Πρέπει σε αυτό τον αγώνα να συμμετέχουμε όλοι μαζί», ανέφερε ο πατέρας του Άλκη Καμπανού, Αριστείδης, μιλώντας στην εκπομπή του ΕΡΤNEWS «Συνδέσεις» και τους Χριστίνα Βίδου και Κώστα Παπαχλιμίντζο, με αφορμή τα δύο χρόνια από τη δολοφονία του.

Με αφορμή τη συνάντησή του με τον μικρό Λέανδρο χθες, με αφορμή και το συγκινητικό βίνετο που κάνει τον γύρο των ΜΜΕ από χθες, ανέφερε: «Υπάρχουν παιδιά που πιθανόν να έχουν αναπηρία αλλά έχουν δύναμη ψυχής και δίνουν ένα μήνυμα προς όλο τον κόσμο ότι “φτάνει ως εδώ, δηλαδή φτάνει”. 

Θρηνούμε ήδη τρία θύματα μέσα σε δύο χρόνια και είναι βαρύς ο φόρος που έχει δώσει η κοινωνία μας στο κομμάτι αυτό. Τα παιδιά αυτά δώσανε το μήνυμα και εμείς πρέπει να τα ακούσουμε. Τα παιδιά είναι το μέλλον της Ελλάδας και σε αυτά εδώ πρέπει να δώσουμε βάση, βάσεις σαν οικογένεια, σαν κοινωνία».

Ερωτηθείς για τα μέτρα που αφορούν στην οπαδική βία, παρατήρησε: «Δυστυχώς αυτά τα δύο χρόνια που πέρασαν είχαμε και τα άλλα δύο δύο θύματα, δηλαδή συνολικά 3 και αρκετούς τραυματίες σε αρκετά επεισόδια που έγιναν. Υπάρχουν κάποιοι θερμοκέφαλοι οι οποίοι συνεχίζουν – δεν μπορούν να ακούσουν τα μηνύματα που δίνει όλη η κοινωνία. Δεν φτάνουν μόνο τα μέτρα και οι νόμοι που παίρνει η πολιτεία, δεν φτάνουν οι αυστηρές ποινές. 

Πρέπει σε αυτό τον αγώνα να συμμετέχουμε όλοι μαζί, να ενώσουμε τις φωνές μας και να πούμε “εντάξει, αγαπάμε τον Αρη, αγαπάμε τον ΠΑΟΚ, τον Ολυμπιακό, τον Παναθηναϊκό, την ΑΕΚ, αλλά πιο πολύ αγαπάμε την οικογένεια μας, αγαπάμε την πατρίδα μας, αγαπάμε τον συνάνθρωπό μας”.

Αυτό είναι το μήνυμα, το κυριότερο μήνυμα που φτιάχτηκε. Είναι προς τιμή της Πολιτείας και νομίζω πρέπει να εκτιμήσουμε αυτό που κάνανε οι πολιτικοί και να πούμε μπράβο στους πολιτικούς που ενώθηκαν. Δεν ξέρω αν είναι πρώτη φορά που ψηφίστηκαν ομόφωνα από όλους το να γίνει η ημέρα φιλάθλου η 1η Φεβρουαρίου. Δεν το λέω από ιδιοτελή σκοπό, επειδή ήταν ο Άλκης. 

Μπορεί να ήταν στη θέση του Άλκη, ο Μιχάλης να ήταν ο Γιώργος, να ήταν στη θέση τη δικιά μου ένας άλλος πατέρας – έτυχε να είμαι εγώ. Μπράβο στους πολιτικούς που πέρα από τις “φανέλες” διαφορετικών κομμάτων που φοράνε, ενώθηκαν στον πόλεμο αυτό, τον πόλεμο της οπαδικής βίας».

Μεταξύ άλλων ανέφερε, ακόμη:

«Δεν υπάρχουν μαγικές λύσεις και να αλλάξουμε από τη μία μέρα στην άλλη και ξαφνικά να γίνουμε μία “κοινωνία αγγέλων”. Υπάρχουν φυσικά πολλά προβλήματα να υπερβούμε. Υπάρχουν πολλά πράγματα που θέλει ωρίμανση σε αυτή την κοινωνία. Σιγά – σιγά βλέπω ότι γίνονται θετικά βήματα και άλλωστε δεν υπάρχει άλλος δρόμος. Αν θέλουμε να προχωρήσουμε μπροστά, πρέπει να κοιτάξουμε μπροστά. 

