Μετά τον σάλο, ο ΕΚΚΟΜΕΔ, ανακάλεσε τη χρηματοδότηση προς τον ΣΚΑΪ και το ντοκιμαντέρ του κύριου Παπαχελά, κίνηση η οποία προκάλεσε με την μεριά της, την αντίδραση τόσο του δημοσιογράφου, όσο και του τηλεοπτικού σταθμού.

Το πρωί της Τετάρτης, μάλιστα, ο ιδιοκτήτης του ομίλου, Γιάννης Αλαφούζος, με επιστολή στον διευθύνοντα σύμβουλο του ΕΚΚΟΜΕΔ, Λεωνίδα Χριστόπουλο, εξέφρασε την έντονη δυσαρέσκειά του καταγγέλλοντας «απόπειρα προληπτικής λογοκρισίας».

Το βράδυ της Τετάρτης 17 Δεκεμβρίου, η Σία Κοσιώνη φιλοξένησε τον Αλέξη Παπαχελά σε μια συζήτηση με έντονο συναισθηματικό και πολιτικό βάρος, λίγες ώρες μετά τη δημόσια παρέμβαση του Γιάννη Αλαφούζου, ο οποίος με επιστολή του έκανε λόγο για προληπτική λογοκρισία. Ο διευθυντής της «Καθημερινής» και παρουσιαστής του ΣΚΑΪ τοποθετήθηκε ανοιχτά για την απόφαση του ΕΚΚΟΜΕΔ, εξηγώντας τη δική του οπτική για το ζήτημα.

Ο κύριος Παπαχελάς ξεκαθάρισε εξαρχής ότι αντιλαμβάνεται πλήρως την ευαισθησία και τον πόνο των συγγενών των θυμάτων, τονίζοντας ότι έχει συναντήσει ανθρώπους με αξιοθαύμαστη δύναμη, όπως η μητέρα του Θάνου Αξαρλιάν.

Δεν έκρυψε, ωστόσο, την ενόχλησή του για την εξέλιξη της υπόθεσης, λέγοντας πως κάπου εδώ ένιωσε την ανάγκη να βάλει ένα προσωπικό όριο. Υπενθύμισε ότι πριν από πολλά χρόνια ήταν από τους πρώτους δημοσιογράφους που έφεραν στο φως τις μαρτυρίες των συγγενών των θυμάτων, πληρώνοντας τότε και το αντίστοιχο τίμημα, σπάζοντας μια μακρόχρονη σιωπή γύρω από τη δράση της οργάνωσης.

Όπως ανέφερε, εκείνη την περίοδο η δημόσια συζήτηση για τα θύματα αποτελούσε ταμπού, όμως θεώρησε καθήκον του να το αμφισβητήσει. Γι’ αυτό και, όπως είπε, του προκαλεί ιδιαίτερη πικρία το γεγονός ότι σήμερα ακούγονται κατηγορίες περί «ξεπλύματος» της τρομοκρατίας ή του Δημήτρη Κουφοντίνα. Υπενθύμισε μάλιστα ότι υπήρξε από τους πρώτους που βρέθηκαν στο κτίριο του ΣΚΑΪ τα ξημερώματα μετά την επίθεση, όταν δεν ήταν ακόμη σαφές αν υπήρχαν θύματα, τονίζοντας ότι η στάση του απέναντι στην τρομοκρατία είναι διαχρονικά ξεκάθαρη.

Στη συνέχεια στάθηκε στη φύση της δημοσιογραφικής δουλειάς, επισημαίνοντας ότι πρόκειται για ένα επάγγελμα γεμάτο δύσκολα διλήμματα. Όπως εξήγησε, σε κάθε σοβαρό ιστορικό ντοκιμαντέρ διεθνώς, είτε προέρχεται από το BBC είτε από το CNN είτε από τον ΣΚΑΪ, η έρευνα προϋποθέτει να ακουστούν όλοι οι πρωταγωνιστές, ακόμη και οι πιο σκοτεινοί. «Εγκληματίες, δολοφόνοι, ναζί, δικτάτορες αποτελούν κομμάτι της ιστορικής καταγραφής και δεν μπορούν να αγνοηθούν».

