Σύμφωνα με τη διοίκηση του μουσείου, η γκαλερί θα παραμείνει κλειστή έως ότου ολοκληρωθούν οι τεχνικές μελέτες. Ο έλεγχος έδειξε «συγκεκριμένη αδυναμία σε ορισμένες κολώνες που στηρίζουν τα δάπεδα του δεύτερου ορόφου».

Όπως επισημαίνεται στην ανακοίνωση, τα προβλήματα συνδέονται με την περίπλοκη αρχιτεκτονική της πτέρυγας και τις εκτεταμένες διαρρυθμίσεις που πραγματοποιήθηκαν τη δεκαετία του 1930. Οι κολώνες που ενισχύουν τα δάπεδα του δεύτερου ορόφου στη νότια πτέρυγα παρουσιάζουν σημεία αστάθειας, καθιστώντας αναγκαία τη διεξαγωγή πρόσθετων ερευνών.

Η Γκαλερί Καμπάνια βρίσκεται στον πρώτο όροφο της πτέρυγας Σάλι, στο ανατολικό τμήμα του συγκροτήματος. Ο χώρος ακριβώς από πάνω της, ο οποίος χρησιμοποιείται ως γραφεία, έχει ήδη χαρακτηριστεί από το μουσείο ως δομικά επιβαρυμένος. Τα 65 άτομα που εργάζονταν εκεί θα μεταφερθούν προσωρινά σε άλλους τομείς.

Η ανακοίνωση δεν σχετίζεται με τη μεγάλη ληστεία που σημειώθηκε πρόσφατα, ωστόσο έρχεται να προστεθεί στις πιέσεις που δέχεται ο οργανισμός για τα κενά ασφαλείας του.

Την Κυριακή, οι κλέφτες εισέβαλαν στο παγκοσμίου φήμης μουσείο του Παρισιού χρησιμοποιώντας γερανό για να σπάσουν ένα παράθυρο στον επάνω όροφο, στη συνέχεια έκλεψαν γαλλικά κοσμήματα στέμματος αξίας περίπου 88 εκατομμυρίων ευρώ πριν δραπετεύσουν με μοτοσικλέτες.

«Παρά τις προσπάθειές μας, παρά τη σκληρή δουλειά μας κάθε μέρα, ηττηθήκαμε», δήλωσε η Λοράνς ντε Καρς, διευθύντρια του Λούβρου, σε επιτροπή της Γερουσίας. «Δεν εντοπίσαμε την άφιξη των κλεφτών αρκετά νωρίς», είπε, αποδίδοντας το γεγονός ότι δεν υπήρχαν αρκετές κάμερες έξω που να παρακολουθούν την περιοχή γύρω από το μουσείο.

Οι εξωτερικές κάμερες ασφαλείας δεν προσφέρουν πλήρη κάλυψη της πρόσοψης του μουσείου, είπε, προσθέτοντας ότι, ειδικότερα, το παράθυρο από το οποίο εισέβαλαν οι κλέφτες δεν παρακολουθούνταν από κλειστό κύκλωμα τηλεόρασης. Η Ντε Καρς επέμεινε ότι είχε επανειλημμένα προειδοποιήσει ότι η ασφάλεια του κτιρίου, ηλικίας αιώνων, βρισκόταν σε άθλια κατάσταση.

«Οι προειδοποιήσεις που είχα κάνει επαληθεύτηκαν φρικτά την περασμένη Κυριακή», είπε. Πρόσθεσε ότι υπέβαλε την παραίτησή της στην υπουργό Πολιτισμού Ρατσίντα Ντάτι, η οποία ωστόσο δεν έγινε δεκτή.

Ορισμένοι από τους γερουσιαστές σε αυτήν την ακρόαση εξέφρασαν την δυσπιστία τους για την περιορισμένη και ξεπερασμένη ασφάλεια στο Λούβρο. Γιατί υπήρχε μόνο μία κάμερα στον εξωτερικό τοίχο που έβλεπε στο ποτάμι και γιατί έδειχνε τη λάθος κατεύθυνση;

Αυτή η μοναδική αστοχία σήμαινε ότι το όχημα που μετέφερε τη συμμορία και τον γερανό δεν έγινε καθόλου αντιληπτό καθώς έφτανε στις παρυφές της Στοάς του Απόλλωνα. «Υπάρχει μια αδυναμία στο Λούβρο και το αναγνωρίζω απόλυτα», είπε η διευθύντρια του μουσείου στους γερουσιαστές. «Έχουμε αδυναμία στην περιμετρική μας κάλυψη».

