• η ΝΔ είναι στο 30,8%, και
• ακολουθεί η ΕΛΑΣ με 16,8%,
• το ΠΑΣΟΚ 11%,
• η Ελληνική Λύση 7,5%,
• η Ελπίδα για τη Δημοκρατία 7,4%,
• το ΚΚΕ 6,7%,
• η Πλεύση Ελευθερίας 5,5%,
• η Φωνή Λογικής 3,5%,
• το ΜέΡΑ25 3,1%,
• η Νίκη 1,4%,
• ο ΣΥΡΙΖΑ 1,3%
• οι Σπαρτιάτες 1,2%,
• οι Δημοκράτες-ΠΚ 1,1%,
• η Νέα Αριστερά 0,3% και
• άλλο κόμμα 2,4%.

Η έρευνα είναι η τελευταία πριν από τις διακοπές του Αυγούστου. Πραγματοποιήθηκε πανελλαδικά από τις 20 έως τις 23 Ιουλίου σε δείγμα 1.178 ψηφοφόρων, με μέγιστο στατιστικό σφάλμα ±2,9%.

Πρόθεση ψήφου χωρίς αναγωγή

Στην πρόθεση ψήφου, πριν από την αναγωγή των αναποφάσιστων, η Ν.Δ. βρίσκεται στο 27,3%, έναντι 14,8% της ΕΛΑΣ και 9,5% του ΠΑΣΟΚ. Σε σύγκριση με τη μέτρηση στα τέλη Ιουνίου, η Ν.Δ. ενισχύεται κατά μισή μονάδα, η ΕΛ.Α.Σ. επίσης κατά μισή και το ΠΑΣΟΚ κατά τρία δέκατα. Ταυτόχρονα, οι αναποφάσιστοι υποχωρούν ελαφρά από το 11,2% στο 10,8%.

Οι μεταβολές αυτές είναι μικρές και εμπίπτουν στα όρια του στατιστικού σφάλματος. Ωστόσο, η πολιτική τους κατεύθυνση έχει σημασία. Η Ν.Δ. δεν παρουσιάζει νέα υποχώρηση στο κλείσιμο της πολιτικής περιόδου, αλλά μια οριακή ανάκαμψη. Μετά από χρόνια διακυβέρνησης και μια δύσκολη κοινωνικά θερινή περίοδο η αντοχή αυτή είναι αξιοσημείωτη.

Το σημαντικότερο στοιχείο δεν είναι η μεταβολή, αλλά η σταθερότητα της διαφοράς. Η Ν.Δ. προηγείται της ΕΛΑΣ κατά 12,5 μονάδες στην αστάθμιστη πρόθεση και του ΠΑΣΟΚ κατά 17,8.

Η κυβέρνηση εμφανίζει πάντως δύο διαφορετικές κοινωνικές εικόνες. Στους ψηφοφόρους άνω των 65 ετών φτάνει στο 45,6%, ενώ στις ηλικίες 17-44 περιορίζεται στο 20,5% και στις ηλικίες 45-64 στο 22,6%. Συνεπώς, η δύναμή της στηρίζεται σε πολύ μεγάλο βαθμό στους μεγαλύτερους ψηφοφόρους.

Η ηλικιακή αυτή ασυμμετρία αποτελεί το σαφές στρατηγικό προειδοποιητικό μήνυμα για το Μέγαρο Μαξίμου. Η Ν.Δ. διαθέτει υπεροχή στις ηλικίες που συμμετέχουν περισσότερο στις εκλογές και παρουσιάζουν μεγαλύτερη κομματική σταθερότητα, αλλά δεν έχει αντίστοιχη διείσδυση στις νεότερες γενιές. Η αποκατάσταση της σχέσης της με τους νέους, τους εργαζομένους στις παραγωγικές ηλικίες και τα νοικοκυριά που πιέζονται περισσότερο από το κόστος ζωής είναι αναγκαία, εφόσον θέλει να μετατρέψει την πρωτιά σε νέα ισχυρή κυβερνητική εντολή.

Ιδιαίτερα ευνοϊκό για τη Ν.Δ. είναι το στοιχείο της κομματικής βεβαιότητας. Το 70,1% των σημερινών ψηφοφόρων της δηλώνει «πολύ σίγουρο» για την επιλογή του και το 18,7% «αρκετά σίγουρο». Αθροιστικά, σχεδόν εννέα στους δέκα εμφανίζονται σταθεροί. Η αντίστοιχη απόλυτη βεβαιότητα είναι χαμηλότερη στην ΕΛ.Α.Σ. και ακόμη περισσότερο στο ΠΑΣΟΚ, όπου λιγότεροι από τους μισούς δηλώνουν πολύ σίγουροι.

Αυτό εξηγεί σε μεγάλο βαθμό τη δημοσκοπική ανθεκτικότητα της Ν.Δ. Το κόμμα μπορεί να έχει χάσει σημαντικό τμήμα της εκλογικής του δύναμης από το 2023, αλλά όσοι εξακολουθούν να δηλώνουν ότι θα το ψηφίσουν έχουν υψηλό βαθμό συσπείρωσης και χαμηλή πιθανότητα μετακίνησης.

Η διαρροή από τους ψηφοφόρους του 2023, ωστόσο, παραμένει ουσιαστική. Η Ν.Δ. διατηρεί το 67,9% της τότε εκλογικής της βάσης. Πρόκειται για την υψηλότερη επίδοση ανάμεσα στα μεγάλα κόμματα, όχι όμως για πλήρη συσπείρωση. Μέρος των απωλειών κατευθύνεται σε κόμματα δεξιότερα της Ν.Δ., ενώ σχεδόν ένας στους δέκα παλαιούς ψηφοφόρους της παραμένει αναποφάσιστος. Η κυβερνητική στρατηγική, επομένως, έχει δύο παράλληλους στόχους: να επαναπατρίσει τμήμα της δεξιάς διαρροής χωρίς να αποξενώσει το Κέντρο και να ενεργοποιήσει τους παλαιούς ψηφοφόρους της που σήμερα τηρούν στάση αναμονής.

Αδιευκρίνιστη ψήφος

Η αδιευκρίνιστη ψήφος εξακολουθεί να συνιστά έναν από τους βασικούς παράγοντες αβεβαιότητας, χωρίς πάντως να είναι σήμερα τόσο μεγάλη ώστε να αμφισβητεί την καθαρή πρωτιά της Ν.Δ. Οι αναποφάσιστοι περιορίζονται στο 10,8% από 11,2% στο τέλος Ιουνίου, ενώ μαζί με όσους δηλώνουν άκυρο/λευκό και αποχή η ευρύτερη απροσδιόριστη ζώνη διαμορφώνεται στο 11,6%, από 12,7% προηγουμένως. Η μικρή αυτή αποκλιμάκωση δείχνει μια σταδιακή αποκρυστάλλωση των επιλογών, όχι όμως οριστική παγίωση των συσχετισμών. Η δεξαμενή είναι πολιτικά ανομοιογενής.

Εμφανίζεται ιδιαίτερα αυξημένη μεταξύ όσων δεν διαθέτουν ιδεολογική ταύτιση, όπου οι αναποφάσιστοι φτάνουν στο 20,7%, αλλά και στον χώρο του Κέντρου, όπου ανέρχονται σε 30,7%. Είναι επίσης μεγαλύτερη στις ηλικίες 45-64 ετών και ελαφρώς υψηλότερη στις γυναίκες. Για τη Ν.Δ. υπάρχει περιθώριο… επαναπατρισμού, καθώς περίπου ένας στους τρεις αναποφάσιστους (33,2%) προέρχεται από τους ψηφοφόρους της του 2023 και συνεπώς η τελική του κινητοποίηση θα εξαρτηθεί από την καθημερινότητα, την οικονομία και την πειστικότητα του κυβερνητικού σχεδίου. Η αδιευκρίνιστη ψήφος θα μπορούσε να επηρεάσει ουσιαστικά το ύψος του ποσοστού της Ν.Δ., τη μάχη της αυτοδυναμίας, την είσοδο μικρότερων κομμάτων στη Βουλή και, τελικά, τις προϋποθέσεις σχηματισμού κυβέρνησης.

Στα ευρήματα της δημοσκόπησης πρέπει να συνυπολογίζεται και ένας παράγοντας που δεν έχει μετρηθεί στη συγκεκριμένη έρευνα: η δημόσια συζήτηση για το νέο κόμμα υπό τον Αντώνη Σαμαρά. Επειδή ένας τέτοιος σχηματισμός δεν έχει ανακοινωθεί επισήμως και δεν περιλαμβάνεται στο ερωτηματολόγιο, θα ήταν αυθαίρετο να του αποδοθεί συγκεκριμένη εκλογική επιρροή.

