Την ίδια στιγμή, στην Αθήνα, το κόστος στέγασης έχει εκτοξευθεί σε επίπεδα που ξεπερνούν τα όρια της οικονομικής αντοχής των πολιτών: ένα διαμέρισμα με ένα υπνοδωμάτιο απορροφά πλέον πάνω από τα δύο τρίτα του μέσου μηνιαίου εισοδήματος, ενώ για ένα μεγαλύτερο σπίτι το ποσοστό πλησιάζει σχεδόν το σύνολό του.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η αυτόνομη διαβίωση μετατρέπεται σε δύσκολη εξίσωση για χιλιάδες νέους εργαζομένους, ζευγάρια και οικογένειες, αναδεικνύοντας τη στέγαση σε ένα από τα πιο πιεστικά κοινωνικά ζητήματα της εποχής.

Αυξήσεις που αποτυπώνουν το πρόβλημα

Σύμφωνα με πρόσφατο policy brief του Κέντρου Φιλελεύθερων Μελετών (ΚΕΦΙΜ), με τίτλο «Τιμές κατοικιών και ενοίκια στην Ελλάδα και την Ευρωπαϊκή Ένωση», η άνοδος του κόστους στέγασης επιβαρύνει κυρίως όσους δεν διαθέτουν ιδιόκτητη κατοικία, δυσχεραίνει την πρόσβαση στην αγορά ακινήτων και εντείνει τις κοινωνικές και διαγενεακές ανισότητες.

Σε επίπεδο ΕΕ-27, το 2025 οι τιμές κατοικιών αυξήθηκαν κατά 5,5% και τα ενοίκια κατά 3,2%. Η Ελλάδα, ωστόσο, ξεχωρίζει αρνητικά, καταγράφοντας τη δεύτερη μεγαλύτερη αύξηση ενοικίων, με +10,1%.

Η εξέλιξη αυτή αποδίδεται σε έναν συνδυασμό παραγόντων: την αυξημένη ζήτηση λόγω τουρισμού και βραχυχρόνιων μισθώσεων, τη μειωμένη προσφορά νέων κατοικιών κατά την περίοδο της οικονομικής κρίσης, την ενίσχυση των ξένων επενδύσεων —ιδίως μέσω προγραμμάτων όπως η «Golden Visa»— καθώς και την ύπαρξη σημαντικού αποθέματος κλειστών κατοικιών.

Σύμφωνα με το νέο policy brief του Κέντρου Φιλελεύθερων Μελετών (ΚΕΦΙΜ), με τίτλο «Τιμές κατοικιών και ενοίκια στην Ελλάδα και την Ευρωπαϊκή Ένωση», η αύξηση του κόστους στέγασης επιβαρύνει δυσανάλογα όσους δε διαθέτουν ιδιόκτητη κατοικία, καθιστά δυσχερέστερη την αγορά κατοικίας και εντείνει τις κοινωνικές και διαγενεακές ανισότητες.

Με βάση τα στοιχεία της μελέτης στην ΕΕ-27, το 2025 οι τιμές κατοικιών αυξήθηκαν κατά 5,5% και τα ενοίκια κατά 3,2%, με την Ελλάδα να καταγράφει δεύτερη μεγαλύτερη αύξηση ενοικίων στην ΕΕ, με +10,1%.

Η υψηλή αύξηση στην Ελλάδα αποδίδεται σε συνδυασμό παραγόντων: την αυξημένη ζήτηση λόγω τουρισμού και βραχυχρόνιων μισθώσεων (Airbnb), την περιορισμένη προσφορά νέων κατοικιών, κατά την περίοδο της κρίσης, την εισροή ξένων επενδύσεων στην αγορά ακινήτων, κυρίως λόγω του προγράμματος Golden Visa, την ύπαρξη μεγάλου αριθμού κλειστών διαμερισμάτων και την ανάκαμψη της οικονομίας, που αυξάνει τη ζήτηση.

