Στο εξώφυλλο εικονίζονται τρία πρόσωπα που η γαλλική εφημερίδα θεωρεί τους υπεύθυνους της κρίσης: ο πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν, ο πρωθυπουργός Σεμπαστιάν Λεκορνί που παραιτήθηκε και ο Μπρουνό Ρεταγιό συντηρητικός πολιτικός, του οποίου η δημόσια διαφωνία με τη σύνθεση του νέου υπουργικού συμβουλίου υπήρξε καθοριστική.

Τις τελευταίες ώρες, έχουν φουντώσει τα σενάρια για νέες κάλπες, με τον «στριμωγμένο» Γάλλο πρόεδρο να φέρεται να έχει επιλέξει ως πιθανότερη ημερομηνία διεξαγωγής του πρώτου γύρου των νέων βουλευτικών εκλογών την Κυριακή 16 Νοεμβρίου και του δευτέρου μία εβδομάδα μετά στις 23 Νοεμβρίου.

Με την πλάτη στον τοίχο ο Μακρόν

Η πολιτική κρίση στη Γαλλία εντείνεται και ο πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν, ο οποίος ζήτησε από τον παραιτηθέντα πρωθυπουργό Σεμπαστιέν Λεκορνί να συνεχίσει «τις ύστατες διαβουλεύσεις» για την συγκρότηση κυβερνητικού συνασπισμού είναι περισσότερο απομονωμένος από ποτέ.

Ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν, ο οποίος έχοντας δώσει προθεσμία ως αύριο, Τετάρτη, το βράδυ στον υπό παραίτηση πρωθυπουργό Σεμπαστιάν Λεκορνί για να διαπιστώσει αν εν τέλει πληρούνται οι προϋποθέσεις για να σχηματίσει βιώσιμη κυβέρνηση, θα πρέπει στη συνέχεια να ανοίξει τα χαρτιά του, αναλαμβάνοντας τις ευθύνες του ως πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας.

Το μείζον πρόβλημα είναι η επίτευξη πολιτικής συμφωνίας για τον κρατικό προϋπολογισμό του 2026 ο οποίος με βάση τις προτάσεις του πρώην πρωθυπουργού Μπαϊρού θα πρέπει να είναι προϋπολογισμός αυστηρής δημοσιονομικής λιτότητας με στόχο την εξοικονόμηση 44 δισεκατομμυρίων ευρώ.

Ο πρόεδρος Μακρόν δέχεται βέλη τόσο εκ των έσω όσο και εκ των έξω. Στενοί συνεργάτες του και πρώην πρωθυπουργοί του, όπως ο Εντουάρ Φιλίπ και ο Γκαμπριέλ Ατάλ, λαμβάνουν σαφείς αποστάσεις από τον Εμάνουελ Μακρόν, λέγοντας ότι «θα πρέπει να οργανώσει πρόωρες προεδρικές εκλογές», ο πρώτος, και ότι δεν αντιλαμβάνεται «τι ακριβώς αποφασίζει ο πρόεδρος», ο δεύτερος. Ωστόσο και οι δύο έδωσαν σήμερα το παρόν στο πρωθυπουργικό μέγαρο όπου ο υπό παραίτηση Λεκορνί συναντήθηκε με τους βασικούς παράγοντες των κομμάτων που στήριξαν την κυβέρνηση Μπαϊρού, ενώ στη συνέχεια αναμένεται να συναντηθεί διαδοχικά και με τους εκπροσώπους των άλλων γαλλικών κομμάτων.

Ο πρώην πρωθυπουργός (2017-2020) Εντουάρ Φιλίπ κάλεσε τον Εμανουέλ Μακρόν να αποχωρήσει πριν από τη λήξη της θητείας του και του ζήτησε την προκήρυξη πρόωρων προεδρικών εκλογών μετά την υιοθέτηση του προϋπολογισμού 2026. Επικαλούμενος την «αποδυνάμωση του κράτους» που θεωρεί ότι «δεν είναι διαχειρίσιμη», ο κατά παράδοσιν σύμμαχος του προέδρου Μακρόν δήλωσε στο δίκτυο RTL: «Δεν θα ζήσουμε αυτό που ζούμε εδώ και έξι μήνες για άλλους 18 μήνες, είναι πολύ».

Ηδη χθες, άλλος πρώην πρωθυπουργός (Ιανουάριος-Σεπτέμβριος 2024), ο Γκαμπριέλ Ατάλ, κάποτε στενός συνεργάτης του Εμανουέλ Μακρόν, πέρασε στην επίθεση, παίρνοντας ξεκάθαρες αποστάσεις από τον αρχηγό του γαλλικού κράτους «τις αποφάσεις του οποίου δεν κατανοεί πλέον».

Ταυτόχρονα, οι πολιτικοί του αντίπαλοι συνεχίζουν να καταγγέλλουν την πρωτοφανή πολιτική κρίση στην οποία έχει βυθιστεί η Γαλλία μετά την παραίτηση του Σεμπαστιέν Λεκορνί, δεκατέσσερις ώρες μετά τον διορισμό του.

Το σημερινό φύλλο της Liberation κυκλοφορεί με μία φωτογραφία του Σαρκοζί πίσω από κάγκελα και τίτλο «La taule» (φυλακή), μία λέξη αργκό στα γαλλικά, θέλοντας να μεταφέρει με άμεσο τρόπο το σοκ από τη καταδίκη του πρώην Γάλλου προέδρου.

