Νίκος Γιαννόπουλος

Τα αριθμητικά δεδομένα πάντως δείχνουν ότι το φαινόμενο ήρθε εδώ για να μείνει.

Σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία της αγοράς, στην Ελλάδα λειτουργούν πλέον πάνω από 145.000 ενεργές καταχωρίσεις, με περισσότερες από τις μισές να βρίσκονται στην Αττική και στα νησιά του Αιγαίου.

Η αύξηση αυτή ήταν εντυπωσιακή τα τελευταία χρόνια: μόνο το 2024 καταγράφηκαν 2,31 εκατομμύρια δηλωμένες βραχυχρόνιες μισθώσεις, αριθμός αυξημένος κατά 20,6% σε σχέση με το 2023. Είναι αλματώδης η άνοδος από χρονιά σε χρονιά.

Σε ότι αφορά την Αθήνα γενικότερα η μεγαλύτερη συγκέντρωση καταλυμάτων εντοπίζεται στο κέντρο της πρωτεύουσας, σε περιοχές όπως η Πλάκα, το Κουκάκι, το Μοναστηράκι και το Κολωνάκι.

Οι γειτονιές αυτές έχουν μετατραπεί σε βασικούς τουριστικούς πόλους, με ολοένα και περισσότερα διαμερίσματα να χρησιμοποιούνται αποκλειστικά για βραχυχρόνια διαμονή επισκεπτών.

Η αλλαγή, λοιπόν, είναι δεδομένη. Στο προφίλ των περιοχών και στην καθημερινότητα. Περισσότερος όγκος κόσμου, ιδιαίτερα κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, περισσότερη πελατεία για τα τοπικά καταστήματα αλλά και μεγαλύτερη πίεση στις υποδομές.

Και φυσικά, μεγαλύτερη πίεση στην αγορά κατοικίας όπως έχει γράψει και άλλες φορές το Libre.

Η αλληλουχία είναι εξής: Σύμφωνα με πρόσφατη ανάλυση, περισσότερα από 150.000 σπίτια έχουν μετατραπεί σε βραχυχρόνιες μισθώσεις, γεγονός που έχει περιορίσει την προσφορά κατοικιών για μακροχρόνια ενοικίαση.

Η ζήτηση για κατοικίες αυξάνεται. Και έτσι οι τιμές εκτοξεύονται αφού δεν υπάρχει κανένας ιδιαίτερος προστατευτικός θεσμός που να δίνει ένα μαξιλάρι σχετικής ασφάλειας στους ενοικιαστές.

Στην Αθήνα τα ενοίκια έχουν αυξηθεί πάνω από 50% από το 2019, ενώ τα εισοδήματα δεν έχουν ακολουθήσει την ίδια πορεία.

Την ίδια ώρα όμως η αγορά παρουσιάζει και υπερπροσφορά καταλυμάτων. Διαβάζοντας κανείς τα δεδομένα της εταιρείας AirDNA, διαπιστώνει η πληρότητα των καταλυμάτων βραχυχρόνιας μίσθωσης μειώθηκε στο 45% τον Μάρτιο του 2025, έναντι 49% την αντίστοιχη περίοδο του προηγούμενου έτους.

Η μείωση αυτή δεν οφείλεται στη μείωση του τουρισμού αλλά στο γεγονός ότι ο αριθμός των διαθέσιμων καταλυμάτων αυξάνεται ταχύτερα από τη ζήτηση.

Υπάρχει ένα ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί: Οφέλη για την οικονομία υπάρχουν;

Μελέτη του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών εκτιμά ότι η δραστηριότητα των πλατφορμών βραχυχρόνιας μίσθωσης έχει δημιουργήσει οικονομική δραστηριότητα ύψους 3,25 δισεκατομμυρίων ευρώ και υποστηρίζει περισσότερες από 100.000 θέσεις εργασίας.

Η ίδια μελέτη εκτιμά ότι η συνολική συνεισφορά του κλάδου στο ελληνικό ΑΕΠ κυμαίνεται μεταξύ 4,5% και 5,4%, γεγονός που δείχνει ότι η βραχυχρόνια μίσθωση έχει πλέον εξελιχθεί σε βασικό κομμάτι του τουριστικού οικοσυστήματος της χώρας.

Όμως κακά τα ψέματα, αυτοί που πραγματικά ωφελούνται είναι οι εταιρίες που έχουν τη δυνατότητα να έχουν υπό την κάτοχή τους πολλές κατοικίες και οι ιδιοκτήτες κατοικιών σε προνομιακά σημεία. Ξέχωρα από αυτό, αποδείξαμε και καταγράψαμε ήδη ότι η βραχυχρόνια μίσθωση απογειώνει τα ενοίκια.

Το γεγονός ότι σ’ αυτόν τον τύπο της μίσθωσης δίνονται μόλις το 0,4 του συνολικού αποθέματος κατοικιών δεν λέει όλη την αλήθεια. Υπάρχουν εκατομμύρια σπίτια στην Ελλάδα, για την ακρίβεια 2,28εκ που υπολογίζονται επίσης στο συνολικό απόθεμα. Ουσιαστικά όμως είναι ανενεργά, δεν διατίθενται με κανένα τρόπο.

Αλλωστε γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο η ελληνική κυβέρνηση έχει αρχίζει να λαμβάνει μέτρα όπως το πάγωμα στην έκδοση νέων αδειών βραχυχρόνιας μίσθωσης σε κεντρικές περιοχές της Αθήνας έως το 2026, ενώ προβλέπονται πρόστιμα έως και 20.000 ευρώ για όσους παραβιάζουν το πλαίσιο λειτουργίας.

Η αλλαγή όμως για την οποία μιλήσαμε στην αρχή παραμένει δεδομένη. Σε πολλές περιοχές, η αύξηση των τουριστικών διαμερισμάτων έχει μεταβάλει τη φυσιογνωμία της γειτονιάς: τα μόνιμα νοικοκυριά μειώνονται, ενώ αυξάνεται η παρουσία προσωρινών επισκεπτών.

Η εξέλιξη αυτή δημιουργεί ένα νέο αστικό τοπίο, όπου η ισορροπία ανάμεσα στον τουρισμό και την καθημερινή ζωή των κατοίκων αποτελεί πλέον ένα από τα σημαντικότερα ζητήματα αστικής πολιτικής στην Ελλάδα.

Και αυτό ακριβώς πρέπει να αντιμετωπιστεί άμεσα γιατί μία πόλη δεν μπορεί να ζει μόνο με τους ρυθμούς που της δίνει ο τουρισμός.

