Ειδικότερα αφορμή για τη απάντηση του μέλους της κυβέρνησης στη συνέντευξη που έδωσε ο κ. Τσίπρας στην ιστοσελίδα in.gr ήταν η αναφορά του πως η ηγεσία της Δικαιοσύνης «χειραγωγείται από την κυβέρνηση, επειδή διορίζεται από αυτήν».

Ο υπουργός στην απάντησή του αναφέρθηκε μεταξύ άλλων στον νόμο Παρασκευόπουλου του 2015, τονίζοντας πως αποτέλεσε «εντολή Τσίπρα» και ότι είχε ως αποτέλεσμα την αποφυλάκιση  δολοφόνων, βιαστών, παιδοβιαστών, ληστών, εμπόρων ναρκωτικών και χιλιάδων άλλων κατάδικων οι οποίοι βγαίνοντας από την φυλακή, σε ποσοστό 80% επέστρεψαν στην βαριά εγκληματικότητα εναντίον της ελληνικής κοινωνίας.

Παράλληλα, στράφηκε κατά του κ. Τσίπρα και για την υπόθεση Novartis καθώς και για τις τηλεοπτικές άδειες. «Η τελευταία ωμή παρέμβαση του Αλέξη Τσίπρα στη Δικαιοσύνη, ήταν όταν παρέτεινε τη λειτουργία της Βουλής λίγο πριν τις εκλογές του 2019 που ο ίδιος ανήγγειλε, προκειμένου να ψηφιστούν σε μία μέρα, περισσότερα από 1.100 άρθρα στον Ποινικό Κώδικα και στον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας» ανέφερε χαρακτηριστικά.

Αναλυτικά η ανάρτηση Φλωρίδη:

«Τσίπρας και Δικαιοσύνη

Μετά από όσα διέπραξε ως Πρωθυπουργός ο Α. Τσίπρας, θα έλεγε κάποιος ότι ήταν λογικό να απέφευγε κάθε αναφορά στη Δικαιοσύνη, όπως ο διάβολος το λιβάνι!

Διάλεξε όμως να ξεκινήσει την Αυγουστιάτικη συνέντευξή του στο in.gr, με επίθεση στην Δικαιοσύνη, η «ηγεσία της οποίας χειραγωγείται από την Κυβέρνηση, επειδή διορίζεται από αυτήν», όπως τονίζει. Ας θυμηθούμε λοιπόν τα πεπραγμένα αυτής της Κυβέρνησης όσον αφορά την εκλογή της Ηγεσίας της Δικαιοσύνης και την «χειραγώγησή της».

Το 2024, η Κυβέρνηση του Κ. Μητσοτάκη, ψήφισε νόμο (ν. 5123/2024, άρθρο 27), με τον οποίο για πρώτη φορά στην ιστορία του νέου Ελληνικού Κράτους, οι Ολομέλειες των Ανωτάτων Δικαστηρίων της χώρας, συνέρχονται και ψηφίζουν σε μυστική ψηφοφορία τους Δικαστές που θεωρούν ότι πρέπει να ηγηθούν των Ανωτάτων Δικαστηρίων (Συμβουλίου της Επικρατείας, Αρείου Πάγου και Ελεγκτικού Συνεδρίου).

Ο νόμος αυτός οδήγησε στο να αφαιρεθεί οριστικά από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η μόνιμη εδώ και πολλά χρόνια, σύσταση προς τη χώρα μας, για τον τρόπο επιλογής των ηγεσιών των Ανωτάτων Δικαστηρίων, ενώ χαιρετίστηκε από τις Ενώσεις Δικαστών και Εισαγγελέων και από την Ολομέλεια των Δικηγορικών Συλλόγων.

Φέτος, ήταν η δεύτερη χρονιά εφαρμογής του νόμου αυτού.

Η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου συνήλθε σε συνεδρίαση και με μυστική ψηφοφορία κατέληξε στην πρότασή της για τον Πρόεδρο και των Εισαγγελέα του Ανωτάτου Δικαστηρίου.

Στη συνέχεια η διάσκεψη των Προέδρων της Βουλής των Ελλήνων, με μυστική ψηφοφορία, διαμόρφωσε τη δική της πρόταση, η οποία ήταν όμοια με την πρόταση των Δικαστών.