Ο συντάκτης της «Liberation» αφού χαρακτηρίζει «ασύνδετη» την ομιλία του Ντόναλντ Τραμπ στον ΟΗΕ, κατηγορεί τον Αμερικανό Πρόεδρο ότι επιτέθηκε χωρίς ντροπή στους ιστορικούς συμμάχους του. «Με μία αδιαφορία που συνεχίζει να προκαλεί έκπληξη…»!

«Γιατί το να ακούμε τον Ντόναλντ Τραμπ να ξερνάει τις αηδίες του μας αφήνει ακόμα άναυδους; Στο βήμα του ΟΗΕ στις 23 Σεπτεμβρίου, επέπληξε το ακροατήριο με το συνηθισμένο μίσος του, καταρρίπτοντας χωρίς ντροπή, μία προς μία, όλες τις έννοιες που έχτισαν την παγκόσμια τάξη και θεωρούνταν μέχρι τώρα ως πρόοδοι της ανθρωπότητας – το δικαίωμα ασύλου, η καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής, ο πολυμερισμός… Όταν είσαι ο Ντόναλντ Τραμπ, τολμάς τα πάντα».

Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ – προσθέτει χαρακτηριστικά ο αρθρογράφος – παρέσυρε για πενήντα πέντε λεπτά ολόκληρη τη συνέλευση σε μία κυλιόμενη σκάλα που έτρεχε με ταχύτητα προς μία νέα πραγματικότητα, εκείνη της οποίας ξαναγράφει τους κανόνες από την αρχή της προεδρίας του, μόλις εννέα μήνες πριν.

Έπρεπε να τον ακούσεις για να το πιστέψεις και ολόκληρος ο κόσμος άκουγε με προσοχή. Αν κάποιοι ακόμα αμφιβάλλουν, ο ίδιος καθιστά σαφές ότι η αντι-μεταναστευτική και αντι-κλιματική του στάση δεν θα περιοριστεί στα σύνορα της Αμερικής, αλλά βρίσκεται στο επίκεντρο της γεωπολιτικής του οπτικής.

Ποιος άλλος εκτός από τον Ντόναλντ Τραμπ θα καυχιόταν στο βήμα για την επίθεση – αντίθετη με το καταστατικό των Ηνωμένων Εθνών – εναντίον ενός κυρίαρχου κράτους; Ποιος άλλος εκτός από αυτόν θα ισχυριζόταν ότι τα Ηνωμένα Έθνη χρηματοδοτούν την παράνομη μετανάστευση; Ποιος άλλος, τέλος, θα επιτίθετο στους ιστορικούς συμμάχους του, τους Ευρωπαίους, μπροστά σε όλο τον υπόλοιπο κόσμο;

Η μεγάλη συνάντηση του ΟΗΕ παραμένει μία επιβεβλημένη διαδικασία που ίσως δεν έχει ουσιαστικό αντίκτυπο στην πορεία του κόσμου, αλλά δεν παραλείψαμε να επισημάνουμε χθες (σ.σ. 22.09.2025), κατά τη διάρκεια της ομιλίας του Εμανουέλ Μακρόν για την αναγνώριση του παλαιστινιακού κράτους, τη δύναμη των συμβόλων και των λόγων που εκφωνούνται σε αυτούς τους χώρους.

Ο Τραμπ έχει από καιρό ανατινάξει την παγκόσμια τάξη, αλλά υπάρχει πάντα κάτι συναρπαστικό στο να τον βλέπεις να εργάζεται με τόση αδιαφορία, σε μία ασύνδετη ομιλία, σαν ένα γιγάντιο φτύσιμο.

Απέναντί του, σιωπή και έκπληξη, γιατί όλοι όσοι τον ακούν, στην αίθουσα και πέρα από αυτήν, γνωρίζουν ότι όταν ο νόμος του ισχυρότερου καθιερώνεται ως αρχή, θα υπάρχουν κυρίως χαμένοι. Όταν υπόσχεται «κόλαση» στις ευρωπαϊκές χώρες, μεταμορφώνεται σε έναν χλευαστικό και εκδικητικό Κέρβερο. Με ή χωρίς τηλεοπτικό υποβολέα, άνοιξε διάπλατα τις πόρτες μίας νέας παγκόσμιας τάξης, που πρέπει να ομολογήσουμε ότι είναι τρομακτική», καταλήγει το κύριο άρθρο της γαλλικής «Liberation».

Η πρόεδρος των Συλλόγου Οικογενειών θυμάτων και επιζώντων στο σιδηροδρομικό δυστύχημα των Τεμπών, που έχασε την κόρη της Μάρθη, εξήγησε στη γαλλική εφημερίδα γιατί η προσφυγή στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ) στο Στρασβούργο φαίνεται η μόνη δυνατή λύση.

Στη συνέντευξή που παραχώρησε στον δημοσιογράφο-ανταποκριτή, Fabien Perrier, με τίτλο «Ελλάδα: Δύο χρόνια μετά την τραγωδία στα Τέμπη, δεν έχουμε πλέον εμπιστοσύνη στο δικαστικό σύστημα της χώρας μας», η κυρία Καρυστιανού δηλώνει πως «σε αυτή τη χώρα η δικαιοσύνη και η κυβέρνηση προστατεύουν πάντα τους πολιτικούς. Για κανένα κρατικό έγκλημα δεν έχει αποδοθεί ποτέ δικαιοσύνη».

Σε ερώτημα του δημοσιογράφου για την εξέλιξη της δικαστικής έρευνας όσον αφορά στο δυστύχημα των Τεμπών, η κα Καρυστιανού χαρακτηρίζει «αφύσικο αυτό που συμβαίνει».

