Στο στρατόπεδο Τραμπ πολλοί θεωρούν ότι βρίσκεται σε εξέλιξη μία επίθεση της “άκρας αριστεράς”, την οποία ταυτοποιούν με τους “Δημοκρατικούς”, και συνιστούν ριζοσπαστικές αντιδράσεις, με την κατάληψη των μεγάλων πόλεων από την εθνοφρουρά. Η τοξικότητα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έχει εκτοξευτεί και είναι θέμα χρόνου να ενεργοποιηθούν “τιμωροί” που θα δρουν στο όνομα της Αμερικής (MAGA).

Πλήθος υποστηρικτών του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ επιτέθηκαν κατά της αριστεράς γενικότερα, χαρακτηρίζοντας τη δολοφονία του Κερκ ως την κορύφωση ετών εχθρότητας προς το κίνημα MAGA (Make America Great Again) του Τραμπ. Στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αναρτήσεις που δεν θρηνούσαν για τον θάνατο του Κερκ ή που ήταν ανοιχτά υπέρ της δολοφονίας του, θεωρήθηκαν απόδειξη ότι το συντηρητικό στρατόπεδο στοχοποιείται ολοένα και περισσότερο.

Παρά το γεγονός ότι ο Ντόναλντ Τραμπ προσπάθησε να κατευθύνει την οργή των υποστηρικτών του ίδιου, αλλά και του Τσάρλι Κερκ, μακριά από πράξεις βίας υποστηρίζοντας ότι αυτή πρέπει να εκφραστεί στην κάλπη, έσπευσε να τονίσει τις δικές του επιτυχίες κατά των Δημοκρατικών και της «ριζοσπαστικής αριστεράς» (την οποία και κατηγόρησε για την δολοφονία πριν την σύλληψη του Ρόμπινσον) με αναφορές στην κατάσταση στην Ουάσινγκτον, αλλά και με απειλές κατά του Τζορτζ Σόρος τον οποίο άφησε να εννοηθεί ότι τον θεωρεί χρηματοδότη διαδηλωτών της αριστεράς.

Μίσος στα social media

Όπως αναφέρει το Reuters η Τζεν Γκόλμπεκ, καθηγήτρια πληροφορικής στο Πανεπιστήμιο του Μέριλαντ, η οποία μελετά τη δεξιά διαδικτυακή δραστηριότητα, ανέλυσε περισσότερες από 3.000 αναρτήσεις σε δύο ιστότοπους – στο X και το φιλοτραμπικό φόρουμ Patriots.Win – για ένα 24ώρο μετά την δολοφονία.

Σύμφωνα με όσα υποστήριξε από την ανάλυση της προκύπτει ένα μείγμα θλίψης και οργής, αλλά και σημάδια αύξησης της ριζοσπαστικοποίησης. Όλα αυτά πριν καν γίνουν γνωστά το όνομα ή τα κίνητρα του δράστη.

“Κρεμάλες”

Στο Patriots.Win, το φόρουμ μύριζε μπαρούτι, καθώς σε αυτό φιλοξενούνταν σχόλια όπως «Ολόκληρο το Δημοκρατικό κόμμα πρέπει να κρεμαστεί τώρα!» ή «Αυτό είναι το κάψιμο του Ράιχσταγκ» ή «Ήρθε η ώρα να μπει ένα τέλος στη δημοκρατία».

Αντίστοιχα σχόλια είχαν ανέβει στο X με αρκετούς να θεωρούν τον θάνατο του Κερκ ως σημείο καμπής, άλλους να μιλάνε για «εμφύλιο πόλεμο» και άλλους να ζητούν εκδίκηση.

Στο podcast του War Room, ο ακροδεξιός επιδραστικός σχολιαστής και εξέχουσα φυσιογνωμία της αμερικανικής ακροδεξιάς Στιβ Μπάνον αποκάλεσε τον Κερκ «μάρτυρα του America First» και ανέφερε ότι ο Κερκ βρισκόταν υπό συνεχή απειλή από «τους κακούς τύπους» της αριστεράς. «Δεν μπορούμε να υποχωρήσουμε. Δεν μπορούμε να διστάσουμε», είπε ο Μπάνον.

Παραρτήματα των Proud Boys, της ακροδεξιάς οργάνωσης που έπαιξε ηγετικό ρόλο στην επίθεση της 6ης Ιανουαρίου 2021 στο Καπιτώλιο των ΗΠΑ, αν και αυτή την φορά δεν έκαναν εκκλήσεις για να πάρουν τα όπλα, δημοσίευσαν όμως στην εφαρμογή ανταλλαγής μηνυμάτων Telegram εικόνες και ονόματα αριστερών ακτιβιστών που χλεύαζαν τον θάνατο του Κερκ.