Αποτελεί, ωστόσο, μέρος του ευρύτερου πολιτικού προβληματισμού, καθώς θα μπορούσε να απευθυνθεί σε τμήματα της παραδοσιακής δεξιάς βάσης, σε συντηρητικούς ψηφοφόρους που έχουν απομακρυνθεί από τη Ν.Δ. και σε πολίτες οι οποίοι σήμερα κατευθύνονται προς μικρότερα κόμματα δεξιότερα της κυβέρνησης ή παραμένουν αναποφάσιστοι. Η πιθανή επίδρασή του δεν θα κρινόταν μόνο από το ποσοστό που θα συγκέντρωνε, αλλά και από το αν θα περιόριζε τη δυνατότητα της Ν.Δ. να επαναπατρίσει διαρροές και να αυξήσει τη συσπείρωσή της. Από την άλλη πλευρά, η πολυδιάσπαση που ήδη καταγράφεται στον χώρο δεξιότερα της Ν.Δ. δείχνει ότι η ύπαρξη πολιτικού χώρου δεν συνεπάγεται αυτομάτως τη δημιουργία ενός ισχυρού και ενιαίου εκλογικού πόλου.

Πότε θέλουν και πότε πιστεύουν ότι θα γίνουν οι εκλογές

Στο ερώτημα για το πότε θα ήθελαν να γίνουν οι εκλογές, η κοινή γνώμη εμφανίζεται σχεδόν απολύτως διχασμένη. Το 44,9% προτιμά πρόωρες κάλπες τον Σεπτέμβριο ή τον Οκτώβριο, ενώ το 43,7% επιθυμεί εκλογές προς το τέλος της τετραετίας, την άνοιξη του 2027. Η διαφορά είναι μόλις 1,2 μονάδες και δεν έχει στατιστική σημασία.

Το εύρημα δεν μπορεί να παρουσιαστεί ως καθαρό κοινωνικό αίτημα πρόωρων εκλογών. Αντίθετα, δείχνει δύο ισοδύναμα μπλοκ: ένα που επιδιώκει ταχύτερη πολιτική αλλαγή και ένα που προτιμά την ολοκλήρωση της κυβερνητικής θητείας.

Η κομματική ανάλυση είναι αποκαλυπτική. Στους σημερινούς ψηφοφόρους της Ν.Δ. μόλις το 13,1% επιθυμεί πρόωρες κάλπες, ενώ το 79,9% τάσσεται υπέρ της εξάντλησης της τετραετίας. Αντίθετα, η μεγάλη πλειονότητα των ψηφοφόρων των αντιπολιτευτικών κομμάτων επιθυμεί εκλογές το φθινόπωρο. Επομένως, το εκλογικό αίτημα έχει έντονα παραταξιακό χαρακτήρα. Δεν προκύπτει μια οριζόντια κοινωνική απαίτηση να τερματιστεί σύντομα η κυβερνητική θητεία, αλλά η… επιθυμία των αντιπολιτευόμενων πολιτών να πάμε σε εκλογές για να «φύγει ο Μητσοτάκης».

Ακόμη πιο θετική για τον ίδιο είναι η απάντηση στο τι πιστεύουν οι πολίτες ότι τελικά θα συμβεί. Το 52,3% εκτιμά ότι οι εκλογές θα γίνουν προς το τέλος της τετραετίας, έναντι του 43% που προβλέπει φθινοπωρινές κάλπες. Η πλειονότητα της κοινής γνώμης, δηλαδή, εξακολουθεί να θεωρεί πιο πιθανό ότι ο πρωθυπουργός θα τηρήσει τη θεσμική γραμμή ολοκλήρωσης της τετραετίας. Αυτό ενισχύει το κυβερνητικό αφήγημα συνέπειας και ελέγχου του πολιτικού χρόνου.

Η διάκριση ανάμεσα στην επιθυμία και την πρόβλεψη είναι κρίσιμη. Περισσότεροι πολίτες θέλουν πρόωρες εκλογές απ’ όσους πιστεύουν ότι θα γίνουν. Αρα, ακόμη και ένα ποσοστό εκείνων που επιθυμούν κάλπες το φθινόπωρο αναγνωρίζει ότι η κυβέρνηση εξακολουθεί να έχει την πρωτοβουλία των κινήσεων.

Καταλληλότητα για πρωθυπουργός

Ο κ. Μητσοτάκης παραμένει πρώτος στην καταλληλότητα για την πρωθυπουργία με 31% έναντι 15,2% του κ. Τσίπρα. Ολοι οι υπόλοιποι πολιτικοί αρχηγοί βρίσκονται κάτω από το 6%.

Το προβάδισμα των 15,8 μονάδων έναντι του δεύτερου και η υπερδιπλάσια επίδοση συνιστούν ένα από τα σημαντικότερα κυβερνητικά πλεονεκτήματα. Η κοινωνία μπορεί να αξιολογεί αυστηρά την κυβέρνηση και τον ίδιο τον πρωθυπουργό, αλλά όταν το ερώτημα μετατρέπεται από γενική αξιολόγησησε επιλογή προσώπου για το τιμόνι της χώρας, ο κ. Μητσοτάκης υπερέχει καθαρά.

Σε σύγκριση με το τέλος Ιουνίου, ο πρωθυπουργός ενισχύεται από το 30,2% στο 31%, ενώ ο κ. Τσίπρας υποχωρεί οριακά από το 15,6% στο 15,2%. Παράλληλα, μειώνεται το ποσοστό της αδιευκρίνιστης απάντησης από το 20,9% στο 18,6%. Ο Νίκος Ανδρουλάκης βρίσκεται μόλις στο 5,8%, χαμηλότερα ακόμη και από τον Κυριάκο Βελόπουλο, ενώ η Ζωή Κωνσταντοπούλου και η Μαρία Καρυστιανού κινούνται σε παρόμοια επίπεδα. Επομένως, δεν υπάρχει ένας ηγέτης που να συγκεντρώνει το αντιμητσοτακικό ακροατήριο.

Ενδιαφέρον παρουσιάζει η διείσδυση του κ. Μητσοτάκη πέραν της αυστηρής κομματικής του βάσης. Τον επιλέγουν το 14,2% όσων είχαν ψηφίσει ΠΑΣΟΚ το 2023 και το 12,9% όσων δεν είχαν ψηφίσει ή δηλώνουν ότι θα ψηφίσουν τώρα. Στον χώρο του Κέντρου καταγράφει 29,1%, με σημαντική διαφορά από κάθε άλλον πολιτικό αρχηγό. Η κεντρώα αυτή αντοχή είναι κομβική. Η Ν.Δ. μπορεί να δέχεται πιέσεις προς τα δεξιά, αλλά ο πρωθυπουργός εξακολουθεί να διαθέτει προσωπική επιρροή στον χώρο που συνήθως καθορίζει τις κυβερνητικές πλειοψηφίες.

Και εδώ, ωστόσο, η ηλικιακή εικόνα είναι άνιση. Ο κ. Μητσοτάκης φτάνει στο 50,3% στους πολίτες άνω των 65 ετών, αλλά περιορίζεται στο 22% στις ηλικίες 17-44. Το ηγετικό πλεονέκτημα παραμένει ισχυρό, αλλά είναι πολύ μεγαλύτερο στις μεγαλύτερες γενιές.

Παράσταση νίκης

Στην παράσταση νίκης το 18,8% εκτιμά ότι η Ν.Δ. θα κερδίσει με αυτοδυναμία ενώ το 46,8% ότι θα κερδίσει χωρίς αυτοδυναμία. Συνολικά, το 65,6% προβλέπει νίκη της Νέας Δημοκρατίας. Μόλις το 3,7% θεωρεί ότι θα κερδίσει το ΠΑΣΟΚ, το 8,6% η ΕΛ.Α.Σ. και το 3,9% η Ελπίδα για τη Δημοκρατία.

Η παράσταση νίκης είναι συχνά πιο πολιτικά σημαντική από μια απλή καταγραφή πρόθεσης, επειδή διαμορφώνει το κλίμα προσδοκιών. Επηρεάζει αναποφάσιστους, δυνητικούς ψηφοφόρους, κομματικά στελέχη και την αντίληψη περί κυβερνησιμότητας.

Το γεγονός ότι σχεδόν δύο στους τρεις θεωρούν τη Ν.Δ. νικήτρια, ενώ μόνο τρεις στους δέκα δηλώνουν ότι θα την ψηφίσουν στην εκτίμηση, δείχνει ότι η πολιτική της υπεροχή αναγνωρίζεται πολύ πέρα από το εκλογικό της ακροατήριο.

Ακόμη και μεταξύ των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ, το 58,7% προβλέπει ότι η Ν.Δ. θα κερδίσει χωρίς αυτοδυναμία και το 9% ότι θα κερδίσει με αυτοδυναμία. Μόλις το 21,8% των σημερινών ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ πιστεύει σε εκλογική νίκη του κόμματός του. Παρόμοιο φαινόμενο παρατηρείται και στους ψηφοφόρους των άλλων αντιπολιτευτικών σχηματισμών. Μεγάλα τμήματά τους θεωρούν πιθανότερη τη νίκη της Ν.Δ., συνήθως χωρίς αυτοδυναμία, παρά την αντίστοιχη του δικού τους κόμματος.

