BREAKING: The owner of The Guardian is pressing ahead with the sale of the world's oldest Sunday newspaper to a fledgling digital media company, just hours after scores of journalists went on strike in protest at the dealhttps://t.co/UX8EKzxdEl

— Sky News (@SkyNews) December 6, 2024

Ενώ οι λεπτομέρειες σχετικά με την αξία της πώλησης ή τις πιθανές επιπτώσεις στο προσωπικό παραμένουν άγνωστες, έχει γίνει γνωστό ότι υπάρχει δέσμευση να επενδυθούν 25 εκατομμύρια λίρες στον Observer, ενισχύοντας τη συνεχιζόμενη κυριακάτικη έντυπη έκδοσή του και βοηθώντας την εξέλιξή του σε ψηφιακό power player. Η ολοκλήρωση της συμφωνίας αναμένεται άμεσα, όπως αναφέρει η City.

Η συμφωνία αυτή σηματοδοτεί ένα σημαντικό κεφάλαιο για την The Observer, καθώς απομακρύνεται από τον παραδοσιακό όμιλο Guardian, με τον οποίο συνδέεται εδώ και χρόνια, και περνάει σε έναν πιο καινοτόμο, ψηφιακό οργανισμό. Περισσότερες λεπτομέρειες για το τίμημα και το χρονοδιάγραμμα της μεταβίβασης δεν έχουν δημοσιευθεί μέχρι στιγμής.

Στο πλαίσιο της συμφωνίας το Scott Trust θα αποκτήσει επίσης μειοψηφικό μερίδιο στην Tortoise και ένας εκπρόσωπος θα συμμετάσχει στο διοικητικό συμβούλιο της εταιρίας Tortoise, αλλά και στη συντακτική επιτροπή, ανέφερε η Tortoise.

Η Tortoise έχει συγκεντρώσει 25 εκατομμύρια στερλίνες για να επενδύσει στην “ανανέωση του Observer”, ανέφερε.

Την Tortoise Media ίδρυσε το 2019 οΤζέιμς Χάρντινγκ, ένας πρώην διευθυντής της εφημερίδας Times και του BBC News, μαζί με τον Μάθιου Μπαρζούν, πρώην πρεσβευτή των Ηνωμένων Πολιτειών στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Σημειώνεταί ότι οι δημοσιογράφοι του Guardian και του Observer πήραν απόφαση 48ωρη απεργία σε ένδειξη διαμαρτυρίας για το θέμα της πώλησης της εφημερίδας Observer στην Tortoise Media. Η απεργία, η πρώτη στον Guardian εδώ και περισσότερα από 50 χρόνια, αφορούσε την Τετάρτη 4 Δεκεμβρίου και την Πέμπτη 5 Δεκεμβρίου.

Τα μέλη της Εθνικής Ένωσης Δημοσιογράφων (NUJ) ψήφισαν πρόταση τον περασμένο μήνα, στην οποία αναφέρεται ότι η πώληση της κυριακάτικης εφημερίδας στην Tortoise θα αποτελούσε «προδοσία» της δέσμευσης του Scott Trust απέναντι στον Observer.

Η εκλεγμένη γενική γραμματέας της NUJ, Laura Davison, δήλωσε: «Τα μέλη του Guardian και του Observer έχουν την πλήρη υποστήριξη της NUJ καθώς αναλαμβάνουν αυτή τη σημαντική απεργιακή κινητοποίηση – την πρώτη για πάνω από 50 χρόνια.

Η ίδια πρόσθεσε: «Η μαζική ψήφος για τη λήψη αυτού του βήματος δείχνει την επιθυμία των δημοσιογράφων να αναδείξουν δημοσίως στους αναγνώστες και στους υπεύθυνους τις συλλογικές τους ανησυχίες για το μέλλον του τίτλου. Ο Observer κατέχει μια μοναδική και σημαντική θέση στη δημόσια ζωή και τα μέλη μας ενδιαφέρονται για το επόμενο κεφάλαιο στην ιστορία του».