»Τόσο οι οικογένειες των θυμάτων, όσο και οι επιζώντες είναι θύματα αυτής της δυσλειτουργίας. Ενώ παιδιά έχασαν τη ζωή τους στην καταστροφή της 28ης Φεβρουαρίου 2023, ο τρόπος με τον οποίο διεξήχθη η έρευνα ήταν μια απόλυτη καταστροφή. Πρώτον, ο χώρος όπου έλαβε χώρα το δυστύχημα δεν προστατευόταν ούτε από την αστυνομία ούτε από τις δικαστικές Αρχές. Είχε μάλιστα επιχωματωθεί. Δεύτερον, πολλά αποδεικτικά στοιχεία δεν παραδόθηκαν στα δικαστήρια».

«Δύο χρόνια μετά την τραγωδία, εμείς, οι οικογένειες των θυμάτων και οι επιζώντες, δεν έχουμε κανένα πραγματικό στοιχείο που να μας βοηθά να καταλάβουμε τι συνέβη. Τα ερωτήματά μας παραμένουν αναπάντητα. Ακόμη χειρότερα, πριν από λίγες ημέρες, ο ανακριτής μας ενημέρωσε ότι κρίσιμα έγγραφα, όπως οι ηχογραφήσεις και τα ψηφιακά έγγραφα που κατασχέθηκαν από το Τμήμα Εγκληματολογικών Ερευνών στις 14-15 Μαρτίου 2023, του είχαν πράγματι παραδοθεί πριν από δύο έτη, αλλά δεν συμπεριλήφθηκαν στο φάκελο. Με άλλα λόγια, τα αποδεικτικά στοιχεία αποκρύπτονται από τους ίδιους τους ανακριτές! Κατά συνέπεια, είναι συνεργοί των ενόχων», επισημαίνει.

Σε ερώτηση «αν είναι ικανοποιημένη με το έργο της κοινοβουλευτικής επιτροπής», η Μαρία Καρυστιανού απαντά: «Απολύτως όχι!».

«Σύμφωνα με την ελληνική νομοθεσία» -προσθέτει- «όταν μια υπόθεση αφορά πολιτικό πρόσωπο, η υπόθεση παραπέμπεται αμέσως στο κοινοβούλιο, το οποίο συγκροτεί εξεταστική επιτροπή αποτελούμενη από βουλευτές για να καθορίσει την ποινική ευθύνη του πολιτικού προσώπου. Ωστόσο, ορισμένα άτομα που θα έπρεπε να είχαν κληθεί ως μάρτυρες δεν κλήθηκαν, παρά το ότι οι δηλώσεις τους θα βοηθούσαν να διαφωτιστεί το δυστύχημα. Και όταν ακούστηκε ο Κώστας Καραμανλής, ο υπουργός Μεταφορών του 2023, πολλαπλασίασε τα λάθη και τις προσεγγίσεις στην υπόθεση. Καθώς η επιτροπή αυτή δεν αποτελείται από δικαστές, αλλά από βουλευτές -οι περισσότεροι εκ των οποίων προέρχονται από την πλειοψηφία- δεν ήρε την ασυλία του υπουργού. Και η επιτροπή ολοκλήρωσε το έργο της πολύ γρήγορα. Ως αποτέλεσμα, τα δικαστήρια δεν μπόρεσαν ποτέ να διεξάγουν προκαταρκτική έρευνα για την ποινική ευθύνη του υπουργού Μεταφορών. Στη Βουλή, η εξεταστική επιτροπή δεν ήταν τίποτα περισσότερο από μια παρωδία».

«Για κανένα κρατικό έγκλημα δεν έχει αποδοθεί ποτέ δικαιοσύνη»

«Δυστυχώς, σε αυτή τη χώρα η δικαιοσύνη και η κυβέρνηση προστατεύουν πάντα τους πολιτικούς. Για κανένα κρατικό έγκλημα δεν έχει αποδοθεί ποτέ δικαιοσύνη. Ωστόσο, στην περίπτωση του εγκλήματος των Τεμπών, ολόκληρη η κοινωνία έχει αναλάβει την υπόθεση των οικογενειών των θυμάτων και ζητά να αποδοθεί δικαιοσύνη. Οι συγκεντρώσεις που πραγματοποιούνται τακτικά, ιδιαίτερα αυτή που πραγματοποιήθηκε στις 26 Ιανουαρίου, αποτελούν απόδειξη αυτού», επισημαίνει.

«Έχουμε χάσει κάθε εμπιστοσύνη στο ελληνικό δικαστικό σύστημα, το οποίο δεν λειτουργεί. Με τον ρυθμό που εξελίσσονται τα πράγματα, δεν θα υπάρξει ποτέ δίκαιη δίκη. Έτσι, τώρα θέλουμε να πάμε την υπόθεσή μας στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στο Στρασβούργο. Βρισκόμαστε στη διαδικασία εξέτασης όλων των δυνατοτήτων για να το πράξουμε στο εγγύς μέλλον. Έχουμε ήδη ζητήσει από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να μεταφέρει την υπόθεσή μας εκτός εθνικών συνόρων. Η επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, Laura Kövesi, έχει ζητήσει από τους Έλληνες πολιτικούς να τροποποιήσουν τον νόμο που παρέχει ασυλία στους υπουργούς. Καθώς δεν έχουμε πλέον εμπιστοσύνη στο ελληνικό σύστημα δικαιοσύνης, η μόνη μας ελπίδα είναι πλέον η δικαιοσύνη στην Ευρώπη», καταλήγει.

