Εξ΄ όσων είναι γνωστό ουδείς εκ των παραπάνω έλκει την καταγωγή του από κάποια πρώην ή νυν βασιλική οικογένεια, ως εκ τούτου το επώνυμό τους είναι τυχαίο και χάνεται στις ρίζες του οικογενειακού του δέντρου, άγνωστο πως.

Ως εκ τούτου, το “Βασιλιάς”, ή “Βασιληάς” υφίσταται ως ελληνικό επώνυμο και υπό την έννοια αυτή, ως προς τις ρητές προϋποθέσεις που θέτει ο νόμος Βενιζέλου του 1994 σχετικά με την απόκτηση ιθαγένειας, ο Παύλος και ο Νικόλαος Γλύξμπουργκ θα μπορούσαν να αιτηθούν την απόκτησή του, αφού προηγουμένως, όπερ και τυπικά εγένετο, ορκίζονταν πίστη στο Σύνταγμα και δεσμεύονταν ότι ουδεμία αξίωση έχουν που να αποκλίνει από το δημοψήφισμα του 1974. Θα μπορούσαν, όμως, πράγματι;

Ποιό Ληξιαρχείο, ποιός υπουργός Εσωτερικών και ποιά κυβέρνηση θα αποδέχονταν τα μέλη της πρώην βασιλικής οικογένειας των Γλύξμπουργκ να λάβουν το συγκεκριμένο επώνυμο (Παύλος Βασιλιάς, ή Βασιληάς), το οποίο αν και ελληνικότατο υποδηλώνει εμμέσως αλλα σαφώς την γαλαζοαίματη καταγωγή τους; Απίθανο…

Εάν, ωστόσο, επέλεγαν το ελληνικότατο “Έλληνας”; Πάλι, μία αναζήτηση στον τηλεφωνικό κατάλογο οδηγεί σε δύο αποτελέσματα.

Δύο άτομα με το ονοματεπώνυμο “Παύλος Έλληνας” ζουν, για παράδειγμα, στη Θεσσαλονίκη, κι ένας “Νικόλαος Έλληνας” στην Αττική. Ως προς αυτό το ονοματεπώνυμο, το Ληξιαρχείο Αθηνών θα είχε μάλλον δυσκολία στο να αποφασίσει, όμως το πιθανότερο είναι πως θα το έκανε δεκτό και ο κ. Θεόδωρος Λιβάνιος εξίσου δύσκολα θα το απέρριπτε. Στα αγγλικά, δε, τι πιό εύηχο από το “Paul Greek”.

Οι Γλύξμπουργκ, ωστόσο, δεν μπήκαν στον κόπο να διευρύνουν την φαντασία τους- προφανώς δεν είναι αυτή η δουλειά των …”διαδόχων”, αφού υπάρχει το σχετικό (βασιλικό) manual. Το ” De Grece”, ελληνιστί “Ντε Γκρές”, δεν αντιστοιχεί στο φυσιολογικό και αποδεκτό “Έλληνας” αλλά υποδηλώνει εκ πρώτης ανάγνωσης καταγωγή (από την Ελλάδα), όμως σε δεύτερη -και ορθή- ανάγνωση σημαίνει “Της Ελλάδα(ο)ς”. Κι αυτό πολλοί πιστεύουν πως υπονοεί τίτλο ευγενείας όπως κάθε ενεργός, εκπεσών, ή παρηκμασμένος γαλαζοαίματος ανά την Ευρώπη το πιστεύει.

Η πολιτική διάσταση

Ο υφυπουργός Εργασίας Κώστας Καραγκούνης, στη διάρκεια τηλεοπτικής συζήτησης στο MEGA, υποστήριξε ότι «από τη στιγμή που κάποιος πληροί τις προϋποθέσεις του νόμου, μπορεί να του δοθεί η ιθαγένεια. Τι θα μπορούσε να κάνει η κυβέρνηση, να μην την αποδώσει;». Και ο βουλευτής της Ν.Δ Δημήτρης Μαρκόπουλος εγκαλούσε (Action24) τις προάλλες όσους στέκονται μίζερα απέναντι σε μία οικογένεια που έχει γράψει την δική της ιστορία στον τόπο, προσπερνώντας τυχόν εξηγήσεις σχετικά με το τι είδους “ιστορία” είναι αυτή.

