Η Μέριλιν Μπέργκμαν, η οποία πέθανε τον Ιανουάριο του 2022, ήταν η πρώτη γυναίκα πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της Αμερικανικής Εταιρείας Συνθετών, Στιχουργών και Εκδοτών (ASCAP). Ο Άλαν Μπέργκμαν συνέχισε να αγωνίζεται ακόμα και μετά τον θάνατό της γράφοντας στίχους για τραγούδια.

Οι Μπέργκμαν έγραψαν εκατοντάδες τραγούδια, κυρίως για ταινίες και τηλεοπτικές σειρές και συνεργάστηκαν με κορυφαίους συνθέτες, μεταξύ άλλων με τους Τζον Γουίλιαμς, Κουίνσι Τζόουνς, Χέντρι Μαντσίνι, Ντέιβιντ Σάιρ.

Κέρδισαν τρία βραβεία Όσκαρ: για την ταινία «Windmills» το 1968, με τον Γάλλο συνθέτη Μισέλ Λεγκράν, από την ταινία «The Thomas Crown Affair», για το ομώνυμο τραγούδι του «The Way We Were» το 1973, με τον Μάρβιν Χάμλις και για το σάουντρακ της ταινίας «Yentl» της Μπάρμπρα Στράιζαντ το 1983, πάλι με τον Λεγκράν.

Ο Άλαν Μπέργκμαν γεννήθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 1925. Η Μέριλιν Κιθ γεννήθηκε, συμπτωματικά, τρία χρόνια αργότερα στο ίδιο νοσοκομείο του Μπρούκλιν, αλλά δεν γνωρίστηκαν παρά στα τέλη της δεκαετίας του 1950 στην Καλιφόρνια, όταν και οι δύο συνεργάζονταν με τον τραγουδοποιό Λιου Σπενς.

Ο Άλαν είχε σπουδάσει στο Πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας στο Τσάπελ Χιλ και απέκτησε μεταπτυχιακό στη μουσική από το UCLA.

Η Μέριλιν και ο Άλαν παντρεύτηκαν τον Φεβρουάριο του 1958 και ήταν επαγγελματικοί συνεργάτες σε όλη τους την καριέρα. Μεταξύ των πρώτων επιτυχιών τους ήταν το «Nice ‘n’ Easy», το ομώνυμο τραγούδι για το άλμπουμ του Φρανκ Σινάτρα, που έγραψαν με τον Σπενς.

Το τραγούδι «In the Heat of the Night», που ερμήνευσε ο Ρέι Τσαρλς για την ομότιτλη ταινία, ήταν η μεγάλη τους επιτυχία σε συνεργασία με τον συνθέτη Κουίνσι Τζόουνς το 1967.

Μεταξύ των τραγουδιστών που ερμήνευσαν τραγούδια των Μπέργκμαν ήταν οι Φρεντ Αστέρ, Νιλ Ντάιαμοντ, Τόνι Μπένετ, Μορίν ΜακΓκόβερν, Μάικλ Φάινσταϊν, Πάτι Όστιν και Τζέιμς Ίνγκραμ.

Το Vanity Fair, σε δημοσίευμά του, επισημαίνει πως αν και όλοι ανέμεναν νικήτρια την ταινία «Emilia Pérez», μετά τις δηλώσεις της Κάρλα Σοφία Γκασκόν, οι ισορροπίες έχουν αλλάξει. «Η ”Emilia Pérez” είναι ουσιαστικά εκτός διεκδίκησης του κορυφαίου βραβείου μετά από το σκάνδαλο» σχολιάζει το γνωστό μέσο ενώ για τις άλλες ταινίες που είναι στην ίδια κατηγορία, επισημαίνει πως «τα Βραβεία Σωματείου Ηθοποιών (SAG) σνόμπαραν το καστ του Brutalist.

Η Ακαδημία σνόμπαρε τη σκηνοθεσία του Conclave. Επίσης, η σκηνοθεσία και το σενάριο του Wicked απορρίφθηκαν από την Ακαδημία και το A Complete Unknown εξακολουθεί να στερείται υποστήριξης από παθιασμένους κριτικούς».

