Τα τελικά στοιχεία θα ανακοινωθούν στα τέλη Φεβρουαρίου όταν θα ολοκληρωθεί η διασταύρωση των περιστατικών και η διερεύνηση υποθέσεων που δεν έχουν δει το φως της δημοσιότητας, ή δεν έχουν καταγραφεί από τις αρχές έως σήμερα.

Σε δήλωσή του ο Πρόεδρος της ΟΣΕΤΕΕ και του Ευρωπαϊκού Οργανισμού για την Υγεία και Ασφάλεια στην Εργασία, δρ. Ανδρέας Στοϊμενίδης, αναφέρει:

«Πλήρως απογοητευτική και τρομακτική, αλλά απολύτως αναμενόμενη καθώς ορίζεται από τις αντεργατικές πολιτικές με κορωνίδα την 13ωρη εργασία την ημέρα και την έλλειψη συλλογικών συμβάσεων εργασίας, είναι η εικόνα των θανάτων στην εργασία για το 2025 στη χώρα μας και χαρακτηρίζεται με τυπικούς, αλλά και ουσιαστικούς όρους ως ανθρωπιστική κρίση. Επιδεινώνεται από τη διάλυση των ελεγκτικών μηχανισμών, τη συστηματική υποκαταγραφή και την ανυπαρξία τριμερούς κοινωνικού διαλόγου.

Η κλιμάκωση ήταν κάτι που προβλέψαμε από το 2022, ενώ είχαμε εκτιμήσει από τον Μάρτιο του 2025 το σπάσιμο του ορίου των 200 θανάτων για το 2025. Δυστυχώς ο πρόσφατος εργασιακός νόμος, αντί να αντιμετωπίζει το φαινόμενο αυτό, εισάγει ρυθμίσεις που κάνουν τον εργασιακό βίο στη χώρα μας ακόμα πιο αφόρητο».

Νίκος Γιαννόπουλος

Στη Βούλα το πρωί της Τετάρτης όλα πήγαν στραβά. Και πήγαν όλα στραβά γιατί όπως αναφέρουν οι πληροφορίες κανένα ουσιαστικό μέτρο ασφαλείας δεν είχε παρθεί.

ΒΙΝΤΕΟ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ ΛΙΓΟ ΜΕΤΆ ΤΟ ΝΕΟ ΤΡΑΓΙΚΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΔΥΣΤΥΧΗΜΑ:

Τουτέστιν:

• Δεν είχε γίνει αίτημα στο ΔΕΔΔΗΕ για διακοπή παροχής ρεύματος στην περιοχή για όσα διαρκέσει η συγκεκριμένη εργασία με το ανυψωτικό μηχάνημα.
• Δεν φαίνεται να είχε γίνει οριοθέτηση του χώρου έτσι ώστε το μηχάνημα να μην πλησιάσει σε απόσταση μικρότερη των δύο μέτρων οποιοδήποτε σημείο από το οποίο περνούσε ρεύμα.
• Δεν φαίνεται να υπήρχε επιβλέπων μηχανικός. Αν υπήρχε, ανέφεραν στο Libre πηγές με γνώση του αντικειμένου, δεν υπήρχε περίπτωση να συμβεί αυτό το τραγικό δυστύχημα.
• Δεν είχε γίνει, όπως δεν γίνεται σχεδόν ποτέ, εκτίμηση επαγγελματικού κινδύνου που απαιτείται για τέτοιου είδους έργα. Και δεν γίνεται ποτέ γιατί στοιχίζει. Και αφού στοιχίζει, οι εργαζόμενοι θυσιάζονται, πολύ απλά, στο βωμό του περιορισμού της δαπάνης.

Το χειρότερο; Η επιθεώρηση εργασίας, μετά την… αναβάθμισή της με τον νόμο Χατζηδάκη σε ανεξάρτητη αρχή φαίνεται ότι έχει μετατρεπεί σε υπηρεσία που απλώς καταγράφει τα εργατικά δυστυχήματα και προσδιορίζει τις αιτίες θανάτου των εργαζόμενων.

Δεν ελέγχει, δεν επιβάλλει πρόστιμα σε παραβάτες, δεν προλαμβάνει σε τελική ανάλυση. Δεν έχει το προσωπικό για να το κάνει αλλά από ότι φαίνεται δεν υπάρχει και η πολιτική βούληση. Ειδικά αν μιλήσουμε για την οικοδομή και ιδιαίτερα για μικρά εργοτάξια, η εργοδοτική ασυδοσία φαίνεται ότι είναι απόλυτη.

Ο 28χρονος χειριστής του ανυψωτικού μηχανήματος στη Βούλα θα μπορούσε σήμερα να ζει αν λαμβάνονταν πολύ απλά μέτρα ασφαλείας από τον εργολάβο. Αλλά, κακά τα ψέματα, ελάχιστοι εργολάβοι εφαρμόζουν το νόμο ως προς αυτό. Και κάθε χρόνο τα πράγματα γίνονται ολοένα και χειρότερα.

