«Μάρθη μου, παιδί μου…Πόση σήψη, πόση αναλγησία…Πόσο με πληγώνει η σκέψη ότι δεν μπόρεσα να σε προστατεύσω» αναφέρει η κ.Καρυστιανού και συνεχίζει με αφορμή την έναρξη της δίκης: «Μετά τον ανείπωτο πόνο να παραλαμβάνουμε ό,τι απέμεινε από εσένα, συρόμαστε επί τρία χρόνια σε μια εξευτελιστική δικαστική ταλαιπωρία απαξίωσης.

Κοροϊδία στην κοροϊδία καταλήξαμε σε μια δική «κολοβή», λειψή σε κακουργήματα και κατηγορουμένους. Μια δίκη για την οποία όλοι όσοι «ανέλαβαν» φρόντισαν πεισματικά να συμπεριλάβει όλους τους υπεύθυνους για τον θάνατό σου.

Σαν να μην συνέβη ποτέ η πυρόσφαιρα που κατέκλυσε την οθόνη μας. Σαν να μην κάηκες ζωντανή, σαν να μην περίμενες επί τρία ατελείωτα λεπτά ζωντανή, το μαρτυρικό τέλος.

Πώς θα ξεχάσω παιδί μου ποτέ, το παγωμένο βλέμμα των παραγόντων της συγκάλυψης; Ένα βλέμμα απόλυτα απάνθρωπο και απόκοσμο, τόσο μακριά από τα δικά σου φωτεινά μάτια.

Μακριά από τη λάμψη που εκπέμπει η καλοσύνη και η αγάπη».

Για να καταλήξει: «Και όπως κάθε χρόνο σου δίνω την ίδια υπόσχεση: Θα σε δικαιώσω.

Ο άδικος θάνατός σου θα γίνει φως που θα επιτρέψει να λάμψει ξανά η Δικαιοσύνη σε αυτή τη χώρα.

Με αυτό το ΟΡΑΜΑ και με την ΕΛΠΙΔΑ πως κάποια στιγμή θα νιώσουμε τη γαλήνη της δικαίωσης σε ένα πραγματικό Κράτος Δικαίου, συνεχίζουμε αλύγιστοι την πορεία προς την ΑΛΗΘΕΙΑ ».

«Οι νεκροί φοιτητές δεν φεύγουν από το πανεπιστήμιο, υπάρχουν στους χώρους και μας καθοδηγούν και εμείς οφείλουμε να τους ακούμε», δήλωσε ο πρύτανης Σταμάτης Αγγελόπουλος, ενώ ανακοίνωσε ότι η αίθουσα «Αλέξανδρος» που πραγματοποιήθηκε η εκδήλωση θα μετονομαστεί σε αίθουσα «Μάρθη Ψαροπούλου». Στην εκδήλωση παραβρέθηκαν οι γονείς της Μάρθης, Μαρία Καρυστιανού και Αντώνης Ψαρόπουλος με το κοινό να τους υποδέχεται με χειροκροτήματα στο κατάμεστο αμφιθέατρο.

Όπως αναφέρει το thesstoday.gr: «Στο πλαίσιο της εκδήλωσης ο μουσικός σύλλογος φοιτητών και φοιτητριών του Πανεπιστημίου τραγούδησαν τρία τραγούδια στη μνήμη των θυμάτων. Ενώ θεσπίστηκε υποτροφία «Μάρθη Ψαροπούλου». Μια τιμητική διάκριση ώστε η νεαρή φοιτήτρια να συνεχίσει να εμπνέει.

Ο Στέφανος Αλεξιάδης, ο πρώτος φοιτητής της υποτροφίας, στο τμήμα αγωγής και φροντίδας, στην πρώιμη ηλικία δήλωσε χαρακτηριστικά: «Αντιλαμβάνομαι την ευθύνη. Δεν είναι μια στιγμή για να θυμόμαστε τη Μάρθη. Είναι μια στιγμή για να αναλογιστούμε την προσωπική της αξία, τη δύναμη της ύπαρξής της, ακόμη και δεν αν πρόλαβε να πραγματοποιήσει όλα όσα είχε ονειρευτεί».