Πρέπει να γίνουν βήματα προς τη θετική κατεύθυνση και αυτό κυρίως είναι στο θέμα της πρόληψης. Στο θέμα του να δώσουμε τα σωστά μηνύματα στα παιδιά μας, σωστές ηθικές βάσεις και να καταλάβουν ότι ο κυριότερος σκοπός της ζωής μας είναι οι σχέσεις μας με τους συνανθρώπους μας. Ότι όταν δίνουμε αγάπη παίρνουμε αγάπη, όταν δίνουμε μίσος παίρνουμε μίσος. Και αυτό το μήνυμα το λάβουν τα παιδιά και βγάλουμε μια καινούργια γενιά, θα φτιάξουμε και μια καλύτερη κοινωνία (…)

Ήδη μου έχουνε κάνει πρόσκληση από την Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση Δυτικής Μακεδονίας και δέχτηκα με μεγάλη ευχαρίστηση την πρόσκληση αυτή, να μιλήσω στα παιδιά, να μιλήσω στους δασκάλους. Άλλωστε δεν θεωρώ τον εαυτό μου κάτι ιδιαίτερο, απλώς είμαι ένας πονεμένος πατέρας – να υψώσω κι εγώ τη φωνή μου και να μεταδοθεί το μήνυμα προς όλες τις κατευθύνσεις ότι ο αθλητισμός ενώνει και δε σκοτώνει».

Ερωτηθείς αν με το άνοιγμα των γηπέδων στις 12 Φεβρουαρίου, ο ίδιος θα πήγαινε να παρακολουθήσει έναν αγώνα από τις κερκίδες, επισήμανε:

«Φυσικά θα μπορούσα να παρακολουθήσω. Άλλωστε παρακολουθώ στιγμιότυπα και από την τηλεόραση. Μου αρέσει ο αθλητισμός. Ο αθλητισμός είναι πολιτισμός και πρέπει να καταλάβουμε ότι είναι πολιτισμός. Σίγουρα μπορώ να πάω και σε ποδοσφαιρικό αγώνα και σε οποιονδήποτε αγώνα να συμμετάσχω και να δείξουμε μια διαφορετική εικόνα ως φίλαθλοι και όχι ως οπαδοί. Δεν μου αρέσει η λέξη οπαδός, γιατί οπαδός σημαίνει ακόλουθος. Αγαπάμε το ποδόσφαιρο και μόνο καλό μπορούμε να κάνουμε άμα έχουμε σωστή συμπεριφορά.

Με αφορμή την παρουσία του στην εκπομπή, κατά την τηλεοπτική σύνδεση, από το δωμάτιο του αδικοχαμένου γιου του, Άλκη, ανέφερε:

«Έχει γίνει ο χώρος μου, από τη στιγμή που έφυγε ο Άλκης. Καθημερινά ζω στο χώρο του. Χρησιμοποιώ τον υπολογιστή του, χρησιμοποιώ τα πράγματά του. Ο Άλκης πλέον ζει και θα ζει όσο θα ζω κι εγώ μέσα».

Ο Άλκης Καμπανός έπεσε νεκρός στη Θεσσαλονίκη, σε ένα στυγερό έγκλημα που συγκλόνισε τη χώρα. Ο πατέρας του, μιλάει δυο χρόνια μετά την δολοφονία. Λέει ότι δεν αισθάνεται οργή για τους δράστες. «Τους λυπάμαι που κάνανε μια τέτοια πράξη για ένα τόσο ανόητο λόγο» αναφέρει χαρακτηριστικά. Τα λόγια του προκαλούν συγκίνηση. Ο πόνος μέσα του παραμένει άσβεστος. Κάθε μέρα πηγαίνει στο μνήμα του γιου του, που έφυγε τόσο άδικα από τη ζωή, στο άνθος της ηλικίας του.

Ο Αριστείδης Καμπανός καταθέτει το απόσταγμα των όσων βίωσε από τη νύχτα που 12 νεαροί χούλιγκαν δολοφόνησαν τον γιο του Άλκη απλά και μόνο επειδή στην ερώτηση «τι ομάδα είσαι;» δεν έλαβαν την απάντηση που ήθελαν. Σε λίγες μέρες συμπληρώνονται 2 χρόνια από το φονικό που σημάδεψε όσο λίγα τη Θεσσαλονίκη αλλά και ολόκληρη τη χώρα.

«Δυστυχώς για την οικογένειά μας ο χρόνος σταμάτησε την 1η του Φλεβάρη του 2022. Βλέπω flashback με τα τελευταία λεπτά του Άλκη μέσα από αυτά που ακούσαμε και είδαμε στο δικαστήριο. Ακόμη και τώρα, δεν μπορώ να καταλάβω για ποιο λόγο έφτασαν σε αυτό το σημείο απλά και μόνο επειδή το παιδί μου υποστήριζε μιαν άλλη ομάδα. Ο πόνος και ο θρήνος συνεχίζει να υπάρχει στις καρδιές μας. Προσπαθούμε στηρίζοντας ο ένας τον άλλον. Κάθε μέρα πηγαίνω στο μνήμα του γιου μου. Το λέμε σπιτάκι του Άλκη”.

Λένε πως όσοι αναμετρήθηκαν με το κακό του κόσμου γίνανε λίγο ψηλότεροι. Απελευθέρωσαν τον εαυτό τους από την ψυχική φυλακή του θυμού, της οργής και της αντεκδίκησης. Βγήκαν μπροστά με δράση και έλυσαν τα δεσμά ακόμη και αυτών που στο βωμό μιας κοινής ταυτότητας ήταν φυλακισμένοι μέσα στο μυαλό τους. Ο Άλκης δεν ήταν δυστυχώς το τελευταίο αίμα που πότισε το αχόρταγο δέντρο της οπαδικής βίας.

