Ο Ναφτάλι Μπένετ και ο Γιαΐρ Λάπιντ, οι οποίοι είχαν ήδη συνεργαστεί στο πλαίσιο της κυβέρνησης συνασπισμού του 2021 με εναλλαγή στην πρωθυπουργία, ανακοίνωσαν την πρόθεσή τους να συμμετάσχουν από κοινού στις επόμενες εκλογές. Η συνεργασία τους θα λάβει τη μορφή συγχώνευσης των κομμάτων τους —του «Μπένετ 2026» και του «Υπάρχει Μέλλον»— σε έναν νέο πολιτικό σχηματισμό με την ονομασία «Μαζί», υπό την ηγεσία του Μπένετ. Η πρωτοβουλία αυτή παρουσιάζεται ως απάντηση στην ανάγκη για μια πιο αποτελεσματική και τεχνοκρατική διακυβέρνηση, με έμφαση στην εφαρμογή πολιτικών και όχι απλώς στη διαχείριση κρίσεων.

• Στον πυρήνα της νέας συμμαχίας βρίσκεται η δέσμευση για μια «κυβέρνηση επαγγελματιών», που θα επικεντρώνεται στην αποτελεσματικότητα και την ταχύτητα λήψης αποφάσεων. Ο Μπένετ υπογράμμισε ότι υπάρχουν ήδη έτοιμα σχέδια που μπορούν να εφαρμοστούν άμεσα, χωρίς καθυστερήσεις. Μεταξύ των βασικών προτεραιοτήτων περιλαμβάνεται η σύσταση επίσημης επιτροπής διερεύνησης για τα γεγονότα της 7ης Οκτωβρίου, καθώς και η προώθηση καθολικής στρατιωτικής θητείας, με στόχο την εξάλειψη των εξαιρέσεων που, όπως υποστηρίζει, επιβαρύνουν άνισα την κοινωνία.

Παράλληλα, ο Μπένετ διατηρεί σαφή σκληρή γραμμή στα ζητήματα ασφάλειας, απορρίπτοντας κάθε ενδεχόμενο εδαφικών παραχωρήσεων, ενώ ταυτόχρονα δίνει έμφαση στην ανάγκη ενίσχυσης της νέας γενιάς Ισραηλινών, ώστε να μπορέσει να οικοδομήσει το μέλλον της εντός της χώρας. Στο ίδιο μήκος κύματος, κάλεσε και άλλες πολιτικές προσωπικότητες, όπως ο Γκαντί Αϊζενκότ, να συμμετάσχουν στο εγχείρημα, τονίζοντας ότι η επόμενη ημέρα απαιτεί συλλογική ηγεσία.

Από την πλευρά του, ο Γιαΐρ Λάπιντ παρουσίασε τη συμμαχία ως ένα βήμα προς μια ευρύτερη πολιτική ανασυγκρότηση, υπογραμμίζοντας την ανάγκη για εθνική ενότητα μετά από χρόνια εσωτερικών συγκρούσεων. Τόνισε ότι ο στόχος είναι η δημιουργία μιας ισχυρής και σταθερής «σιωνιστικής κυβέρνησης» που θα συνδυάζει στοιχεία του κέντρου και της δεξιάς, αποφεύγοντας τις ακρότητες. Παράλληλα, έθεσε ως προτεραιότητες τη βελτίωση της οικονομίας, τη μείωση του κόστους ζωής, την αναβάθμιση της εκπαίδευσης και την καταπολέμηση της διαφθοράς.

• Ωστόσο, η συμμαχία αυτή δεν στερείται αντιφάσεων. Οι δύο ηγέτες προέρχονται από διαφορετικές ιδεολογικές αφετηρίες: ο Μπένετ, με θρησκευτικό υπόβαθρο και δεξιές θέσεις, και ο Λάπιντ, κοσμικός και πιο μετριοπαθής. Παρά τις διαφορές τους, οι ίδιοι υποστηρίζουν ότι η συνεργασία τους βασίζεται σε κοινές αξίες και στην ανάγκη πολιτικής αλλαγής. Το ερώτημα που παραμένει είναι κατά πόσο αυτή η σύνθεση μπορεί να πείσει ένα εκλογικό σώμα που έχει συνηθίσει σε πιο σαφείς ιδεολογικές διαχωριστικές γραμμές.

Η χρονική συγκυρία της ανακοίνωσης προκαλεί επίσης ερωτήματα. Η απόφαση να προχωρήσουν σε συμμαχία αρκετούς μήνες πριν από τις εκλογές ενδέχεται να τους εκθέσει σε φθορά, ενώ δεν είναι βέβαιο ότι θα καταφέρουν να προσελκύσουν ψηφοφόρους από το στρατόπεδο του Μπενιαμίν Νετανιάχου, το οποίο παραμένει συμπαγές. Παρ’ όλα αυτά, η στρατηγική του Μπένετ φαίνεται να στοχεύει στη δημιουργία δυναμικής υπεροχής μέσω των δημοσκοπήσεων, που θα μπορούσε να ενισχύσει τη διεθνή του εικόνα και να τον καταστήσει αξιόπιστο συνομιλητή.

Σύμφωνα με πρόσφατες δημοσκοπήσεις, το μπλοκ του Νετανιάχου συγκεντρώνει περίπου 49 έδρες στην Κνεσέτ, έναντι 61 εδρών της αντιπολίτευσης και 10 εδρών των αραβικών κομμάτων, γεγονός που καθιστά αβέβαιη τη δυνατότητά του να σχηματίσει κυβέρνηση. Σε αυτό το πλαίσιο, η ενότητα της αντιπολίτευσης αναδεικνύεται σε κρίσιμο παράγοντα για την έκβαση των εκλογών.

• Οι αντιδράσεις στο νέο σχήμα ήταν μικτές. Ο Γιαΐρ Γκολάν, ο Αβιγκντόρ Λίμπερμαν και ο Μπένι Γκαντς χαιρέτισαν την πρωτοβουλία, τονίζοντας τη σημασία της ενότητας απέναντι στον Νετανιάχου. Αντίθετα, κυβερνητικά στελέχη όπως ο Ιταμάρ Μπεν Γκβιρ και ο Μπεζάλελ Σμότριτς άσκησαν έντονη κριτική, χαρακτηρίζοντας τη συμμαχία ιδεολογικά ασύνδετη και πολιτικά αντιφατική.

Τελικά, η συμμαχία Μπένετ–Λάπιντ αποτελεί ένα πολιτικό στοίχημα υψηλού ρίσκου αλλά και υψηλής απόδοσης. Αν καταφέρει να ενοποιήσει μια κατακερματισμένη αντιπολίτευση και να πείσει τους αναποφάσιστους ψηφοφόρους, μπορεί να ανατρέψει τα δεδομένα. Αν όχι, ενδέχεται να επιβεβαιώσει για ακόμη μία φορά την ανθεκτικότητα του πολιτικού συστήματος που έχει οικοδομήσει ο Μπενιαμίν Νετανιάχου. Σε κάθε περίπτωση, οι επόμενοι μήνες προμηνύονται καθοριστικοί για το μέλλον της ισραηλινής πολιτικής.