπωση πως υπήρχαν παιδιά παραβατικά που δεν πήγαιναν σχολείο. Αυτό με παρακίνησε. Αποφάσισα να δημιουργήσουμε ομάδες μπάσκετ και ποδοσφαίρου προκειμένου να εντάξουμε αυτά τα παιδιά σε ένα χώρο που θα τα προστατέψει όπως είναι η ενορία. Πολλά παιδιά ήταν και σε συμμορίες στο Κολωνό, ο οποίος είχε υψηλή νεανική εγκληματικότητα. Η πλατεία, τα σκαλιά της εκκλησίας, ήταν το στέκι τους. Κατάλαβα ότι η ενορία μου είναι αυτή, ότι το ποίμνιο μου ήταν αυτό που ήταν απ´ έξω στα σκαλιά της εκκλησίας. Έλεγα ότι κάτι έπρεπε να γίνει. Εντάξαμε πολλά παιδιά στις ομάδες,τα οποία καταφέραμε μέσω του αθλητισμού να τα βάλουμε στο σχολείο. Η Κιβωτός είχε την έννοια του ασφαλούς καταφυγίου όπου θα μπορούσαν να ενταχθούν αυτά τα παιδιά και να προστατευτούν από όλους αυτούς τους κινδύνους».

Το 2003 όπως είπε ο πατέρας Αντώνιος αποφασίστηκε να δημιουργηθεί η Κιβωτός του Κόσμου με την μορφή, της μη κερδοσκοπικής οργάνωσης και μάλιστα το όνομα δόθηκε από τα παιδιά. Εκείνος αποφάσισε όπως εξήγησε να κρατήσει τον πνευματικό του ρόλο.

«Στόχος μου να βοηθήσω τα παιδιά»

«Ως ιερέας μου απέμενε λίγος χρόνος και τον προσέφερα στην Κιβωτό για συγκεκριμένα πράγματα, όπως να βλέπω τους ανθρώπους που ήθελαν να κάνουν μία δωρεά» είπε ο πατέρας Αντώνιος λέγοντας πως ήθελε να διαφυλάξει τον πνευματικό του ρόλο του, μένοντας μακριά από τα παιδαγωγικά καθήκοντα.

«Ο στόχος μου ήταν να βοηθήσω τα παιδιά να συγχωρέσουν τους άλλους και κυρίως τους γονείς τους» είπε ο πατέρας Αντώνιος, προσθέτοντας «τα παιδιά έφευγαν ανάλαφρα. Όποιος ήθελε έρχοταν στην εξομολόγηση, δεν υπήρχε επιβολή.»

Για τις καταγγελίες των παιδιών ο πατέρας Αντώνιος είπε πως στόχος τους ήταν στο χρόνο που είχαν ήταν να επουλώσουν τα τραύματα τους, επισημαίνοντας:

«Όταν έρχεται ένα παιδί με εισαγγελική παραγγελία και κάποια με καταδικαστικές αποφάσεις, τι χρόνο είχα εγώ από 15 με 18 να κάνω τι; Το πρώτο μέλημα ήταν η θεραπεία του τραύματος. Το πρώτο πράγμα που φροντίζαμε να κάνουμε ήταν η επούλωση των πληγών. Η μεγάλη αγωνία ήταν αυτά τα παιδιά να επιλέξουν μία επαγγελματική ειδικότητα και να δουλέψουν τίμια όταν φύγουν από την Κιβωτό, να βγάλουν ένα μεροκάματο και να μην επιστρέψουν στους γονείς τους, που η Εισαγγελία τους έβγαλε ως ακατάλληλους. Ούτε εξαντλητικές εργασίες υπήρχαν, ούτε υποχρεωτικές, στο γεωργικό μας σχολείο, οποίος ήθελε βοηθούσε, συμμετείχε. Τα παιδιά είχαν ένα καταπληκτικό πρόγραμμα με εκδρομές, με ταξίδια. Τα φέρναμε σε επαφή με το θέατρο και τη μουσική. Αυτός ήταν λόγος και για τη δημιουργία του γεωργικού σχολείου, φέραμε σε επαφή τα παιδιά με τα ζώα και τη γη. Φύτευαν τα δικά τους λουλουδάκια, φυτά».