Από το 2000 έως το 2025, τα ενοίκια στην Ελλάδα ακολούθησαν έντονη διακύμανση: ισχυρή άνοδο πριν από την κρίση, βαθιά πτώση την περίοδο 2011–2018, στασιμότητα έως το 2021 και νέα έντονη άνοδο από το 2022.

Οι τιμές αγοράς κατοικιών στην Ελλάδα και ιδιαίτερα στην Αθήνα, έχουν πλέον ξεπεράσει τα προ κρίσης επίπεδα, μετά από πολύ ταχεία ανάκαμψη, από το 2017 και μετά.

Σχεδόν όλος ο μισθός στο ενοίκιο

«Η επιβάρυνση των νοικοκυριών στην Αθήνα είναι πλέον δυσανάλογα υψηλή σε σχέση με τον μέσο όρο της ΕΕ, καθώς τα ενοίκια βρίσκονται σε ευρωπαϊκά επίπεδα, ενώ οι μισθοί παραμένουν αισθητά χαμηλότεροι», σημειώνεται χαρακτηριστικά.

Ειδικότερα, στην Αθήνα για παράδειγμα, το μέσο μηνιαίο ενοίκιο για διαμέρισμα με ένα υπνοδωμάτιο ανερχόταν σε €1.050 το 2024, ενώ για διαμέρισμα με δύο υπνοδωμάτια ανερχόταν σε €1.400 και για αυτόνομη μονοκατοικία σε €3.050.

Οι τιμές αυτές είναι συγκρίσιμες με τον μέσο όρο των πρωτευουσών της ΕΕ, για διαμέρισμα ενός υπνοδωματίου (€1.120) και 2 υπνοδωματίων (€1.514), αναδεικνύοντας ότι η αγορά ενοικίου στην Αθήνα κινείται σε επίπεδα αντίστοιχα με την ΕΕ.

Ωστόσο, η σχέση ενοικίου / εισοδήματος αποκαλύπτει δραματικές διαφορές ανά τύπο κατοικίας. Συγκεκριμένα, το 2024, στην Αθήνα, με τον μέσο μισθό στα 1,496€ και το ενοίκιο για ένα διαμέρισμα ενός υπνοδωματίου στην Αθήνα να διαμορφώνεται στα 1,050€, αυτό σημαίνει ότι στο ενοίκιο πηγαίνει το 70,2% του μηνιαίου εισοδήματος. Για διαμέρισμα με δύο υπνοδωμάτια, η αναλογία ανέρχεται στο 93,6%.

Αντίθετα, η αντίστοιχη αναλογία στον μέσο όρο των πρωτευουσών της ΕΕ είναι σημαντικά χαμηλότερη: 33,8% για 1 υπνοδωμάτιο και 45,6% για 2 υπνοδωμάτια. Αξίζει να υπογραμμισθεί ότι η διαφορά αυτή οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στη συμπίεση των χαμηλών ελληνικών μισθών (μηνιαίος μισθός €1.496 έναντι €3.317 για τον μέσο όρο της ΕΕ), με τιμές ενοικίου σε επίπεδο συγκρίσιμο με την υπόλοιπη Ευρώπη.

Η χρονική εξέλιξη αναδεικνύει την επιδείνωση της κατάστασης. Το 2015, η αναλογία ενοικίου προς εισόδημα για διαμέρισμα με ένα υπνοδωμάτιο στην Αθήνα ήταν 41,6% – μια αναλογία ήδη σχετικά υψηλή σε σύγκριση με την ΕΕ (23,7%). Ωστόσο, μετά την έντονη ανοδική πορεία των ενοικίων, η αναλογία αυτή εκτινάχθηκε στο 70,2% το 2024.

Σύνθετο πρόβλημα

Οι αιτίες πίσω από την επιδείνωση της κατάστασης είναι σύνθετες. Η εκρηκτική ανάπτυξη του τουρισμού και η διάδοση των βραχυχρόνιων μισθώσεων έχουν περιορίσει σημαντικά τη διαθεσιμότητα κατοικιών για μακροχρόνια ενοικίαση. Παράλληλα, η πολυετής οικονομική κρίση οδήγησε σε δραστική συρρίκνωση της οικοδομικής δραστηριότητας, δημιουργώντας έλλειμμα προσφοράς που εξακολουθεί να υφίσταται. Στην εξίσωση προστίθενται οι αυξημένες ξένες επενδύσεις στην αγορά ακινήτων, καθώς και προγράμματα όπως η «Χρυσή Βίζα», που ενισχύουν περαιτέρω τη ζήτηση.