«Οργή; Ούτε καν για τους δολοφόνους του παιδιού μου. Τους λυπάμαι που κάνανε μια τέτοια πράξη για ένα τόσο ανόητο λόγο. Θα θέλαμε πολύ ο Άλκης να είναι το τελευταίο θύμα οπαδικής βίας. Μα δεν ήταν. Δυστυχώς θρηνήσαμε κι άλλα παιδιά. Τα μέτρα που πάρθηκαν από την πολιτεία δεν ήταν αυστηρά. Ήταν περιστασιακά και δεν εφαρμόστηκαν σε βάθος χρόνου. Κάποια από αυτά εφαρμόστηκαν για λίγο καιρό αλλά στη συνέχεια ακολουθήσαμε ως κοινωνία τον παλιό δρόμο. Για αυτό θρηνήσαμε τον Μιχάλη, τον Γιώργο.

Τα μέτρα ήταν μονόπλευρα και μόνο ως προς την αποτροπή της οπαδικής βίας, όχι υπέρ της πρόληψης που φέρνει αποτελέσματα μακροπρόθεσμα. Μέσα από τη ψυχική διαπαιδαγώγηση των παιδιών θα πρέπει να παλέψουμε έτσι ώστε να μπορέσουμε να μεταπείσουμε τους οπαδούς. Οι καταδικασθέντες πλέον και οι οικογένειές τους δεν ήρθαν σε επαφή με εμάς. Ίσως αυτό να δείχνει και την ποιότητα αυτών των ανθρώπων. Αντιθέτως εμείς ήρθαμε σε επαφή με τους γονείς και τους συγγενείς των θυμάτων οπαδικής βίας προσπαθώντας να ενώσουμε τη φωνή μας με τη δική τους για στείλουμε ένα ηχηρό μήνυμα φωνάζοντας: “Φτάνει! Ως εδώ! Ο αθλητισμός ενώνει, δεν σκοτώνει!».

«Οι οπαδοί πρέπει να καταλάβουν επιτέλους πως δεν είναι αυτοί οι πρωταγωνιστές του αθλήματος όπως ο ποδοσφαιριστής ή ο εκάστοτε αθλητής. Προσπαθούν να λάβουν την ιδιότητα αυτή με έναν τόσο άσχημο τρόπο. Δεν κάνουν καλό ούτε στο ποδόσφαιρο αλλά ούτε και στην ομάδα τους. Όσο για τις οικογένειες και τους συγγενείς των θυμάτων οπαδικής βίας καταλαβαίνω απόλυτα τον πόνο τους. Δεν υπάρχουν λόγια που να μπορούν να μαλακώσουν τον πόνο ενός γονιού που χάνει το σπλάχνο του. Το μόνο που μπορείς να πεις είναι κουράγιο, δύναμη και αλληλοστήριξη μέσα στην οικογένεια ώστε να αντιμετωπιστεί η απώλεια».

«Δεν είμαι μόνος σε αυτό τον αγώνα. Στην Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας έχουμε φτιάξει μια ομάδα με επικεφαλής τον αντιπεριφερειάρχη αθλητισμού και τη βοήθεια όπως των Μπάνε Πρέλεβιτς και Άγγελου Χαριστέα. Προσπαθούμε να έρθουμε σε επαφή με συλλόγους, σωματεία ακόμη και με αθλητικούς συνδέσμους ώστε να βρούμε ένα κοινό πεδίο δράσης.

Να εντοπίσουμε τα προβλήματα που απασχολούν τους οπαδούς και γενικότερα τους νέους όχι μόνον της Θεσσαλονίκης. Να βαδίσουμε όλοι μαζί τη διαδρομή προς τη βελτίωση της κοινωνίας μας. Έχω πολλές σκέψεις για δράσεις που μπορούν να υλοποιηθούν. Επισκέψεις σε σχολεία και σχολές με στόχο την ευαισθητοποίηση των νέων για το ζήτημα της αθλητικής βίας. Να καταλάβουμε επιτέλους πως ο αθλητισμός είναι πολιτισμός και σε μία κοινωνία ενώνει αλλά δε διχάζει.

Να βραβέψουμε φιλάθλους για το ήθος και τα ιδανικά τους. Αυτούς που χειροκροτούν και την αντίπαλη ομάδα. Έτσι θα δημιουργήσουμε θετικά πρότυπα. Μέσα στο προσεχές διάστημα όλοι οι εμπλεκόμενοι στην ΠΚΜ θα συνεδριάσουμε για να προγραμματίσουμε μια σειρά δράσεων. Ευελπιστούμε στην θετική ανταπόκριση του κόσμου. Μέσα στις επόμενες μέρες θα αποφασιστεί και το πρόγραμμα πρωτοβουλιών στη δομή που δημιουργήθηκε στη μνήμη του Άλκη. Μέσα στο Φλεβάρη θα δούμε δράσεις με τη μορφή συναυλιών, διαδραστικών θεαμάτων και άλλα καλλιτεχνικά δρώμενα».

Πηγή: thesstoday.gr