Τι πάει να πει “εμείς”; Γράφει ο βουλευτής Ανατολικής Αττικής του ΠΑΣΟΚ για να εξηγήσει -γιατί άραγε;- ότι κακώς του καταμαρτυρούν κάποιοι (περί δημοσιευμάτων ο λόγος, όχι επειδή τον κατηγόρησε κάποιος εκ των συντρόφων του επωνύμως): “Θα σας πω μια ιστορία… γιατί εμείς δεν μάθαμε στη σιωπή και το σκοτάδι”. Ποιοί είναι οι …εμείς;

Μετά, ωστόσο, το γυρίζει στον ενικό: “Το 2018, η Φώφη Γεννηματά μου έκανε την εξαιρετική τιμή να μου προτείνει να αναλάβω τη θέση του Γραμματέα της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής της παράταξης. Σε μια συνθήκη στην οποία το ΠΑΣΟΚ έδινε τη μάχη της πολιτικής του επιβίωσης, με τον ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση και τη ΝΔ να διεκδικεί την εξουσία.”. Συμπέρασμα: η αείμνηστη Φώφη πρότεινε σε εκείνον, τον έναν, τον Μανώλη…

Μετά, ξανά πληθυντικός. Παίρνουν μερίδιο και οι οπαδοί, οι ψηφοφόροι: “Δώσαμε όλοι μαζί με τους παρόντες μάχες δύσκολες, με πιέσεις πολιτικές και συστημικές, απέναντι σε όλους όσους απεργάζονταν την πολιτική εξαφάνιση του ΠΑΣΟΚ. Το κάναμε με κόστος, προσωπικό, πολιτικό, γυρνώντας όλη την Ελλάδα αδιάκοπα, χτίζοντας ξανά την παράταξη λιθαράκι-λιθαράκι. Μαζί με τους απλούς αγωνιστές της παράταξης, σε κάθε πόλη και σε κάθε χωριό της πατρίδας μας. Όλους εκείνους που δεν έσκυψαν το κεφάλι, που πίστεψαν και πιστεύουν ότι η φλόγα της δημοκρατικής παράταξης έχει ακόμα λόγο να καίει δυνατά.
Οι αγώνες αυτοί μας σφυρηλάτησαν.”. Ποιοί το έκαναν με κόστος; Οι κομματάρχες στα Καλύβια, το Λαγονήσι, το Μαρκόπουλο;

Για να καταλήξει: Εμείς θα μιλάμε πάντα στο φως. Πάντα με χαμόγελο και με το κεφάλι ψηλά. ΕΜΕΙΣ!

Είναι δικαίωμα του βουλευτή να μετακινείται από το “Πάμε Χάρη” (ως υποστηρικτής της υποψηφιότητας του Χάρη Δούκα για την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ) στο δικό του… “Εμείς”. Δεν έχει υπογράψει, δα, κανένα συμβόλαιο για στήριξη εφ’ όρου ζωής, κι αν πιστεύει ότι είναι η ώρα να ανοίξει το βήμα του για να διεκδικήσει αύριο την προεδρία του κόμματος -ίσως επειδή προεξοφλεί ότι ο σχεδιασμός του Νίκου Ανδρουλάκη θα αποτύχει-, πάλι δικαίωμά του. Νέος, ευσταλής, φωτογενής, έχει αρκετά χαρακτηριστικά με τα οποία άλλοι έχτισαν πολιτικές καριέρες.

Η επιμονή στον πληθυντικό της…μεγαλοπρέπειας, όμως, προδίδει ότι πίσω ή δίπλα του αθροίζονται πολλοί και σπουδαίοι, που όλοι μαζί φιλοτεχνούν αυτό το ισχυρό ΕΜΕΙΣ. Εμπρός ο υποψήφιος αρχηγός και πίσω του οι άλλοι, κι όλοι μία πολιτική συγχορδία, ένας στρατός έτοιμος να πολιορκήσει το κάστρο (της Χαριλάου Τρικούπη). Έχει ενδιαφέρον αυτή η ώσμωση του εγώ και του εμείς. Κάτι θυμίζει…

Εν τέλει, πάντως, είναι πολλά τα ΕΓΩ που ηγούνται των ΕΜΕΙΣ σε αυτό το έρημο ΠΑΣΟΚ του δημοσκοπικου 13%…