Μιλώντας στη γαλλική εφημερίδα για τα γεγονότα του 2015, ο Τσίπρας είπε πως «η στρατηγική του δημοψηφίσματος αποσκοπούσε στη δραματοποίηση της κρίσης, προκειμένου να προκαλέσουμε ένα αποτελεσματικό σοκ. Μεταξύ του τεράστιου κύματος υποστήριξης της Ελλάδας και της προοπτικής να εκδιωχθεί από την Ευρωζώνη το λίκνο της δημοκρατίας, η Ευρώπη βρέθηκε αντιμέτωπη με δύο πολιτικά προβλήματα.

Χάρη σε αυτή την πίεση, καταφέραμε να καταρτίσουμε με την Κομισιόν ένα πρόγραμμα που περιλάμβανε μεν δύσκολα μέτρα, για τα οποία πληρώσαμε το πολιτικό κόστος, αλλά και τριετή χρηματοδότηση της χώρας και την προοπτική αναδιάρθρωσης του χρέους και τη διαχείριση του Ταμείου της Δημόσιας Περιουσίας στην Ελλάδα. Καταφέραμε έτσι να διατηρήσουμε τη συνοχή της Ευρώπης, την παρουσία μας στο ευρώ και, πάνω απ’ όλα, να επιστρέψουμε στην ανάπτυξη προστατεύοντας τους πιο αδύναμους».

Στο σχόλιό του για τα λεγόμενα του πρώην πρωθυπουργού, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος είπε: «Μια μέρα πριν από την επέτειο των δέκα χρόνων από την «πρώτη φορά αριστερά», ο… υπαίτιος Αλέξης Τσίπρας εμφανίστηκε – και μάλιστα σε ξένο μέσο – να μιλά δίχως την ελάχιστη διάθεση αυτοκριτικής.

Συνεπής στη διαχρονική τακτική του να προσπαθεί να πείσει τους πάντες ότι «η Γη δεν γυρίζει», στην τελευταία του συνέντευξη στη Libération μάς είπε, μεταξύ πολλών άλλων, ότι το καταστροφικό για τη χώρα δημοψήφισμα του 2015 αποσκοπούσε στη δραματοποίηση της κρίσης.

Οι Έλληνες πολίτες, σε αντίθεση με τους προκλητικούς ισχυρισμούς του κ. Τσίπρα, έζησαν το απόλυτο δράμα: κλειστές τράπεζες, συνταξιούχοι να στέκονται στις ουρές και εκατοντάδες χιλιάδες νέοι άνθρωποι να εγκαταλείπουν την Ελλάδα.

Όπως έλεγαν και οι αρχαίοι ημών πρόγονοι κ. Τσίπρα, «Κρείττον του λαλείν το σιγάν», ειδικά σε ημέρες που θυμίζουν μαύρες επετείους για τη χώρα μας».

Καταρχάς ο κ. Τσίπρας αναφέρεται στις γεωπολιτικές εξελίξεις: “Εν μέσω γεωπολιτικής αστάθειας, η ΕΕ είναι ανίκανη να εξασφαλίσει την γεωστρατηγική αυτονομία της από τις Ηνωμένες Πολιτείες… Έχουμε μπροστά μας ένα δύσκολο μέλλον. Σε αυτή την περίοδο εκτεταμένης ανασφάλειας, πολέμων και μετασχηματισμού της δημοκρατίας, τα αυταρχικά καθεστώτα και οι σκληροπυρηνικοί ηγέτες κάνουν την επανεμφάνισή τους. Ο αντίκτυπός τους στον κόσμο και στην ίδια την Ευρώπη θα είναι καταστροφικός” λέει χαρακτηριστικά ενώ στη συνέχεια τονίζει:

• “Η Αριστερά πρέπει να διδαχθεί από την Ιστορία. Το 2015, στην Ελλάδα, κέρδισε κινητοποιώντας τα μεσαία και φτωχότερα οικονομικά στρώματα γύρω από ένα απελευθερωτικό, κοινωνικό όραμα. Απέναντι στον φόβο, πρέπει να προβάλλει ένα αγωνιστικό μήνυμα βασισμένο στις αξίες της ισότητας, της ελευθερίας και της δικαιοσύνης. Και αυτό ακριβώς προσπαθώ να προωθήσω μέσω του Ινστιτούτου που έχω ιδρύσει”.

Ο Αλέξης Τσίπρας επισημαίνει ότι τα αυταρχικά καθεστώτα παλαιότερα επιβάλλονταν με τον στρατό και την απόλυτη λογοκρισία- σήμερα, οι αυταρχικές δυνάμεις μπορούν να επιβάλλουν τις απόψεις τους με άλλα μέσα, όπως τον έλεγχο των μέσων ενημέρωσης και του διαδικτύου και τη διάδοση fake news…

“Η Αριστερά (στην ΕΕ) και οι προοδευτικές και δημοκρατικές δυνάμεις έχουν δυστυχώς κάνει ένα μεγάλο βήμα προς τα πίσω. Είμαστε μάρτυρες μιας συντηρητικής στροφής. Ένα αντισυστημικό δεξιό ρεύμα σαρώνει τον κόσμο, όπως αποδεικνύεται από την εκλογή του Τραμπ και την άνοδο της Λεπέν… Η παραδοσιακή Δεξιά, από την πλευρά της, υιοθετεί ακροδεξιά ρητορική, ιδιαίτερα σε κρίσιμα ζητήματα όπως η μετανάστευση” τονίζει χαρακτηριστικά και προσθέτει:

“Η Ελλάδα είχε υποστεί δυσανάλογες πιέσεις από ορισμένες κυρίαρχες πολιτικές δυνάμεις στην Ευρώπη. Κάποιες προσωπικότητες, όπως ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, επέρριπταν την ευθύνη στην Ελλάδα, ίσως για να κρύψουν τις δικές τους ευθύνες για την οικονομική πορεία της Ευρώπης. Η Ευρώπη δεν μπήκε σε κρίση εξαιτίας της Ελλάδας, αλλά εξαιτίας των τραπεζών της”.

