Τα δύο μέλη του πληρώματος υπέστησαν ελαφρά τραύματα, ενώ το πλοίο συνέχιζε την πορεία του προς τον επόμενο λιμένα προσέγγισης, πρόσθεσε η υπηρεσία.

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε ότι δεν υπάρχουν αυτή τη στιγμή συνομιλίες με την Τεχεράνη και ότι δεν έχει προγραμματιστεί νέος γύρος διαπραγματεύσεων. Η τοποθέτηση αυτή έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία οι διπλωματικές προσπάθειες για μια πιο μόνιμη συμφωνία φαίνεται να έχουν περιέλθει σε τέλμα. 

 «Δεν διεξάγονται αυτή τη στιγμή ούτε συζητήσεις ούτε συνομιλίες, ούτε προγραμματίζονται, με την Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν. Ο ναυτικός αποκλεισμός παραμένει σε πλήρη ισχύ και είναι απόλυτα αποτελεσματικός. Το στενό είναι ανοικτό και λειτουργεί. Όλες οι θαλάσσιες νάρκες έχουν αρθεί ή πυροδοτηθεί», διαβεβαίωσε χθες ο αμερικανός πρόεδρος Τραμπ μέσω Truth Social.

   Σύμφωνα με πηγή του Γαλλικού Πρακτορείου στην αμερικανική πλευρά, οι συνομιλίες ανεστάλησαν. Ο αμερικανός πρόεδρος Τραμπ απαίτησε από τις ομάδες του να μην συνεχίσουν τον διάλογο με το Ιράν όσο αυτό το τελευταίο δεν αποδέχεται τις αμερικανικές θέσεις

Η συμφωνία του Ιουνίου δεν άντεξε

Οι δύο πλευρές είχαν καταλήξει τον Ιούνιο σε ένα προσωρινό πλαίσιο συμφωνίας, με στόχο την αποκλιμάκωση της σύγκρουσης και την έναρξη διαπραγματεύσεων για μια ευρύτερη συμφωνία, μεταξύ άλλων και για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν.

Ωστόσο, η συμφωνία άρχισε σύντομα να καταρρέει, καθώς Ουάσινγκτον και Τεχεράνη αλληλοκατηγορήθηκαν για παραβιάσεις των δεσμεύσεών τους. Τον Ιούλιο η αμερικανική πλευρά ανακοίνωσε ουσιαστικά το τέλος της συμφωνίας, ενώ το Ιράν στη συνέχεια ανέστειλε τη δική του συμμετοχή. 

Έκτοτε, οι προσπάθειες για επαναφορά των συνομιλιών πραγματοποιούνται κυρίως μέσω περιφερειακών διαμεσολαβητών, με χώρες όπως το Ομάν, το Κατάρ και το Πακιστάν να επιχειρούν να κρατήσουν ανοικτό έναν δίαυλο επικοινωνίας.

Το Ορμούζ στο επίκεντρο της κρίσης

Το σημαντικότερο ίσως μέτωπο της αντιπαράθεσης είναι πλέον το Στενό του Ορμούζ, από όπου διέρχεται σημαντικό μέρος της παγκόσμιας θαλάσσιας διακίνησης πετρελαίου και φυσικού αερίου.

   Οι ιρανικές αρχές δεν στέλνουν το παραμικρό μήνυμα πως έχουν πρόθεση να κάνουν πίσω.

   Ο ιρανός επικεφαλής διαπραγματευτής Μοχαμάντ Μπαγέρ Γαλιμπάφ επέμεινε χθες πως το στενό του Ορμούζ δεν πρόκειται να ανοίξει όσο η αμερικανική κυβέρνηση δεν εφαρμόζει τις δεσμεύσεις που ανέλαβε με το λεγόμενο μνημόνιο κατανόησης του Ισλαμαμπάντ που υπογράφτηκε από τους προέδρους των δυο χωρών. «Οι Αμερικανοί νομίζουν πως αν πιέσουν πιο δυνατά το Ιράν θα αποσπάσουν παραχωρήσεις που δεν συμπεριλαμβάνονταν ποτέ στη συμφωνία», σχολίασε μέσω X, αλλά η κυβέρνηση του προέδρου Τραμπ, που χαρακτήρισε «μπουλούκι γελωτοποιών», δεν θα μπορέσει να βγάλει «λαγό από το καπέλο», συμπλήρωσε.