Αρνήθηκε τις καταγγελίες για καταναγκαστικές εργασίες

Ο ιερέας αρνήθηκε κατηγορηματικά τις καταγγελίες για καταναγκαστικές εργασίες που επιβάλλονταν αυτά παιδιά ενώ για τις σωματικές κακοποιήσεις τόνισε πως δεν μπορούσε να δώσει εντολή για ξυλοδαρμούς καθώς αυτό έρχεται κόντρα στις αξίες και τις αρχές της Κιβωτού του Κόσμου.

«Εργασίες με την έννοια του καταναγκασμού, εξαναγκασμού είναι απαράδεκτες. Δεν θα μπορούσε η Κιβωτός του Κόσμου να φτάσει εκεί που ήταν με αυτές τις πρακτικές» τόνισε μάλιστα λίγο αργότερα ο ιερέας απαντώντας σε σχετικές ερωτήσεις του προέδρου.

Επίσης, πρόσθεσε πως η δουλειά της Κιβωτού βραβεύτηκε επανειλημμένα από την Ακαδημία Αθηνών και άλλους.

«Παρόλη την αγάπη, την αυταπάρνηση που δίναμε για να στηρίξουμε αυτά τα παιδιά, δυστυχώς ο χαρακτήρας τους είχε διαμορφωθεί. Όλα ξεκίνησαν από την κλοπή στο Βόλο και τις παραβατικές πράξεις στην Καλαμάτας. Έγιναν ταυτόχρονα αυτά. Όλα αυτά τα παιδιά όταν έφυγαν,εγώ είχα την καλύτερη σχέση μαζί τους. Εγώ τα εξομολογούσα αυτά τα παιδιά. Η πιο εκστατική σχέση είναι να ανοίξει ο άλλος την κατάντια του» είπε ο ιερέας.

«Πιστεύω ότι τα παιδιά καθοδηγήθηκαν από κάποιους για να κάνουν αυτές τις καταγγελίες. Εγώ τους συγχωρώ γιατί τα έχω μεγαλώσει, έχω κουραστεί, έχω κοπιάσει, έχω δώσει το είναι μου κι εγώ και η πρεσβυτέρα και οι άλλοι άνθρωποι της «Κιβωτού». Σώσαμε επανειλημμένως τα παιδιά από φυλακές, βοηθήσαμε να σταθούν αυτά τα παιδιά και χρησιμοποιήθηκαν εναντίον μας για να μας καταστρέψουν, ενώ εμείς λειτουργούσαμε ως κυματοθραύστης»» είπε ο πατέρας Αντώνιος, ενώ, την απολογία του παρακολουθεί και η πρεσβυτέρα.

Για τον πρώτο ανήλικο, ο οποίος είχε συμπληρώσει τα 14 έτη, ο εισαγγελικός λειτουργός τονίζει πως ο πατέρας Αντώνιος από το Σεπτέμβριο του 2020 μέχρι και τον Αύγουστο του 2022 «εκμεταλλευόμενος τις διάφορες δραστηριότητες της Κιβωτού , όπως τα θαλάσσια μπάνια και τις εκδρομές που πραγματοποιούνταν, όπως και τον προσωπικό χρόνο που περνούσε μαζί του, ενήργησε γενετήσιες πράξεις σε βάρος του».

• Ο εισαγγελέας τονίζει ότι ο κατηγορούμενος προέβη σε αυτές τις πράξεις για να «διεγείρει και να ικανοποιήσει την γενετήσια ορμή και επιθυμία του προσβάλλοντας την αγνότητα και την καθαρότητα της παιδικής ηλικίας του ανήλικου.»

Όπως περιγράφεται στην εισαγγελική πρόταση ο κατηγορούμενος εκδήλωσε για πρώτη φορά τη συγκεκριμένη παραβατική συμπεριφορά στην Καλαμάτα, κατά το χρονικό διάστημα από τον Σεπτέμβριο έως το Νοέμβριο του 2020.