Γεωργία Κριεμπάρδη

Η έκθεση «2023 Global Luxury Landscape Report» του παγκόσμιου κολοσσού του real estate «Berkshire Hathaway Home Services» ξεχωρίζει την ελληνική αγορά ακινήτων ως τον κορυφαίο ευρωπαϊκό επενδυτικό προορισμό -με την πορτογαλική και την ισπανική- σημειώνοντας ότι διατηρεί την ισχυρή δυναμική της στις προτιμήσεις πολυτελών κατοικιών από ξένους επενδυτές.

Η Τράπεζα της Ελλάδος καταγράφει ότι στο τρίτο τρίμηνο του 2023 η μέση άνοδος σε ετήσια βάση για τις τιμές των ακινήτων στην Ελλάδα ξεπερνά το 12%, ενώ την ίδια πορεία καταγράφει και ο δείκτης SPI του δικτύου αγγελιών Spitogatos που διαπιστώνει πως η αγορά έχει αυξηθεί κατά 12,5%, με περαιτέρω ανοδική τάση.

Τα ξένα “χοντρά” πορτοφόλια

Μόνο το 2022 και στο εννεάμηνο του 2023 οι άμεσες ξένες επενδύσεις στην αγορά ακινήτων ανήλθαν σε 2,9 δισ. ευρώ. Για το 2023, οι αναλυτές της ΤτΕ επισημαίνουν πως «οι ξένες άμεσες επενδύσεις σε ακίνητα ανήλθαν σε καθαρές εισπράξεις 1.644 εκατ. ευρώ, ξεπερνώντας κατά 28,7% το αντίστοιχο επίπεδο εισπράξεων που καταγράφηκε το 2022 (1.277 εκατ. ευρώ)».

Συγκεκριμένα, το πρώτο εξάμηνο του 2023, η συνολική αξία των αγορών ακινήτων από αλλοδαπούς αγοραστές, η οποία αντιπροσωπεύει το 80% έως 85% του συνόλου των αγορών ακινήτων στην Ελλάδα, εκτινάχθηκε κατά ένα τεράστιο ποσοστό 39,9% σε ετήσια βάση σε 1,1 δισ. ευρώ, έπειτα από ετήσιες αυξήσεις 68% για το σύνολο του 2022 και 34,4% το 2021

Οι ξένοι αγοραστές από ΗΠΑ, Μ. Βρετανία, Γερμανία και Γαλλία και αναζητούν κυρίως κατοικίες σε νότια προάστια Αττικής, Κυκλάδες, Κρήτη, Πελοπόννησο και Αργοσαρωνικό, λόγω των χαμηλότερων τιμών από τις αντίστοιχες του εξωτερικού. Σύμφωνα με την έρευνα «Savills Prime Residential Index Report», η Αθήνα προσφέρει πολυτελή ακίνητα με χαμηλότερη μέση τιμή ανά τετραγωνικό από άλλες δημοφιλείς μεγαλουπόλεις. Στην ελληνική πρωτεύουσα, η προσφερόμενη τιμή ανά τ.μ. διαμορφώνεται στα 10.800 ευρώ, έναντι 12.800 ευρώ/τ.μ. στη Λισαβόνα, 13.400 ευρώ ανά τ.μ. στη Ρώμη, 14.600 ευρώ/τ.μ. στο Μιλάνο.

Οι Αμερικανοί επενδυτές αυξήθηκαν κατά 740% από το 2021, σύμφωνα με την εταιρεία επενδυτικής μετανάστευσης Astons, και μαζί με τους Κινέζους είναι οι δύο πιο δυνατοί παίκτες στην αγορά ακινήτων, προτιμώντας τα πολυτελή.

Στα ύψη οι τιμές

Σε ό,τι αφορά τις τιμές, σύμφωνα με τον δείκτη SPI που καταγράφει τη χρονική εξέλιξή τους στην εγχώρια αγορά ακινήτων, στην Αττική οι υψηλότερες αυξήσεις στις ζητούμενες τιμές πώλησης και ενοικίασης καταγράφονται σε περιοχές μακριά από το κέντρο της Αθήνας. Οι μεγαλύτερες αυξήσεις των ζητούμενων τιμών πώλησης καταγράφονται τόσο στα βόρεια προάστια (Χολαργός και Βριλήσσια) όσο και στα δυτικά (Πετρούπολη και Κερατσίνι).

• Στη Θεσσαλονίκη, σημαντικές αυξήσεις καταγράφονται το τρίτο τρίμηνο του 2023 στις ζητούμενες τιμές πώλησης σε περιοχές έξω από το κέντρο, όπως την Τριανδρία, την Πολίχνη και τη Σταυρούπολη.

Τις υψηλότερες ζητούμενες τιμές πώλησης στην Ελλάδα διατηρούν, βάσει των μέσων τιμών πώλησης στις αγγελίες, η Μύκονος, το παραλιακό μέτωπο της Αθήνας και το Κολωνάκι. Αύξηση 14% σε ετήσια βάση έχουν σημειώσει οι μέσες ζητούμενες τιμές πώλησης στα νότια προάστια, φτάνοντας τα 3.611 ευρώ ανά τ.μ. και 12,5% στις Κυκλάδες με 3.333 ευρώ ανά τ.μ.

Σε ολόκληρη τη χώρα την ακριβότερη μέση ζητούμενη τιμή παρουσιάζει η Μύκονος, με τη μέση τιμή στα 6.692 ευρώ/τ.μ. Στην Αττική, οι 4 στις 5 ακριβότερες περιοχές της, Βουλιαγμένη, Βούλα, Άλιμος και Γλυφάδα, έχουν αυξήσει τις τιμές τους έως και κατά σχεδόν 17% σε έναν χρόνο και βρίσκονται στην Αθηναϊκή Ριβιέρα. Μοναδική εξαίρεση το Κολωνάκι, που η μέση ζητούμενη τιμή αυξήθηκε κατά 14,7% σε έναν χρόνο.

Σύμφωνα με έρευνα του Παρατηρητηρίου Αξιών Διαμερισμάτων 2023 της Geoaxis, της πρώτης πιστοποιημένης εταιρείας εκτιμήσεων στην Ελλάδα, εξακολουθεί να καταγράφεται εντυπωσιακή αύξηση των πιθανών τιμών πώλησης διαμερισμάτων σε πέντε περιοχές της ευρύτερης περιοχής των Αθηνών και συγκεκριμένα στους Αμπελόκηπους, στο Μαρούσι, στο Παλαιό Φάληρο, στον Χολαργό και στο Περιστέρι. Ράλι στις τιμές ενοικίων καταγράφεται σε περιοχές που υπάρχει και έντονο επενδυτικό ενδιαφέρον, όπως στο παραλιακό μέτωπο, την Ηρώδου Αττικού, το Κολωνάκι, τη Φιλοθέη, το Ψυχικό, το Κεφαλάρι και την Πολιτεία.