Ολόκληρη η ανάρτηση

Θα σας πω μια ιστορία… γιατί εμείς δεν μάθαμε στη σιωπή και το σκοτάδι.
Το 2018, η Φώφη Γεννηματά μου έκανε την εξαιρετική τιμή να μου προτείνει να αναλάβω τη θέση του Γραμματέα της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής της παράταξης. Σε μια συνθήκη στην οποία το ΠΑΣΟΚ έδινε τη μάχη της πολιτικής του επιβίωσης, με τον ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση και τη ΝΔ να διεκδικεί την εξουσία.
Δώσαμε όλοι μαζί με τους παρόντες μάχες δύσκολες, με πιέσεις πολιτικές και συστημικές, απέναντι σε όλους όσους απεργάζονταν την πολιτική εξαφάνιση του ΠΑΣΟΚ. Το κάναμε με κόστος, προσωπικό, πολιτικό, γυρνώντας όλη την Ελλάδα αδιάκοπα, χτίζοντας ξανά την παράταξη λιθαράκι-λιθαράκι. Μαζί με τους απλούς αγωνιστές της παράταξης, σε κάθε πόλη και σε κάθε χωριό της πατρίδας μας. Όλους εκείνους που δεν έσκυψαν το κεφάλι, που πίστεψαν και πιστεύουν ότι η φλόγα της δημοκρατικής παράταξης έχει ακόμα λόγο να καίει δυνατά.
Οι αγώνες αυτοί μας σφυρηλάτησαν. Με ανθρωπιά, με φιλότιμο, με την αξία της ηθικής και της αξιοπρέπειας στην πολιτική. Και παράλληλα, μας έδωσαν την ευκαιρία να σχηματίσουμε άποψη. Καθαρή άποψη απέναντι σε εκείνους που εργαλειοποίησαν την οικονομική κρίση της χώρας για να χτίσουν πολιτικές καριέρες, έχυσαν τοξικότητα και δηλητήριο στην κοινωνία διαλύοντας την κοινωνική συνοχή. Ξέπλυναν τη ΝΔ του Καραμανλή που με τα ελλείμματα της οδήγησε τη χώρα στα όρια της χρεοκοπίας. Λοιδόρησαν την παράταξη και τους ανθρώπους της που στη διακυβέρνηση του 2009-2011 σήκωσαν μόνοι τους το βάρος της διάσωσης της χώρας. Νομιμοποίησαν την ακροδεξιά ως κυβερνητικό εταίρο, από επιλογή και όχι από ανάγκη.
Η ιστορία έχει γράψει, και δεν ξαναγράφει. Και εμένα στα 34 μου, ευτυχώς η μνήμη μου με βοηθάει ακόμα. Να έχω την ίδια άποψη, και τότε και τώρα. Και να τη λέω, χωρίς να ζυγίζω τους συστημικούς «αντιπάλους» που τζογάρουν τα χαρτιά τους, συγκυριακά, δεξιά και αριστερά.
Πριν λίγες μέρες, λοιπόν, ρωτήθηκα την άποψη μου για το ενδεχόμενο κόμματος Τσίπρα. Και είπα το προφανές: «Κανένα στημένο rebrading δεν μπορεί να μας κάνει να ξεχάσουμε επιλογές που πλήγωσαν την παράταξη και τη χώρα.»
Μετά από τη δήλωση μου αυτή κάποιοι ενοχλήθηκαν. Εντός και εκτός. Δικαίωμα τους. Και από τότε, μέρα παρά μέρα, ανακαλύπτω με ενθουσιασμό κάθε φορά και μια καινούρια μου υποτιθέμενη «στρατηγική», με τη μορφή παραπολιτικών δημοσιευμάτων, που δήθεν «ερμηνεύουν» την επανάληψη μιας πάγιας άποψης μου. «Κωλοτούμπα» λέει ο ένας, «ράβει κοστούμι συγκυβέρνησης με τη δεξιά» λέει ο άλλος, «φοβάται για την έδρα του» λέει ο τρίτος, και άλλα όμορφα ανέκδοτα.
Ακούστε. Τη δική μου άποψη θα τη μαθαίνετε από εμένα. Γιατί εγώ πάντα τη λέω δημόσια, ακόμα και αν δεν «βολεύει». Ούτε την υπονοώ, ούτε την «διαρρέω», ούτε έχω «κύκλους», τρίγωνα, τετράγωνα και παραλληλεπίπεδα. Τη λέω όταν άλλοι κάνουν τους τροχονόμους ώστε να βολεύει τη «διαπραγμάτευση». Εγώ δεν διαπραγματεύομαι. Έτσι έμαθα.
Πάμε, λοιπόν, να λύσουμε τις απορίες στους «φίλους» που πιάσανε την εργολαβία:

1. Εγώ είμαι ΠΑΣΟΚ. Πρώτα και πάνω από όλα. Άνευ προϋποθέσεων, προσωποκεντρικών ή άλλων. Από την πρώτη γραμμή, όχι με λευκές απεργίες. Πάντα. Είτε αυτό αναγνωρίζεται, είτε όχι. Δεν ζω από την πολιτική, ούτε θα θυσιάσω τα «πιστεύω» και τις αξίες μου για την πολιτική μου επιβίωση. Η πολιτική έχει νόημα αν έχεις σκοπό. Όχι αν είναι η ίδια αυτοσκοπός.
2. Πίστευα και πιστεύω ότι ο ρόλος του ΠΑΣΟΚ είναι ένας και αταλάντευτος. Όχι να συμπληρώσει τη ΝΔ, αλλά να την αλλάξει. Όχι να διαβουλευτεί μαζί της, αλλά να πρωταγωνιστήσει ώστε να αποτελέσει τον κορμό της μεγάλης δημοκρατικής παράταξης που θα φέρει την πολιτική αλλαγή. Και ο αγώνας αυτός είναι ΜΟΝΟΜΕΤΩΠΟΣ, απέναντι στην κυβέρνηση και τη δεξιά πολιτική που περιθωριοποιεί τη μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία.
3. Για να γίνει το ΠΑΣΟΚ και η παράταξη ξανά μεγάλη, δεν μπορεί να είναι κλεισμένη στο καβούκι της. Οχι μόνο μπορεί, αλλά είναι υποχρεωμένη να κάνει ένα γενναίο άνοιγμα, σε όλα τα κομμάτια της κοινωνίας που επιζητούν διέξοδο εναλλακτικής κυβερνητικής έκφρασης. Να αναζητήσει πεδίο συνεννόησης, πρωτοβουλίες προγραμματικές, κοινοβουλευτικές, κινηματικές, που θα μας ξαναδώσουν το ρόλο της σύνθεσης των δημοκρατικών αντανακλαστικών της κοινωνίας μας. Με την ιστορική μας συνέχεια, το αξιακό βάρος, τα στελέχη, τις θέσεις μας, τον ριζοσπαστικό λόγο που οφείλουμε να εκφράσουμε, με καθαρές γωνίες και αιχμές, τη γείωση μας στις τοπικές κοινωνίες, τους μαζικούς χώρους και τα κοινωνικά κινήματα, δεν έχουμε να φοβηθούμε απολύτως κανέναν.
4. Ο δρόμος για την ομογενοποίηση του προοδευτικού χώρου – που προσωπικά θεωρώ πως μπορεί να συντελεστεί μόνο από το ΠΑΣΟΚ – διαμορφώθηκε ουσιαστικά μετά τις τελευταίες εθνικές εκλογές. Οταν ηττήθηκαν οι νοοτροπίες και τα πρόσωπα που πλήγωσαν και δίχασαν, όχι μόνο το ΠΑΣΟΚ, αλλά τη χώρα και την αριστερά. Άρα εκ των πραγμάτων, δεν θεωρώ ότι στην ανάγκη σύνθεσης της μεγάλης δημοκρατικής παράταξης, οι ανακάμψουσες νοοτροπίες και τα επανεμφανίζοντα πρόσωπα αυτά έχουν να εισφέρουν. Το αντίθετο.
5. Για να μπορέσουν να γίνουν τα παραπάνω, η παράταξη πρέπει να κάνει πάρα πολύ δουλειά, αλλαγές και βελτιώσεις. Έχω άποψη για όλα αυτά, αλλά θα τα πω στο Συνέδριο του κόμματος. Εκεί χαράσσουμε στρατηγική και λαμβάνουμε αποφάσεις για την πολιτική και οργανωτική επανεκκίνηση της παράταξης. Για το σάλπισμα της πολιτικής ανατροπής.
   Όσοι, λοιπόν, δουλεύετε άοκνα στα σκοτάδια του παρασκηνίου, να ξέρετε πως όσα «παραπολιτικά» και αν παράξετε, δεν θα σταματήσω και δεν θα σταματήσουμε να λέμε αυτά που πιστεύαμε και πιστεύουμε.
   Συνεχίστε.
   Εμείς θα μιλάμε πάντα στο φως. Πάντα με χαμόγελο και με το κεφάλι ψηλά.

Η Αναστασίου, που είναι αναπληρώτρια βουλευτής του ΠΑΣΟΚ στην Ανατολική Αττική, είχε σπεύσει να διευκρινίσει λίγο αργότερα πως η φράση ειπώθηκε «χαριτολογώντας», ξεσπώντας μάλιστα στα γέλια, καθώς –όπως είπε– ο Χριστοδουλάκης είναι και φίλος της. Παρ’ όλα αυτά, η ατάκα έγινε viral στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, προκαλώντας πληθώρα σχολίων.

Ο Χριστοδουλάκης, πάντως, δεν άφησε το σχόλιο να περάσει απαρατήρητο, ανεβάζοντας στα social media μια απάντηση με αναφορά στο γνωστό τραγούδι:

«Δεν θα πεθάνουμε ποτέ, κουφάλα νεκροθάφτη… Μέρες που είναι, αντί ευχέλαιου…
(Τα check up σας να κάνετε συχνά παιδιά, η πρόληψη σώζει)».