Αναφορικά με τη χρηματοδότηση, ο Αλέξης Παπαχελάς τόνισε ότι από την πρώτη στιγμή είχε καταστεί σαφές πως το ντοκιμαντέρ θα περιλάμβανε συνεντεύξεις και με τρομοκράτες. Παράλληλα, υπογράμμισε ότι κατέβαλε επανειλημμένες προσπάθειες, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, ώστε να συμμετάσχουν συγγενείς θυμάτων, χωρίς όμως αποτέλεσμα. Ξεκαθάρισε ότι όποιος αμφισβητεί την κατανόησή του για τον πόνο τους αγνοεί πλήρως την προσωπική του εμπειρία και τη διαχρονική του στάση, σημειώνοντας ότι το ζήτημα αυτό τον αφορά και τον αγγίζει σε προσωπικό επίπεδο.

Καταλήγοντας, επισήμανε ότι η κρατική χρηματοδότηση θα επέτρεπε τη δημιουργία ενός εξάωρου ντοκιμαντέρ που θα παρουσίαζε συνολικά και σε βάθος την ιστορία της «17 Νοέμβρη». Τόνισε ότι προσπάθησε συνειδητά να συμπεριλάβει όλες τις απόψεις, επαναλαμβάνοντας ότι κατανοεί απολύτως την ευαισθησία και τον πόνο των συγγενών. Παρά ταύτα, υποστήριξε ότι η αναζήτηση της ιστορικής αλήθειας συχνά συνοδεύεται από δύσκολες αποφάσεις και ανοιχτά διλήμματα.

Όπως είπε, όλοι θα κριθούν για τη δουλειά τους, και ο ίδιος και ο ΣΚΑΪ, όμως δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό να προεξοφλείται το περιεχόμενο ενός έργου και να αναστέλλεται η χρηματοδότησή του, πριν αυτό ολοκληρωθεί, χαρακτηρίζοντας την απόφαση ανεξήγητη.

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης, σε συνέντευξή του στην εκπομπή «Αταίριαστοι» στον Σκάι ρωτήθηκε για το θέμα του ΕΚΚΟΜΕΔμε δήλωσή του ξεκαθαρίζει: «Δεν τίθεται θέμα λογοκρισίας. Πόσο μάλλον για έναν από τους πιο έγκριτους δημοσιογράφους. Μιλάμε για χρηματοδότηση όχι για λογοκρισία. Λογοκρισία είναι όταν απαγορεύεις.

Μιλάμε για το αν μπορεί το κράτος να χρηματοδοτήσει μια έρευνα. Τι άλλαξε; Από τη στιγμή της πρώτης απόφασης μέχρι τη δεύτερη, μεσολάβησε επιστολή θυμάτων της 17 Νοέμβρη που επισήμαναν ότι δεν δέχονται να είναι στην ίδια εκπομπή με το δολοφόνο των παιδιών τους»…

“Η “Κ” έκανε ένα σοβαρό λάθος. Δικαιολογίες δεν υπάρχουν σε αυτή την περίπτωση. Η ευθύνη είναι της εφημερίδας. Και επειδή η ευθύνη πρέπει να σταματάει κάπου, είναι της διεύθυνσης. Δηλαδή, δική μου”, ξεκινά το σχόλιο του Αλέξη Παπαχελά.

Στη συνέχεια επιχειρεί να εξηγήσει πως η εφημερίδα αφήνει αλεύθερους τους αρθρογράφους και σκιτσογράφους, ωστόσο επισημαίνει πως το χιούμορ μπορεί να μην έχει όρια, η σκληρότητα, όμως, πρέπει να έχει. Και δέχεται πως στην περίπτωση του σχολίου (λεζάντα σε φωτογραφία) του Στέφανου Κασιμάτη κατά του Γιώργου Κατρούγκαλου, τα όρια ξεπεράστηκαν.

