«Η κοινωνία δικαιούται να γνωρίζει αν ένα Μέσο Ενημέρωσης έχει ευνοϊκή ή όχι αντιμετώπιση, με όρους διαφορετικούς από εκείνους που εφαρμόζονται σε εκατομμύρια Έλληνες πολίτες», τονίζει

Αναλυτικά η ανάρτησή της

Άλλο ένα «αφιέρωμα» από το Πρώτο Θέμα, με αναδημοσιεύσεις στα αντιΕλπιδικά Μέσα, σχετικά με τη φερόμενη αποχώρηση ενός προσώπου, το οποίο παρουσιάζεται ως δήθεν στέλεχος του Κινήματος μας, ενώ η πραγματικότητα είναι ότι δεν έχει καμία συμμετοχή στη δράση του.

Την ίδια στιγμή, το Πρώτο Θέμα, ενώ του ζητήθηκε εγγράφως άμεσα μετά την ανάρτηση περί ανακοίνωσης που αποδίδεται στο πρώην Γραφείο Τύπου του Κινήματος, να γνωστοποιήσει ποια ονόματα συγκεκριμένα την υπογράφουν, ακριβώς διότι δεν περιοριζόμαστε σε αόριστες και θολές αναφορές, το ΠΘ όχι μόνο δεν απέστειλε, ούτε και δημοσίευσε τα ονόματα, όπως επίσης δεν δημοσίευσε το επίσης άμεσο σχόλιο Μέλους του Πολιτικού Συμβουλίου μας που έθετε ακριβώς το ερώτημα: για ποιον λόγο δεν γνωστοποιούνται τα ονόματα όσων υπογράφουν την ανώνυμη αυτή ανακοίνωση;

Παράλληλα, ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί η απουσία οποιασδήποτε ουσιαστικής αναφοράς από το Πρώτο Θέμα και τα λοιπά αντιΕλπιδικά Μέσα στα σοβαρά ζητήματα που τέθηκαν στην εκδήλωση του Κινήματός μας στις 26.07.2026 για τις τριγωνικές σχέσεις μεταξύ Τραπεζών, Servicers και Funds.

Μια εκδήλωση στην οποία, μάλιστα, απουσίαζαν ηχηρά, τόσο με βάση το όνομα, όσο και την ιδιότητά τους, τότε μέλη του Κινήματός μας.

Και τα ερωτήματα που τίθενται δημόσια, πρωτίστως προς το Πρώτο Θέμα αλλά και προς τα λοιπά Μέσα Ενημέρωσης που επέλεξαν τη σιωπή, είναι συγκεκριμένα:

1. Για ποιον λόγο δεν ασχολούνται με το μείζον ζήτημα της δράσης και διασύνδεσης των Τραπεζών, των Servicers και των Funds, ένα ζήτημα που αφορά πλήθος πολιτών και έχει οδηγήσει στην απώλεια των κατοικιών τόσων συμπολιτών μας;

2. Και κυρίως: ποια είναι η εμπειρία του Πρώτου Θέματος και του εκδότη του από τη διαχείριση τυχόν δικών τους δανειακών υποχρεώσεων;

Τους καλούμε δημόσια, στο πλαίσιο της διαφάνειας και του δικαιολογημένου ενδιαφέροντος της κοινής γνώμης, να δημοσιοποιήσουν την πορεία των τυχόν δανείων που αφορούν το Μέσο και τον εκδότη του.

Η κοινωνία δικαιούται να γνωρίζει αν ένα Μέσο Ενημέρωσης που οφείλει να λειτουργεί με αμεροληψία, αντικειμενικότητα και χωρίς εξαρτήσεις, έχει για τα όποια δάνεια του ευνοϊκή ή όχι αντιμετώπιση, με όρους διαφορετικούς ή όχι από εκείνους που εφαρμόζονται σε εκατομμύρια Έλληνες πολίτες.

Ήρθε η στιγμή να βγουν όλα στο φως.

Να απαντηθούν τα ερωτήματα.

Και να αποκαλυφθεί για ποιον λόγο το Σύστημα δείχνει αδίστακτα τα δόντια του στη μοναδική ΕΛΠΙΔΑ.

«Έχω δεχθεί πιέσεις από το σύστημα. Τρεις – τέσσερις από αυτούς ήταν γραμμένοι στο κόμμα, κανένας δεν είναι στέλεχος, είμαστε στρατιώτες, μέλη πολιτικού συμβουλίου. Όλοι μαζί παίρνουμε τις αποφάσεις. Αυτοί οι άνθρωποι ήταν απλά φίλοι του κόμματος, πολλούς δεν τους ξέρω καν. Ο τρόπος που έφυγαν μου δείχνει δολιότητα» πρόσθεσε.

«Μπορεί να μας προσέγγισαν κάποιοι άνθρωποι πιστεύοντας ότι ως γυναίκες μπορούν εύκολα να μας διαχειριστούν αλλά δεν τους βγήκε. Μην μετράμε αυτούς που έφυγαν από δίπλα μας με τόσο θορυβώδη τρόπο. Περιμένω από τον Αυγερινό τα αποδεικτικά στοιχεία. Μέχρι την προηγούμενη ημέρα είχαμε καλή σχέση, ας αποδείξει δημόσια ότι ευσταθούν αυτά που είπε. Μας αιφνιδίασε. Με το που αποχώρησε, βγήκε ένα ολόκληρο σύστημα που μέσα σε ώρες συντονίστηκε σε διάφορες πόλεις της Ελλάδος υπέρ του Αυγερινού. Πόσο αυταρχικό μπορεί να είναι ένα κίνημα όταν στους κόλπους του δημιουργήθηκε ένα τέτοιο παράλληλο κίνημα;. Την γέννησή του αντιληφθήκαμε πριν την γέννηση του δικού μας κόμματος αλλά περίμενα να δούμε πως θα εξελιχθεί. Περίμενα μία καθαρή εξήγηση, εξεπλάγην διπλά. Περίμενα ότι θα υπήρχε καθαρότητα», συνέχισε.