Για την ταινία «Anora», το Vanity Fair γράφει: «Είναι η ταινία που έχει εμφανιστεί με το πλήρες πακέτο αν και δεν είχε κερδίσει τίποτα σημαντικό εκτός από τότε που πήρε το κορυφαίο βραβείο στις Κάννες όταν έκανε πρεμιέρα τον Μάιο. Η ταινία Anora σάρωσε τα κορυφαία βραβεία αυτού του Σαββατοκύριακου, Critics Choice, DGA και PGA, κάνοντας επίδειξη δύναμης. Είναι εξαιρετικά σπάνιο μια ταινία να κερδίσει τώρα και μετά να χάσει το Όσκαρ. Είναι ένα ισχυρό μήνυμα σε μια παράξενη χρονιά για τη βιομηχανία, καθώς το Λος Άντζελες μόλις ξεκινά την ανάκαμψη από τις καταστροφικές πυρκαγιές του περασμένου διαστήματος και το box office συνεχίζει να αντιμετωπίζει τις προκλήσεις του.

Το Anora είναι ελαφρώς πιο εύκολο να ”πουληθεί” ως μια έξυπνη, σέξι κωμωδία της οποίας το σενάριο σε αγγίζει χωρίς να το καταλάβεις. Σε κάθε περίπτωση, έχει μια ιστορία σε αντίθεση με τις πιο λαϊκιστικές επιλογές που σίγουρα έχουν βρει τεράστιο κοινό: Wicked, Conclave, A Complete Unknown, αλλά δεν προκαλούν το ίδιο επίπεδο ενθουσιασμού».

Οι υποψήφιες ταινίες για το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας:

• Anora
• The Brutalist
• A Complete Unknown
• Conclave
• Dune: Part Two
• Emilia Pérez
• I’m Still Here
• Nickel Boys
• The Substance
• Wicked

Οι δηλώσεις της Γκασκόν που προκάλεσαν τις αντιδράσεις

Η Κάρλα Σοφία Γκασκόν επιμένει ότι δεν προσέβαλε ποτέ τη συμπρωταγωνίστριά της στο «Emilia Pérez», Σελένα Γκόμεζ, στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Αφού αρκετές από τις παλιές αναρτήσεις της Γκασκόν στο X ήρθαν ξανά στην επιφάνεια, επισύροντας κατηγορίες για ρατσισμό και ισλαμοφοβία, η υποψήφια για Όσκαρ ηθοποιός, 52 ετών, έδωσε στο CNN en Español μια εξαιρετικά ταγμένη συνέντευξη, στην οποία δε μπόρεσε να συγκρατήσει τα δάκρυά της.

Φέρεται να αποκάλεσε την Γκόμεζ «πλούσιο αρουραίο»

Στην ωριαία συζήτηση, η οποία προβλήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου, η Γκασκόν ζήτησε συγγνώμη για τις παλιές αναρτήσεις – αλλά υποστήριξε ότι τα υποτιθέμενα σχόλια για τη Σελένα Γκόμεζ, 32 ετών, ήταν κατασκευασμένα.

Απευθυνόμενη στο αμφιλεγόμενο tweet, στο οποίο φέρεται να αποκάλεσε την Γκόμεζ «πλούσιο αρουραίο» εν μέσω της φημολογούμενης διαμάχης της ερμηνεύτριας με τη Χέιλι Μπίμπερ, η Γκασκόν δήλωσε στο CNN: «Δεν είναι δικό μου, φυσικά».

Σύμφωνα με την εφημερίδα The Latin Times, η υποτιθέμενη ανάρτηση αναφέρει αυτούσια: «Είναι ένας πλούσιος αρουραίος που το παίζει φτωχή σκύλα όποτε μπορεί και δεν θα σταματήσει ποτέ να ενοχλεί τον πρώην φίλο της και τη σύζυγό του», αναφερόμενη στον πρώην της Σελένα Γκόμεζ, Τζάστιν Μπίμπερ και τη σύζυγό του, Χέιλι.

Η Γκασκόν, ωστόσο, επιμένει ότι τα λόγια αυτά δεν προήλθαν από την ίδια. «Ποτέ δεν είπα τίποτα για τη συνάδελφό μου», δήλωσε στο CNN. «Δεν θα αναφερόμουν ποτέ σε αυτήν με αυτόν τον τρόπο».