• Σε ό,τι αφορά τη φοιτητική κατοικία, οι ζητούμενες τιμές μίσθωσης αυξήθηκαν κατά 53% στην Αθήνα και 49,23% στην Πάτρα για το χρονικό διάστημα 2017-2022, ενώ το 2023 καταγράφηκε νέα αύξηση της τάξεως του 12%-16% κυρίως στις φοιτητικές περιοχές της Αττικής. 

Σύμφωνα με μελέτη της geoaxis.gr, η Αθήνα έχει τα ακριβότερα σπίτια για φοιτητές, με την τιμή τους να έχει αυξηθεί κατά 80,42% σε μια δεκαετία, ενώ σε όλη τη χώρα η μεσοσταθμική αύξηση στην ίδια περίοδο ανέρχεται στο 61,9%.

Το 2024, πάντως, ενδέχεται να είναι κομβικό για τα ενοίκια, καθώς η επάνοδος στην αγορά περίπου 1 εκατομμυρίου ακινήτων που σήμερα είναι κενά και αδιάθετα θα φέρει αλλαγές στην αγορά.

Τιμές ενοικίασης

Με βάση τα στοιχεία ολοκληρωμένων συναλλαγών που έχουν πραγματοποιηθεί από τα γραφεία του δικτύου της  RE/MAX Ελλάς, τα μισθώματα κατοικιών στην Αττική παρουσίασαν αύξηση κατά 5,3%, ενώ στη Θεσσαλονίκη παρατηρείται άνοδος των ενοικίων κατά 6,2% και στην περιφέρεια κατά 4,6%.

Οι τιμές διαμορφώνονται ως εξής:

ΠΙΝΑΚΑΣ ΕΝΟΙΚΙΩΝ ΣΕ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Ο Γιάννης Ζιάβρας, ιδιοκτήτης των μεσιτικών γραφείων RE/MAX Properties Investment, μιλά στο libre για το ελληνικό real estate και τις αλλαγές που είδε το 2023.

«Το ελληνικό real estate σε σχέση με του εξωτερικού είναι πιο οικονομικό και για πολλούς ξένους οι τιμές εδώ είναι πιο ελκυστικές. Ταυτόχρονα, αν το δούμε συνολικά, στην Ελλάδα οι τιμές των ενοικίων δεν είναι ακριβές. Είναι μόνο σε συγκεκριμένες περιοχές και σε σχέση με τα διαθέσιμα εισοδήματα του Έλληνα. Αν συγκρίνουμε το ποσοστό που δίνει ένας δυτικοευρωπαίος για το ενοίκιό του τον μήνα σε σχέση με τον Έλληνα, είναι σε παρόμοια επίπεδα, περίπου στο 40% του μισθού του» αναφέρει αρχικά.

«Κάποιος που παίρνει 1500 ευρώ τον μήνα, μπορεί να θέλει να δίνει τα 750 για να μένει σε ένα καλό σπίτι κοντά στη δουλειά του. Αν θέλει να δαπανά μόνο 500 ευρώ για σπίτι, δε θα βρει πια» συμπληρώνει.

Συνεχίζει υποστηρίζοντας πως «οι μισθοί στην Ελλάδα έχουν αυξηθεί σε σχέση με το πώς ήταν πριν δύο χρόνια, αλλά το κόστος ζωής έχει ροκανίσει αυτές τις αυξήσεις των μισθών», επιμένοντας πως «αν θέλουν όλοι να μείνουν στα καλά προάστια, δε θα είναι εύκολο» και «στο εξωτερικό οι καλές οικιστικά περιοχές είναι επίσης ακριβές». Για παράδειγμα, «αν μείνει 40 λεπτά μακριά από εκεί που δουλεύεις, θα έχεις πολύ οικονομικό ενοίκιο. Μπορείς να μένεις Μάνδρα, Ελευσίνα, Χαλκίδα και να παίρνεις μία ώρα το τρένο να πηγαίνεις στη δουλειά σου. Έτσι λειτουργεί η υπόλοιπη Ευρώπη».

 «Ο ανταγωνισμός καθορίζει τις τιμές στην αγορά» υπογραμμίζει, επισημαίνοντας πως παράγοντες που διαμορφώνουν τις τιμές είναι και το σαρωτικό κύμα των airbnb αλλά και των ξένων επενδυτών (κυρίως από Ισραήλ, Αραβικές χώρες, Κίνα, Τουρκία). Κι ερχόμαστε στο παράδειγμα των Εξαρχείων. «Τα Εξάρχεια είναι καλή περιοχή, ενδιαφέρει τους ξένους να επενδύσουν εκεί. Συνορεύουν με το Κολωνάκι, είναι στους πρόποδες του Λυκαβηττού και ο σταθμός του μετρό που θα έρθει έχει αυξήσεις τις τιμές των ακινήτων περίπου 20-25%» σημειώνει.

Πώς διαμορφώνει την αγορά το Gentrification – Τα Airbnb «βγαίνουν» μπροστά

Οι πλατφόρμες βραχυχρόνιας μίσθωσης, με κυριότερη αυτήν του Airbnb, καταδείχθηκαν ως μία από τις αιτίες του ράλι των τιμών των ενοικίων, καθώς αφαίρεσαν ένα τεράστιο κομμάτι ακινήτων από την αγορά και οδήγησαν ανοδικά τις τιμές.

Στο Μητρώο Ακινήτων Βραχυχρόνιας Διαμονής της ΑΑΔΕ είναι καταχωρημένα 168.819 ακίνητα που ανήκουν σε 107.719 ΑΦΜ (νομικά και φυσικά πρόσωπα). Εξ αυτών, 27.367 ακίνητα ανήκουν σε 5.297 νομικά πρόσωπα και 141.452 ακίνητα σε 102.422 φυσικά πρόσωπα. Από αυτά, έως 2 ακίνητα έχουν 94.982 φυσικά πρόσωπα (92,7% των φυσικών προσώπων). Τρία ή περισσότερα ακίνητα έχουν 7.440 φυσικά πρόσωπα και αντιστοιχούν σε 30.329 ακίνητα.

• H επέλαση αυτού του τρόπου μίσθωσης ακινήτων ήρθε «πακέτο» με το Gentrification ή αλλιώς τον εξευγενισμό.

Αυτό που πρακτικά συμβαίνει είναι περιοχές να υποβαθμίζονται, να στοχοποιούνται ως γκέτο και ο εκεί πληθυσμός να αναγκάζεται σε εκτοπισμό, για να έρθουν οι ξένοι επενδυτές που θα… αναβαθμίσουν το μέρος. Ο παραδοσιακός χαρακτήρας της περιοχής αλλοιώνεται, το πράσινο αντικαθίσταται από τσιμέντο επενδυτών και τα ενοίκια γίνονται απλησίαστα για τους ντόπιους.

