Οι γιατροί χαρακτηρίζουν την κατάσταση του ιδιαίτερα κρίσιμη.

Σύμφωνα με πληροφορίες ο 81 ετών ασθενής υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο ενώ περπατούσε. Κοντά του βρίσκεται ο γιος του.

Ο Τάκης Οικονομόπουλος ήταν συμπαίκτης με τον Μίμη Δομάζο και μέλος της θρυλικής ομάδας του Παναθηναϊκού που έφτασε στον τελικό του Γουέμπλεϊ το 1971.

Τον επικήδειο του Αντώνη Αντωνιάδη εκφώνησε ο παλαίμαχος ποδοσφαιριστής του παναθηναϊκού, Νίκος Καρούλιας, καθώς ο «ψηλός» παραμένει νοσηλευόμενος στο 251 ΓΝΑ και δεν μπορούσε να έρθει στην κηδεία.

Συγκεκριμένα, ο Αντώνης Αντωνιάδης ανέφερε τα εξής:

«Πανάκριβε φίλε μου, συγχωρέσε με αλλά αρνούμαι να αποδεχθώ ότι ο γνήσιος φίλος εξήντα περίπου χρόνου, ο μεγάλος αδερφός, ο Διόσκουρος μου, δεν είναι ποια μαζί μας.

Πώς να πάω μόνος μου στη Λεωφόρο ή στο ΟΑΚΑ, πώς να αντικρίσω τη διπλανή άδεια θέση που επί 40 χρόνια ήμασταν δίπλα-δίπλα. Πώς να συνηθίσω την απώλεια όταν όλα θυμίζουν απλά αγαπημένα και παναθηναϊκά. Έτσι τα έφερε η ζωή, να έχω εγώ το αβάσταχτο φορτίο, να ζήσω… ο κανονιέρης χωρίς τον στρατηγό του, ο ψηλός χωρίς το μυθικό κοντό, στα όσα χρόνια μου μένουν.

Πίστεψέ με, δεν είναι εύκολο. Είσαι και θα είσαι το απόλυτο σύμβολο, όχι μόνο που Παναθηναϊκού αλλά και το ελληνικό ποδοσφαίρου, όσα χρόνια κι αν περάσουν.

Εκτός από τις πρωτιές και τις επιτυχίες σου, θα ήθελα να αναφέρω μερικά γεγονότα άγνωστα στην ελληνική κοινωνία. Την πρώτη μέρα που ήρθα την Ξάνθη στον Παναθηναϊκό στις 28 Αυγούστου 1968, ήσουν για την υποδοχή μου και εκεί σε πρωτογνώρισα από κοντά. Έκτοτε, δεν χωρίσαμε ποτέ, έως προχθές.

Στις 21 Σεπτεμβρίου 1969, στην πρεμιέρα του πρωταθλήματος 69-70, ήρθες πριν από τον αγώνας στα αποδυτήρια, ενώ εσύ δεν αγωνιζόσουν λόγω τιμωρίας για να με ενθαρρύνεις λέγοντάς μου: «Πρόσεχε σήμερα γιατί μπορείς». Έμελλε αυτός ο αγώνας, με τα δύο γκολ που πέτυχα, να κρίνει τη συνέχεια της καριέρας στο ελληνικό ποδόσφαιρο και όχι μόνο.

Ήσουνα από τα ιδρυτικά μέλη του ΠΣΑΠ και ο πρώτος πρόεδρος του 1976 1978. Συμμετείχες με την ομάδα του ΠΣΑΠ -για φιλανθρωπικούς σκοπούς μόνο- σε όλη την επικράτεια επί 20 χρόνια καθώς και στο εξωτερικό για τη σύσφιξη της Ελλάδας με τον απότομο ελληνισμό.

Στις 22 Ιανουαρίου έκανε εισαγωγή στο νοσοκομείο «Ερυθρός Σταυρός» και εγώ στο ΓΝΑ για διαφορετικούς λόγους. Την ίδια ώρα ακριβώς, ενώ το πρωί μιλήσαμε τηλεφωνικά για τελευταία φορά.

Καλέ μου φίλε, αδελφέ μου, είμαστε σχεδόν καθημερινά μαζί. Σήμερα δεν μπορώ να βρίσκω δίπλα σου όπως συνέβαινε στην κάθε δυσκολίας. Όμως δεν θα χαθούμε κάποια στιγμή θα ξανα ανταμώσουνε και θα είμαστε πάλι μαζί.

