Όπως αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση, την Παρασκευή (12/12) υπογράφηκε η τελική συμφωνία μεταβίβασης του 51% του μετοχικού κεφαλαίου της εταιρείας «ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΑ ΜΕΣΑ ΜΑΖΙΚΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ Α.Ε.» που εκδίδει την ΕΦ.ΣΥΝ. σε εταιρεία συμφερόντων της οικογένειας Μελισσανίδη

Το μήνυμα της νέας ιδιοκτησίας της «ΕΦ.Συν.»

«Προσηλωμένη αταλάντευτα στη βιωματική σχέση που έχει χτίσει με το αναγνωστικό της κοινό η “Εφημερίδα των Συντακτών” ανοίγει πλέον ένα νέο κεφάλαιο. Οχι για να αλλάξει τον χαρακτήρα της, αλλά για να τον θωρακίσει. Οχι για να αλλοιώσει τη φυσιογνωμία της, αλλά για να διευρύνει την απήχησή της. Με πλήρη επίγνωση της ιστορικής διαδρομής του τόπου μας, συναίσθηση της σημερινής πραγματικότητας αλλά και ακηδεμόνευτη προσήλωση στην ανυπότακτη δημοσιογραφία που σφυρηλάτησε η θρυλική “Ελευθεροτυπία” και συνέχισε να τιμά με πείσμα και αφοσίωση η συλλογική προσπάθεια των εργαζόμενων όλα αυτά τα χρόνια.

»Σε μια εποχή που η δημοκρατία δοκιμάζεται διεθνώς, που οι πόλεμοι ξαναγράφουν σύνορα και συνειδήσεις, που ο παγκοσμιοποιημένος καπιταλισμός διευρύνει ανισότητες και αποσταθεροποιεί κοινωνίες, ο ρόλος μιας ανεξάρτητης προοδευτικής δημοσιογραφίας χωρίς εξαρτήσεις γίνεται ακόμη πιο κρίσιμος.

»Η ιστορική πορεία της εφημερίδας –από το ανήσυχο πνεύμα της “Ελευθεροτυπίας” μέχρι τη σύγχρονη δημοσιογραφική ματιά της “Εφ.Συν.”– στηρίχθηκε σε έναν σαφή αξιακό προσανατολισμό: υπεράσπιση των ατομικών δικαιωμάτων, σεβασμό της διαφορετικότητας, αλληλεγγύη προς τους πιο αδύναμους, πίστη στη δημοκρατική νομιμότητα και φυσικά υπεράσπιση των δικαίων του έθνους και του λαού. Αυτές οι αρχές δεν ανασχεδιάζονται. Ούτε ανασκευάζονται. Αντίθετα, ενισχύονται ως απάντηση σε έναν κόσμο που γίνεται πιο αβέβαιος αλλά και ταυτόχρονα πιο απαιτητικός για τον καθημερινό άνθρωπο.

»Η “Εφημερίδα των Συντακτών” θα συνεχίσει να υπερασπίζεται την πολυφωνία, να στέκεται δίπλα σε εκείνους που βρίσκονται στο περιθώριο, να ανοίγει τον δρόμο σε διαφορετικές σκέψεις, διαφορετικές ταυτότητες και ιδεολογικά ρεύματα.

»Η νέα ιδιοκτησιακή πραγματικότητα δεν έρχεται για να επιβάλει γραμμές, αλλά για να εξασφαλίσει ότι η εφημερίδα θα μπορέσει να συνεχίσει με σύγχρονα μέσα και βιώσιμη δομή αυτό που έκανε πάντα: Να ελέγχει την εξουσία, να προασπίζει τη δημοκρατία χωρίς αστερίσκους, να αναδεικνύει κοινωνικές πληγές, να προσφέρει βήμα και φωνή σε εκείνους που αδικούνται.