Σημειώνεται, ακόμη, ότι οι έμμεσοι φόροι στην Ελλάδα για το 2023 ήταν διπλάσιοι από τους άμεσους, ενώ μόνο ο ΦΠΑ το 2024 έφτασε το 70,2% του συνόλου των έμμεσων φόρων, έναντι 68,8% το 2023.

Σύμφωνα με τα βασικά συμπεράσματα της μελέτης:

• Η 25η Ιουνίου είναι η Ημέρα Φορολογικής Ελευθερίας για το 2025, σύμφωνα με τις προβλέψεις για τα φετινά έσοδα από φόρους και ασφαλιστικές εισφορές. Φέτος θα εργαστούμε για το κράτος 175 από τις 365 μέρες του έτους, 6 ημέρες λιγότερο απ’ ό,τι το 2024.
• Η φετινή πρόβλεψη των 175 ημερών εργασίας για το κράτος αντιπροσωπεύει τη χαμηλότερη φορολογική επιβάρυνση από το 2011.
• Από το 2019 μέχρι και τις φετινές προβλέψεις για το 2025, η φορολογική επιβάρυνση έχει μειωθεί κατά 6 ημέρες, από τις 181 στις 175 ημέρες.
• Σύμφωνα με τα απολογιστικά στοιχεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, το 2024 εργαστήκαμε για το κράτος 181 ημέρες (ΗΦΕ: 1η Ιουλίου).

Ανάμεσα στα κράτη μέλη της ΕΕ, η Ελλάδα έχει την 11η μεγαλύτερη φορολογική επιβάρυνση για το 2025, φτάνοντας τον μέσο όρο της ΕΕ (175 ημέρες).

Ανάμεσα στα κράτη μέλη της ΕΕ, η Ελλάδα έχει την 4η καλύτερη επίδοση σε ό,τι αφορά τη μείωση της φορολογικής επιβάρυνσης από το 2019 στο 2025, βελτιώνοντας την επίδοσή της κατά 2 θέσεις (από 9η υψηλότερη το 2019 σε 11η υψηλότερη το 2025).

Ως προς το μείγμα της φορολογικής πολιτικής που ακολουθείται στην Ελλάδα, το 2025 θα μειωθεί περαιτέρω η αναλογία των κρατικών εσόδων από έμμεσους φόρους (φόροι στην κατανάλωση) προς άμεσους φόρους (φόροι στο εισόδημα και τον πλούτο). Το 2023 οι έμμεσοι φόροι που συλλέχθηκαν ήταν διπλάσιοι των άμεσων φόρων, σημειώνοντας την υψηλότερη αναλογία από το 1995, έτος από το οποίο υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα. Το 2025 τα έσοδα από έμμεσους φόρους αναμένεται να είναι περίπου 1,5 φορές μεγαλύτερα από τα αντίστοιχα των άμεσων φόρων. Η βασικότερη πηγή των έμμεσων φόρων είναι ο ΦΠΑ, ο οποίος το 2024 έφτασε το 70,2% του συνόλου των έμμεσων φόρων, έναντι 68,8% το 2023.

Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται υπεραπόδοση των φορολογικών εσόδων, η οποία αυξάνει τελικώς τη φορολογική επιβάρυνση. Έτσι, ενώ η Εισηγητική Έκθεση του Προϋπολογισμού για το 2025 αναφέρει πως το έτος 2024 προϋπολογίστηκαν περίπου 35,1 δισ. έσοδα από φόρους επί αγαθών και υπηρεσιών, οι τελευταίες εκτιμήσεις αναφέρουν έσοδα της τάξεως των 36,4 δισ. (+3,5%). Αντίστοιχα, το έτος 2024 είχαν προϋπολογισθεί περίπου 21,6 δισ. έσοδα από φόρο εισοδήματος και οι τελευταίες εκτιμήσεις αναφέρουν έσοδα της τάξεως των 24,2 δισ. (+11,8%). Στα έσοδα από τον φόρο εισοδήματος, μεγαλύτερη απόκλιση εμφάνισαν τα έσοδα που εισπράχθηκαν ως φόρος εταιρειών (+17,3%).

Ο Γενικός Διευθυντής του ΚΕΦΙΜ Νίκος Ρώμπαπας δήλωσε σχετικά: «Η μείωση της φορολογικής επιβάρυνσης είναι ένα καλό νέο για τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις. Ωστόσο, η επίτευξη υπερπλεονασμάτων τα τελευταία χρόνια καταδεικνύει ότι υπάρχει ένα σημαντικό περιθώριο περαιτέρω μείωσης της φορολόγησης στην κατεύθυνση της δυναμικότερης ανάπτυξης της οικονομίας».

Η μελέτη της Ημέρας Φορολογικής Ελευθερίας που δημοσιεύεται κάθε χρόνο από το Κέντρο Φιλελεύθερων Μελετών υπολογίζει τη μέρα που οι Έλληνες φορολογούμενοι θα απελευθερώνονταν από το βάρος των φόρων, αν με τα χρήματα που κέρδιζαν από την εργασία τους έπρεπε, πριν καλύψουν τις δικές τους ανάγκες, να αποπληρώσουν πρώτα τις υποχρεώσεις τους προς το κράτος. Με άλλα λόγια, επιχειρεί να προσεγγίσει τη φορολογική επιβάρυνση των πολιτών, εφαρμόζοντας την μεθοδολογία του Tax Foundation.

Το ΚΕΦΙΜ σημειώνει, επίσης, με βάση τα στοιχεία που επεξεργάστηκε μαζί με το Κέντρο Διεθνούς και Ευρωπαϊκής Πολιτικής Οικονομίας και Διακυβέρνησης του Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης και Διεθνών Σχέσεων του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, ότι σήμερα σχεδόν οι μισοί (45%) εργαζόμενοι στους ΟΤΑ είναι μη τακτικό προσωπικό, που σε μεγάλο βαθμό είναι εργαζόμενοι ορισμένου χρόνου (συμβάσεις έργου/ωρομίσθιοι) με χρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό.

Σημαντικές κρίνονται, επίσης, οι νομοθετικές ρυθμίσεις όπως το νέο σύστημα εποπτείας και αξιολόγησης της λειτουργίας των Δήμων και διαθεσιμότητας ανοιχτών και προσβάσιμων δεδομένων που αφορούν τη λειτουργία τους (ν. 5056/23). Οι Δήμοι φαίνεται να προσπαθούν να ανταποκριθούν στη συλλογή και διάθεση στοιχείων, ωστόσο η επιχειρησιακή και στελεχιακή τους δυνατότητα είναι χαμηλή.

Ως προς τη συνολική βαθμολογία των Δήμων στον Δείκτη Αποτελεσματικότητας για το 2023, τα αποτελέσματα είναι:

Στην κατηγορία των μητροπολιτικών κέντρων, οι Δήμοι που ανήκουν στο καλύτερο 20% είναι:

Λυκόβρυσης-Πεύκης,
Πεντέλης,
Βύρωνα,
Μοσχάτου-Ταύρου,
Πυλαίας-Χορτιάτη,
Κηφισιάς,
Αμπελοκήπων-Μενεμένης,
Νέας Ιωνίας,
Παπάγου-Χολαργού,
Ελληνικού-Αργυρούπολης.

