«Όσο και αν ο αρμόδιος υπουργός -εκτός πραγματικότητας- τα βρίσκει όλα καλά, η αλήθεια αποδεικνύει την απόλυτη έλλειψη σχεδίου και τις μεγάλες ευθύνες του κυβερνητικού συστήματος, με εγκληματικές διαστάσεις. Τα λάθη στην αντιμετώπιση των αναζωπυρώσεων και η ανεπάρκεια εναέριων μέσων, οδήγησαν στις καταστροφικές συνέπειες της πυρκαγιάς» σημειώνει το ΚΙΝΑΛ και προσθέτει:

«Οι ευθύνες είναι ιδιαίτερα σοβαρές και καμία επικοινωνιακή διαχείριση δεν μπορεί να τις αποκρύψει, παρά τις αποσπασματικές μα φιλότιμες ενέργειες των πυροσβεστών, που ήταν οι μόνοι που προσπάθησαν. Η πολιτική προστασία σε μια εποχή μεγάλων κινδύνων δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται με τέτοια προχειρότητα και μικροπολιτικές λογικές».

«Η κυβέρνηση ανακοίνωσε μια σειρά από μέτρα, που όμως είναι μέτρα ανακούφισης και σε καμία περίπτωση δεν αρκούν. Και ήδη καθυστερούν παρά πολύ στην υλοποίησή τους. Μέχρι σήμερα δεν έχουν στηριχθεί οι πολίτες της Κεφαλονιάς που έχουν υποστεί καταστροφές» ανέφερε. Όπως συμπλήρωσε, σκοπός της επίσκεψής της είναι να μην ξεχαστούν τα προβλήματα καθώς, όπως είπε, «η Κεφαλονιά χρειάζεται ένα αναπτυξιακό σχέδιο που θα λαμβάνει υπόψη του τις ιδιαιτερότητες της νησιωτικότητας, τις ζημιές που έχει υποστεί το νησί από τους σεισμούς κι αντιμετωπίζει ακόμα και σήμερα προβλήματα, τις ζημιές που έχει υποστεί στον τουρισμό από τον κορωνοïό, τα υγειονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζει. Χρειάζεται, λοιπόν, να δεσμευθούν κονδύλια από το πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων, από το ΕΣΠΑ, αλλά και από το ευρωπαϊκό ταμείο αλληλεγγύης» υπογράμμισε.

Ζήτησε δε να δεσμευτούν στη Βουλή οι αρμόδιοι υπουργοί για το χρονοδιάγραμμα αποκατάστασης των υποδομών στην Κεφαλονιά.

Αναφέρθηκε ειδικότερα στις υγειονομικές υποδομές του ΕΣΥ στο νησί, λέγοντας ότι «συνιστά πρόκληση μέσα στην πανδημία να μη μπορεί να λειτουργήσει η μονάδα εντατικής θεραπείας στο νοσοκομείο του Αργοστολίου, που δημιουργήθηκε και εξοπλίστηκε από ιδιωτική δωρεά. Και πραγματικά είναι πρόκληση να εγκαταλείπεται συνολικά το ΕΣΥ στην τύχη του από την κυβέρνηση, να αντιμετωπίσει μόνο του τον κορωνοϊό χωρίς μέσα, χωρίς προσλήψεις μόνιμου προσωπικού» είπε.

Η κ. Γεννηματά ρωτήθηκε και για τον διορισμό της Ελένης Ζαρούλια στη Βουλή, τον οποίο σχολίασε ως απαράδεκτο γεγονός. «Θεωρώ πραγματικά απαράδεκτο λίγες μόλις μέρες πριν από την απόφαση για την τόσο μεγάλη μάλιστα καθυστέρηση της δίκης της Χρυσής Αυγής, η Βουλή να φέρνει ξανά στη Βουλή τη Χρυσή Αυγή, που ο ελληνικός λαός της έδειξε την έξοδο. Ο ελληνικός λαός άφησε τη Χρυσή Αυγή εκτός Βουλής και η ΝΔ την ξαναφέρνει. Δεν έχει σημασία που ακυρώθηκε η απόφαση, σημασία έχει ότι σκέφτηκαν εξαρχής να το πράξουν. Είναι πραγματικά καταδικαστέο» τόνισε η πρόεδρος του ΚΙΝΑΛ.

Όπως σημειώνει το κόμμα σε ανακοίνωσή του, «παρά την επίσημη πρόγνωση της μετεωρολογικής υπηρεσίας για την εκδήλωση έκτακτων καιρικών φαινομένων, δεν ελήφθησαν δυστυχώς τα προληπτικά μέτρα που αρμόζουν στην πρόβλεψη τέτοιας κακοκαιρίας».

Το Κίνημα Αλλαγής καλεί όλους τους αρμόδιους «έστω και τώρα να καταβάλουν το μέγιστο των προσπαθειών τους για την προστασία των ανθρώπων, τον περιορισμό των συνεπειών της καταστροφής και την άμεση και αποτελεσματική στήριξη των πληγέντων».

Πηγή: ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ

του ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΚΟΤΡΩΤΣΟΥ

«Η προαναγγελθείσα επιχείρηση δίωξής μου δεν με αγγίζει. Η Ιστορία δεν γράφεται από τους περιστασιακούς ένοικους της εκτελεστικής εξουσίας. Είναι προφανές, ότι η έρευνα στους λογαριασμούς μου είναι ευπρόσδεκτη. Δεν έχω τίποτα να κρύψω» , είχε πει, επιχειρώντας να εγγράψει στο πασοκικό υποσυνείδητο πως ο Αλέξης Τσίπρας και οι τότε κυβερνώντες δεν είναι τίποτε περισσότερο από “περιστασιακοί ένοικοι” και πως ως λογική συνέχεια θα ακολουθούσε η …έξωσή τους.