Αρα, η κυβέρνηση διατηρεί ισχυρή εικόνα πρώτης δύναμης. Η διάκριση ανάμεσα σε νίκη και αυτοδυναμία, πάντως, είναι σαφής. Μόνο το 18,8% προβλέπει αυτοδύναμη Ν.Δ., ενώ το 46,8% νίκη χωρίς αυτοδυναμία. Η κυρίαρχη εκτίμηση είναι ότι θα κερδίσει αλλά θα χρειαστεί να διαχειριστεί ένα δυσκολότερο μετεκλογικό περιβάλλον. Αυτό λειτουργεί ταυτόχρονα ως πλεονέκτημα και ως προειδοποίηση. Η πρωτιά θεωρείται σχεδόν δεδομένη, η αυτοδύναμη διακυβέρνηση όχι.

Αξιολόγηση κυβέρνησης και πρωθυπουργού

Η συνολική αξιολόγηση της κυβέρνησης είναι αρνητική. Το 35,6% την αξιολογεί θετικά ή μάλλον θετικά και το 63,7% αρνητικά ή μάλλον αρνητικά. Αντίστοιχη είναι η εικόνα για τον πρωθυπουργό, με 35,9% θετικές και 63,3% αρνητικές κρίσεις. Οι αριθμοί αυτοί αποτελούν το βασικό αντίβαρο στο θετικό εκλογικό πρόσημο. Η κυβέρνηση δεν διαθέτει κοινωνική πλειοψηφία και μεγάλο μέρος είναι δυσαρεστημένο από το έργο και τις επιδόσεις της.

Η κυβέρνηση συγκεντρώνει περίπου 36% θετικές αξιολογήσεις, αλλά στην εκτίμηση ψήφου βρίσκεται λίγο χαμηλότερα, στο 30,8%. Υπάρχει, δηλαδή, ένα πρόσθετο τμήμα πολιτών που αξιολογεί θετικά ή σχετικά θετικά την κυβερνητική θητεία, χωρίς να δηλώνει ακόμη βέβαιο ότι θα ψηφίσει Ν.Δ. Ταυτόχρονα, η απόλυτη συνοχή του σημερινού εκλογικού της ακροατηρίου είναι θετική. Το 99,2% των ψηφοφόρων που δηλώνουν τώρα Ν.Δ. αξιολογεί θετικά την κυβέρνηση΄, όπως και το 97,9% θετικά τον πρωθυπουργό.

Η κυβέρνηση, συνεπώς, δεν αντιμετωπίζει εσωτερικό πρόβλημα στη σημερινή της βάσης. Το πρόβλημά της βρίσκεται κυρίως στους απομακρυσμένους ψηφοφόρους του 2023 και τις κοινωνικές ομάδες που δεν έχουν πειστεί από την πολιτική της. Η θετική αξιολόγηση φτάνει στο 53,1% στους άνω των 65 ετών, αλλά πέφτει κάτω από το 30% στις μικρότερες ηλικιακές κατηγορίες.

Στους κεντροδεξιούς πολίτες η κυβέρνηση αξιολογείται θετικά σε πολύ υψηλά επίπεδα, ενώ στο Κέντρο οι θετικές γνώμες περιορίζονται περίπου στο ένα τρίτο. Αυτή η απόσταση αποτυπώνει το βασικό πρόβλημα του κ. Μητσοτάκη, δηλαδή τη διατήρηση της κεντροδεξιάς συνοχής και την ταυτόχρονη επαναπροσέγγιση του μεσαίου χώρου.

Η αντιπολίτευση δεν πείθει

Στο ερώτημα ποιο κόμμα ασκεί την πιο ουσιαστική αντιπολίτευση, πρώτο έρχεται το «κανένα ιδιαίτερα» με 38,9%. Το ΠΑΣΟΚ εδώ κάνει την έκπληξη και προηγείται με 14,5% ενώ ακολουθούν η ΕΛΑΣ με 11,6%, η Ελληνική Λύση με 7,4% και η Πλεύση Ελευθερίας με 7,3%.

Ακόμη και μεταξύ των ψηφοφόρων της Ν.Δ. το 16% θεωρεί ότι το ΠΑΣΟΚ κάνει την πιο ουσιαστική αντιπολίτευση, όμως το 52,4% απαντά «κανένα». Μεταξύ των ψηφοφόρων του το ΠΑΣΟΚ αναγνωρίζεται από το 47%, που σημαίνει ότι περισσότεροι από τους μισούς δικούς του ψηφοφόρους δεν το επιλέγουν ως αυτονόητη απάντηση.

Η ΕΛΑΣ έχει ισχυρότερη εσωτερική αναγνώριση μεταξύ των παλαιών ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά η επιρροή της παραμένει περιορισμένη έξω από συγκεκριμένες δεξαμενές. Η πολυδιάσπαση των απαντήσεων επιβεβαιώνει ότι δεν έχει ακόμη διαμορφωθεί ενιαίος αντιπολιτευτικός πόλος.

Πολιτική σταθερότητα ή αλλαγή

Το 54% δηλώνει ότι μετρά περισσότερο η πολιτική αλλαγή με άλλα κόμματα στην κυβέρνηση, ενώ το 41,1% προτάσσει την πολιτική συνέχεια και σταθερότητα. Το εύρημα αυτό είναι σαφώς δυσμενέστερο για την κυβέρνηση και πρέπει να αξιολογηθεί χωρίς ωραιοποίηση. Υπάρχει πλειοψηφικό κοινωνικό αίτημα αλλαγής. Η μακρά κυβερνητική θητεία έχει δημιουργήσει κόπωση και ένα ευρύ τμήμα της κοινής γνώμης επιθυμεί διαφορετική πολιτική κατεύθυνση ή διαφορετικό κυβερνητικό σχήμα.

Ωστόσο, η υπεροχή της «αλλαγής» δεν μετατρέπεται σε ενιαία εκλογική επιλογή. Το 54% δεν σημαίνει ότι υπάρχει ένα εναλλακτικό κόμμα με αντίστοιχη δυναμική. Αντιθέτως, κατανέμεται σε πολλές δυνάμεις, διαφορετικούς αρχηγούς και αντιφατικές πολιτικές κατευθύνσεις. Συνεπώς, η Ν.Δ. μπορεί να υποστηρίξει ότι, παρά το αίτημα αλλαγής, η δική της πρόταση εξακολουθεί να θεωρείται από το 41,1% εγγύηση συνέχειας και σταθερότητας.

Το σημαντικό αυτό ποσοστό είναι περίπου 10 μονάδες μεγαλύτερο από την εκλογική της εκτίμηση, κάτι που υποδηλώνει ευρύτερη δυνητική δεξαμενή. Ιδιαίτερα ισχυρή είναι η προτίμηση στη συνέχεια στους άνω των 65 ετών και τους κεντροδεξιούς ψηφοφόρους. Αντίθετα, στις νεότερες ηλικίες και σε όσους αυτοτοποθετούνται στο Κέντρο ή αριστερότερα κυριαρχεί η επιθυμία αλλαγής.

Τι κρατάμε για τις συζητήσεις στις παραλίες

Η τελευταία δημοσκόπηση της Marc πριν από τις διακοπές του Αυγούστου αφήνει την κυβέρνηση σε σαφώς ισχυρότερη θέση από κάθε αντίπαλό της. Η Ν.Δ. προηγείται με μεγάλη διαφορά, βρίσκεται πάνω από το 30% στην εκτίμηση, εμφανίζει υψηλή βεβαιότητα ψήφου, διαθέτει τον μόνο πολιτικό αρχηγό με καθαρά πρωθυπουργικά χαρακτηριστικά και κυριαρχεί συντριπτικά στην παράσταση νίκης, αλλά απέχει από την αυτοδυναμία.

Η αντιπολίτευση, αντίθετα, παραμένει κατακερματισμένη. Η ΕΛΑΣ του κ. Τσίπρα κερδίζει τη δεύτερη θέση χωρίς να πλησιάζει τη Ν.Δ., το ΠΑΣΟΚ αδυνατεί να εκπληρώσει τον ρόλο του κεντρικού κυβερνητικού αντιπάλου και τα υπόλοιπα κόμματα απορροφούν επιμέρους τμήματα δυσαρέσκειας, ενώ βυθίζεται η κυρία Καρυστιανού.

Η κυβέρνηση έχει τα δικά της προβλήματα. Οι αρνητικές αξιολογήσεις, το αίτημα πολιτικής αλλαγής και οι χαμηλές επιδόσεις στις παραγωγικές και νεότερες ηλικίες είναι μεγάλα προβλήματα. Από το φθινόπωρο θα κριθεί αν μπορεί να μετατρέψει αυτή την κυριαρχία από αποτέλεσμα της αντιπολιτευτικής αδυναμίας σε δυναμική τρίτης θητείας.

Στις μεταβλητές του φθινοπώρου πρέπει να προστεθεί και η ενδεχόμενη πολιτική κίνηση του κ. Σαμαρά, η οποία δεν έχει ακόμη αποτυπωθεί δημοσκοπικά, αλλά θα μπορούσε να επηρεάσει κυρίως τον βαθμό συσπείρωσης και επαναπατρισμού των δεξιών ψηφοφόρων της Ν.Δ.