Και ποιος ξέρει, μπορεί να ξαναπαίξουμε ποδόσφαιρο. Και ποιος ξέρει μπορεί να είσαι εσύ ο ψηλός και εγώ κοντός. Θέλω να μεριμνήσεις το γήπεδο να έχει χλοοτάπητα και να δημιουργήσουμε εκεί στον ουράνο ΠΣΑΠ με πρόεδρο πάλι εσένα.

Η Ελλάδα και ο ελληνισμός απανταχού της γης δεν θα σε ξεχάσουμε ποτέ. Καλό σου ταξίδι καλή αντάμωση καλό παράδεισο, κοντέ γίγαντα Μίμη Δομάζο. Καλό ταξίδι» ανέφερε.

Ο επικήδειος λόγος του Φώτη Ιωαννίδη:

«Είναι δύσκολο για εμάς τους νεότερους να μιλήσουμε για τον Μίμη Δομάζο. Δεν είχαμε καν γεννηθεί όταν φορούσε την φανέλα του Παναθηναϊκού και της Εθνικής μας ομάδας με τον αριθμό “10”. Όμως ταυτόχρονα μας είναι οικείο να πούμε δύο λόγια για τον Στρατηγό μας.

Είναι αδύνατον ποδοσφαιριστής της γενιάς μας να μην έχει ακούσει περιγραφές από συγγενείς ή παλαιότερους παίκτες για τις ικανότητες του Μίμη Δομάζου. Και μόνο το γεγονός ότι ήταν ηγέτης και αρχηγός της ομάδας του Παναθηναϊκού που αγωνίστηκε στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών το 1971 λέει πραγματικά πολλά.

Κατάφερε πάρα πολλά στην καριέρα του, κυρίως ενέπνευσε αρκετούς νέους να αγαπήσουν το ποδόσφαιρο, έχοντας αυτόν ως πρότυπό τους. Η απώλειά του είναι τεράστια για το ελληνικό ποδόσφαιρο και τον Παναθηναϊκό μας. Η διαδρομή του αποτελεί οδηγό για όλους μας. Έφυγε αναπάντεχα, αλλά δεν θα ξεχαστεί ποτέ».

«Ήταν αυτός που έπαιρνε την ομάδα, τον αγαπημένο μας Παναθηναϊκό από το χέρι. Αλλά και εκτός αγώνων, στα αποδυτήρια. Οι αμέτρητες αφηγήσεις των ποδοσφαιριστών εκείνης της γενιάς δείχνουν ότι ο Μίμης Δομάζος υπήρξε ο πρώτος επαγγελματίας Έλληνας ποδοσφαιριστής», τόνισε. 

«Ενέπνευσε εκατομμύρια φιλάθλους και έγινε συνώνυμος της ποδοσφαιρικής αυθεντίας», ανέφερε.

Μόλις έφτασε μπροστά στο φέρετρο αγκάλιασε την σύζυγο του Μίμη Δομάζου, Ιώ Θεοδώρου και αγκάλιασε θερμά την κόρη του Πόπη Δομάζου φανερά συντρετριμένος από την απώλεια του «στρατηγού».

«Όλοι οι φίλαθλοι και όλοι εκείνοι που αισθάνονται αυτό που αισθανόταν κι εκείνος για την Ελλάδα – εμένα ήταν και κουμπάρος μου – έχουν την υποχρέωση σήμερα να καταθέσουνε ένα στεφάνι, ένα λουλούδι, μια αγάπη για τον Στρατηγό. Γιατί ήτανε πάντοτε μπροστά κι ήταν πάντοτε το μυαλό. Είναι μια δύσκολη ημέρα για όλο τον κόσμο», δήλωσε στις κάμερες ο κ. Σαμαράς.

Όταν ρωτήθηκε τι ήταν αυτό που έκανε ξεχωριστό τον Μίμη Διομάζο, απάντησε: «Ήταν ο “εγκέφαλος”, ο άνθρωπος που ήξερε πώς να βγάζει την ομάδα από τα δύσκολα».

Ανάμεσά τους και τα εγγόνια του, τα οποία μίλησαν στην ΕΡΤ για τις αναμνήσεις τους από τον αγαπημένο τους παππού.

«Ευχαριστούμε πρώτα απ όλα όλο τον κόσμο που έχει έρθει εδώ σήμερα για το τελευταίο αντίο από όλα τα μέρη της Ελλάδας, όχι μόνο από την Αθήνα. Ευχαριστούμε ειλικρινά. Εμείς κρατάμε λίγα λόγια και σημαντικά, τη μεγάλη αγάπη που έδειχνε στον κόσμο και την αγκαλιά σε όλο τον κόσμο, τη δύναμη χαρακτήρα και σε εμάς το σωστό παππού και οικογενειάρχη πάνω απ όλα» τόνισε η εγγονή του.