Η αστυνομία κλήθηκε πέντε λεπτά αφότου έφτασαν οι κλέφτες

Ο Ντομινίκ Μπουφέν, επικεφαλής ασφαλείας του Λούβρου, μίλησε στην επιτροπή για τη διαδικασία ειδοποίησης της αστυνομίας.

Σύμφωνα με τον ίδιο, υπάρχουν δύο επιλογές διαθέσιμες για την κεντρική αίθουσα διοίκησης:

1. Μια ειδική τηλεφωνική γραμμή για την αστυνομία του Παρισιού
2. Πατώντας ένα κουμπί ασφαλείας (ο Μπουφέν λέει ότι αυτή η επιλογή δεν παρέχει καμία πληροφορία σχετικά με την τοποθεσία του προβλήματος)

Όπως είπε, μόλις ήχησε ο πρώτος συναγερμός την Κυριακή, το προσωπικό στην αίθουσα ελέγχου εντόπισε τη διάρρηξη και άρχισε να κοιτάζει τις ροές βίντεο.

Στη συνέχεια άρχισαν να λαμβάνουν κλήσεις μέσω ασυρμάτου που ανέφεραν τα γεγονότα και κάλεσαν το αστυνομικό τμήμα στις 09:35 τοπική ώρα.

Μόνο αφού έκλεισαν το τηλέφωνο πάτησαν το κουμπί ασφαλείας, διευκρίνισε.

Οι κλέφτες έφτασαν στις 09:30 τοπική ώρα, λίγο αφότου το μουσείο άνοιξε τις πόρτες του για τους επισκέπτες. Μέχρι τις 09:38, είχαν ήδη επιστρέψει στο πεζοδρόμιο προτού διαφύγουν με σκούτερ που περίμεναν απ’ έξω.

«Η ζημία εκτιμάται από την έφορο του Λούβρου στα 88 εκατομμύρια ευρώ», ένα ποσό «εξαιρετικά εντυπωσιακό», όμως «δεν είναι σε καμία περίπτωση αντίστοιχο ούτε συγκρίσιμο με την ιστορική ζημία», συμπλήρωσε σε δηλώσεις που έκανε στο RTL η εισαγγελέας, διευκρινίζοντας πως οι εγκληματίες «δεν θα κερδίσουν» αυτό το ποσό «εάν είχαν την πολύ κακή ιδέα να λιώσουν αυτά τα κοσμήματα».

«Μπορούμε ενδεχομένως να ελπίζουμε ότι θα το σκεφθούν αυτό και δεν θα καταστρέψουν αυτά τα κοσμήματα χωρίς λόγο», συμπλήρωσε η εισαγγελέας.

H Λορ Μπεκιού είπε επίσης πως «αναμένει με ενδιαφέρον να μάθει, εάν, σύμφωνα με την αστυνομική ορολογία, τα αποτυπώματα που βρέθηκαν “θα αντιστοιχίσουν σε κάποιον ή όχι”: Αυτή τη στιγμή γίνονται αναλύσεις».

H αξιωματούχος επιβεβαίωσε τον αριθμό των «τεσσάρων ανθρώπων που ταυτοποιήθηκαν πως ήταν παρόντες στο σημείο», αφήνοντας ανοικτό το ενδεχόμενο «γύρω τους» να υπήρχαν «ομάδες» που τους «βοήθησαν να διαπράξουν αυτήν την κλοπή».

Ερωτηθείσα σχετικά με το ενδεχόμενο να υπήρξαν εσωτερικοί συνεργοί στους κόλπους του μουσείου, η Μπεκιού είπε πως δεν μπορεί «να απαντήσει με ένα ναι ή ένα όχι» σε αυτήν τη φάση.

Η εισαγγελέας ανέφερε επίσης πως το αναβατόριο που χρησιμοποιήθηκε για τη διάπραξη της κλοπής οι κακοποιοί το πήραν μέσω «μιας ψευτο-ενοικίασης για μια υποτιθέμενη μετακόμιση».