«Ο Αυγερινός ήρθε σε εμάς, μας έβλεπε. Αυτά που λέω εγώ είναι τα ίδια, δεν θα αλλάξω. Ήρθε σε εμάς γνωρίζοντας το πλαίσιο λειτουργίας. Ανέλαβε τον τομέα της επικοινωνίας χωρίς να του το αναθέσει κάποιος, επειδή ήταν δημοσιογράφος. Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι εγώ δεν μπορούσε να κρίνω πως δεν πηγαίνει καλά το κομμάτι αυτό. Επέμενε σε μία συγκεκριμένη τακτική. Αποφασίσαμε ότι χρειαζόμασταν ένα γραφείο τύπου», συνέχισε.

Το κύμα των παραιτήσεων και οι βαριές καταγγελίες

Οι διαφωνίες εξελίχθηκαν σε ανοιχτή σύγκρουση, με την πόρτα της εξόδου να περνούν πάνω από 22 στελέχη. Η αρχή έγινε στα τέλη Ιουνίου με την παραίτηση του τεχνικού συμβούλου οικογενειών θυμάτων των Τεμπών, Βασίλη Κοκοτσάκη, ο οποίος έκανε λόγο για λειτουργία «με όρους αυλής» και παρασκηνιακούς ανταγωνισμούς, ενώ ακολούθησε το βαθύ ρήγμα με τον δημοσιογράφο Θανάση Αυγερινό περί «ύποπτων και φυτευτών συμβουλάτορων».

Σε κοινή τους ανακοίνωση, 21 στελέχη (μεταξύ των οποίων οι Ν. Ζαρκαδούλας, Αγγ. Λενακάκη, Θ. Τζουγανάτος, Τ. Κοτσιόργιος, Αχ. Ρομπογιαννάκης, Ηλ. Μιχαλάς, Κ. Μουτσάτσου κ.ά.) επιρρίπτουν ευθέως ευθύνες για τη στασιμότητα και τα λάθη στην ηγετική ομάδα:

«Η συνεχής εσωστρέφεια, τα τραγικά επικοινωνιακά λάθη, η στασιμότητα, η προχειρότητα στη ροή ενημέρωσης και οι σπασμωδικές δημόσιες αντιδράσεις, φέρουν φαρδιά πλατιά την υπογραφή της ίδιας της Μαρίας Γρατσία, του παλαιοκομματικού απολιθώματος Νίκου Γαλανού και δυστυχώς της ίδιας της Μαρίας Καρυστιανού».

Η στάση της ηγεσίας και το πολιτικό στοίχημα ενόψει ΔΕΘ

Η ηγεσία του κόμματος υποβαθμίζει τις εξελίξεις κάνοντας λόγο για «μεμονωμένες αποχωρήσεις» και καταγγέλλοντας στοχοποίηση από τα ΜΜΕ.

Παράλληλα, το Πολιτικό Συμβούλιο εξέφρασε ομόφωνη στήριξη στο πρόσωπο της Μαρίας Καρυστιανού, ξεκαθαρίζοντας ότι ο φορέας δεν θα αποτελέσει «δεκανίκι» άλλων πολιτικών δυνάμεων.

Παρότι το κόμμα δείχνει να συγκρατεί προς το παρόν τις δημοσκοπικές του δυνάμεις, η ουσιαστική πρόκληση παραμένει η οργανωτική ανασυγκρότηση και η παρουσίαση σαφούς προγράμματος (ιδιαίτερα στην οικονομία) ενόψει της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης, που θα καθορίσει τις ισορροπίες του φθινοπώρου.

«Ένας πολύ στενός κύκλος αυλικών, κατάφερε μέσα σε ελάχιστο χρόνο, με παράλογη εμμονή σε αυτοκαταστροφικές επιλογές, να μετατρέψει ένα ευρύ Κίνημα Πολιτών που είχε όλες τις προϋποθέσεις να διεμβολίσει το πολιτικό σύστημα, σε ένα μικρό φοβικό αρχηγικό κόμμα. Δυστυχώς, αυτή είναι η πραγματικότητα και καλό είναι ο καθένας να αναλάβει τις ευθύνες του απέναντί της…» αναφέρουν και επισημαίνουν: «Η συνεχής εσωστρέφεια, τα τραγικά επικοινωνιακά λάθη, η στασιμότητα, η προχειρότητα στη ροή ενημέρωσης και οι σπασμωδικές δημόσιες αντιδράσεις, φέρουν φαρδιά πλατιά την υπογραφή της ίδιας της Μαρίας Γρατσία, του παλαιοκομματικού απολιθώματος Νίκου Γαλανού και δυστυχώς της ίδιας της Μαρίας Καρυστιανού».

Σε ανακοίνωση που εξέδωσαν την οποία υπογράφουν ως πρώην Γραφείου Τύπου της «Ελπίδας για τη Δημοκρατία», – και τα οποία προφανώς πρόσκεινται στον διαγραφέντα εκπρόσωπο Τύπου Θανάση Αυγερινό – καταγγέλουν τη Μαρία Γρατσία για   ψεύδη, πολιτική αναξιοπρέπεια και διαρκείς παρεμβάσεις.  