Το Υπουργικό Συμβούλιο, επέλεξε ως Πρόεδρο και Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, αυτούς που ήρθαν ΠΡΩΤΟΙ στην ψηφοφορία των Δικαστών και την όμοια ψηφοφορία της Βουλής.

Η ίδια διαδικασία ακολουθήθηκε για την επιλογή του Γενικού Επιτρόπου των Τακτικών Διοικητικών Δικαστηρίων και του Γενικού Επιτρόπου του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Το Υπουργικό Συμβούλιου επέλεξε τους ΠΡΩΤΟΥΣ, δηλαδή αυτούς που ψήφισαν οι Δικαστές.

Το ίδιο έγινε και για τους Αντιπροέδρους του Συμβουλίου της Επικρατείας και του Αρείου Πάγου. Άρα, στην πραγματικότητα, η Κυβέρνηση επικύρωσε τις αποφάσεις πρωτίστως των Δικαστών και της Βουλής.

Ένα χρόνιο αίτημα των Δικαστών και εν γένει του νομικού κόσμου, έγινε αποδεκτό στην πράξη από αυτήν την κυβέρνηση.

Αυτά, βέβαια, είναι ψιλά γράμματα για τον Α. Τσίπρα, που κυβερνώντας 4,5 χρόνια, ούτε καν του πέρασε από το μυαλό, ότι μπορούσε να τα κάνει.

Αντίθετα, τον Φεβρουάριο του 2020, μερικούς μήνες μετά από την ήττα του στις εκλογές του 2019, το μόνο που βρήκε να πει ήταν ότι η «δεύτερη φορά αριστερά στην κυβέρνηση, εκτός από την εκτελεστική εξουσία, θα ελέγξει και τη Δικαστική (οι περίφημοι αρμοί της εξουσίας)». Κάτι που ανέλαβε να επεξηγήσει ο Πολάκης λέγοντας ότι «θα διώξουμε τους Δικαστές και θα κάνουμε μια δική μας Σχολή Δικαστών (για να βάλουμε φυλακή τους αντιπάλους μας, όπως είχε πει το 2018)».

Η σχέση του Α. Τσίπρα με τη Δικαιοσύνη, σημαδεύτηκε ανεξίτηλα όταν τέσσερις μόλις μήνες μετά την ανάληψη της διακυβέρνησης με συνεταίρο τον Π. Καμμένο, τον Απρίλιο του 2015, έφερε στην Βουλή τον περιβόητο «νόμο Παρασκευόπουλου», (που ατυχώς χρεώνεται μόνο στον κ. Παρασκευόπουλο, ενώ ήταν εντολή Τσίπρα), με τον οποίο αποφυλακίστηκαν δολοφόνοι, βιαστές, παιδοβιαστές, ληστές, έμποροι ναρκωτικών και χιλιάδες άλλοι κατάδικοι, οι οποίοι βγαίνοντας από την φυλακή, σε ποσοστό 80% επέστρεψαν στην βαριά εγκληματικότητα εναντίον της ελληνικής κοινωνίας.

Η συνέχεια δόθηκε με την οργάνωση της σκευωρίας Novartis, με την οποία επιχειρήθηκε να οδηγηθούν στη φυλακή οι κορυφαίοι πολιτικοί αντίπαλοι του Τσίπρα. Ήταν η πρώτη και ίσως μοναδική στην ιστορία των Δυτικών Δημοκρατιών, απόπειρα να εφαρμοστούν σταλινικές μέθοδοι εξόντωσης των πολιτικών αντιπάλων της κυβέρνησης Τσίπρα-Καμμένου. Ο Αναπληρωτής Υπουργός Δικαιοσύνης του Τσίπρα, καταδικάστηκε αμετάκλητα από το Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο για το ατιμωτικό αδίκημα της παράβασης καθήκοντος για την σκευωρία αυτή.

Θα μείνει στις μαύρες σελίδες της πολιτικής ιστορίας της χώρας, η ωμή απόπειρα του Α. Τσίπρα να εκβιάσει την Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας, για το θέμα της συνταγματικότητας του νόμου για τις τηλεοπτικές άδειες, με την ομιλία στη Θεσσαλονίκη, όπου προσπάθησε να υπαγορεύσει στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου.