»Σε μια χώρα που αναζητά πυξίδα και προσανατολισμό, σε μια κοινωνία αποκαμωμένη από τις οικονομικές κρίσεις και τα πολιτικά αδιέξοδα, η ενημέρωση οφείλει να λειτουργεί και ως χορηγός ελπίδας. Οχι ψευδεπίγραφης, αλλά αυτής που γεννιέται όταν ανοίγουν δρόμοι για νέες πολιτικές προτάσεις, αξιόπιστες ηγεσίες και νέες δυνατότητες για να ξανακερδηθεί η εμπιστοσύνη των πολιτών. Να είστε σίγουροι ότι σε αυτή τη συζήτηση για το μέλλον του τόπου η “Εφημερίδα των Συντακτών” θα παραμείνει παρούσα. Πάντα με καθαρή ματιά, αντικειμενική κρίση και προοδευτικό ευρωπαϊκό πρόσημο…»

Αναλυτικά:

Ιερό προσκύνημα αποτελεί για όλους εμάς τους φίλους της ΑΕΚ το γήπεδο της ομάδας μας στη Νέα Φιλαδέλφεια. Είναι ο χώρος στον οποίο μας πήγαν για πρώτη φορά οι παππούδες μας, οι πατεράδες μας, οι φίλοι μας και νιώσαμε τη μαγεία αυτής της ομάδας.

Σε αυτά τα τσιμέντα όπου θαυμάσαμε, όρθιοι πολλές φορές και προσπαθώντας να αποκτήσουμε οπτική επαφή με τον αγωνιστικό χώρο, όλους τους μεγάλους παίκτες του παρελθόντος, εκεί που για πρώτη φορά είδα τον Κώστα Νεστορίδη να τρελαίνει συμπαίκτες και αντιπάλους, εκεί που καταλάβαμε ότι αυτή η ομάδα πρόκειται για κάτι το εντελώς ξεχωριστό, εκπροσωπεί κάτι πολύ μεγάλο!

Για κάθε ομάδα στον κόσμο το σπίτι της είναι το πιο σημαντικό συστατικό της λειτουργίας της. Για την ΑΕΚ, όμως, και το για το δικό της ιστορικό γίγνεσθαι πρόκειται για κάτι ακόμα πιο σημαντικό. Πρόκειται για το χώρο στον οποίο μια χούφτα άνθρωποι, ξεριζωμένοι βίαια από τις πατρογονικές τους εστίες, κατάφεραν να στεγάσουν και πάλι τα όνειρά τους και τις ελπίδες για μια καλύτερη ζωή.

Πότισαν με το αίμα και τον ιδρώτα τους τα χώματα της Νέας Φιλαδέλφειας, πάλεψαν με τα χέρια τους για να δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις στέγασης της ομάδας, που ενσάρκωνε τις αξίες και τα ιδανικά τους και ακούμπησαν εκεί την ίδια τους τη ζωή, πριν καν αποκτήσουν στέγη οι ίδιοι.

Μέσα από τις πύλες αυτού του γηπέδου οι ιδρυτές μας επέστρεψαν στις δικές τους αλησμόνητες πατρίδες, μέσα από τις θύρες του νέου γηπέδου οι νέοι φίλαθλοι της ομάδας συναντούν και πάλι την ιστορία της. Το γήπεδο αυτό είναι φυλαχτό. Είναι κληρονομιά. Είναι η ίδια η ιστορία. Είναι η ίδια η ΑΕΚ.

Δεν θα σταματήσω ποτέ να ευχαριστώ τον Θεό, που ήταν τόσο καλός μαζί μου και μου επέτρεψε να υλοποιήσουμε το μεγάλο σχέδιο της επιστροφής της ομάδας μας στη Νέα Φιλαδέλφεια. Δεν ήταν μία προσωπική εμμονή, δεν ήταν μία υπόσχεση που όφειλα να εκπληρώσω, δεν ήταν θέμα ματαιοδοξίας ή υστεροφημίας. Ηταν ένα βαρύ χρέος, μια ιστορική επιταγή. Ενα τεράστιο και βαρύ «πρέπει»!