Ωστόσο, ο Αλέξης Παπαχελάς, την ώρα που τα social media “βράζουν” για την “δολοφονία χαρακτήρα” του Γιώργου Κατρούγκαλου από τον κατά συρροή ασκούμενο σε τέτοιους είδους δημοσιογραφία Στέφανου Κασιμάτη, ξεκεθαρίζει πως δεν τίθεται θέμα αποπομπής του. Κάτι που ευθέως είχαν ζητήσει ή υπονοήσει πως πρέπει να γίνει κορυφαία στελέχη του κυβερνώντος κόμματος που τάχθηκαν από την πρώτη στιγμή στο πλευρό του Γιώργου Κατρούγκαλου. Καταλήγοντας πως η εφημερίδα και ο ίδιος “πήραμε το μάθημά μας”…

Διαβάστε το άρθρο:

Σήμερα, ο Αλέξης Παπαχελάς εμφανίστηκε μέσω Skype στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του ΣΚΑΪ. Την Κυριακή, με άρθρό του στην εφημερίδα «Καθημερινή», έστειλε μήνυμα αισιοδοξίας και αλληλεγγύης προς όλες τις κατευθύνσεις και ευχαρίστησε δημόσια γιατρούς και νοσηλευτικό προσωπικό.

Ο δημοσιογράφος αφού ξεπέρασε την περιπέτεια της υγείας του επέλεξε ξανά μέσω της εφημερίδας να περιγράψει τις δύσκολες στιγμές που πέρασε.

Αναλυτικά το άρθρο του Αλέξη Παπαχελά στην «Καθημερινή»

«Από τη μία στιγμή στην άλλη νιώθεις ότι μπορεί να μην αγκαλιάσεις ξανά αυτούς που αγαπάς, να μην έχει την ευκαιρία να ζητήσεις συγνώμη για κάποια γέφυρα που έκοψες χωρίς λόγο ή να ξαναδείς το αγαπημένο σου αιγιοπελαγίτικο εκκλησάκι με την ελληνική σημαία να κυματίζει δίπλα.
Νιώθεις ένα ανεξήγητο άγχος ότι δεν θα ξαναδείς πράγματα που πρακτικά ποτέ δεν είχες καν παρατηρήσει. Είναι πολύ παράξενο πόσο κινηματογραφικές και ρομαντικές μπορεί να μοιάζουν οι ρετρό λάμπες της Βασιλίσσης Σοφίας από το πίσω παράθυρο ενός ασθενοφόρου.

Από ότι καταλάβατε έως τώρα, πέρασα μια δυσκολη περίοδο στην προσωπική μου μάχη με τον ιό. Την ξεπέρασα και ενδεχομένως να έχω την ευκαιρία να είμαι από τη θετική πλευρά της στατιστικής, αυτών που ανέρρωσαν από τον ιό. Δεν μου αρέσει να γράφω για τον εαυτό μου, ούτε να γίνομαι μελοδραματικός. Ομως νιώθω την ανάγκη να στείλουμε όλοι μας ένα μήνυμα αισιοδοξίας στους συμπολίτες μας που θα περάσουν αντίστοιχες εμπειρίες. Δεν μπορείτε να καταλάβετε πόσο σημαντικό είναι να νιώσουν την αγάπη και τη στήριξή σας. Στη δική μου περίπτωση, έχω μάθει να ξεχωρίζω το αληθινό από τις δημόσιες σχέσεις. Τα μηνύματα παλιών φίλων, συνεργατών, αναγνωστών, ιδεολογικών αντιπάλων, φίλων με τους οποίους τσακωθήκαμε ανεξήγητα, έπαιξαν τεράστιο ρόλο στο να σταθώ στα πόδια μο

Και συνεχίζει: Ηθελα όμως να γράψω γι αυτή την περιπέτεια για ένα βασικό λόγο. Πέρα από την αγάπη και την πίστη, χρειάζεται κάτι παραπάνω για να περάσεις απέναντι. Η ιατρική ομάδα της κ. Κοτανίδου στον Ευαγγελισμό έκανε το δικό της θαύμα. Και δεν θέλω να ξεχάσω ούτε εγώ ούτε εσείς, τους πραγματικούς ήρωες πίσω από τις μάσκες, που δίνουν τη μάχη για μας όλους.

