Η ΝΔ φαίνεται ότι ξεπερνά τον πήχη του 30%, ενώ αντιθέτως ο ΣΥΡΙΖΑ πέφτει κάτω από το 15% με το ΠΑΣΟΚ να τον πλησιάζει στη μία μονάδα περίπου, χωρίς όμως να ενισχύει τις δυνάμεις του. Τα υπόλοιπα κόμματα, με μικρές αυξομειώσεις κρατούν τις δυνάμεις που κατέγραψαν στις ευρωεκλογές. Ευρεία πλειοψηφία καταγράφει και η άποψη ότι η κυβέρνηση πρέπει να αφεθεί να συνεχίσει στο έργο της, σε ποσοστό 66%, με ένα 29% να ζητά πρόωρες εκλογές.

Καταλληλότερος για πρωθυπουργός ο Μητσοτάκης

Καταλληλότερος για πρωθυπουργός εμφανίζεται ο Κυριάκος Μητσοτάκης με 46% και ακολουθεί ο «κανένας» με 37%, ο Στέφανος Κασσελάκης με 9% και ο Νίκος Ανδρουλάκης με 7%.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης εμφανίζεται δημοφιλέστερος πολιτικός αρχηγός με 42% θετικές απόψεις και ακολουθούν ο Δημήτρης Κουτσούμπας με 36%, η Ζωή Κωνσταντοπούλου με 27%, ο Αλέξης Χαρίτσης με 22%, ο Νίκος Ανδρουλάκης με 20%, η Αφροδίτη Λατινοπούλου με 20%, ο Στέφανος Κασσελάκης με 19%, ο Κυριάκος Βελόπουλος με 17%, ο Γιάνης Βαρουφάκης με 16%, ο Δημήτρης Νατσιός με 11% και ο Βασίλης Στίγκας με 11%.

Πού πρέπει να επικεντρωθεί η κυβέρνηση

Αυτό που συντριπτικά απασχολεί τον κόσμο είναι, όπως ήταν αναμενόμενο, η ακρίβεια, με την Υγεία και την εγκληματικότητα να ακολουθούν. Η απαισιοδοξία φαίνεται ότι παραμένει κυρίαρχη, όπως είχε καταγραφεί και στις προεκλογικές έρευνες, με το 60% να πιστεύει πως η χώρα πορεύεται προς τη λάθος κατεύθυνση και το 38% προς τη σωστή.

Δεν πείθει ο Κασσελάκης- Ένας στους τέσσερις ψηφοφόρους ΣΥΡΙΖΑ θέλει αλλαγή ηγεσίας

Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, Στέφανος Κασσελάκης, μάλλον χάνει το στοίχημα της προσέλκυσης νέων ψηφοφόρων, αφού η έρευνα της Kapa Research δείχνει ότι τo 51% ζητά νέο αρχηγό, ενώ μόλις το 25% έχει εμπιστοσύνη στον νυν πρόεδρο, ενώ το 24% των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ στις πρόσφατες ευρωεκλογές θέλει αλλαγή ηγεσίας στο κόμμα.

Το 47% ζητεί εκλογές στο ΠΑΣΟΚ το φθινόπωρο του 2024, ενώ το 41% θέλει εκλογές το 2025.

Την ίδια στιγμή το 53% δεν θέλει συνεργασία ΣΥΡΙΖΑ με ΠΑΣΟΚ και 39% τάσσεται υπέρ ενός τέτοιου ενδεχόμενου. Το 74% δε εκτιμά πως δεν είναι πολύ πιθανή μια συνεργασία ΣΥΡΙΖΑ – ΠΑΣΟΚ, ενώ το 20% απαντά πως είναι πιθανή.

Το 47% θέλει ο Αλέξης Τσίπρας να μείνει στα μετόπισθεν της πολιτικής και να βοηθήσει όπως μπορεί τη χώρα, το 26% θέλει να προσπαθήσει να οικοδομήσει σχήμα του ευρύτερου προοδευτικού χώρου, και το 14% να ενισχύσει τον ΣΥΡΙΖΑ υπό την ηγεσία του Στέφανου Κασσελάκη.

Όσον αφορά τους νεοεκλεγέντες ευρωβουλευτές οι πολίτες φαίνεται ότι τους βλέπουν με δυσπιστία καθώς το 42% πιστεύουν ότι είναι χειρότεροι από την προηγούμενη πενταετία, ενώ το 33% πιστεύει ότι είναι καλύτεροι.