Εκείνες τις ώρες έφτασε στο Μέγαρο Μαξίμου μια μικρή ομάδα πατενταρισμένων εκσυγχρονιστών, με διαχρονικά φιλική σχέση με τον πρώην πρωθυπουργό. Επρόκειτο για τρία πρόσωπα, τα οποία σήμερα βρίσκονται εντός ή πολύ κοντά στο εγχείρημα διεύρυνσης του ΣΥΡΙΖΑ. Εις εξ αυτών, μάλιστα, πηγαινοέρχεται συχνότατα (με ρόλο) στα γραφεία της Κουμουνδούρου. Η “ομάδα των τριών” προειδοποίησε τον Αλέξη Τσίπρα πως η έρευνα της Αρχής θα αποτελούσε ένα αχρείαστο casus belli με το ΚΙΝ.ΑΛ και μερίδα εκσυγχρονιστικών στελεχών που έβλεπαν με θετική ματιά τις προσπάθειες ανοίγματος προς την κεντροαριστερά, οι οποίες είχαν ζωντανέψει με την συσπείρωση του χώρου υπέρ της Συμφωνίας των Πρεσπών.

Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ άκουσε με πολύ προσοχή τις επισημάνσεις, διατύπωσε τις απόψεις του και, σύμφωνα με τις πληροφορίες, οι τρεις εκσυγχρονιστές αποχώρησαν ικανοποιημένοι από το Μαξίμου. Το “μέτωπο Σημίτη” είχε κλείσει.

Ο ίδιος, όμως, ο Κώστας Σημίτης έκανε μια ακόμα ατυχή πρόβλεψη. Οι “περιστασιακοί ένοικοι” μπορεί να εγκατέλειψαν το Μαξίμου, τον Ιούλιο του 2019, προς τέρψη του ιδίου, εδραιώθηκαν, ωστόσο, με άνεση ως “ιδιοκτήτες” της πολιτικής περιοχής από την ριζοσπαστική αριστερά μέχρι την σοσιαλδημοκρατία. Και δια της μεθόδου της πολιτικής χρησικτησίας είναι μάλλον απίθανο να αλλάξει η κατάσταση.

Επιστροφή στα τωρινά: Τις τελευταίες μέρες είδαν το φως της δημοσιότητας σενάρια που θέλουν στελέχη του ΚΙΝ.ΑΛ –ακόμα και βουλευτές– να έχουν μετατραπεί σε “σκοτεινό αντικείμενο πόθου” του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Γράφτηκε πως οι Γιάννης Μανιάτης, Χαρά Κεφαλίδου και Νάντια Γιαννακοπούλου “φλερτάρουν” με την ιδέα συμμετοχής τους σε ένα κυβερνητικό σχήμα, εφόσον ο πρωθυπουργός αποφασίσει να προχωρήσει σε ανασχηματισμό. Η κ. Γιαννακοπούλου διέψευσε κατηγορηματικά κάτι τέτοιο, με δήλωσή της που αναρτήθηκε στον επίσημο ιστότοπο του ΚΙΝ.ΑΛ. Οι άλλοι δεν έχουν μιλήσει αλλά είναι βέβαιο πως εάν ετίθεντο προ σχετικού ερωτήματος μάλλον θα διέψευδαν πως ράβουν κοστούμια ή ταγιέρ για την ορκωμοσία στο Προεδρικό.

Οι διαψεύσεις, βεβαίως, ελάχιστα σημαίνουν στην Πολιτική, οι παροικούντες, δε, την Ιερουσαλήμ γνωρίζουν (προς επίρρωσην) πως ένας εκ των υπουργών του κ. Μητσοτάκη περιφερόταν μεταξύ πολιτικών γραφείων του ΣΥΡΙΖΑ και της Ν.Δ μέχρις ότου κλείσει την “μεταγραφή” του, με τους καλύτερους όρους και με “επίδικο” την ψήφο του σχετικά με την Συμφωνία των Πρεσπών.

Το ζήτημα είναι πόθεν προέκυψε η σχετική φημολογία. Και τι πραγματικά σημαίνει.

Ο πολύπειρος και σκληρά αντι-ΣΥΡΙΖΑ Ανδρέας Λοβέρδος είπε (Real fm) πως “εκτιμώ ότι όλη αυτή η κινητικότητα των τελευταίων ημερών και το συγκεκριμένο δημοσίευμα της ΕΣΤΙΑΣ (σ.σ όπου δημοσιεύτηκε το σενάριο της μετακίνησης στελεχών του ΚΙΝ.ΑΛ στη Ν.Δ) έγινα με κριτήριο την αυριανή και μεθαυριανή συζήτηση και ψηφοφορία στη Βουλή”. Εννοώντας την ψηφοφορία περί της διεύρυνσης του κατηγορητηρίου για τη Novartis. Είναι, όμως, περίεργο. Τι εννοεί; Πως ο φόβος –ή η απειλή– αποψίλωσης του ΚΙΝ.ΑΛ θα αποτελούσε μοχλό πίεσης ώστε να συναινέσει η Φώφη Γεννηματά στην διεύρυνση του κατηγορητηρίου; Υπήρχε πιθανότητα για κάτι διαφορετικό;

Όπως και να έχουν τα πράγματα, η κ. Γεννηματά ανακοίνωσε πως το κόμμα της θα στηρίξει την πρόταση 30 βουλευτών της Ν.Δ, με μια δήλωση που έχει ενδιαφέρον:

“Το Κίνημα Αλλαγής, που δεν εκβιάζεται και δεν εκφοβίζεται, θα συνεχίσει αταλάντευτα για την πλήρη αποκάλυψη της αλήθειας και τώρα με τη θετική ψήφο του”.
Όπως σημειώνει η κ. Γεννηματά, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ σταμάτησε κάθε έρευνα για το πραγματικό σκάνδαλο του φαρμάκου προκειμένου να υπηρετήσει κομματικές επιδιώξεις σε βάρος πολιτικών αντιπάλων. «Το πολυπλόκαμο παραδικαστικό κύκλωμα, το οποίο γεννήθηκε από τα σπλάχνα μέρους της Δεξιάς, αλλά το στήριξε και το καρπώθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ, έχει έρθει στο φως, με λεπτομέρειες και ονόματα. Αποκαλύπτεται η δομή, ο τρόπος δράσης του και οι αντι-θεσμικές στοχεύσεις του».