Το φαινόμενο εξηγεί στο libre η  Μαρία Μπουσδέκη, η οποία είναι αρχιτέκτων μηχανικός και ασχολήθηκε ενδελεχώς με το ζήτημα στη διπλωματική της στο Πανεπιστήμιο.

 «Το gentrification ακολουθεί την εξής εξέλιξη: γκετοποίηση ή υποβάθμιση μιας περιοχής και ύστερα ανάπτυξή της. Το πρώτο στάδιο, αυτό της γκετοποίησης, θα μπορούσαμε να το ορίσουμε ως την σταδιακή εγκατάλειψη της περιοχής, απουσία κρατικής ενίσχυσης, εγκατάστασης στην περιοχή φτωχών, εξαθλιωμένων στρωμάτων και μετατροπής της σε πόλο έλξης ομάδων με παραβατικές συμπεριφορές. Η ανασφάλεια που προκαλεί η αλματώδης αύξηση της εγκληματικότητας ενεργοποιεί έναν φαύλο κύκλο υποανάπτυξης.

Έτσι, έρχεται αφενός το κράτος και αφετέρου το κεφάλαιο να «καθαρίσει» την περιοχή, να την φτιάξει και να την αναβαθμίσει. Οι διαδικασίες αυτές συνήθως ξεκινούν με μια μεταβατική περίοδο όπου το δημόσιο επεμβαίνει με επενδύσεις μικρής κλίμακας, στοιχειώδεις επεμβάσεις που να δώσουν μια πνοή σταδιακής ανάκαμψης. Στη συνέχεια, προσελκύονται στην περιοχή πληθυσμοί που έλκονται από το διαφορετικό  και το λούμπεν στοιχείο (καλλιτέχνες, φοιτητές, τουρίστες κλπ). Τότε, ενεργοποιείται ο μηχανισμός της αγοράς ακινήτων και προωθούνται πολιτικές που ενισχύουν τις επενδύσεις. Φυσικά, στο σήμερα, αυτό είναι ακόμα πιο εμφανές με το Airbnb, πράγμα που σίγουρα αποτελεί και θα αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο κάθε τέτοιας διαδικασίας από τώρα και στο εξής.

Και κάπου εκεί έρχεται το Gentrification να μεταλλάξει ολοκληρωτικά, πια, την κοινωνική και αστική γεωγραφία της περιοχής, συχνά με σαρωτικές επενδύσεις και έργα. Διανοίξεις μεγάλων λεωφόρων, γραμμές μετρό είναι σίγουρα απτά παραδείγματα άμεσης κρατικής συνεισφοράς στις διαδικασίες.

Ωστόσο μην ξεχνάμε πως όλα τα παραπάνω, με τον ένα ή με τον άλλον τρόπο, καθοδηγούνται από τις κρατικές επιταγές. Οφείλουμε να έχουμε συναίσθηση του γεγονότος ότι ο χώρος διαμορφώνεται και καθορίζεται από το κράτος και τη διαχείριση που επιθυμεί κάθε φορά και από το κεφάλαιο και την επιθυμία του για μέγιστη δυνατή κερδοφορία του, ακόμα και από τον χώρο» σημειώνει.

• Για να γίνει κατανοητό το φαινόμενο, ζητήσαμε να εξηγηθεί με ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα περιοχής, όπου έχει επηρεαστεί απ’ αυτό.

«Αν μιλούσαμε πριν 10 χρόνια πολύ πιθανό να συζητούσαμε για το Γκάζι ή το Μεταξουργείο, λίγο μετά μάλλον θα κουβεντιάζαμε για το Κουκάκι ή τα Πετράλωνα. Μιλώντας τον Γενάρη του 2024, όμως, πολλά χρόνια εμβληματικών κινητοποιήσεων κατοίκων, κοινωνικών, ταξικών και πολιτικών συλλογικοτήτων ενάντια στην-φανερά- στοχευμένη υποβάθμιση της περιοχής των Εξαρχείων, ενάντια στην τοποθέτηση ναρκομαφιών στην πλατεία, ενάντια στην επιβολή ενός κλίματος κοινωνικού κανιβαλισμού, ενάντια στην εμμονή τοποθέτησης μετρό στην πλατεία, κάτι που και πολεοδομικά δεν είναι ούτε κομβικό ούτε απαραίτητο, ενάντια στην εκμετάλλευση και την ανάπλαση του λόφου Στρέφη, οφείλουμε να μείνουμε στο παράδειγμα των Εξαρχείων  και σαν φόρο τιμής στις σθεναρές αντιστάσεις αλλά και γιατί μοιάζει να είναι το πιο ολοκληρωμένο παράδειγμα σε διάφορα επίπεδα της ζωής της περιοχής. Σε αδρές γραμμές, αυτό που συντελείται στα Εξάρχεια τα τελευταία-χοντρικά- 10 χρόνια είναι, αρχικά, η υποβάθμισή τους για να έρθει έπειτα η «ανάπτυξη» τους. Όπως ακριβώς δηλαδή ορίζεται η διαδικασία του Gentrification σύμφωνα και με τη διεθνή βιβλιογραφία της πολεοδομίας. Η υποβάθμιση ήρθε με την γκετοποίηση των Εξαρχείων, πάγια τακτική των κρατών, την μετατροπή τους σε ένα παρατημένο κέντρο έκφρασης αντικοινωνικών συμπεριφορών (βιασμοί, εμπόριο ναρκωτικών με την κάλυψη της ελληνικής αστυνομίας, μαχαιρώματα κλπ που αποτέλεσαν αυτά τα χρόνια καθημερινότητα κατά την περίοδο 2015-2018). Ταυτόχρονα, έμπαιναν στιβαρές βάσεις για την «ανάπτυξη» που θα ερχόταν. Μαζικές αγορές ακινήτων στην περιοχή από μεγάλα real estates με την ταυτόχρονη ραγδαία αύξηση του φαινομένου-πια- του Airbnb που έφεραν αργότερα τον εκτοπισμό των κατοίκων λόγω αδυναμίας να ανταποκριθούν στα διαρκώς αυξανόμενα ενοίκια. Η δρομολόγηση του μετρό στην πλατεία, η παραχώρηση του λόφου Στρέφη για ανάπλαση και η ραγδαία ανάπτυξη στην περιοχή των μαγαζιών διασκέδασης που έφεραν την απονοηματοδότηση του δημοσίου χώρου και την ταύτιση της διασκέδασης με το κέρδος, κάτι που στα Εξάρχεια δεν ήταν δεδομένο πριν. Η μετατροπή των σημείων αναφοράς του κινήματος στην περιοχή σε αξιοθέατα για εναλλακτικούς τουρίστες (βλ. εναλλακτικές ξεναγήσεις) και η πρόταση για μετατροπή του Πολυτεχνείου από κέντρο αγώνα σε μουσείο που έφεραν την απονοηματοδότηση των αγώνων του παρελθόντος. Και φυσικά, οι εκκενώσεις καταλήψεων και οι επιθέσεις σε αυτοδιαχειριζόμενους χώρους και αγωνιστές στην περιοχή και τελικά η στρατοπέδευση της αστυνομίας που έφεραν την άμεση καταστολή όσων αντιστέκονται. Όλα αυτά συνθέτουν ένα καλά ολοκληρωμένο σχέδιο gentrification, με μια πρώτη ματιά, αλλά τελικά καταστολής, εκτοπισμού και μετατροπής μιας ζωντανής, ιστορικής γειτονιάς συνάντησης αγώνων σε πεδίο ανάπτυξης κάθε λογής κεφαλαίου.

