Ο Τραμπ έχει υποβαθμίσει επανειλημμένα τις πιθανότητες του Ρέζα Παχλαβί να αναδειχθεί σε μεταπολεμικό ηγέτη του Ιράν, λόγω του γεγονότος ότι δεν έχει ζήσει στη χώρα από τότε που ήταν παιδί. Αντίθετα, έχει δηλώσει ότι προτιμά να βρει κάποιον από το εσωτερικό της χώρας που να είναι πρόθυμος να συνεργαστεί με τις ΗΠΑ, όπως έκανε η Ουάσιγκτον με την Αντιπρόεδρο της Βενεζουέλας Ντέλσι Ροντρίγκεζ.

Οι ΗΠΑ έχουν στρέψει πρόσφατα το βλέμμα τους στον Πρόεδρο του Ιρανικού Κοινοβουλίου Μοχάμαντ Μπαγκέρ Γκαλιμπάφ, αν και θεωρείται ιδιαίτερα κοντά στο σκληροπυρηνικό Σώμα των Φρουρών της Επανάστασης και, ως εκ τούτου, απίθανο να υποκύψει στις απαιτήσεις της Ουάσιγκτον.

Όσον αφορά τον γιο του πρώην σάχη, ένας Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε στο Politico: «Τώρα θα βάλουμε τον Ρέζα Παχλάβι; Θεέ μου, όχι… Μεγάλωσε στο εξωτερικό. Αυτό είναι το τελευταίο πράγμα που θέλεις να εγκαταστήσεις εκεί. Αυτό θα σημαίνει χάος».

Ένας δεύτερος αξιωματούχος των ΗΠΑ επιβεβαιώνει στο ίδιο μέσο ότι ο Παχλαβί «δεν είναι στο τραπέζι».

Παράλληλα, ο New Yorker αποκαλύπτει ότι ο Τραμπ και οι σύμβουλοί του αναφέρονται στον Παχλαβί ως τον «πρίγκιπα looser».

Σπύρος Σιδέρης

Η απόφαση του Μοσαντέκ το 1951 να προχωρήσει στην εθνικοποίηση της πετρελαϊκής βιομηχανίας δεν ήταν μια τεχνοκρατική επιλογή. Ήταν μια βαθιά πολιτική πράξη, ένα μήνυμα ότι το Ιράν διεκδικεί τον έλεγχο της μοίρας του.

Η Αγγλο-Ιρανική Εταιρεία Πετρελαίου, που ενσάρκωνε για πολλούς Ιρανούς την ξένη κυριαρχία, βρέθηκε στο επίκεντρο μιας σύγκρουσης που ξεπερνούσε τα όρια της οικονομίας. Από εκείνη τη στιγμή, το πετρέλαιο έγινε συνώνυμο της εθνικής αξιοπρέπειας.

Η απάντηση της Δύσης δεν άργησε. Το 1953, με την επιχείρηση «Αίας», οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Βρετανία συνέβαλαν στην ανατροπή του Μοσαντέκ. Για τους Ιρανούς, το γεγονός αυτό δεν αποτέλεσε απλώς μια πολιτική αλλαγή, αλλά ένα βαθύ τραύμα. Στη συλλογική μνήμη, εκείνη η στιγμή καταγράφηκε ως η απώλεια μιας ιστορικής ευκαιρίας για δημοκρατική και ανεξάρτητη πορεία. Έκτοτε, η καχυποψία απέναντι στη Δύση δεν ήταν απλώς πολιτική στάση· έγινε μέρος της εθνικής συνείδησης.

• Η επιστροφή του Σάχη Μοχάμεντ Ρεζά Παχλαβί στην εξουσία εδραίωσε μια νέα πραγματικότητα. Το πετρέλαιο μετατράπηκε σε βασικό εργαλείο ενίσχυσης του καθεστώτος, ενώ η στήριξη της Ουάσιγκτον λειτούργησε ως εγγύηση σταθερότητας. Όμως αυτή η σταθερότητα είχε κόστος. Η άνιση κατανομή του πλούτου και η ενίσχυση των μηχανισμών καταστολής, με αιχμή τη διαβόητη SAVAK, συνέδεσαν στη λαϊκή αντίληψη το πετρέλαιο όχι μόνο με τον πλούτο, αλλά και με την καταπίεση.