Στην κατηγορία των μεγάλων ηπειρωτικών Δήμων, οι Δήμοι που βρίσκονται στο καλύτερο 20% είναι:

Βάρης-Βούλας-Βουλιαγμένης,
Σερρών,
Βέροιας,
Φλώρινας,
Κομοτηνής,
Παιονίας,
Χερσονήσου,
Τρίπολης,
Αλμωπίας,
Κορινθίων,
Κατερίνης,
Αλεξανδρούπολης,
Ορεστιάδας,
Ηρωικής Πόλεως Νάουσας,
Ελασσόνας,
Βόλου,
Αργοστολίου,
Πέλλας,
Θέρμης.

Στην κατηγορία των μεσαίων ηπειρωτικών Δήμων, οι Δήμοι που βρίσκονται στο καλύτερο 20% είναι:

Λοκρών,
Ξηρομέρου,
Ραφήνας-Πικερμίου,
Ιστιαίας-Αιδηψού,
Αλιάρτου-Θεσπιέων,
Σιθωνίας,
Σοφάδων,
Φαρσάλων,
Πύδνας-Κολινδρού,
Καμένων Βούρλων,
Πάργας,
Οιχαλίας,
Κασσάνδρας,
Στυλίδας,
Ξυλοκάστρου-Ευρωστίνης,
Φαιστού,
Αμυνταίου,
Αποκορώνου,
Βέλου-Βόχας,
Μαρκοπούλου Μεσογαίας.

Στην κατηγορία των μικρών ηπειρωτικών και μικρών ορεινών Δήμων, οι Δήμοι που βρίσκονται στο καλύτερο 20% είναι:

Αγίου Βασιλείου,
Λίμνης Πλαστήρα,
Νότιας Κυνουρίας,
Αγρικών,
Βελβεντού,
Τροιζηνίας-Μεθάνων,
Φιλιατών, Ζαγορίου.

Στην κατηγορία των μεγάλων και μεσαίων νησιωτικών Δήμων, οι Δήμοι που βρίσκονται στο καλύτερο 20% είναι:

Σαλαμίνας,
Μυκόνου,
Άνδρου,
Καλυμνίων,
Τήνου,
Σκιάθου.

Στην κατηγορία των μικρών νησιωτικών Δήμων, οι Δήμοι που βρίσκονται στο καλύτερο 20% είναι:

Αγκιστρίου,
Σερίφου,
Σαμοθράκης,
Ύδρας,
Φούρνων Κορσεών,
Μεγανησίου,
Φολεγάνδρου,
Ελαφονήσου.

Δείτε ΕΔΩ όλη την έκθεση του ΚΕΦΙΜ

   Με βάση, λοιπόν το ΚΕΦΙΜ, οι πέντε καλύτεροι νόμοι του 2023 σύμφωνα με τον Δείκτη Ποιότητας Νομοθέτησης ήταν: 

   ● Με βαθμολογία 79,2 στα 100, ο νόμος 5076 με τίτλο «Επιτάχυνση των διαδικασιών ολοκλήρωσης του Ελληνικού Κτηματολογίου: Διεκπεραίωση εκκρεμοτήτων στις μεταγραφές ακινήτων και ενίσχυση της επιχειρησιακής λειτουργίας του νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου με την επωνυμία “Ελληνικό Κτηματολόγιο” – Απλοποίηση και επιτάχυνση των διαδικασιών μεταβίβασης ακινήτων – Ρυθμίσεις αρμοδιότητας Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης». 

   ● Με βαθμολογία 77,6 στα 100, ο νόμος 5061 με τίτλο «Διατάξεις για την ενίσχυση της βιώσιμης τουριστικής ανάπτυξης». 

   ● Με βαθμολογία 77,5 στα 100 ο νόμος 5062 με τίτλο «Νέο σύστημα επιλογής διοικήσεων φορέων του δημοσίου τομέα, ενίσχυση της αποτελεσματικότητάς τους και λοιπές διατάξεις». 

   ● Με βαθμολογία 77,2 στα 100, ο νόμος 5067 με τίτλο «Εφαρμογή διατάξεων του κανονισμού (ΕΕ) 2021/784 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 29ης Απριλίου 2021 σχετικά με την πρόληψη της διάδοσης του τρομοκρατικού περιεχομένου στο διαδίκτυο και λοιπές ρυθμίσεις του Υπουργείου Δικαιοσύνης». 