Βασικό και δομικό στοιχείο των διαδικασιών Gentrification είναι ο εκτοπισμός πληθυσμών και η εμφάνιση άλλων, στοιχείο που βλέπουμε φανερά πια στην περιοχή των Εξαρχείων. Κάτοικοι που δεν μπορούν να αντέξουν την ραγδαία αύξηση των ενοικίων λόγω Airbnb, κάτοικοι και θαμώνες που δεν μπορούν πια να κυκλοφορήσουν ελεύθερα στους δρόμους απειλούμενοι άλλοτε από ναρκεμπόρους, σήμερα από τις διμοιρίες των ΜΑΤ που παρενοχλούν κατ’εξακολούθηση, αγώνες που, πιο δύσκολα, πια ξεσπούν ελλείψει δημοσίου χώρου αλλά και απελευθερωμένων-από το εμπόριο-τόπων. Αντίθετα, πλήθος τουριστών παρελαύνει στην περιοχή εντυπωσιασμένοι από την εναλλακτική αυτή γειτονιά που, πια, δε θυμίζει, ελεύθερη γειτονιά-κέντρο αγώνων αλλά Βερολίνο…» εξηγεί η ίδια.

Αναβαθμίζει τελικά μια περιοχή ο εξευγενισμός κι αν ναι, ποιος έχει όφελος απ’ αυτό; «Το μόνο κίνητρο και το μόνο όφελος κάθε διαδικασίας gentrification είναι το κέρδος, η ανάπτυξη και η κίνηση του κεφαλαίου. Γι αυτό δεν πρέπει να έχουμε καμία αμφιβολία. Και είναι, ακριβώς, ο λόγος που χρησιμοποιώ τον όρο gentrification καθ’ ότι πιο ακριβής έναντι οποιασδήποτε άλλης ελληνικής απόδοσης του όρου γιατί υποδηλώνει τον εκτοπισμό των «ασθενέστερων» στρωμάτων, κομμάτι που είναι αναπόσπαστο της διαδικασίας.  Η συνήθης ελληνική απόδοση, αυτή της ΄΄ανάπλασης΄΄ ή ακόμα και του εξευγενισμού δίνει στη διαδικασία θετικό πρόσημο και αφετέρου αποκρύπτει κάθε κοινωνική έκφραση και επίδραση» σχολιάζει, καταληκτικά.

Όλα έγιναν όταν μία ομάδα, κατεβαίνοντας από την οδό Βεΐκου άρχισε να σπάει τη τζαμαρία ενός υποκαταστήματος των ΕΛΤΑ με βαριοπούλες, καδρόνια και τούβλα.

Στη συνέχεια προκάλεσαν ζημιές στην πρόσοψη ενός καταστήματος κινητής τηλεφωνίας και ενός σούπερ μάρκετ ενώ από τη μανία τους δεν γλίτωσαν και τα ATM της περιοχής.

Όλα συνέβησαν μέρα μεσημέρι. Η παρέα των τριών 16χρονων παιδιών περπατούσε λίγο πριν τις 15:00 έξω από καφετέρια του Κουκακίου με κατεύθυνση ένα πάρκο της περιοχής. Τότε, μια ομάδα επίσης τριών ατόμων (ανήλικοι και αυτοί, σύμφωνα με τις περιγραφές) σηκώθηκε από το καφέ και άρχισε να τους ακολουθεί.

“Έβγαλαν κατσαβίδι και μας ρώτησαν τι ομάδα είμαστε”

Ξαφνικά ανέπτυξαν το βήμα τους, τους ακινητοποίησαν και τους ρώτησαν υπό την απειλή ενός κατσαβιδιού τι ομάδα είναι. Στη θέα του κατσαβιδιού ο ένας από τους ανήλικους άρχισε να τρέχει στα στενά προκειμένου να γλιτώσει, ενώ οι δράστες άρχισαν να ξυλοκοπούν τους άλλους. Σύμφωνα με την καταγγελία της μητέρας οι δράστες χτύπησαν τα παιδιά στον αυχένα με μπουνιές.

Άμεσα το περιστατικό αναφέρθηκε στο ΑΤ Ακροπόλεως, με τους αστυνομικούς να συλλέγουν υλικό από τις κάμερες ασφαλείας της καφετέριας προκειμένου να καταφέρουν να ταυτοποιήσουν τους δράστες και να φτάσουν στα ίχνη τους.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες του iefimerida.gr εντός της ημέρας η οικογένεια του ενός 16χρονου αναμένεται να καταθέσει μήνυση κατ’ αγνώστων. Όπως εκτιμά η μητέρα του πρόκειται για καθαρά περιστατικό με οπαδικά κίνητρα καθώς οι δράστες δεν απέσπασαν προσωπικά αντικείμενα ή χρήματα από τους ανήλικους.

Πηγή: iefimerida.gr

Αυτήν τη φορά το θύμα άφησε την τελευταία του πνοή στο Κουκάκι, σε ηλικία 46 ετών. Μάλιστα, τα νέα στοιχεία που έρχονται στο φως της δημοσιότητας από την υπόθεση προκαλούν μεγαλύτερο αποτροπιασμό.

Το νέο φονικό αποκαλύφθηκε τα ξημερώματα της Παρασκευής 24 Ιουνίου. Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, ο 53χρονος φέρεται να τραυμάτισε θανάσιμα με μαχαίρι την 46χρονη σύζυγό του, στο διαμέρισμα που διέμεναν στην Αθήνα.