Όπως γράφει ο Observer, δεξιοί και αριστεροί πολιτικοί, κοινωνικοί επιστήμονες, αναλυτές και σχολιαστές έσπευσαν να καταδικάσουν, να εξηγήσουν, να εκμεταλλευτούν και να δικαιολογήσουν την οργή και τη βία που ξέσπασε σε πολλές γαλλικές πόλεις μετά τον θανατηφόρο πυροβολισμό του Ναέλ, την προηγούμενη Τρίτη. Αλλά μερικές από τις πιο αποκαλυπτικές και διορατικές μαρτυρίες προήλθαν από την Κέντρα, κάτοικο του κτήματος Pablo Picasso στο προάστιο Ναντέρ του Παρισιού, κοντά στο σημείο όπου ο βορειοφρικανικής καταγωγής έφηβος σκοτώθηκε. Έχουν σημειωθεί 21 θανατηφόροι πυροβολισμοί της αστυνομίας από το 2020. Τα περισσότερα από τα θύματα ήταν μαύρης ή αραβικής καταγωγής.

«Για ώρες χθες το βράδυ, υπήρχαν νέοι παντού, σε πολλούς διαφορετικούς δρόμους», είπε η 40χρονη Κέντρα στην ανταποκρίτρια του Guardian, Ανζελίκ Χρυσάφης. «Πραγματικά πιστεύω ότι οι νέοι εδώ θεωρούν ότι βρίσκονται σε πόλεμο. Το βλέπουν ως πόλεμο ενάντια στο σύστημα. Δεν είναι μόνο εναντίον της αστυνομίας, αλλά προχωρά και παραπέρα, διαφορετικά δεν θα το βλέπαμε σε όλη τη Γαλλία. Δεν στοχοποιούνται μόνο η αστυνομία, αλλά και δημαρχεία και κτίρια… Υπάρχει μια πολιτική διάσταση, η αίσθηση ότι το σύστημα δεν λειτουργεί. Οι νέοι άνθρωποι αισθάνονται ότι υφίστανται διακρίσεις και αγνοούνται».

Ο θάνατος του Ναέλ αντανακλά ευρύτερα προβλήματα

Ο θάνατος του Ναέλ και η εμφάνιση ενός βίντεο που δείχνει τη στιγμή που πυροβολήθηκε σε απόσταση αναπνοής μέσα στο αυτοκίνητό του, είναι οδυνηρά για τη μητέρα, την οικογένεια και τους φίλους του. Ωστόσο, το γεγονός ότι αυτό δεν ήταν ένα μεμονωμένο περιστατικό, αλλά ένα περιστατικό που αντανακλά ευρύτερα προβλήματα στη γαλλική αστυνόμευση, τις φυλετικές σχέσεις και την κοινωνία πρέπει να είναι προφανές σε όλους. Με την ευρεία έννοια, ο θάνατος του 17χρονου έχει αναστήσει ενοχλητικά ερωτήματα σχετικά με τη δογματική επιμονή της Γαλλίας στη φυλετική αφομοίωση και τον ανεξιθρησκισμό. Μια ολοένα και πιο ποικιλόμορφη δημοκρατία, με τον μεταβαλλόμενο χαρακτήρα της βαθιά επηρεασμένη από το αποικιακό παρελθόν, εξακολουθεί να έχει και επίσημα αχρωματοψία.

Οι επιθετικές, μερικές φορές βάναυσες μέθοδοι που χρησιμοποιεί η βαριά οπλισμένη, κακομαθημένη γαλλική αστυνομία είναι ένα μακροχρόνιο πρόβλημα. Το θέμα επισημάνθηκε κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων των «κίτρινων γιλέκων» το 2018-19, όταν τραυματίστηκαν χιλιάδες διαδηλωτές (και πολλοί αξιωματικοί). Παρόμοιο πρόβλημα προέκυψε κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων για τη μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος φέτος. Οι οργανώσεις για τις πολιτικές ελευθερίες έχουν ασκήσει έντονη κριτική. Η εποπτική αρχή του ΟΗΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα επανέλαβε την περασμένη εβδομάδα, λέγοντας ότι ο πυροβολισμός του Ναέλ ήταν «μια στιγμή για τη [Γαλλία] για να αντιμετωπίσει σοβαρά τα βαθιά ζητήματα του ρατσισμού και των φυλετικών διακρίσεων στην επιβολή του νόμου».