Η κυβέρνηση ποντάρει στη λήθη, τόνισε ο εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ Γιώργος Καραμέρος (Open). «Θέτω ένα ρητορικό ερώτημα» είπε και συνέχισε: «Ξέρετε πολλούς Έλληνες οι οποίοι να έχουν δύο συνθετικά στο επώνυμό τους; Κανένας δεν υπάρχει. Μέσα σε μία μέρα, ενώ περιμένουν χιλιάδες οικογένειες 10, 20, 30 χρόνια για την ιθαγένεια και πληρούν τις προϋποθέσεις, εδώ υπήρξε μια επιλογή πολιτική. Δεν ήταν μια τυπική διαδικασία και μάλιστα δόθηκε πολιτικό περιεχόμενο. Εδώ ποντάρει στη λήθη η κυβέρνηση Μητσοτάκη και η Νέα Δημοκρατία. Σου λέει «το τι έγινε πριν το 74 θα το έχουν ξεχάσει οι νεότερες γενιές». Θα πρέπει να ξέρουν οι νεότεροι άνθρωποι ότι αυτό που παρακολουθούν σαν να είναι το Crown, σαν να είναι η Κέιτ Μίντλετον, στην Ελλάδα έχει κοστίσει σε πολύ σκοτεινές εποχές για τη δημοκρατία, με πολύ φτώχεια, πολύ διχασμό και εθνικές καταστροφές. Αλλά αυτά όσοι είναι κάτω από 45 ετών δεν τα πολυθυμούνται. Έτσι εκτιμά η κυβέρνηση. Εκεί ποντάρει ο κύριος Μητσοτάκης και η Νέα Δημοκρατία».

«Μέσα στην ίδια βδομάδα η Νέα Δημοκρατία στηρίχθηκε κατά την ψήφιση του προϋπολογισμού από τρεις πρώην βουλευτές του νεοναζιστικού μορφώματος των Σπαρτιατών, απέδωσε ιθαγένεια με επώνυμο που εμπεριέχει εθνικό προσδιορισμό στην τέως βασιλική οικογένεια και δέχθηκε πίσω στις τάξεις της τον βουλευτή Λευτέρη Αυγενάκη που είχε προπηλακίσει υπάλληλο του αεροδρομίου και για τον οποίον ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης ήταν κατηγορηματικός ότι “θα ήταν αδιανόητο ένας άνθρωπος με τέτοια συμπεριφορά να συνεχίσει να πολιτεύεται υπό τη σημαία της Νέας Δημοκρατίας”», επεσήμανε ο εκπρόσωπος Τύπου του ΠΑΣΟΚ Κώστας Τσουκαλάς.

Πιθανώς όλα αυτά να συνιστούν υπερβολές της αντιπολίτευσης στην προσπάθεια να ασκηθεί κριτική στην κυβέρνηση για οτιδήποτε. Οι δημοσκόποι, μάλιστα, λένε πως το ποσοστό των νοσταλγών της βασιλείας δεν υπερβαίνει το 1-2% και είναι αλήθεια πως ουδείς σοβαρός θεωρεί ότι υπάρχει πιθανότητα παλινόρθωσης. Ένα (νέο) κόμμα Βασιλοφρόνων δεν θα είχε καμία τύχη, θεωρούν οι εκλογολόγοι, από την άλλη, ωστόσο, σε ένα τόσο ρευστό και ευμετάβλητο πολιτικό τοπίο ακόμα και οι δύο ποσοστιαίες μονάδες δεν είναι αμελητέες. Σε συνδυασμό, δε, με άλλες παραμέτρους ίσως αποδειχθούν πολύτιμες. Εάν, δε, λάβει κανείς υπόψη του τον θυμό σημαντικής μερίδας δεξιών ψηφοφόρων για το άνοιγμα του πρωθυπουργού προς το κέντρο και τους “δικαιωματιστές”, όπως θα έλεγε ο Αντώνης Σαμαράς, με το νόμο για τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών, μία κατάδυση στο βάθος της ιστορίας και των “ιερών” του δεξιού ακροατηρίου ίσως να μην είναι άχρηστη.