Σύμφωνα με τις νέες πληροφορίες που βλέπουν το φως της δημοσιότητας από τη φρικιαστική υπόθεση στο Κουκάκι, στον φερόμενο δράστη, ο οποίος προσπάθησε να βάλει τέλος στη ζωή του, έγινε αλκοτέστ. Ωστόσο, δεν βρέθηκε αλκοόλ στο αίμα του, γεγονός που ανατρέπει τα γεγονότα, καθώς ο δράστης αρχικά είχε υποστηρίξει ότι είχε πιει πριν γυρίσει σπίτι. Πλέον καταρρίπτεται αυτός ο ισχυρισμός, τον οποίο θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει και στο δικαστήριο για να ελαφρύνει την ποινή του.

Μάλιστα, ο 53χρονος είπε στους αστυνομικούς ότι χτύπησε τη γυναίκα πριν τη σφάξει.

Η τραγική ειρωνεία

«Είχε ανεβάσει ένα τραγούδι στο προφίλ της, το “Ετοιμάζω ταξίδι”. Πάντα ταξίδευε. Αλλά αυτή τη φορά έφυγε για πάντα…», λέει στο newsit.gr στενός φίλος της 46χρονης, η οποία δολοφονήθηκε από τα χέρια του 55χρονου εν διαστάσει συζύγου της, στο Κουκάκι.

Συντετριμμένος ο φίλος της αδικοχαμένης γυναίκας μας αναφέρει ότι γνωρίζονταν και ήταν φίλοι πολλά χρόνια. «Την γνώριζα περισσότερο από δέκα χρόνια. Ήμασταν φίλοι. Από το πρωί είμαι συγκλονισμένος. Δεν μπορώ να το πιστέψω».

Διευκρινίζει ότι το νέο θύμα γυναικοκτονίας δεν του είχε αναφέρει τίποτα για την σχέση της με τον άντρα της: «Δεν μου είχε πει ποτέ τίποτα. Έδειχνε πάντα χαμογελαστή». Και συνεχίζει: «Είμαστε από τα ίδια μέρη. Τα χωριά μας ήταν κοντά. Τη γνώρισα το 2009 και από τότε ήμασταν φίλοι. Μιλούσαμε συχνά. Την είχα σαν συγγενή και μάλιστα σαν αδερφή μου. Ήταν τόσο καλός άνθρωπος και τόσο θρήσκα που ήθελε πάντα να βοηθάει τους συνανθρώπους γύρω». 

Πληροφορίες αναφέρουν ότι ο 53χρονος φερόμενος συζυγοκτόνος, όταν συνελήφθη για την δολοφονία της γυναίκας του, είπε στους αστυνομικούς ότι: «Ήπια κάτι μπύρες το βράδυ …γύρισα σπίτι κ η γυναίκα μου είχε ετοιμάσει βαλίτσες να φύγει… και την χτύπησα…». Στη συνέχεια έφυγε από το σπίτι τους στο Κουκάκι, και όπως είπε, πριν πάει να πέσει με το αυτοκίνητο του στον γκρεμό, επιχείρησε να αυτοκτονήσει κόβοντας τις φλέβες των χεριών του. 

Φρουρούμενος στο ΚΑΤ ο δράστης

Ύστερα από έναν έντονο τσακωμό, ο 53χρονος άρπαξε ένα μαχαίρι και κατάφερε απανωτά χτυπήματα, στον χώρο του σαλονιού, στην άτυχη 46χρονη σύζυγό του, σε λαιμό και θώρακα.

Στη συνέχεια, έριξε ένα ριχτάρι στο λαιμό της για να την σκεπάσει και κάλεσε τον γιο του που βρισκόταν έξω, λέγοντάς του ότι σκότωσε την μητέρα του.

Ο γιος σε κατάσταση σοκ έσπευσε στο σημείο, όμως ήταν ήδη αργά. Εντόπισε την μητέρα του στο σαλόνι, νεκρή και μέσα σε μία λίμνη αίματος και κάλεσε την Αστυνομία.

Στο μεταξύ, ο πατέρας της οικογένειας, είχε διαφύγει με το αυτοκίνητό του. Στη Λ. Αθηνων-Σουνίου, στο ύψος της παραλίας Θυμάρι, ενδεχομένως σε μία απόπειρα αυτοκτονίας, έπεσε με το αυτοκίνητό του από το γκρεμό. Έσπευσε όμως διερχόμενος οδηγός που κάλεσε την Αστυνομία και το ΕΚΑΒ και τον απεγκλώβισε.

Ο δράστης μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείο «ΚΑΤ», όπου νοσηλεύεται ελαφρά τραυματισμένος και φρουρούμενος από αστυνομικούς.

Ο γιος της οικογένειας κάλεσε το ΕΚΑΒ ζητώντας βοήθεια.

Στο σημείο έφτασε και η αστυνομία που βρήκε νεκρή τη γυναίκα και να τραυματισμένη θανάσιμα από μαχαίρι, το οποίο φέρεται να ήταν κουζινομάχαιρο.

Με βάση όσα έχουν γίνει γνωστά, ο πατέρας της οικογένειας φέρεται να ήταν στο σπίτι την ώρα της δολοφονίας, ενώ ο γιος που ήταν εκείνος που κάλεσε το ασθενοφόρο είναι ανήλικος.

Μάλιστα, όπως μετέδωσε ο ΣΚΑΪ, υπάρχουν μαρτυρίες από την περιοχή για ενδοοιγενειακή βία.

Πρόκειται για την πέμπτη γυναικοκτονία εντός του 2022, όπερ σημαίνει πως μια γυναίκα πέφτει νεκρή σχεδόν κάθε μήνα από τα χέρια του συζύγου ή του συντρόφου της.

Τον Φεβρουάριο του 2022, μια 79χρονη πέφτει νεκρή από τα χέρια του συζύγου της, μετά από καυγά.

Ο ίδιος προσπάθησε να κρύψει τα ίχνη του, λέγοντας ότι η γυναίκα έπεσε και χτύπησε. Ωστόσο λίγη ώρα αργότερα και ενώπιον των αστυνομικών αναγκάστηκε να ομολογήσει το έγκλημα.

Τον Μάρτιο, έναν μήνα αργότερα, ένας 41χρονος, γνωστός για τις δράσεις του με τη Χρυσή Αυγή, πυροβόλησε εν ψυχρώ την πρώην σύντροφό του που διακομίσθηκε σε κρίσιμη κατάσταση στο νοσοκομείο και τραυμάτισε την ανήλικη κόρη της με κοντόκαννη καραμπίνα.

Ο ίδιος μάλιστα όχι μόνο δεν ντράπηκε για την αποτρόπαια πράξη του αλλά την ονόμαζε μάλιστα και… αγώνα.