Ποιοι και με ποιον τρόπο επιχείρησαν να εκβιάσουν και να εκφοβίσουν το ΚΙΝ.ΑΛ; Τι εννοεί η πρόεδρος του κόμματος; Σχετίζεται αυτή η δήλωση με τα δημοσιεύματα και την περιρρέουσα ατμόσφαιρα;

Όλα αυτά συμπίπτουν με το σαφές άνοιγμα του Αλέξη Τσίπρα προς τον χώρο του πασοκογενούς ΚΙΝ.ΑΛ. Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ μόνο φιλοφρονήσεις έχει για την κ. Γεννηματά τον τελευταίο καιρό. Το είπε στη Βουλή, το ξαναείπε στην συνέντευξή του στην “Αυγή”, το είπε ο Ν. Βούτσης, ο Αλέξης Χαρίτσης και άλλοι. Η στρατηγική του προοδευτικού μετώπου και της προοδευτικής διακυβέρνησης ξετυλίγεται και εάν το συνδυάσει κανείς αυτό με το σαφές μήνυμα προς τον Παύλο Πολάκη να …ηρεμήσει, αντιλαμβάνεται πως αρκετοί αρχίζουν να την πιστεύουν στην Κουμουνδούρου.

Επί του θέματος έχουν αξία και οι αρνήσεις για μια τέτοια προοπτική από τον χώρο του ΚΙΝ.ΑΛ αλλά και τα μηνύματα δύο στελεχών με μακρά ιστορία και εμπειρία που λειτουργούν ενίοτε και ως σημεία αναφοράς.

“Η ιστορική μνήμη της παράταξης φορτίζεται από την συχνά οδυνηρή σχέση με τη Δεξιά, ενώ η πρόσφατη μνήμη από την εχθροπάθεια του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτονομία του Κινήματος σημαίνει ιδεολογική και οργανωτική οριοθέτηση και όχι αμυντική περιχαράκωση”, δήλωσε στα “Νέα” ο Δημήτρης Ρέππας.

“Τα λάθη είναι για τους δεξιούς, η καταδίκη για όλους τους άλλους”, είπε ο Χάρης Καστανίδης, με αφορμή το “πάρτι” της Ομόνοιας του Κώστα Μπακογιάννη. Για να συμπληρώσει στο TheSocialist.gr :“Αυτόνομη η πορεία του Κινήματος που άλλαξε τον ρου της ιστορίας σ’αυτή τη γωνιά του κόσμου. Τα δεκανίκια δεν ψηλώνουν“.

Ρέππας και Καστανίδης είναι από τα ελάχιστα πρόσωπα “υπεράνω πάσης υποψίας” στο ΚΙΝ.ΑΛ, “εκ της σαρκός” του ΠΑΣΟΚ και στενοί πολιτικοί φίλοι του Γιώργου Παπανδρέου. Ο πρώτος λειτουργεί ενίοτε και ως “πομπός” μηνυμάτων. Συνισταμένη των δηλώσεών τους είναι η “αυτονομία” του ΚΙΝ.ΑΛ αλλά και η κριτική στην συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-Ν.Δ του 2012.

Η διεκδίκηση της αυτονομίας είναι, αναμφίβολα, όρος επιβίωσης. Με την εκλογική και δημοσκοπική επιρροή του να μειώνεται, οποιαδήποτε συζήτηση για συγκοινωνούντα δοχεία του ΚΙΝ.ΑΛ με τη Ν.Δ (όπως θα ήθελαν ο Κώστας Σημίτης, ο Βαγγέλης Βενιζέλος, ο Ανδρέας Λοβέρδος και άλλοι) θα ισοδυναμούσε με πολιτική αυτοκτονία. Από την άλλη είναι σαφές το μήνυμα για μια αντιδεξιά στρατηγική και αντιπολιτευτική δράση έναντι της Ν.Δ.

Η στροφή αυτή φαίνεται, άλλωστε, ολόκληρο το τελευταίο διάστημα, σε τέτοιο βαθμό που σε ορισμένες περιπτώσεις τα αντανακλαστικά του ΚΙΝ.ΑΛ κατά της κυβέρνησης λειτούργησαν πιο άμεσα και πιο δυναμικά από εκείνα του ΣΥΡΙΖΑ. Στη Βουλή, ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι πια ολομόναχος (με τους 158), ενώ Αλέξης Τσίπρας και Φώφη Γεννηματά εμφανίζονται συχνά με παρόμοια ρητορική και επιχειρήματα.

Την ίδια ώρα, όμως, είναι η ίδια Φώφη Γεννηματά που παρείχε δύο σημαντικές “εξυπηρετήσεις” στον πρωθυπουργό. Η μια ήταν όταν συμπλήρωσε το σκηνικό που χρειαζόταν ο τελευταίος στην εκδήλωση για την ανάρτηση τιμητικής πλακέτας στη Marfin (κάποιοι στην Κουμουνδούρου λένε πως αυτό δεν ήταν απαραιτήτως προβληματικό και πως θα μπορούσε να είναι εκεί και ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας), η δεύτερη είναι με την συνηγορία υπέρ της διεύρυνσης του κατηγορητηρίου της Novartis.