Τα συγκεκριμένα στελέχη καταγγέλλουν μεταξύ άλλων ότι «ο τομέας Επικοινωνίας ουδέποτε αφέθηκε να λειτουργήσει, καθώς συνεχώς προσέκρουε στον αυστηρό έλεγχο της ιδίας της κας Γρατσία και στις συνεχείς παρεμβάσεις του πολύ μικρού κύκλου μυστικοσυμβούλων της κας Καρυστιανού», ότι η ιστοσελίδα του Κινήματος, ουδέποτε βγήκε στον «αέρα», διότι αποφασίστηκε να αλλαχθεί την τελευταία στιγμή το domain της με το σημερινό δύσχρηστο και να ανατεθεί στον μυστικοσύμβουλο Νίκο Γαλανό και συνεργάτες του και ότι «οι προτάσεις που έγιναν από τους επαγγελματίες του τομέα, τόσο στο επίπεδο της στρατηγικής επικοινωνίας όσο και στις απλές διαδικασίες προβολής και ενημέρωσης, πήγαν στην συντριπτική τους πλειοψηφία στα σκουπίδια».

Καλούν δε την κα Γρατσία «να δημοσιοποιήσει τα πρακτικά των σχετικών συζητήσεων στο Πολιτικό Συμβούλιο και τους σχετικούς διαλόγους στα τσατ συντονισμού της Επικοινωνίας», αλλιώς, απειλούν να το πράξουν οι ίδιοι.

Η ανακοίνωση: 

«Όταν σε μια προσπάθεια αποφυγής των απαντήσεων στις σαφείς πολιτικές ερωτήσεις, που έχουν καταθέσει δημόσια τα δεκάδες αποχωρήσαντα πρώην στελέχη της «Ελπίδας για τη Δημοκρατία», μοναδικά εργαλεία είναι η πολιτική σπέκουλα και τα ψεύδη, τότε γίνεται κατανοητό ότι κάποιοι είναι ανεπίδεκτοι μαθήσεως και ξένοι προς τη στοιχειώδη πολιτική αξιοπρέπεια.

Ο λόγος για την κα Μαρία Γρατσία (ενδεχομένως νέα ή μόνιμη εκπρόσωπο Τύπου του κόμματος Καρυστιανού;), η οποία σε δύο δημόσιες εμφανίσεις της προσπάθησε να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα, με τη μέθοδο της δολοφονίας χαρακτήρων και της μετάθεσης ευθυνών. Δεν δίστασε, δε, να καταγγείλει, εμμέσως πλην σαφώς, «προσπάθεια επικοινωνιακού αποκλεισμού» του Κινήματος, από τους ανθρώπους που εθελοντικά προσέφεραν εκατοντάδες ώρες εργασίας προκειμένου να λειτουργήσει ο τομέας Επικοινωνίας και το υποτυπώδες, χωρίς τεχνικά μέσα ή πολυάριθμο προσωπικό, Γραφείο Τύπου της «Ελπίδας».

Η πραγματικότητα φυσικά είναι εντελώς διαφορετική και δεν θα είχαμε καμία όρεξη να αναφερθούμε λεπτομερώς σε αυτήν, αν η θρασύτατη προσπάθεια παραπληροφόρησης εκ μέρους της άτυπης αντι-προέδρου ή μήπως γενικής διαχειρίστριας (;) του κόμματος, δεν γινόταν τόσο προσβλητική.

Όπως εδώ και δύο μήνες, από ιδρύσεως του κόμματος, είχε επισημανθεί αρμοδίως και επανειλημμένως, ο τομέας Επικοινωνίας ουδέποτε αφέθηκε να λειτουργήσει, καθώς συνεχώς προσέκρουε στον αυστηρό έλεγχο της ιδίας της κας Γρατσία και στις συνεχείς παρεμβάσεις του πολύ μικρού κύκλου μυστικοσυμβούλων της κας Καρυστιανού.

Πλήθος Δελτίων Τύπου ουδέποτε δημοσιεύθηκαν, διότι δεν έλαβαν την έγκριση αυτής της στενής, και άσχετης με την πολιτική επικοινωνία, ομάδας λήψης αποφάσεων.

Η ιστοσελίδα του Κινήματος, που είχε ετοιμαστεί από τον τομέα Επικοινωνίας και ήταν έτοιμη να λειτουργήσει αμέσως μετά την ίδρυση του κόμματος, ουδέποτε βγήκε στον «αέρα», διότι αποφασίστηκε να αλλαχθεί την τελευταία στιγμή το domain της με το σημερινό δύσχρηστο και να ανατεθεί στον μυστικοσύμβουλο Νίκο Γαλανό και συνεργάτες του.

Ο τομέας Επικοινωνίας και το Γραφείο Τύπου δεν έλαβαν ποτέ ούτε κωδικούς συντάκτη, προκειμένου να ανανεώνουν την ιστοσελίδα, ούτε είχαν εμπλοκή στη δημιουργία της, με αποτέλεσμα να μείνει πάνω από ένα μήνα «νεκρή» και στη συνέχεια να ενημερώνεται με τον «αραμπά». Οι προτάσεις που έγιναν από τους επαγγελματίες του τομέα, τόσο στο επίπεδο της στρατηγικής επικοινωνίας όσο και στις απλές διαδικασίες προβολής και ενημέρωσης, πήγαν στην συντριπτική τους πλειοψηφία στα σκουπίδια.