Το νοσηλευτικό προσωπικό, που τα δίνει όλα, κακοπληρωμένο, χωρίς τα απαραίτητα πολλές φορές. Τους ανθρώπους του ΕΚΑΒ, που δείχνουν καθημερινά γενναιότητα και ανθρωπιά. Η δουλειά τους δεν μπορεί να ανταμειφθεί αρκετά, αλλά πρέπει να θυμηθούμε την επόμενη ημέρα και να διασφαλίσουμε τα πολύ βασικά γι αυτούς τους ανθρώπους…. Αυτοί είναι οι δικοί μου ήρωες, τους οποίους πρέπει να αναδείξουμε και να φροντίσουμε και όταν περάσει η σημερινή τρέλα».

Τι ήθελε και το είπε; Αίφνης, μια ευάριθμη αλλά σκληρή ομάδα “influencers” της δημοσιογραφίας και της πολιτικής έσπευσαν να ανακαλύψουν καταχθόνιες προθέσεις και επιχείρηση υπονόμευσης της κυβέρνησης και προσωπικά του πρωθυπουργού.

Κι αυτό επειδή ο έμπειρος συντηρητικός αρθρογράφος αναγνώρισε πως ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης “στέκεται στο ύψος των περιστάσεων” και επειδή είχε το…θράσος να προτείνει πως “πρέπει να καθίσουμε όλοι στο ίδιο τραπέζι” την επόμενη μέρα.

Γράφει συγκεκριμένα ο διευθυντής της συντηρητικής και αναμφίβολα φιλοκυβερνητικής “Καθημερινής”:

Ερχονται δύσκολα μετά τις δύο απανωτές κρίσεις, του μεταναστευτικού – προσφυγικού και του ιού. Ας αφήσουμε τους παλαβούς και ακραίους από εδώ και από εκεί να αλληλοϋβρίζονται, να λοιδορούν, να λασπώνουν. Δεν θα αλλάξουν ποτέ και ανήκουν σε ένα χθες από το οποίο δεν θα μπορέσουν να ξεφύγουν. Εμείς αυτό που πιστεύουμε θα το λέμε. Οταν ο κ. Μητσοτάκης κάνει καλά τη δουλειά του στη διαχείριση του Εβρου ή του ιού, έως τώρα, θα το γράφουμε. Οταν ο κ. Τσίπρας στέκεται στο ύψος των περιστάσεων, το ίδιο. Μας νοιάζει η επόμενη μέρα της χώρας και το γεγονός ότι θα χρειαστεί να καθίσουμε στο ίδιο τραπέζι όλοι, για να την κρατήσουμε όρθια. Καλή δύναμη σε όλους!

Και εισπράττει μύριες απαντήσεις και “κατηγορώ”- ένα από τα οποία σταχυολογήσαμε, καθώς είχε και την “δέουσα” συνηγορία από κυβερνητικό βουλευτή.

Η αντίληψη από την οποία εκπορεύτηκαν τα αρνητικά σχόλια εναντίον του Αλέξη Παπαχελά συνάδει με το “αξίωμα” που ήθελε προ ημερών τον Αλέξη Τσίπρα να είναι ο “Δούρειος Ίππος” του Ταγίπ Ερντογάν και “μακρά χειρ” της τουρκικής προπαγάνδας στα καθ΄ημάς πολιτικά πράγματα.

Αλλά, εν τέλει, “Δούρειος Ίππος” θα είναι –για τους επικριτές του– και ο διευθυντής της “Καθημερινής” αφού θέλει να βάλει στο ίδιο τραπέζι τον “Δούρειο Ίππο” Τσίπρα με τον Κυριάκο Μητσοτάκη…

Θα ήταν αστείο εάν δεν ήταν ιδιαιτέρως σοβαρό. Την ώρα που η χώρα διατρέχει την κρισιμότερη, ίσως, περίοδό της εδώ και δεκαετίες, θα έπρεπε να είναι κοινός νους και κοινός τόπος η ανάγκη να καθίσουν στο ίδιο τραπέζι ένας Μητσοτάκης, ένας Τσίπρας, μια Γεννηματά (δεν αναφέρομαι στα άλλα κόμματα δεδομένου ότι είναι διακριτή και σκληρή η αντίθεσή τους), αλλά και η “αφρόκρεμα” του μετριοπαθούς αστερισμού του πολιτικού μας συστήματος. Ευτυχώς υπάρχουν αρκετοί τέτοιοι.