Η δημοσκόπηση ξεκίνησε στις 23 Απριλίου, μία ημέρα μετά την παρουσίαση των μέτρων στήριξης λόγω της σύρραξης στον Περσικό Κόλπο, από τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη, όπου το καθένα κρίνεται ως πολύ ή αρκετά σημαντικό από το 43,8% έως το 58,5% των πολιτών. Οι πολίτες κρίνουν ως σημαντικότερα μέτρα την έκτακτη ενίσχυση των οικογενειών με 150 ευρώ για κάθε παιδί, όπως και την αύξηση της ενίσχυσης στους χαμηλοσυνταξιούχους από τα 250 στα 300 ευρώ.

Την ίδια ημέρα, 23 Απριλίου, έγιναν και οι ψηφοφορίες για την άρση ασυλίας 13 βουλευτών της Ν.Δ. για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, οι οποίες ολοκληρώθηκαν χωρίς παρατράγουδα για το κυβερνών κόμμα, αλλά και οι δηλώσεις περί διαφθοράς της Ευρωπαίας εισαγγελέως Λάουρα Κοβέσι από τους Δελφούς. H έρευνα ολοκληρώθηκε δε στις 28 Απριλίου, στον απόηχο της επίσκεψης Μακρόν στην Αθήνα, που συνοδεύτηκε από εντυπωσιακές δηλώσεις αμυντικής στήριξης της χώρας μας απέναντι στην τουρκική επιθετικότητα.

Η ανησυχία για τους ενδεχόμενους κινδύνους λόγω του πολέμου στον Κόλπο δίνει το μέτρο της ψυχολογίας των πολιτών και σε αυτήν τη δημοσκόπηση. Πάνω από 8 στους 10 δηλώνουν ότι ανησυχούν «πολύ» ή «αρκετά» και ο βασικός λόγος ανησυχίας είναι η ακρίβεια και οι ενδεχόμενες ελλείψεις προϊόντων.

Στο πλαίσιο αυτό, έχει ενδιαφέρον ότι το 22,1% λέει ότι η κυβέρνηση «κάνει ό,τι μπορεί για τον περιορισμό της ακρίβειας, με όλα τα μέσα που διαθέτει», ενώ υπάρχει και ένα 33,9% που αναφέρει ότι η κυβέρνηση «προσπαθεί, αλλά χρειάζονται πιο δραστικά μέτρα και έλεγχοι» – δεν έχει δηλαδή αρνητική στάση απέναντί της, παρά το γεγονός ότι μόνο το 24,4% δηλώνει ότι ωφελείται πολύ ή αρκετά από τα μέτρα στήριξης που ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός.

Η αξιολόγηση της κυβέρνησης

Πρόκειται για την τρίτη κατά σειρά δημοσιευμένη μέτρηση της εταιρείας, με αρχή από τον Οκτώβριο του 2025, που καταγράφει αύξηση των ποσοστών του κυβερνώντος κόμματος: στην προηγούμενη μέτρηση (του Φεβρουαρίου, που παρουσιάστηκε στο «Πρώτο Θέμα») οι θετικές αξιολογήσεις της κυβέρνησης ήταν αυξημένες κατά 1,8 μονάδες σε σχέση με τον περασμένο Νοέμβριο και έφταναν το 36,8%.

Τώρα, οι θετικές αξιολογήσεις έχουν ανεβεί στο 38,5% και για τον Κυριάκο Μητσοτάκη στο 39,1%, ενώ λαμβάνει 32,8% στην καταλληλότητα για την πρωθυπουργία, αφού τον επιλέγει μέχρι και ένα σεβαστό 15% των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ.

Η μόνη αλλαγή στην κατάταξη για την πρωθυπουργία είναι η επιστροφή του Νίκου Ανδρουλάκη στη δεύτερη θέση, αλλά με ποσοστό μόλις 7,7% οριακά πάνω από τη Ζωή Κωνσταντοπούλου (7,1%) και τον Κυριάκο Βελόπουλο (5,9%). Σημειώνεται ότι η Marc μετρά μόνο τους σημερινούς πολιτικούς αρχηγούς – δεν υπάρχει μέτρηση για την καταλληλότητα του Αλέξη Τσίπρα, αφού θα αρχίσει να τον μετρά μετά την επίσημη ανακοίνωση για το νέο κόμμα.

Το ΠΑΣΟΚ αυξάνει τη διαφορά του από την Πλεύση Ελευθερίας στο ερώτημα «ποιος κάνει την πιο ουσιαστική αντιπολίτευση» – και φτάνει στο 15,6%, με το κόμμα της Ζωής Κωνσταντοπούλου να μένει στο 8,9%.

Ωστόσο, το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης παίρνει χαμηλό βαθμό στο σχετικό ερώτημα από τις νέες αλλά και τις παραγωγικές ηλικίες (13,1% και 12% αντίστοιχα) και ανεβαίνει στο 23,6% μόνο στις ηλικίες άνω των 65 ετών. Την ίδια στιγμή, μόνο το 45,9% εκείνων που το ψήφισαν στις τελευταίες εκλογές θεωρεί ότι ασκεί την πιο ουσιαστική αντιπολίτευση!

Τα νέα κόμματα

Η Marc δεν δημοσιοποιεί αυτή τη φορά μετρήσεις δυνητικής ψήφου για τα υπό διαμόρφωση κόμματα του Αλέξη Τσίπρα και της Μαρίας Καρυστιανού, καθώς θεωρείται ότι είμαστε στο «παρά ένα» των σχετικών ανακοινώσεων, ωστόσο η δημοσκοπική αίσθηση είναι ότι ο φορέας του πρώην πρωθυπουργού, έστω και οριακά, θα καταγραφεί στη δεύτερη θέση και της «μητέρας των Τεμπών» στην τρίτη, αφήνοντας το ΠΑΣΟΚ στην τέταρτη θέση και περιορίζοντας σε μεγάλο βαθμό τα ποσοστά κομμάτων όπως η Πλεύση Ελευθερίας, η Ελληνική Λύση και η Νίκη.

Σημειώνεται πάντως ότι η εικόνα της μέτρησης της Marc σε ό,τι αφορά τη Νέα Δημοκρατία φτάνει πλέον εκείνη της προεκλογικής περιόδου του 2023: τον Απρίλιο εκείνης της χρονιάς -και ενώ είχε ήδη αρχίσει η προεκλογική περίοδος- η εταιρεία είχε μετρήσει (σε δημοσκόπηση για τον ΑΝΤ1) τη Ν.Δ. στο 32,1% στην εκτίμηση ψήφου.

Το εισιτήριο για τη Βουλή

Η μέτρηση βγάζει μία επτακομματική Βουλή, που θα μπορούσε ωστόσο να είναι τελικά εννεακομματική, καθώς το ΜέΡΑ25 και το κόμμα Κασσελάκη ενισχύουν ελαφρά τη θέση τους, αλλά χάνουν οριακά το εισιτήριο για το Κοινοβούλιο.

Βεβαίως, ο αριθμός των κομμάτων που θα παλέψουν για την είσοδό τους στη Βουλή πρόκειται να διαφοροποιηθεί αρκετά στο αμέσως επόμενο διάστημα, καθώς θα προστεθούν τα δύο νέα κόμματα, που προφανώς θα στηριχθούν και από ψηφοφόρους που τώρα βάζουν οριακά στη Βουλή κόμματα όπως τη Φωνή Λογικής.

Το ΠΑΣΟΚ κερδίζει μισή μονάδα και καταγράφεται στο 13,5%, η Πλεύση Ελευθερίας χάνει δύο μονάδες και πέφτει στο 9,5%, αλλά διατηρεί την τρίτη θέση. Η Ελληνική Λύση χάνει 0,8 της μονάδας και κάθεται στο 9,2%, το ΚΚΕ σταθερό στο 8%, ο ΣΥΡΙΖΑ ανεβαίνει 0,4 της μονάδας στο 6,8%, αλλά είναι σε μεταβατική φάση αναμένοντας τις ανακοινώσεις Τσίπρα.

Σε πτώση, αλλά εντός Βουλής καταγράφει η Marc τη Φωνή Λογικής της Αφροδίτης Λατινοπούλου – χάνει σχεδόν μία μονάδα και μετριέται στο 3,4%. Αντίθετα, καθαρά εκτός Βουλής μένουν η Νίκη και η Νέα Αριστερά, με τους μεν να περιμένουν την έλευση της Μαρίας Καρυστιανού και τους δε του Αλέξη Τσίπρα…

Ο πόλεμος στον Κόλπο και τα μέτρα

Η εισαγόμενη πολεμική ατμόσφαιρα ασφαλώς κυριαρχεί στις ψυχολογικές τάσεις των πολιτών. Σύμφωνα με πληροφορίες, σε μέτρηση της εταιρείας στις αρχές της πολεμικής σύγκρουσης στον Περσικό και την αποστολή των φρεγατών στην Κύπρο -μία δημοσκόπηση που δεν είχε δημοσιοποιηθεί- η εκτίμηση ψήφου για το κυβερνών κόμμα ήταν μισή μονάδα πάνω σε σχέση με το σημερινό 32,2%, κάτι που σημαίνει ότι, παρά τις όποιες πληγές λόγω ΟΠΕΚΕΠΕ και Λαζαρίδη, η Ν.Δ. συνεχίζει σε πορεία ανάκαμψης.