Ο Stephen F. Eisenman, ο οποίος είναι ομότιμος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Northwestern και επίτιμος ερευνητής στο Πανεπιστήμιο East Anglia (το τελευταίο του βιβλίο, με τη Sue Coe, έχει τίτλο « The Young Person’s Illustrated Guide to American Fascism») είναι από εκείνους τους διανοούμενους στι ΗΠΑ που θεωρούν ότι ο Τραμπ οδηγεί τα πράγματα κατά τρόπο που θα του επιτρέψουν να κηρύξει στρατιωτικό νόμο. Και εξηγεί πώς θα ήταν κάτι τέτοιο.

Stephen F. Eisenman: Στρατιώτες της Εθνοφρουράς και πράκτορες της ICE, έχουν ήδη τοποθετηθεί στο Λος Άντζελες και την Ουάσινγκτον. Μπορεί να σταλούν σύντομα στο Σικάγο, τη Νέα Υόρκη, τη Βοστώνη και τη Βαλτιμόρη, αν και η δημόσια αντίθεση αυξάνεται και υπάρχει πιθανότητα ο Τραμπ να αναβάλει προς το παρόν. Ποιο θα είναι το πρόσχημα για την κήρυξη στρατιωτικού νόμου, ακολουθούμενο από αναβολή των ενδιάμεσων εκλογών; Πώς θα μοιάζει ο στρατιωτικός νόμος;

Πώς θα ήταν ένας στρατιωτικός νόμος στην Αμερική;

Αυτή τη στιγμή,γράφει στο counterpunch, οι ΗΠΑ οδεύουν ολοταχώς προς την επιβολή στρατιωτικού νόμου. Το καύσιμο είναι ο ναρκισσισμός και η δίψα του Τραμπ για εξουσία, καθώς και η θέληση των Ρεπουμπλικανών του Κογκρέσου να ικανοποιήσουν και τα δύο. Το Κογκρέσο μάλιστα παρείχε νομοθεσία που να επιτρέπει την εισαγωγή, με τη μορφή του νομοσχεδίου One Big Beautiful και του νόμου Recission Act . Το πρώτο μείωσε τους φόρους στους πλούσιους, πληρώνοντας τους με μειώσεις στο Medicaid και τα Food Stamps. Το δεύτερο μείωσε κατά 80% τη χρηματοδότηση της USAID, η οποία υποστηρίζει κυρίως φτωχούς, πεινασμένους και ασθενείς στο εξωτερικό. Η πολιτική και των δύο νομοσχεδίων είναι διαφανής: περαιτέρω συσσώρευση εξουσίας και συντριβή της πιθανής πολιτικής αντιπολίτευσης.

Η επιβολή στρατιωτικού νόμου κάποια στιγμή μέσα στον επόμενο χρόνο φαίνεται προκαθορισμένη. Οι πράκτορες της ICE, με τη βοήθεια στρατευμάτων της Εθνοφρουράς στο Λος Άντζελες, την Ουάσινγκτον και άλλες πόλεις και πολιτείες υπό την ηγεσία των Δημοκρατικών, θα συλλαμβάνουν παράτυπους μετανάστες, σκουρόχρωμους και ισπανόφωνους νόμιμους κατοίκους και πολίτες, καθώς και όποιον προσπαθεί να τους εμποδίσει. Εάν οι διαμαρτυρίες γίνουν μεγάλες ή άτακτες, θα σταλούν περισσότερα στρατεύματα, συμπεριλαμβανομένων των δυνάμεων του Αμερικανικού Στρατού, κατά άμεση παραβίαση του Νόμου Posse Comitatus. Σε αυτή την περίπτωση, θα κηρυχθεί εθνική έκτακτη ανάγκη με εκτελεστικό διάταγμα και θα κηρυχθεί στρατιωτικός νόμος στις πληγείσες πόλεις, και ίσως σε όλη τη χώρα. Με άλλα λόγια, ελλείψει αντίστασης, πόλη μετά την πόλη θα κυβερνάται αργά, σταδιακά από στρατιωτική βία, όπως περιέγραψε ο Feffer. Εάν οι αστικοί πληθυσμοί προσφέρουν σημαντική αντίσταση στις επιδρομές της ICE και στην ομοσπονδιακή αστυνόμευση, θα κληθούν γρήγορα περισσότερες στρατιωτικές δυνάμεις και θα κηρυχθεί στρατιωτικός νόμος. Αυτό είναι το εθνικό αλίμονο: Μην αντισταθείτε και ο στρατιωτικός νόμος θα επιβληθεί αργά. Αντισταθείτε και θα επιβληθεί γρήγορα.