   ● Με βαθμολογία 76,4 στα 100, ο νόμος 5053 με τίτλο «Για την ενίσχυση της εργασίας – Ενσωμάτωση της Οδηγίας (ΕΕ) 2019/1152 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 20ής Ιουνίου 2019 – Απλοποίηση ψηφιακών διαδικασιών και ενίσχυση της Κάρτας Εργασίας – Αναβάθμιση της επιχειρησιακής λειτουργίας του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης και της Επιθεώρησης Εργασίας». 

   Είναι χαρακτηριστικό, πως στους 5 καλύτερους νόμους προσαρτήθηκαν και ψηφίστηκαν συνολικά μόνο 3 τροπολογίες, με μόλις 8 άρθρα στο σύνολό τους. 

   Τα πέντε υπουργεία με την καλύτερη επίδοση στον Δείκτη Ποιότητας Νομοθέτησης για το έτος 2023 ήταν:

   ● Το υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης (1 ψηφισθείς νόμος το 2023) με μέση βαθμολογία 79,2 στα 100. 

   ● Το υπουργείο Τουρισμού (1 ψηφισθείς νόμος το 2023) με μέση βαθμολογία 77,3 στα 100. 

   ● Το πουργείο Ανάπτυξης (2 ψηφισθέντες νόμοι το 2023) με μέση βαθμολογία 75,6 στα 100. 

   ● Το υπουργείο Μετανάστευσης και Ασύλου (1 ψηφισθείς νόμος το 2023) με μέση βαθμολογία 74,3 στα 100. 

   ● Το υπουργείο Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής (1 ψηφισθείς νόμος το 2023) με μέση βαθμολογία 73,7 στα 100. 

   Ο Γενικός Διευθυντής του ΚΕΦΙΜ Νίκος Ρώμπαπας έκανε την ακόλουθη δήλωση: «Οι πέντε καλύτεροι νόμοι της χρονιάς που μας πέρασε πήραν βαθμολογίες πολύ πάνω του μέσου όρου. Αυτό σημαίνει ότι η καλή νομοθέτηση στη χώρα μας δεν είναι κάτι ανέφικτο. Υπάρχουν πολλές δυνατότητες για τη συνολική βελτίωση της ποιότητας της νομοθέτησης στη χώρα μας, που αν τα καλύψουμε τα αποτελέσματα για την ποιότητα της δημοκρατίας, τη λειτουργία του κράτους και την καθημερινότητα των πολιτών θα είναι εντυπωσιακά. Αφήνουμε το 2024 λοιπόν με την ευχή το νέο έτος να δούμε ουσιαστικά βήματα στην κατεύθυνση αυτή!».

   Ο Δείκτης Ποιότητας Νομοθέτησης δημοσιεύεται από το Κέντρο Φιλελεύθερων Μελετών και αξιολογεί τη συνολική διαδικασία εισαγωγής των νόμων που ψηφίζονται στο εθνικό κοινοβούλιο και εισάγονται στην έννομη τάξη της χώρας μας, ποσοτικοποιώντας την πολυνομία και την κακονομία. Στη φετινή του έκδοση, ο Δείκτης εξετάζει τους νόμους που ψηφίστηκαν κατά το ημερολογιακό έτος 2023. Στο πλαίσιο της μελέτης έχουν αξιολογηθεί οι 549 νόμοι που ψηφίστηκαν στο Ελληνικό Κοινοβούλιο από τον Σεπτέμβριο του 2014 έως και τον Δεκέμβριο του 2024. Ο Δείκτης αποτιμά την ποιότητα της νομοθέτησης και όχι το καθαυτό περιεχόμενο των νόμων.

   Η φετινή μελέτη πραγματοποιήθηκε με τη νομική υποστήριξη της Τράπεζας Νομικών Πληροφοριών ΝΟΜΟΣ.