Είναι χαρακτηριστικό ότι στην ερώτηση τι κοστίζει περισσότερο στην κυβέρνηση, πάνω από ένας στους τρεις απαντά η ακρίβεια και μόνο ο ένας στους πέντε κάνει λόγο για την τραγωδία των Τεμπών και το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Ειδικά για τις αγροτικές επιδοτήσεις, πάνω από έξι στους δέκα μιλούν για διαχρονικές ευθύνες όλων των κυβερνήσεων.

Τα μέτρα στήριξης

Τη δυνατότητα ένταξης παλιών αρρύθμιστων χρεών σε ρύθμιση έως 72 δόσεων αξιολογεί ως «πολύ» ή «αρκετά» σημαντικό μέτρο το 58,5%, ενώ η διεύρυνση του εξωδικαστικού για οφειλές από 5.000 έως 10.000 ευρώ θεωρείται σημαντική από το 54,6%.

Το 57,7% «χειροκροτεί» την αύξηση των εισοδηματικών κριτηρίων για την επιστροφή του ενός ενοικίου και το 53% την άρση κατάσχεσης τραπεζικών λογαριασμών αν έχει εξοφληθεί το 25% της οφειλής. Το 55,7% επικροτεί την έκτακτη ενίσχυση των οικογενειών με 150 ευρώ ανά παιδί και το 51,9% την αύξηση και επέκταση της ενίσχυσης σε συνταξιούχους και άτομα με Αναπηρία.

Σε υψηλά επίπεδα, αλλά κάτω από 50% είναι η αποδοχή των μέτρων για επιδότηση στο ντίζελ και στα λιπάσματα – μια και στην πρώτη ματιά φαίνονται ως μέτρα που εξυπηρετούν συγκεκριμένες ομάδες, παρότι συμβάλλουν στη συγκράτηση του πληθωρισμού.

Η ενίσχυση των οικογενειών με 150 ευρώ για κάθε παιδί αγγίζει περισσότερο τις νέες ηλικίες (38,6%) και τις γυναίκες (36,2%) σε σχέση με τους άνδρες (29,8%). Ως το σημαντικότερο νέο μέτρο το θεωρεί το 39,8% εκείνων που ψήφισαν Ν.Δ. στις εκλογές του 2023, αλλά έχει σημαντική αποδοχή που φτάνει το 25,5% των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ, όπως και στο 35,3% εκείνων που δηλώνουν ότι ψήφισαν «άλλο κόμμα».

Η αύξηση του επιδόματος του Νοεμβρίου στους συνταξιούχους από τα 250 ευρώ στα 300 και η επέκταση των δικαιούχων θεωρείται προφανώς ως το σημαντικότερο μέτρο από τις μεγαλύτερες ηλικίες (35,4%), αλλά και από τις ηλικίες 45-64 ετών (31,4%).

Παράλληλα, το μέτρο έχει μεγάλη αποδοχή (31,1%) μεταξύ των ψηφοφόρων του ΚΚΕ, ενώ το ίδιο συμβαίνει με έναν στους τέσσερις ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ. Είναι χαρακτηριστικό ότι μόλις το 7,7% των ψηφοφόρων της Ν.Δ. δηλώνει ότι δεν θεωρεί κανένα μέτρο ως σημαντικό, αλλά πλην του ΣΥΡΙΖΑ, όπου το σχετικό ποσοστό φτάνει στο 27,3%, στο ΠΑΣΟΚ και στο ΚΚΕ η απάντηση αυτή δίνεται από μόλις έναν στους πέντε ψηφοφόρους.

Η δημοσκόπηση ξεκίνησε στις 23 Απριλίου, μία ημέρα μετά την παρουσίαση των μέτρων στήριξης λόγω της σύρραξης στον Περσικό Κόλπο, από τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη, όπου το καθένα κρίνεται ως πολύ ή αρκετά σημαντικό από το 43,8% έως το 58,5% των πολιτών. Οι πολίτες κρίνουν ως σημαντικότερα μέτρα την έκτακτη ενίσχυση των οικογενειών με 150 ευρώ για κάθε παιδί, όπως και την αύξηση της ενίσχυσης στους χαμηλοσυνταξιούχους από τα 250 στα 300 ευρώ.

Την ίδια ημέρα, 23 Απριλίου, έγιναν και οι ψηφοφορίες για την άρση ασυλίας 13 βουλευτών της Ν.Δ. για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, οι οποίες ολοκληρώθηκαν χωρίς παρατράγουδα για το κυβερνών κόμμα, αλλά και οι δηλώσεις περί διαφθοράς της Ευρωπαίας εισαγγελέως Λάουρα Κοβέσι από τους Δελφούς. H έρευνα ολοκληρώθηκε δε στις 28 Απριλίου, στον απόηχο της επίσκεψης Μακρόν στην Αθήνα, που συνοδεύτηκε από εντυπωσιακές δηλώσεις αμυντικής στήριξης της χώρας μας απέναντι στην τουρκική επιθετικότητα.

Η ανησυχία για τους ενδεχόμενους κινδύνους λόγω του πολέμου στον Κόλπο δίνει το μέτρο της ψυχολογίας των πολιτών και σε αυτήν τη δημοσκόπηση. Πάνω από 8 στους 10 δηλώνουν ότι ανησυχούν «πολύ» ή «αρκετά» και ο βασικός λόγος ανησυχίας είναι η ακρίβεια και οι ενδεχόμενες ελλείψεις προϊόντων.

Στο πλαίσιο αυτό, έχει ενδιαφέρον ότι το 22,1% λέει ότι η κυβέρνηση «κάνει ό,τι μπορεί για τον περιορισμό της ακρίβειας, με όλα τα μέσα που διαθέτει», ενώ υπάρχει και ένα 33,9% που αναφέρει ότι η κυβέρνηση «προσπαθεί, αλλά χρειάζονται πιο δραστικά μέτρα και έλεγχοι» – δεν έχει δηλαδή αρνητική στάση απέναντί της, παρά το γεγονός ότι μόνο το 24,4% δηλώνει ότι ωφελείται πολύ ή αρκετά από τα μέτρα στήριξης που ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός.

Είναι χαρακτηριστικό ότι στην ερώτηση τι κοστίζει περισσότερο στην κυβέρνηση, πάνω από ένας στους τρεις απαντά η ακρίβεια και μόνο ο ένας στους πέντε κάνει λόγο για την τραγωδία των Τεμπών και το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Ειδικά για τις αγροτικές επιδοτήσεις, πάνω από έξι στους δέκα μιλούν για διαχρονικές ευθύνες όλων των κυβερνήσεων.

Χαμηλότερα στην εκτίμηση ψήφου βρίσκονται το ΚΚΕ με 8% ο ΣΥΡΙΖΑ με 6,4% η Φωνή Λογικής με 4,2% το ΜεΡΑ24 με 2,8%, το Κίνημα Δημοκρατίας με 2,5% η Νίκη με 2,2% οι Σπαρτιάτες με 1,4% και η Νέα Αριστερά με 1,4%. 

Πρόκειται για τη δεύτερη κατά σειρά μέτρηση της εταιρείας με αρχή από τον Οκτώβριο του 2025, που καταγράφει αύξηση των ποσοστών του κυβερνώντος κόμματος, ενώ και οι θετικές αξιολογήσεις της κυβέρνησης ανέβηκαν κατά 1,8 μονάδες σε σχέση με τον περασμένο Νοέμβριο και φτάνουν πλέον το 36,8%, δίνοντας παραπάνω «αέρα» στη Ν.Δ.

Παράλληλα, ο Κυριάκος Μητσοτάκης αύξησε 1,4 μονάδες στην καταλληλότητα για την πρωθυπουργία: ανεβαίνει στο 32,6%, πάνω από το ποσοστό του κόμματός του και έχει τετραπλάσια αποδοχή από τη δεύτερη Ζωή Κωνσταντοπούλου, που κατέγραψε 8,1%.

Η Νέα Δημοκρατία διατηρεί υψηλά ποσοστά τόσο μεταξύ των δεξιών ψηφοφόρων με 47,1% πρόθεση ψήφου, όσο και μεταξύ των κεντροδεξιών, όπου λαμβάνει 59,8%, ενώ κρατάει την πρωτιά και στον χώρο του Κέντρου με βραχεία κεφαλή από το ΠΑΣΟΚ.

Την ίδια στιγμή, η αξιωματική αντιπολίτευση εξακολουθεί να κινείται χαμηλά, όπως και ο Νίκος Ανδρουλάκης, ο οποίος πέφτει από τη δεύτερη στην τέταρτη θέση στην καταλληλότητα για την πρωθυπουργία, με το ισχνό 5,8%, τη στιγμή που στην εκτίμηση ψήφου το κόμμα του φτάνει στο 13%, έχοντας χάσει μία μονάδα σε σχέση με τον περασμένο Νοέμβριο.