«Ως μικρότερος έζησα τα λιγότερα, αλλά θεωρώ ήταν πάρα πολύ σημαντικά. Αυτό που θυμάμαι πολύ είναι αυτό που έλεγε και ο ίδιος για τον εαυτό του ότι όταν έμπαινε μέσα στο γήπεδο, αυτό που έκανε το έκανε με πάθος και γι αυτό το έκανε καλά. Οπότε μας έλεγε πάντα και εμένα και της αδερφής μου και του ξαδέλφου μας του Σταμάτη, ό,τι θέλουμε, να το κάνουμε πάντα με πάθος και αγάπη και θα τα καταφέρουμε» δήλωσε ο εγγονός του Μίμη Δομάζου.

Συγκεκριμένα ο Ούγγρος ο οποίος είχε αναλάβει ένα χρόνο νωρίτερα την τεχνική ηγεσία του «τριφυλλιού» γνωρίζοντας την σπουδαιότητα του αγώνα και το γεγονός ότι η ελληνική ομάδα είχε απέναντι της τον πανίσχυρο Άγιαξ της εποχής, στον οποίο αγωνιζόταν ο Γιόχαν Κροϊφ, ο μεγαλύτερος Ολλανδός ποδοσφαιριστής όλων των εποχών, θέλησε να δώσει ψυχολογική ώθηση στους ποδοσφαιριστές του, αναφέροντας μια φράση, η οποία πέρασε στην αιωνιότητα.

«11 αυτοί, 11 εμείς» είχε υπογραμμίσει ο Πούσκας στους ποδοσφαιριστές του Παναθηναϊκού, οι οποίοι τον κοίταξαν με απορία όπως διηγούνται μετά από χρόνια, καθώς στην αρχή δεν είχαν καταλάβει την σκέψη του Ούγγρου. Ωστόσο το νόημα που ήθελε ο «Öcsi» να περάσει στους ποδοσφαιριστές του, ήταν ότι όλα είναι πιθανά σε ένα παιχνίδι, καθώς όσοι παίκτες παίζουν σε μια ομάδα, είναι και στην άλλη.

Για την ιστορία στον συγκεκριμένο αγώνα παρά την μεγάλη προσπάθεια του, ο Παναθηναϊκός έχασε 2-0 από τον Άγιαξ, ο οποίος κατέκτησε το 1ο από τα 3 συνεχόμενα Κύπελλα Πρωταθλητριών που πήρε.

Το πανό με τη φωτογραφία του Μίμη Δομάζου βρίσκεται στη εξωτερική πλευρά του γηπέδου του Παναθηναϊκού, στο “σπίτι” όπου έγραψε ιστορία με τη φανέλα των “πρασίνων”.

Να αναφέρουμε ότι είναι αρκετοί είναι οι φίλοι της ομάδας που αφήνουν ένα λουλούδι, λέγοντας έτσι το δικό τους “αντίο” στον “στρατηγό” του Παναθηναϊκού αλλά και του ελληνικού ποδοσφαίρου.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Panathinaikos FC (@fcpanathinaikos)

Η είδηση του θανάτου του Μίμη Δομάζου έχει σκορπίσει στην θλίψη το ελληνικό ποδόσφαιρο, με τον «στρατηγό» ο οποίος αποτελεί ένα από τους μεγαλύτερους παίκτες που αγωνίστηκαν ποτέ στη χώρα μας να κατακτά συνολικά 10 πρωταθλήματα (9 με τον Παναθηναϊκό, 1 με την ΑΕΚ), 3 Κύπελλα και 1 Βαλκανικό Κύπελλο συλλόγων, να αφήνει την τελευταία του πνοή σε ηλικία 83 ετών.

Η κηδεία του Μίμη Δομάζου θα γίνει στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών το μεσημέρι της Δευτέρας (27/01/25, 15:00), ενώ η σορός του θα τεθεί σε λαϊκό προσκύνημα στη Μητρόπολη Αθηνών από το πρωί (09:00) της ίδιας ημέρας.

Στον δρόμο προς το παρεκκλήσι η σορός του «στρατηγού» θα περάσει έξω από το γήπεδο του Παναθηναϊκού στην Λεωφόρο Αλεξάνδρας, εκεί που ο ίδιος μεγαλούργησε, όπου από τα μεγάφωνα θα ακουστεί ο ύμνος του συλλόγου, ενώ στα μάτριξ θα υπάρχει η φωτογραφία του Μίμη Δομάζου.