 «Οι άνθρωποι των Τεμπών δεν είναι απλώς νούμερα, είναι η ζωή μας»

Η πιο συγκινητική στιγμή της εκδήλωσης έφτασε όταν τον λόγο πήρε η παιδική φίλη της Μάρθης, Γιολάντα. Με τρεμάμενη φωνή μίλησε με αγνά λόγια για την φίλη της που έχασε με το κοινό να ξεσπάει σε δάκρυα. «Είμαι η Γιολάντα και είμαι φίλη της Μάρθης», ξεκίνησε και περιέγραψε μερικές προσωπικές στιγμές με την Μάρθη πριν χάσει τη ζωή της στην μοιραία αμαξοστοιχία. «Νιώθω την ύψιστη τιμή που οι γονείς της Μάρθης επίλεξαν να είμαι εγώ αυτή που θα περιγράψει το πώς ήταν η Μάρθη. Ευχαριστώ τη Μάρθη για πολλά που μου έμαθε, κυρίως για την ειλικρινή έννοια της φιλίας. Η Μάρθη με αγαπούσε για αυτό που είμαι και ποτέ δεν προσπάθησε να αλλάξει κανέναν». Αποκορύφωμα της συγκίνησης ήταν το σημείο όπου η νεαρή φοιτήτρια είπε:

«Τελευταία φορά την είδα στα τέλη του Ιανουαρίου του 2023, νιώθω ότι με αποχαιρέτισε με τον δικό της τρόπο. Ήταν πολύ όμορφη, ανάλαφρη σαν αερικό. Διάβαζε για τη σχολή της, στόχους», δήλωσε με δάκρυα στα μάτια και προσέθεσε, ότι: «οι άνθρωποι των Τεμπών δεν είναι απλώς νούμερα, είναι η ζωή μας. Μαρθούλα μου σε σκέφτομαι και σε αγαπάω πολύ. Θέλω να σε θυμάμαι όπως σε γνώρισα, σε γιορτάζω και σε μνημονεύω, παρά τις αποστάσεις που μας χωρίζουν, θα σε ξαναβρώ. Μέχρι τότε, ξεκουράσου».

Καρυστιανού: «Ντροπιαστική η ασυλία – Εύχομαι μια χώρα με οξυγόνο»

Ως «ντροπιαστική» χαρακτήρισε την βουλευτική ασυλία η Μαρία Καρυστιανού, μητέρα της 19χρονης Μάρθης και πρόεδρος του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων Τέμπη 2023, στο πλαίσιο εκδήλωσης στη μνήμη της κόρης της, στο Διεθνές Πανεπιστήμιο της Ελλάδος. Και αναφέρθηκε στις μαζικές κινητοποιήσεις, λέγοντας ότι «προκαλούν φόβο στην κυβέρνηση».

«Η Μάρθη μου δυστυχώς δεν πρόλαβε να ζήσει τα όνειρα της. Πριν δύο χρόνια τη δολοφόνησαν μαζί με άλλους 56 ανθρώπους. Δεν συνέχισε τίποτα από όσα η ζωή ευλογεί στη νιότη. Εγώ δεν νιώθω ότι η Μάρθη μου θα ήθελε να μιλήσω για τον θάνατο, οπότε θα μιλήσω για τη νιότη. Θα σας μιλήσω για όταν είδα την κοινωνία να βγαίνουν στους δρόμους, αρνούμενοι να συνεχίσουν προσποιούμενοι ότι δεν συνέβη ποτέ αυτό το κακό. Στις 7 Φλεβάρη πραγματοποιήθηκε μια ειρηνική πορεία σε όλη την Ελλάδα, ήταν μόνο η αρχή. Μας κάνατε πολύ περήφανους και πολύ πιο δυνατούς. Αν έχουμε μαζί μας τις δικές σας ψυχές μπορούμε να αντιμετωπίσουμε την ψεύτικη κανονικότητα και την ξεπεσμένη αριστεία. Και να έρθει η ειρήνη σε μια χώρα χωρίς οξυγόνο», δήλωσε αρχικά.