Σημειώνεται δε ότι το 20,5% των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ των εκλογών του 2023 αξιολογεί θετικά ή μάλλον θετικά την κυβέρνηση, ενώ το 13,5% θεωρεί τον Κυριάκο Μητσοτάκη ως τον καταλληλότερο για την πρωθυπουργία.

Σύμφωνα με τα συμπεράσματα της έρευνα η αξιωματική αντιπολίτευση εξακολουθεί τις χαμηλές πτήσεις, όπως και ο Νίκος Ανδρουλάκης, ο οποίος κατρακυλάει από τη δεύτερη στην τέταρτη θέση στην καταλληλότητα για την πρωθυπουργία, με το ισχνό 5,8%, τη στιγμή που στην εκτίμηση ψήφου το κόμμα του φτάνει στο 13%, έχοντας χάσει μία μονάδα σε σχέση με τον περασμένο Νοέμβριο. Σημειώνεται δε ότι το 20,5% των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ των εκλογών του 2023 αξιολογεί θετικά ή μάλλον θετικά την κυβέρνηση, ενώ το 13,5% θεωρεί τον Κυριάκο Μητσοτάκη ως τον καταλληλότερο για την πρωθυπουργία.

Το ΠΑΣΟΚ κερδίζει μόνο -με διαφορά 0,4 της μονάδας από την Πλεύση Ελευθερίας– τον τίτλο του κόμματος που κάνει την πιο ουσιαστική αντιπολίτευση, με την ψήφο των ηλικιών από 65 ετών και άνω, όπως και των ψηφοφόρων της Νέας Δημοκρατίας.

Ο Νίκος Ανδρουλάκης προηγείται μεν στην καταλληλότητα με βραχεία κεφαλή της Ζωής Κωνσταντοπούλου στους κεντρώους και έναντι όλων στους κεντροαριστερούς ψηφοφόρους, αλλά συσπειρώνει μόλις το 35,3% των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ των εκλογών του Ιουνίου του 2023, ενώ έχει να αντιμετωπίσει τόσο την Πλεύση Ελευθερίας όσο και την Ελληνική Λύση, που παραμένουν με οριακά διψήφια ποσοστά στη μάχη για τη δεύτερη θέση.

Ωστόσο, το τρόπαιο της δεύτερης θέσης διεκδικούν, σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας της Marc, και τα υπό διαμόρφωση κόμματα της Μαρίας Καρυστιανού και του Αλέξη Τσίπρα: η συνολική δυνητική ψήφος είναι στο 30,5% για την κυρία Καρυστιανού, με τη «σίγουρη» ψήφο στο 9,7%. Για τον Αλέξη Τσίπρα, τα αντίστοιχα ποσοστά είναι 20,2% και 8,8%.

Τα πράγματα περιπλέκονται περαιτέρω, καθώς το 11,5% των προτιθέμενων να ψηφίσουν ΠΑΣΟΚ στις επόμενες εκλογές δηλώνει ότι «σίγουρα» θα μπορούσε να ψηφίσει το κόμμα Καρυστιανού, ενώ το 5,3% λέει το ίδιο για το κόμμα Τσίπρα.

Η κυρία Καρυστιανού εμφανίζει τη μεγαλύτερη αποδοχή στους ψηφοφόρους της Κεντροαριστεράς με 10,9%, αλλά και στον χώρο της Δεξιάς με 10,3%, ενώ «γράφει» μόλις 3,9% στους ψηφοφόρους που δηλώνουν «αριστεροί». Παράλληλα, έχει διείσδυση 19,5% σε εκείνους που δηλώνουν πρόθεση ψήφου για την Ελληνική Λύση και 17,9% στους προτιθέμενους να ψηφίσουν Πλεύση Ελευθερίας, ενώ ο Αλέξης Τσίπρας λεηλατεί τον ΣΥΡΙΖΑ σε ποσοστό 59,5% και διεισδύει στο ΚΚΕ με ποσοστό 11,4%.

Επομένως, διαμορφώνεται ένα προεκλογικό σκηνικό με κυριαρχία του κυβερνώντος κόμματος και του πρωθυπουργού και πέντε -τα δύο υπό διαμόρφωση- που θα διεκδικήσουν τη δεύτερη θέση χωρίς να απειλούν την πρωτιά της Νέας Δημοκρατίας.

Η έρευνα της Marc δίνει επτακομματική Βουλή, κατεβάζοντας τον πήχη της αυτοδυναμίας: Σπαρτιάτες και Νίκη μένουν εκτός στη συγκεκριμένη μέτρηση, ενώ και το ΜέΡΑ25 δεν ξεπερνά το 2,8% στην εκτίμηση ψήφου.

Πρόκειται για τη δεύτερη κατά σειρά μέτρηση της εταιρείας με αρχή από τον Οκτώβριο του 2025, που καταγράφει αύξηση των ποσοστών του κυβερνώντος κόμματος, ενώ και οι θετικές αξιολογήσεις της κυβέρνησης ανέβηκαν κατά 1,8 μονάδες σε σχέση με τον περασμένο Νοέμβριο και φτάνουν πλέον το 36,8%, δίνοντας παραπάνω «αέρα» στη Ν.Δ.

Παράλληλα, ο Κυριάκος Μητσοτάκης αύξησε 1,4 μονάδες στην καταλληλότητα για την πρωθυπουργία: ανεβαίνει στο 32,6%, πάνω από το ποσοστό του κόμματός του και έχει τετραπλάσια αποδοχή από τη δεύτερη Ζωή Κωνσταντοπούλου, που κατέγραψε 8,1%.

Η Νέα Δημοκρατία διατηρεί ηγεμονικά ποσοστά τόσο μεταξύ των δεξιών ψηφοφόρων με 47,1% πρόθεση ψήφου, όσο και μεταξύ των κεντροδεξιών, όπου λαμβάνει 59,8%, ενώ κρατάει την πρωτιά και στον χώρο του Κέντρου με βραχεία κεφαλή από το ΠΑΣΟΚ.

Την ίδια στιγμή, η αξιωματική αντιπολίτευση εξακολουθεί τις χαμηλές πτήσεις, όπως και ο Νίκος Ανδρουλάκης, ο οποίος κατρακυλάει από τη δεύτερη στην τέταρτη θέση στην καταλληλότητα για την πρωθυπουργία, με το ισχνό 5,8%, τη στιγμή που στην εκτίμηση ψήφου το κόμμα του φτάνει στο 13%, έχοντας χάσει μία μονάδα σε σχέση με τον περασμένο Νοέμβριο.

Σημειώνεται δε ότι το 20,5% των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ των εκλογών του 2023 αξιολογεί θετικά ή μάλλον θετικά την κυβέρνηση, ενώ το 13,5% θεωρεί τον Κυριάκο Μητσοτάκη ως τον καταλληλότερο για την πρωθυπουργία.

Σύμφωνα με τα ευρήματα, η ΝΔ συγκεντρώνει 31%, αφήνοντας το ΠΑΣΟΚ στο 14%. Στην τρίτη θέση βρίσκεται η Πλεύση Ελευθερίας με 10%, ενώ ακολουθούν η Ελληνική Λύση με 9,7%, το ΚΚΕ με 9%, ο ΣΥΡΙΖΑ με 7,2%, η Φωνή Λογικής 3,6%, το ΜέΡΑ25 3%, η Νίκη 2,7%, το Κίνημα Δημοκρατίας 2,2%, οι Σπαρτιάτες 1,6%, η Νέα Αριστερά 1,2% και τα λοιπά κόμματα με 4,8%.

Στην πρόθεση ψήφου, η ΝΔ καταγράφει 27% και το ΠΑΣΟΚ 11,7%, ενώ η «γκρίζα ζώνη» των αναποφάσιστων φτάνει το 12,6%.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης παραμένει μακράν πρώτος στην καταλληλότητα για την πρωθυπουργία, συγκεντρώνοντας 31,2% έναντι 7,8% του Νίκου Ανδρουλάκη. Το ποσοστό όσων δεν επιλέγουν κανέναν από τους δύο φτάνει στο 28,4%.

Οι πρόσφατες ενεργειακές συμφωνίες φαίνεται ότι γίνονται δεκτές με ικανοποίηση από την κοινή γνώμη.

• Το 62% αξιολογεί ως σημαντική την προώθηση των γεωτρήσεων,
• το 58,6% βλέπει θετικά την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου,
• ενώ 54,9% θεωρεί θετικό ότι η Ελλάδα μετατρέπεται σε ευρωπαϊκό κόμβο εισαγωγής αμερικανικού LNG.

Παρότι η κυβέρνηση συγκεντρώνει αρνητική αξιολόγηση από το 64,4% των ερωτηθέντων, το 50,8% δηλώνει ότι επιθυμεί πολιτική αλλαγή. Ωστόσο, η αντιπολίτευση καταγράφει επίσης χαμηλή εμπιστοσύνη, με πάνω από 80% να απαντά πως δεν εμπιστεύεται τις εναλλακτικές πολιτικές δυνάμεις.