Η Ιρανική Επανάσταση του 1979 δεν μπορεί να κατανοηθεί χωρίς αυτή την ιστορική διαδρομή. Δεν ήταν απλώς μια εξέγερση κατά του Σάχη, αλλά μια καθυστερημένη απάντηση σε μια μακρά αλυσίδα εξωτερικών παρεμβάσεων. Η κατάληψη της αμερικανικής πρεσβείας στην Τεχεράνη από φοιτητές δεν αποτέλεσε μόνο μια πράξη πολιτικής ρήξης, αλλά μια συμβολική αναβίωση της σύγκρουσης του 1953. Από εκείνη τη στιγμή, οι σχέσεις μεταξύ Ιράν και ΗΠΑ μετατράπηκαν σε μια δομική αντιπαράθεση, όπου η ιστορία τροφοδοτεί διαρκώς το παρόν.

Σήμερα, το επίκεντρο αυτής της αντιπαράθεσης έχει μεταφερθεί στα στενά του Ορμούζ, μια από τις πιο κρίσιμες ενεργειακές αρτηρίες του πλανήτη. Από εκεί διέρχεται σημαντικό ποσοστό της παγκόσμιας παραγωγής πετρελαίου, γεγονός που καθιστά κάθε ένταση στην περιοχή παγκόσμιο ζήτημα. Η πρόσφατη κλιμάκωση και η πρακτική διακοπή της ναυσιπλοΐας μετατρέπουν το Ορμούζ από εμπορική δίοδο σε στρατηγικό πεδίο μάχης.

• Για την Τεχεράνη, η σύγκρουση αυτή δεν αφορά μόνο την ασφάλεια ή την περιφερειακή επιρροή. Εντάσσεται σε μια αφήγηση κυριαρχίας και αντίστασης που ξεκινά από τον Μοσαντέκ και φτάνει μέχρι σήμερα. Το πετρέλαιο, οι κυρώσεις, οι πιέσεις και οι στρατιωτικές απειλές αντιμετωπίζονται ως κρίκοι της ίδιας αλυσίδας. Αντίθετα, η Ουάσιγκτον βλέπει το Ιράν ως απειλή για τη διεθνή ναυσιπλοΐα και τη σταθερότητα των αγορών, ενισχύοντας έναν φαύλο κύκλο καχυποψίας.

Η σημερινή κρίση δείχνει ότι το ενεργειακό σύστημα παραμένει βαθιά πολιτικοποιημένο. Παρά τις συζητήσεις για ενεργειακή μετάβαση, το πετρέλαιο εξακολουθεί να καθορίζει ισορροπίες ισχύος. Το Ορμούζ δεν είναι απλώς γεωγραφικό σημείο· είναι σύμβολο του πώς η ενέργεια και η γεωπολιτική παραμένουν αξεχώριστες.

Η μεγαλύτερη ειρωνεία είναι ότι το πετρέλαιο, που κάποτε αποτέλεσε όχημα εθνικής απελευθέρωσης, έχει μετατραπεί σε παράγοντα σύγκρουσης. Αυτό που για τον Μοσαντέκ ήταν εργαλείο ανεξαρτησίας, σήμερα αποτελεί εστία διεθνούς έντασης. Η περιοχή μοιάζει να εγκλωβίζεται σε έναν ιστορικό κύκλο, όπου ο πλούτος του υπεδάφους συνεχίζει να προσελκύει εξωτερικές δυνάμεις και να τροφοδοτεί συγκρούσεις.

Εβδομήντα πέντε χρόνια μετά, το όνομα του Μοσαντέκ δεν ανήκει απλώς στην ιστορία. Λειτουργεί ως ερμηνευτικό κλειδί για το παρόν. Η αντιπαράθεση μεταξύ Ιράν και Ηνωμένων Πολιτειών δεν είναι μια συγκυριακή κρίση, αλλά μια μακρά σύγκρουση μνήμης, συμφερόντων και κυριαρχίας. Και όσο το πετρέλαιο παραμένει στο επίκεντρο της παγκόσμιας οικονομίας, αυτή η σύγκρουση δύσκολα θα βρει οριστική λύση.

Ο Λαριτζανί, «ο Γκολάμρεζα Σολεϊμανί και μια σειρά άλλων διαβόητων διοικητών και δραστών της αδίστακτης σφαγής των καλύτερων γιων του Ιράν βρήκαν τη μοίρα που τους άξιζε», δήλωσε ο Παχλάβι σε ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

«Είθε αυτό να λειτουργήσει ως βάλσαμο για τις βαθιές πληγές του μεγάλου έθνους του Ιράν και τις πληγωμένες καρδιές των οικογενειών των αθάνατων ηρώων της Επανάστασης του Λιονταριού και του Ήλιου».