Η παρέμβαση Αλιβιζάτου

Κατά περίεργο τρόπο, οι συνταγματολόγοι δεν έδωσαν το παρών τις προηγούμενες μέρες που το θέμα προκάλεσε πολιτική αντιπαράθεση. Θα είχε, μάλιστα, ιδιαίτερο ενδιαφέρον εάν είχε εκφέρει άποψη σχετικά ο επιστημονικά και συνταγματικά άρτιος Ευάγγελος Βενιζέλος, ως (και) “πατέρας” του νόμου περί ιθαγένειας. Δεν το έπραξε μέχρι τώρα, ζυγίζοντας μάλλον τις προτεραιότητές του. Το έκανε, όμως, ο επίσης πολύ γνωστός καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου Νίκος Αλιβιζάτος.

Συγκεκριμένα, σε άρθρο γνώμης στην εφημερίδα «Καθημερινή» γράφει: «Το «de Grèce» ή «ντε Γκρες» που, σύµφωνα µε το ρεπορτάζ των εφηµερίδων, δήλωσαν ως επώνυµο οι ενδιαφερόµενοι, δεν είναι βέβαια κανονικό επώνυµο. Είναι δηλωτικό τόπου καταγωγής. Ως τέτοιο όµως το «ντε Γκρες» –δηλαδή «της Ελλάδος» και µάλιστα µε κενό ανάµεσα στις δυο λέξεις, κατά το γαλλικό de ή το γερµανικό von– το εν λόγω «επώνυµο» δεν προσδιορίζει, ούτε µπορεί να προσδιορίσει την ταυτότητα των συγκεκριµένων προσώπων, όπως θα έπρεπε.

∆ιότι χιλιάδες συµπατριώτες µας µε το όνοµα Παύλος ή Νικόλαος, θα µπορούσαν, επικαλούµενοι την αρχή της ισότητας, να διεκδικήσουν αντί άλλου επωνύµου το «της Ελλάδος» (ή «της Ηλείας», ή «της Καρδίτσας») και να το χρησιµοποιήσουν, προκαλώντας αληθινό χάος στις συναλλαγές. Από αυτή την άποψη, η αίτηση των ανωτέρω δεν πληροί, κατά τη γνώµη µου, τις προϋποθέσεις του ν. 2215/1994, ο οποίος ζητεί από αυτούς να δηλώσουν επώνυµο της επιλογής τους και όχι κάτι που δεν µοιάζει καν µε επώνυµο».

Ο κ. Αλιβιζάτος, σημειώνει πως: «Το κυριότερο, ωστόσο, είναι ότι το Σύνταγµα δεν απαγορεύει µόνο την απονοµή τίτλων ευγενείας, αλλά και τίτλων «διάκρισης» (άρθρο 4 παρ. 7). ∆εν συνιστά όµως κατ’ εξοχήν διάκριση η χρήση από έναν Ελληνα πολίτη, αντί επωνύµου, του δηλωτικού του τόπου καταγωγής του, όπως έκαναν παλαιότερα οι βασιλείς και, γενικότερα, οι ευγενείς;

Με όλο τον σεβασµό, λοιπόν, υποβάλλω τις παρατηρήσεις αυτές στον υπουργό Εσωτερικών, στον οποίο ανήκει ο τελευταίος λόγος, εν προκειµένω. Ως παλαιό µαθητή µάλιστα του Ηλία Νικολακόπουλου και, ως εκ τούτου, καλό γνώστη της νεότερης ιστορίας µας, θα του συνιστούσα και κάτι ακόµη: να θυµηθεί τον Τιµολέοντα Φιλήµονα, τον γνωστό δηµοσιογράφο, πολιτικό και διανοούµενο, ο οποίος, το 1868, είχε αντιταχθεί στην απονοµή του τίτλου του «δούκα της Σπάρτης» στον µετέπειτα βασιλιά Κωνσταντίνο. Γιατί; ∆ιότι το απαγόρευε ήδη από τότε ρητά το Σύνταγµα».