Η κ. Καρυστιανού συνέχισε με αιχμηρό λόγο και για τις επιχειρήσεις της Ελληνικής Αστυνομίας, κατά τη διάρκεια των μαζικών κινητοποιήσεων. «Είδαμε σε βίντεο ετοιμοπόλεμα ΜΑΤ να προβαίνουν σε προσαγωγές προσπαθώντας να δημιουργήσουν φόβο. Κακοήθη σχόλια από διευθυντές σχολείων με στόχο να υποβιβάσουν την κινητοποίηση σε… κοπάνα. Δακρυγόνα, τραμπουκισμούς. Έτσι διατηρούνται τα καθεστώτα. Καταφέρατε να δώσετε μια πνοή ελπίδας, αντιμετωπίζουμε το θηρίο που βλέπετε δίπλα σε εμάς. Θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία. Βρίσκουμε καθημερινά ψέματα και προσπάθεια αποπροσανατολισμού για να έχουμε εμπιστοσύνη στη δικιά τους δικαιοσύνη», σημείωσε.

Δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στη δικαιοσύνη. «Συμπαθούν δήθεν τη δικαιοσύνη και μέσα στην αλαζονεία νομίζουν ότι την κατέκτησαν. Ό,τι συμφέρει με δόλο αργά ή γρήγορα αποκαλύπτεται. Το φως της δικαιοσύνης είναι ψηλότερα απ’ όλους. Ντροπιαστική ασυλία, νόμοι υπόθαλψης που φτιάχτηκαν για τους ίδιους, από τους ίδιους. Εξαναγκάζουν ο ένας τον άλλον βαστώντας μυστικά. Ξέχασαν ότι είναι στις θέσεις αυτές για το δικό σας καλό. Για όλα αυτά υπάρχει και τέλος και κόστος, το γνωρίζουν, το νιώθουν. Εύχομαι μέσα από την ψυχή μου να έχετε την πιο εύκολη μοίρα σε μια χώρα γεμάτη οξυγόνο», επεσήμανε η μητέρα της Μάρθης και έκλεισε την ομιλία της με ένα ποίημα: «Άλλος ήλιος έχει βγει σε άλλη θάλασσα, άλλη γη. Ευχαριστώ την κόρη μου υπήρξε, υπάρχει και μας καθοδηγεί», για να εισπράξει το θερμό χειροκρότημα του κοινού.

«Για πού το’ βαλες καρδιά μου…» γράφει στη φωτογραφία της 20χρονης κόρης της, που χάθηκε στο σιδηροδρομικό δυστύχημα.

«Ένας χρόνος Μάρθη  μου, φως μου…» αναφέρει, λίγες ώρες αφού «βούλιαξαν» οι δρόμοι της Αθήνας από δεκάδες χιλιάδες  διαδηλωτές που βροντοφώναξαν ότι «το έγκλημα δεν θα ξεχαστεί» απαιτώντας να σταματήσει η επιχείρηση συγκάλυψης. 

«Μου λένε ότι έγινες άγγελος, να μην στενοχωριέμαι… πως θα ξανασυναντηθούμε κάποια στιγμή, να έχω υπομονή… ότι είσαι συνέχεια δίπλα μου, να μάθω να σε αισθάνομαι… ίσως… να είναι έτσι… αλλά δεν θα έπρεπε να είναι έτσι» σημειώνει, αφήνοντας αιχμές για την κυβέρνηση αλλά και όλους όσοι επιμένουν να κάνουν μαθήματα πένθους στους συγγενείς των θυμάτων. 

«Θα δικαιωθείς κόρη μου, όλοι σας» υπογραμμίζει η πρόεδρος του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων Τεμπών 2023.

Υπενθυμίζεται ότι το ψήφισμα του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων Τεμπών 2023 με αίτημα την έναρξη των διαδικασιών για την αναθεώρηση του συντάγματος, την ενεργοποίηση του νόμου περί ευθύνης υπουργών, καθώς και την κατάργηση της βουλευτικής ασυλίας όταν προκύπτει ποινική ευθύνη πολιτικών προσώπων όχι μόνο έσπασε το φράγμα του ενός εκατομμυρίου υπογραφών, αλλά πλέον μετρά αντίστροφα ο χρόνος για το επόμενο ορόσημο, αυτό του 1,5 εκατομμυρίου. Μόνο χθες υπέγραψαν σχεδόν 300.000 άνθρωποι, δηλαδή περίπου 200 ανά λεπτό.