Αποτυχία των πολιτικών τάξεων

Η αποτυχία των πολιτικών τάξεων της Γαλλίας να αντιμετωπίσουν αυτό το ζήτημα είναι ένας λόγος για τον οποίο πολλοί νέοι, ειδικά έγχρωμοι, πιστεύουν ότι βρίσκονται σε πόλεμο με το «σύστημα». Η εμπρηστική απάντηση ακροδεξιών πολιτικών όπως ο Ερίκ Ζεμούρ, ο οποίος μίλησε με όρους «εμφύλιου πολέμου» και «εξέγερσης», ήταν επαίσχυντη, τυπικά ρατσιστική. Ωστόσο, ο Εμμανουέλ Μακρόν, ο πρόεδρος της Γαλλίας, δεν βγαίνει από αυτό το πηγάδι. Φωτογραφήθηκε σε συναυλία του Έλτον Τζον ενώ το Παρίσι καιγόταν και κατηγορήθηκε για ανευθυνότητα. Προσπαθώντας να ανακτήσει τον έλεγχο, εξόργισε τα αστυνομικά συνδικάτα αποκαλώντας τον πυροβολισμό «ασυγχώρητο», παρόλο που οι εκκλήσεις του για την τήρηση του νόμου και της τάξης αγνοήθηκαν ευρέως.

Το ότι οι ηγέτες της αστυνομίας αισθάνονται δικαιωμένοι να περιγράψουν τους έφηβους ταραχοποιούς ως «παράσιτα» και «άγριες ορδές» είναι ενδεικτικό του επικίνδυνου, διαρκώς διευρυνόμενου χάσματος που χωρίζει τους «έχοντες» και τους «μη έχοντες» της Γαλλίας.

Η φτώχεια, τα προαστιακά κτήματα που μοιάζουν με γκέτο, η ανεργία, οι περιορισμένες ευκαιρίες ζωής και η κοινωνική αποξένωση είναι προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι νέοι σε πολλές ανεπτυγμένες χώρες, κυρίως στη Βρετανία. Όταν σε αυτό το ασταθές μείγμα προστίθεται ο χρόνιος, ανεξέλεγκτος θεσμικός ρατσισμός στο δικαστικό σύστημα, σε άλλες κρατικές δομές και στην κοινωνία γενικότερα, δεν είναι περίεργο να υπάρχουν ανεξέλεγκτες εκρήξεις. Αυτό που συμβαίνει στη Γαλλία είναι μια προειδοποίηση για όλους.

Κατά την έρευνα του EUobserver, οι ελληνικές εταιρείες έχουν πραγματοποιήσει περισσότερα από 1600 ταξίδια, με πλοία με 136 εκ. DWT — το 35% του συνόλου των 395 εκ. DWT παγκοσμίως.

• Ειδικότερα, η TMS Tankers, του Γιώργου Οικονόμου, πραγματοποίησε 11 ταξίδια μεταφέροντας περισσότερα 1 εκ. DWT.
• Η Minerva Marine του Ανδρέα Μαρτίνου, έκανε 13 ταξίδια από τη Ρωσία με χωρητικότητα 1,2 εκ. DWT.
• Η Avin International, που ελέγχεται από τον Βαρδή Βαρδινογιάννη, μετέφερε αργό πετρέλαιο 270.000 DWT μετά τις 5/12.

Πλοίο της εταιρείας του Ιωάννη Αλαφούζου, αναχώρησε από τη Ρωσία στις 3/1 με φορτίο αργού πετρελαίου με προορισμό την Τουρκία.

Λίγο νωρίτερα, πλοίο της Capital Ship Management, η οποία ελέγχεται από τον Ευάγγελο Μαρινάκη, έφυγε από τη Ρωσία με χιλιάδες τόνους αργού πετρελαίου για αδήλωτο προορισμό.