Ο Σαχζαντέ εξέφρασε την ελπίδα ότι στο μέλλον η Ουκρανία και το Ιράν θα μπορούσαν να είναι σύμμαχοι.

Στη συνάντηση συζήτησαν επίσης την κατάσταση στη Μέση Ανατολή, την ισορροπία εξουσίας στο Ιράν και τη στάση της κοινής γνώμης στη χώρα.

Το δίδυμο των Ρώσων φαρσέρ, Βόβαν και Λέξους, δεν έκανε καμία προσπάθεια να είναι πειστικοί. Η προφορά τους είναι χαρακτηριστικά ρωσική, ενώ ένας από τους δύο συστήθηκε ως… «Αδόλφος», φορώντας μάλιστα περούκα και μουστάκι που παρέπεμπαν στον Χίτλερ.

Και όμως ο Παχλαβί έπεσε στην παγίδα.

Ακόμη περισσότερο, ο Παχλαβί έδειξε πολύ ενθουσιασμένος για το ενδεχόμενο να αρχίσει και η Γερμανία τους βομβαρδισμούς μαζί με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ (η συζήτηση έγινε πριν αρχίσει η επίθεση στις 28 Φεβρουαρίου).

Είναι σημαντικό οι ΗΠΑ και το Ισραήλ να μην είναι απομονωμένοι «σε αυτή τη σταυροφορία», είπε χαρακτηριστικά και εξέφρασε τη χαρά του για το ότι η Γερμανία ακολουθεί «σκληρή στάση» έναντι του Ιράν.

Όσο για το μέλλον, ο Παχλαβί δηλώνει έτοιμος: «Όταν επιτέλους πέσει αυτό το καθεστώς, είμαστε έτοιμοι να καλύψουμε το κενό που δημιουργήθηκε».

«Βρισκόμαστε πολύ κοντά στην τελική νίκη. Θέλω να βρεθώ στο πλευρό σας το συντομότερο δυνατό, ώστε μαζί να μπορέσουμε να ανακτήσουμε και να ανοικοδομήσουμε το Ιράν», τόνισε ο Ρεζά Παχλαβί ο οποίος ζει εξόριστος στην περιοχή της Ουάσινγκτον.

O Παχλαβί, ο οποίος έχει ζητήσει να εγκαθιδρυθεί κοσμική δημοκρατία στο Ιράν όμως δεν χαίρει καθολικής υποστήριξης μεταξύ των επικριτών της Ισλαμικής Δημοκρατίας, προέτρεψε τους Ιρανούς να κάνουν υπομονή, αλλά στη συνέχεια να βγουν στους δρόμους.

“Αυτές τις ευαίσθητες ώρες και ημέρες πρέπει, περισσότερο από ποτέ, να παραμείνουμε επικεντρωμένοι στον τελικό μας στόχο: να ανακτήσουμε το Ιράν“, είπε.

“Σας ζητώ να μείνετε στα σπίτια σας προς το παρόν και να φροντίσετε για την ασφάλειά σας. Παραμείνετε σε εγρήγορση και έτοιμοι ώστε, την κατάλληλη στιγμή – την οποία θα ανακοινώσω με ακρίβεια – να μπορέσετε να επιστρέψετε στους δρόμους για την τελική δράση“, επεσήμανε ο Παχλαβί.

Ο Παχλαβί έκανε τις δηλώσεις αυτές στο περιθώριο της Διάσκεψης του Μονάχου για την Ασφάλεια, όπου έχει απαγορευτεί η συμμετοχή σε αξιωματούχους της ιρανικής κυβέρνησης.

Ο εξόριστος γιος του ανατραπέντος τελευταίου σάχη του Ιράν δήλωσε σε συνέντευξή του στο Reuters ότι υπάρχουν ενδείξεις πως η ιρανική κυβέρνηση βρίσκεται στο χείλος της κατάρρευσης και ότι μια επίθεση θα μπορούσε να την αποδυναμώσει ή να επιταχύνει την πτώση της.