 
Και χαίρομαι πραγματικά που κρατάω στα χέρια μου αυτή την έκδοση, που έχει γραφτεί από δύο ανθρώπους με τους οποίους συνεργάστηκα στην ΑΕΚ και εκτιμώ βαθιά και αναλύει εκτενώς και με ιστορικές λεπτομέρειες αυτό που από την πρώτη στιγμή λέγαμε, όσοι πιστέψαμε σε αυτόν τον μεγάλο στόχο: ότι η ΑΕΚ δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς το γήπεδό της στη Νέα Φιλαδέλφεια. Ότι η ΑΕΚ θα ήταν για πάντα ανοχύρωτη, χωρίς τα νέα τείχη της Αγιά Σοφιάς.

Γιατί η ΑΕΚ μεγάλωνε στο πέρασμα των χρόνων, λίγο μετά από την ίδρυσή της, παράλληλα με αυτό το γήπεδο. Γινόταν μεγάλη όσο ψήλωναν σιγά-σιγά και με τεράστιο κόπο πολλών ανθρώπων, που μπορεί και να έμειναν στη σκιά της ιστορίας, οι εξέδρες του γηπέδου της. Με απίστευτες θυσίες σε ένα γήπεδο που δεν το βρήκε έτοιμο, αλλά το δημιούργησε σκαλί – σκαλί σε καιρούς πολύ δύσκολους. Από την πρώτη μικρή κερκίδα, λίγο μετά τον πόλεμο, μέχρι τη σκεπαστή εξέδρα του Λουκά Μπάρλου.

Τους πήρε πολύ, αλλά αυτό το γήπεδο από την πρώτη στιγμή αντανακλούσε στην περηφάνεια και στο νοικοκυριό των προσφύγων. Θυσίασε πολλά η ΑΕΚ μέχρι αυτό το γήπεδο να αποτελέσει το καμάρι της και ένα από τα ωραιότερα γήπεδα στη χώρα. Και στις δύο περιπτώσεις το έχτισε μόνη της! Πέρασε από συμπληγάδες, έζησε μέσα από μεγάλες αγωνιστικές κρίσεις, αλλά είχε στόχο και όραμα.

Από το μηδέν ξεκινήσαμε και εμείς. Το ίδιο όραμα μας καθοδήγησε. Σε άλλες συνθήκες, εντελώς διαφορετικές, αλλά με εξίσου τεράστιες δυσκολίες. Αντέξαμε, παλέψαμε, νικήσαμε! Και εμείς θυσιάσαμε πολλά και εμείς νιώσαμε κάποιες στιγμές ότι όλος ο κόσμος ήταν εναντίον μας, αλλά έπρεπε και πάλι να στεγάσουμε την ιστορία μας και να δημιουργήσουμε αντίστοιχα τις ισχυρές βάσεις για να πατήσει πάνω η ομάδα, για να συνδεθεί και πάλι με τις ρίζες της.

Είναι πραγματικά ανατριχιαστικές οι ταυτόσημες λεπτομέρειες του αγώνα για το γήπεδο της ΑΕΚ σε δύο εντελώς διαφορετικές εποχές. Και τότε και τώρα. Και είναι πραγματικά λυτρωτικό, που αποτυπώνονται σε αυτή την πολυτελή έκδοση, προκειμένου να αποτυπωθούν για πάντα στην ιστορία. Και να διδάσκουν σε όλους πόσο ταυτισμένη είναι η ιστορία αυτής της μεγάλης ομάδας με την εξέλιξη της δημιουργίας του γηπέδου της.

Το τότε και το τώρα φιλοξενούνται με ιστορική ακρίβεια στις σελίδες αυτής της έκδοσης. Καλώ όλους τους φίλους της ΑΕΚ να την απολαύσουν. Για να θυμηθούν οι παλιοί, για να διδάσκονται οι νεότεροι τι ακριβώς σημαίνει και τι αντανακλά κάθε σπιθαμή αυτού του γηπέδου.