   Η συμφωνία του Ιουνίου προέβλεπε προθεσμία 60 ημερών –έληξε προχθές Δευτέρα–, ανανεώσιμη, για να γίνουν διαπραγματεύσεις ώστε να επιλυθούν όλες οι διενέξεις, καθώς και κατάπαυση του πυρός, αλλά εκτροχιάστηκε πολύ γρήγορα.

   Εξάλλου ο κ. Γαλιμπάφ θύμισε πως ανάμεσα στους ιρανικούς όρους είναι «η άρση του (αμερικανικού) ναυτικού αποκλεισμού, η άμεση αποδέσμευση των παγωμένων πόρων (του Ιράν), η άρση του πετρελαϊκού εμπάργκο» και «το τέλος των στρατιωτικών επιχειρήσεων σε όλα τα μέτωπα».

Η Τεχεράνη συνδέει το άνοιγμα του περάσματος με την εφαρμογή των όρων της προηγούμενης συμφωνίας. Σύμφωνα με Ιρανό αξιωματούχο, μεταξύ των απαιτήσεων περιλαμβάνονται η άρση του αμερικανικού αποκλεισμού, η χαλάρωση των πετρελαϊκών κυρώσεων, η αποδέσμευση ιρανικών περιουσιακών στοιχείων και ο τερματισμός των στρατιωτικών απειλών. 

Από την άλλη πλευρά, ο Τραμπ επιμένει ότι το Ορμούζ παραμένει ανοικτό, αν και η πραγματική ναυτιλιακή κίνηση στην περιοχή έχει περιοριστεί σημαντικά. Η διάσταση μεταξύ των δύο πλευρών ενισχύει την αβεβαιότητα για τη διεθνή ναυσιπλοΐα και τις αγορές ενέργειας. 

Η κλιμάκωση έχει ήδη αντίκτυπο στις τιμές του πετρελαίου, καθώς οι αγορές φοβούνται ότι μια παρατεταμένη διαταραχή στη λειτουργία του Ορμούζ θα μπορούσε να περιορίσει τις παγκόσμιες ενεργειακές ροές.

Την Τετάρτη 19 Αυγούστου, το Brent κινήθηκε ανοδικά για τέταρτη συνεχόμενη ημέρα, φτάνοντας περίπου στα 91 δολάρια το βαρέλι, ενώ και το αμερικανικό WTI κατέγραψε άνοδο. Παράλληλα, ορισμένες ναυτιλιακές εταιρείες εξετάζουν εναλλακτικές διαδρομές για την αποφυγή των επικίνδυνων σημείων της περιοχής. 

Υπάρχει ακόμη περιθώριο για διάλογο;

Παρά τη σκληρή ρητορική, η διπλωματική πόρτα δεν θεωρείται οριστικά κλειστή. Περιφερειακές χώρες συνεχίζουν τις προσπάθειες διαμεσολάβησης, ενώ το Ομάν βρίσκεται σε ιδιαίτερα σημαντική θέση λόγω των επαφών του τόσο με την Ουάσινγκτον όσο και με την Τεχεράνη.

Το βασικό πρόβλημα είναι ότι οι δύο πλευρές εμφανίζονται να έχουν εντελώς διαφορετικές προϋποθέσεις για την επιστροφή στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Το Ιράν ζητά συγκεκριμένες εγγυήσεις και υποχώρηση της αμερικανικής πίεσης, ενώ η αμερικανική κυβέρνηση επιδιώκει μια συμφωνία με ευρύτερες δεσμεύσεις από την Τεχεράνη. 