«Είναι ζήτημα χρόνου. Ευελπιστούμε ότι αυτή η επίθεση θα επισπεύσει τη διαδικασία και ο λαός θα μπορέσει επιτέλους να επιστρέψει στους δρόμους και να το φτάσει μέχρι τέλους για την οριστική πτώση του καθεστώτος», είπε ο Παχλαβί, ο οποίος ζει στις ΗΠΑ και έχει ζήσει εκτός Ιράν πριν ακόμη ανατραπεί ο πατέρας του με την Ισλαμική Επανάσταση το 1979.

Μια εκστρατεία μαζικών συλλήψεων και εκφοβισμού τον περασμένο μήνα οδήγησε σε συλλήψεις χιλιάδων ανθρώπων καθώς οι ιρανικές αρχές επιδιώκουν να αποτρέψουν περαιτέρω διαδηλώσεις μετά την καταστολή των πιο αιματηρών κινητοποιήσεων μετά το 1979 .

Οι διαδηλώσεις ξεκίνησαν στις 28 Δεκεμβρίου ως μια ειρηνική διαμαρτυρία στο Μεγάλο Παζάρι της Τεχεράνης για τη δυσχερή οικονομική κατάσταση των πολιτών και γρήγορα εξαπλώθηκαν σε όλη τη χώρα.

Η ιρανική αντιπολίτευση είναι πολωμένη ανάμεσα σε αντίπαλες ομάδες και ιδεολογικές φράξιες– ανάμεσα στις οποίες συγκαταλέγονται οι βασιλικοί, οι οποίοι υποστηρίζουν τον Παχλαβί και φαίνεται ότι δεν έχουν ιδιαίτερα οργανωμένη παρουσία εντός του Ιράν.

Σε συνέντευξή του στο Ρόιτερς τον περασμένο μήνα ο Τραμπ εμφανίστηκε επιφυλακτικός ως προς το επίπεδο της στήριξης του Παχλαβί εντός του Ιράν.

«Οι πολίτες ευελπιστούν ότι κάποια στιγμή θα αποφασιστεί ότι δεν υπάρχει λόγος, δεν θα καταλήξουμε πουθενά με τις διαπραγματεύσεις. Επομένως, αυτή είναι η στιγμή για να επέμβουν οι ΗΠΑ και να κάνουν αυτό που ο πρόεδρος Τραμπ έχει υποσχεθεί ότι θα κάνει, να επιστρέψει ο λαός. Η επέμβαση είναι ένας τρόπος να σωθούν ζωές», πρόσθεσε ο Παχλαβί.

Όπως αναφέρει o Ζελένσκι σε ανάρτησή του στην πλατφόρμα Χ, συζήτησαν για «τη σπουδαιότητα της ενίσχυσης των κυρώσεων σε βάρος του ιρανικού καθεστώτος και οποιωνδήποτε άλλων δικτατορικών καθεστώτων», συμπληρώνοντας πως «η Ουκρανία στηρίζει τον λαό του Ιράν ο οποίος αγωνίζεται για το μέλλον του».

Ζελένσκι και Παχλαβί καταδίκασαν τη συνεργασία μεταξύ Μόσχας και Τεχεράνης. αναφερόμενοι ειδικότερα στην προμήθεια ιρανικών μη επανδρωμένων αεροσκαφών Shahed στις ρωσικές ένοπλες δυνάμεις. «Τέτοιου είδους συνεργασία αποτελεί πραγματική απειλή όχι μόνο για την Ουκρανία, αλλά και για την ευρύτερη την περιοχή», υπογραμμίζει ο Ζελένσκι στην ανάρτησή του.

I met with exiled Crown Prince of Iran @PahlaviReza in Munich. Ukraine supports the Iranian people as they are fighting for their future; we also express our sympathy to all the victims of the Iranian regime.

During our conversation, we focused on the situation in Iran and the… pic.twitter.com/uYAb6DdWRT

— Volodymyr Zelenskyy / Володимир Зеленський (@ZelenskyyUa) February 13, 2026

Κατά τη διάρκεια της πρωτοφανούς παραβίασης της κρατικής τηλεόρασης, οι οθόνες μετέδωσαν ένα μήνυμα διάρκειας αρκετών λεπτών με τον τίτλο «τα πραγματικά νέα της ιρανικής εθνικής επανάστασης».

Περιλάμβανε μηνύματα από τον Ρεζά Παχλαβί, τον γιο του τελευταίου σάχη του Ιράν που ζει στις ΗΠΑ, ο οποίος καλούσε σε εξέγερση για την ανατροπή της εξουσίας των σιιτών μουσουλμάνων κληρικών που κυβερνούν τη χώρα από την επανάσταση του 1979.