Ταυτόχρονα απευθύνει μια προτροπή προς τους Γλύξμπουργκ: «Οσο για τους άµεσα ενδιαφερόµενους, θα τους προέτρεπα να χρησιµοποιήσουν ως επώνυµο το πολύ συγγενές «∆εγρές» ή, ακόµη, σωστότερα «∆αγρές», δανειζόµενοι το επώνυµο ενός γνωστού πολιτικού του 19ου αιώνα: του Κωνσταντίνου ∆αγρέ (1821-1898), επανειληµµένα βουλευτή Μεσσηνίας, ο οποίος καταγόταν από το χωριό Βρωµόβρυση της Αλφείας».

Το Μαξίμου δια του κυβερνητικού εκπροσώπου, Παύλου Μαρινάκη, κινήθηκε στη γραμμή πως η Δημοκρατία είναι ισχυρή και μπορεί να προστατεύσει τον εαυτό της. Ενώ επικαλέστηκε το νόμο 2215 του 1994, που έθετε τρεις προϋποθέσεις για την ανάκτηση της ελληνικής ιθαγένειας από τα μέλη της τέως βασιλικής οικογένειας. Μεταξύ των οποίων τη ρητή αναγνώριση του αμετάβλητου πολιτεύματος της χώρας και η παραίτηση από οποιαδήποτε αξιώση.

Οι δέκα Γλύξμπουργκ λοιπόν επέλεξαν το επίθετο “Ντε Γκρες”, το οποίο σαφώς παραπέμπει σε τίτλο ευγενείας και δείχνει την εμμονή τους με τον τίτλο, τον οποίο ο ελληνικός λαός τους αφαίρεσε με το δημοψήφισμα που διεξήγαγε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής το 1974.

Ευλόγως αυτοί που εκφράζουν ενστάσεις διατυπώνουν το ερώτημα κατά πόσον είναι ειλικρινής η δήλωση των μελών της τέως βασιλικής οικογένειας πως αναγνωρίζουν την πολιτειακή κατάσταση της χώρας, χωρίς να μπορούν ασφαλώς να αμφισβητήσουν αλλά βάζοντας -κάποιοι λένε- πολιτική παρακαταθήκη με…. “γαλαζοαίματο” αέρα.

Απαντώντας ο Βαγγέλης Μαρινάκης ανέφερε:

«Το πολίτευμά μας είναι πολύ ισχυρό και το αποδεικνύει και αυτή η εξέλιξη και ξέρει να προστατεύει τον εαυτό του και η δημοκρατία μας, το πολίτευμά μας. Εφαρμόστηκε ένας νόμος του 1994, χωρίς καμία παρέκκλιση από το κείμενο του νόμου, χωρίς καμία παρέκκλιση του νόμου , χωρίς κανέναν αστερίσκο, χωρίς καμία ειδική μεταχείριση για τους ανθρώπους αυτούς, αποδέχονται το πολίτευμα της χώρας, το πολίτευμα 50 ετών, μια δημοκρατία η οποία είναι η πιο σταθερή η πιο στέρεη στην ιστορία της χώρας μας αυτά τα 50 χρόνια. Δεν έχουν την οποιαδήποτε διεκδίκηση που απορρέει από τη προηγούμενη κατάσταση. Και εφαρμόστηκε ο νόμος μιας προεδρευομένης Δημοκρατίας, η οποία κέρδισε πολλέςμάχεςς σε πολλά δύσκολα χρόνια αποδεικνύεται ανθεκτική, αφήνει στο παρελθόν κόντρες και έριδες του παρελθόντος και βγαίνει δικαιωμένη. Και αντί αυτό να το αναγνωρίσουμε, είτε μιλάνε άλλοι για δεξιά στροφή, δεξιά στροφή επειδή εφαρμόστηκε ένας νόμος του 1994. Κάποιοι άλλοι μιλάνε για υποχώρηση του πολιτεύματος, ενώ η οικογένεια αυτή αποδέχθηκε τους κανόνες αυτού του πολιτεύματος. Μιλάμε για άνευ ουσίας, άνευ βάσης αιτιάσεις που τις λένε κάποιοι μόνο για να τις πουν. Δεν βρίσκω κανένα υπονοούμενο στο «Ντε Γκρες», είναι κάτι το οποίο είναι απολύτως σύνομμο, εφαρμόστηκε ένας νόμος και πολύ καλώς εφαρμόστηκε, υπάρχουν διαδικασίες για την κτήση ιθαγένειας, εδώ είναι μια ειδική κατάσταση που ρυθμίστηκε το 1994, υπάρχει μια άλλη διαδικασία που ακολουθούν για παράδειγμα παιδιά μεταναστών. Η αντιπολίτευση ψάχνει να βρει συνεχώς δράκους σε παραμύθια γιατί δεν μπορεί να έχει θετικό αφήγημα».