Υπάρχει μια άλλη περίπτωση κατά την οποία μπορεί να επιβληθεί στρατιωτικός νόμος, και αυτή παρουσιάζεται επίσης ως ένα αδιέξοδο. Εάν οι Δημοκρατικοί του Κογκρέσου κωλυσιεργήσουν το προσωρινό νομοσχέδιο για τον προϋπολογισμό για τη χρηματοδότηση της ομοσπονδιακής κυβέρνησης, ο Τραμπ μπορεί να κηρύξει κατάσταση εθνικής έκτακτης ανάγκης και να δώσει εντολή στο υπουργείο Οικονομικών να πληρώσει τους λογαριασμούς του έθνους ούτως ή άλλως. Η άσκηση των προνομίων δαπανών, εκτός της εντολής του Κογκρέσου, θα συνιστούσε πραξικόπημα, μια de facto «κατάσταση έκτακτης ανάγκης», που διευκολύνεται από την επιβολή στρατιωτικού νόμου. Εάν, από την άλλη πλευρά, οι Δημοκρατικοί ενωθούν με τους Ρεπουμπλικάνους στην ψήφιση του προϋπολογισμού – ενός προϋπολογισμού που περιέχει υποχωρήσεις και κατασχέσεις – θα είναι συνένοχοι στην αποδυνάμωσή τους. Θα έχουν δημιουργήσει de facto μια κυβέρνηση που κυβερνάται με εκτελεστικό διάταγμα. Οποιαδήποτε δημόσια διαμαρτυρία θα απαντηθεί γρήγορα από στρατεύματα και μια κήρυξη εθνικής έκτακτης ανάγκης ή κατάστασης στρατιωτικού νόμου. Οι αξιωματούχοι της κυβέρνησης αναμφίβολα σκαρφίζονται διάφορα σενάρια για να μεγιστοποιήσουν την πιθανότητα αναβολής ή ακύρωσης των ενδιάμεσων εκλογών του 2026. Εάν το κάνουν, το 2028 θα είναι επίσης διαθέσιμο.

Και υπάρχει μια ακόμη περίπτωση στην οποία θα μπορούσε να κηρυχθεί στρατιωτικός νόμος: η πολιτική βία που στοχεύει τη δεξιά. Η δολοφονία του συντηρητικού influencer και υποστηρικτή του Τραμπ, Τσάρλι Κερκ, ενέπνευσε μια τετράλεπτη προεδρική ομοβροντία εναντίον της «ριζοσπαστικής αριστεράς». Ακόμη και πριν από τη σύλληψη οποιουδήποτε υπόπτου για τη δολοφονία, ο Τραμπ ορκίστηκε αντίποινα εναντίον «καθενός από εκείνους που συνέβαλαν σε αυτή την θηριωδία και… των οργανισμών που την χρηματοδοτούν και την υποστηρίζουν». Είναι εύκολο να φανταστεί κανείς αυτή την ένοπλη επίθεση ή παρόμοια γεγονότα (ανεξάρτητα από την επικράτηση της ακροδεξιάς πολιτικής βίας στις ΗΠΑ) να πυροδοτούν αυτό που θα μπορούσε να ονομαστεί «στιγμή του Ράιχσταγκ». Τότε ήταν που ένας εμπρησμός στο γερμανικό κοινοβούλιο τον Φεβρουάριο του 1933 χρησιμοποιήθηκε από τον καγκελάριο Αδόλφο Χίτλερ ως πρόσχημα για μια επίθεση κατά της πολιτικής αριστεράς και ένα προεδρικό διάταγμα που ανέστειλε τις πολιτικές ελευθερίες, στην πραγματικότητα μια κήρυξη στρατιωτικού νόμου.

Συγκεκριμένα, σε ανακοίνωσή του, ο Τουρκ εξέφρασε τη λύπη του για την αύξηση των κρουσμάτων αντισημιτισμού, ισλαμοφοβίας και άλλων ρητορικών μίσους.

“I call on all leaders to speak out against antisemitism, anti-Muslim bigotry and hate speech of all kinds.”

— @antonioguterres says that dehumanizing language that incites violence is never acceptable. pic.twitter.com/iVs3YxjFL4

— United Nations (@UN) November 3, 2023

«Ο αντίκτυπος αυτής της κρίσης (…) έχει επιπτώσεις παντού, καθιστώντας ταυτόχρονα απάνθρωπους τόσο τους Παλαιστίνιους όσο και τους Εβραίους. Βλέπουμε μια σημαντική αύξηση στη ρητορική μίσους, τη βία και τις διακρίσεις, ένα βαθύτερο κοινωνικό ρήγμα και πόλωση, καθώς και την άρνηση των δικαιωμάτων της ελευθερίας της έκφρασης και της ειρηνικής συνάνθροισης. Έχω ακούσει Εβραίους και Μουσουλμάνους να λένε ότι δεν αισθάνονται ασφαλείς και αυτό με λυπεί», είπε ακόμη ο αξιωματούχος του ΟΗΕ.

Ο ίδιος είπε ότι σε όλο τον κόσμο, «η ισλαμοφοβική και αντισημιτική παρενόχληση, οι επιθέσεις και η ρητορική μίσους έχουν αυξηθεί, μεταξύ άλλων στο πλαίσιο διαμαρτυριών που σχετίζονται με συγκρούσεις».

