Το Newsweek διευκρινίζει εξαρχής ότι δεν υπάρχει επίσημος ή παγκοσμίως αποδεκτός κατάλογος ηγετών που «ανετράπησαν από τις ΗΠΑ», ενώ και η έννοια του «δικτάτορα» μεταβάλλεται ανάλογα με το πολιτικό και γεωγραφικό πλαίσιο, συχνά εργαλειοποιούμενη για λόγους σκοπιμότητας. Ωστόσο, τα ιστορικά παραδείγματα είναι αποκαλυπτικά.

• Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά περιστατικά είναι εκείνο του Μοχάμεντ Μοσαντέκ στο Ιράν. Στις 19 Αυγούστου 1953, η CIA, σε συνεργασία με το Ηνωμένο Βασίλειο, οργάνωσε πραξικόπημα που οδήγησε στην ανατροπή του εκλεγμένου πρωθυπουργού. Ο Μοσαντέκ δεν ήταν αυταρχικός ηγέτης, αλλά πολιτικός που τόλμησε να εθνικοποιήσει την ιρανική πετρελαϊκή βιομηχανία, πλήττοντας βρετανικά συμφέροντα. Η ανατροπή του άνοιξε τον δρόμο για την ενίσχυση της εξουσίας του Σάχη Μοχάμεντ Ρεζά Παχλαβί.

Ανάλογο μοτίβο παρατηρείται στη Γουατεμάλα, όπου τον Ιούνιο του 1954 ανετράπη ο δημοκρατικά εκλεγμένος πρόεδρος Χακόμπο Άρμπενς. Οι μεταρρυθμίσεις του και η αριστερή του πολιτική προκάλεσαν έντονη ανησυχία στην Ουάσινγκτον, εν μέσω Ψυχρού Πολέμου. Η επιχείρηση είχε την ενεργό στήριξη της CIA, οδηγώντας τη χώρα σε δεκαετίες αστάθειας και εμφύλιας σύγκρουσης.

Στο Ιράκ, τον Φεβρουάριο του 1963, η ανατροπή του Αμπντέλ Καρίμ Κασέμ συνδέθηκε, σύμφωνα με το περιοδικό, με αμερικανική υποστήριξη προς το στρατιωτικό σκέλος του Κόμματος Μπάαθ. Ο Κασέμ θεωρήθηκε απειλή λόγω της προσέγγισής του με τη Σοβιετική Ένωση και της αντιδυτικής του στάσης.

• Στην Κούβα, η αποτυχημένη εισβολή στον Κόλπο των Χοίρων τον Απρίλιο του 1961 αποτελεί ένα από τα πιο ηχηρά φιάσκα της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής. Στόχος ήταν η ανατροπή του Φιντέλ Κάστρο, όμως το εγχείρημα όχι μόνο απέτυχε, αλλά ενίσχυσε το κύρος του Κουβανού ηγέτη.

Το Newsweek αναφέρεται επίσης στον Νγκο Ντιν Ντιέμ στο Νότιο Βιετνάμ, αρχικά σύμμαχο των ΗΠΑ, ο οποίος ανετράπη και δολοφονήθηκε σε πραξικόπημα το 1963, όταν η Ουάσινγκτον έκρινε ότι δεν μπορούσε πλέον να διαχειριστεί τον πόλεμο. Αποχαρακτηρισμένα έγγραφα αποκάλυψαν αργότερα τον ρόλο των ΗΠΑ στο παρασκήνιο.

Στην Καραϊβική, η αμερικανική εισβολή στη Γρενάδα το 1983 οδήγησε στην ανατροπή του στρατηγού Χάντσον Όστιν, ενώ στην Αϊτή ο Ζαν-Κλοντ Ντιβαλιέ εγκατέλειψε την εξουσία όταν οι ΗΠΑ απέσυραν την πολιτική και στρατιωτική τους στήριξη εν μέσω λαϊκών εξεγέρσεων.

• Η περίπτωση του Μανουέλ Νοριέγα στον Παναμά είναι ενδεικτική της κυνικότητας των διεθνών σχέσεων. Πρώην συνεργάτης της CIA, ανετράπη το 1989 με την επιχείρηση «Δίκαιος Σκοπός», συνελήφθη και φυλακίστηκε στις ΗΠΑ για διακίνηση ναρκωτικών.