Έτσι, η κρίση ΗΠΑ–Ιράν βρίσκεται σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη καμπή. Η διακοπή του επίσημου διαλόγου, η αβεβαιότητα γύρω από το Στενό του Ορμούζ και η άνοδος των τιμών ενέργειας δημιουργούν ένα εκρηκτικό σκηνικό, ενώ οι επόμενες κινήσεις της Ουάσινγκτον και της Τεχεράνης θα κρίνουν εάν θα υπάρξει νέα προσπάθεια διπλωματικής αποκλιμάκωσης ή περαιτέρω κλιμάκωση στην περιοχή.

Εάν επιβεβαιωθεί αυτό το σενάριο, η παγκόσμια ναυτιλία θα βρεθεί αντιμέτωπη με σοβαρές πιέσεις στα δύο σημαντικότερα θαλάσσια περάσματα μεταφοράς ενέργειας, γεγονός που ενδέχεται να επηρεάσει όχι μόνο τις εξαγωγές πετρελαίου, αλλά και το παγκόσμιο εμπόριο, τις εφοδιαστικές αλυσίδες και το κόστος ασφάλισης των πλοίων.

Πηγές που επικαλείται το Reuters αναφέρουν ότι η ηγεσία της Τεχεράνης έχει ήδη εξετάσει σενάρια περαιτέρω κλιμάκωσης, μεταφέροντας σχετικές οδηγίες στους Χούθι.

Οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν ότι η οργάνωση έχει αναπτύξει πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη (drones) σε στρατηγικά σημεία που επιτρέπουν τον έλεγχο της ναυσιπλοΐας στο Μπαμπ ελ Μαντέμπ, το πέρασμα που συνδέει την Ερυθρά Θάλασσα με τον Κόλπο του Άντεν και τη Διώρυγα του Σουέζ.

Η Ερυθρά Θάλασσα γίνεται βασικός ενεργειακός διάδρομος

Η σημασία της Ερυθράς Θάλασσας έχει ενισχυθεί σημαντικά μετά την αστάθεια στα Στενά του Ορμούζ. Η Σαουδική Αραβία έχει ήδη μεταφέρει μεγάλο μέρος των ενεργειακών εξαγωγών της μέσω του λιμανιού Γιανμπού, αξιοποιώντας το δίκτυο αγωγών που παρακάμπτει τον Περσικό Κόλπο.

Σήμερα, περίπου το 70% των σαουδαραβικών ενεργειακών εξαγωγών διέρχεται από αυτή τη διαδρομή, ενώ μέσω της Ερυθράς Θάλασσας διακινείται περίπου το 7% της παγκόσμιας ενεργειακής προσφοράς, γεγονός που αναδεικνύει τη στρατηγική σημασία της περιοχής για την ενεργειακή ασφάλεια.

Αναλυτές εκτιμούν ότι ακόμη και περιορισμένες επιθέσεις σε εμπορικά πλοία ή ενεργειακές υποδομές θα μπορούσαν να προκαλέσουν σημαντικές αναταράξεις στις θαλάσσιες μεταφορές, αυξάνοντας το κόστος των ναύλων, των ασφαλίστρων πολεμικού κινδύνου και των ενεργειακών φορτίων.

Μειώνεται η κίνηση στα Στενά του Ορμούζ

Την ίδια στιγμή, η εικόνα στα Στενά του Ορμούζ γίνεται ολοένα και πιο επιβαρυμένη. Μετά τα πρόσφατα περιστατικά ασφαλείας και την ένταση στην περιοχή, παρατηρείται αισθητή μείωση της εμπορικής ναυσιπλοΐας.

Σύμφωνα με στοιχεία της Diaplous, στις 14 Ιουλίου πραγματοποιήθηκαν μόλις 11 διελεύσεις πλοίων, ενώ την επόμενη ημέρα, σύμφωνα με την Kpler, οι διελεύσεις περιορίστηκαν στις επτά, γεγονός που αποδίδεται στην αυξημένη επιφυλακτικότητα πλοιοκτητών και ναυλωτών.