Πιέσεις στο ΠΑΣΟΚ από το ενδεχόμενο κόμμα Τσίπρα

Το 26% θεωρεί ότι μια ενδεχόμενη επιστροφή του Αλέξη Τσίπρα με νέο κόμμα θα μπορούσε να αναζωογονήσει τον κεντροαριστερό χώρο.

Μεταξύ αυτών:

• το 62,6% είναι ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ,
• ενώ το 22,5% προέρχεται από το ΠΑΣΟΚ.

Τέλος, το 60% των συμμετεχόντων πιστεύει ότι ο Αντώνης Σαμαράς πρέπει να αποσυρθεί από την πολιτική. Αντίθετα, ένα 19,6% βλέπει θετικά την ίδρυση νέου κόμματος από τον πρώην πρωθυπουργό, ενώ το 13,6% θα ήθελε την επιστροφή του στη Νέα Δημοκρατία.

Δείτε την πρόθεση ψήφου: 

Την τάση για σταδιακή επιστροφή στην πολιτική κανονικότητα καταγράφει η Marc στη δημοσκόπησή της: η Ν.Δ. εμφανίζει ισχυρά δημοσκοπικά κέρδη 1,7 μονάδων στην πρόθεση ψήφου και ο Κυριάκος Μητσοτάκης ανεβαίνει 2,1 μονάδες στην καταλληλότητα για την πρωθυπουργία: φτάνει στο 32,3%, με προβάδισμα 20 μονάδων από τη Ζωή Κωνσταντοπούλου. Στην εκτίμηση ψήφου, η Ν.Δ. είναι στο 30,6%, με άνω όριο το 33,2% και κάτω όριο το 28% των ευρωεκλογών.

Η άνοδος της Ν.Δ. αποδίδεται πρώτα από όλα στην απομάκρυνση της κοινωνίας από τη μονοθεματική ατζέντα της τραγωδίας των Τεμπών, αλλά και στα μέτρα για τη στήριξη ενοικιαστών και χαμηλοσυνταξιούχων, όπως και στην αίσθηση που διατρέχει όλες τις δημοσκοπήσεις του τελευταίου διαστήματος ότι «η κυβέρνηση επέστρεψε» μετά τον τελευταίο ανασχηματισμό.

Η ανάκαμψη της Νέας Δημοκρατίας συνδυάζεται με άνοδο των θετικών γνωμών για την κυβέρνηση και τον πρωθυπουργό στην περιοχή του 39%, τη στιγμή που η Πλεύση Ελευθερίας χάνει -για πρώτη φορά από τον Ιανουάριο, οπότε πραγματοποιήθηκαν οι πρώτες μεγάλες συγκεντρώσεις για τα Τέμπη- 0,6 της μονάδας.

Απώλειες 2,7 μονάδων έχει σε σχέση με τον Απρίλιο και στο ερώτημα ποιο κόμμα κάνει την πιο ουσιαστική αντιπολίτευση.

Με ποσοστό 41,1% ο κόσμος θα επέλεγε με βάση την βελτίωση της καθημερινότητας (υγεία, παιδεία, ασφάλεια κλπ), με ποσοστό 23,4% με άξονα την πολιτική σταθερότητα, το 21,2% με βάση την υπόθεση των Τεμπών, το 19% με βάση την βελτίωση της λειτουργίας των θεσμών και του κράτους αλλά και το 16,1% θα ψήφιζε με κριτήριο το πρόσωπο του αρχηγού.

Επιπλέον, ένα 5,2% με κριτήριο την υποστήριξη του κόμματος που ο κόσμος αισθάνεται πιο κοντά, το 3,5% με διάθεση να “ρίξει” την κυβέρνηση, από κοντά και το 3,1% για να δηλώσει έτσι την ψήφο διαμαρτυρίας του, ενώ από 2,2% οι απαντήσεις “Άλλο” και “ΔΞ/ΔΑ”.

Σε ερώτηση για τη στάση της Ελλάδας στο μεταναστευτικό το 73,4% θέλει η στάση της Ελλάδας να είναι πιο αυστηρή, το 13,4% να είναι αυτή που είναι σήμερα, το 7,7% να είναι λιγότερο αυστηρή . Δεν απάντησε το 5,5%.

Στην ερώτηση για το ποια κυβέρνηση από τις παρακάτω θα ήταν καλύτερα για την χώρα και τους πολίτες να προκύψει στις επόμενες βουλευτικές εκλογές” το 28,5% απάντησε πως θα ήταν καλύτερη μία συνεργασία ΠΑΣΟΚ – ΣΥΡΙΖΑ – Πλεύσης Ελευθερίας – Νέας Αριστεράς. Το 23,8% πως θα ήταν καλύτερη μία αυτοδύναμη ΝΔ, το 10,7% θεωρεί καλύτερη για την χώρα μία συνεργασία ΝΔ – ΠΑΣΟΚ, το 9,3% τη συνεργασία ΝΔ και μικρότερων δεξιών κομμάτων, μία άλλη επιλογή θεωρεί ως πιο συμφέρουσα για την χώρα το 12,7% και ΔΑ απάντησε το 15,1%.

Στο “τι κυβέρνηση θέλουν με βάση την πρόθεση ψήφου” τα αποτελέσματα που εξάγονται από την δημοσκόπηση είναι τα παρακάτω:

Η πλειοψηφία των ψηφοφόρων της ΝΔ επιθυμεί αυτοδύναμη ΝΔ .Η πλειοψηφία των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ επιθυμεί συνεργασία ΠΑΣΟΚ – ΣΥΡΙΖΑ – Πλεύση Ελευθερίας – Νέας Αριστεράς

Στο ΠΑΣΟΚ οι ψηφοφόροι είναι διαιρεμένοι και επιθυμούν στο 38,3% συνεργασία ΠΑΣΟΚ – ΣΥΡΙΖΑ – Πλεύση Ελευθερίας – Νέα Αριστερά ενώ το 27,7% επιθυμεί συνεργασία ΝΔ – ΠΑΣΟΚ

Οι ψηφοφόροι της Ελληνικής Λύσης επιθυμούν κυβέρνηση συνεργασίας με το 20,2% να θέλει συνεργασία ΠΑΣΟΚ – ΣΥΡΙΖΑ – Πλεύση Ελευθερίας – Νέα Αριστεράς και το 18,4% συνεργασία ΝΔ και μικρότερων δεξιών κομμάτων

Η πλειοψηφία των ψηφοφόρων του ΚΚΕ επιθυμεί συνεργασία ΠΑΣΟΚ – ΣΥΡΙΖΑ – Πλεύση Ελευθερίας – Νέα Αριστεράς

Δείτε τη δημοσκόπηση

Εκτός από την πρόθεση ψήφου αλλά και την κριτική όσον αφορά στον ανασχηματισμό της κυβέρνησης, οι ερωτηθέντες της μεγάλης δημοσκόπησης της MARC και του ΑΝΤ1, απάντησαν και σε ερωτήσεις σχετικά με τη διαχείρησης της τραγωδίας των Τεμπών. 

Πιο συγκεκριμένα, στην ερώτηση αν υπάρχει πρόθεση συγκάλυψης από πλευράς της κυβέρνησης το 69,8% θεωρεί πως υπάρχει προσπάθεια συγκάλυψης όσον αφορά στα αίτια του δυστυχήματος και το 25,1%, διαφωνεί θεωρώντας πως κάτι τέτοιο δεν ισχύει.

Όσον αφορά στη στάση της αντιπολίτευσης σχετικά με την τραγωδία των Τεμπών, οι 7 στους 10 πιστεύουν ότι τα κόμματα της αντιπολίτευσης προσπαθούν να εκμεταλλευτούν πολιτικά την τραγωδία των Τεμπών, και το 21,9% πιστεύει ότι η αντιπολίτευση έχει διατηρήσει σωστή στάση, ασκούν κριτική όπως πρέπει.

Στην ερώτηση αν ο ανασχηματισμός θα βελτιώσει την λειτουργία της κυβέρνησης, το μεγαλύτερο ποσοστό των ερωτηθέντων, 60,8% δεν πιστεύει ότι θα γίνει πιο αποτελεσματική η κυβέρνηση, ενώ το 30,3% απαντά θετικά και το 7,4% πως είναι ακόμη νωρίς για να κρίνει.

Επιπρόσθετα, σχετικά με το ότι στο νέο κυβερνητικό σχήμα συμμετέχουν περισσότεροι νέοι 30-40 ετών, το 68,8% των ερωτηθέντων απάντησε θετικά ενώ αντίθετη άποψη είχαν 2 στους δέκα.

Όσον αφορά την κριτική στην αντιπολίτευση, το 19,9% πιστεύει ότι πιο ουσιαστική αντιπολίτευση κάνει η “Πλεύση Ελευθερίας”, με δεύτερο το ΠΑΣΟΚ με ποσοστό 14,5% και τρίτη την “Ελληνική Λύση” με 8,9%. Ακολουθεί το ΚΚΕ με 6,4% και ο ΣΥΡΙΖΑ με 5%.