“We must stand up to the forces of antisemitism, anti-Muslim bigotry and all forms of hate.”

— @antonioguterres speaking this past week at Security Council meeting on the situation in the Middle East. pic.twitter.com/6PHrJKzuPa

— United Nations (@UN) October 28, 2023

Κατήγγειλε, ακόμη, την «εμπρηστική, τοξική και ρητορική μίσους» που χρησιμοποιούν οι πολιτικοί ηγέτες. «Ο χείμαρρος της ρητορικής μίσους που χρησιμοποιείται, συμπεριλαμβανομένων των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, είναι απεχθής», σχολίασε.

«Το διεθνές δίκαιο είναι σαφές σε αυτό το θέμα. Απαγορεύεται κάθε ενθάρρυνση σε εθνικό, φυλετικό ή θρησκευτικό μίσος που συνιστά υποκίνηση διακρίσεων, εχθρότητας ή βίας», κατέληξε.

Πέντε χρόνια μετά, ο Ντίας ξανασυναντά τον πρώην εργοδότη του. Αυτή τη φορά όμως στις δικαστικές αίθουσες, μετά από αγωγή που άσκησε σε βάρος του πρώην εργοδότη του για ρατσισμό και διακρίσεις. Σύμφωνα με τον Ντίας τα εργοστάσια της Tesla αποτελούν «χώρους ρατσιστικής συμπεριφοράς». Η εκδίκαση της υπόθεσης ξεκίνησε την Τετάρτη σε ομοσπονδιακό δικαστήριο της Καλιφόρνιας.

Από γκράφιτι της Ku Klux Klan μέχρι σβάστικα

Τesla δικαστική διαμάχη ρατσισμός

H Tesla αρνείται προφανώς τις αιτιάσεις του Ντίας και αναφέρει ότι η εταιρεία δεν είχε καμία γνώση για ενδεχόμενη κακή συμπεριφορά υπαλλήλων της. Ταυτόχρονα η Tesla επαναλαμβάνει ότι είναι αντίθετη σε κάθε μορφή διάκρισης, παρενόχλησης ή άδικης μεταχείρισης και ότι αντίστοιχα περιστατικά διερευνώνται με σοβαρότητα. Ωστόσο τέτοιες διατυπώσεις δεν αρκούν στον Ντίαζ, ο οποίος ζητά αποζημίωση για τα ψυχικά τραύματα που υπέστη. «Συνεχώς άκουγα εκφράσεις όπως ‘Έλα εδώ, νέγρε!’ ή ‘Γύρνα στην Αφρική’» έχει δηλώσει ο Ντίας στην εφημερίδα New York Times. «Έρχεται κάποια στιγμή και αναρωτιέσαι: Πού είναι το όριο;».

Στο επίμαχο εργοστάσιο της Tesla λέγεται ότι υπήρχαν ρατσιστικά γκράφιτι υπέρ της ρατσιστικής οργάνωσης Ku Klux Klan μαζί με απειλές για Αφροαμερικανούς αλλά και γκράφιτι με τη ναζιστική σβάστικα.

Ο Ντίας πάντως δεν είναι ο μόνος εργαζόμενος στην Τesla που έχει κινηθεί νομικά. Μεταξύ 2018 και 2021 άλλοι 120 εργαζόμενοι υπέβαλαν σχετικές αγωγές. Εννέα εξ αυτών δεν έγιναν δεκτές εξαιτίας ανεπαρκών στοιχείων. Συνολικά 104 αντίστοιχες περιπτώσεις περιλαμβάνονται στη δικογραφία των 500 σελίδων. Στην πραγματικότητα ο αριθμός των θιγόμενων μπορεί να είναι μεγαλύτερος, επειδή πολλοί εργαζόμενοι ήταν αναγκασμένοι να υπογράφουν ρήτρες διαιτησίας, ώστε να αποφευχθεί η προσφυγή στην τακτική δικαιοσύνη σε περίπτωση διαφορών. Ωστόσο ο Ντίας, όπως και άλλοι εργαζόμενοι, είχαν υπογράψει συμβάσεις προσωρινής εργασίας μέσω γραφείων πρόσληψης χωρίς ρήτρες διαιτησίας, γεγονός που του έδινε ευχέρεια κινήσεων.