Παράλληλα, οι ασφαλιστικές εταιρείες έχουν ήδη αυξήσει σημαντικά τα ασφάλιστρα πολεμικού κινδύνου, ενώ αρκετές ναυτιλιακές εταιρείες επανεξετάζουν τα δρομολόγιά τους.

Εφόσον η ένταση επεκταθεί και στο Μπαμπ ελ Μαντέμπ, η παγκόσμια αγορά ενέργειας ενδέχεται να βρεθεί αντιμέτωπη με μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις των τελευταίων ετών, καθώς τα δύο σημαντικότερα θαλάσσια περάσματα μεταφοράς πετρελαίου και φυσικού αερίου θα τεθούν ταυτόχρονα υπό πίεση.

«Οι επιθέσεις μόνο επιτείνουν τον φόβο, την αβεβαιότητα και την απελπισία από την οποία ήδη υποφέρουν οι 6.000 άνθρωποι στην θάλασσα που παραμένουν εγκλωβισμένοι σε πλοία σε αδυναμία να εγκαταλείψουν τον Κόλπο με ασφάλεια», δηλώνει ο Αρσένιο Ντομίνγκες, γενικός γραμματέας του Οργανισμού, στην ανακοίνωση ζητώντας από τους παράγοντες της ναυτιλίας να αποφεύγουν την διέλευση των πλοίων από το Ορμούζ.

Σπύρος Σιδέρης

Το ερώτημα, πλέον, δεν είναι μόνο ποιος αντέχει περισσότερο στρατιωτικά. Είναι ποιος πληρώνει τον λογαριασμό και ποιος μετατρέπει την κρίση σε ευκαιρία.

Το Ορμούζ ως παγκόσμιος διακόπτης

Το Στενό του Ορμούζ δεν είναι απλώς ένα θαλάσσιο πέρασμα. Είναι ο διακόπτης ενός μεγάλου μέρους της παγκόσμιας ενεργειακής ασφάλειας. Από εκεί περνά περίπου το ένα πέμπτο του παγκόσμιου πετρελαίου, σημαντικό μέρος του υγροποιημένου φυσικού αερίου και κρίσιμες ποσότητες λιπασμάτων και πρώτων υλών.

Η διακοπή της κανονικής ναυσιπλοΐας προκάλεσε αλυσιδωτή αντίδραση. Οι αγορές κινήθηκαν νευρικά, τα ασφάλιστρα κινδύνου αυξήθηκαν, οι ναυτιλιακές εταιρείες αναζήτησαν εναλλακτικές διαδρομές και οι κυβερνήσεις άρχισαν να μετρούν αποθέματα, κόστη και πολιτικές αντοχές.

Το πετρέλαιο Brent έφθασε έως τα 138 δολάρια το βαρέλι, ενώ η πίεση πέρασε γρήγορα στο φυσικό αέριο, στο ντίζελ, στα αεροπορικά καύσιμα, στα λιπάσματα και σε βασικές βιομηχανικές πρώτες ύλες.

Οι παραγωγοί δεν πανηγυρίζουν

Σε μια κλασική ενεργειακή κρίση, οι πετρελαιοπαραγωγές χώρες θα εμφανίζονταν ως οι αυτονόητοι κερδισμένοι. Αυτή τη φορά, όμως, η εξίσωση ανατράπηκε.

Οι χώρες του Κόλπου είδαν τις τιμές να ανεβαίνουν, αλλά την ικανότητά τους να εξάγουν να περιορίζεται. Η Σαουδική Αραβία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Κατάρ, το Κουβέιτ και το Ιράκ βρέθηκαν μπροστά σε ένα δύσκολο παράδοξο: ακριβότερη ενέργεια, αλλά λιγότερη δυνατότητα αξιοποίησης της συγκυρίας.