Ως προς το τελευταίο είναι αλήθεια πως ο ΣΥΡΙΖΑ “πληρώνει” τις λανθασμένες εκτιμήσεις και τους επισφαλείς χειρισμούς συγκεκριμένων κυβερνητικών παραγόντων της περιόδου που η δικογραφία με τα 10 πολιτικά ονόματα έφθασε στη Βουλή. Πολλά μπορούσαν να είχαν γίνει με διαφορετικό τρόπο ώστε να μην έχουν δημιουργήσει τις εντυπώσεις μιας γενικευμένης δίωξης εναντίον προσώπων και κομμάτων. Τότε, κάποιοι προτίμησαν να παίξουν ριψοκίνδυνα το συγκεκριμένο “χαρτί”.

Παρόλα αυτά, η ώσμωση ΣΥΡΙΖΑ- ΚΙΝ.ΑΛ υπάρχει και είναι δύσκολο πλέον να διακοπεί, αν και είναι εξίσου δύσκολο να παράγει αποτελέσματα στο εγγύς μέλλον. Και μόνο, ωστόσο, οι δίαυλοι επικοινωνίας και κοινοβουλευτικής συμπόρευσης είναι χρήσιμοι.

Οι πρωτοβουλίες, ωστόσο, είναι στα χέρια του Αλέξη Τσίπρα. Δεν είναι ο κατά Σημίτη “περιστασιακός ένοικος” αλλά ο “landlord” μιας μεγάλης και ανεξερεύνητης πολιτικής έκτασης.

Εάν συμπεριφερθεί με “εχθροπάθεια” και επεκτατικό πατερναλισμό (σαφές το μήνυμα-κάλεσμα του Δ.Ρέππα) προφανώς δεν θα υπάρξει ανταπόκριση. Θα του μείνει, ίσως, η απορρόφηση κάποιων επιπλέον ψηφοφόρων του παλαιού ΠΑΣΟΚ, θα χάσει, όμως, την προσθετική αξία της επικοινωνίας με το σύνολο του χώρου και, φυσικά, το πρακτικό αντίκρυσμα που μπορεί να έχει μια κυβερνητική συνεργασία σε κάποιο μέλλον. Το ζητούμενο πρέπει να είναι η ηγεμονία δια των συνεργασιών και όχι η λεηλασία.

“Τα δεκανίκια δεν ψηλώνουν”, λέει προσφυώς ο Χάρης Καστανίδης. Το μήνυμα είναι επίσης σαφές. Ποτέ πια με τη ΝΔ. Κι αυτό δεν είναι μήνυμα μόνο του εκ Θεσσαλονίκης εμπειρότατου και ικανότατου βουλευτή. Είναι αυτό που βαθύτατα φαίνεται να πιστεύουν δύο επιπλέον πρόσωπα που παίζουν σημαντικό ρόλο εκ του βαθέως παρασκηνίου. Ο Γιώργος Παπανδρέου και ο Κώστας Λαλιώτης.

Είπε ότι «δεν μας αφήνει αδιάφορους η νέα ρητορική της ηγεσίας του ΚΙΝΑΛ, για μια σοσιαλδημοκρατία απαλλαγμένη από τις νεοφιλελευθερες οικονομικές προσεγγίσεις. Μια τέτοια σοσιαλδημοκρατία θα είναι πράγματι χρήσιμη και στην Ευρώπη αλλά προφανώς και στην Ελλάδα. Ώστε σε μια προγραμματική πορεία συγκλίσεων με τις δυνάμεις της αριστεράς και της οικολογίας, να διαμορφωθούν οι όροι ενός εναλλακτικού δρόμου απέναντι στη συντήρηση και τον νεοφιλελευθερισμό. Στην Ευρώπη ήδη ανιχνεύουμε αυτούς τους όρους, συνεργαζόμενοι με δυνάμεις της αριστερής σοσιαλδημοκρατίας. Γιατί όχι και στην Ελλάδα, αν πραγματικά την εννοούν αυτή τη νέα ρητορική;».

Περιέγραψε δε και τα διλήμματα που αναδεικνύει η συγκυρία: «…Θα συγκροτήσουμε ένα δημοκρατικό μπλοκ αλλαγής και προόδου ή θα επιμείνουμε σε ιδιοτέλειες, καταστροφικούς εγωισμούς, και ιστορικά σύνδρομα; Θα δώσουμε προοπτική στη χώρα ή θα αφήσουμε τον κ. Μητσοτάκη και το επιτελικό του κράτος να ολοκληρώσουν την καταστροφή που ήδη έχει αρχίσει; Κάποια στιγμή όλοι θα κληθούμε να απαντήσουμε σε αυτά τα διλήμματα. Πολίτες, κόμματα, συλλογικότητες και κινήματα. Διότι όποτε και αν έρθουν οι επόμενες κάλπες, μια εντολή θα ζητήσουμε από τον ελληνικό λαό, για όλες τις κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις της δημοκρατίας και της προόδου: Να ορθώσουν την συμπόρευσή τους απέναντι στον οδοστρωτήρα της Νέας Δημοκρατίας».