Όχι, φυσικά, ως μια κολυμβήθρα του Σιλωάμ, όπου στον βωμό των εθνικών προτεραιοτήτων απαλλάσσονται των σφαλμάτων που έχουν διαπράξει ως κυβερνήτες ή αντιπολιτευόμενοι, ως διαχειριστές μεγάλων θεμάτων και, τινες εξ αυτών, ως υπαίτιοι μιας χρεοκοπίας, τριών μνημονίων, και άλλων ατυχών και επώδυνων στιγμών της σύγχρονης πολιτικής ιστορίας μας.

Δεν απαιτεί κανείς να ξεχάσει ο πρωθυπουργός πόσα “χρέωσε”, δικαίως ή αδίκως, στον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ. Ούτε ο τελευταίος θα προσέλθει ως λωτοφάγος, αδιαφορώντας για εκείνα που του καταλόγιζε, δικαίως ή αδίκως, ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Και, όλοι εμείς, δεν θα απωλέσουμε την μνήμη μας για τα λάθη, τις ολιγωρίες και την ανοχή τους σε καταστάσεις που μας πλήγωσαν και μας κόστισαν.

Όμως, η κοινή λογική οδηγεί στην ανάγκη της συνεννόησης. Υπάρχουν μείζονα θέματα που απαιτούν υπερβάσεις από το “εγώ” στο “όλοι μαζί”. Επιλεκτικά και όχι εν συνόλω. Δεν θα άρουμε τις βασικές αρχές της Δημοκρατίας μας που, και την πρωτοκαθεδρία στην (εκάστοτε) κυβέρνηση αναγνωρίζει και επιβάλει, και στην αντιπολίτευση δίνει το δικαίωμα και την υποχρέωση να ασκεί τον ελεγκτικό της ρόλο. Ενίοτε σκληρά.

Ο Αλέξης Παπαχελάς επισημαίνει το απλοϊκό και το αυτονόητο. Φαντάζομαι πως δεν υπονοεί την συγκρότηση κάποιας κυβέρνησης εθνικής ενότητας (αν και αυτό ακόμα δεν αποτελεί φετίχ, εφόσον χρειαστεί), ούτε σκοπεύει να στερήσει από τους κήνσορες της διχαστικής ρητορικής -ένθεν κακείθεν- την δυνατότητά τους να ανταγωνίζονται σε τοξικότητα. Ας μην αγωνιούν.

Έλα μου, όμως, που τα βέλη εναντίον του δεν προέρχονται από οπουδήποτε. Οι οπαδοί της πιο σκληρής έκφρασης του κυβερνώντος κόμματος είναι αυτοί που τον επικρίνουν. Ξεχνώντας και τι έχει εκπροσωπήσει ο ίδιος εδώ και πολλά (δημοσιογραφικά) χρόνια, και τίνος “σήμα κατατεθέν” ήταν και είναι η “Καθημερινή”.

Δεν χρειάζεται, προφανώς, συνήγορο. Και ούτε μπορεί να ταυτιστεί κανείς με όσα έχει γράψει και εκπροσωπήσει κατά καιρούς. Ουδείς αναμάρτητος, άλλωστε, και ο υπογράφων δηλώνει, πρώτος, πρόθυμα πως πολλά σφάλματα-ράματα έχει “στην γούνα του”.

Όμως, πρέπει κάποια στιγμή –κι αυτή η στιγμή είναι ΤΩΡΑ– να σταματήσουμε να “εκπαιδεύουμε” μια κοινωνία στο δηλητήριο και να μεταβάλουμε την δημόσια σφαίρα σε πεδίο ανταγωνισμού “μαγκιάς”, όπου οι “κοντοί” γίνονται πανύψηλοι επειδή έτσι δηλώνουν…

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο του διευθυντή της Καθημερινής ( εδώ )

Όπως αναφέρει ο διευθυντής της εφημερίδας, τα νέα τα έμαθε τη Δευτέρα, ενώ μάλλον περνάει «βαριά» την ασθένεια αφού «μέχρι στιγμής είναι μία δυσάρεστη εμπειρία κάτι σαν κακή γρίπη».