«Όταν ένας από τους υπαλλήλους αυτής της επιχείρησης παρουσιάστηκε στο σημείο της μετακόμισης, βρέθηκε αντιμέτωπος με δύο απειλητικούς άνδρες, που ωστόσο δεν έκαναν εναντίον του καμία χρήση βίας», συμπλήρωσε η Μπεκιού, επικαλούμενη μια κατάθεση μήνυσης.

Σύμφωνα με την ίδια, εκτός από τους ανακριτές της εξειδικευμένης ομάδας Jirs της εισαγγελίας του Παρισιού, που διευθύνουν τις έρευνες, «περίπου 100» ερευνητές έχουν κινητοποιηθεί στο Παρίσι για την υπόθεση.

Την επομένη της εξαφάνισης του πίνακα, ο Λουί Μπερού, ένας ζωγράφος, περπατώντας στο Λούβρο, πήγε στο Salon Carré όπου εκτίθονταν η Μόνα Λίζα επί πέντε χρόνια. Ωστόσο στο σημείο όπου έπρεπε να βρίσκεται ο πίνακας, υπήρχαν τέσσερις σιδερένιοι πάσσαλοι.

Ο Μπερού ενημέρωσε τον υπεύθυνο της ασφάλειας εκείνου του τομέα, ο οποίος νόμιζε πως ο πίνακας φωτογραφιζόταν για εμπορικούς λόγους. Λίγες ώρες αργότερα, ο Μπερού μαζί με τον επικεφαλής της ασφάλειας του τομέα επικοινώνησαν με τον επικεφαλής του τομέα, και επιβεβαιώθηκε ότι η Μόνα Λίζα δεν βρισκόταν με τους φωτογράφους.

Το Λούβρο έκλεισε για μια εβδομάδα για να διευκολυνθεί η έρευνα για την κλοπή.

Ο Γάλλος ποιητής Γκιγιώμ Απολλιναίρ, θεωρήθηκε ύποπτος, συνελήφθη και φυλακίστηκε. Ο Απολλιναίρ προσπάθησε να εμπλέξει στην υπόθεση τον φίλο του, Πάμπλο Πικάσο, ο οποίος επίσης ανακρίθηκε, αλλά αργότερα και οι δύο απαλλάχθηκαν των κατηγοριών.

Εκείνη τη χρονική περίοδο επικράτησε η εντύπωση πως ο πίνακας είχε χαθεί οριστικά, ωστόσο δύο χρόνια αργότερα ανακαλύφθηκε ο πραγματικός δράστης.

Η Μόνα Λίζα είχε κλαπεί από τον Βιντσέντσο Περούτζια, υπάλληλο του Λούβρου, ο οποίος μπήκε στο μουσείο κάποια στιγμή κατά τη διάρκεια της ημέρας, κρύφτηκε σε μία ντουλάπα και βγήκε από το μουσείο αφού αυτό είχε κλείσει, κρύβοντας τον πίνακα κάτω από το παλτό του.

Ο Περούτζια ήταν ένας Ιταλός πατριώτης που πίστευε πως ο πίνακας του Λεονάρντο έπρεπε να επιστραφεί στην Ιταλία και να εκτίθεται σε ιταλικό μουσείο. Ένα από τα κίνητρα του Περούτζια πιθανόν να ήταν και το γεγονός ότι ένας φίλος του πουλούσε αντίγραφα του πίνακα, η αξία των οποίων θα αυξανόταν ραγδαία μετά την κλοπή του αυθεντικού.

Αφού κράτησε τον πίνακα στο διαμέρισμά του για δύο χρόνια, τελικά συνελήφθη όταν προσπάθησε να τον πουλήσει στους διοικητές της πινακοθήκης Ουφίτσι στη Φλωρεντία.

Ο πίνακας εκτέθηκε σε διάφορα μέρη σε όλη την Ιταλία και επεστράφη στο Μουσείο του Λούβρου το 1913. Ο Περούτζια επικροτήθηκε στην Ιταλία για τον πατριωτισμό του και εξέτισε ποινή φυλάκισης έξι μηνών για το έγκλημα που διέπραξε.