• Συγκεκριμένα, ο εισαγγελέας αποδίδει στον πατέρα Αντώνιο ότι σε διαφορετικά χρονικά σημεία, κατά την παραμονή του ανηλίκου στη συγκεκριμένη δομή ενήργησε γενετήσιες πράξεις σε βάρος του ανήλικου με σκοπό την σεξουαλική του ικανοποίηση.

Οι συμπεριφορές αυτές μάλιστα κατά τον εισαγγελέα συνεχίστηκαν και σε άλλες δομές όπου κι αν βρισκόταν το αγόρι.

• Για το δεύτερο καταγγέλλοντα, ο οποίος γεννήθηκε το 2009, ο εισαγγελέας τονίζει πως ο κατηγορούμενος εκμεταλλευόμενος, την εμπιστοσύνη που έδειχνε στο πρόσωπο του και τον κυριαρχικό του ρόλο στις δομές «με διάφορους τρόπους στα πλαίσια της προσωπικής επικοινωνίας που είχε με τον ανήλικο, ενήργησε επανειλημμένα γενετήσιες πράξεις για να διεγείρει και να ικανοποιήσει την γενετήσια ορμή και επιθυμία του προσβάλλοντας την αγνότητα και την καθαρότητα της παιδικής ηλικίας του ανήλικου.»

Μάλιστα, ο εισαγγελικός λειτουργός επικαλείται και τις καταθέσεις μαρτύρων που «επιβεβαιώνουν εξ ιδίας αντίληψης την “ιδιαίτερη” σχέση των παθόντων με τον κατηγορούμενο η οποία συνίσταται σε μία προνομιακή μεταχείριση και ειδική αντιμετώπιση έναντι των άλλων τροφίμων των δομών της Κιβωτού, αλλά ιδίως με μία παρατεταμένη παραμονή των παθόντων στους ιδιαίτερους χώρους του κατηγορούμενου, όπου έρχονταν σε στενή επαφή με τον κατηγορούμενο και με μία πραγματική αδικαιολόγητη προσωπική και σωματική εγγύτητα.»

• Για τους ισχυρισμούς του πατέρα Αντώνιου ο εισαγγελικός λειτουργός τονίζει πως δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτοί «καθώς υπάρχει πληθώρα διασταυρούμενων και πολλάκις επαληθευμένων μαρτυρικών καταθέσεων ανθρώπων που εργάζονταν ή φιλοξενούνταν στην Κιβωτό ή είχαν έρθει σε προσωπική επικοινωνία με τους παθόντες και οι οποίοι άπαντες επιβεβαιώνουν τις καταγγελίες είτε καταθέτοντας όσα τους είχαν μεταφέρει οι παθόντες σε ανύποπτο χρόνο (και προγενέστερο των επίσημων καταγγελιών) είτε τα είχαν αντιληφθεί οι ίδιοι (ιδίως ως προς τις ιδιαίτερες σχέσεις που είχε ο κατηγορούμενος με τους παθόντες).»

Επιπλέον, ο εισαγγελέας, ζητάει από το δικαστικό συμβούλιο να διατηρηθούν οι περιοριστικοί όροι που είχαν επιβληθεί στον πατέρα Αντώνιο μετά την απολογία του. 

Την τελική απόφαση για την παραπομπή του κατηγορουμένου σε δίκη ή όχι θα λάβει το επόμενο διάστημα το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών της Αθήνας, με βούλευμα του. 

“Θέλουμε να δικαστούμε για να φανεί το μέγεθος του ψεύδους και της σκευωρίας. Σύντομα θα φανούν οι ηθικοί και φυσικοί αυτουργοί αυτής της σκευωρίας που μοναδικό στόχο είχαν την «πειρατική» εισβολή στην Κιβωτό του Κόσμου”, ανέφερε ο πατέρας Αντώνιος.

Νωρίτερα, ο εισαγγελέας Πρωτοδικών, Δημήτρης Νομικός, πρότεινε στο δικαστικό συμβούλιο την παραπομπή του Πατέρα Αντώνιου για κατάχρηση ανηλίκου με παθόντα που δεν είχε συμπληρώσει τα 14 έτη, αλλά και με παθόντα που είχε συμπληρώσει τα 14 έτη.