Από την αρχή της χρονιάς μέχρι τον Αύγουστο, τα νέα φορολογικά χρέη έφτασαν τα 5,704 δισεκ. €, ενώ πέρυσι την ίδια περίοδο ανέρχονταν σε 4,244 δισεκ. € (αύξηση κατά 34,40%). Ειδικά όσον αφορά στον Αύγουστο, που συμπεριλαμβάνει πληρωμές για τον φόρο εισοδήματος, οι νέες ληξιπρόθεσμες οφειλές έφτασαν τα 1,377 δισεκ. ευρώ, ενώ την αντίστοιχη περίοδο του 2024 είχε φτάσει τα 512 εκατ. ευρώ (αύξηση κατά 168,95%).

Τα νέα ληξιπρόθεσμα χρέη που προστέθηκαν στα βιβλία της ΑΑΔΕ εμφάνισαν ανησυχητική αύξηση. Συμπεριλαμβανομένων των μη φορολογικών κατηγοριών, τα νέα χρέη έφτασαν τα 415 εκατ. ευρώ τον Ιούνιο (μείωση 20,80% σε ετήσια βάση), αυξήθηκαν στα 513 εκατ. ευρώ τον Ιούλιο (αύξηση 43,70%) και εκτοξεύθηκαν στο 1,468 δισ. ευρώ τον Αύγουστο (αύξηση 145,48%). Για το οκτάμηνο του 2025, το νέο ληξιπρόθεσμο έφτασε τα 6,135 δισ. ευρώ, έναντι 4,916 δισ. ευρώ το 2024, σημειώνοντας αύξηση 24,80%.

Οι κατηγορίες που συνέβαλαν περισσότερο στη διόγκωση των νέων χρεών τον Αύγουστο ήταν ο φόρος εισοδήματος (αύξηση 844,72% σε 300 εκ. ευρώ) και ο ΦΠΑ (αύξηση 216,53% σε 889 εκ. ευρώ), κάτι που δείχνει ότι το πρόβλημα αφορά, ταυτόχρονα, και τα νοικοκυριά, και τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, και τους ελεύθερους επαγγελματίες.

Σημαντικές διακυμάνσεις στον αριθμό των οφειλετών

Ο αριθμός των οφειλετών παρουσίασε επίσης σημαντικές διακυμάνσεις: από 3.916.603 οφειλέτες τον Ιούνιο (μείωση 3,60% σε ετήσια βάση), ο αριθμός αυξήθηκε στους 4.001.794 τον Ιούλιο (αύξηση 4,50% σε ετήσια βάση) και στη συνέχεια υποχώρησε στους 3.973.220 τον Αύγουστο (μείωση 1,02% σε ετήσια βάση).

Ωστόσο, αξίζει να σημειωθεί ότι η μεικτή εικόνα αυτή και η απότομη αύξηση οφειλών τον Ιούλιο οφείλεται, εν μέρει, σε μια λανθασμένη καταχώρηση χρεωστικής δήλωσης ΦΠΑ ύψους 0,5 δισ. ευρώ από έναν -και μόνον- φορολογούμενο, η οποία στη συνέχεια διαγράφηκε τον Αύγουστο.

Τα στοιχεία της ΑΑΔΕ δείχνουν ότι το συνολικό ληξιπρόθεσμο χρέος τον Αύγουστο ανήλθε στο ποσό των 111,627 δισ. ευρώ. Από το χρέος αυτό τα 27,17 δισ. ευρώ θεωρούνται ανεπίδεκτα είσπραξης με το πραγματικό ληξιπρόθεσμο χρέος να περιορίζεται στα 84,46 δισ. ευρώ

Στο οκτάμηνο Ιανουαρίου – Αυγούστου 2025 οι φορολογούμενοι άφησαν απλήρωτους “τρέχοντες” φόρους ύψους 5,7 δισ. ευρώ (νέα ληξιπρόθεσμα χρέη δηλαδή), ενώ μόνο μέσα στον μήνα Αύγουστο οι απλήρωτοι φόροι αυξήθηκαν κατά 1,37 δισ. ευρώ σε σχέση με τον Ιούλιο. Ενώ συνολικά τα νέα ληξιπρόθεσμα χρέη (ακόμα και από μη φορολογικές οφειλές όπως πχ πρόστιμα από Πολεοδομίες ή δικαστικές αποφάσεις κλπ) τα οποία δημιουργήθηκαν από τις αρχές του έτους έως τον Αύγουστο ανήλθαν σε 6,135 δισ. ευρώ, από 4,667 δισ. ευρώ τον Ιούλιο .

Σύμφωνα με τα στοιχεία, έχουν ήδη ληφθεί αναγκαστικά μέτρα (κατασχέσεις) σε 1.617.052 οφειλέτες, ενώ στον «προθάλαμο» βρίσκονται και άλλα 2.262.821 ΑΦΜ, καθώς έχουν υπερβεί τα όρια ενεργοποίησης των μέτρων, με οφειλές που υπερβαίνουν τα 500 ευρώ.