Λίγο νωρίτερα είχε γράψει στο Facebook: «Όλο και πιο κοντά στον τελευταίο αγώνα, το μόνο πράγμα που δεν φοβήθηκα ποτέ είναι ο θάνατος».

Τον Μάιο, μια 43χρονη φαρμακοποιός στραγγαλίζεται από τον σύζυγό της, επειδή της ζήτησε να χωρίσουν.

Λίγο μετά ο ίδιος επιχειρεί να βάλει τέλος στη ζωή του, όμως μάταια.

Λίγο πριν ξεκινήσουν οι καλοκαιρινές διακοπές και ενώ τα εγγόνια της ετοιμάζοντας να περάσουν το καλοκαίρι δίπλα στη γιαγιά τους, μια 69χρονη στη Δράμα δολοφονείται από τον σύζυγό της.

Η ίδια είχε μάλιστα αποκαλύψει σε φίλη της ανησυχούσε για τη ζωή της. «Θα με σκοτώσει με καραμπίνα» είχε πει χαρακτηριστικά.

Αρχικά η ΕΛ.ΑΣ. είχε ανακοινώσει ότι από την ανάλυση του αρχείου είχε προκύψει πως «στο εν λόγω πειστήριο εντοπίστηκε επεξεργάσιμη μορφή της προαναφερόμενης προκήρυξης, πριν αυτή αναρτηθεί για πρώτη φορά στον αναφερόμενο ιστότοπο». Δηλαδή, αναφερόταν ουσιαστικά ότι το κείμενο της προκήρυξης που είχε βρεθεί στην κατοχή του 42χρονου ήταν επεξεργασμένο από τον ίδιο, πριν αυτό αναρτηθεί στο athens.indymedia, εμπλέκοντας έτσι εμμέσως πλην σαφώς τον 42χρονο με τη συγγραφή ή την αποστολή της προκήρυξης της ΟΛΑ.

Συγκεκριμένα, το δελτίο Τύπου της ΕΛ.ΑΣ. στις 30 Σεπτεμβρίου ανέφερε τα εξής:

“Σε συνέχεια προηγούμενων Ανακοινώσεων της Αντιτρομοκρατικής Υπηρεσίας (Δ.Α.Ε.Ε.Β.) αναφορικά με τη σύλληψη 42χρονου ημεδαπού, την 23-09-2020, γνωρίζονται τα ακόλουθα:

από την έως σήμερα εξέταση από το αρμόδιο εργαστήριο της Διεύθυνσης Εγκληματολογικών Ερευνών, ψηφιακών πειστηρίων, που βρέθηκαν και κατασχέθηκαν κατά τη διενέργεια έρευνας στην οικία του, διαπιστώθηκε να υφίσταται αποθηκευμένο σε εξωτερικό σκληρό δίσκο, έγγραφο σε μορφή « PDF», το οποίο αποτελεί προκήρυξη-ανάληψης ευθύνης της τρομοκρατικής οργάνωσης «Ομάδα Λαϊκών Αγωνιστών», αναφορικά με βομβιστική επίθεση της εν λόγω οργάνωσης στα γραφεία του Συνδέσμου Επιχειρήσεων και Βιομηχανιών (Σ.Ε.Β.), η οποία έλαβε χώρα την 24-11-2015, από την εγκληματολογική ψηφιακή ανάλυση των μεταδεδομένων του εν λόγω αρχείου, διαπιστώθηκε ότι έχει δημιουργηθεί σε μορφή « PDF» την 05-01-2016 και ώρα 21:32 (τοπική ώρα Ελλάδας), επιπρόσθετα, η σχετική ανάρτηση της προκήρυξης στον ιστότοπο «https://athens.indymedia.org», πραγματοποιήθηκε την 06-01-2016 και ώρα 00:46 (τοπική ώρα Ελλάδας). Επιπλέον, το αναρτημένο αρχείο δεν φέρει μεταδεδομένα, ούτε είναι σε επεξεργάσιμη μορφή.

Εκ των ανωτέρω, συνάγεται το συμπέρασμα ότι στο εν λόγω πειστήριο εντοπίστηκε επεξεργάσιμη μορφή της προαναφερόμενης προκήρυξης, πριν αυτή αναρτηθεί για πρώτη φορά στον αναφερόμενο ιστότοπο. Οι έρευνες συνεχίζονται”.

Στις 2 Οκτωβρίου, η Αντιτρομοκρατική Υπηρεσία με νέο έγγραφό της ζήτησε από την Διεύθυνση Εγκληματολογικών Ερευνών να ερευνήσει αν το συγκεκριμένο κείμενο προκήρυξης υπήρχε διαθέσιμο και αλλού στην ίδια μορφή, καθώς διαπιστώθηκε πως είχε αναρτηθεί σε τρεις ενημερωτικές ιστοσελίδες σχεδόν την ίδια ώρα μέρα που είχε αποθηκευτεί από τον 42χρονο στον σκληρό δίσκο του υπολογιστή του.

Η νέα απάντηση που ήρθε από τα εργαστήρια της ΕΛ.ΑΣ. στις 10 Οκτωβρίου έφερε τα πάνω κάτω στην υπόθεση, καθώς προέκυψε ότι το αρχείο pdf που βρέθηκε στον σκληρό δίσκο του 42χρονου ήταν σε επεξεργάσιμη μορφή και ήταν πανομοιότυπο με αυτό που αναρτήθηκε σε τουλάχιστον τρεις ενημερωτικές ιστοσελίδες. Με απλά λόγια, από το νέο έγγραφο της ΕΛ.ΑΣ. διαπιστώθηκε ότι το κείμενο δεν υπήρχε στον σκληρό δίσκο του 42χρονου σε προγενέστερο χρόνο και θα μπορούσε ο ίδιος να το είχε αποθηκεύσει κατεβάζοντάς το από το διαδίκτυο όπου είχε δημοσιευτεί. Τα νέα στοιχεία έχουν ήδη διαβιβαστεί στις δικαστικές Αρχές.

Πάντως, προκαλεί εντύπωση ότι στην ανακοίνωση της ΕΛ.ΑΣ. στις 30 Σεπτεμβρίου, αναφέρεται ότι τα εγκληματολογικά εργαστήρια στηρίχθηκαν στο ότι η ανάρτηση της προκήρυξης στον ιστότοπο athens.indymedia έγινε στις 6 Ιανουαρίου 2016 και ώρα 00:46, ενώ στο url του pdf αναφέρεται ότι η ημέρα ανάρτησης ήταν η 5η Ιανουαρίου.

Οι άλλοι δύο συλληφθέντες αφέθηκαν ελεύθεροι.