Πλήγμα στην εικόνα της Silicon Valley

Οι πρακτικές της Tesla δεν αποτελούν εξαίρεση. «Οι εταιρείες της Silicon Valley συνδυάζουν συχνά την ανάπτυξη υψηλής τεχνολογίας με ξεπερασμένες εργασιακές συνθήκες που παραπέμπουν στον 19ο αιώνα» αναφέρει ο Ντέλσον Λιχτενστάιν, ιστορικός της Εργασίας από το Κέντρο για τη Μελέτη της Εργασίας και της Δημοκρατίας στο Πανεπιστήμιο Σάντα Μπάρμπαρα της Καλιφόρνιας. Όπως επισημαίνει, εταιρείες όπως η Tesla προσπαθούν να αποποιηθούν της νομικής, ηθικής και κοινωνικής ευθύνης απέναντι στους υπαλλήλους τους για να εξοικονομήσουν χρήματα. Προκρίνουν μάλιστα τη διαιτησία ως μέσο επίλυσης των εταιρικών διαφορών για λόγους ταχύτητας και αποτελεσματικότητας, ωστόσο εκπρόσωποι εργαζομένων κάνουν λόγο για αδιαφανείς διαδικασίες σε βάρος των εργαζομένων.

Σύμφωνα με συνέντευξη του Λάρι Όργκαν, δικηγόρου του Ντίαζ στην ιστοσελίδα Protocol: «Η Tesla επικεντρώνεται μόνο στην κατασκευή αυτοκινήτων χωρίς να την ενδιαφέρει η συμπεριφορά των εργαζομένων της. Αυτό δείχνουν οι έρευνες σε πέντε υποθέσεις μας». Ο Όργκαν είχε υποστηρίξει νομικά και άλλους εργαζομένους της Tesla στο παρελθόν. Σε όλες εκείνες τις υποθέσεις η Tesla αντέδρασε σχεδόν «με αλλεργία» αλλά και επιθετική ρητορική, αναφέρει ο Όργκαν. Σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις η Tesla κέρδισε τη διαμάχη, με εξαίρεση μια περίπτωση: εκείνη του 47χρονου Μέλβιν Μπέρι, ο οποίος, όπως και ο Όουεν Ντίας, επέρριπτε στους ανωτέρους του ρατσιστική συμπεριφορά. Η Tesla υποχρεώθηκε να καταβάλει ένα εκατομμύριο δολάρια στον Μπέρι. Το μεγαλύτερο μέρος αφορούσε την κάλυψη δικαστικών εξόδων. 250.000 δολάρια κατέληξαν καθαρά στον ίδιο, εκ των οποίων 100.000 για ηθική βλάβη.

Μετά τα έκτροπα στην Ουάσιγκτον, αρκετοί Ρεπουμπλικανοί μετρίασαν τους τόνους. Μια διόρθωση που έρχεται μεν αργά, αλλά πρέπει να παραμείνει. Ο σεβασμός της αλήθειας, της ευπρέπειας και του νόμου πρέπει να ξαναγίνει ο πυρήνας της πολιτικής δραστηριότητας. Και το δικαστικό σώμα θα πρέπει να διώξει και να καταδικάσει τους εισβολείς, αλλά πρωτίστως τον ηγέτη τους: τον σημερινό πρόεδρο».

Από την πλευρά της η Tageszeitung του Βερολίνου εστιάζει στους Ρεπουμπλικανούς και παρατηρεί: «Από το τέλος της εποχής Μπους το αργότερο, το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα ριζοσπαστικοποιείται με μεγάλη ταχύτητα. Σε κάθε κομματικό συνέδριο ξεπροβάλει στην πρώτη γραμμή ένας ολοένα πιο ακραίος υποψήφιος ή υποψήφια, με ολοένα μεγαλύτερες ψεδευσθήσεις. Ακόμη και μετά την επίθεση της Τρίτη δεν ήταν όλα τα μέλη των Ρεπουμπλικανών στο Κογκρέσο έτοιμα να αποδεχθούν τη δημοκρατική εκλογή του Τζο Μπάιντεν».

FAZ: Ο Τραμπ αφήνει πίσω του καμένη γη

Σε σχόλιο στο πρωτοσέλιδό της η Frankfurter Αllgemeine Zeitung αναφέρει: «Σοκ και δέος ήθελαν κάποτε οι ΗΠΑ να προκαλούν στους εχθρούς τους. Ο Ντόναλντ Τραμπ κατά τις τελευταίες ημέρες της προεδρίας του κατάφερε να προκαλέσει αυτά τα συναισθήματα και μεταξύ των φίλων της χώρας του (…) Στην πρόσφατη μνήμη κανένας άλλος Αμερικανός πρόεδρος δεν έβλαψε τόσο πολύ τη χώρα του, όσο ο Τραμπ. Στο εσωτερικό και στο εξωτερικό αφήνει πίσω του καμένη γη. Περιφρόνησε τους πιστούς φίλους της Αμερικής. Τον περιγέλασαν στην Μόσχα και το Πεκίνο. Δεν θα περάσει πολύς καιρός μέχρι ο προέδρος Μπάιντεν να ξανακερδίσει την εμπιστοσύνη των συμμάχων του -αλλά θα περάσει πολύς καιρός μέχρι η Ρωσία και η Κίνα να πιστέψουν στη δύναμη της Αμερικής. Αν και ο Μπάιντεν έχει πλέον την πλειοψηφία στο Κογκρέσο, δεν μπορεί να κυβερνήσει λόγω των συσχετισμών στο κόμμα του. Και πώς θα πείσει τα εκατομμύρια των Τραμπιστών, μερικοί εκ των οποίων θέλουν να ακολουθήσουν το είδωλό τους μέχρι θανάτου, όπως ακούστηκε στο Καπιτώλιο; Η προεδρία του σοκ και της ντροπής μπορεί να τελειώνει σε λίγες μέρες. Η Αμερική, ωστόσο, είναι τόσο διχασμένη, που ακόμη και ένας ημίθεος δεν θα κατάφερνε να την ενώσει ξανά».