«Δεν έχω διαπράξει κανένα έγκλημα»

Συζητώντας για την απόφασή της να παραμείνει στην κούρσα για τα Όσκαρ παρά τις αντιδράσεις για τις αμφιλεγόμενες αναρτήσεις της σχετικά με τη μουσουλμανική κουλτούρα, τον Τζορτζ Φλόιντ, τη διαφορετικότητα στα Όσκαρ και άλλα, η Γκασκόν δήλωσε στο CNN: «Δεν μπορώ να παραιτηθώ από μια υποψηφιότητα γιατί αυτό που έχω κάνει είναι μια δουλειά και αυτό που αξιολογείται είναι η υποκριτική μου δουλειά.

»Δεν μπορώ να παραιτηθώ από μια υποψηφιότητα για Όσκαρ επειδή δεν έχω διαπράξει κανένα έγκλημα, ούτε έχω βλάψει κανέναν.

»Δεν είμαι ούτε ρατσίστρια, ούτε τίποτα από αυτά που όλοι αυτοί οι άνθρωποι προσπάθησαν να κάνουν τους άλλους να πιστέψουν ότι είμαι».

Και, με αφορμή τις αναρτήσεις της που επανεμφανίστηκαν στις 30 Ιανουαρίου σε μια δήλωση στο People, η Γκασκόν είπε: «Θέλω να επαναφέρω τη συζήτηση γύρω από τις προηγούμενες αναρτήσεις μου στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που προκάλεσαν πόνο.

»Ως μέλος μιας περιθωριοποιημένης κοινότητας, γνωρίζω πολύ καλά αυτό το μαρτύριο και λυπάμαι βαθύτατα για όσους προκάλεσα πόνο. Όλη μου τη ζωή αγωνίζομαι για έναν καλύτερο κόσμο. Πιστεύω ότι το φως θα θριαμβεύει πάντα πάνω στο σκοτάδι».

«Δεν ψηφίζω για τα Όσκαρ φέτος» έγραψε ο Στίβεν Κινγκ στο Bluesky, την κοινωνική πλατφόρμα στην οποία συμμετέχει μετά την απομάκρυνση του από το X πρόσφατα. «Κατά την ταπεινή μου άποψη θα πρέπει να την ακυρώσουν. Καμία λάμψη με το Λος Άντζελες να φλέγεται» συμπλήρωσε.

Σύμφωνα με δημοσίευμα του THR η 97η τελετή απονομής των Όσκαρ 2025 αναμένεται να πραγματοποιηθεί στις 2 Μαρτίου.

Η ανακοίνωση των υποψηφιοτήτων για τα Όσκαρ καθυστέρησε για δεύτερη φορά και αναμένεται να πραγματοποιηθεί στις 23 Ιανουαρίου.

Η Ακαδημία ακύρωσε το γεύμα για την ανακοίνωση των υποψηφιοτήτων και διευκρίνισε ότι θα τιμήσει όσους προσφέρουν στην πρώτη γραμμή για τη στήριξη των πληγέντων και την αποκατάσταση των καταστροφών.

«Είμαστε όλοι συντετριμμένοι από τον αντίκτυπο των πυρκαγιών και τις βαθιές απώλειες που βίωσαν τόσοι πολλοί στην κοινότητά μας», ανέφεραν σε κοινή δήλωσή τους ο διευθύνων σύμβουλος της Ακαδημίας Μπιλ Κρέιμερ και η πρόεδρος της Ακαδημίας Τζάνετ Γιανγκ. «Η Ακαδημία ήταν πάντα μια ενωτική δύναμη εντός της κινηματογραφικής βιομηχανίας και δεσμευόμαστε να είμαστε ενωμένοι απέναντι στις δυσκολίες» υπογραμμίζεται στη δήλωση.

«Ανυπομονούμε να τιμήσουμε τους εργαζόμενους της πρώτης γραμμής που βοήθησαν στις πυρκαγιές, να αναγνωρίσουμε όσους επλήγησαν και να ενθαρρύνουμε τον κόσμο να συμμετάσχει στην Ακαδημία για να υποστηρίξει τις προσπάθειες ανακούφισης. Θα το ξεπεράσουμε αυτό μαζί και θα φέρουμε μια αίσθηση θεραπείας στην παγκόσμια κινηματογραφική μας κοινότητα» πρόσθεσαν.