Το σημείο αυτό της συνέντευξης του Αλέξη Τσίπρας, καταδεικνύει και μια πολιτική χειρονομία “αβρότητας” και σεβασμού της πολιτικής ηγεσίας του ΚΙΝΑΛ, που τις τελευταίες μέρες βρέθηκε ξαφνικά στο “ματι του κυκλώνα” δημοσιευμάτων από διαφορα Μέσα, που αμφισβητούσαν τη δυναμική της μέσα στην ΚΟ του κόμματος και παρουσίαζαν το τρίτο μεγαλύτερο κόμμα του κοινοβουλίου να βρισκεται στα πρόθυρα διάλυσης, δεχόμενο “επίθεση” από τη ΝΔ και τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Ως γνωστόν δημοσιεύματα έκαναν λόγο για σενάρια αποστασίας στην ΚΟ του ΚΙΝΑΛ, καθώς έφεραν τρεις – τουλάχιστον – βουλευτές αλλά και άλλες προσωπικότητες του χώρου, να υπουργοποιούνται στον επερχόμενο (;) ανασχηματισμό και να προσχωρύν στη ΝΔ. Μάλιστα ο πρώην υπουργός της συγκυβέρνησης με τη ΝΔ και θεωρούμενος του “βενιζελικού” κλίματος, Λεωνιδας Γρηγοράκος επανέφερε με άρθρο του Θέμα ηγεσίας στο ΚΙΝΑΛ …

Πηγή: thefaq.gr

Στο άρθρο με τίτλο: «Η διέξοδος για το Κίνημα Αλλαγής» υπογραμμίζει ότι «Η Φώφη Γεννηματά προσπάθησε, αλλά δεν μπορεί».

Ολόκληρο το άρθρο:

Παρακολουθώντας τον πολιτικό λόγο όλων των κομμάτων στη διάρκεια του κορωνοϊού μπορούμε να βγάλουμε χρήσιμα συμπεράσματα. Πρωτίστως, να δούμε αν εδράζεται σε ρεαλιστικές προσεγγίσεις. Αν οι προτάσεις τους είναι εφικτές. Αναμφίβολα, η αντιπολίτευση οφείλει να ελέγχει, καταθέτοντας συγκεκριμένες θέσεις. Δυστυχώς, όμως, μέχρι σήμερα γενικολογεί με ατεκμηρίωτα και έωλα αιτήματα.

Αξιοσημείωτο παράδειγμα, οι απόψεις του Κινήματος Αλλαγής για τον κρίσιμο τομέα της Υγείας. Ζητά την αύξηση των κλινών ΜΕΘ, αποφεύγοντας να μιλήσει για τον αριθμό τους. Και κυρίως για τον τρόπο, το κόστος και το χρονοδιάγραμμα. Δεν μπαίνει στον κόπο να αναφερθεί στο πώς αυτές θα κατανεμηθούν στα κρατικά νοσοκομεία και στις ιδιωτικές κλινικές. Ή στην αποζημίωση των ιδιωτικών νοσηλευτηρίων.

Επιπλέον, απαιτεί να ενισχυθούν οι δαπάνες για την Υγεία, επικαλούμενο τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Δεν προτείνει ακριβή χρηματοδότηση ούτε πώς θα διατεθούν τα κοινοτικά κονδύλια.

Τέλος, αξιώνει τις μαζικές και μόνιμες προσλήψεις στο ΕΣΥ. Χωρίς να αναλύει σε ποιες δομές πρέπει να γίνουν αυτές, ποια η κατανομή τους μεταξύ ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού, ποιες ειδικότητες γιατρών χρειαζόμαστε άμεσα. Και στο θέμα αυτό προσπερνά το δημοσιονομικό κόστος, χωρίς να εντάσσει τους διορισμούς σε ένα χρονοδιάγραμμα.

Εύλογα οι πολίτες που αγωνιούν για τις επιπτώσεις της πανδημίας διερωτώνται για το αν οι προτάσεις αυτές είναι ρεαλιστικές και υλοποιήσιμες. Ή αν απλώς συνιστούν μια άσκηση πλειοδοσίας που αποσκοπεί στον εντυπωσιασμό. Αβίαστα, λοιπόν, ανακύπτει το ερώτημα: Μπορεί το Κίνημα Αλλαγής να διεκδικήσει αυτόνομο και αυθύπαρκτο ρόλο, στην τωρινή πολιτική σκηνή της χώρας, με ευχολόγια, βερμπαλισμούς και με αθεμελίωτες εξαγγελίες; Πόσω μάλλον με την ακατάσχετη παρελθοντολογία!

Επικαλείται διαρκώς τον Γιώργο Γεννηματά, αγνοώντας, μάλιστα, επιδεικτικά τον Παρασκευά Αυγερινό. Έναν συγκροτημένο και σεμνό άνθρωπο που δεν επιχείρησε να οικειοποιηθεί το έργο του στην Υγεία, υποκαθιστώντας το κόμμα του.

Η υγειονομική κρίση αφυπνίζει μνήμες και συνειδήσεις. Το σημαντικότερο, δίνει την ευκαιρία σε όλους τους πολίτες, ανεξαρτήτως ηλικίας, να μάθουν για τη συνδρομή και συμβολή του ΠΑΣΟΚ στην οικοδόμηση του κοινωνικού κράτους, ιδιαίτερα με τη θεμελίωση του Εθνικού Συστήματος Υγείας. Άλλωστε, για το έργο του αυτό επιβραβεύτηκε σε πολλές εκλογικές αναμετρήσεις.