Με αποκορύφωμα τις απολύτως λανθασμένες επιλογές της ηγεσίας ότι δεν θα εκπροσωπούμαστε (έως εσχάτως, που επελέγη το αντίθετο) στα «μη ηθικά» ΜΜΕ και ότι θα «αποκρουστεί» η αποχώρηση των στελεχών στην Κρήτη με τους «καρμπόν» ψευδείς και συκοφαντικούς χαρακτηρισμούς περί «αιφνιδιασμού», «δολιότητας» και απόπειρας παρεμπόδισης της έναρξης λειτουργίας της επίσημης ιστοσελίδας (!). Όπως και με ενθάρρυνση των ψευδών διαρροών ότι ο κ. Κοκοτσάκης είχε δεχθεί προτάσεις να είναι βουλευτής άλλου κόμματος.

Προς επίρρωσιν όλων των παραπάνω, καλούμε την κα Γρατσία να δημοσιοποιήσει τα πρακτικά των σχετικών συζητήσεων στο Πολιτικό Συμβούλιο και τους σχετικούς διαλόγους στα τσατ συντονισμού της Επικοινωνίας. Αν συνεχίσει να ζητά γεγονότα και αποδείξεις, μπορούμε να το κάνουμε κι εμείς για να την διευκολύνουμε. Τότε, με πλήρη διαφάνεια, θα μπορεί ο καθένας να κρίνει αν δικαιολογείται ο «αιφνιδιασμός» και η «έκπληξη» που υποδύεται κάθε τόσο η κα Γρατσία, για πολιτικές, οργανωτικές και επικοινωνιακές διαφωνίες, οι οποίες εκφραζόντουσαν εσωκομματικά εδώ και μήνες.

Η συνεχής εσωστρέφεια, τα τραγικά επικοινωνιακά λάθη, η στασιμότητα, η προχειρότητα στη ροή ενημέρωσης και οι σπασμωδικές δημόσιες αντιδράσεις, φέρουν φαρδιά πλατιά την υπογραφή της ίδιας της Μαρίας Γρατσία, του παλαιοκομματικού απολιθώματος Νίκου Γαλανού και δυστυχώς της ίδιας της Μαρίας Καρυστιανού, που ουδέποτε θέλησαν να ακούσουν τις συνεχείς επισημάνσεις των σφαλμάτων, από τη μεριά του τομέα Επικοινωνίας.

Η παρασκηνιακή υποκατάσταση του τομέα με ανθρώπους που ουδέποτε γνωρίσαμε και ποτέ δεν μας προτάθηκε να συνεργαστούμε μαζί τους, ήταν απλά το επιστέγασμα της απαξίωσης όσων διαφωνούσαμε με τις λανθασμένες επιλογές και ενοχλούσαμε με την γενικότερη κριτική στάση μας.

Ένας πολύ στενός κύκλος αυλικών, κατάφερε μέσα σε ελάχιστο χρόνο, με παράλογη εμμονή σε αυτοκαταστροφικές επιλογές, να μετατρέψει ένα ευρύ Κίνημα Πολιτών που είχε όλες τις προϋποθέσεις να διεμβολίσει το πολιτικό σύστημα, σε ένα μικρό φοβικό αρχηγικό κόμμα. Δυστυχώς, αυτή είναι η πραγματικότητα και καλό είναι ο καθένας να αναλάβει τις ευθύνες του απέναντί της…
Εκ του πρώην Γραφείου Τύπου της «Ελπίδας για τη Δημοκρατία»

Συγκεκριμένα, ο Γιάννης Χατζιστογιάννης ανέφερε: « Όταν ξεκινήσαμε την προσπάθεια για τη συγκρότηση του πολιτικού φορέα «ΕΛΠΙΔΑ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ», το κάναμε με μοναδικό γνώμονα την ανάγκη της κοινωνίας για Δικαιοσύνη, Διαφάνεια και Δημοκρατία. Αυτό που μας ένωσε εξαρχής ήταν το πρόσωπο της Μαρίας Καρυστιανού, την οποία είδαμε ως σύμβολο ενότητας και καταλύτη για τη δημιουργία ενός διαφορετικού φορέα – μιας πολιτικής έκφρασης του κινήματος των Τεμπών που θα ξεσήκωνε την κοινωνία για ουσιαστικές αλλαγές. Πιστέψαμε ανιδιοτελώς στη σύνθεση διαφορετικών πολιτικών αφετηριών, με σεβασμό στη διαφορετική άποψη.Στρατευτήκαμε σε αυτό το εγχείρημα προσφέροντας όλες μας τις δυνάμεις για την οργάνωση και την ανάπτυξή του.Ως οργανωτικό στέλεχος της Κεντρικής Μακεδονίας, οφείλω σήμερα μια καθαρή κουβέντα στους συμπολίτες μας που μας εμπιστεύτηκαν και συμπορεύτηκαν μαζί μας.Η πολιτική, για να εκφράσει πραγματικά την κοινωνία, απαιτεί κανόνες, συλλογικότητα, διαφάνεια και δημοκρατικές διαδικασίες. Απαιτεί ένα ξεκάθαρο καταστατικό και μια ηγεσία που να συνθέτει, να αγκαλιάζει και να εμπνέει – όχι να λειτουργεί με αρχηγικά στερεότυπα, στεγανά και αποφάσεις κλειστών “κέντρων”.Δυστυχώς, οι τελευταίες εξελίξεις, με τη διαγραφή του φίλου και συναγωνιστή Thanassis Avgerinos, αλλά και το κύμα αποχωρήσεων καταξιωμένων στελεχών και απλών μελών τις τελευταίες ημέρες, επιβεβαιώνουν μια θλιβερή πραγματικότητα: στην πράξη, οι αρχές για τις οποίες παλέψαμε δεν λειτούργησαν ποτέ.Όταν οι προσδοκίες της κοινωνίας διαψεύδονται από την έλλειψη δημοκρατικού διαλόγου, η σιωπή σημαίνει συνενοχή.Για τους λόγους αυτούς, αποχωρώ από τη θέση του οργανωτικού στελέχους και από το κίνημα «ΕΛΠΙΔΑ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ».Θέλω να ευχαριστήσω από καρδιάς όλους τους συντρόφους και τους πολίτες της Κεντρικής Μακεδονίας και της Β’ Θεσσαλονίκης για τον αξιέπαινο και καθαρό αγώνα που δώσαμε.Οι ιδέες μας, οι αρχές μας και η απαίτηση για μια δικαιότερη Ελλάδα δεν εγκλωβίζονται σε περιχαρακωμένα σχήματα. Οι ανθρώπινες σχέσεις που χτίσαμε παραμένουν δυνατές και αληθινές. Ο αγώνας για δικαιοσύνη συνεχίζεται στην κοινωνία, μαζί με τους ενεργούς πολίτες».