Από το ΠΑΣΟΚ στο θέμα του επωνύμου της οικογένειας του Κωνσταντίνου αναφέρθηκε τόσο ο εκπρόσωπος τύπου του κόμματος Κώστας Τσουκαλάς, όσο και οι βουλευτές Μιχάλης Κατρίνης και Παναγιώτης Δουδωνής.

Ο Κώστας Τσουκαλάς μιλώντας στο Action 24 ανέφερε: «Στο νόμο 2215/1994 αναφέρεται ρητά πως η ιθαγένεια της οικογένειας Γλύξμπουργκ, η οποία συνδεόταν με την βασιλική τους ιδιότητα, χάθηκε μαζί με την ιδιότητα αυτή. Ενώ, για να είμαστε ακριβείς, μέσα σε αυτό το κείμενο αναφέρεται παντού ως η “οικογένεια του Κωνσταντίνου Γλύξμπουργκ”. Εδώ λοιπόν, υπάρχει ένα πλαίσιο που υπαγορεύει να παραιτηθούν από κάθε διεκδίκηση και να αναγνωρίσουν την οριστική λύση του πολιτειακού ζητήματος. Σύμφωνα με τον νόμο “η οικογένεια του αιτούντα ήταν χωρίς καμία άλλη αμφιβολία αλλογενής” τότε είναι επόμενο να μη μπορεί να λέγεται “Ντε Γκρες” και σε άλλο σημείο, στο άρθρο 4 του νόμου 2215/1994, αναφέρεται χαρακτηριστικά πως “μέσα θα απορρίπτονται ως απαράδεκτα, αν ο διάδικος τα χρησιμοποιεί για τον προσδιορισμό της ταυτότητας του με παλιούς τίτλους ευγενείας ή την ονομασία πολιτειακού αξιώματος που κατείχε ή άλλα συναφή”».

Ο κ. Τσουκαλάς ανέφερε ότι «ως ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής δεν αμφισβητούμε το υφιστάμενο νομικό πλαίσιο». «Εμείς αυτό που λέμε», σημείωσε, «είναι ότι η επιλογή του επιθέτου “Ντε Γκρες” ή “Ντε Γκρέτσια” στην ουσία έρχεται σε αντίφαση με αυτά που ορίζει ο προαναφερθείς νόμος ως προς τις παραιτήσεις από διεκδικήσεις. Όταν λένε ότι παραιτούνται από τον τίτλο και κάθε μελλοντική διεκδίκηση αυτού και ταυτόχρονα επιλέγουν το συγκεκριμένο επίθετο, τότε αφήνουν να δημιουργούνται συνειρμοί. Στην Ελλάδα άλλωστε δεν νομίζω ότι υπάρχουν πολλά επίθετα με την λέξη “Ντε’». «Εκτιμώ πως αυτό δεν πρέπει να γίνει και θεωρώ ότι υπάρχουν βάσιμες ερμηνευτικές του νόμου αμφιβολίες για το εάν αυτό αντίκειται στο πνεύμα της διάταξης», είπε και αναρωτήθηκε «αν σε περίπτωση λήψης της ιθαγένειας, μέλη της πρώην βασιλικής οικογένειας, πρόκειται να συμπεριληφθούν όπως γράφεται σε διάφορα site στο ψηφοδέλτιο της ΝΔ». «Η ΝΔ να ενημερώσει τον ελληνικό λαό αν προτίθεται να συμπεριλάβει μέλη της πρώην βασιλικής οικογένειας στα ψηφοδέλτια της», σχολίασε.

Ο Μιχάλης Κατρίνης ανέφερε πως «προφανώς θα πρέπει να τηρηθεί η νομοθεσία, αλλά αν υπάρχουν ονόματα τα οποία είναι έμμεση μη αποδοχή του υπάρχοντος πολιτικού και πολιτικού καθεστώτος εγείρεται ζήτημα».