Η συζήτηση για την ανανέωση ή μη της θητείας της Κατερίνας Σακελλαροπούλου στη θέση της Προέδρου της Δημοκρατίας, που έχει μπει στο τραπέζι στην πρόσφατη συνεδρίαση της κοινοβουλευτικής ομάδας της ΝΔ, απασχολεί τους πολίτες, που δεν είναι όμως θετικοί στη δεύτερη θητεία. Το 61% πιστεύει ότι θα πρέπει να προταθεί άλλος για το ανώτατο πολιτειακό αξίωμα, ενώ μόλις το 28% πιστεύει ότι η κ. Σακελλαροπούλου πρέπει να παραμείνει στο Προεδρικό Μέγαρο.

Τα στοιχεία της έρευνας καταδεικνύουν ότι η εξέγερση θεωρείται ένα σημαντικό γεγονός για την πλειοψηφία των Ελλήνων. «Η φλόγα, λοιπόν, δεν έχει σβήσει» υπογραμμίζεται. Ωστόσο, προσθέτει η έρευνα, «οι ελπίδες και τα οράματα της εξέγερσης έχουν απολέσει μέρος της δυναμικής τους», καθώς, όπως προσθέτει, σήμερα θεωρούνται περισσότερο ξεπερασμένα παρά επίκαιρα.

Σχετικά με τη γενιά του Πολυτεχνείου, η έρευνα συμπεραίνει: το 65% κρίνει αρνητικά πια τον ρόλο της στα πράγματα, ενώ, για το 60%, τα οράματά της έχουν κατά κύριο λόγο διαψευστεί.

Τα βασικά συμπεράσματα της έρευνας της Kapa Research για το Πολυτεχνείο

Μισό αιώνα μετά, η σημασία και ο καταλυτικός ρόλος του Πολυτεχνείου στην εξέλιξη της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας δεν αμφισβητούνται: για τη μεγάλη πλειοψηφία η εξέγερση θεωρείται ένα σημαντικό γεγονός (70%), που επηρέασε θετικά την πορεία της χώρας (72%). Η φλόγα, λοιπόν, δεν έχει σβήσει.

Ωστόσο, οι ελπίδες και τα οράματα της εξέγερσης, που άφησαν το στίγμα τους στη μεταπολιτευτική περίοδο, έχουν απολέσει μέρος της δυναμικής τους: σήμερα θεωρούνται -έστω και οριακά- περισσότερο ξεπερασμένα (51%), παρά επίκαιρα (47%).

Αντίστοιχα, ο μύθος που συνοδεύει τη γενιά του Πολυτεχνείου -κατόπιν της υπερ-εκμετάλλευσης από τη μία και της κατασυκοφάντησης από την άλλη– έχει φθαρεί: το 65% κρίνει αρνητικά πια τον ρόλο της στα πράγματα, ενώ, για το 60%, τα οράματά της έχουν κατά κύριο λόγο διαψευστεί. Οι ευθύνες που αποδόθηκαν στη γενιά αυτή για την οικονομική κρίση του 2010 φαίνεται να έχουν επιφέρει καίριο πλήγμα στην υστεροφημία της.

Με βάση την κομματική προέλευση των ερωτώμενων, προκύπτει εν τέλει πως η εξέγερση έχει μάλλον ενταχθεί στον διαχωρισμό Αριστεράς-Δεξιάς: πλήρως ευνοϊκά τοποθετούνται οι υποστηρικτές των κομμάτων της Αριστεράς και της Κεντροαριστεράς, πιο επιφυλακτικά οι ψηφοφόροι της Νέας Δημοκρατίας και των μικρότερων κομμάτων της Δεξιάς. Υπό αυτό το πρίσμα, πρόκειται για ένα ιστορικό γεγονός που δεν απέκτησε ποτέ «εθνικά» χαρακτηριστικά, ταυτίστηκε με τα πάθη της χώρας, και ενώνει και διχάζει, ταυτόχρονα.

Τέλος, είναι αξιοσημείωτο πως, παρά την πάροδο του χρόνου και την πρόσφατη αλληλουχία κρίσεων, η σημερινή νέα γενιά εμφανίζεται πιο ευαίσθητη απέναντι στο Πολυτεχνείο από τις γενιές που το βίωσαν. Ίσως, όπως οι νέοι του 1973, συγκινούνται και αυτοί περισσότερο από τα γεγονότα που γυρίζουν τον τροχό της ιστορίας μπροστά.