Οι εναλλακτικοί αγωγοί δεν επαρκούν για να αντικαταστήσουν τις θαλάσσιες ροές μέσω Ορμούζ. Οι επιθέσεις σε ενεργειακές υποδομές αύξησαν το κόστος ασφαλείας και λειτουργίας, ενώ η αβεβαιότητα αποθαρρύνει επενδύσεις και μακροπρόθεσμους σχεδιασμούς.

Ο μεγαλύτερος χαμένος παραμένει το ίδιο το Ιράν. Η χώρα βρίσκεται ταυτόχρονα αντιμέτωπη με πόλεμο, κυρώσεις, περιορισμένο εμπόριο, επενδυτική απομόνωση και βαθύτερη οικονομική πίεση.

Η Ασία πληρώνει πρώτη

Ο βαρύτερος λογαριασμός πέφτει στην Ασία. Η Κίνα, η Ινδία, η Ιαπωνία και η Νότια Κορέα εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από τις ενεργειακές ροές του Κόλπου. Για τις οικονομίες αυτές, το Ορμούζ δεν είναι γεωπολιτικό πρόβλημα. Είναι βιομηχανικό, μεταφορικό και κοινωνικό πρόβλημα.

Η Κίνα μπορεί να διαθέτει αποθέματα και εναλλακτικές συμφωνίες, αλλά η πίεση στη βιομηχανία και στις μεταφορές είναι εμφανής. Η Ιαπωνία και η Νότια Κορέα αναγκάστηκαν να κινηθούν πιο προσεκτικά, αξιοποιώντας στρατηγικά αποθέματα για να αποφύγουν σοβαρές διαταραχές.

Η Ινδία αντιμετωπίζει διπλή πίεση: από το πετρέλαιο και από τα λιπάσματα. Αυτό σημαίνει ότι η κρίση δεν σταματά στα πρατήρια καυσίμων. Φτάνει στα χωράφια, στα τρόφιμα και τελικά στο κόστος ζωής.

Ακόμη πιο ευάλωτες είναι οικονομίες όπως το Πακιστάν και το Μπανγκλαντές, όπου η εξάρτηση από εισαγόμενο υγροποιημένο φυσικό αέριο μπορεί να μετατραπεί γρήγορα σε πρόβλημα ηλεκτροδότησης, παραγωγής και κοινωνικής σταθερότητας.

Η Ευρώπη δεν καίγεται, αλλά τσουρουφλίζεται

Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν εξαρτάται από τον Κόλπο όσο η Ασία. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι μένει ασφαλής. Σε μια παγκοσμιοποιημένη αγορά ενέργειας, κανείς δεν μένει πραγματικά εκτός κρίσης.

Η αύξηση των διεθνών τιμών περνά στις μεταφορές, στη βιομηχανία, στη θέρμανση και στα δημόσια οικονομικά. Οι κυβερνήσεις αναγκάζονται να επανεξετάσουν επιδοτήσεις και δημοσιονομικά περιθώρια, ενώ οι επιχειρήσεις βλέπουν το κόστος παραγωγής να ανεβαίνει.

Για την Ευρώπη, ο μεγαλύτερος φόβος δεν είναι η άμεση έλλειψη ενέργειας. Είναι η επιστροφή ενός επίμονου πληθωρισμού, σε μια στιγμή που η ευρωζώνη δυσκολεύεται να βρει ισχυρή αναπτυξιακή δυναμική.

Οι κρυφοί κερδισμένοι

Μέσα στην κρίση υπάρχουν και κερδισμένοι. Δεν βρίσκονται απαραίτητα στο επίκεντρο του πολέμου, αλλά στην περιφέρειά του.

Οι αμερικανικές εταιρείες σχιστολιθικού πετρελαίου, οι παραγωγοί ενέργειας εκτός Κόλπου, η Βόρεια Αμερική, η Νορβηγία και ο Καναδάς επωφελούνται από υψηλότερες τιμές χωρίς να έχουν την ίδια έκθεση στον κίνδυνο του Ορμούζ.