Πηγή: in.gr

Σύμφωνα με τη Le Parisien, οι δράστες ήταν τρεις, έφτασαν στο μουσείο με δύο σκούτερ και, φορώντας κουκούλες, εισήλθαν από την πλευρά του Σηκουάνα, όπου εκτελούνταν εργασίες. Με τη βοήθεια ανυψωτικού μηχανήματος, ανέβηκαν απευθείας στον πρώτο όροφο, στη φημισμένη Γκαλερί του Απόλλωνα, που φιλοξενεί τα πλέον πολύτιμα αυτοκρατορικά κειμήλια.

Εκεί, με αλυσοπρίονο, έσπασαν τα τζάμια των προθηκών. Οι δύο μπήκαν στο εσωτερικό, ενώ ο τρίτος κρατούσε τσίλιες. Μέσα σε λίγα λεπτά, αφαίρεσαν εννέα κοσμήματα ανεκτίμητης αξίας, ανάμεσά τους κολιέ, καρφίτσες και διαδήματα από τη βασιλική συλλογή.

Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, οι θρασύτατοι μασκοφόροι ληστές αφαίρεσαν από τις προθήκες τους ανεκτίμητα αντικείμενα όπως, μία τιάρα, ένα κολιέ και μια καρφίτσα (κεντρική φωτογραφία) που κάποτε ανήκαν στον Ναπολέοντα Βοναπάρτη και τη σύζυγό του Ιωσηφίνα. 

Ένα από τα κοσμήματα βρέθηκε στη συνέχεια σπασμένο «κοντά» στο μουσείο – σύμφωνα με την εφημερίδα Le Parisien ανέφερε ότι πιστεύεται ότι ήταν το  στέμμα της συζύγου του Ναπολέοντα Γ΄, αυτοκράτειρας Ευγενίας, τεράστιας αξίας καθώς είναι στολισμένο με χιλιάδες διαμάντια και σμαράγδια.

Πηγή του μουσείου αποκάλυψε ότι το διάσημο διαμάντι “Régent”, άνω των 140 καρατίων, δεν περιλαμβάνεται στα κλεμμένα αντικείμενα. Το πολύτιμο αυτό πετράδι θεωρείται «καταραμένο», καθώς λέγεται πως όσοι το κατείχαν δεν είχαν καλό τέλος.

Η Εισαγγελία του Παρισιού έχει ήδη ξεκινήσει έρευνα για “οργανωμένη κλοπή”, αναθέτοντας την υπόθεση στη Μονάδα Καταστολής του Εγκλήματος (BRB). Κατά τη διάρκεια των ερευνών, οι αρχές εντόπισαν ένα από τα κλοπιμαία έξω από το μουσείο — το στέμμα της αυτοκράτειρας Ευγενίας, το οποίο, αν και ανεκτίμητης αξίας, βρέθηκε κατεστραμμένο. Οι ερευνητές εκτιμούν ότι οι δράστες το εγκατέλειψαν στη διαφυγή τους.

Ο υπουργός Εσωτερικών Λορέν Νουνιέζ δήλωσε ότι «οι δράστες είχαν ένα σχέδιο εξαιρετικά καλά οργανωμένο, το οποίο εκτέλεσαν με απόλυτη ακρίβεια μέσα σε 7 λεπτά».

Από την πρώτη στιγμή, στο Λούβρο μετέβη η υπουργός Πολιτισμού Ρασιντά Ντατί, η οποία ανέφερε στα social media: «Μια ληστεία σημειώθηκε σήμερα το πρωί στο άνοιγμα του μουσείου του Λούβρου. Δεν υπάρχουν τραυματισμοί. Βρίσκομαι στο σημείο με το προσωπικό και την αστυνομία. Οι έρευνες συνεχίζονται».

Το μουσείο θα παραμείνει κλειστό για το κοινό έως ότου ολοκληρωθούν οι έρευνες.

Και όμως, η στιγμή αυτή ξεπερνούσε τα όρια μιας απλής εργατικής διαμαρτυρίας. Το Λούβρο έχει εξελιχθεί σε δείκτη του παγκόσμιου φαινομένου του μαζικού τουρισμού — ένα επιχρυσωμένο παλάτι που πνίγεται από τη δική του δημοτικότητα. Καθώς τουριστικοί προορισμοί όπως η Βενετία και η Ακρόπολη προσπαθούν να περιορίσουν τα πλήθη, το εμβληματικότερο μουσείο του κόσμου φτάνει και αυτό στη δική του κρίσιμη καμπή.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη New York Post (@nypost)

Η αυθόρμητη απεργία ξέσπασε στη διάρκεια μιας εσωτερικής συνάντησης ρουτίνας, όταν φροντιστές αιθουσών, υπάλληλοι έκδοσης εισιτηρίων και προσωπικό ασφαλείας αρνήθηκαν να αναλάβουν καθήκοντα σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τα αβάσταχτα πλήθη, τη χρόνια υποστελέχωση και τις, κατά ένα συνδικάτο, «μη βιώσιμες» συνθήκες εργασίας.