Ο Παχλαβί εμφανίζεται ως εξέχουσα αντιπολιτευόμενη φωνή και σχεδιάζει να επιστρέψει στο Ιράν, αν και είναι δύσκολο να εκτιμηθεί πόσο ισχυρή είναι η υποστήριξη προς το πρόσωπό του στο εσωτερικό της χώρας.

Όταν οι διαδηλωτές βγήκαν στα παζάρια και στους δρόμους του Ιράν, ο ανώτατος ηγέτης Αλί Χαμενεΐ τους υποδέχθηκε με σφαίρες. Ύστερα από δύο εβδομάδες συνθημάτων «θάνατος στον δικτάτορα», πολιτοφύλακες που συνδέονται με τους Φρουρούς της Επανάστασης εισέβαλαν με μοτοσικλέτες και αυτόματα όπλα. Με τη βοήθεια ελεύθερων σκοπευτών πυροβολούσαν συμπολίτες τους. Τα νεκροτομεία έχουν υπερχειλίσει, ενώ χιλιάδες τραυματίες συνελήφθησαν, κάποιοι αποσπασμένοι ακόμη και από νοσοκομειακά κρεβάτια.

Αυτή θα έπρεπε να είναι η στιγμή που θα έβαζε τέλος στα 47 χρόνια θεοκρατικής εξουσίας. Οι Ιρανοί αξίζουν να ζήσουν σε μια δημοκρατική και ευημερούσα χώρα. Ο κόσμος θα ωφελούνταν αν το Ιράν μετατρεπόταν από πυρηνική απειλή και εξαγωγέα βίας σε μια σταθερή εμπορική δύναμη. Όμως οι διαδηλώσεις από μόνες τους δεν ανατρέπουν τυραννίες. Τι θα πρόσφερε στην πτώση των μουλάδων ένα αμερικανικό πλήγμα, το οποίο εξετάζει ο Ντόναλντ Τραμπ; Και τι θα ακολουθούσε μετά;

Όπως αναφέρει ο Economist, οι ηγέτες του Ιράν είναι αδίστακτοι επειδή είναι αδύναμοι. Στο εσωτερικό, οι πολίτες βιώνουν οικονομική συρρίκνωση, ακρίβεια και φτώχεια. Στο εξωτερικό, το καθεστώς έχει ταπεινωθεί, καθώς οι σύμμαχοί του στον Λίβανο, τη Συρία και τη Γάζα αποδυναμώθηκαν σοβαρά μετά το 2023. 

Ένα σενάριο είναι η βίαιη επιβίωση του καθεστώτος, με την εξουσία να διατηρείται μέσω μαζικής καταστολής και φόβου, καταδικάζοντας τη χώρα σε παρατεταμένη στασιμότητα.

Ένα δεύτερο, εξίσου επικίνδυνο, είναι η κατάρρευση στο χάος, με εθνοτικές ή αυτονομιστικές εξεγέρσεις και ανεξέλεγκτη βία, όπως συνέβη στη Γιουγκοσλαβία, το Ιράκ ή τη Συρία.

Υπάρχει όμως και ένα τρίτο σενάριο: η διάσπαση του καθεστώτος από τα μέσα. Οι Φρουροί της Επανάστασης θα μπορούσαν να απομακρύνουν τον Χαμενεΐ στο όνομα της «αποκατάστασης της τάξης», αναζητώντας νομιμοποίηση μέσω συμφωνιών με τον τακτικό στρατό και περιορισμένων παραχωρήσεων.

Παράλληλα, οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να επιλέξουν περιορισμένα πλήγματα ή έμμεση στήριξη της αντιπολίτευσης, όμως κάθε επιλογή ενέχει σοβαρό ρίσκο κλιμάκωσης. Με τις παλιές βεβαιότητες της γεωπολιτικής να καταρρέουν, η ελπίδα παραμένει ότι, με τον χρόνο, η αλλαγή θα δικαιώσει το θάρρος του ιρανικού λαού.

Τραμπ για Ιράν: Ακυρώθηκαν πάνω από 800 απαγχονισμοί διαδηλωτών

Νέο «σήμα» προς το Ιράν για να αποκλιμακώσει την ένταση της καταστολής κατά των διαδηλωτών που συνεχίζονται ενάντια στο καθεστώς της Τεχεράνης έστειλε την Παρασκευή ο Αμερικανός πρόεδρος, Ντόναλντ Τραμπ.