Ένα πανέμορφο παραμύθι υφασμένο από τον μάστορα Γερμανό σκηνοθέτη
Βιμ Βέντερς και ενσαρκωμένο από τον διάσημο Ιάπωνα ηθοποιό Κότζι Γιακούσο.

Αυτό με λίγα λόγια είναι το σενάριο της ταινίας Perfect Days του γνωστού Γερμανού σκηνοθέτη Βιμ Βέντερς η οποία βρίσκεται στο κατάλογο υποψηφιοτήτων για τα όσκαρ της φετινής χρονιάς και χαρακτηρίστηκε στο Φεστιβάλ των Καννών ως το μεγαλύτερο πρόσφατο αριστούργημά του. Στις 22 Φεβρουαρίου βγαίνει στις αθηναϊκές κινηματογραφικές

Ζώντας μια ήρεμη και ήσυχη ζωή, ο πρωταγωνιστής  στον ρόλο, ο καταξιωμένος Ιάπωνας ηθοποιός Koji Yakusho, ξυπνάει κάθε πρωί την ίδια ώρα, ετοιμάζεται ως συνήθως, και πάει στη δουλειά του: να καθαρίσει τις ίδιες τουαλέτες. Αν και η ζωή του μοιάζει μονότονη, καμία μέρα δεν είναι ίδια με την άλλη, μιας και ο ίδιος ξεκινάει την κάθε καινούργια μέρα με μια γαλήνια αισιοδοξία που αγγίζει τις ευαίσθητες χορδές μας.Ωστόσο, σε αυτή τη γαλήνια ύπαρξη, απρόσμενα συμβάντα τελικά ταράζουν τη ζωή του, πηγαίνοντάς τον πίσω στο παρελθόν του.

Το εγχείρημα ήθελε να είναι απάντηση στην κοινή αντίληψη ότι οι δημόσιες τουαλέτες είναι σκοτεινά, βρώμικα και επικίνδυνα μέρη αλλά και να ενθαρρύνει τη διαφορετικότητα, δίνοντας πρόσβαση σε όλους, ανεξαρτήτως φύλου, ηλικίας ή ειδικών αναγκών.

Ένα έργο μυθοπλασίας με αίσθηση ντοκιμαντέρ.
Μια ταινία που μόνο ο Βέντερς, που έχει τελειοποιήσει την τέχνη και των δύο,
θα μπορούσε να έχει φέρει στην οθόνη.

Το 2018, το The Nippon Foundation εγκαινίασε το πρότζεκτ The Tokyo Toilet (TTT) στο οποίο προσκάλεσε 16 αρχιτέκτονες και δημιουργούς – μεταξύ αυτών ονόματα διεθνούς εμβέλειας όπως οι Toyo Ito, Shigeru Ban και Kengo Kuma – να ανακαινίσουν δημόσιες τουαλέτες στη Shibuya του Τόκιο. Το εγχείρημα ήθελε να είναι απάντηση στην κοινή αντίληψη ότι οι δημόσιες τουαλέτες είναι σκοτεινά, βρώμικα και επικίνδυνα μέρη αλλά και να ενθαρρύνει τη διαφορετικότητα, δίνοντας πρόσβαση σε όλους, ανεξαρτήτως φύλου, ηλικίας ή ειδικών αναγκών.

Τα γοητευτικά τοπόσημα της πρωτεύουσας της Χώρας του Ανατέλλοντος Ηλίου που προέκυψαν βρήκαν τον δρόμο τους στη μεγάλη οθόνη, «πρωταγωνιστώντας» στην ταινία του Βέντερς.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη designboom magazine (@designboom)

«Το να κρατάμε ένα εκτεταμένο κλείσιμο στο πρόσωπο ενός χαρακτήρα ήταν συχνά ένας αποτελεσματικός τρόπος για να φωτίσουμε όποιες σκέψεις και συναισθήματα διατρέχουν το κεφάλι τους, για να τα κρατήσει το κοινό, να έχουν απήχηση στους τίτλους τέλους και ακόμη πιο πέρα. Η συσκευή λειτούργησε εξαιρετικά στα Call Me by Your Name, Benediction και Michael Clayton.»