Το Δικαστήριο δεν υπέκυψε στον ωμό εκβιασμό και ο νόμος κρίθηκε αντισυνταγματικός. Ο Υπουργός του Τσίπρα που χειρίστηκε την υπόθεση των τηλεοπτικών αδειών, καταδικάστηκε αμετάκλητα από το Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο για το ατιμωτικό αδίκημα της παράβασης καθήκοντος

Η τελευταία ωμή παρέμβαση του Α. Τσίπρα στη Δικαιοσύνη, ήταν όταν παρέτεινε τη λειτουργία της Βουλής λίγο πριν τις εκλογές του 2019 που ο ίδιος ανήγγειλε, προκειμένου να ψηφιστούν σε μία μέρα, περισσότερα από 1.100 άρθρα στον Ποινικό Κώδικα και στον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας.

Μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα, έκαναν κυριολεκτικά πάρτι με τις αλλαγές αυτές των Ποινικών Κωδίκων. Δικαστήρια που μετά από πολύμηνες δίκες και ομολογίες κατηγορουμένων για σοβαρά κακουργήματα, επρόκειτο να εκδώσουν τις αποφάσεις τους και μάλιστα σε υποθέσεις που οι προβλεπόμενες ποινές ήταν ισόβια κάθειρξη, δεν ολοκλήρωσαν τις δίκες γιατί οι Ποινικοί Κώδικες του Τσίπρα, οδήγησαν τις υποθέσεις σε παραγραφή. Αυτά προς το παρόν. Εδώ είμαστε για να επανέλθουμε».

Όπως εξήγησε «ο νόμος αυτός οδήγησε στο να αποφυλακιστεί όλο το βαρύ έγκλημα της χώρας. Με τον νόμο αυτό, όσοι ήταν να απολυθούν το 2023, απολύθηκαν το 2017. Απολύθηκαν από τις φυλακές δολοφόνοι, βιαστές, ληστές. Οι διευθυντές των φυλακών έλεγαν ότι αν η κοινωνία έβλεπε ποιοι αποφυλακίζονται θα είχαν κλειστεί όλοι στα σπίτια τους και δεν θα έβγαιναν έξω. Όλο το βαρύ έγκλημα της χώρας».

Συνεχίζοντας, δε, ο κ. Φλωρίδης σημείωσε ότι «οι αντιλήψεις των υπουργών και των κυβερνήσεων που μετατρέπονται σε αποφάσεις και νόμους έχουν επιπτώσεις και εγώ αξιολογώ τις επιπτώσεις όχι τις προθέσεις. Δεν λέω ότι ο κ .Παρακευόπουλος είναι εγκληματίας αλλά έχουν μια λάθος αντίληψη καθώς το μυαλό τους είναι στην προστασία των εγκληματιών».

Αναλύοντας τις αλλαγές που θα φέρει η νέα μεταρρύθμιση ο υπουργός Δικαιοσύνης είπε: «Oι δικαστές του α’ βαθμού –πρωτοδίκες και ειρηνοδίκες– πρέπει να ενοποιηθούν ώστε η δικαστική ύλη των Πρωτοδικών να ανατεθεί σε περισσότερους δικαστές, αφού τώρα θα προστεθούν οι 1000 Ειρηνοδίκες μετά από σχετική επιμόρφωσή τους. Έτσι θα επιταχυνθούν οι διαδικασίες. Επί 112 χρόνια προσπαθούμε να το κάνουμε αυτό, και υπάρχουν διαρκώς αντιδράσεις, κυρίως τοπικές».

Αναφορικά με την εξάπλωση του φαινομένου της ατιμωρησίας λόγω συνεχών αναστολών, εξήγγειλε ότι καταργείται η υποχρέωση του δικαστηρίου να χορηγήσει την αναστολή [ενν. σε καταδίκους έχοντες λευκό ποινικό μητρώο] σε περίπτωση ποινής φυλάκισης μέχρι 3 ετών. Αντ’ αυτού αν η ποινή είναι από 1 έως 2 έτη ο κατάδικος θα μπορεί να ζητήσει αναστολή ή να την εκτίσει, αν είναι από 2 έως 3 να ζητήσει αναστολή ή να εκτελέσει κοινωφελή εργασία και αν είναι από 2 έως 3 έτη να την εκτίσει ή να αιτηθεί μερικής αναστολής, με την προϋπόθεση όμως ότι θα εκτίσει τουλάχιστον 6 μήνες.