Και είπε την αμίμητη ατάκα: “Είμαι ένα θάνατο μακριά από την έδρα”! Έσπευσε να συμπληρώσει, βεβαίως, ότι χαριτολογεί, προφανώς μόλις κατάλαβε ότι είπε κάτι… μακάβριο.

Ο Μανώλης Χριστοδουλάκης …φτύνει τον κόρφο του, όπως λέει ο λαός, από τη στιγμή που άκουσε ότι η Βάσια Αναστασίου νοιώθει πώς είναι …ένα θάνατο μακριά από την βουλευτική έδρα που κατέχει ο ίδιος. Το γαρ πολύ της αγωνίας (για μια βουλευτική έδρα) γεννά …κακό χιούμορ.

Ο κ. Χριστοδουλάκης ξεκαθάρισε τη διαφορά μεταξύ Εξεταστικής και Προανακριτικής Επιτροπής, σημειώνοντας ότι «η Εξεταστική Επιτροπή δεν μπορεί να διερευνήσει τυχόν ποινικές ευθύνες, των οποίων οι ενδείξεις εμπεριέχονται στη δικογραφία», εξηγώντας έτσι το θεσμικό πλαίσιο της κοινοβουλευτικής διαδικασίας. Σχολιάζοντας, δε τη στάση της κυβερνητικής πλειοψηφίας, άφησε σαφείς αιχμές για καθυστέρηση στις θεσμικές ενέργειες με στόχο την παραγραφή ευθυνών: «6 Οκτωβρίου παραγράφονται οι ποινικές ευθύνες. Πιθανώς, η Εξεταστική να χρησιμοποιείται, για να παρέλθει η 6η Οκτωβρίου. Οπότε, μετά δεν θα έχει και κανένα απολύτως νόημα η διερεύνηση τυχόν ευθυνών».

Αναλύοντας τη θεσμική διαδικασία, ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ υπογράμμισε ότι «η Προανακριτική Επιτροπή σημαίνει ότι επειδή ο Εισαγγελέας δεν μπορεί να ερευνήσει για πολιτικά πρόσωπα και υπουργούς, βάσει του άρθρου 86 του Συντάγματος, στέλνει τη δικογραφία στη Βουλή», για να αξιολογηθεί. Και πρόσθεσε «Όχι αν υπάρχουν απλές ενδείξεις. Αρκεί απλώς να μην είναι προδήλως αβάσιμο το αίτημα, όπως είχε πει ο ίδιος ο κύριος Βορίδης, στις 4 Μαρτίου».

Ο κ. Χριστοδουλάκης έθεσε ένα κρίσιμο ερώτημα, που «καλείται να απαντήσει η ελληνική κοινωνία. Ποιος είναι αρμόδιος να αποφασίσει επί των ποινικών ευθυνών; Η Ελληνική Δικαιοσύνη ή το κόμμα της ΝΔ»;

Κάνοντας μια αναδρομή στις κυβερνητικές πρακτικές του πρόσφατου παρελθόντος, υπενθύμισε πως στο παρελθόν «έστελναν χωρίς Προανακριτική τον Τριαντόπουλο και τον Καραμανλή στον φυσικό δικαστή, ενώ έλεγαν ότι είναι αθώοι», και έθεσε εύλογα το ερώτημα «Σήμερα, γιατί δεν τους στέλνουν στον φυσικό δικαστή; Γιατί αποφασίζει η ΝΔ κι όχι η Δικαιοσύνη;».

Κληθείς να σχολιάσει τη ρητορική περί συμψηφισμού, ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ ήταν κατηγορηματικός. «Πρώτα επιδιώκουν συγκάλυψη. Ο συμψηφισμός είναι το επόμενο στάδιο. Είναι άλλο το επίπεδο των ποινικά διερευνώμενων, άλλο το επίπεδο των πολιτικών ευθυνών. Ακόμα και αν δεν υπάρχουν ποινικές ευθύνες, υπάρχει απόλυτη ανεπάρκεια, απόλυτη ανικανότητα στο να μην έχεις λύσει το θέμα του ΟΠΕΚΕΠΕ επί έξι χρόνια, ενώ ήξερες για κακοδιαχείριση και κατασπατάληση πόρων. Είναι άλλο η φερόμενη εγκληματική οργάνωση, σύμφωνα με τη δικογραφία και είναι άλλο οι παρανόμως επωφελούμενοι. Εμείς όμως θέλουμε κάθαρση, όποιους και αν αφορά από όπου και αν προέρχονται».