Ενας ύμνος στα 100 χρόνια ιστορίας της ομάδας μας!

Στην τελετή των θυρανοιξίων παραβρέθηκαν ο Μητροπολίτης Νέας Ιωνίας, Φιλαδελφείας, Ηρακλείου και Χαλκηδόνος κ.κ. Γαβριήλ, ο ιδιοκτήτης της ΠΑΕ ΑΕΚ κ. Μάριος Ηλιόπουλος, ο πρώην ιδιοκτήτης της ομάδας κ. Δημήτρης Μελισσανίδης, σύσσωμο το Διοικητικό Συμβούλιο της ΠΑΕ ΑΕΚ, όπως επίσης εκπρόσωποι της κυβέρνησης και της τοπικής αυτοδιοίκησης.

Η βραδιά ολοκληρώθηκε με επίσημο δείπνο στο εστιατόριο του γηπέδου της ΑΕΚ, όπου ο κ. Ηλιόπουλος υποδέχθηκε τον Οικουμενικό Πατριάρχη με μια ιδιαίτερα θερμή ομιλία και εκείνος από την πλευρά του επεσήμανε για ακόμη μια φορά τις στενές σχέσεις του με την ομάδα μας.

Στην ομιλία του προς τον Βαρθολομαίο, ο Μάριος Ηλιόπουλος στάθηκε στη συμβολή του Δημήτρη Μελισσανίδη. «Να τιμήσουμε και να χειροκροτήσουμε τον Δημήτρη Μελισσανίδη. Αυτό το γήπεδο δεν θα υπήρχε, εάν δεν υπήρχε αυτός», ήταν μεταξύ άλλων τα λόγια του.

Κατά την ίδια πηγή μάλιστα, ο νέος ιδιοκτήτης έχει δρομολογήσει ήδη και τις πρώτες του κινήσεις στο μεταγραφικό κομμάτι.

Κι αυτό διότι σημειώνεται ότι έχει «κλείσει» τρεις ξένους ποδοσφαιριστές και συγκεκριμένα τους Μαντί Καμαρά, Σέκο Φοφανά και Αλμπέρτο Μπρινιόλι.

Μόλις ο Δημήτρης Μελισσανιδης ενημερώθηκε για την απαίτηση της ΟΥΕΦΑ, ήταν κατηγορηματικός, αρνήθηκε κάθε παρέμβαση και συζήτηση, ειδικά τέτοια μέρα, ανήμερα της Αλώσεως της Πόλης από τους Τούρκους.

Η ανάρτηση του Κυριάκου Βελόπουλου:

«Φωτογραφίες της «Opap Arena»… ενόχλησαν την ΟΥΕΦΑ και απαίτησαν να τις καλύψουν . Η μία δείχνει την Αγία Σοφία και η άλλη τους πρόσφυγες.
Ο Δημήτρης Μελισσανιδης απάντησε ΌΧΙ και εύγε του! Μαγκιές να πάνε να κάνουν στους σφαγεις Τούρκους»!

Μετά την πίκρα στο Καραϊσκάκη όπου η ΑΕΚ για πρώτη φορά στο φετινό πρωτάθλημα έπαψε να κρατάει την τύχη της στα χέρια της, ο «Τίγρης» έστειλε μήνυμα στον προπονητή και σε όλους. Ένα μήνυμα που δείχνει την εμπιστοσύνη αλλά και την προσωπική σχέση των δύο αντρών.

Συγκεκριμένα ο ηγέτης της ΑΕΚ έγραψε:

«Ματίας καλημέρα. Την ΑΕΚάρα μας την αγαπάμε πιο πολύ όταν χάνει. Περιμένοντας το θαύμα την Κυριακή, σε ευχαριστούμε και φέτος για όλα».