“Κύριες αιτίες του φαινομένου (των εργατικών δυστυχημάτων) στη χώρα μας” αναφέρει η σχετική ανακοίνωση της ΟΣΕΤΕΕ “είναι η υπονόμευση του θεσμού των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας από κυβερνητικής πλευράς και η ψήφιση νομοθετικών ρυθμίσεων τα τελευταία τέσσερα χρόνια οι οποίες όχι μόνο δεν επιστρέφουν στην προμνημονιακή κανονικότητα στους χώρους εργασίας, αλλά προκαλούν βαθύτερη εντατικοποίηση και ελαστικοποίηση κόντρα στην ευρωπαϊκή κατεύθυνση”.

Δεν είναι η πρώτη φορά που η ΟΣΕΤΕΕ αλλά και άλλες συνδικαλιστικές οργανώσεις καταγγέλλουν ότι η κυβέρνηση αμελεί να φέρει (ενώ έχει τη δυνατότητα) την κατάσταση της εργασίας στην Ελλάδα, τουλάχιστον ως προς την ασφάλεια, στα προ των μνημονίων επίπεδα. Η εντατικοποίηση, αντίθετα, της εργασίας θεωρείται δεδομένη και τα ολέθρια αποτελέσματά τους τα καταγράφουν δυστυχώς τα δελτία ειδήσεων και τα sites (όχι όλα αν σκεφτεί κανείς ότι ο επίσης χθεσινός θάνατος 57χρονου οικοδόμου από τη Μακρακώμη καταγράφηκε από ελάχιστους)

Eίναι, επιπρόσθετα, χαρακτηριστικό ότι η αναθεώρηση του Κώδικα Νόμων για την Υγεία και Ασφάλεια στην Εργασία συζητιέται μόνο μεταξύ του Υπουργείου Εργασίας και των εργοδοτικών οργανώσεων σαν μην υπάρχουν συνδικαλιστικές οργανώσεις στη χώρα.

Ούτε και μεικτές επιτροπές ελέγχου σε χώρους εργασίας υπάρχουν πλέον αφού η κυβερνητική πλευρά δεν φαίνεται να προκρίνει ως αποτελεσματικό το συγκεκριμένο μέτρο.

Δεδομένο όμως είναι το εξής: Οι 40 νεκροί είναι παρά πολλοί για να αγνοηθούν, την ώρα μάλιστα που η λαϊκή δυσαρέσκεια κορυφώνεται για μία σειρά από ζητήματα. Ο νέος Υπουργός Εργασίας (αν τελικά μετακινηθεί η Νίκη Κεραμέως) θα έχει πολλή δουλειά να κάνει.

Παραθέτουμε, τέλος, όλη την ανακοίνωση της ΟΣΕΤΕΕ γιατί παρουσιάζει ενδιαφέρον:

Τα δύο εργατικά δυστυχήματα που είχαμε σήμερα στη Βούλα και στην Μακρακώμη Φθιώτιδας έρχονται να επιβεβαιώσουν με τον πιο τραγικό τρόπο την επιδείνωση των συνθηκών εργασίας στη χώρα και την πολιτική επιλογή της αδύναμης λειτουργίας του συστήματος Υγείας και Ασφάλειας στην Εργασία.

Άλλοι δύο άνθρωποι 28 και 57 χρονών έχασαν τη ζωή τους σήμερα στη δουλειά, με δύο ακόμα να τραυματίζονται σοβαρά.

Η επιδείνωση των εργασιακών συνθηκών στη χώρα σφραγίζεται με νέο αρνητικό ρεκόρ 40 θανάτων στην εργασία και 53 σοβαρών τραυματισμών από τις αρχές του 2025 έως σήμερα σύμφωνα με τη διαρκή ανεξάρτητη έρευνα της ΟΣΕΤΕΕ, όταν οι αρμόδιες αρχές και το Υπουργείο Εργασίας καταγράφουν το ένα τέταρτο των θανάτων στην εργασία.

Επιπλέον δεν υπάρχει καταγραφή των θανάτων από επαγγελματικές ασθένειες όταν στο ευρωπαϊκό βαρόμετρο Υγείας και Ασφάλειας στην Εργασία, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας και η Διεθνής Οργάνωση Εργασίας μεσοσταθμίζουν σε περίπου 2500 τους ανθρώπους που χάνουν τη ζωή τους στη χώρα μας από νόσους που άπτονται του εργασιακού τους περιβάλλοντος.

Κύριες αιτίες του φαινομένου αυτού στη χώρα μας, είναι η υπονόμευση του θεσμού των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας από κυβερνητικής πλευράς και η ψήφιση νομοθετικών ρυθμίσεων τα τελευταία τέσσερα χρόνια οι οποίες όχι μόνο δεν επιστρέφουν στην προμνημονιακή κανονικότητα στους χώρους εργασίας, αλλά προκαλούν βαθύτερη εντατικοποίηση και ελαστικοποίηση κόντρα στην ευρωπαϊκή κατεύθυνση.