Το ίδιο έπραξε και ο σκηνοθέτης και συνδικαλιστής Αστέρης Γερογιάννης, ο οποίος αναφέρει: «Με την παρούσα επιθυμώ να γνωστοποιήσω την απόφασή μου να αποχωρήσω από την Ομάδα Εργασίας του Τομέα Πολιτισμού.

Η συμμετοχή μου στην ομάδα αποτέλεσε μια σημαντική εμπειρία δημιουργικής συνεισφοράς, ανταλλαγής ιδεών και ουσιαστικού διαλόγου για ζητήματα που αφορούν τον πολιτισμό, έναν χώρο που υπηρετώ διαχρονικά ως σκηνοθέτης και μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Σκηνοθετών.

Θέλω να εκφράσω τις ειλικρινείς μου ευχαριστίες σε όλους εκείνους τους συναγωνιστές με τους οποίους είχα την ευκαιρία να συμπορευτώ με αμοιβαίο σεβασμό, ειλικρίνεια και διάθεση προσφοράς. Η γνώση, η εργατικότητα και το ήθος τους αποτελούν πολύτιμη παρακαταθήκη και τους εύχομαι κάθε επιτυχία στη συνέχιση του έργου τους.

Οι δρόμοι των ανθρώπων πολλές φορές διαφοροποιούνται, χωρίς αυτό να αναιρεί την εκτίμηση που μπορεί να υπάρχει για όσους μοιράστηκαν έναν κοινό στόχο και μια κοινή προσπάθεια.

Αποχωρώ με σεβασμό προς τους συναγωνιστές που γνώρισα και συμπορεύτηκα, κρατώντας τις θετικές στιγμές και τις δημιουργικές εμπειρίες. Θα συνεχίσω να υπηρετώ τον πολιτισμό και τις αξίες που πιστεύω, από όποιο μετερίζι θεωρώ ότι μπορώ να προσφέρω ουσιαστικά.

Εύχομαι σε όλους καλή δύναμη και κάθε επιτυχία στο έργο τους».

Αναφέρει συγκεκριμένα: «Ο ΣΥΡΙΖΑ φυλλορροεί,… στο ΠΑΣΟΚ τα εσωκομματικά «μαχαίρια» γυαλίζουν από μακριά, στη ΝΔ περισσότερα από 1.000 στελέχη και πολιτευτές της από παντού στην χώρα, έχουν ήδη μετακινηθεί στον Αντώνη Σαμαρά.

Στην πολιτική σκηνή της χώρας επικρατούν θυελλώδεις άνεμοι, αλλά… όλως περιέργως η πλειοψηφία των ΜΜΕ καθημερινά ασχολείται με ένα μέλος… από το Μεσολόγγι το οποίο αποχώρησε προχθές από το Κίνημα ”Ελπίδα για την Δημοκρατία”.

Διότι ο στόχος είναι το Κίνημα της Μαρίας Καρυστιανού και όχι το διεφθαρμένο σύστημα εξουσίας της απόλυτης διαπλοκής. Τα γεγονότα μιλάνε από μόνα τους».

Το κείμενο των 22 και οι αιχμές για τη λειτουργία του κόμματος

Με κοινή ανακοίνωσή τους, οι 22 πρώην στελέχη απορρίπτουν τους ισχυρισμούς ότι εγκατέλειψαν το κόμμα λόγω προσωπικών φιλοδοξιών ή επειδή δεν ανέλαβαν θέσεις ευθύνης. Υποστηρίζουν ότι η αποχώρησή τους αποτελεί «στάση αρχής», καταγγέλλοντας συγκεντρωτική λειτουργία, περιορισμό των συλλογικών διαδικασιών, έλλειψη διαφάνειας και συγκέντρωση των αποφάσεων σε έναν στενό κύκλο προσώπων.

Παράλληλα, ζητούν απαντήσεις για τον τρόπο λήψης των αποφάσεων, τα κριτήρια επιλογής στελεχών και τον ρόλο της κομματικής βάσης, υποστηρίζοντας ότι το αρχικό όραμα για ένα συμμετοχικό πολιτικό εγχείρημα αλλοιώθηκε στην πορεία.

Η αντιπαράθεση με την ηγεσία

Η ανακοίνωση των πρώην στελεχών αποτελεί συνέχεια της έντονης αντιπαράθεσης που ακολούθησε τη διαγραφή του Θανάση Αυγερινού, ο οποίος είχε προηγουμένως αποχωρήσει από τη θέση του εκπροσώπου Τύπου, καταγγέλλοντας τη λειτουργία «παράλληλου» επικοινωνιακού μηχανισμού.