Ο Παναγιώτης Δουδωνής μιλώντας χθες στον Alpha είχε πει ότι «επίθετα τα οποία συνιστούν έμμεση μη αναγνώριση του υπάρχοντος πολιτειακού καθεστώτος δε μπορούν να γίνουν κατά τον νόμο αποδεκτά. Το «de Grecia» εγείρει ζητήματα. Και επιπλέον στον νόμο 2215/1994 αναφέρεται το όνομά του εκλιπόντος τέως βασιλιά ως Γλύξμπουργκ».

Μιλώντας στον ΣΚΑΪ σήμερα το πρωί ανέφερε: Καταρχάς ένα στοιχείο είναι ότι εφαρμόστηκε ένας νόμος του ΠΑΣΟΚ ο οποίος όταν ψηφίστηκε η ΝΔ είχε αποχωρήσει από τη Βουλή. Εκανε μια δήλωση η οικογένεια ότι αποδέχεται το υπάρχον πολιτειακό καθεστώς. Απο την άλλη το επίθετο, η πρακτική σε σχέση με τις πρώην βασιλικές οικογένειες είναι να παίρνουν το επώνυμο του βασιλικού τους Οίκου. Αυτό συμβαίνει και με τις οικογένειες της βασιλικής οικογένειας της Αγγλίας Μαουντμπάτεν-Γουίνδσορ λέγονται. Αρα σε σχέση με το Ντε Γκρες εγείρονται κάποια ερωτήματα, ως προς το συμβαδίζει αυτό με την αναγνώρισει τοου πολιτειακού καθεστώτος. Εγώ δεν μίλησε για κίνδυνο αλλά λέω ότι όταν πας να εφαρμόσεις έναν νόμο, τον εφαρμόζεις και στον τύπο και στο περιεχόμενο. Οταν λες αποδέχομαι κανονικά το πολιτειακό καθεστώς, το επώνυμό σου πρέπει να είναι τέτοιο που να δηλώνει αποδοχή».

Σε ότι αφορά την αποδοχή του πολιτεύματος είπε ότι είναι ένα θετικό γεγονός που δικαιώνει το νόμο. «Το επώνυμο απο μόνο του εγείρει ζητήματα». Και πρόσθεσε: «Η αποδοχή του επωνύμου είναι θέμα του υπ. Εσωτερικών. Και η ΝΔ προφανώς θέλει να κλείσει το μάτι και σε ένα άλλο ακροατήριο. Κάνει μια στροφή στα Δεξιά. Το Ντε Γκρες εγείρει κάποια ζητήματα. Είναι η προσωπική μου θέση ως συνταγματολόγου. Ο νόμος αναφέρει το επίθετο του εκλιπόντος τέως βασιλιά ως Γλύξμπουργκ. Ολα τα μέλη των βασιλικών οικογενειών, έχουν το όνομα του Οίκου τους. Πώς εμείς καταλήξαμε να έχουν το όνομα της χώρας μας είναι προς προβληματισμό. Καταλαβαίνω ότι ο κ. Μητσοτάκης θέλει να αγκαλιάσει ένα κοινό, που κινείται προς τον βασιλικό χώρο…».

Ο ΣΥΡΙΖΑ σε ανακοίνωσή του ανέφερε χθες:

«Το θέμα της ιθαγένειας σε μέλη της τέως βασιλικής οικογένειας θα μπορούσε να είναι απολύτως τυπικό.

Η επιλογή όμως του επωνύμου «Ντε Γκρες», δηλαδή «της Ελλάδος», σύμφωνα με όσα βλέπουν το φως της δημοσιότητας, είναι προβληματική.

Η ελληνική έννομη τάξη δεν αναγνωρίζει «τίτλους ευγενείας» κάτι που επιχειρείται να υπονοηθεί υπόγεια μέσω του συγκεκριμένου επιθέτου.

Άλλωστε, το πολιτειακό έχει λυθεί οριστικά & αμετάκλητα το 1974.