Όπως και στην Δημοκρατία της Βαϊμάρης…

«Σήμερα, όπως και στην εποχή της Βαϊμάρης, η ύπαρξη της Δημοκρατίας εξαρτάται από τους Δημοκράτες» παρατηρεί η εφημερίδα της Κολωνίας Kölner Stadt Anzeiger και προσθέτει: «Όταν υπάρχουν λίγοι από αυτούς, όταν δεν έχουν θάρρος ή όταν αφήνουν συγχρόνους τους που ήταν ανύπαρκτοι, όπως ο Τραμπ, να αναλάβουν τους μοχλούς της εξουσίας, ακόμη και μια Δημοκρατία με ιστορία πάνω από 200 χρόνια μπορεί σε πολύ λίγο να βυθιστεί στην άβυσσο. Toυλάχιστον υπάρχουν κάποια νέα σημάδια ελπίδας. Στην Ουάσιγκτον κορυφαίοι Ρεπουμπλικάνοι προσπαθούν να αποστασιοποιηθούν από τον Τραμπ. Στη Γεωργία κέρδισαν τις εκλογές δύο Δημοκρατικοί, ένας Εβραίος σκηνοθέτης και ένας Αφροαμερικανός πάστορας με κοινωνική δράση. Και ο Τζο Μπάιντεν κέρδισε επίσης την πλειοψηφία στη Γερουσία».

Από την πλευρά της τέλος η αυστριακή Der Standard αναφέρει: «Η επιστροφή στην κανονικότητα δεν είναι σε καμία περίπτωση διασφαλισμένη. Ο Τραμπ παραμένει δημοφιλής και τα tweet του, ενισχυμένα από τα δεξιά μίντια, πιθανότατα θα συνεχίσουν να επηρεάζουν την σκέψη εκατομμυρίων Αμερικανών στο μέλλον (…) H τραμπική επίθεση στη Δημοκρατία απέτυχε, γιατί ο εγκέφαλός της διακατεχόταν μόνο από συναισθήματα και δεν διέθετε στρατηγική σκέψη. Αλλά ένας ευφυέστερος δημαγωγός θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει τις δυνάμεις που προκάλεσαν στη χώρα αυτή την καταστροφή, πολύ πιο αποτελεσματικά».

Πηγή: DW

Του Αντρέα Παναγόπουλου

Μίσος και απέχθεια για το σύνολο της νέας γενιάς που φάνηκε ήδη από τα πρώτα κυβερνητικά βήματα της Νέας Δημοκρατίας με αφορμή την ταινία «Τζόκερ», πέρσι το φθινόπωρο, συνεχίστηκε με το αντιεκπαιδευτικό νόμο που γύρισε την Παιδεία μισό αιώνα πίσω, εντάθηκε με την εμφάνιση της πανδημίας όπου δεκάδες νεαροί σύρθηκαν από τις πλατείες της γειτονιάς τους στις κλούβες και στα κρατητήρια και κορυφώνεται αυτές τις ημέρες με τις συλλήψεις και κρατήσεις 14χρονων παιδιών που τόλμησαν να συμμετέχουν στα μαθητικά συλλαλητήρια.

Λίγες ημέρες πριν, το ίδιο τυφλό μίσος τους ώθησε να διαλύσουν έξω από τον Άρειο Πάγο τη μεγαλύτερη διαδήλωση νέων των τελευταίων χρόνων, βάναυσα και απρόκλητα και μετά να ψεύδονται ασύστολα κάνοντας λόγο για «600 μπάχαλους» και «120 μολότοφ» που δεν είδε κανείς, ούτε καν οι κάμερες της αστυνομίας.

Μισούν τους νέους και τα παιδιά όπως μισούν ή αδιαφορούν για όσες κοινωνικές ομάδες δεν τους ψήφισαν στις προηγούμενες εκλογές γιατί ήταν αυτές που δεν κατάπιαν αμάσητο το προεκλογικό παραμύθι είτε της «προδοσίας της Μακεδονίας» είτε της αποκατάστασης της «κανονικότητας» είτε άλλα παραμύθια όπως αυτό της καταβολής των αναδρομικών στις συντάξεις.