Ο Βιμ Βέντερς τελειώνει το εύγλωττο και συναισθηματικά πλούσιο ιαπωνικό του δράμα, Perfect Days, με ένα τέτοιο πλάνο, κρατημένο σφιχτά στο εξαιρετικά εκφραστικό πρόσωπο του Κότζι Γιακούσο, καθώς ο χαρακτήρας του διασχίζει το Τόκιο στοχαζόμενος τις ανταμοιβές και ίσως και τις τύψεις της ζωής του. Πνεύμα ανοιχτότητας και αποδοχής, αγκαλιάζοντας τη λύπη όσο και τη χαρά.

Το hollywood reporter έγραψε πως :Ο Βιμ Βέντερς Βρίσκει την Ομορφιά στο εξαίσιο ιαπωνικό δράμα για την ευγνωμοσύνη

Το τραγούδι που ακούει αυτός ο αποφασιστικά αναλογικός άνθρωπος στο κασετόφωνο του αυτοκινήτου του είναι ένα πρότυπο Nina Simone που έχει γίνει ένα από τα πιο πολυχρησιμοποιημένα κομμάτια σε σύγχρονες ταινίες.

Αλλά ταιριάζει με τη σκηνή με τόση ακρίβεια και αποτυπώνει τον τρόπο με τον οποίο ο χαρακτήρας κινείται μέσα από τη μικρή του τσέπη του κόσμου με τόση ακρίβεια, που νιώθω σχεδόν σαν να ακούω το τραγούδι για πρώτη φορά.

Σχεδόν τέσσερις δεκαετίες αφότου ξαναβγήκε τα βήματα του Ozu στο ντοκιμαντέρ Tokyo-Ga, ο Wenders επιστρέφει στην ιαπωνική πρωτεύουσα για να κάνει την καλύτερη αφηγηματική του ταινία εδώ και χρόνια. Εμπλουτισμένη με μια ζωντανή αίσθηση του τόπου, η ταινία παίρνει το σύνθημά της από την ιαπωνική λέξη komorebi, η οποία περιγράφει το αστραφτερό παιχνίδι του φωτός και των σκιών μέσα από τα φύλλα ενός δέντρου, κάθε κίνηση που τρεμοπαίζει μοναδική.

Γύρω από αυτή τη μέτρια άνθηση της φύσης, ο σκηνοθέτης έχει φιλοτεχνήσει μια ταινία παραπλανητικής απλότητας, παρατηρώντας τις μικροσκοπικές λεπτομέρειες μιας ρουτίνας ύπαρξης με τέτοια σαφήνεια, ψυχικότητα και ενσυναίσθηση που χτίζουν μια αθροιστική συναισθηματική δύναμη σχεδόν χωρίς να το προσέξεις.

Είναι επίσης αφοπλιστικό ελλείψει κυνισμού, αναμφισβήτητα το έργο ενός ώριμου σκηνοθέτη που σκέφτεται πολύ και σκληρά για τα πράγματα που δίνουν νόημα στη ζωή. Ίσως μια μοναχική ζωή περισσότερο από κάθε άλλη.

Η ζωή στο κέντρο κάθε καρέ είναι αυτή του Hirayama, που παίζεται από τον Yakusho με σχετικά λίγες λέξεις αλλά με απύθμενο συναίσθημα. Έχει τη φαινομενικά τη λιγότερο πιθανή δουλειά για τον πρωταγωνιστή μιας στοχαστικής δίωρης ταινίας – να δουλεύει για έναν ιδιώτη εργολάβο που καθαρίζει τουαλέτες σε δημόσια πάρκα στην περιοχή Shibuya.

Το ξεκάθαρο όνομα της εταιρείας, The Tokyo Toilet, είναι ζωγραφισμένο σε λευκό στο πίσω μέρος της μπλε φόρμας της Hirayama. Το πρώτο πράγμα που αξίζει να σημειωθεί σε αυτή τη δουλειά είναι οι πραγματικές τουαλέτες. Αυτές δεν είναι οι μέσες δημόσιες εγκαταστάσεις στις περισσότερες δυτικές χώρες, αλλά αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικές κατασκευές που από το εξωτερικό θα μπορούσαν σχεδόν να περάσουν για μικρούς ναούς ή ιερά. Κάτι που καθιστά ταιριαστό το γεγονός ότι ο Hirayama προσεγγίζει το έργο του με μοναστική πειθαρχία και σχολαστική αφοσίωση.