Κερδισμένες είναι επίσης οι αμυντικές βιομηχανίες, οι ασφαλιστικές εταιρείες της ναυτιλίας και όσοι δραστηριοποιούνται σε εναλλακτικές διαδρομές, αποθήκευση ενέργειας και τεχνολογίες ενεργειακής ασφάλειας.

Η κρίση επιταχύνει και κάτι ακόμη: την αναζήτηση ενεργειακών εναλλακτικών. Οι ανανεώσιμες πηγές, η αποθήκευση ηλεκτρικής ενέργειας και η διαφοροποίηση προμηθευτών δεν εμφανίζονται πλέον ως περιβαλλοντική επιλογή, αλλά ως ζήτημα εθνικής ασφάλειας.

Το νέο δίλημμα της παγκόσμιας οικονομίας

Μετά από 100 ημέρες πολέμου, το συμπέρασμα είναι σαφές: η σύγκρουση Ιράν–ΗΠΑ αποκάλυψε την ευαλωτότητα ενός κόσμου που εξακολουθεί να εξαρτάται από λίγα κρίσιμα περάσματα και από περιοχές υψηλού γεωπολιτικού κινδύνου.

Οι μεγαλύτεροι χαμένοι είναι οι εισαγωγείς ενέργειας, οι βιομηχανίες με υψηλό ενεργειακό κόστος και οι καταναλωτές που πληρώνουν ακριβότερα καύσιμα, τρόφιμα και μεταφορές. Οι παραγωγοί του Κόλπου δεν είναι οι καθαροί νικητές, γιατί η αύξηση των τιμών συνοδεύεται από περιορισμούς στις εξαγωγές και αυξημένο γεωπολιτικό ρίσκο.

Οι πραγματικοί κερδισμένοι είναι όσοι μπορούν να πουλήσουν ενέργεια εκτός ζώνης κρίσης, να ασφαλίσουν τη μεταφορά της, να την αποθηκεύσουν ή να προσφέρουν εναλλακτικές λύσεις.

Ο πόλεμος στον Κόλπο δεν άλλαξε μόνο την τιμή του πετρελαίου. Άλλαξε τον τρόπο με τον οποίο κυβερνήσεις και αγορές αντιλαμβάνονται την ενεργειακή ασφάλεια. Και αυτό το κόστος θα μείνει, ακόμη κι αν το Ορμούζ ανοίξει ξανά.

Η Τεχεράνη έχει μπλοκάρει σε μεγάλο βαθμό τη ναυσιπλοΐα από αυτόν τον στρατηγικής σημασίας δίαυλο, αφού ξεκίνησε ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή, με τις ισραηλινοαμερικανικές επιθέσεις στο Ιράν, στις 28 Φεβρουαρίου. Μολονότι από τις 8 Απριλίου έχει τεθεί σε εφαρμογή κατάπαυση του πυρός, το Ιράν απαιτεί από τα πλοία που θέλουν να περάσουν από το Ορμούζ να λάβουν έγκριση από τις ιρανικές ένοπλες δυνάμεις.

«Τις τελευταίες 24 ώρες, 26 πλοία –δεξαμενόπλοια, πλοία μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων και άλλα εμπορικά– διέπλευσαν το Ορμούζ» ανέφεραν οι Φρουροί στην πλατφόρμα Χ. Σύμφωνα το ναυτικό των Φρουρών της Επανάστασης, τα πλοία πέρασαν αφού «συνεργάστηκαν» μαζί του.

Η Νότια Κορέα ανακοίνωσε νωρίτερα ότι ένα δικό της δεξαμενόπλοιο πέρασε από το Ορμούζ «σε συντονισμό με το Ιράν». Είναι το πρώτο νοτιοκορεατικό πλοίο που περνάει, από την έναρξη του πολέμου.

