Οι ταξιδιώτες μίλησαν για καταστάσεις έκτακτης ανάγκης, για συναγερμούς που ήχησαν μέσα στη νύχτα, για την απόγνωση που ένιωσαν, προσπαθώντας να ξεφύγουν από φλόγες που έφταναν το ύψος εξαώροφων κτιρίων και για το πώς, από εκεί που απολάμβαναν τις διακοπές τους στις παραλίες, αναγκάστηκαν να μαζέψουν άρον-άρον τις βαλίτσες τους και να εγκαταλείψουν την περιοχή.

Οι τεράστιες δασικές πυρκαγιές στη νοτιοδυτική Γαλλία και την κεντρική Ισπανία έχουν εκτοπίσει περισσότερους από 220.000 ανθρώπους. Ο γαλλικός στρατός έχει κληθεί να συνδράμει στις επιχειρήσεις, ενώ η ισπανική κυβέρνηση κήρυξε κατάσταση εθνικής έκτακτης ανάγκης.

Οι ισχυροί άνεμοι και οι υψηλές θερμοκρασίες εξακολουθούν να τροφοδοτούν τις αναζωπυρώσεις, με αρκετούς τουρίστες να δηλώνουν ότι ακόμη μυρίζουν τον καπνό στα ρούχα τους και νιώθουν τη μυρωδιά του στα ρουθούνια τους.

Προς το παρόν, οι πτήσεις προς το Μπορντό και τη Μαδρίτη, τις πλησιέστερες μεγάλες πόλεις στις πληγείσες περιοχές, πραγματοποιούνται κανονικά. Νωρίτερα το Σάββατο, Γάλλος υπουργός χαρακτήρισε τις πυρκαγιές «τραγωδία», προτρέποντας ωστόσο τους τουρίστες να μην ακυρώσουν τα ταξιδιωτικά τους πλάνα.

«Ήταν σαν ταινία»

Ανάμεσα σε όσους έζησαν τον εφιάλτη ήταν και ο Ζακ Μόρισον, ο οποίος έφτασε στο Καπ Φερέ, τη δημοφιλή χερσόνησο με τα πευκοδάση, περίπου 65 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Μπορντό.

Ο 21χρονος από το Λονδίνο, που έκανε διακοπές με δέκα μέλη της οικογένειάς του, ξύπνησε στις 04:00 και στις 06:00 από δύο προειδοποιητικά μηνύματα που του ζητούσαν να εκκενώσει την περιοχή «με κάθε δυνατό τρόπο». Πυκνά σύννεφα καπνού κάλυψαν το κάμπινγκ όπου διέμενε, στο Μπισκαρός της νοτιοδυτικής Γαλλίας.

«Είχαμε τη χωροφυλακή να πηγαίνει πόρτα-πόρτα. Ήταν σαν ταινία. Έπρεπε να πάρουμε τα πάντα και να φύγουμε», ανέφερε ο νεαρός. Όπως είπε, οι συνεχείς ειδοποιήσεις εκκένωσης προκάλεσαν πανικό, ενώ, παρότι απομακρύνθηκαν από μία εστία φωτιάς, βρέθηκαν αντιμέτωποι με μια άλλη.

Η οικογένεια κατέφυγε αρχικά σε παραλία στο κοντινό Αρκασόν, μέχρι που συγγενείς τους βρήκαν ασφαλές κατάλυμα. Ο 11χρονος αδελφός του, Νέιτ, εξακολουθεί να προσπαθεί να διαχειριστεί όσα έζησε.

«Άλλοι άνθρωποι κοιμούνται σε σχολεία και αποθήκες, ενώ στις παραλίες υπάρχουν οικογένειες που περιμένουν απλώς το πράσινο φως για να επιστρέψουν. Βλέπεις ανθρώπους με τις βαλίτσες τους να περιμένουν», είπε.

Παρότι έβρεξε το προηγούμενο βράδυ, ο ίδιος σημείωσε ότι οι κάτοικοι φοβούνται νέες διακοπές ρεύματος, καθώς τα σύννεφα τέφρας κινούνται προς το Μπορντό.

«Έχω ακούσει για σπίτια που καίγονται μέσα σε μία ώρα. Είναι τρομακτικό, αλλά δυστυχώς οι άνθρωποι εδώ αρχίζουν να το συνηθίζουν», πρόσθεσε.

«Μέσα σε 15 λεπτά είχαμε φύγει»

Παρόμοια εμπειρία είχε και ο Ντέιβιντ Μόρτον, διευθυντής σχολείου, ο οποίος απολάμβανε τις διακοπές του στο Καπ Φερέ μαζί με τη σύζυγό του και τους δύο έφηβους γιους τους.

«Όλα τα τηλέφωνά μας αναβόσβηναν και χτυπούσαν δυνατά. Το μήνυμα έλεγε ότι έπρεπε να εκκενώσουμε αμέσως και να κινηθούμε προς τον μοναδικό δρόμο που οδηγούσε εκτός της χερσονήσου», είπε ο 53χρονος. «Κυριολεκτικά πετάξαμε τα πράγματά μας στις βαλίτσες και μέσα σε 15 λεπτά ήμασταν στο ενοικιαζόμενο αυτοκίνητο».

Η οικογένεια έφτασε σε απόσταση περίπου 500 μέτρων από το πύρινο μέτωπο.

«Οι φλόγες ξεπερνούσαν σε ύψος τα πεύκα του δάσους, έφταναν τους πέντε ή έξι ορόφους και ήταν ξεκάθαρο πως η πυρκαγιά ήταν εντελώς εκτός ελέγχου», περιέγραψε.

Η οικογένεια από το Γκλόστερσαϊρ φιλοξενήθηκε από φίλους μέχρι την πτήση της επιστροφής της από το Μπορντό.

«Ένα τείχος από φλόγες»

Άλλοι, όμως, παραμένουν εγκλωβισμένοι. Η Ρεμπέκα Παπέν, Γαλλοαμερικανίδα που βρισκόταν στο εξοχικό της στο Μπισκαρός, κοντά στο Καπ Φερέ, είδε αρχικά ένα μεγάλο σύννεφο καπνού στον ορίζοντα.

Μόλις τρεις ώρες αργότερα, όταν επέστρεψε στο σπίτι της, αντίκρισε μια εντελώς διαφορετική εικόνα.

«Υπήρχαν υδροπλάνα που έριχναν νερό, ελικόπτερα πυρόσβεσης στον ουρανό και στο βάθος απλωνόταν ένα τεράστιο τείχος από φλόγες», δήλωσε.

Παρότι η φωτιά βρισκόταν αρκετά μακριά από το σπίτι της, ήταν απολύτως ορατή από τον επάνω όροφο. Όπως ανέφερε, οι αρχές έδιναν μια τιτάνια μάχη με τις φλόγες, χωρίς ωστόσο να εκδώσουν, στην περιοχή όπου βρισκόταν, εντολή εκκένωσης.

Ανάλογη ήταν η κατάσταση, που δημιουργήθηκε και στην Ισπανία.