«Παραλίγο να ήμουν στο τρένο που συνέβη το δυστύχημα στα Τέμπη»

«Είχα τη μεγαλύτερη στατιστική πιθανότητα να είμαι στο τρένο αυτό. Το τελευταίο ενάμιση χρόνο πριν από το ατύχημα δύο φορές την εβδομάδα έκανα το δρομολόγιο Αθήνα – Θεσσαλονίκη, Θεσσαλονίκη – Αθήνα. Δεν κινήθηκα εκείνη την εβδομάδα γιατί είχε έρθει ο γιος μου από τη Γερμανία στο Κιλκίς και έμεινα εκεί» εκμυστηρεύτηκε ο υπουργός Δικαιοσύνης Γιώργος Φλωρίδης μιλώντας στην πρωινή εκπομπή του ANT1.

Σε ό,τι αφορά τη δίκη για τα Τέμπη, είπε πως έφερε διάταξη που αφαιρεί την προδικασία ούτως ώστε μόλις κλείσει η ανάκριση να πάει κατευθείαν στη δίκη.

Μάλιστα, εκτίμησε ότι μπορεί μέχρι τέλος της Άνοιξης να πάει σε δίκη.

Ο «ενημερωτικός» μηχανισμός του κυβερνώντος κόμματος δημοσίευσε τη Δευτέρα κείμενο με τίτλο «Βιασμός στα Πετράλωνα: Με το νόμο Παρασκευόπουλου είχε βγει ο 35χρονος» αλλά αναγκάστηκε γρήγορα να αποσύρει το δημοσίευμα αναρτώντας νέο με τίτλο: «Δεν είχε αποφυλακιστεί με το ”νόμο Παρασκευόπουλου” ο βιαστής των Πετραλώνων».

Με ανάρτησή της στο Twitter παραδέχεται το λάθος, ενώ σε μια προσπάθεια να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα, αναφέρει πως «δεν ήταν δική μας αποκάλυψη αλλά είχε αναπαραχθεί από τα περισσότερα ειδησεογραφικά site».

Χθες, ο πρώην υπουργός δεν δίστασε να μιλήσει για «ωμή προπαγάνδα», τονίζοντας ότι «τα φερέφωνα της Νέας Δημοκρατίας επιμένουν να συκοφαντούν και να λερώνουν τη δημοκρατία, εκμεταλλευόμενα τον πόνο και την ανησυχία για τα θύματα των αποτρόπαιων εγκλημάτων στα Γλυκά Νερά και στα Πετράλωνα».

Η αποφυλάκισή του δεν έγινε με τον νόμο Παρασκευόπουλου
Σύμφωνα με πληροφορίες, ο δράστης, αποφυλακίστηκε τον Αύγουστο του 2020, με το υπ’ αριθμ. 149/13-8-2020 Βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Γρεβενών, σύμφωνα με τα άρθρα 105-110 προϊσχύσαντος ΠΚ, αφού εξέτισε τέσσερα (4) έτη, πέντε (5) μήνες και ένδεκα (11) ημέρες και του υπολογίστηκαν ευεργετικά 935 ημέρες («μεροκάματα»).

Φυλακίσθηκε τον Αύγουστο του 2015 για βιασμό, καθώς του επιβλήθηκε ποινή κάθειρξης δώδεκα (12) ετών.

Η αποφυλάκισή του δεν έγινε με τον νόμο Παρασκευόπουλου αλλά με τις κοινές διατάξεις του προϊσχύσαντος Ποινικού Κώδικα για την υφ’ όρον απόλυση.

Στην περίπτωσή του απαιτούνταν τα 3/5 της ποινής (μικτά, δηλ. με μεροκάματα) και τουλάχιστον το 1/3 (πραγματικά, δηλ. να μείνει στη φυλακή). Οι ρυθμίσεις αυτές ισχύουν ακριβώς έτσι από το έτος 1996 (δηλ. από το ν. 2408/1996).

Αξίζει να σημειωθεί πως με το νέο Ποινικό Κώδικα (2019) απαιτεί μεγαλύτερο μέρος πραγματικής έκτισης της ποινής, δηλ. τα 2/5 (αντί για το 1/3 του προϊσχύσαντος ΠΚ), γι’ αυτό και δεν εφαρμόστηκε σ’ αυτή την περίπτωση αφού είναι αυστηρότερος.