Απαντώντας στην ερώτηση του δημοσιογράφου αν θα ίσχυε η ίδια στάση και για κομματικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ, ήταν ξεκάθαρος: «Προφανώς. Μπορεί η ΝΔ αντίστοιχα, να πει ότι ο έχων ποινική ή πολιτική ευθύνη ή ο εμπλεκόμενος σε εγκληματική οργάνωση ή ο παρανόμως επωφελούμενος είναι εκτός κόμματος; Εγώ το λέω. Οι υπόλοιποι το λένε»; Και συνέχισε τονίζοντας ότι «το χάσμα αξιοπιστίας μεταξύ κοινωνίας και πολιτικής, δεν είναι ούτε προσωποκεντρικό, ούτε κομματικό, αλλά μας αφορά όλους». Μίλησε, δε για την ανάγκη ενός νέου ήθους στην πολιτική: «Το νέο στην πολιτική δεν είναι θέμα ηλικίας. Είναι θέμα αντίληψης: για την ηθική, την αξιοπρέπεια, την αξιοπιστία, το φιλότιμο. Αυτό το χάσμα εμπιστοσύνης πρέπει να χτιστεί ξανά. Και θα το χτίσουμε. Χωρίς αστερίσκους, χωρίς προϋποθέσεις. Βήμα-βήμα, με την αλήθεια».

Κληθείς να σχολιάσει την στασιμότητα του ΠΑΣΟΚ στις δημοσκοπήσεις, ο βουλευτής ανέφερε ότι «Δεν είναι αυτό ο στόχος μας. Δεν είναι το τέλος του δρόμου για εμάς. Είμαστε στη μέση του δρόμου, έχουμε πολλή δουλειά μπροστά μας», τονίζοντας ότι σκοπός είναι η πολιτική αλλαγή και όχι μια βολική παρουσία στην αντιπολίτευση. «Δεν είμαστε στην πολιτική για να υπηρετούμε τον οπαδισμό ή το θυμικό μας. Δεν είμαστε εδώ για να “τσιμπήσουμε” κάτι και να είμαστε όλοι ευχαριστημένοι. Εμείς θέλουμε πολιτική αλλαγή. Αυτό σημαίνει να αλλάξει η υφιστάμενη πολιτική που περιθωριοποιεί τη μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία».

Απαρίθμησε ζητήματα για τα οποία απαιτείται αλλαγή πολιτικής. «Ακρίβεια, ενεργειακή κρίση, στέγαση, σούπερ μάρκετ, εργασιακή ευελιξία, τραπεζική αυθαιρεσία, καρτέλ και ολιγοπώλια στην αγορά. Όλα αυτά χτυπούν τη μέση ελληνική οικογένεια. Και αν δεν δοθεί αυτή η μάχη, είναι από την αρχή χαμένη».

Κλείνοντας την τοποθέτηση του, ο κ. Χριστοδουλάκης δήλωσε θετικός αλλά επιφυλακτικός αναφορικά με τι εξαγγελίες της κυβέρνησης για τα θαλάσσια πάρκα στο Ιόνιο και τις Κυκλάδες «Είναι αναγκαία η περιβαλλοντική οπτική των θαλάσσιων πάρκων. Είναι αναγκαία για τη χώρα μας, αλλά θα δούμε τις λεπτομέρειες». Συμπλήρωσε ωστόσο πως η εξωτερική πολιτική της χώρας χρειάζεται σοβαρότερη στρατηγική, αναφέροντας: «Ερχόμαστε από ένα διάστημα που η χώρα μας δεν έχει πετύχει σε κρίσιμα πεδία: Ανατολική Λιβύη, Μονή Σινά στην Αίγυπτο, διαπραγματεύσεις της Συρίας με την Τουρκία για την ΑΟΖ, διαχείριση υδάτων στον Έβρο. Ζητάμε από την Τουρκία, σχεδόν παρακαλώντας, να απελευθερώσει νερά από τα φράγματά της. Όλα αυτά δείχνουν αδυναμία εξωτερικής πολιτικής. Εμείς τα βλέπουμε όλα με νηφαλιότητα και ευθύνη. Αν κάτι είναι θετικό, προφανώς θα το στηρίξουμε».

Με τη δήλωσή του ο κ. Χριστοδουλάκης υπογραμμίζει αναφερόμενος στη νίκη του κ. Ανδρουλάκη ότι: «Ο Νίκος Ανδρουλάκης ξέρει πια τι πρέπει να αλλάξει. Ανανέωσε την θητεία του και θα οδηγήσει το ΠΑΣΟΚ στην επόμενη μάχη με την στήριξη όλων μας. Αυτονόητο, ξεκάθαρο, σαφές. Η ενότητα δεν είναι ευκαιριακή επιλογή, είναι στάση ζωής. Έμαθα να την υπηρετώ, αυτό έκανα, αυτό θα συνεχίσω να κάνω».