Στον 21ο αιώνα, η εισβολή στο Ιράκ το 2003 οδήγησε στην πτώση του Σαντάμ Χουσεΐν, ενώ το 2011 οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους διαδραμάτισαν καθοριστικό ρόλο στην ανατροπή του Μουαμάρ Καντάφι στη Λιβύη, μέσω αεροπορικής και πληροφοριακής υποστήριξης.

Τέλος, η σύλληψη του Νικολάς Μαδούρο στη Βενεζουέλα, στο πλαίσιο της επιχείρησης «Απόλυτη Αποφασιστικότητα», επαναφέρει το ερώτημα: πρόκειται για συνέχεια μιας ιστορικής στρατηγικής παρεμβάσεων ή για μια νέα φάση άμεσου αμερικανικού ελέγχου κρατών υπό το πρόσχημα της «ασφαλούς μετάβασης»; Το Newsweek αφήνει ανοιχτό το ερώτημα, υπενθυμίζοντας ότι η ιστορία σπάνια επαναλαμβάνεται με τον ίδιο τρόπο — αλλά συχνά ομοιοκαταληκτεί.

Αν και δεν έχει γίνει γνωστό το περιεχόμενο της επιστολής (προστατεύεται από το πρωτόκολλο της βασιλικής αλληλογραφίας), σύμφωνα με πληροφορίες του Newsweek, η βασίλισσα Καμίλα θέλησε να αναγνωρίσει την αξιοπρέπεια και το θάρρος της Ζιζέλ Πελικό που «κυνήγησε» νομικά τον πρώην σύζυγό της και τους βιαστές της, σε δίκες οι οποίες ήταν ανοιχτές στους δημοσιογράφους.

«Επηρεάστηκε τρομερά» από την τραγική ιστορία της Ζιζέλ Πελικό», αναφέρει το ίδιο μέσο.

Η 72χρονη Γαλλίδα, αναγνωρίστηκε ως η γυναίκα με την ισχυρότερη επιρροή για το 2025 λόγω των όσων φρικιαστικών ζούσε επί χρόνια, δίνοντας ένα ηχηρό μήνυμα σε κάθε θύμα σεξουαλικής βίας πως καμία δεν είναι ποτέ μόνη της.

Ο Μεντβεντσούκ είναι υποστηρικτής των φιλορωσικών αυτονομιστικών δυνάμεων στην ανατολική Ουκρανία. Ως πρόεδρος του αντιπολιτευτικού κόμματος της Ουκρανίας «Πλατφόρμα – Για τη Ζωή», υπήρξε βασικός παράγοντας στα φιλορωσικά πολιτικά κινήματα.

Μάλιστα ο Μεντβεντσούκ είναι τόσο κοντά στον Βλαντίμιρ Πούτιν, που έχει επιλέξει τον Ρώσο πρόεδρο για νονό της κόρης του. Ο Μεντβεντσούκ βρίσκεται σε κατ’ οίκον περιορισμό στα βόρεια του Κιέβου καθώς αντιμετωπίζει κατηγορίες για υποστήριξη αυτονομιστικών δυνάμεων. Η ρωσική εισβολή θα μπορούσε να τον επαναφέρει στο προσκήνιο, καθώς ο Πούτιν κατηγορεί ψευδώς την Ουκρανία ότι διέπραξε «γενοκτονία» εναντίον εθνοτικών Ρώσων.

«Πιστεύω ότι αν ο Πούτιν είχε την επιλογή, αυτός (σ.σ. o Μεντβεντσούκ) θα ήταν η επιλογή του. Και είναι πολύ πιθανόν ότι ο Πούτιν θα διαλέξει ηγέτη για την Ουκρανία. Ακόμα κι αν δεν ήταν ο νούμερο ένα, μπορεί να είναι ο πραγματικός νούμερο ένα, Ακόμα και αν βάλουν κάποια άλλη φιγούρα εκεί, αυτός θα είναι το πραγματικό νούμερο ένα» δήλωσε στο Newsweek ο Τζάρο Μπιλοτσέρκοβιτς, ειδικός για την Ουκρανία και τη Ρωσία στο Πανεπιστήμιο του Dayton.