Το Ιράν έχει συγκροτήσει έναν νέο οργανισμό, την Αρχή του Στενού του Περσικού Κόλπου, που διαχειρίζεται το Ορμούζ. Από την περασμένη εβδομάδα έχει αυξηθεί ο αριθμός των πλοίων που περνούν από τα Στενά.

Το δεξαμενόπλοιο Karolos, τύπου suezmax και με σημαία Λιβερίας, το οποίο μπορεί να μεταφέρει έως και 1 εκατ. βαρέλια πετρελαίου, έπλεε την Παρασκευή προς το λιμάνι Σίκα της δυτικής Ινδίας, αφού διέσχισε το Ορμούζ στις 14 Μαΐου, σύμφωνα με ανάλυση της Kpler. Τα στοιχεία δείχνουν ότι το πλοίο είχε φορτωθεί πλήρως μετά τον ελλιμενισμό του στον πετρελαϊκό τερματικό σταθμό της Βασόρας στις 10 Μαΐου.

Ανάλυση δορυφορικών δεδομένων από τη SynMax κατέγραψε επίσης αύξηση του βυθίσματος του πλοίου στις 14 Μαΐου, ένδειξη ότι είχε παραλάβει φορτίο. Η διαχειρίστρια εταιρεία Dynacom, με έδρα την Ελλάδα, συγκαταλέγεται στις ελληνικές ναυτιλιακές που συνεχίζουν να μεταφέρουν πετρέλαιο μέσω του Στενού μετά την έναρξη του πολέμου στις 28 Φεβρουαρίου, χωρίς ωστόσο να σχολιάσει επισήμως την πορεία του πλοίου.

Την ίδια ώρα, σύμφωνα με στοιχεία της LSEG, και δεξαμενόπλοιο με σημαία Παναμά, το οποίο διαχειρίζεται ο ιαπωνικός ενεργειακός όμιλος Eneos, πέρασε επίσης από το Ορμούζ.

Λίγες οι διελεύσεις μέσω του Ορμούζ

Πριν από την έναρξη του πολέμου με το Ιράν, από το Στενό του Ορμούζ διέρχονταν περίπου το 20% της παγκόσμιας ενεργειακής τροφοδοσίας, με 125 έως 140 διελεύσεις πλοίων ημερησίως. Ωστόσο, σύμφωνα με στοιχεία της SynMax, μόλις εννέα πλοία διέσχισαν το τελευταίο 24ωρο το Στενό προς τον Κόλπο του Ομάν, κυρίως μικρά φορτηγά ή πλοία ξηρού φορτίου με προορισμό το Ιράν.

Άλλα επτά πλοία, μεταξύ αυτών δύο δεξαμενόπλοια μεταφοράς πετρελαϊκών προϊόντων από λιμάνια του Κόλπου, εξήλθαν από το Στενό, κυρίως προς περιοχές γύρω από το Ομάν. Η συνολική ναυτιλιακή κίνηση στην περιοχή παρέμεινε εξαιρετικά περιορισμένη, με περίπου δέκα διελεύσεις την Πέμπτη.

Η ιρανική κρατική τηλεόραση υποστήριξε πάντως την Παρασκευή ότι 30 πλοία πέρασαν από το Στενό και προς τις δύο κατευθύνσεις την Πέμπτη και ότι ο αριθμός αυτός «αναμένεται να αυξηθεί».

Την ίδια ώρα, ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε ότι «η υπομονή του με το Ιράν εξαντλείται», προσθέτοντας ότι ο Κινέζος πρόεδρος Σι Τζινπίνγκ συμφώνησε, κατά τη συνάντησή τους στο Πεκίνο, πως η Τεχεράνη πρέπει να ανοίξει ξανά το Στενό του Ορμούζ.

Αυξάνεται παράλληλα η ανησυχία για τα πλοία και τα πληρώματα που παραμένουν εγκλωβισμένα στην περιοχή. Το ναυτιλιακό νηολόγιο των Νήσων Μάρσαλ, ένα από τα μεγαλύτερα παγκοσμίως, προειδοποίησε αυτή την εβδομάδα ότι το επίπεδο απειλής για τα εμπορικά πλοία παραμένει στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο.