Ο ίδιος επανήλθε με νέα δημόσια παρέμβαση, υποστηρίζοντας ότι «η Ελπίδα πεθαίνει μεν τελευταία, αλλά πεθαίνει», καλώντας σε ανοιχτή συζήτηση για τα αίτια που οδήγησαν στη σημερινή κρίση και αφήνοντας αιχμές για τον τρόπο συγκρότησης του κόμματος.

Από την πλευρά της, η Μαρία Καρυστιανού επιμένει ότι οι αποχωρήσεις εντάσσονται σε μια οργανωμένη προσπάθεια υπονόμευσης της ηγεσίας και διαμηνύει ότι το κόμμα θα συνεχίσει την οργανωτική του πορεία, απορρίπτοντας τις κατηγορίες περί αντιδημοκρατικής λειτουργίας.

Η επόμενη ημέρα για την «Ελπίδα»

Η δημόσια παρέμβαση των 22 σηματοδοτεί ποιοτική αλλαγή στην εσωκομματική κρίση, καθώς για πρώτη φορά οι αποχωρήσεις αποκτούν κοινή πολιτική έκφραση και συγκροτημένο αφήγημα απέναντι στην ηγεσία.

Το γεγονός ότι μεταξύ των υπογραφόντων βρίσκονται πρόσωπα που συμμετείχαν στην ιδρυτική φάση του κόμματος εντείνει την πίεση προς την πρόεδρο της «Ελπίδας για τη Δημοκρατία».

Η εσωτερική αντιπαράθεση έχει πλέον μετατοπιστεί από τις προσωπικές διαφοροποιήσεις στη συνολική φυσιογνωμία και τον τρόπο λειτουργίας του κόμματος, καθιστώντας την επόμενη ημέρα καθοριστική για τη συνοχή και την πολιτική προοπτική του εγχειρήματος.

Το επόμενο διάστημα αναμένεται να δείξει αν η ηγεσία θα επιδιώξει πρωτοβουλίες αποκλιμάκωσης και επανασυσπείρωσης ή αν θα επιμείνει στη γραμμή περί συντονισμένης υπονόμευσης.

Τα πρώην στελέχη που υπογράφουν την επιστολή – ανάμεσά τους ο Βασίλης Κοκοτσάκης, ο πρώην εκπρόσωπος Τύπου, Θανάσης Αυγερινός, και η Κατερίνα Μουτσάτσου– καταγγέλλουν λογικές «αυλών», μηχανισμούς στο εσωτερικό του κόμματος και παρασκηνιακούς ανταγωνισμούς μεταξύ των στελεχών.

Αναλυτικά η ανακοίνωση

«”Η αποχώρηση δεν είναι έλλειψη χαρακτήρα. Είναι δικαίωμα και, όταν χρειάζεται, στάση αρχής”

Με αφορμή πρόσφατες δημόσιες τοποθετήσεις της κ. Μαρίας Καρυστιανού σχετικά με τις αποχωρήσεις στελεχών από το Κίνημα “Ελπίδα για τη Δημοκρατία”, θεωρούμε αναγκαίο να απαντήσουμε συλλογικά, καθαρά και χωρίς υπεκφυγές.

Δεν θα επιτρέψουμε να παρουσιαστούν οι αποχωρήσεις μας ως αποτέλεσμα προσωπικών φιλοδοξιών, προσωπικών ατζεντών, έλλειψης αντοχής ή ακόμη χειρότερα ως ένδειξη “χαρακτήρα”.

Γνωρίζουμε πολύ καλά γιατί μπήκαμε σε αυτό το εγχείρημα. Και γνωρίζουμε εξίσου καλά γιατί αποχωρήσαμε.

Δεν αποχωρήσαμε επειδή μας έλειψαν οι καρέκλες. Δεν αποχωρήσαμε επειδή δεν μας δόθηκαν αξιώματα. Δεν αποχωρήσαμε επειδή “δεν αντέξαμε”.

Αποχωρήσαμε ακριβώς επειδή αρνηθήκαμε να συμβιβαστούμε με πρακτικές που θεωρήσαμε ασύμβατες με τις αρχές για τις οποίες ξεκίνησε αυτό το εγχείρημα.

Και οι λόγοι των αποχωρήσεών μας, παρά τις διαφορετικές προσωπικότητες και τις διαφορετικές διαδρομές μας, παρουσιάζουν σημαντικές κοινές αναφορές.

Πιστέψαμε στην ιδέα ενός πραγματικού κινήματος πολιτών, το οποίο θα οικοδομούνταν από τη βάση προς την κορυφή. Πιστέψαμε ότι επιδιώκαμε να μεταφέρουμε στη δημόσια ζωή το αυθεντικό κοινωνικό αίτημα εκατοντάδων χιλιάδων πολιτών, για Αλήθεια, Δικαιοσύνη και Λογοδοσία. Ένα πραγματικό Κίνημα Πολιτών ενάντια στη σήψη του πολιτικού συστήματος.

Πιστέψαμε ότι οι πολίτες θα είχαν ουσιαστικό λόγο στη διαμόρφωση των οργάνων, των διαδικασιών και των αποφάσεων.