Ο πρώην πρωθυπουργός αναφέρεται στις διαπραγματεύσεις του 2015 με τους πιστωτές επισημαίνοντας ότι “ορισμένες από τις κυρίαρχες δυνάμεις στην Ευρώπη δεν είχαν καμία απολύτως διάθεση να καταλήξουν σε έναν έντιμο συμβιβασμό με την αριστερή κυβέρνηση μιας χώρας που αδυνατούσε να πληρώσει το χρέος της. Σήμερα μπορούμε να δούμε πώς η Ευρώπη αντιμετωπίζει εντελώς διαφορετικά τις ακροδεξιές κυβερνήσεις, απ’ ότι αντιμετώπισε μία αριστερή κυβέρνηση.”

“Οι πιστωτές απαιτούσαν μεταρρυθμίσεις και δημοσιονομικές προσαρμογές χωρίς να προσφέρουν ούτε μακροπρόθεσμη χρηματοδότηση, ούτε αναδιάρθρωση του χρέους. Η στρατηγική του δημοψηφίσματος αποσκοπούσε στη δραματοποίηση της κρίσης, προκειμένου να προκαλέσουμε ένα αποτελεσματικό σοκ. Μεταξύ του τεράστιου κύματος υποστήριξης της Ελλάδας και της προοπτικής να εκδιωχθεί από την Ευρωζώνη το λίκνο της δημοκρατίας, η Ευρώπη βρέθηκε αντιμέτωπη με δύο πολιτικά προβλήματα. Χάρη σε αυτή την πίεση, καταφέραμε να καταρτίσουμε με την Κομισιόν ένα πρόγραμμα που περιλάμβανε μεν δύσκολα μέτρα, για τα οποία πληρώσαμε το πολιτικό κόστος, αλλά και τριετή χρηματοδότηση της χώρας και την προοπτική αναδιάρθρωσης του χρέους και τη διαχείριση του Ταμείου της Δημόσιας Περιουσίας στην Ελλάδα. Καταφέραμε έτσι να διατηρήσουμε τη συνοχή της Ευρώπης, την παρουσία μας στο ευρώ και, πάνω απ’ όλα, να επιστρέψουμε στην ανάπτυξη προστατεύοντας τους πιο αδύναμους” τονίζει ο κ. Τσίπρας.

Ο Αλέξης Τσίπρας επισημαίνει επίσης ότι “η Ελλάδα [τα τελευταία 50 χρόνια] πέτυχε τη δημοκρατική της μετάβαση, απέτυχε στην οικονομική της ανάπτυξη. Η χώρα απέτυχε να εκμεταλλευτεί τις ευκαιρίες που της ανοίγονταν για να ξεκινήσει έναν βιώσιμο οικονομικό και κοινωνικό εκσυγχρονισμό, ιδίως μετά την ένταξή της στην ΕΕ”.

Τέλος αναφέρεται στους Ολάντ και Μέρκελ επισημαίνοντας:

“Με τον Φρανσουά Ολάντ, ο οποίος με στήριξε κατά τη διάρκεια της κρίσης, δημιουργήσαμε την Σύνοδο των Ευρωπαικών Χωρών του Νότου. Συνάψαμε μια σειρά διμερών συμφωνιών με τη Γαλλία για την ενίσχυση της ελληνικής οικονομίας, προσελκύοντας επενδυτές.

Με την Άνγκελα Μέρκελ αντιμετωπίσαμε την προσφυγική κρίση. Τα συγχαρητήρια τους είναι δημόσια εδώ και πολύ καιρό… Αλλά η κοινή γνώμη έχει διαμορφωθεί κυρίως από εκείνους που έχτισαν το μέτωπο κατά του ΣΥΡΙΖΑ. Η Ιστορία γράφεται από τους νικητές. Ποιος όμως έβαλε την Ελλάδα στην κρίση και ποιος την έβγαλε; Αυτά είναι αδιαμφισβήτητα γεγονότα”.

Συνέντευξη: Fabier Perrier – Φωτογραφία: Max Gyxelinck/Liberation

Όλοι οι συμμετέχοντες και οι πόλεις-κράτη της αρχαίας Ελλάδας υποσχέθηκαν να παύσουν τις συγκρούσεις κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων», όπως σημειώσει χαρακτηριστικά.

Ο κ. Παπανδρέου επισημαίνει ότι η Συνθήκη αυτή η οποία τηρήθηκε για 1.100 χρόνια, αποτελεί την μακροβιότερη συνθήκη ειρήνης στην ανθρώπινη ιστορία. «Για να κατανοήσουμε καλύτερα τη σημασία της Ολυμπιακής Εκεχειρίας, πρέπει να συγκρίνουμε τους Ολυμπιακούς Αγώνες με την Ρωμαϊκή Αρένα. Και τα δύο ήταν δημόσια θεάματα. Ωστόσο, οι Ολυμπιακοί Αγώνες προωθούσαν την ειρήνη και την ενότητα, με την επευφημία των καλύτερων επιδόσεων στον αθλητισμό και στην τέχνη, όπου οι αθλητές αγωνίζονταν με ασφάλεια και αμοιβαίο σεβασμό. Οι Αγώνες καλλιέργησαν τον σεβασμό στο «κράτος δικαίου» με απαράβατους κανόνες δίκαιων αγώνων μεταξύ ελεύθερων πολιτών, εγγυητές των οποίων ήσαν εκπαιδευμένοι διαιτητές.