Ο Ανδρέας Παπανδρέου άφησε το αποτύπωμά του, φωτίζοντας την ξεχασμένη πλευρά της κοινωνίας. Δεν έθεσε μόνο τέλος στο μετεμφυλιακό κράτος, διεύρυνε και την κοινωνική βάση της εξουσίας. Ο Κώστας Σημίτης, συνδυάζοντας πολιτική εμπειρία και τεχνοκρατική γνώση, έβαλε την Ελλάδα στον πυρήνα των προηγμένων χωρών της Ευρώπης. Οι υψηλοί ρυθμοί ανάπτυξης και τα έργα υποδομής είναι δικά του επιτεύγματα. Ο Γιώργος Παπανδρέου και ο Ευάγγελος Βενιζέλος, προτάσσοντας το εθνικό συμφέρον και αδιαφορώντας για το προσωπικό τους, προστάτευσαν τον τόπο από την άτακτη χρεοκοπία. Ο πρώτος ως φορέας μιας κοσμοπολίτικης αντίληψης με σύγχρονες προτάσεις. Ο δεύτερος με πολιτικό βάθος και με διαχειριστική επάρκεια.

Η προσφορά και η ιστορία του ΠΑΣΟΚ είναι πράγματι ανεκτίμητη. Ακόμη και οι αντίπαλοί του το αναγνωρίζουν.

Σήμερα, ωστόσο, το Κίνημα Αλλαγής βρίσκεται στο ναδίρ της απήχησής του και το ζήτημα που τίθεται είναι καίριο: Με ποιες πολιτικές, με ποια στρατηγική, με ποια ηγεσία οι προοδευτικές δυνάμεις μπορούν να διεκδικήσουν με αποτελεσματικότητα τον ζωτικό τους χώρο; Αν δεν δώσουμε επαρκείς απαντήσεις, το βέβαιο είναι ότι Μητσοτάκης και Τσίπρας θα διαμελίσουν την κεντροαριστερή παράταξη.

Η Φώφη Γεννηματά προσπάθησε, αλλά δεν μπορεί. Ως εκ τούτου, με την επιστροφή στην κανονικότητα επιβάλλεται και η αναζήτηση εκείνων των διαδικασιών που θα δώσουν υπόσταση και φωνή στον κοινωνικό και πολιτικό χώρο που άλλοτε εξέφραζε το ΠΑΣΟΚ.

Ίσως να μην είναι, όμως, μόνο αυτό. Ο Γιώργος Λακόπουλος στο anoixtoparathyro.gr περιγράφει, σύμφωνα με πληροφορίες του, πως στο Μέγαρο Μαξίμου εξυφαίνεται σχέδιο αποσταθεροποίησης της κ. Γεννηματά και, πιθανώς, διάλυσης του ΚΙΝ.ΑΛ κατά το μοντέλου του “Ποταμιού”.

Γράφει μεταξύ άλλων ο Γιώργος Λακόπουλος:

Εκτός από το πρότυπο της ομάδας Βενιζέλου, που πήρε δυο υπουργεία , αλλά και τον Μιχ. Χρυσοχοΐδη, πληροφορίες αναφέρουν ότι υπάρχει λίστα εν ενεργεία βουλευτών του Κινάλ προς προσεταιρισμό με πολιτικά ανταλλάγματα.

Πρακτικά το σύστημα Μητσοτάκη θα εφαρμόσει στο Κινάλ το σχέδιο διάλυσης του Ποταμιού, βουλευτές και στελέχη του οποίου εγκατέλειψαν τον Σταύρο Θεοδωράκη και μεταπήδησαν απευθείας στο σύστημα Μητσοτάκη.

Η επικεφαλής του Κινάλ, αντιλαμβανόμενη τις μητσοτακικές προθέσεις , επιτέθηκε ευθέως στον Πρωθυπουργό με αφορμή το σκάνδαλο Βρούτση:

«Η άτακτη υποχώρηση του κ. Μητσοτάκη δεν τον απαλλάσσει. Από αυτόν εκπορεύονται οι εντολές και οι αποφάσεις».

Από μόνο του, ως αντιπολιτευτική κίνηση από το συνήθως ήπιο (παλαιότερα έως υποστηρικτικό στην κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη) ΚΙΝ.ΑΛ, είναι αξιοσημείωτο.

Όταν στο κόμμα αυτό υπάρχουν βουλευτές που δηλώνουν φίλοι του Άδωνη Γεωργιάδη, όπως ο Ανδρέας Λοβέρδος, ή άλλοι που του έχουν προσφέρει πολιτική και επικοινωνιακή ασυλία, η επιθετική κίνηση με την δημοσιοποίηση του βίντεο στα social media, ίσως αποτελεί μια ενίσχυση της σκληρότερης στάσης έναντι της κυβέρνησης.

Ο σχολιασμός των δηλώσεων Γεωργιάδη δια του βίντεο είναι, μάλιστα, πολύ πιο εύστοχος και “διαπεραστικός” από την ανακοίνωση που εξέδωσε για το ίδιο θέμα ο ΣΥΡΙΖΑ, κάτι που σχολιάσθηκε θετικά ως έξυπνη επικοινωνιακή έμπνευση του ΚΙΝ.ΑΛ.

Ο Άδωνις Γεωργιάδης δεν υπήρξε ποτέ κατά το παρελθόν -τουλάχιστον όχι σε ένταση που σημειώθηκε- στόχος του ΚΙΝ.ΑΛ, γι αυτό και έχει ενδιαφέρον η αναβάθμιση των τόνων από το κόμμα της κ. Γεννηματά και μένει να δούμε εάν θα έχει συνέχεια.

Όπως ήταν αναμενόμενο, άμεση ήταν η απάντηση του Άδωνι Γεωργιάδη που κατηγόρησε το ΚΙΝ.ΑΛ ότι…έπαθε ΣΥΡΙΖΑ.