Όσον αφορά στη δική του επιλογή στις εσωκομματικές εκλογές ο κ. Χριστοδουλάκης δήλωσε υπερήφανος και τόνισε όσον αφορά στον Χάρη Δούκα: «Σ’ αυτές τις εσωκομματικές εκλογές, επέλεξα να στηρίξω το πρόσωπο που συμβόλιζε την αυτοπεποίθηση ενός άλματος, το κλείσιμο ενός κύκλου και την αρχή ενός καινούριου. Το πρόσωπο που παρουσίαζε ένα διαφορετικό μοντέλο διοίκησης που ενισχύει τη συλλογικότητα, αλλά και την πολιτική διακριτότητα της παράταξης χωρίς όμως να την περιχαρακώνει, ώστε η μάχη με την ΝΔ στην εθνική κάλπη να μην είναι μόνο διαχειριστική, αλλά πολιτική. Επέλεξα να στηρίξω τον Χάρη Δούκα, σε μία μάχη για τις αρχές και τις αξίες του ΠΑΣΟΚ, μια μάχη με σεβασμό και αξιοπρέπεια. Είμαι περήφανος γι’ αυτό».

Αναλυτικά η δήλωση του Μανώλη Χριστοδουλάκη:

«Τον Οκτώβριο του 2009, στην τελευταία εκλογική νίκη του ΠΑΣΟΚ, είχα μόλις κλείσει τα 18. Δεν ξέρω τι μπορώ να θυμηθώ από τότε, ο χρόνος τρέχει γρήγορα, όλα μοιάζουν πολύ μακρινά.

Το δικό μου ΠΑΣΟΚ, αυτό που έζησα από μέσα, αυτό που με έκανε να ονειρεύομαι, δεν ήταν κυβερνητικό. Έδινε μάχη επιβίωσης, σε αντίξοες συνθήκες. Όσα έμαθα τότε είναι ο οδηγός μου.

Πρώτον, να είσαι περήφανος για την παράταξη σου και να έχεις το θάρρος να το φωνάζεις δυνατά. Δεύτερον, να μην ξεχνάς πως δεν είσαι εσύ το κέντρο της προσοχής, είναι οι άνθρωποι και η κοινωνία που εκπροσωπείς. Τρίτον, να μην φοβάσαι να πάρεις θέση στα μεγάλα και τα σημαντικά, γιατί αλλιώς κοροϊδεύεις πρώτα τον εαυτό σου. Γιατί οι μόνες μάχες που χάνονται είναι οι μάχες που δεν δίνονται. Όσο δύσκολες και αν είναι.

Σ’ αυτές τις εσωκομματικές εκλογές, επέλεξα να στηρίξω το πρόσωπο που συμβόλιζε την αυτοπεποίθηση ενός άλματος, το κλείσιμο ενός κύκλου και την αρχή ενός καινούριου. Το πρόσωπο που παρουσίαζε ένα διαφορετικό μοντέλο διοίκησης που ενισχύει τη συλλογικότητα, αλλά και την πολιτική διακριτότητα της παράταξης χωρίς όμως να την περιχαρακώνει, ώστε η μάχη με την ΝΔ στην εθνική κάλπη να μην είναι μόνο διαχειριστική, αλλά πολιτική. Επέλεξα να στηρίξω τον Χάρη Δούκα, σε μία μάχη για τις αρχές και τις αξίες του ΠΑΣΟΚ, μια μάχη με σεβασμό και αξιοπρέπεια. Είμαι περήφανος γι’ αυτό.

Θα ήταν υποκριτικό να είχα μείνει σιωπηλός σε μια τόσο κρίσιμη συνθήκη, μπροστά σε μια τόσο μεγάλη ευκαιρία για το ΠΑΣΟΚ. Στην πολιτική είσαι για να λες τη γνώμη σου και να παίρνεις θέση, όχι απλώς για να ερμηνεύεις εργαλειακά το οποιοδήποτε αποτέλεσμα. Ειδικά όταν ζητάς από μία κοινωνία που απέχει και αποστρέφεται οριζόντια την πολιτική και την ενασχόληση με τα κοινά, να πάρει θέση και εκείνη, να σπάσει τη σιωπή του καναπέ της, πρέπει πρώτος να δείχνεις το παράδειγμα.

Το αποτέλεσμα φαίνεται στην προοπτική που έχει σήμερα. Ο Νίκος Ανδρουλάκης ξέρει πια τι πρέπει να αλλάξει. Ανανέωσε την θητεία του και θα οδηγήσει το ΠΑΣΟΚ στην επόμενη μάχη με την στήριξη όλων μας. Αυτονόητο, ξεκάθαρο, σαφές. Η ενότητα δεν είναι ευκαιριακή επιλογή, είναι στάση ζωής. Έμαθα να την υπηρετώ, αυτό έκανα, αυτό θα συνεχίσω να κάνω.

