Ειδικότερα, η κ. Κτενά υπογραμμίζει πως για μια θέση στις ελάχιστες, υποβαθμισμένες και εμπορευματοποιημένες φοιτητικές εστίες γίνεται “διαγωνισμός φτώχειας”. Η συντριπτική πλειοψηφία των λαϊκών οικογενειών, αναγκάζεται να αναζητήσει φοιτητική κατοικία με ενοίκιο, όταν ήδη το 40% του μισθού εξανεμίζεται για το πρώτο νοίκι της οικογένειας. Όπως τονίζει, για ακόμα μια χρονιά, η αναζήτηση φοιτητικής στέγης για χιλιάδες επιτυχόντες και επιτυχούσες των πανελλαδικών εξετάσεων και τις οικογένειές τους μετατρέπεται σε «Γολγοθά».

Το φοιτητικό στεγαστικό επίδομα, που επανειλημμένα διαφημίζεται από το ΥΠΑΙΘ, όχι
μόνο είναι «σταγόνα στον ωκεανό» καθώς αφορά σε ελάχιστους δικαιούχους, και από την
αύξησή του αποκλείονται οι φοιτητές της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης. Αλλά εφόσον δεν
συνδυάζεται με μια διαφορετική πολιτική για τη στέγη, τελικά απορροφάται με αυξήσεις
ενοικίων.
Η δωρεάν, σύγχρονη και ασφαλής φοιτητική στέγη, πρέπει με ευθύνη του κράτους να
διασφαλίζεται ως δικαίωμα, καθώς αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για να μπορέσει να
σπουδάσει ένας φοιτητής που πέρασε σε Σχολή εκτός του τόπου μόνιμης κατοικίας του.
Όμως, και αυτή η ανάγκη καλύπτεται με “ατομική ευθύνη”, οι οικογένειες για να
σπουδάσουν τα παιδιά τους αναγκάζονται να βάλουν το χέρι στη τσέπη, αφήνονται έρμαια
της αγοράς ακινήτων, των αυξημένων ενοικίων, και σε πολλές περιοχές η κυρίαρχη
βραχυχρόνια μίσθωση οξύνει το πρόβλημα. Σε πολλές πόλεις μάλιστα, εταιρίες
λειτουργούν «ιδιωτικές φοιτητικές εστίες» κερδοσκοπώντας πάνω στις ανάγκες των
φοιτητών.
Η κ. Κτενά πως αντί για απαντήσεις και μέτρα για την ανακούφιση των λαϊκών
οικογενειών ως προς το πολύ οξυμένο πρόβλημα της φοιτητικής στέγης, που αναγκάζει
πολλά νέα παιδιά να αφήσουν ή να μην ξεκινήσουν καν τις σπουδές τους είναι προκλητικό, η Υπουργός
Παιδείας δίνει «συμβουλές» προς τη λαϊκή οικογένεια, να δηλώσουν Σχολές με
γεωγραφικά κριτήρια λόγω κόστους σπουδών.

Με βάση τα παραπάνω, ζητεί ν΄απαντήσει η αρμόδια υπουργός, κ. Σοφία Ζαχαράκη τι μέτρα προτίθεται να πάρει η κυβέρνηση:

• Για την δωρεάν στέγαση όλων των φοιτητριών και των φοιτητών που σπουδάζουν εκτός
  του τόπου μόνιμης κατοικίας σε σύγχρονες και ασφαλείς, δημόσιες φοιτητικές εστίες
• Για την ουσιαστική στήριξη και την πραγματική ανακούφιση από το τεράστιο κόστος που
  επιβαρύνονται οι φοιτήτριες και οι φοιτητές, η λαϊκή οικογένεια, που αναγκάζεται να
  νοικιάσει για να σπουδάσει.