Το άρθρο του Αλέξη Παπαχελά:

Την περασμένη Δευτέρα το πρωί έμαθα ότι είχα και εγώ προσβληθεί από το κοροναϊό. Όπως πάρα πολλοί άνθρωποι γύρω μας. Αυτή τη συλλογική αβεβαιότητα που ένιωθα να κυριαρχεί την ένιωθα στο πετσί μου. Μέχρι στιγμής είναι μία δυσάρεστη εμπειρία, κάτι σαν κακή γρίπη. Θέλει όμως προσοχή. Γιατί μαθαίνουμε συνέχεια για περιπτώσεις ανθρώπων που του πήραν αψήφιστα και βρέθηκαν σε πολύ δύσκολη κατάσταση. Κατά τα άλλα η ώρα περνάει με παζλ, βιβλία για τη δουλειά της εφημερίδας.

Λυπάμαι που δεν μπορώ να βρεθώ κοντά στους γονείς μου τέτοιες ώρες και ξέρω πόσο τους αγχώνουν τέτοια νέα. Σκέφτομαι πολύ αυτήν τη γενιά και πρέπει να την προφυλάξουμε. Ξέρω, είναι «αγύριστα κεφάλια» και θέλουν να βγαίνουν έξω να κάνουν τα δικά τους πράγματα, θεωρούν ότι είναι ανικητοι, γιατί όντων πέρασαν πολλά. Όχι τώρα όμως. Ανακαλύπτουμε συνήθειες που είχαμε ξεχάσει, φιλίες που μετράνε όσο τίποτε άλλο μέσα σε αυτόν τον πανικό. Θυμόμαστε πόσο σημαντικό είναι να δίνουε, αλλά και πώς μπορούν να έλθουν τα πάνω κάτω μέσα σε μια ώρα στη ζωή μας.

Δεν είναι πόλεμος, αλλά σίγουρα θυμίζει πόλεμο. Αυτές τις ώρες αντλούμε δύναμη από ανθρώπους που αναδεικνύουμε σαν υποδείγματα εδώ και χρόνια, από αυτήν την εφημερίδα, όπου οι εργαζόμενοί της συνεχίζουν να πετυχαίνουν τον άθλο της καθημερινής έκδοσης. Αυτοδημιούργητους άριστους, σαν τον κ Τσιόδρα, οι οποίοι μας γεμίζουν σιγουριά. Λίγα κια σταράτα λόγια, στέρεα λόγια.

Τους ανθρώπους του στενού πυρήνα του κράτους, γιατρούς, νοσηλευτές, ενστόλους, στελέχη της πολιτικής προστασίας που κάνουν τη δουλειά τους με αυταπάρνηση, λιγα χρήματακαι σε αντίξοες συνθήκες. Πάντα λέγαμε ότι είναι παραλογισός ο ΓΕΕΘΑ να παίρνει 2.500 ευρώ και ακόμη λιγότερα η ραχοκοκαλιά του κράτους. Βλέπω ότι ο ιός της διχαστικής υστερίας επιμένει. Σε εμάς δεν θα πιάσει, όσο και αν προσπαθούν κάποιοι χολερικοί. Μας γεμίζει η αισιοδοξίαα όσσι η αξιωματική αντιπολίτευση βάζει πλάτη στα δύσκολα. Έρχονται δύσκολα μετά τις απανωτές κρίσεις, του μεταναστευτικού – προσφυγικού και του ιού.

Ας αφήσουμε τους παλαβούς και ακραίους από εδώ και από εκεί να αλληλοϋβρίζονται, να λοιδορούν, να λασπώνουν. Δεν θα αλλάξουν ποτέ και ανήκουν σε ένα χθες από το οποίο δεν θα μπορέσουν να ξεφύγουν. Εμείς αυτό που πιστεύουμε θα το λέμε. Όταν ο κ Μητσοτάκης κάνει καλά τη δουλειά του στη διαχείρηση του Έβρου ή του ιού, έως τώρα, θα το γράψουμε. Όταν ο κ Τσίπρας στέκεται στο ύψος των περιστάσεων, το ίδιο. Μας νοιάζει το γεγονός ότι θα χρειαστεί να καθίσουμε στο ίδιο τραπέζι όλοι, για να την κρατήσουμε όρθια.

Καλή δύναμη