Τους τελευταίους τρεις μήνες γύρισα όλη την Ελλάδα. Είδα πολίτες να παρακολουθούν προσεκτικά, είδα χαμόγελα που δεν ντρέπονταν. Είδα προσμονή, επιμονή, αλλά και απαιτήσεις.

Ανεξάρτητα από το αν έκαναν την ίδια επιλογή με εμένα, όλοι αυτοί είναι τα πρόσωπα του ΠΑΣΟΚ. Στην Αθήνα, στην Ανατολική Αττική, στη Θεσσαλονίκη, στην Κρήτη, στη Λάρισα, στην Πάτρα, σε όλη την περιφέρεια. Όλοι, χωρίς χωροταξικούς διαχωρισμούς, χωρίς δηλώσεις εσωκομμματικών φρονημάτων. Η πραγματική μας ήττα θα είναι να τους απογοητεύσουμε.

Δεν πιστεύω στην νομοτέλεια και στα χρωστούμενα της ιστορίας, αλλά στη δουλειά και την προσπάθεια. Μπροστά στο ΠΑΣΟΚ ανοίγεται μια τεράστια ευκαιρία να διεκδικήσει τη διακυβέρνηση της χώρας. Όταν η ώρα της επόμενης κάλπης φτάσει, θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι.

Κανείς δεν θα μας περιμένει για πάντα. Ενώνουμε δυνάμεις για τη νίκη του ΠΑΣΟΚ. Προχωράμε. Συνεχίζουμε».

Ερμηνεύοντας τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών και το νέο πολιτικό σκηνικό που διαμορφώνεται υπογραμμίζει πως «ο ελληνικός λαός, λοιπόν, μας είπε καθαρά ότι κάτι πρέπει να αλλάξει. Δεν μας υπέδειξε, όμως, ποιος θα φέρει αυτή την αλλαγή και πώς λείπει ξανά η ελπίδα. ….Λείπει το όραμα που θα την ξυπνήσει. Όχι απλώς το αφήγημα, αλλά και η αξιοπιστία ότι θα το κάνουμε πράξη.

Για αυτό το όραμα, λοιπόν, έχουμε χρέος να μιλήσουμε ξανά σήμερα. Για το ΠΑΣΟΚ και τη μεγάλη δημοκρατική παράταξη του 21ου αιώνα.

Επισημαίνει ότι η αναγκαιότητα αυτή δυναμώνει, όσο εγκυμονείται ο κίνδυνος ενός νέου πολιτικού εγκλωβισμού για την παράταξη, καθώς δεν κατοχυρώθηκε εκλογικά ο θεσμικός ρόλος της αξιωματικής αντιπολίτευσης και κατ’ επέκταση της προοπτικής μιας πειστικής εναλλακτικής αντιπρότασης διακυβέρνησης του τόπου. «Η 3η θέση του πολιτικού συστήματος, συνδυαστικά με τα χαμηλά ποσοστά της ΝΔ, θα επαναφέρει στο δημόσιο διάλογο τη μονοθεματικότητα του ερωτήματος “με ποιους θα πάτε;” και “θα αφήσετε τη χώρα ακυβέρνητη;”, ενόψει των εθνικών εκλογών του 2027. Αυτό, προστίθεται στην αυτονόητη αδυναμία να επαναδιατυπωθεί ως στοχοθεσία μας η 2η θέση, ειδικά σε εθνικές εκλογές που διαμορφώνουν τους συσχετισμούς διακυβέρνησης της χώρας. Κάτι τέτοιο θα συνοδευόταν από την διπλή παραδοχή ότι το σημερινό -προβληματικό- μίγμα κυβερνητικής πολιτικής θα ανανεωθεί, και ότι η παράταξη δεν διεκδικεί να διαδραματίσει ρόλο σε μία διαφορετική διακυβέρνηση της χώρας, αλλά αποκλειστικά στην αντιπολίτευση αυτής. Και επιπλέον, ακόμα νέα κρίσιμη συγκυρία: η ελληνική ακροδεξιά ακολουθεί πια την τάση της υπόλοιπης Ευρώπης. Επιβάλλοντας να πούμε το αυτονόητο: Ότι δεν μπορούμε να επιτρέψουμε, στην Ελλάδα, απέναντι στη δεξιά να βρεθεί η ακροδεξιά!

Έχουμε χρέος να πετύχουμε», υποστηρίζει ο κ. Χριστοδουλάκης.

Επιπλέον, τονίζει ότι «η ελληνική κοινωνία έχει, λοιπόν, ανάγκη από μία μεγάλη δημοκρατική παράταξη που φιλοδοξεί τις ιδέες της να τις κάνει πράξη, η οποία είναι μονόδρομος και ο μοναδικός τρόπος για να υπάρξει, είναι μέσα από ένα ισχυρό, ανοιχτό και αναγεννημένο ΠΑΣΟΚ».