«Εδώ έξω είναι σαν να βογκά η Μόνα Λίζα», είπε ο 62χρονος Κέβιν Γουόρντ από το Μιλγουόκι, ένας από τους χιλιάδες επισκέπτες που είχαν εγκλωβιστεί σε ακινητοποιημένες ουρές κάτω από τη γυάλινη πυραμίδα του Ι.Μ. Πέι. «Χιλιάδες άνθρωποι περιμένουν, χωρίς καμία ενημέρωση, καμία εξήγηση. Υποθέτω ότι ακόμα και εκείνη χρειάζεται ένα ρεπό».

Είναι σπάνιο το Λούβρο να κλείνει τις πόρτες του στο κοινό. Έχει συμβεί κατά τη διάρκεια πολέμου, της πανδημίας, και σε ελάχιστες περιπτώσεις απεργιών — συμπεριλαμβανομένων αυθόρμητων αποχωρήσεων λόγω συνωστισμού το 2019 και φόβων για την ασφάλεια το 2013. Όμως σπάνια έχει υπάρξει τέτοια αίσθηση αμηχανίας: τουρίστες παραταγμένοι στην πλατεία, με εισιτήρια στα χέρια, χωρίς καμία σαφή εξήγηση για το γιατί το μουσείο απλώς σταμάτησε τη λειτουργία του.

Η αναστάτωση έρχεται λίγους μήνες μετά την παρουσίαση από τον πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν ενός φιλόδοξου δεκαετούς σχεδίου για τη διάσωση του Λούβρου από τα ίδια προβλήματα που τώρα εκρήγνυνται — διαρροές νερού, επικίνδυνες θερμοκρασιακές αυξομειώσεις, απαρχαιωμένες υποδομές και ροή επισκεπτών πολύ πάνω από τα όρια αντοχής του μουσείου.

Ωστόσο, για τους εργαζομένους, το υποσχόμενο αυτό μέλλον μοιάζει μακρινό.

«Δεν μπορούμε να περιμένουμε έξι χρόνια για βοήθεια», λέει η Σάρα Σεφιάν, του συνδικάτου CGT-Culture. «Οι ομάδες μας είναι υπό πίεση τώρα. Δεν είναι μόνο για την τέχνη — είναι για τους ανθρώπους που τη φυλάνε».

Το καθημερινό πλήθος της Μόνα Λίζα

Στο επίκεντρο όλων, όπως πάντα, βρίσκεται η Μόνα Λίζα — ένα πορτρέτο του 16ου αιώνα που σήμερα προσελκύει πλήθη όμοια με συναυλία διασημότητας παρά εμπειρία τέχνης.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη The Indian Express (@indianexpress)

Περίπου 20.000 άνθρωποι την ημέρα στριμώχνονται στην αίθουσα des États, τη μεγαλύτερη του μουσείου, μόνο και μόνο για να βγάλουν μια σέλφι με την αινιγματική γυναίκα του Ντα Βίντσι πίσω από το προστατευτικό γυαλί. Η ατμόσφαιρα είναι συχνά θορυβώδης, ασφυκτική, και τόσο πυκνή που πολλοί σχεδόν δεν ρίχνουν ούτε μια ματιά στα αριστουργήματα που την περιβάλλουν — έργα του Τιτσιάνο και του Βερονέζε που περνούν απαρατήρητα.

«Δεν βλέπεις έναν πίνακα», λέει η 28χρονη Παρκ Τζι-Χιουν, που ταξίδεψε από τη Σεούλ στο Παρίσι. «Βλέπεις κινητά. Βλέπεις αγκώνες. Νιώθεις ζέστη. Και μετά, σε σπρώχνουν να φύγεις».