Ειδικότερα η δυστοπική αυτή κατάσταση οφείλεται, στην πολιτική επιλογή της διάλυση του κοινωνικού διαλόγου μεταξύ εργοδοτών, συνδικάτων και Κυβέρνησης, την ελλιπή λειτουργία  των ελεγκτικών μηχανισμών, την πολυετή καθυστέρηση της ίδρυσης Φορέα Ασφάλισης Επαγγελματικού Κινδύνου και Ασθενειών και το πάγωμα της αναθεώρησης του Κώδικα Νόμων για την Υγεία και Ασφάλεια στην Εργασία. Μιας αναθεώρησης για την οποία το Υπουργείο Εργασίας, συζητάει άτυπα αλλά ουσιαστικά  μόνο με την εργοδοτική πλευρά κόντρα σε κάθε ευρωπαϊκό δεδομένο. 

Αμείωτο παραμένει το δράμα στους εργασιακούς χώρους στην Ελλάδα, σύμφωνα με την έγκυρη, διαρκή επιστημονική έρευνα της ΟΣΕΤΕΕ, καθώς μόνο το διάστημα των τελευταίων 23 ημερών,

Από τις 20 Μαρτίου έως σήμερα 12 Απριλίου, 12 εργαζόμενοι σκοτώθηκαν στους χώρους εργασίας, φτάνοντας τους 31 νεκρούς από την αρχή της χρονιάς για το 2024, με 60 σοβαρά τραυματίες.

Μεγάλη αύξηση παρουσιάζεται στα οικοδομικά έργα.

Ιδιαίτερα υψηλός αριθμός για άλλη μία χρονιά, καθώς αποδεικνύεται ότι κάθε επόμενο τετράμηνο εντός του έτους, δίνει πολλά περισσότερα θανατηφόρα περιστατικά, από το προηγούμενο.

Η κατάσταση παραμένει κρίσιμη δίχως όμως να λαμβάνονται ιδιαίτερα μέτρα και δίχως να αναπτύσσεται ουσιαστικός κοινωνικός διάλογος για την αντιμετώπισή της.

Αντιθέτως το βάρος πέφτει στην αμφισβήτηση των γεγονότων και στο ευπρεπισμό της πραγματικότητας.

Εντός της ερχόμενης εβδομάδος θα επανέλθουμε με πλαίσιο δράσεων.

Ένα εργατικό δυστύχημα δεν είναι τυχαίο

Ανυπεράσπιστοι απέναντι στην εργοδοσία και τα γρανάζια του κρατικού μηχανισμού, ψάχνουν δικαίωση για τις απώλειές τους. Όπως επισημάνθηκε σε συνέντευξη Τύπου όπου παρευρέθηκε ο Ανδρέας Στοϊμενίδης, ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Συλλόγων Εργαζομένων Τεχνικών Επιχειρήσεων Ελλάδας και επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Οργανισμού για την Υγεία και την Ασφάλεια της Εργασίας, μόνο λίγες δεν είναι οι περιπτώσεις που φέρει σημαντική ευθύνη η εργοδοσία.

Κατά την παρουσίαση των στοιχείων, συγγενείς θυμάτων κατέθεσαν τις προσωπικές τους μαρτυρίες. «Δεν γίνεται να πάμε στη δουλειά για 38 ευρώ και να μην γυρνάμε πίσω» δήλωσε η Μαρία Βλαντ, χήρα θύματος εργατικού ατυχήματος. Ο σύζυγός της ήταν χειριστής μηχανήματος σε βιομηχανία επεξεργασίας μαρμάρων. Έφυγε για το μεροκάματο λίγο πριν τα περασμένα Χριστούγεννα και όπως εξιστόρησε με δάκρυα στα μάτια, βρήκε τραγικό θάνατο στα 55 του χρόνια όταν καταπλακώθηκε από μάρμαρα.

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι οι θάνατοι που γίνονται από την χρήση γερανών, καθώς πολλές ήταν οι περιπτώσεις όπου εργαζόμενοι μη εκπαιδευμένοι ή απλοί βοηθοί χειριστών εργάστηκαν σε γερανούς με τραγικές επιπτώσεις για εκείνους ή για συναδέλφους τους. Χαρακτηριστικό είναι και το παράδειγμα των πολλών θανάτων από θερμοπληξία.

Εκείνοι που έχασαν τους δικούς τους ανθρώπους σε εργατικά δυστυχήματα και παλεύουν να αποδοθεί το δίκαιο, έχουν ν’ αντιμετωπίσουν επιθεωρητές, καλά κρυμμένα μυστικά, πορίσματα που αργούν, ιδιοκτήτες που θα επιρρίψουν την ευθύνη στον ίδιο τον εργαζόμενο, δικαστές που δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι θα απονείμουν δικαιοσύνη όταν το εργατικό δυστύχημα φτάσει επιτέλους στα έδρανα και πολλά έξοδα, δικαστικά και μεταφορικά.