«Περισσότεροι από 20.000 ναυτικοί παραμένουν παγιδευμένοι στο Στενό του Ορμούζ, αντιμέτωποι με φόβο και αβεβαιότητα, αποκομμένοι από τις οικογένειές τους και σε πολλές περιπτώσεις αντιμέτωποι με ελλείψεις τροφίμων, νερού και καυσίμων», ανέφερε η Διεθνής Ομοσπονδία Εργαζομένων στις Μεταφορές (ITF).

Στο πλαίσιο του διαδικτυακού πολέμου προπαγάνδας, η ιρανική πρεσβεία στη Νότια Αφρική δημοσίευσε ένα βίντεο, στο οποίο εμφανίζεται ένας οξυγονοκολλητής να επισκευάζει κάγκελα, αλλά τελικά να παγιδεύεται μέσα σε αυτά.

Το βίντεο λειτουργεί ως συμβολισμός, υπονοώντας ότι ο πρόεδρος των ΗΠΑ έχει αυτοπαγιδευτεί στην κρίση της Μέσης Ανατολής.

The way the United States closed the Strait of Hormuz. pic.twitter.com/70We01bBCk

— Iran Embassy SA (@IraninSA) May 5, 2026

Το Ναυτικό του IRGC δημοσίευσε επίσης έναν νέο χάρτη, στον οποίο ορίζονται περιοχές του Στενού του Ορμούζ που βρίσκονται υπό ιρανικό στρατιωτικό έλεγχο.

Την Κυριακή, ο Ντόναλντ Τραμπ (Donald trump) δήλωσε ότι οι ΗΠΑ θα προσπαθήσουν να «απελευθερώσουν» τα φορτηγά πλοία που έχουν εγκλωβιστεί λόγω του κλεισίματος του Στενού του Ορμούζ από την έναρξη του πολέμου με το Ιράν. 

Εν τω μεταξύ, ο ΟΠΕΚ+ συμφώνησε σε μια συμβολική αύξηση των ποσοστώσεων παραγωγής του Ιουνίου, σηματοδοτώντας μι στάση business as usual μετά την αποχώρηση των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων.

Το συμβόλαιο του Brent (Ιουλίου) κινείται πτωτικά κατά 3,20%, στα 112,20 δολάρια το βαρέλι την Τετάρτη (13:30 ώρα Ελλάδος), ενώ το αμερικανικό αργό West Texas Intermediate (συμβόλαιο Ιουνίου) σημειώνει πτώση 2,96%, στα 104,96 δολάρια το βαρέλι.

Σε ανάρτησή του στην πλατφόρμα X, ο υπουργός Εξωτερικών Αμπάς Αραγτσί ξεκαθαρίζει ότι «τα Στενά του Ορμούζ δεν είναι κλειστά», αποδίδοντας τη στάση της ναυτιλίας στον φόβο των ασφαλιστικών εταιρειών.

Όπως επισημαίνει, τα πλοία διστάζουν να περάσουν εξαιτίας του κινδύνου πολέμου, στρέφοντας τα βέλη του προς τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ, τα οποία κατηγορεί για την ένταση στην περιοχή.

Παράλληλα, προειδοποιεί ότι καμία ασφαλιστική εταιρεία – αλλά και κανένας Ιρανός – δεν πρόκειται να επηρεαστεί από περαιτέρω απειλές, αφήνοντας σαφείς αιχμές για την κλιμάκωση της ρητορικής.

Κλείνοντας, ο Ιρανός ΥΠΕΞ στέλνει μήνυμα με αποδέκτη τη διεθνή κοινότητα, τονίζοντας ότι η ελευθερία της ναυσιπλοΐας είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την ελευθερία του εμπορίου, προειδοποιώντας πως χωρίς σεβασμό και στα δύο, τελικά δεν θα διασφαλιστεί κανένα.