Με αυτά τα παραμύθια εκτοξεύτηκε το ποσοστό τους στο 40% κυρίως από τους ψηφοφόρους που νόμισαν ότι αυτοί που τις προηγούμενες δεκαετίες κατάστρεψαν την οικονομία τώρα θα έφερναν την ανάπτυξη υπέρ μάλιστα της μεσαίας τάξης που είχαν οι ίδιοι διαλύσει και φτωχοποιήσει.

Και τώρα που το παραμύθι τελειώνει μέσα στην οικονομική συμφορά των πολιτών και την αδυναμία τους  να διαχειριστούν ακόμη και τα απλά, τώρα που πέφτουν οι μάσκες και φέρνουν τον ένα μετά το άλλο τα αντιεργατικά και πτωχευτικά τους νομοσχέδια και ξεκινάνε οι κοινωνικές αντιδράσεις, αναζητώντας «εσωτερικούς εχθρούς τους βρίσκουν στα πρόσωπα των νέων εναντίον των οποίων εξαπολύουν τους πραιτοριανούς που έχουν διαταγές –και λυμένα χέρια, όπως έχουν πει και οι ίδιοι- να φορτώνουν «κακουργήματα» σε παιδάκια και να τα σέρνουν στα δικαστήρια.  

Το κόλπο παλιό και δοκιμασμένο αλλά μόνο βραχυπρόθεσμα επιτυχημένο, από κάθε λογής αυταρχικά καθεστώτα που βρίσκονται σε αδιέξοδο. Παλιό, όσο ο κόσμος και οι ιδέες που εκπροσωπεί αυτή η κυβέρνηση και που ελάχιστα απέχουν από εκείνες του Εθνικού Συναγερμού και της ΕΡΕ ως ένα μίγμα συντηρητισμού, εθνικισμού με την προσθήκη του σύγχρονου νεοφιλελευθερισμού. Όλα τα συστατικά, δηλαδή, του «τραμπισμού», αυτού του πολιτικού και ιδεολογικού εκτρώματος του 21^ου αιώνα.

Διότι στην ουσία δεν έχουμε απλώς το μίσος των εκπροσώπων μίας εξουσίας για τους νέους που θα μπορούσε να οφείλεται και σε ψυχικά, αλλά για μία ακόμη μάχη του Παλιού απέναντι στο Νέο, του Χθες απέναντι στο Αύριο. Τη μάχη ανάμεσα σε ένα γερασμένο κόσμο κι έναν νέο κόσμο που δεν μπορεί να πάρει ανασάνει…

Μια λυσσαλέα μάχη με προδιαγεγραμμένο όμως, ανά τους αιώνες, αποτέλεσμα…

Οι εκδηλώσεις γίνονται κάθε χρόνο, με σταθερή συμμετοχή της ακροδεξιάς, σε όποιο πολιτικό φορέα κι αν έχουν στέγη, αλλά και, συνήθως, των τοπικών βουλευτών της ΝΔ. Ως εκεί. Φέτος, όμως, έχουμε την ποιοτική διαφορά, να εκπροσωπείται σε αυτές ο πρωθυπουργός.

Ο Αλκ. Στεφανής, ως εκπρόσωπος της κυβέρνησης στις εκδηλώσεις της Ένωσης Αποστράτων “κατά των κομμουνιστοσυμοριτών”

Στο θέμα αυτό αφιερώνει το σημερινό της πρωτοσέλιδο η «Εφημερίδα των Συντακτών»: «Το ‘unfair’ του Κυριάκου», είναι ο κεντρικό τίτλος και με τον τρόπο αυτό η εφημερίδα υπαινίσσεται ένα άλλο unfair, αυτό του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη στην περίφημη αναφορά του για το δημοψήφισμα με το οποίο απομακρύνθηκε η βασιλεία. Επίσης η ίδια εφημερίδα κάνει λόγο για «εμφυλιοπολεμικό ολίσθημα» εκ μέρους του νυν πρωθυπουργού, με την ταυτόχρονη επισήμανση, «για πρώτη φορά εδώ και 40 χρόνια, υπουργός στις γιορτές μίσους σε Γράμμο – Βίτσι».

Ειδησειογραφικός ο τίτλος της «Εστίας», «Στο Γράμμο με εντολή Μητσοτάκη ο Στεφανής», στο ρεπορτάζ των εσωτερικών σελίδων σημειώνεται ότι, «την απόφαση η Κυβέρνησις να εκπροσωπηθεί από τον κ. Στεφανή, έλαβε ο ίδιος ο Πρωθυπουργός».