Το σχέδιο ανακαίνισης του Μακρόν, με τίτλο «Η Νέα Αναγέννηση του Λούβρου», υπόσχεται λύσεις. Η Μόνα Λίζα θα αποκτήσει επιτέλους τη δική της αποκλειστική αίθουσα, προσβάσιμη με εισιτήριο καθορισμένης ώρας. Ένα νέο σημείο εισόδου κοντά στον Σηκουάνα προγραμματίζεται επίσης έως το 2031, για να αποσυμφορηθεί η γυάλινη πυραμίδα.

«Οι συνθήκες προβολής, ερμηνείας και παρουσίασης θα είναι αντάξιες της Μόνα Λίζα», δήλωσε ο Μακρόν τον Ιανουάριο.

Ένα μουσείο σε αδιέξοδο

Το Λούβρο υποδέχθηκε 8,7 εκατομμύρια επισκέπτες πέρσι — υπερδιπλάσιους απ’ όσους μπορεί να εξυπηρετήσει η υποδομή του. Ακόμη και με ημερήσιο όριο 30.000 επισκεπτών, οι εργαζόμενοι λένε ότι η εμπειρία είναι καθημερινά μια δοκιμασία αντοχής, με ελάχιστους χώρους ανάπαυσης, περιορισμένες τουαλέτες και τη θερινή ζέστη να ενισχύεται από το φαινόμενο θερμοκηπίου της γυάλινης πυραμίδας.

Σε εσωτερικό υπόμνημα που διέρρευσε, η πρόεδρος του μουσείου Λορένς ντε Καρ προειδοποιεί ότι τμήματα του κτηρίου «δεν είναι πλέον στεγανά», ότι οι αυξομειώσεις της θερμοκρασίας θέτουν σε κίνδυνο έργα ανεκτίμητης αξίας και ότι ακόμα και οι βασικές ανάγκες των επισκεπτών — φαγητό, τουαλέτες, σήμανση — βρίσκονται πολύ κάτω από τα διεθνή πρότυπα. Περιέγραψε την εμπειρία απλά ως «σωματικό μαρτύριο».

«Αυτό που ξεκίνησε ως μια προγραμματισμένη ενημερωτική συνάντηση εξελίχθηκε σε μια μαζική έκρηξη αγανάκτησης», λέει η Σεφιάν. Οι συνομιλίες μεταξύ εργαζομένων και διοίκησης ξεκίνησαν στις 10:30 π.μ. και συνεχίστηκαν ως το απόγευμα. Μέχρι εκείνη την ώρα, το μουσείο παρέμενε κλειστό.

Το πλήρες σχέδιο ανακαίνισης — με εκτιμώμενο κόστος 700–800 εκατομμύρια ευρώ — αναμένεται να χρηματοδοτηθεί από έσοδα εισιτηρίων, ιδιωτικές δωρεές, κρατικά κονδύλια και δικαιώματα χρήσης από το παράρτημα του Λούβρου στο Άμπου Ντάμπι. Οι τιμές εισιτηρίων για επισκέπτες εκτός Ε.Ε. αναμένεται να αυξηθούν αργότερα φέτος.

Όμως οι εργαζόμενοι λένε πως οι ανάγκες τους είναι πιο επείγουσες από οποιοδήποτε δεκαετές σχέδιο.

Σε αντίθεση με άλλα μεγάλα πολιτιστικά σημεία του Παρισιού, όπως η Παναγία των Παρισίων ή το Κέντρο Πομπιντού, που ανακαινίζονται με κρατική στήριξη, το Λούβρο παραμένει σε ένα μεταίχμιο — ούτε πλήρως χρηματοδοτημένο, ούτε πλήρως λειτουργικό.

Ο πρόεδρος Μακρόν, ο οποίος είχε εκφωνήσει την ομιλία της νίκης του το 2017 στο Λούβρο και το είχε αναδείξει στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Παρισιού το 2024, έχει υποσχεθεί ένα ασφαλέστερο, πιο σύγχρονο μουσείο έως το τέλος της δεκαετίας.

Ως τότε, ο μεγαλύτερος πολιτιστικός θησαυρός της Γαλλίας — και τα πλήθη που τον κατακλύζουν — παραμένουν εγκλωβισμένοι ανάμεσα στα ρήγματα.