Μεταξύ της εισβολής στην Ουκρανία, σύμφωνα πάντα με το ίδιο δημοσίευμα, που ξεκίνησε στις 24 Φεβρουαρίου και στις 5 Ιανουαρίου, τα ευρωπαϊκά πλοία έχουν μεταφέρει συνολικά το ήμισυ όλων των θαλάσσιων αποστολών ορυκτών καυσίμων από τη Ρωσία.

Σημειώνεται επίσης ότι η κρατική ναυτιλιακή επιχείρηση της Ρωσίας «Sovcomflot» τελεί υπό διεθνείς κυρώσεις. Ωστόσο, για να συνεχίσει να εξάγει ορυκτά καύσιμα στην ΕΕ, η εταιρεία έχει μεταβιβάσει τη διαχείριση δεκάδων πλοίων της σε εταιρεία εγγεγραμμένη στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Η Ρωσία βασίζεται πλέον κυρίως σε αγορές που δεν υπόκεινται σε κυρώσεις για τις εξαγωγές ενέργειας, καθώς ο αριθμός των φορτίων που πήγαιναν στην Ευρώπη μειώθηκε το 2022. Ωστόσο, ο όγκος των παγκόσμιων εξαγωγών παρέμεινε σταθερός καθώς η Κίνα, η Ινδία και η Τουρκία εμφανίστηκαν ως αναπτυσσόμενες αγορές εισαγωγών.

Bloomberg: Αυξήθηκαν οι εξαγωγές από Ρωσία

Την ίδια στιγμή τα στοιχεία του Bloomberg σχετικά με τα φορτία δεξαμενόπλοιων δείχνουν ότι οι θαλάσσιες εξαγωγές αργού πετρελαίου από τη Ρωσία αυξήθηκαν την τελευταία εβδομάδα του Ιανουαρίου στο υψηλότερο επίπεδο από τον Ιούνιο του 2022.

• Μια πιθανή εξήγηση, αναφέρει το δημοσίευμα, θα μπορούσε να είναι μια προσπάθεια να αυξηθούν οι θαλάσσιες μεταφορές σε μια εποχή που η Γερμανία και η Πολωνία έχουν ουσιαστικά σταματήσει να αγοράζουν πετρέλαιο από αγωγούς.

Παρόλο που οι όγκοι εξαγωγών αυξάνονται από τα μέσα Δεκεμβρίου, τα ρωσικά πετρέλαια τύπου Urals εξακολουθούν να πωλούνται σε τιμή πολύ χαμηλότερη από το ανώτατο όριο και την τιμή του Brent. Η μέση τιμή ήταν 46,82 δολάρια το βαρέλι από τα μέσα Δεκεμβρίου έως τα μέσα Ιανουαρίου, σύμφωνα με το ρωσικό Υπουργείο Οικονομικών. Αυτό είναι περίπου 35 δολάρια φθηνότερα από τον Brent.

Ο Βλαντιμίρ Πούτιν υπέγραψε διάταγμα με το οποίο απαγορεύεται η προμήθεια ρωσικού πετρελαίου σε χώρες που έχουν ενταχθεί στο πλαφόν τιμών, καθώς και στο πλαίσιο οποιωνδήποτε συμβάσεων με χώρες στις οποίες αναφέρεται το πλαφόν.

• Η αμερικανική εφημερίδα The Washington Post πιστεύει ότι η ρωσική οικονομία πηγαίνει καλύτερα από ό,τι αναμενόταν. Το ισοζύγιο εξωτερικού εμπορίου «αυξήθηκε κατά το προηγούμενο έτος με τρόπο που θα σήμαινε μια χρονιά έκρηξης σε οποιαδήποτε κανονική εποχή».

«Είναι πιθανό, φυσικά, τα ρωσικά στοιχεία να είναι λανθασμένα. Αλλά πολλοί άνθρωποι που ζουν στη Ρωσία ή επισκέπτονται τη Ρωσία σημειώνουν ότι η ζωή συνεχίζεται περίπου κανονικά», αναλύει το δημοσίευμα τον αντίκτυπο των κυρώσεων στη Ρωσία.