#Paris2024 : en trombes

Voici la une de @libe ce week-end

Entre sabotages d’installations ferroviaires le matin et pluie battante le soir, la journée d’ouverture des JO a été chaotique mais s’est conclue par une cérémonie grandiose qui a cassé tous les codes pic.twitter.com/5G4SOCalBg

— Libération (@libe) July 26, 2024

Οι συμμετέχοντες αθλητές και οι νικητές τιμούνταν με στεφάνια από κλαδιά αγριελιάς ελιάς, δοξάζονταν με ποιήματα και αγάλματα. Αντίθετα, η Αρένα επικεντρώθηκε στην ψυχαγωγία μέσω βίαιων και θανατηφόρων θεαμάτων, με τη συμμετοχή κυρίως σκλάβων η φυλακισμένων εγκληματιών, συχνά παρά τη θέλησή τους», τονίζει ο πρώην πρωθυπουργός.

Οι Ολυμπιακοί Αγώνες γιόρταζαν την ειρήνη, την ελευθερία, την ανθρωπιά και τη συνεργασία. Η Αρένα γιόρταζε την ωμή βία, την εξουσία, τον πολιτικό έλεγχο και την κυριαρχία, συμπεραίνει ο πρώην πρωθυπουργός.

«Το δίλημμα γίνεται σαφές: Δοξάζουμε την ανθρωπότητα, ή την ωμή δύναμη; Χρησιμοποιούμε τις τεράστιες δυνάμεις μας για την ειρήνη, τη δικαιοσύνη και την αξιοπρέπεια, ή για να προωθήσουμε την κυριαρχία του ενός πάνω στον άλλον; Κάνοντας αλαζονική κατάχρηση της εξουσίας», υπογραμμίζει ο Γιώργος Παπανδρέου – και ως αντίστιξη με το σήμερα υπογραμμίζει: «Είτε θα καλλιεργήσουμε μια κουλτούρα ενότητας, ειρήνης, αξιοπρέπειας και αμοιβαίου σεβασμού, είτε κινδυνεύουμε να διολισθήσουμε σε μια μαύρη τρύπα βαρβαρότητας και βίας».

✨ #Paris2024 : habillées par Ralph Lauren, Berluti ou encore Michel & Amazonka, les délégations se sont mises sur leur 31 ce vendredi lors d’une parade nautique exceptionnelle. @Libe remet ses médailles à cinq pays particulièrement coquets : https://t.co/jC1r4aY7HP pic.twitter.com/PCswMDcgST

— Libération (@libe) July 27, 2024

Ο κ. Παπανδρέου θεωρεί κρίσιμο να ακουστεί το ισχυρό μήνυμα ειρήνης του προέδρου της ΔΟΕ, Τόμας Μπαχ, ο οποίος παρότρυνε τους αθλητές να μεταφέρουν το μήνυμα της γιορτής της ανθρωπότητας, αναβιώνοντας την αρχαία παράδοση της Ολυμπιακής Εκεχειρίας, την απήχηση σε σημαντικές φωνές, όπως αυτή του Προέδρου Μακρόν, από βραβευμένους Νομπελίστες, οι οποίοι πρόσφατα ζήτησαν να τηρηθεί ενός λεπτού σιγής κατά τη διάρκεια αυτών των Ολυμπιακών Αγώνων, και του Πάπα, που δήλωσε ενόψει των Ολυμπιακών Αγώνων: «Ο πόλεμος είναι ήττα».

«Διετέλεσα Υπουργός Εξωτερικών και Πρωθυπουργός. Δεν είμαι αρκετά αφελής για να πιστεύω ότι η Ολυμπιακή Εκεχειρία θα σταματήσει σήμερα, τις άγριες συγκρούσεις σε περισσότερες από 50 περιοχές του κόσμου μας.

Αλλά είμαι πεπεισμένος, ότι αν δεν οικοδομήσουμε ένα νέο αφήγημα γύρω από τον πλανήτη μας, που θα καλλιεργεί μια παγκόσμια κουλτούρα ειρήνης μέσω του αθλητισμού, της εκπαίδευσης, της αθλητικής δραστηριότητας και της τέχνης, όπου θα αποδεικνύουμε ότι πράγματι μπορεί να γίνει η ειρήνη – θα θεωρηθούμε υπεύθυνοι για το φρικτό μέλλον των παιδιών μας.

Μακάρι οι Ολυμπιακοί Αγώνες στο Παρίσι να αποτελέσουν ένα φάρο ελπίδας», τονίζει ο Γιώργος Παπανδρέου στο άρθρο του. 

Η La Repubblica σε ένα από τα άρθρα της που αφορούν το ναυάγιο κάνει λόγο για ένα «μπαλάκι» ευθυνών ανάμεσα σε Frontex, Αθήνα και Ρώμη, λέγοντας πως πρόκειται για «έργο χιλιοπαιγμένο»: το αεροπλάνο της Frontex εντοπίζει το σκάφος, ενημερώνει τις αρμόδιες αρχές, όμως όλοι περιμένουν να περάσει το συντομότερο δυνατόν τα ιταλικά σύνορα και να πέσει στην ευθύνη κάποιου άλλου, με τη δικαιολογία πως «κανείς δεν ζήτησε βοήθεια».