Στην πορεία, όμως, διαπιστώσαμε πρακτικές συγκέντρωσης αποφασιστικών αρμοδιοτήτων σε έναν περιορισμένο κύκλο προσώπων, χωρίς την αντίστοιχη θεσμική και δημοκρατική νομιμοποίηση. Αντί για συλλογικές διαδικασίες, διαφάνεια και θεσμική συγκρότηση, διαμορφώθηκε ένα συγκεντρωτικό μοντέλο αποφάσεων από ελάχιστα πρόσωπα, με λογικές “αυλών”, μηχανισμών και παρασκηνιακών ανταγωνισμών.

Αυτό δεν είναι μια προσωπική μας εντύπωση που πρέπει να απορριφθεί. Είναι μια πολιτική και οργανωτική διαφωνία που δικαιούμαστε να εκφράζουμε.

Σε ένα δημοκρατικό εγχείρημα η διαφορετική άποψη δεν μπορεί να θεωρείται εχθρική πράξη.

Η κριτική δεν είναι προδοσία. Η διαφωνία δεν είναι υπονόμευση. Η αποχώρηση δεν είναι έλλειψη χαρακτήρα.

Και όποιος επιλέγει να αποχωρήσει επειδή δεν μπορεί πλέον να συνυπάρξει με μια πολιτική ή οργανωτική πραγματικότητα που θεωρεί λανθασμένη, δεν οφείλει να απολογείται για την αξιοπρέπειά του.

Αντιθέτως, ίσως αυτό ακριβώς να αποτελεί ένδειξη συνέπειας.

Υπήρξαν ζητήματα που για ορισμένους από εμάς δεν ήταν απλώς οργανωτικές διαφωνίες αλλά ζητήματα αρχής.

Υποστηρίζουμε κάτι διαφορετικό, ότι ένα πολιτικό εγχείρημα που διεκδικεί να εκφράσει την κοινωνική δικαιοσύνη οφείλει να σταθμίζει όχι μόνο τη νομιμότητα, αλλά και την ηθική διάσταση των επιλογών του και συλλογικά και προσωπικά..

Ένα κίνημα που ζητά από τους πολίτες να το εμπιστευθούν οφείλει να λειτουργεί με κανόνες που είναι γνωστοί και ξεκάθαροι σε όλους.

Η καταστατική συγκρότηση οργάνων, η εκλογή προσώπων, η αξιολόγηση υποψηφίων και η λήψη αποφάσεων πρέπει να διέπονται από σαφή, αντικειμενικά και δημοκρατικά κριτήρια.

Δεν μπορούμε να ζητάμε από τους πολίτες να εμπιστευθούν ένα νέο πολιτικό μοντέλο και ταυτόχρονα να τους ζητούμε να αποδεχθούν διαδικασίες που δεν έχουν προηγουμένως θεσμοθετηθεί με τρόπο διαφανή και δημοκρατικό..

Η Δημοκρατία δεν αρχίζει όταν ολοκληρωθεί η στελέχωση. Αρχίζει από τον τρόπο με τον οποίο στελεχώνεται ένας δημοκρατικός φορέας.

Μας προβληματίζει ιδιαίτερα η λογική σύμφωνα με την οποία, όποιος αποχωρεί πρέπει να θεωρείται ότι απομακρύνεται από τις αρχές του εγχειρήματος.

Ας είμαστε ξεκάθαροι:

Δεν αποχωρήσαμε από τις αρχές μας. Αποχωρήσαμε επειδή θεωρήσαμε ότι οι αρχές αυτές δεν υπηρετούνταν πλέον με τον τρόπο που εμείς πιστεύαμε ότι πρέπει. Αυτό είναι ουσιαστική διαφορά & δεν μπορεί να διαγραφεί με χαρακτηρισμούς.

Ακούσαμε την άποψη ότι “όποιος φεύγει δείχνει τον χαρακτήρα του”. Συμφωνούμε.

Πράγματι, η αποχώρηση δείχνει χαρακτήρα. Δείχνει αν ένας άνθρωπος είναι διατεθειμένος να παραμείνει σε έναν χώρο μόνο και μόνο για να διατηρήσει τη θέση του ή αν είναι έτοιμος να αποχωρήσει όταν οι πράξεις και οι αρχές πάψουν να συμβαδίζουν.

Ο δικός μας χαρακτήρας δεν κρίνεται από το αν παραμείναμε. Κρίνεται από το αν μείναμε πιστοί σε αυτά που πιστεύαμε όταν αποφασίσαμε να συμμετάσχουμε.

Οι περισσότεροι από εμάς δεν είχαμε ανάγκη το συγκεκριμένο εγχείρημα για να αποκτήσουμε δημόσια αναγνωρισιμότητα, επαγγελματική υπόσταση ή πολιτική παρουσία.

Είχαμε ήδη τη δική μας διαδρομή. Μπήκαμε επειδή πιστέψαμε ότι μπορούσε να δημιουργηθεί κάτι διαφορετικό.

Και ακριβώς επειδή το πιστέψαμε, πονά περισσότερο όταν διαπιστώνουμε ότι αυτό που οραματιστήκαμε κινδυνεύει να αποκτήσει χαρακτηριστικά από εκείνα που υποσχέθηκε ότι θα αφήσει πίσω του.

Δεν επιθυμούμε προσωπική σύγκρουση με την κ. Καρυστιανού ούτε με κανένα άλλο πρόσωπο.

Δεν έχουμε ανάγκη από χαρακτηρισμούς. Έχουμε ανάγκη από απαντήσεις. Ποιος αποφασίζει;

Με ποια διαδικασία; Ποιος ελέγχει ποιον; Πώς συμμετέχει πραγματικά η βάση; Πώς διασφαλίζεται η διαφάνεια; Ποια είναι τα αντικειμενικά κριτήρια επιλογής προσώπων;

Και, κυρίως, ποια είναι η πραγματική θέση των πολιτών μέσα σε ένα Κίνημα που δημιουργήθηκε στο όνομά τους; Αυτά είναι τα ερωτήματα που θέσαμε.

