Ωστόσο, η εικόνα της αγοράς δεν είναι μονοδιάστατη. Παρά τη μείωση της ζήτησης, η ελληνική αγορά εμφανίζει ανθεκτικότητα, κυρίως στο επίπεδο των τιμών, οι οποίες συνεχίζουν να κινούνται ανοδικά.

Η αγορά βραχυχρόνιας μίσθωσης βρέθηκε αντιμέτωπη με διπλή πίεση: από τη μία πλευρά λιγότεροι ταξιδιώτες, από την άλλη περιορισμένη διαθεσιμότητα ακινήτων.

Οι διαθέσιμες καταχωρίσεις μειώθηκαν κατά 4%, από 101.223 σε 97.186 ακίνητα. Την ίδια στιγμή, η ζήτηση υποχώρησε εντονότερα (-8,5%), οδηγώντας την πληρότητα σε πτώση κατά 2,1 ποσοστιαίες μονάδες, στο 52,1%.

Παρά τη μείωση της δραστηριότητας, οι τιμές διατήρησαν την ανοδική τους πορεία. Η μέση ημερήσια τιμή (ADR) αυξήθηκε κατά 7,4%, φτάνοντας τα 89,6 ευρώ, ενώ τα έσοδα ανά διαθέσιμη διανυκτέρευση (RevPAR) σημείωσαν άνοδο 3,2%.

Το βασικό μοτίβο που προκύπτει είναι σαφές: λιγότερες κρατήσεις, αλλά ακριβότερες διαμονές. Οι διαχειριστές επιχειρούν να διατηρήσουν την κερδοφορία αυξάνοντας τις τιμές, σε μια αγορά που εξακολουθεί να έχει περιθώρια στην τιμολόγηση, όχι όμως και στον όγκο.

Καθοριστικό ρόλο παίζουν και οι περιορισμοί στην είσοδο νέων ακινήτων στο κέντρο της Αθήνα. Οι ρυθμίσεις αυτές περιορίζουν την προσφορά πιο οικονομικών καταλυμάτων, τα οποία στο παρελθόν πίεζαν προς τα κάτω τη μέση τιμή, συμβάλλοντας έτσι στη διατήρηση των τιμών σε υψηλότερα επίπεδα.

Η πτώση κατά 8,5% στις κρατήσεις τον Μάρτιο δεν υποδηλώνει μια αγορά σε κρίση, αλλά μια αγορά που περνά σε νέα φάση προσαρμογής. Η Ελλάδα εξακολουθεί να διατηρεί ισχυρή θέση, κρατώντας τις τιμές σε υψηλά επίπεδα, δείχνοντας ανθεκτικότητα απέναντι στη ζήτηση και επωφελούμενη από τη συγκρατημένη προσφορά σε σύγκριση με άλλες ευρωπαϊκές αγορές.

Το βασικό ζήτημα δεν είναι η έλλειψη ταξιδιωτών, αλλά η αλλαγή στη συμπεριφορά τους. Οι επισκέπτες εμφανίζονται πλέον πιο επιλεκτικοί και πιο συγκρατημένοι, επηρεάζοντας άμεσα τη δυναμική των κρατήσεων.

Αυτό είναι και το στοιχείο που αλλάζει το «παιχνίδι»: η αγορά μετατοπίζεται από ένα μοντέλο ανάπτυξης βασισμένο στον όγκο κρατήσεων σε ένα μοντέλο όπου κυριαρχούν η διάρκεια διαμονής, η τιμολόγηση και το σωστό timing.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, ο Μάρτιος λειτουργεί ως ένα σαφές σήμα προσαρμογής και όχι ως ένδειξη μιας βαθύτερης ύφεσης στην αγορά των βραχυχρόνιων μισθώσεων τύπου Airbnb.

Η τελευταία φορά που η τιμή χονδρικής του ρεύματος διαμορφωνόταν σε μηνιαία βάση κάτω από τα 80 ευρώ ήταν το Μάιο του 2021, όταν οι καταναλωτές δεν είχαν ακούσει ακόμα τίποτα για πανάκριβο φυσικό αέριο, ενεργειακή κρίση ή «ρήτρα αναπροσαρμογής».

Αν δεν συμβεί κάποια συνταρακτική ανατροπή στις διεθνείς αγορές ή δεν αλλάξει η εκπτωτική πολιτική των προμηθευτών, τότε σε μία εβδομάδα από σήμερα θα μπορούσαμε να δούμε πράσινα τιμολόγια από 8,2 έως 9 λεπτά για κατανάλωση έως 500 κιλοβατώρες (έναντι μέσης τιμής 13,3 λεπτά σήμερα και 12,8 λεπτά της ΔΕΗ, που έχει τις περισσότερες συνδέσεις), νυχτερινές χρεώσεις στο πράσινο τιμολόγιο από 6,7 λεπτά, αλλά και κίτρινα τιμολόγια, τα οποία επίσης θα κινούνται στα επίπεδα των 8-9 λεπτών για τις χρεώσεις στο ημερήσιο τιμολόγιο και των 6-7 λεπτών για το νυχτερινό.

Από την άλλη πλευρά, ακόμη και αν οι τιμές χονδρικής/λιανικής έχουν υποχωρήσει στα προ ενεργειακής κρίσης επίπεδα, οι λογαριασμοί θα έρχονται πιο φουσκωμένοι επειδή αφενός τα πάγια έχουν εκτοξευθεί στα 5-10 ευρώ και οι μη ανταγωνιστικές χρεώσεις (δίκτυα ΑΔΜΗΕ, ΔΕΔΔΗΕ) έχουν πολλαπλασιαστεί και επηρεάζουν σχεδόν κατά το ήμισυ το τελικό κόστος του λογαριασμού.