Στην ερώτηση ποιος είναι καταλληλότερος για Πρωθυπουργός, πρώτος είναι ο Κυριάκος Μητσοτάκης με ποσοστό 30,2% μειωμένο από τον Ιανουάριο που στην ίδια ερώτηση είχε απαντήσει τον Κυριάκο Μητσοτάκη το 33,9%. Σημαντική αύξηση είχε η Ζωή Κωνσταντοπούλου ως καταλληλότερη για Πρωθυπουργός αφού το ποσοστό που συγκέντρωνε τον Ιανουάριο ήταν 4,9% και τώρα βρίσκεται στο 13,8%. Ο Κυριάκος Βελόπουλος συγκέντρωσε το 6,9% και πέρασε τον Νίκο Ανδρουλάκη που έχει ποσοστό 6,3%. Ακολουθεί ο Σωκράτης Φάμελλος με ποσοστό 4% και ο Δημήτρης Κουτσούμπας με 3,5%.

Αν είχαμε σήμερα εκλογές, οι ερωτηθέντες θα ψήφιζαν τη Νέα Δημοκρατία με ποσοστό 26,5%, την Πλεύση Ελευθερίας με ποσοστό 13,7% και το ΠΑΣΟΚ με 11,1%. Ακολουθούν η Ελληνική Λύση με 7,3%, ο ΣΥΡΙΖΑ με 6,4% και το ΚΚΕ με 6,3%.

Όσον αφορά στην εκτίμηση ψήφου, την πρώτη θέση με 28,6% κατέχει η Νέα Δημοκρατία, το 16,2% κατέχει η Πλεύση Ελευθερίας, με το ΠΑΣΟΚ να έχει την τρίτη θέση με ποσοστό 13,3%. Η Ελληνική Λύση καταλαμβάνει το 8,8%, έπεται ο ΣΥΡΙΖΑ με 7,6% και μετά το ΚΚΕ με ποσοστό 7,5%.

Σύμφωνα με την έρευνα, οι Έλληνες απασχολούμενοι εμφανίζουν σήμερα μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση σε σχέση με το παρελθόν. Η εργασιακή ασφάλεια, που κάποτε αποτελούσε την κυρίαρχη επιδίωξη, δίνει πλέον τη θέση της στην αναζήτηση καλύτερων αποδοχών και ευκαιριών επαγγελματικής ανέλιξης. Ο οικονομικά ενεργός πληθυσμός (σε ποσοστό 60,5%) διεκδικεί καλύτερη ποιότητα ζωής μέσω της εργασίας του και είναι έτοιμος να θυσιάσει την ασφάλεια μιας σταθερής θέσης εργασίας, εφόσον μπορεί να βρει συνθήκες καλύτερα αμειβόμενης δουλειάς και ισορροπίας σε σχέση με την προσωπική ζωή (69,6%). Παράλληλα, η έννοια της «καλής επιχείρησης» αποκτά πολυπαραγοντική διάσταση, καθώς οι εργαζόμενοι αξιολογούν τους εργοδότες τους βάσει πολλών κριτηρίων, από το εργασιακό περιβάλλον και τη δίκαιη αντιμετώπιση μέχρι την ευελιξία και τις προοπτικές ανάπτυξης.

Παράλληλα, η έρευνα επιβεβαιώνει ότι η ευελιξία αποτελεί πλέον απαραίτητο στοιχείο της σύγχρονης εργασίας. Το 53,5% των εργαζομένων επιθυμεί ένα μεικτό μοντέλο που συνδυάζει τηλεργασία και φυσική παρουσία, ενώ η αποκλειστικά δια ζώσης εργασία προτιμάται από το 35%. Οι Gen Z εργαζόμενοι(58,2%) κλίνουν περισσότερο προς την επιλογή ενός ευέλικτου ωραρίου, που καθορίζεται σε συνεργασία με τον εργοδότη τους. Ταυτόχρονα, η πλειονότητα σε κάθε ηλικιακή ομάδα δείχνει διάθεση για συνεργασία με εργαζόμενους όλων των ηλικιών και όχι μόνο με συνομηλίκους, σε ποσοστό 73,5%. Αξίζει βέβαια να σημειωθεί ότι 1 στους 3 εκπροσώπους της Gen Z (32,6%) δηλώνει ότι προτιμά να συνεργάζεται με ανθρώπους της ίδιας ηλικίας.

Από την ίδια έρευνα προκύπτει ότι οι προτιμήσεις των εργαζόμενων αναδιαμορφώνονται. Οι πολυεθνικές επιχειρήσεις εξακολουθούν να έχουν τη μεγαλύτερη απήχηση, προσελκύοντας το 54,2% των ερωτηθέντων, με τη Gen Z να εκδηλώνει προτίμηση προς αυτές σε ποσοστό 61,3%. Παράλληλα, η προτίμηση για εργασία στο δημόσιο μειώνεται σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια, καθώς μόλις το 30,1% των ερωτηθέντων το θεωρεί ελκυστική επιλογή. Αντίθετα, η αυτοαπασχόληση αποκτά μεγαλύτερη απήχηση, καθώς το 31,7% δηλώνει ότι θα προτιμούσε αυτή τη μορφή εργασίας. Σημαντικό είναι, επίσης, το εύρημα ότι 8 στους 10 εκπροσώπους (78,7%) της GEN Z θα εξέταζαν το ενδεχόμενο εργασίας στο εξωτερικό, εφόσον θα υπήρχαν καλύτερες συνθήκες απασχόλησης. Στο σύνολο των ερωτηθέντων αυτό το ποσοστό διαμορφώνεται στο 68%.

Οι εργαζόμενοι εκφράζουν ανησυχία αλλά και προσδοκίες σχετικά με την επίδραση της τεχνολογίας στην εργασία. Το 46,4% θεωρεί ότι οι νέες τεχνολογίες θα διευκολύνουν την επαγγελματική καθημερινότητα, ενώ η Gen Z εμφανίζεται η πιο αισιόδοξη γενιά απέναντι στην τεχνητή νοημοσύνη και τις επιπτώσεις της στην αγορά εργασίας. Παρόλα αυτά, το 42,4% των συμμετεχόντων ανησυχεί για πιθανές αρνητικές συνέπειες, όπως η απώλεια θέσεων εργασίας. Σε κάθε περίπτωση, το 84,3 % των ερωτηθέντων δηλώνει διατεθειμένο να εκπαιδευτεί σε νέες τεχνολογίες, ενώ η συνεχής εκπαίδευση και η ανάπτυξη νέων δεξιοτήτων θεωρούνται κρίσιμοι παράγοντες για το επαγγελματικό μέλλον, με το 71,3% να αναγνωρίζει τη σημασία της διαρκούς μάθησης.

Συνοψίζοντας τις επιμέρους προτεραιότητες της κάθε γενιάς, η Gen Z (έως 27 ετών), προτάσσει την ποιότητα εργασίας (απολαβές-συνθήκες) σε ποσοστό 73%, οι Millennials (28 έως 43 ετών) την αμοιβή και την ισορροπία επαγγελματικής και προσωπικής ζωής, η Gen X (44 έως 59) προκρίνει την εργασιακή ασφάλεια και οι Boomers (60 έως 65 ετών) την αξιοκρατία-αναγνώριση και την επιβράβευση των προσπαθειών τους.

Στο πλαίσιο της έρευνας, ο γενικός διευθυντής Επικοινωνίας και Βιωσιμότητας της Παπαστράτος, Θέμης Χασιώτης, δήλωσε: «Η εικόνα της εργασίας στην Ελλάδα αλλάζει. Οι εργαζόμενοι δεν αναζητούν πλέον απλώς μια σταθερή δουλειά, αλλά ένα περιβάλλον που ανταποκρίνεται στις ανάγκες τους για ανάπτυξη, ισορροπία και ουσιαστική αναγνώριση της προσπάθειάς τους. Η ευελιξία έχει αναδειχθεί ως βασικό στοιχείο του σύγχρονου εργασιακού τοπίου, ενώ η τεχνολογία, παρά τις προκλήσεις της, φαίνεται να ενισχύει την αυτοπεποίθηση των νέων εργαζόμενων. Οι επιχειρήσεις που θα προσαρμοστούν σε αυτές τις νέες απαιτήσεις θα είναι και εκείνες που θα προσελκύσουν το πιο αξιόλογο τμήμα του ανθρώπινου δυναμικού. Στην Παπαστράτος, κατανοούμε αυτή την αλλαγή και συνεχίζουμε να επενδύουμε σε ένα εργασιακό περιβάλλον, το οποίο προωθεί με πράξεις την εξέλιξη, την καινοτομία και την ισορροπία επαγγελματικής και προσωπικής ζωής».εί με πράξεις την εξέλιξη, την καινοτομία και την ισορροπία επαγγελματικής και προσωπικής ζωής».