ΕΠΙΣΥΝΑΠΤΟΜΕΝΟ: PoiotitaNomothetisis.pdf

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Όμως, μετά τον σάλο, το ΚΕΦίΜ, έσπευσε να ανακαλέσει το βραβείο. Όπως αναφέρει η ανακοίνωση, η ανάκληση δε συνιστά θέση αλλά θα το βραβείο θα του αφαιρεθεί οριστικά εάν αποδειχθεί από τα αρμόδια όργανα ότι επέδειξε αξιόποινη, αντιδεοντολογική ή ανήθικη συμπεριφορά: «Η ανάκληση δεν συνιστά θέση η έκφραση γνώμης της επιτροπής για την ουσία της υπόθεσης, αλλά λήφθηκε με κριτήριο ότι αν ήταν γνωστό κατά την βράβευση ότι ο τότε υποψήφιος ελέγχεται για τέτοιας ηθικής και νομικής απαξίας συμπεριφορές, δεν θα του είχε δοθεί το βραβείο, το οποίο και θα του αφαιρεθεί οριστικά αν αποδειχθεί από τα αρμόδια θεσμικά όργανα, δηλαδή τα δικαστήρια ή τα πειθαρχικά όργανα που δικαιούνται να τον ελέγξουν, ότι επέδειξε αξιόποινη, αντιδεοντολογική ή ανήθικη συμπεριφορά», αναφέρει χαρακτηριστικά.

Ολόκληρη η ανακοίνωση:

«Τα βραβεία Προμηθέας απονέμονται σε διακεκριμένα πρόσωπα από τον χώρο των επιχειρήσεων, της τέχνης και της συγγραφής, όχι για το έργο τους, αλλά για τη συνεισφορά τους στην προώθηση των ιδεών της ελευθερίας με την στάση τους και τη συμπεριφορά τους. Μετά την άσκηση ποινικής δίωξης κατά του κ. Δημήτρη Λιγνάδη, που σημαίνει ότι υπάρχουν αποχρώσες ενδείξεις ότι διέπραξε ποινικά αδικήματα που ευθέως στρέφονται κατά της ελευθερίας και των δικαιωμάτων του ατόμου, η επιτροπή των βραβείων «Προμηθέας 2019» ανακαλεί το βραβείο «Καλλιτέχνης της χρονιάς 2019» μέχρι να διαλευκανθεί πλήρως η υπόθεση αυτή. Η ανάκληση δεν συνιστά θέση η έκφραση γνώμης της επιτροπής για την ουσία της υπόθεσης, αλλά λήφθηκε με κριτήριο ότι αν ήταν γνωστό κατά την βράβευση ότι ο τότε υποψήφιος ελέγχεται για τέτοιας ηθικής και νομικής απαξίας συμπεριφορές, δεν θα του είχε δοθεί το βραβείο, το οποίο και θα του αφαιρεθεί οριστικά αν αποδειχθεί από τα αρμόδια θεσμικά όργανα, δηλαδή τα δικαστήρια ή τα πειθαρχικά όργανα που δικαιούνται να τον ελέγξουν, ότι επέδειξε αξιόποινη, αντιδεοντολογική ή ανήθικη συμπεριφορά.»

Η Επιτροπή των βραβείων Προμηθέας 2019:

Λένα Δραγούμη | Αρχιτέκτονας, Μέλος ΔΣ ΚΕΦίΜ

Νίκος Δρανδάκης | Ιδρυτής BEAT, Βραβευμένος «Επιχειρηματίας της χρονιάς» 2017

Αντύπας Καρίπογλου | Δικηγόρος

Δημήτρης Κατσούδας | Εκτελεστικός Αντιπρόεδρος ΚΕΦίΜ

Πάσχος Μανδραβέλης | Δημοσιογράφος, Βραβευμένος «Δημοσιογράφος της χρονιάς» 2018

Στέφανος Μάνος | Ιδρυτής της Δράσης, τ. Υπουργός Οικονομικών, βραβείο για την «Συνολική του προσφορά στην ελευθερία» 2017

Αλεξάνδρα Χαριτάτου | Ιστορικός & Μουσειολόγος