Για τη «βοήθεια» που φέρεται να μην ζήτησαν από τις ελληνικές αρχές, στο άρθρο της ανταποκρίτριας της εφημερίδας, Tonia Mastrobuoni, το οποίο φιλοξενεί δηλώσεις του Στέλιου Κούλογλου, αναφέρεται πως αυτό δεν αποτελεί έκπληξη, καθώς η μεταναστευτική πολιτική της κυβέρνησης έχει δυσάρεστα αποτελέσματα.

Και η Corriere «βλέπει» ευθύνες των Ελληνικών αρχών, παραθέτοντας την καταγγελία της ΜΚΟ Alarm Phone, η οποία βρισκόταν σε συνεχή συνεννοήση με τους μετανάστες που επέβαιναν στη μοιραία βάρκα. Όπως αναφέρει η ΜΚΟ, είχε προειδοποιήσει πολλές ώρες πριν τις ελληνικές αρχές για την επικίνδυνη κατάσταση του πλοίου, «από τις πρώτες κιόλας ώρες της τραγωδίας, το Ελληνικό Λιμενικό Σώμα άρχισε να δικαιολογεί την έλλειψη βοήθειας, αιτιολογώντας την πως οι άνθρωποι που αντιμετώπιζαν πρόβλημα δεν ήθελαν να διασωθούν στην Ελλάδα. Αναρωτιόμαστε: γιατί υπάρχουν άνθρωποι στη θάλασσα που φοβούνται τόσο πολύ να συναντήσουν τις ελληνικές δυνάμεις; Αυτό οφείλεται στις συστηματικές πρακτικές επαναπροώθησης που εφαρμόζουν οι ελληνικές αρχές».

Με ολοσέλιδη φωτογραφία της Μεσογείου και τον χαρακτηριστικό τίτλο «το νεκροταφείο τους», κυκλοφορεί η γαλλική εφημερίδα Liberation, παραθέτοντας αμείλικτα ερωτήματα για την τραγωδία ανοιχτά της Πύλου με 79 πρόσφυγες και μετανάστες να έχουν χάσει τη ζωή τους στο ναυάγιο του αλιευτικού σκάφους.

«Πώς μπορούμε, ενώ κοιτάζουμε τον εαυτό μας στον καθρέφτη κάθε πρωί, να επιμένουμε να κλείνουμε τα σύνορα της Ευρώπης γνωρίζοντας ότι αυτό ακριβώς το “κλείσιμο” ωθεί τους μετανάστες να παρακάμψουν τα εμπόδια και να ακολουθήσουν πιο επικίνδυνες διαδρομές;», αναφέρει χαρακτηριστικά στο σημείωμά της, η διευθύντρια σύνταξης της γαλλικής εφημερίδας, Αλεξάντρα Σβάρτζμπ.

«Πώς μπορούμε να ζούμε ξέροντας ότι στερούμε από τον “άλλο”, τον ξένο, μία καλύτερη ζωή, όταν οι ίδιοι είμαστε απόγονοι μεταναστών, όταν και οι πρόγονοί μας έδωσαν τις ίδιες μάχες;», σημειώνει μεταξύ άλλων με νόημα…

Η Εύα Καϊλή έδωσε συνέντευξη στη Libération στις 25 Απριλίου από το σπίτι της, δηλαδή 1 μήνα πριν αποφασίσουν οι βελγικές Αρχές να αφαιρεθεί το ηλεκτρονικό βραχιολάκι που φορούσε μετά την αποφυλάκισή της, καθώς είχε κριθεί προσωρινά κρατούμενη λόγω της έρευνας για το σκάνδαλο του QatarGate.

Όπως μεταδίδει η ΕΡΤ, η Εύα Καϊλή δίνει λεπτομέρειες στη συνέντευξη για όσα συνέβησαν την ημέρα που συνελήφθη μαζί με τον Φραντσέσκο Τζιόρτζι και έχει τίτλο «Είχα παραλύσει από τρόμο». Μεταξύ άλλων, η πρώην αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου αναφέρει ότι:

«Με έβαλαν στη φυλακή για κάτι στο οποίο δεν ήμουν μπλεγμένη. Δεν αναφέρθηκα ποτέ στις συζητήσεις μεταξύ Πάντσέρι και Τζόρτζι τις οποίες η αστυνομία άκουγε για ένα χρόνο. Όλα τα χρήματα ήταν δικά τους και το είπαν στον δικαστή. Είναι τόσο προφανές ότι δεν έχω κανέναν ρόλο σε αυτή την υπόθεση».

Στην ίδια συνέντευξη, η Εύα Καϊλή τονίζει ότι δεν ήξερε τίποτα για τα χρήματα που βρέθηκαν στο σπίτι της ενώ για τον Φραντσέσκο Τζιόρτζι είπε: «Τον εμπιστεύτηκα απόλυτα (τον Φ.Τζόρτζι). Έχω ζήσει σχέσεις όπου στις οποίες δεν υπήρχε εμπιστοσύνη. Δεν εμπιστευόμουν και δεν το ήθελα αυτό μαζί του. Δεν είχα δει ποτέ αυτά τα χρήματα».