Σε ανάρτηση του στην πλατφόρμα Truth Social, ο Τραμπ ανέφερε πως οι πάνω από 800 απαγχονισμοί ατόμων που ήταν προγραμματισμένοι να διεξαχθούν την Πέμπτη ακυρώθηκαν από την κυβέρνηση του Ιράν.

Reuters – Ιράν: Ο Παχλαβί καλεί σε νέες πανεθνικές διαδηλώσεις – «Το τέλος των εγκληματιών πλησιάζει»

Παράλληλα, ο Ρεζά Παχλαβί, γιος του Μοχάμεντ Ρεζά Παχλαβί που ανετράπη με την Ιρανική Επανάσταση το 1979, απηύθυνε την Παρασκευή κάλεσμα στους διαδηλωτές του Ιράν για νέες κινητοποιήσεις κατά του καθεστώτος της Τεχεράνης.

Με ανάρτηση του στα social media, ο 65χρονος Παχλαβί κάλεσε σε νέα πανεθνικά συλλαλητήρια από το Σάββατο έως τη Δευτέρα, καλώντας τους διαδηλωτές να δείξουν στην παγκόσμια κοινή γνώμη «ο τέλος αυτών των αντιαιρανικών και μη ιρανικών εγκληματιών είναι κοντά».

Υπενθυμίζεται πως νωρίτερα ο ίδιος υποστήριξε ότι «μεγάλα τμήματα» του ιρανικού στρατού και των δυνάμεων ασφαλείας του έχουν την πίστη τους σε αυτόν και ότι βρίσκεται σε μοναδική θέση για να εξασφαλίσει μια σταθερή μετάβαση για τη χώρα

Το Reuters σημειώνει πως ο  Παχλάβι επιδιώκει να διαδραματίσει ρόλο στο μέλλον του Ιράν, παρόλο που ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ νωρίτερα αυτή την εβδομάδα εξέφρασε αβεβαιότητα σχετικά με την ικανότητά του να συγκεντρώσει υποστήριξη εντός της χώρας.

«Ο ιρανικός λαός αναλαμβάνει αποφασιστική δράση στο έδαφος. Τώρα είναι η ώρα για τη διεθνή κοινότητα να τον υποστηρίξει πλήρως» ανέφερε ο Παχλάβι.

Η αντιπολίτευση του Ιράν είναι κατακερματισμένη μεταξύ αντίπαλων ομάδων και ιδεολογικών φατριών – συμπεριλαμβανομένων των μοναρχικών που υποστηρίζουν τον Παχλάβι – και φαίνεται να έχει ελάχιστη οργανωμένη παρουσία εντός της Ισλαμικής Δημοκρατίας.

Ο Τραμπ έχει απειλήσει επανειλημμένα να παρέμβει για να υποστηρίξει τους διαδηλωτές στο Ιράν, όπου χιλιάδες άνθρωποι έχουν σκοτωθεί κατά τη διάρκεια της καταστολής των διαδηλώσεων κατά της κληρικής εξουσίας.

Οι έξι προτάσεις

Ο Παχλαβί ανέφερε ότι ζητά από τη διεθνή κοινότητα«να κάνει έξι πράγματα»:

• Να προστατεύσει τον ιρανικό λαό, αποδυναμώνοντας την ικανότητα του καθεστώτος για καταστολή, όπως για παράδειγμα, με τη στοχοποίηση της ηγεσίας της Ισλαμικής Επαναστατικής Φρουράς και της υποδομής διοίκησης και ελέγχου της.
• Να ασκήσει και να διατηρήσει τη μέγιστη οικονομική πίεση στο καθεστώς.
• Να επιτρέψει την απεριόριστη πρόσβαση στο Διαδίκτυο.
• Να απελάσει τους Ιρανούς διπλωμάτες από τις πρωτεύουσες και να αναλάβει νομικές ενέργειες κατά των υπευθύνων για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας.
• Να απαιτήσει την άμεση απελευθέρωση όλων των πολιτικών κρατουμένων.
• Να προετοιμαστεί για μια δημοκρατική μετάβαση στο Ιράν, με τη δέσμευση να αναγνωρίσετε μια νόμιμη μεταβατική κυβέρνηση όταν έρθει η στιγμή.