Συνολική εικόνα ληξιπρόθεσμων οφειλών

Το συνολικό ληξιπρόθεσμο υπόλοιπο διαμορφώθηκε στα 110,82 δισ. ευρώ τον Ιούνιο, αυξήθηκε στα 111,82 δισ. ευρώ τον Ιούλιο και υποχώρησε οριακά στα 111,62 δισ. ευρώ τον Αύγουστο. Από τα ποσά αυτά, τα ανεπίδεκτα είσπραξης χρέη παρέμειναν σταθερά γύρω στα 26,3 δισ. ευρώ τον Ιούνιο και Ιούλιο, αυξανόμενα στα 27,17 δισ. ευρώ τον Αύγουστο λόγω ένταξης περισσοτέρων οφειλών στην κατηγορία αυτή. Έτσι, το πραγματικό ληξιπρόθεσμο υπόλοιπο κυμάνθηκε, από 84,46 δισ. ευρώ τον Ιούνιος, σε 85,47 δισ. ευρώ τον Ιούλιος και, εν συνεχεία, στα 84,45 δισ. ευρώ τον Αύγουστο.

Οι συνολικές εισπράξεις έναντι ληξιπρόθεσμων οφειλών για το οκτάμηνο του 2025 έφτασαν τα 4,289 δισ. ευρώ, έναντι 3,995 δισ. ευρώ το 2024, σημειώνοντας αύξηση 7,35%. Παρά την αυξημένη εισπρακτική απόδοση, τα νέα χρέη δημιουργούνται με ταχύτερο ρυθμό, με αποτέλεσμα το πρόβλημα να παραμένει σημαντικό.

Τώρα που δεν έχουμε μνημόνια και καταγράφουμε θηριώδη πλεονάσματα, τι συμβαίνει; Τα στοιχεία από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους δείχνουν ότι οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου έφθασαν τα 3,7 δισ., στο ύψος που ήταν το 2017 επί τρίτου μνημονίου.

Κι αυτό, ενώ ο προϋπολογισμός καταγράφει νέο πλεόνασμα (5 δισ. έναντι προβλεπόμενου 1,9 δισ.) που κατά κύριο λόγο προέρχεται από την απόδοση της πληρωμής άμεσων και έμμεσων φόρων από τους πολίτες. Συνεπείς φορολογούμενοι, ασυνεπές κράτος.

Στην κορυφή της λίστας των οφειλών του κράτους-“μπαταχτσή” είναι τα δημόσια νοσοκομεία, των οποίων οι υποχρεώσεις προς προμηθευτές ανήλθαν σε 1,489 δισ. ευρώ τον Μάρτιο, αυξημένες κατά 212 εκατ. ευρώ σε έναν μήνα και κατά 325 εκατ. ευρώ από τα τέλη Δεκεμβρίου. Βελτιώνεται ραγδαία το ΕΣΥ, κατά τον αρμόδιο υπουργό, όμως το υπουργείο χρωστάει σε προμηθευτές 1,5 δισ.! Την ίδια ώρα, οι ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις των Οργανισμών Κοινωνικής Ασφάλισης μετά από μια μικρή μείωση έφτασαν τα 582 εκατομμύρια ευρώ, από 604 εκατ. ευρώ.

Οι οφειλές των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης έφτασαν τα 373 εκατ. ευρώ από 280 εκατ. ευρώ τον Φεβρουάριο. Και οι δήμαρχοι, λοιπόν, χρωστούν, αν κι αυτοί φαίνεται πως επικαλούνται τις αυξημένες υποχρεώσεις των δήμων τους και, από την άλλη, την μη ανάλογη αύξηση των προϋπολογισμών τους.

Γενικότερα, τα υπουργεία εμφανίζουν συνολικά χρέη 242 εκατ. ευρώ, με το υπουργείο Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής να οφείλει τα 120 εκατ. Το συνολικό κρατικό χρέος προς τον ιδιωτικό τομέα ανέρχεται στα 3,648 δισ. ευρώ, ενώ οι εκκρεμείς επιστροφές φόρων μειώθηκαν στα 723 εκατ. από 824 εκατ. ευρώ τον Φεβρουάριο. Τα 316 εκατ. ευρώ από αυτά αφορούν επιστροφές που δεν έχουν γίνει για διάστημα άνω των 90 ημερών.

Αυτά από το ΓΛΚ, άρα δεν επιδέχονται αμφισβήτησης. Τι λένε οι αρμόδιοι; Επικαλούνται χρονοβόρες διαδικασίες, γραφειοκρατία που καθυστερεί τις εκκαθαρίσεις, έλλειψη μηχανοργάνωσης και προσωπικού. Δεν μπορούν, φυσικά, να επικαλεστούν ότι δεν υπάρχουν χρήματα, το υπερπλεόνασμα προδίδει το αντίθετο. “Λεφτά υπάρχουν”, που έλεγαν και κάποιοι πριν την χρεοκοπία.

Όταν, ωστόσο, είναι το Δημόσιο που πρέπει να εισπράξει φόρους και άλλες οφειλές, τότε οι διαδικασίες επισπεύδονται, η μηχανοργάνωση και η έλλειψη προσωπικού δεν στέκονται εμπόδιο, ολοένα και νέες “πλατφόρμες” (πχ από την ΑΑΔΕ) εφευρίσκονται για να διευκολύνουν τους “εισπράκτορες”.

Αυτά τα 3,7 δισ. όμως λείπουν από την αγορά, είναι οι ιδιώτες που στερούνται απ΄ αυτή τη ρευστότητα, κάποιοι, μάλιστα, μπορεί να οδηγούνται έμμεσα σε πτώχευση, ή περιορισμό της δραστηριότητάς τους με απολύσεις προσωπικού.