Παράλληλα, πρόσθεσε ότι «δεν υπάρχουν λογαριασμοί στο εξωτερικό, στη Ρωσία, την Κύπρο ή τον Παναμά. Δεν έχω τίποτα να κρύψω, όλα δηλώνονται. Και έλεγξαν και ξαναέλεγξαν. Και τα δακτυλικά μου αποτυπώματα δεν υπήρχαν στα χαρτονομίσματα».

Υπενθυμίζεται ότι τις προηγούμενες ημέρες, οι συνήγοροί της Μιχάλης Δημητρακόπουλος και Σβεν Μαρί είχαν δηλώσει ότι «έχει κινηθεί η νομική διαδικασία για να καταργηθούν οι περιοριστικοί όροι, ιδιαίτερα της απαγόρευσης εξόδου από τη χώρα, γιατί επιθυμεί να συμμετέχει στις συνεδριάσεις του ευρωπαϊκού κοινοβουλίου στο Στρασβούργο. Με διάταξη του ανακριτή έχει επιτραπεί στον σύντροφο της Φρατζέσκο Τζιόρτζι να διαμένει στην κοινή κατοικία».

Υπενθυμίζει το «προφητικό» ποίημα του Λόρδου Βύρωνα, «Η κατάρα της Αθηνάς» και σημειώνει ότι ορισμένες χώρες αποφάσισαν τελικά να αντιδράσουν, όπως η Ιταλία, που επέστρεψε μέρος της ανατολικής ζωοφόρου στο Μουσείο της Ακρόπολης και το οποίο μέχρι το 2022 φυλασσόταν στο Αρχαιολογικό Μουσείο του Παλέρμο, όπου είχε φτάσει στις αρχές του 19ου αιώνα, υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες.

«Ο Πάπας Φραγκίσκος δήλωσε, ότι θέλει να διορθώσει μια αδικία 200 και πλέον ετών, μια θέση που χαιρέτισε η Λίνα Μενδώνη, η Ελληνίδα υπουργός Πολιτισμού» αναφέρει η Ιταλίδα συγγραφέας, τονίζοντας πως όπου η πολιτική δεν έχει -ή δεν θέλει να έχει- τα νόμιμα μέσα (αφού τα έργα τέχνης ενός κράτους είναι αναπαλλοτρίωτα και δεν μπορούν σε καμία περίπτωση να μεταβιβαστούν) υπάρχει η θρησκεία». Επισημαίνει εν προκειμένω ότι η επιστροφή των τριών κεφαλών στην Ελλάδα έγινε στο πλαίσιο δωρεάς από την Καθολική Εκκλησία στην Ορθόδοξη Εκκλησία και όχι επιστροφή από κράτος σε κράτος. Ο Πάπας προσέφερε τα γλυπτά στον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο Β’, ο οποίος με τη σειρά του αποφάσισε να τα δωρίσει στο Μουσείο της Ακρόπολης, σημειώνει.

Η Α.Μαρκολόγκο αναφέρει, επίσης, ότι στο Λούβρο εκτίθενται ακόμη μια μετόπη και ένα θραύσμα της ζωφόρου του Παρθενώνα, που έφερε πίσω στη Γαλλία ο κόμης Σουασέλ- Γκουφιέ πρέσβης στην Οθωμανική Υψηλή Πύλη επί Ναπολεόντειας Αυτοκρατορίας.

Στη συνέχεια αναφέρεται στην ιστορία του Λόρδου Έλγιν και στο πώς απέσπασε τα μάρμαρα, τονίζοντας, ότι σε δεκαπέντε χρόνια, ο Παρθενώνας, που είχε διανύσει 2.500 χρόνια ιστορίας, μαρτύρησε και διαλύθηκε όσο ποτέ άλλοτε.

Χαρακτηρίζοντας τρομερό το να περιμένεις και ακόμα χειρότερο το να πάψεις να περιμένεις, τονίζει ότι οι Έλληνες ελπίζουν στην αποκατάσταση των Μαρμάρων που άρπαξαν οι Άγγλοι από την ανεξαρτησία τους το 1821 και προσθέτει: «Αναρωτιέμαι, αν δεν πρόκειται για μια γεωγραφική κατάρα, η μοίρα όλου του Νότου να ταπεινώνεται από έναν Βορρά, όποιος κι αν είναι αυτός. Οι λόγοι για τους οποίους αντιτίθενται στην επιστροφή των Μαρμάρων στην Ελλάδα τους τελευταίους δύο αιώνες, είναι ακριβώς οι ίδιοι με αυτούς που διατυπώνονται σήμερα στη συζήτηση για την αποκατάσταση των αφρικανικών έργων τέχνης. Τους κάναμε μια χάρη, οι Έλληνες πρέπει να μας ευχαριστήσουν, τέτοια ήταν εδώ και καιρό η θέση της Αγγλίας και της Δύσης απέναντι στις μομφές τους, συνοδευόμενη από μια πατερναλιστική κατάπληξη για αυτή την απουσία ευγνωμοσύνης. Ακόμη και σήμερα, η Αγγλία αρνείται να εξετάσει το ενδεχόμενο επιστροφής των αρχαιοτήτων της στην Ελλάδα».

«Τελικά, όλη η Ευρώπη, όλοι μας, κλέψαμε κάτι από την Ελλάδα: είτε ήταν οι ιδέες της, από τις οποίες σφυρηλατήσαμε τις δυτικές μας ρίζες, είτε τα Μάρμαρα του Παρθενώνα, δεν έχει σημασία. Κάποτε θα πρέπει να μάθουμε να πληρώνουμε το χρέος μας στην Αθηνά», αναφέρει καταλήγοντας η Αντρέα Μαρκολόγκο.