«Να βάλουμε ξανά έναν νέο εθνικό στόχο: Να οικοδομήσουμε και πάλι τη νέα εθνική κοινωνική ενότητα», επισημαίνει εξηγώντας αναλυτικά τις προτεραιότητες για την κοινωνική ενότητα με την «ελπίδα μιας μεγάλης Δημοκρατικής Παράταξης να μην είναι τοπίο στην ομίχλη, ούτε αφήγημα επιβίωσης. Είναι ευθύνη για το συλλογικό μας μέλλον και στόχος εφικτός.

Η βάση της παράταξης είναι η δύναμή της, όχι ο φόβος της», όπως τονίζει.

«Με απόλυτο σεβασμό σε όσους έβαλαν το μικρό ή μεγαλύτερο τους λιθαράκι στην ανάταση του χώρου. Με ειλικρίνεια γιατί μόνο όταν κοίταξε ο ένας τον άλλο στα μάτια η παράταξη προχώρησε μπροστά. Χωρίς προαπαιτούμενα και διαπραγματεύσεις οφιτσίων που δεν αφορούν την κοινωνία. Με το βλέμμα στραμμένο στην ευρυχωρία που θα στρατεύσει ευρύτερες δυνάμεις του προοδευτικού χώρου. Με το βλέμμα στραμμένο σε ένα μεγάλο ΠΑΣΟΚ, μία μεγάλη δημοκρατική παράταξη. Με το βλέμμα στραμμένο μπροστά και ψηλά.

Η αλλαγή που θέλουμε είναι εδώ. Αρκεί πρώτα εμείς να την πιστέψουμε.

Αν όχι τώρα, πότε;», καταλήγει ο Μανώλης Χριστοδουλάκης.

«Το ΠΑΣΟΚ, πρέπει στις Ευρωεκλογές να κάνει το πολιτικό άλμα. Αυτό μεταφράζεται πολύ απλά, σε έναν συσχετισμό δυνάμεων που θα αποπνέει με σαφήνεια το μήνυμα ότι δεν συγκρινόμαστε απλώς με τα κόμματα της αντιπολίτευσης για το ποιος είναι ο καλύτερος μεταξύ αυτών. Αλλά πλέον ζυγιζόμαστε με αυτά που φιλοδοξούν να κυβερνήσουν τη χώρα, με σκοπό να πείσουμε προοπτικά ότι μπορούμε να το κάνουμε, όχι μόνο καλύτερα με όρους μικροδιαχείρισης, αλλά κυρίως με διαφορετικό πρόσημο και προτεραιότητες», αναφέρει χαρακτηριστικά, ενώ τοποθετείται για την ανασύνθεση της κεντροαριστεράς, αλλά και για την εκδήλωση με τον Διονύση Τεμπονέρα και την Έφη Αχτσιόγλου.

Ως προς την εκδήλωση όπου θα μιλήσει ο ίδιος αλλά και οι Διονύσης Τεμπονέρας και Έφη Αχτσιόγλου που έχει προκαλέσει αντιδράσεις στην Κουμουνδούρου και την Χαριλάου Τρικούπη επισημαίνει:

“Η διοργάνωση της εκδήλωσης ανήκει σε φορέα των μέσων ενημέρωσης, που έλαβε τη σχετική πρωτοβουλία. Αποδέχθηκα με χαρά την πρόσκληση γιατί θεωρώ πως ο διάλογος στον ευρύτερο χώρο της κεντροαριστεράς μπορεί να συχνά να είναι χρήσιμος και παραγωγικός. Είναι μια ανοιχτή συζήτηση που γίνεται στο φως και όχι στο παρασκήνιο, με σκοπό να προκαλέσει έναν γόνιμο προβληματισμό για το παρόν και το μέλλον των πολιτικών πραγμάτων στη χώρα μας. Θεωρώ αξιακά θετικό τον διάλογο πάνω σε ιδέες, αρχές, πολιτικά προτάγματα.

Μπορεί να συμφωνείς ή να διαφωνείς, αλλά σίγουρα, μέσα από την δημιουργική αντιπαράθεση μπορούν να προκύψουν εξαιρετικά χρήσιμα συμπεράσματα, αξιοποιήσιμα προς κάθε κατεύθυνση. Είναι ευπρόσδεκτες συζητήσεις που απεγκλωβίζονται από τον χαρακτήρα του ευκαιριακού ή του συγκυριακού, που προσπαθούν να δουν πέρα και πάνω από την τρέχουσα πολιτική επικαιρότητα, που ανοίγουν ζητήματα στρατηγικής και ευρύτερου ιδεολογικού αναστοχασμού πέρα από πρόσωπα ή τη λογική του «-αντι», χωρίς φοβικότητα, αλλά με αυτοπεποίθηση.”