Ο Μπιλοτσέρκοβιτς ανέφερε ότι οι φιλορωσικές θέσεις του Μεντβεντσούκ σε συνδυασμό με τις αντιευρωπαϊκές και αντιδυτικές θέσεις του τον καθιστούν ελκυστικό υποψήφιο της ρωσικής κυβέρνησης που θέλει να περιορίσει την επιρροή του ΝΑΤΟ. Επιπλέον, η βαθιά προσωπική σχέση που έχει με τον Πούτιν θα παίξει σημαντικό ρόλο όταν η Μόσχα πάρει την απόφασή της.

Πέρα από τις βαθιές διασυνδέσεις του με τη Ρωσία, ο Μπιλοτσέρκοβιτς σημείωσε ότι η συμμετοχή του Μεντβεντσούκ σε πετρελαϊκά έργα και οι εδραιωμένες σχέσεις του με Ρώσους επιχειρηματικούς ηγέτες θα του επέτρεπαν να συνδέσει περαιτέρω την οικονομία της Ουκρανίας με της Ρωσίας, κάτι που αποτελεί ακόμη ένα πλεονέκτημα για τον Πούτιν. Οι επιχειρηματικές δραστηριότητες του Μεντβεντσούκ θα μπορούσαν επίσης να προωθήσουν την αφήγηση της Ρωσίας.

«Έχει τον έλεγχο ενός σημαντικού αριθμού των μέσω ενημέρωσης, κάτι που του δίνει ακόμη μεγαλύτερη αξία για το Κρεμλίνο”, ο Άντριου Λόχσεν, συνεργάτης του προγράμματος Ευρώπη, Ρωσία και Ευρασία στο Κέντρο Στρατηγικών και Διεθνών Σπουδών (CSIS). «Είναι αδύνατο να προσπαθήσει να δημιουργήσει την εικόνα του ως νόμιμο ηγέτη της Ουκρανίας, αλλά έχει σημαντικό πλεονέκτημα στην προσπάθεια να υπονομεύσει την υποστήριξη για την ουκρανική κυριαρχία εκ των έσω» πρόσθεσε.

Ο Μεντβεντσούκ πιστεύεται ότι έχει στην ιδιοκτησία του τουλάχιστον τρεις τηλεοπτικούς σταθμούς, τους οποίος έκλεισε από τον πρόεδρο της Ουκρανίας,  Βολοντίμιρ Ζελένσκι. Ο Λόχσεν ανέφερε επίσης ότι δεδομένης της τάσης της Ρωσίας να διαχειρίζεται τις αφηγήσεις της μέσω της προπαγάνδας από τα μέσα ενημέρωσης, η εμπειρία που έχει στα media o Μεντβεντσούκ θα μπορούσε να αποδειχθεί ανεκτίμητη.

Πηγή: enikos.gr

Οι αξιωματούχοι, δήλωσαν ότι η εστίαση της Μόσχας, όπως αποκαλύπτεται στις αναφορές του Ρώσου προέδρου Βλαντίμιρ Πούτιν σε μια «ειδική στρατιωτική επιχείρηση» για την «αποστρατιωτικοποίηση» της γειτονικής χώρας, θα ήταν να περικυκλώσει τις ουκρανικές δυνάμεις και να τις εξαναγκάσει να παραδοθούν ή να καταστραφούν. Αναμένουν ότι το Κίεβο θα καταληφθεί εντός 96 ωρών και στη συνέχεια θα ακολουθήσει η ηγεσία της Ουκρανίας σε περίπου μία εβδομάδα.

Παρόμοιο συναίσθημα εξέφρασε και ένας πρώην ανώτερος αξιωματικός των μυστικών υπηρεσιών των ΗΠΑ με εκτενή εμπειρία σε σχέση με τη Ρωσία.

«Αφού τελειώσει η αεροπορία και το πυροβολικό και αρχίσει πραγματικά ο χερσαίος πόλεμος, νομίζω ότι το Κίεβο θα πέσει σε λίγες μόνο ημέρες», δήλωσε στο Newsweek.

«Ο στρατός μπορεί να διαρκέσει λίγο περισσότερο», πρόσθεσε ο πρώην αξιωματικός των μυστικών υπηρεσιών, «αλλά αυτό δεν πρόκειται να κρατήσει  πολύ».

Στη συνέχεια, ο ανώτερος αξιωματικός των μυστικών υπηρεσιών των ΗΠΑ είπε ότι τα επόμενα στάδια μπορεί να καθοριστούν από την ικανότητα και την προθυμία του προέδρου των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν να διακινδυνεύσει να προκαλέσει περαιτέρω τη Μόσχας.