Παράλληλα, γίνονται ενέργειες για την ενίσχυση των μέτρων προστασίας των εκθεμάτων, των εργαζομένων και της διοίκησης.

Στο πλαίσιο αυτό, και κατόπιν συνεννόησης της Υπουργού Πολιτισμού Λίνας Μενδώνη με τον Υπουργό Προστασίας του Πολίτη Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, ξεκινά συνεργασία με το Κέντρο Μελετών Ασφαλείας (ΚΕ.ΜΕ.Α) για την εκπόνηση ειδικής μελέτης ασφαλείας.

Η Εθνική Πινακοθήκη παράλληλα, δηλώνει πως παραμένει πιστή στο θεσμικό της ρόλο, προασπίζοντας την ελευθερία της καλλιτεχνικής έκφρασης, όπως κατοχυρώνεται στο άρθρο 16 του Συντάγματος και στο άρθρο 10 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, σύμφωνα με τη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και των εθνικών δικαστηρίων.

ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ Η ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

“Μετά το πρόσφατο βίαιο περιστατικό και των επιπτώσεων του και δεδομένων των συνεχιζόμενων απειλών εναντίον της Εθνικής Πινακοθήκης – Μουσείου Αλεξάνδρου Σούτσου, των εκτεθειμένων έργων τέχνης, των εργαζομένων και της διοίκησης, αποφασίστηκε, κατόπιν συνεννόησης της Υπουργού Πολιτισμού Λίνας Μενδώνη με τον Υπουργό Προστασίας του Πολίτη Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, η αναβάθμιση των μέτρων προστασίας της ΕΠΜΑΣ. Ήδη, έχει ξεκινήσει η συνεργασία ανάμεσα στην Εθνική Πινακοθήκη και το Κέντρο Μελετών Ασφαλείας (ΚΕ.ΜΕ.Α) με αντικείμενο την εκπόνηση σχετικής μελέτης ασφαλείας.

Η Εθνική Πινακοθήκη, στο πλαίσιο του θεσμικού της ρόλου και της αποστολής της, παραμένει απαρέγκλιτα αφοσιωμένη στο άρθρο 16 του Συντάγματος, το οποίο κατοχυρώνει ανεπιφύλακτα την ελευθερία της καλλιτεχνικής έκφρασης, στο άρθρο 10 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και την πάγια Νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, καθώς και τη Νομολογία των Δικαστηρίων της χώρας.

Τα έργα τέχνης, που δέχτηκαν την επίθεση, υποβάλλονται στις απαραίτητες ενέργειες και στις διαδικασίες συντήρησης και αποκατάστασής τους, όπου παρουσιάζονται οι εκτεταμένες φθορές. Παράλληλα, εξετάζονται με τη συμβολή ειδικών, οι όροι και οι προϋποθέσεις της ασφαλούς επανέκθεσής τους”.

Έτσι εξηγείται γιατί στην ανακοίνωση της Πινακοθήκης είχε τονιστεί πως “με γνώμονα την ασφάλεια της Εθνικής Πινακοθήκης-Μουσείου Αλεξάνδρου Σούτσου, των έργων τέχνης, των εργαζομένων και των επισκεπτών, καθώς και την αποκατάσταση της εύρυθμης θεσμικής λειτουργίας, τα έργα τέχνης του Χριστόφορου Κατσαδιώτη τα οποία παρουσιάζονταν στην έκθεση «Η Σαγήνη του Αλλόκοτου» απομακρύνθηκαν από το δάπεδο με τη σύμφωνη γνώμη του καλλιτέχνη”.

Τα έργα του Κατσαδιώτη, τα οποία καταστράφηκαν δημόσια από τον βουλευτή της Νίκης, Νίκο Παπαδόπουλο, απομακρύνθηκαν το Σάββατο από τον χώρο της έκθεσης με σκοπό να προστατευτούν από την ένταση που δημιουργήθηκε μετά την επίθεση. Ωστόσο, αυτή η απόφαση, αν και προφανώς είχε στόχο την προστασία των έργων και των εργαζομένων, υπογραμμίζει την ανησυχητική υποχώρηση της ελευθερίας της τέχνης μπροστά σε φανατισμούς και απειλές.

Η επιστροφή τους τώρα, παρά τις προδιαγραφές ασφαλείας που θα τηρηθούν, μπορεί να χαρακτηριστεί ως μία νίκη της Τέχνης, ωστόσο, εξακολουθεί να εγείρει ερωτήματα για την ακεραιότητα της καλλιτεχνικής ελευθερίας σε μια εποχή όπου η λογοκρισία φαίνεται να κερδίζει έδαφος.

Ο εκπρόσωπός του, Χάρης Κονιδάρης, εξήγησε πως θα παρατεθούν τα επιχειρήματα της Εκκλησίας για την βλάσφημη πράξη της έκθεσης των έργων του Χριστόφορου Κατσαδιώτη στην Εθνική Πινακοθήκη. Εάν μείνει μόνο σε αυτό δεν χρειάζεται η επιστολή. Εναργώς το έπραξαν κάποιοι μητροπολίτες και ο εκπρόσωπος της Ιεράς Συνόδου.

Και με …απλά λόγια, πεζοδρομιακά, ο βάνδαλος των ημερών, βουλευτής της Νίκης, που είπε (Mega) πως “καλύτερα τα παιδιά του να έβλεπαν πορνοταινία”, παρά τα ανοσιουργήματα του Κατσαδιώτη. Και χυδαία κάλεσε τον πρωθυπουργό να κάνει εάν θέλει στη φωτογραφία της μητέρας του αυτό που έκανε ο “βλάσφημος” καλλιτέχνης στην Παναγία.

Α, συν τοις άλλοις, αποδείχθηκε και “τζάμπα μάγκας”, αφού τόσο αυτός όσο και ο πρόεδρός του (Δημ.Νατσιός) έλεγαν ότι οι πίνακες “του έπεσαν” από τα χέρια κατά λάθος, ενώ το βίντεο που είδε το φως της δημοσιότητας αποκάλυψε ότι τα ξεκάρφωσε με βία και τα πέταξε στο πάτωμα. Η πίστη του δεν περιλαμβάνει, προφανώς, και ανάληψη της ευθύνης.

Σε όλα αυτά δεν χωράει καμία συζήτηση περί ελευθερίας της έκφρασης. Η Λίνα Μενδώνη δήλωσε για την υπόθεση πως “οτιδήποτε καταργεί την ελευθερία της έκφρασης στην Τέχνη, είναι εξαιρετικά επικίνδυνο”. Για πολλά μπορεί να της ασκήσει κανείς κριτική σχετικά με την θητεία της στον Πολιτισμό, αυτό δεν συμπεριλαμβάνεται σε αυτά. Δίκιο βουνό. Για να συνεννοηθείς, όμως, περί ελευθερίας της έκφρασης, με τον Παπαδόπουλο, το Νατσιό, και κάποιους ιεράρχες περί πρώτα να συντονιστείς ως προς σε ποιά εποχή ζούμε. Για το εάν η ανθρωπότητα πέρασε ή όχι από τον Διαφωτισμό και εάν η αυτοδικία δεν συνιστά πράξη αποδεκτή από την ορθόδοξη πίστη.

Μένει, λοιπόν, η επίκληση στον ορθολογισμό. Φωνή βοώντος εν τη ερήμω. Και, δυστυχώς, οι ορθολογιστές είναι μάλλον οι χαμένοι της ιστορίας…