Περί τα 20.000 αντικείμενα βυζαντινής τέχνης θα εκτεθούν στο μεγαλύτερο μουσείο του κόσμου και αυτό το τμήμα δεν θα μπορούσε να υπάρξει χωρίς έντονη ελληνική συμμετοχή, δήλωσε η πρέσβης της Γαλλίας Λοράνς Οέρ στην άτυπη συνάντηση που έγινε στην πρεσβευτική κατοικία.

«Ειμαι βέβαιη ότι οι πολιτιστικές ανταλλαγές όπως υπήρξαν το 2021 με αφορμή τη 200η επέτειο από την ελληνική επανάσταση, θα συνεχιστούν», πρόσθεσε.

Είναι το ένατο τμήμα του Λούβρου, 20 χρόνια μετά τα εγκαίνια του τελευταίου που αφορούσε το Ισλάμ, δήλωσε η πρόεδρος του μουσείου κ. ντε Κάρ τονίζοντας ότι κάθε τέτοια δημιουργία αντανακλά την εποχή της. Τότε, όπως είπε, ήμασταν μετά την 11η Σεπτεμβρίου και θέλαμε να αναδείξουμε το φωτεινό πρόσωπο της θρησκείας, σήμερα δίνουμε την προσοχή μας στο ανατολικό Χριστιανισμό υπό κοινωνικό πρίσμα και όχι μόνον θρησκευτικό. Εννέα εκατομμύρια τουρίστες επισκέπτονται το Λούβρο κάθε χρόνο, είναι μακράν το πιο επισκέψιμο μουσείο του κόσμου και έτσι θα συμβάλουμε να γνωρίσουν καλύτερα την πολυπλοκότητα του βυζαντινού πολιτισμού. Θέλουμε να υπενθυμίσουμε τη συνεισφορά της περιοχής και τον ρόλο της εικόνας σε ένα πλαίσιο σεβασμού και ευαισθησίας.

Ο διεθνής διαγωνισμός έχει λήξει, ανάδοχος είναι εταιρία WHY και τα εγκαίνια θα γίνουν το 2027. «Ανοίγονται νέα πεδία συνεργασίας με την Ελλάδα, ένα νέο κεφάλαιο συνεργασίας με το Μουσείο του Λούβρου».

Ο Μαξιμιλιάν Ντιράν ο οποίος θα είναι ο διευθυντής του νέου τμήματος Βυζαντινών Τεχνών και Ανατολικού Χριστιανισμού, ένας φιλέλληνας, όπως τον αποκάλεσε η πρέσβης, αναφέρθηκε στις εξελίξεις που μεσολάβησαν από το 2021, όταν η κ. Ντε Καρ παρουσίασε την πρόταση στον Πρόεδρο Μακρόν «εξελίξεις που δίνουν στη συλλογή έναν ιδιαίτερο χαρακτήρα».

Μίλησε επίσης για τις μοναδικές πτυχές αυτής της πρωτοβουλίας, ξεκινώντας από τη χρονολογική , 3ος αιώνα ως το 1923 – χρονολογία υπογραφής της Συνθήκης της Λωζάνης, μέσω της οποίας μετακινούνται πληθυσμοί αλλά και έργα – υπάρχει στη συνέχεια η γεωγραφική περίμετρος, από την Αιθιοπία ως τη Ρωσία, από τον Καύκασο ως τη Μεσοποταμία και από τα Βαλκάνια ως τη Μέση Ανατολή, με την Ελλάδα στο κέντρο όλης αυτής της γεωγραφικής περιοχής.

Η τρίτη πτυχή αφορά την εξερεύνηση του ρόλου της εικόνας για τους Χριστιανούς της Ανατολής, πώς εξελίχθηκε και πώς καθόρισε τους πολιτισμούς της περιοχής και η τέταρτη τη χωροταξία του τμήματος, μιας και βρισκόμαστε σε απ ευθείας επικοινωνία με την αρχαία Ελλάδα, τις Ρωμαϊκές τέχνες, το Ισλάμ, τη σύγχρονη Δύση.

Όλα αυτά, σημειώνει ο κ. Ντιράν, δημιουργούν τις συνθήκες για έναν διάλογο, για μια έμφαση στις διαφορετικές επιρροές για έναν διάλογο Ανατολής και Δύσης που το Βυζάντιο αφηγείται καλύτερα από κάθε άλλη περίοδο.