Και επειδή δεν λάβαμε τις απαντήσεις που θεωρούσαμε αναγκαίες, επιλέξαμε τον δρόμο της αποχώρησης. Δεν αποχωρήσαμε από την Ελπίδα και ότι πιστεύαμε ότι εξέφραζε.

Αποχωρήσαμε από ένα συγκεκριμένο οργανωτικό και πολιτικό μοντέλο. Δεν αποχωρήσαμε από την ανάγκη για διαφάνεια και κοινωνική δικαιοσύνη και ασφαλώς δεν αποχωρήσαμε από τους πολίτες που πίστεψαν σε μια διαφορετική Ελλάδα.

Αυτές οι αρχές δεν ανήκουν σε κανένα πρόσωπο και σε κανέναν κομματικό μηχανισμό, ανήκουν στην κοινωνία

Και γι’ αυτό θα συνεχίσουμε να τις υπηρετούμε, ο καθένας από τον δικό του δρόμο.

Δεν ζητούμε να μας πιστέψει κανείς επειδή το λέμε εμείς.

Ζητούμε μόνο να μας κρίνει για όσα πραγματικά είπαμε, για όσα πραγματικά κάναμε και για τους πραγματικούς λόγους για τους οποίους αποχωρήσαμε, γιατί η Δημοκρατία δεν φοβάται αυτούς που αποχωρούν επειδή αρνούνται να σιωπήσουν.

Οι υπογράφοντες

Κοκοτσάκης Βασίλειος, Αυγερινός Αθανάσιος, Νίκος Ζαρκαδούλας, Λενακάκη Αγγελική, Τζουγανάτος Αθανάσιος, Τάκης Κοτσιόργιος, Ρομπογιαννάκης Αχιλλέας, Ηλίας Μιχαλάς, Κατερίνα Σωτηράκου, Βαμβακάς Κωνσταντίνος, Σοφούλης Μανόλης, Σταύρος Σταυρουλάκης, Φρονιμάκης Γιάννης, Κατερίνα Μουτσάτσου, Μπαγκέρης Ιάσων, Λαινάς Ιωάννης, Παναγιώτα Κάπου, Γιάννης Γρηγορίου, Ηρώ Βουρδούμπα, Παναγιώτης Παντελάκης, Κλωθάκης Δημήτρης και Μαρία Παιζάκη

Σ.σ. : Με την σειρά αποχώρησης»

«Αποχωρώντας από τη συμμετοχή μου στην ομάδα Πολιτισμού επιθυμώ να εκφράσω ένα μεγάλο ευχαριστώ σε φίλους και στελέχη του κινήματος με τα οποία συνεργάστηκα, αλλά και κάποιους από τους εξαιρετικούς συναδέλφους της ομάδα αυτής», αναφέρει σε δήλωσή της.

Και τονίζει: «Ήταν τιμή μου να πορευτώ με ανθρώπους πανάξιους που διαθέτουν όραμα και αγωνίζονται για υψηλά ιδανικά, και ήμουν τυχερή που βρέθηκα να συμβάλλω με όσες δυνατότητες και γνώση είχα σε αυτή την προσπάθεια.

Εύχομαι καλή δύναμη και υπομονή σε όλους στον δύσκολο αυτό αγώνα μιας τραυματισμένης και αποκαμωμένης κοινωνίας, κομμάτι της οποίας είμαστε όλοι μας ανεξαιρέτως, και δηλώνω ότι δεν παύω να αγωνίζομαι για αυτό το «όνειρο» που μας συνδέει όλους, και που αναζητά δημοκρατία, ελευθερία, και κοινωνική χειραφέτηση»

Αναλυτικά:

Η απόπειρα εσωτερικής άλωσης του Κινήματος «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» και η δόλια και συντονισμένη προσπάθεια υπονόμευσής του και υφαρπαγής της ηγεσίας του απέτυχαν.

Η εκμετάλλευση της συμμετοχής σε ένα αγνό κίνημα, με σκοπό τον σφετερισμό του, τη διάσπασή του και την απόπειρα χρήσης του ως σκαλοπάτι για τη δημιουργία ενός βολικού για το σύστημα πολιτικού μορφώματος, καταργεί κάθε έννοια πολιτικής ηθικής και αναδεικνύει το μένος των άδηλων συμφερόντων που υποκίνησαν μεθοδικά όλες τις σε βάρος του Κινήματος υπόγειες διαδικασίες.

Προς όλους όσοι επιχείρησαν ή επιχειρούν να απαξιώσουν την «Ελπίδα για τη Δημοκρατία», ένα σαφές μήνυμα:

Το Κίνημα είναι η παλλαϊκή απαίτηση για κάθαρση και δικαιοσύνη και δεν μπορεί να αποτελέσει δεκανίκι καμίας άλλης πολιτικής δύναμης.

Είναι ανεξάρτητο, είναι ακηδεμόνευτο, δεν κλονίζεται, παραμένει όρθιο και συνεχίζει.

Καλούμε όλους τους πολίτες που πιστεύουν στη Δημοκρατία, στη Δικαιοσύνη και στη μόνη άφθαρτη πολιτική δύναμη που διεκδικεί ανυποχώρητα τα δίκαια τους, να προστατέψουν το Κίνημα και να μην επιτρέψουν αλλότρια συμφέροντα να μας διχάσουν.

Προχωράμε ενωμένοι μπροστά.