«Ο κ. Μητσοτάκης είναι εντελώς προβλέψιμος. Ασφαλώς γνώριζε ότι η επικύρωση των γιορτών μίσους με τη σφραγίδα του πρωθυπουργού θα προκαλέσει σοβαρές αντιδράσεις», σημειώνει στο ρεπορτάζ της στην «Εφ. Συντακτών» ο Δημήτρης Ψαρράς, για να προσθέσει ότι ο στόχος ήταν «να εμφανίσει τη ΝΔ ως κληρονόμο της παλιάς εθνικοφροσύνης και να κλείσει το μάτι στους ψηφοφόρους της Χρυσής Αυγής που έχουν μείνει άστεγοι μετά την οριστική διάλυση της ναζιστικής οργάνωσης και την αλληλοεξόντωση των στελεχών της».   

Μια άλλη σημαντική παράμετρος είναι το γεγονός ότι η Ένωση Αποστράτων που προσκάλεσε τον υφυπουργό Εθνικής Άμυνας, δεν είναι ένας απλός σύλλογος, ένωση προσώπων κ.λ.π., αλλά Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου που εποπτεύεται από το υπουργείο Εθνικής Άμυνας μέσω του ΓΕΣ, γράφει ο Δ. Ψαρράς. Μια Ένωση που είχε κι άλλη φορά ταράξει τα νερά, με την επίσκεψη που είχε πραγματοποιήσει στη Χρυσή Αυγή, στα γραφεία της στη Βουλή στις 31/10/2014, μια συνάντηση που διεξήχθη «σε άριστο κλίμα», σύμφωνα με την ανακοίνωση των αποστράτων.

Αξίζει να σημειωθεί ότι ο τότε υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Δένδιας με συνέντευξή του στην «Εφ. Συντακτών» είχε διαχωρίσει τη θέση του κάνοντας λόγο για «ατυχή ενέργεια, τόσο σε επίπεδο συμβολισμού όσο και σε επίπεδο ουσίας». Και συμπλήρωνε ότι «δεν εκφράζει όμως το σύνολο των απόστρατων αξιωματικών, οι οποίοι είμαι βέβαιος ότι δεν θέλουν να έχουν την παραμικρή σχέση με μία υπό δικαστική διερεύνηση, εγκληματική οργάνωση».

Άλλοι καιροί…

Νίκος Παπαδημητρίου  

Σύμφωνα, λοιπόν, με τον Μητροπολίτη την επιδήμια του κοροναϊού την έφεραν τέσσερις «ομάδες» αμαρτιών: «Η Παλαιά Διαθήκη δεν λέει παραμύθια. Όταν απομακρυνθούμε από τον αληθινό Θεό, όποτε έχουμε επιμονή στην επανάληψη κάποιας αμαρτίαις, ιδιαιτέρως των αμαρτιών που είναι σχετικές με τη πίστη, με τη μαγεία, με τις σαρκικές αμαρτίες.

Επίσης όταν έχουμε αφύσικες σχέσεις εντός και εκτός γάμου και όταν κάνουμε την αμαρτία της έκτρωσης οδηγούμαστε στον κοροναϊό. Αυτές είναι οι τέσσερις ομάδες των αμαρτιών».

Και συνέχισε: «Τι σχέση έχει με τον κοροναϊό αυτό το πράγμα; Έχει! Διότι για να φτάσουμε σε αυτές τις επιδημίες, γιατί τα αίτια των επιδημιών δεν είναι τα μικρόβια τα υλικά τα σωματικά, είναι οι αμαρτίες όλων μας. Επαναλάβω. Οι μαγείες όλων των μορφών, τα αφύσικα σαρκικά αμαρτήματα, εντός και εκτός γάμου, οι εκτρώσεις, οι βλαστήμιες ή αθεΐες που γίνονται επάγγελμα πλέον, που γίνεται νόμος, που διδάσκονται. […] Νομίζετε πως αυτά θα μείνουν χωρίς συνέπειες; Και δεν τα φέρνει ο Θεός. Ο θεός θα τα χρησιμοποιήσει για να κάνει θαύματα».

O Μητροπολίτης έδωσε ακόμα και συμβουλές προς τους μικρούς (ίσως και άπιστους;) παπάδες να μην πιστεύουν όσα λέγονται για τη μετάδοση του ιού από την Θεία Κοινωνία, ενώ εξέφρασε και την άποψη πως ο θεός μέσω αυτής της επιδημίας θα λύσει «άλυτα προβλήματα», όπως το μεταναστευτικό-προσφυγικό!

«Το λέω σε σας τους μικρούς παπάδες. Όχι αύριο να σας πουν θα κολλήσουμε που τη θεία κοινωνία. Ο θεός να μας φυλάει όχι από την αρρώστια αλλά από την ολιγοπιστία και την μικροψυχία. […] Ο θεός θα χρησιμοποιήσει αυτές τις αρρώστιες για να λύσει προβλήματα, που τώρα φαίνονται σε μας άλυτα. Ένα μόνο θα σας πω… Θα λύσει το μεταναστευτικό μέσα σε αυτά τα προβλήματα. Και θα είναι ικανοποιημένοι όλοι…»