Σ’ ότι αφορά τις κρούσεις συνεργασίας που κάνει έμμεσα ή άμεσα ο ΣΥΡΙΖΑ προς το Κίνημα Αλλαγής, ο κ. Καστανίδης αναρωτιέται:  «Πως ζητάτε συνεργασία με ανθρώπους που τους έχετε χαρακτηρίσει γερμανοτσολιάδες, εθνοπροδότες ή Πινοσέτ»;

Ο Χάρης Καστανίδης θεωρεί, ακόμα “πρόωρη και άτοπη” την συζήτηση για την πιθανότητα προγραμματικών συγκλίσεων του ΚΙΝ.ΑΛ με τον ΣΥΡΙΖΑ και καλεί τον δεύτερο να προχωρήσει σε “ιστορική αναθεώρηση”.

Συνέντευξη στον Χρόνη Διαμαντόπουλο

-Κύριε Καστανίδη η οικονομική κρίση προκάλεσε τεράστια προβλήματα στα κόμματα εξουσίας και κυρίως στο ΠΑΣΟΚ που έχασε την επιρροή στην κοινωνία και φυσικά ένα μεγάλο μέρος του ποσοστού του. Εσείς πως βιώσατε αυτήν την περίοδο;

Η οικονομική κρίση, πράγματι, δημιούργησε προβλήματα σε όλα τα κόμματα που κλήθηκαν να τη διαχειριστούν. Εφάρμοσαν πολιτικές που δοκίμασαν τις ιδεολογικές και πολιτικές αφετηρίες τους. Κάποια κόμματα γνώρισαν διασπάσεις, στελέχη τους διαγράφηκαν, ομάδες του εκλογικού πληθυσμού που τα στήριζαν μετακινήθηκαν. Μετά το 2012, το πολιτικό προσωπικό της χώρας άλλαξε σε πολύ υψηλά ποσοστά, με κύριο χαρακτηριστικό τη μορφωτική, αισθητική και πνευματική υποβάθμισή του. Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα γνωρίσματα της κρίσης υπήρξε η έκπτωση του δημόσιου λόγου στο επίπεδο μιας ρητορικής του μίσους και της ανευθυνότητας.

Το κόμμα, όμως, που βγήκε πιο σοβαρά τραυματισμένο αυτή την περίοδο είναι αναμφίβολα το ΠΑΣΟΚ.

Το παράδοξο είναι ότι, ενώ η δημοκρατική παράταξη διέσωσε τη χώρα από τη χρεοκοπία, δημιουργός της οποίας ήταν η Δεξιά με τις πολιτικές της την περίοδο 2004 -2009, το μεν ΠΑΣΟΚ κατέρρευσε εκλογικά, αλλά η ΝΔ επιβραβεύτηκε εκλογικά από τον Ελληνικό λαό στις τελευταίες εκλογές.

Συμπεραίνω ότι για πρώτη φορά στην ιστορία της σύγχρονης Ελλάδας συμβαίνει ένα κόμμα να διατηρεί την εκλογική του ακεραιότητα, παρά το γεγονός ότι χρεοκόπησε τη χώρα!

Παρά τα αναμφισβήτητα λάθη του ΠΑΣΟΚ στην πολιτική διαχείριση της κρίσης (π.χ. άρνηση πρόωρων εκλογών το 2010 για τη διεκδίκηση νέας εντολής του Ελληνικού λαού,μέσα σε συνθήκες προσφυγής στο διεθνή μηχανισμό στήριξης), η εκλογική τύχη που του επεφύλαξαν οι πολίτες υπήρξε ιστορικά και πολιτικά άδικη. Όλοι όσοι ακολούθησαν στη διαχείριση της κρίσης, αντιμνημονιακοί γίγαντες αρχικά και μνημονιακές θεραπαινίδες μετά, εφάρμοσαν τις ίδιες πολιτικές με δυσανάλογο προς το ΠΑΣΟΚ μικρό πολιτικό κόστος.

Εάν έπρεπε να διατυπώσω το πολιτικό συμπέρασμα της κρίσης, θα έλεγα ότι η μεν προσφυγή στο μηχανισμό στήριξης ήταν μονόδρομος, οι δε εφαρμοσθείσες πολιτικές, καθ’ υπόδειξη των δανειστών, κακές και ατελέσφορες, όπως οι ίδιοι με καθυστέρηση ομολόγησαν. Αυτό οφείλεται σε αδυναμία του πολιτικού συστήματος να εξασφαλίσει την αναγκαία εθνική συνεννόηση, προκειμένου να υπάρχει μία γραμμή άμυνας στις υπερβολές των δανειστών, με κύρια ευθύνη της ΝΔ, του ΣΥΡΙΖΑ και της Ακροδεξιάς, που υπονόμευσαν κάθε απόπειρα διαλόγου μεταξύ των πολιτικών κομμάτων, γεμίζοντας τις πλατείες με «αγανάκτηση», μύθους, ψεύδη και συνωμοτικές θεωρίες.

-Πιστεύετε ότι η δημοκρατική παράταξη που άλλοτε εκπροσωπούσε το ΠΑΣΟΚ, μπορεί να ηγηθεί μέσω του Κινήματος Αλλαγής και πάλι του χώρου;

Το ΠΑΣΟΚ, το Κίνημα Αλλαγής τώρα, είναι η δημοκρατική παράταξη και κανείς άλλος. Είμαστε ο φορέας των ιδεών του δημοκρατικού σοσιαλισμού, η παράταξη που κυριολεκτικά άλλαξε την πορεία και την εικόνα της χώρας, πετυχαίνοντας την πρόοδο, την ευημερία και την κοινωνική δικαιοσύνη.

Η πρόοδος και η ελπιδοφόρα πορεία της Ελλάδας πάντοτε συνδέονταν με τη δημοκρατική παράταξη. Αυτό πρέπει να ξανασυμβεί. Μια νέα ελπιδοφόρα προοπτική για την πατρίδα προϋποθέτει την ανασύνταξη του Κινήματος Αλλαγής και την αποκατάσταση της ιδεολογικής και πολιτικής ηγεμονίας του στην εγχώρια δημόσια ζωή. Δεν είναι εύκολο έργο, απαιτείται διαρκής και επίπονη προσπάθεια, αλλά θα το πετύχουμε. 