Σάλος στην Καρδίτσα: Δικαστικοί επιμελητές επιδίδουν εξώδικα σε πληγέντες του Ιανού

Γράφει ο Δημήτρης Ινδαρές:

Ατυχή συμβάντα ή παράπλευρες απώλειες;

Υπάρχουν γεγονότα που ξεχνιούνται για να προχωρήσει η ζωή μπροστά. Υπάρχουν όμως άλλα που πρέπει πάση θυσία να μείνουν στο προσκήνιο, εκκρεμότητες που πρέπει να λυθούν. Τραύματα που ζητούν κάθαρση, γιατί αφορούν την ίδια την υπόσταση του ανθρώπινου είδους, του πολιτισμού μας.

Με τους ανθρώπους που βασάνισαν βάναυσα τον Βασίλειο Μάγγο ζούμε στην ίδια πολιτεία. Με τους προϊσταμένους τους συναλλασσόμαστε ως πολίτες, με τους φόρους μας πληρώνουμε τους μισθούς τους σε όλο το βάθος της ιεραρχίας.

Η δημοσιότητα αυτής της εξαιρετικά σοβαρής υπόθεσης, των δεινών που υπέστη ένας νέος συμπολίτης μας σε Α.Τ. του Βόλου σε καιρούς δημοκρατίας, δεν έχει λάβει την έκταση που της οφείλεται. Το θέμα της αμείλικτης αντιμετώπισης της εξωφρενικής αυθαιρεσίας κρατικών οργάνων δεν αξιολογείται δυστυχώς ακόμη ψηλά στην ατζέντα των συσκέψεων των μέσων(*). Για λόγους που μπορεί ο καθένας ν’ αντιληφθεί, όποιος τουλάχιστον θελήσει να κοιτάξει για μια στιγμή χωρίς χρωματιστά γυαλιά το φως της μέρας, η προσέγγιση της πραγματικότητας εξακολουθεί γίνεται με κριτήρια φρονηματικά. Αρχές που προβλέπονται από το ίδιο το σύνταγμα, εφαρμόζονται (η δεν εφαρμόζονται) επιλεκτικά, την ώρα μάλιστα που όλοι εκφράζουμε αποτροπιασμό για την υπόθεση Φλόϊντ στις ΗΠΑ.

Δεν πρόκειται για μια υπόθεση στις παρυφές αλλά στον πυρήνα του πολιτεύματος. Όσο δεν ενεργοποιούνται τα δημοκρατικά αντανακλαστικά και κάποια απαράδεκτα για το πολίτευμα γεγονότα εξωθούνται πίσω κι από τις υποσημειώσεις της επικαιρότητας, τόσο θα δικαιώνονται οι δύσπιστοι για τη λειτουργία (και την ύπαρξη) της δημοκρατίας στη χώρα. Όσο τα θύματα δεν λαμβάνουν την ενεργή συμπάθεια των θεσμών που εγγυώνται τη λειτουργία του πολιτεύματος, τόσο θα συντηρείται ένας φρονηματικός διχασμός που θ’ αθροίζει θύματα σαν εμφύλιος.

Τα θύματα της κρατικής αυθαιρεσίας σε μια δημοκρατία “ζωντανή” δεν είναι παράπλευρες απώλειες ούτε ατυχή συμβάντα, για να χάνονται στους διαξιφισμούς εντυπώσεων των κομματικών αντιπαραθέσεων. Είναι απαράδεκτες εκτροπές συγκεκριμένων ανθρώπων, με όνομα κι επώνυμο. Με προϊσταμένους εμπνευστές ή έστω προστάτες. Όσο δεν καταλογίζονται ευθύνες στα σοβαρά και στο αναλογούν μέτρο, οι έκνομες συμπεριφορές θα ενθαρρύνονται. Και οι θύτες θα καθίστανται απρόσωποι μηχανισμοί που θ’ αυτονομούνται από το δημοκρατικό πλαίσιο.

Είναι ολέθρια η αμηχανία της πολιτείας όταν αποδεικνύεται εχθρική απέναντι στη νέα γενιά, την ώρα που πρέπει να την πείσει πως το υπονομευμένο από τον πελατειασμό και τον τυφλό κομματισμό πολίτευμα της Δημοκρατίας είναι πράγματι το καλύτερο ή έστω το λιγότερο κακό ανάμεσα στα γνωστά διαθέσιμα. Η ευθυγράμμιση εκτελεστικής και νομοθετικής εξουσίας, η δυσκινησία της δικαστικής και η σε μεγάλο βαθμό χειραγώγηση της τέταρτης, είναι καταστάσεις βαθύτατα προβληματικές. Το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη και το τμήμα Προστασίας του Κράτους και του Δημοκρατικού Πολιτεύματος της Γενικής Ασφαλείας μάλλον δεν είναι σώφρον να διαχειρίζονται όπως διαχειρίζονται τόσο σοβαρά διακυβεύματα. Το ζούμε με την τραγική σε βάρος μας, των παιδιών μου κι εμένα, κακοποίηση και σκευωρία από το πουθενά, στο ίδιο μας το σπίτι. Για να σώσουν κάποιοι τις καρέκλες τους, να παρουσιάζουν εμάς σαν εκείνους που απέτυχαν να συλλάβουν. Γιατί όταν το αφήγημα γίνεται πιο ισχυρό από την ίδια την αλήθεια, εκτρέφει τελικά το τέρας της αυθαιρεσίας.

Ο Βασίλειος, ο γιος του Γιάννη, γεννήθηκε και χάθηκε στην ίδια πολιτεία που μοιραζόμαστε όλοι οι έλληνες πολίτες. Ήταν ένα απ’ τα παιδιά μας, τους συμμαθητές μας, τους συμπολίτες μας. Το bullying των αστυνομικών θα έπρεπε να είναι καθολικά κατακριτέο. Όσο θα πνίγονται τα δάκρυα που οφείλονται από όλους σε κάθε θύμα της εμπάθειας και της μισαλλοδοξίας, τόσο θα ξεραίνεται το δένδρο της Δημοκρατίας μας.

*Μόνο στο κομματικό έντυπο της Αυγής (2.8.2020) βρήκα τη μαρτυρία του πατέρα του Βασιλείου, Γιάννη Μάγγου, που περιγραφει όσα οδυνηρά βίωσε ο γιος του. Ένα απαράδεκτο περιστατικό, όνειδος για το πολίτευμα, εξωθείται στη μια πλευρά της ζυγαριάς του διχασμού που μας δυναστεύει. Τα κομματικά ακροατήρια μπορεί να αισθάνονται καλά. Οι ενεργοί πολίτες δεν πρέπει.

(φωτ: The Sacrifice, Andrei Tarkovskij,1986)