Όταν στις μέρες μας, χιλιάδες άνθρωποι, που ζουν με τις οικογένειές τους και εργάζονται για δεκαετίες στην Ελλάδα, βρίσκουν μπροστά τους παράλογα και άδικα εμπόδια για να πολιτογραφηθούν με νόμους της κυβέρνησης, η ΝΔ επικεντρώνεται στην κτήση ιθαγένειας για την τέως βασιλική οικογένεια, κλείνοντας το μάτι στο ακροδεξιό ακροατήριο».

Επικριτικά ήταν και τα σχόλια της εφημερίδας του ΣΥΡΙΖΑ «Αυγή», η οποία σε δημοσίευμα με τίτλο «Ο Παύλος ο Ντεγκρές σε ταληράκια», αναφέρει, μεταξύ άλλων:

«Το επώνυμό είναι ένα πρόβλημα. Διότι «Παύλος Ντε Γκρες» σημαίνει «Παύλος της Ελλάδας» και αυτό παραπέμπει σε τίτλο ευγενείας τον οποίο δεν έχουν. Οι τίτλοι ευγενείας έχουν καταργηθεί και το να παριστάνει κάποιος ότι συνεχίζει να τον έχει – όπως και το να παριστάνουν κάποιοι άλλοι ότι του το αναγνωρίζουν – είναι όντως πρόβλημα.

Γιατί δημιουργεί την εντύπωση ότι προσπαθεί να κρατήσει το θέμα ανοιχτό. Και συνεπώς ότι η πίστη στο Σύνταγμα ήταν υποκριτική. Και ότι η πολιτογράφηση γίνεται ακριβώς για να ανοίξει το θέμα. Και όχι για να κλείσει».

Η Αφροδίτη Λατινοπούλου αναφέρθηκε στο θέμα με ειρωνική διάθεση σχολιάζοντας σχετικό δημοσίευμα ως εξής:

«Με μια απλή αίτηση ασύλου σε 3 ημέρες θα την είχαν λάβει την ιθαγένεια. Θα τους έδιναν και δώρο διαμονή και σίτιση με την ευγενική χορηγία της κας Βούλτεψη».

Ράνια Τραγόμαλλου

Στο 84,2% σκαρφαλώνει η συσπείρωση του ΠΑΣΟΚ ενώ ο  Νίκος Ανδρουλάκης  καταγράφεται ως ο δημοφιλέστερος πολιτικός αρχηγός στην δημοσκόπηση της Metron Analysis, με ποσοστό 44% και ενισχυμένος κατά μια μονάδα.  Στην Χαριλάου Τρικούπη εκφράζουν τόσο την πεποίθηση ότι η  στρατηγική τους αποδίδει, όσο και την βεβαιότητα ότι η πίεση στην κυβέρνηση εντός και εκτός Βουλής θα συνεχιστεί.  

Στον απολογισμό του τελευταίου διμήνου, μάλιστα, η Χαριλάου Τρικούπη «βλέπει»,  το ΠΑΣΟΚ να ορίζει την πολιτική ατζέντα, να αναδεικνύει την αβελτηρία και την αποτυχία της κυβέρνησης, να συνδέεται με κοινωνικές ομάδες και να υπογραμμίζει την εναλλακτική  πρόταση του.

 “Έχουμε  κατακτήσει πολιτικό έδαφος με πρόγραμμα, υπευθυνότητα και  κυβερνητική προοπτική”, υπογραμμίζουν κομματικές πηγές, με τον Νίκο Ανδρουλάκη στην εσωτερική πολιτική σκηνή να συνεχίζει τη μάχη εναντίον της ΝΔ.

Τα “πηγαδάκια” με τον Πέδρο Σαντσεθ και τον Αντόνιο Κόστα

Εκτός συνόρων, πρώτη φορά ως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, μετείχε  στην χθεσινή  προσύνοδο του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος.  Στο περιθώριο των εργασιών είχε εγκάρδια συζήτηση με τον Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Αντόνιο Κόστα, τον Πρωθυπουργό της Ισπανίας Πέδρο Σάντσεθ, τον Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος Στέφαν Λέβεν και την επικεφαλής της ευρωομάδας των Σοσιαλιστών και Δημοκρατών Ιράτσε Γκαρσία Πέρεθ. Μάλιστα το κοινό πηγαδάκι τους έγινε η κεντρική φωτογραφία που ανήρτησε  το PES στους λογαριασμούς του στα social media.  

Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ δέχθηκε τα συγχαρητήρια για την επανεκλογή του ενώ σύμφωνα με πηγές του κόμματος έκανε “θετική εντύπωση” η τροπολογία για τις τράπεζες και η “πίεση  που ασκήθηκε στην κυβέρνηση να πάρει μέτρα”. Αυτό επισημάνθηκε σχετικώς και στο newsletter των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών.  Ο Νίκος Ανδρουλάκης στην προσύνοδο, ζήτησε την ανάληψη πρωτοβουλιών  με φόντο τις εξελίξεις στην Συρία, λέγοντας χαρακτηριστικά οτι “ πρέπει οι πρωτοβουλίες να διαδεχτούν την αμηχανία”. Με επεφρασμένο τον  προβληματισμό του για τον πρωταγωνιστικό ρόλο της Τουρκίας στην περιοχή, επανέλαβε ότι η ελληνική διπλωματία οφείλει να εργαστεί μεθοδικά και να αποτρέψει το σενάριοοριοθέτησης ΑΟΖ μεταξύ Συρίας-Τουρκίας στα πρότυπα του παράνομου τουρκολιβυκού συμφώνου. 

🔵Γ. Νικητιάδης: «Κακώς ο Λιβάνιος υπέγραψε την απόφαση, δεν θα έπρεπε το επώνυμο της οικογένειας να είναι ελληνικό;»

Δείτε καθημερινά στις 21:00 την εκπομπή #ΗΕπόμενηΜέρα με τον @serkot65 στο #Action24. pic.twitter.com/vD1yLxH3Qs

— Action24 (@action24tv) December 19, 2024

Κ. Τσουκαλάς: “Το επώνυμο “Ντε Γκρες” δημιουργεί συνειρμούς”

Στο εσωτερική δημόσια συζήτηση, το ΠΑΣΟΚ εξέφρασε  τον προβληματισμό του για το  επίθετο “Ντε Γκρες”, που επέλεξαν τα 10 μέλη της  τέως βασιλικής οικογένειας  που πήραν την ελληνική ιθαγένεια.  “Δεν αμφισβητούμε το υφιστάμενο νομικό πλαίσιο» ξεκαθάρισε ο  Εκπρόσωπος Τύπου Κώστας Τσουκαλάς, ωστόσο επεσήμανε  ότι  η επιλογή του επιθέτου “έρχεται σε αντίφαση με αυτά που ορίζει ο προαναφερθείς νόμος ως προς τις παραιτήσεις από διεκδικήσεις. Όταν λένε ότι παραιτούνται από τον τίτλο και κάθε μελλοντική διεκδίκηση αυτού και ταυτόχρονα επιλέγουν το συγκεκριμένο επίθετο, τότε αφήνουν να δημιουργούνται συνειρμοί”.  

🔵Μ. Ζαμπάρας –@MiltosZamparas: «Το επίθετο αυτό είναι προβληματικό, προσβάλλει μεγάλο μέρος της κοινωνίας»

Δείτε καθημερινά στις 21:00 την εκπομπή #ΗΕπόμενηΜέρα με τον @serkot65 στο #Action24. pic.twitter.com/gzvJB8gYYQ

— Action24 (@action24tv) December 19, 2024

ΣΥΡΙΖΑ: “Προβληματική η επιλογή του επωνύμου”

Για το ζήτημα αυτό τοποθετήθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ επισημαίνοντας πως “το θέμα της ιθαγένειας σε μέλη της τέως βασιλικής οικογένειας θα μπορούσε να είναι απολύτως τυπικό. Η επιλογή όμως του επωνύμου “Ντε Γκρες”, δηλαδή “της Ελλάδος”, σύμφωνα με όσα βλέπουν το φως της δημοσιότητας, είναι προβληματική”. Όπως αναφέρει η ανακοίνωση του κόμματος “η ελληνική έννομη τάξη δεν αναγνωρίζει “τίτλους ευγενείας” κάτι που επιχειρείται να υπονοηθεί υπόγεια μέσω του συγκεκριμένου επιθέτου» .