-Με τον ΣΥΡΙΖΑ ή χωρίς;

Οι υποχρεώσεις μας δεν εξαρτώνται από το τι κάνουν τα άλλα κόμματα. Επιπλέον, τούτες οι μέρες έχουν ένα ενδιαφέρον. Με αφορμή την επίθεση της ΝΔ στον ΣΥΡΙΖΑ για το μεταναστευτικό, πηγές της Κουμουνδούρου διατύπωναν το ακόλουθο ερώτημα: «Πως θα ζητήσει η κυβέρνηση συναίνεση σε κρίσιμα θέματα, όταν χαρακτηρίζει τον ΣΥΡΙΖΑ ως Δούρειο Ίππο του Ερντογάν»;

Εύλογο το ερώτημα! Ελπίζω να είναι η κατάλληλη στιγμή για να αντιληφθούν η ηγεσία και τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ το ερώτημα που διατυπώνουμε εδώ και καιρό ορισμένοι από εμάς στο Κίνημα Αλλαγής: «Πως ζητάτε συνεργασία με ανθρώπους που τους έχετε χαρακτηρίσει γερμανοτσολιάδες, εθνοπροδότες ή Πινοσέτ»;

Υπολογίζω να αντιλαμβάνονται τώρα στον ΣΥΡΙΖΑ το δράμα της πολιτικής τους συμπεριφοράς κατά τη διάρκεια της κρίσης και την ανάγκη ιστορικών αναθεωρήσεων εκ μέρους τους.

-Κατά τη γνώμη σας ο ΣΥΡΙΖΑ που έχει κερδίσει ένα μεγάλο μέρος των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ αποτελεί και τη συνέχεια της δημοκρατικής παράταξης;

Το γεγονός ότι ο ΣΥΡΙΖΑ κέρδισε προσώρας ένα μεγάλο μέρος των εκλογέων του ΠΑΣΟΚ δεν σημαίνει ότι έγινε αυτομάτως και συνεχιστής της δημοκρατικής παράταξης. Όπως φάνηκε, άλλωστε, οι εκλογείς δεν έχουν κομματικούς ιδιοκτήτες.

Το κρίσιμο είναι να μην μας διαφεύγει μια άλλη ουσιώδης παρατήρηση. Ο πολιτικός γενετικός κώδικας του ΣΥΡΙΖΑ, όπως αποτυπώνεται στα ιδρυτικά κείμενα και τις διακηρύξεις του, ανατρέχει και συνυφαίνεται με τις ιστορικές παραδόσεις του κομμουνιστικού κινήματος στην Ελλάδα.

Από τον Αβραάμ Μπεναρόγια και τις συγκρούσεις με τον βενιζελισμό, διαμέσου της αριστερής εμφύλιας εκδοχής, μέχρι την αναθεωρητική διάσπαση του 1968. Στα κείμενά του δεν βρίσκει κάποιος την παραμικρή αναφορά στα πρόσωπα του σοσιαλισμού και τις μικρές πρώιμες σοσιαλιστικές ομάδες από τα τέλη του 19^ου αιώνα και σε όλη τη διάρκεια του 20^ου. Δεν μιλώ καν για την σταθερή αντίθεσή του στην ηγεσία των Παπανδρέου κατά περιόδους.

Παρά τις φιλότιμες προσπάθειες του κυρίου Τσίπρα, αυθεντικού στελέχους τη ΚΝΕ και μετέπειτα αναθεωρητή, να διορθώσει το κόμμα του, αποτέλεσμα δεν μπορεί να υπάρξει, ώστε ο ΣΥΡΙΖΑ να καταστεί συνέχεια της δημοκρατικής παράταξης.

-Υπό ποιες προϋποθέσεις θα μπορούσε το ΚΙΝΑΛ να συνεργαστεί με τον ΣΥΡΙΖΑ;

Μίλησα λίγο πιο πριν για την ανάγκη ιστορικών αναθεωρήσεων εκ μέρους του ΣΥΡΙΖΑ. Συνεπώς, μια συζήτηση περί πιθανών μελλοντικών προγραμματικών συγκλίσεων είναι πρόωρη, άτοπη και άκαιρη.

Στο Κίνημα Αλλαγής είμαστε αφοσιωμένοι στην πολιτική και οργανωτική αυτονομία του, είμαστε δεσμευμένοι στην ανασυγκρότηση του χώρου και στην επανάκτηση της αποφασιστικής επιρροής του στη δημόσια ζωή. Πολλά πράγματα εξαρτώνται από την εκλογική δυναμική των κομμάτων και από τις πολιτικοκοινωνικές συνθήκες κάθε περιόδου. Πως θα σας φαινόταν να διατυπωθεί το ερώτημα των συνεργασιών, όταν το Κίνημα Αλλαγής θα βρίσκεται στο 30% και άνω;

-Είστε πολλά χρόνια στην πολιτική. Έχετε μεγάλη εμπειρία και γι’ αυτό ήθελα να σας ρωτήσω. Πότε είναι η κατάλληλη στιγμή να αποχωρήσει κάποιος από την πολιτική; 

Στην πολιτική μπορεί να σε αποστρατεύσει το εκλογικό σώμα. Η σοφία, όμως, ενός πολιτικού προσώπου φαίνεται όταν μόνο του παίρνει την απόφαση να αποχωρήσει από την πολιτική ζωή. Και αυτό πρέπει να συμβαίνει, όταν αντιλαμβάνεσαι ότι σου είναι ξένη η εποχή.