Τη συμμετοχή της στην παγκόσμια φεμινιστική απεργία, στις 8 Μάρτη 2026, ανακοίνωσε η ΑΔΕΔΥ και μεταξύ άλλων επισημαίνει πως: «Στην Ελλάδα οι γυναίκες εξακολουθούν να πλήττονται δυσανάλογα από χαμηλούς μισθούς, επισφαλή εργασία, ελαστικά ωράρια, μισθολογικό και συνταξιοδοτικό χάσμα, ενώ επωμίζονται το μεγαλύτερο βάρος της απλήρωτης φροντίδας. Η οικονομική εκμετάλλευση των γυναικών συνεχίζεται αμείωτη. Οι διακρίσεις δεν περιορίζονται στον ιδιωτικό τομέα, επιμένουν και στο δημόσιο, παρά τις κυβερνητικές διακηρύξεις και τις θεσμικές παρεμβάσεις.

Η ανασφάλεια και ο φόβος της απόλυσης εντείνουν τη σιωπή απέναντι σε φαινόμενα βίας και παρενόχλησης. Την ίδια στιγμή, θεμελιώδη δικαιώματα, όπως η πρόσβαση στην άμβλωση, δεν διασφαλίζονται στην πράξη με καθολικό και δωρεάν τρόπο, ενώ η «γυάλινη οροφή» παραμένει. Οι γυναίκες υποεκπροσωπούνται σε θέσεις ευθύνης, αμφισβητούνται, στοχοποιούνται.

Σε παγκόσμιο επίπεδο, η υπόθεση «Jeffrey Epstein» αποκάλυψε ένα διεθνές δίκτυο συστηματικής σεξουαλικής κακοποίησης νέων κοριτσιών, που εμπίπτει στα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Την ίδια στιγμή, στο Ιράν ανήλικα κορίτσια ήταν τα πρώτα θύματα του πολέμου, όπως στην Ουκρανία, τη Γάζα και σε κάθε ένοπλη σύρραξη, οι γυναίκες και τα κορίτσια βιώνουν δυσανάλογα τη βία, τον εκτοπισμό και τη σεξουαλική κακοποίηση, καθώς η πολεμική βιομηχανία και οι γεωπολιτικοί ανταγωνισμοί τροφοδοτούν νέους κύκλους σύγκρουσης».

Στην Αθήνα, την Κυριακή 8 Μαρτίου, η ΑΔΕΔΥ καλεί σε συγκέντρωση στην πλατεία Κλαυθμώνος, στη 1:00 μ.μ., και πορεία προς το Σύνταγμα.

Στο Σύνταγμα την ίδια ώρα καλεί και η ΠΟΕΔΗΝ που τονίζει πως: «Στις 8 Μάρτη Διεθνή Ημέρα των Γυναικών διαδηλώνουμε για αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας και αμοιβές, ασφάλεια στη δουλειά.
Στις υπηρεσίες Υγείας, Πρόνοιας, ΕΚΑΒ το 60% των υπηρετούντων υπαλλήλων είναι γυναίκες. Αγωνίζονται στη πρώτη γραμμή προσφέροντας ποιοτικές υπηρεσίες υγείας με εξαντλητικά ωράρια, δεκάδες χρωστούμενα repo και άδειες».

Η Κίνηση για την Απεργιακή 8 Μάρτη, καλεί στη συγκέντρωση στο Σύνταγμα και επισημαίνει ότι: «Είναι μια μέρα αφιερωμένη στις 5 νεκρές εργάτριες στο εργοστάσιο Βιολάντα που έχασαν τη ζωή τους στο βωμό του κέρδους. Το εργοστάσιο ήταν χτισμένο πάνω σε μια βόμβα από προπάνιο, αλλά τα αφεντικά αγνοούσαν τις καταγγελίες των εργαζόμενων».

Το Πανεργατικό Αγωνιστικό Μέτωπο όπως αναφέρει μεταξύ άλλων: «καλεί όλες τις γυναίκες της εργατικής τάξης να τιμήσουν την φετινή Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας κάνοντας το αποφασιστικό βήμα, να οργανωθούν στα συνδικάτα τους. Να δυναμώσει η πάλη σε κάθε χώρο δουλειάς, σε κάθε κλάδο, σε κάθε πόλη και χωριό, ενάντια στο σάπιο σύστημα της εκμετάλλευσης, της ανισότητας, της φτώχειας και των πολέμων.

Η 8η Μάρτη δεν είναι μια απλή επέτειος. Είναι ημέρα μνήμης και αγώνα για τις εργάτριες όλου του κόσμου που πάλεψαν και θυσιάστηκαν για μια ζωή με αξιοπρέπεια και δικαιώματα. Από τις ηρωικές απεργίες των εργατριών στις αρχές του 20ού αιώνα μέχρι τους σημερινούς αγώνες, η εργαζόμενη γυναίκα βρίσκεται στην πρώτη γραμμή απέναντι στην αδικία και την καταπίεση που γεννά το ίδιο το σύστημα της εκμετάλλευσης. Στην πρώτη γραμμή της πάλης για να μπει τέλος στην εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.

Από αυτούς τους μεγάλους αγώνες αντλούμε δύναμη και έμπνευση.

Από τις γυναίκες που στάθηκαν όρθιες στους εργατικούς αγώνες του χθες, αλλά και από τις σύγχρονες μάχες των εργαζομένων: των αγροτών, των ναυτεργατών και των λιμενεργατών, των εργαζομένων στα τρόφιμα – ποτά, από τους μεγάλους αγώνες για να μην συγκαλυφθούν τα εργοδοτικά και κρατικά εγκλήματα στα Τέμπη και στη Βιολάντα».

Επίσης το ΠΑΜΕ αναφέρει πως «στηρίζει τις πρωτοβουλίες της ΟΓΕ και των συνδικάτων.

Την εκδήλωση που από κοινού οργανώνουν την Κυριακή 8 Μάρτη στις 17:30 στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, την παράσταση διαμαρτυρίας την Δευτέρα 9 Μαρτίου στις 18:00 στο Υπουργείο Εργασίας».

Σε συγκέντρωση στη 1μμ στο Άγαλμα Κολοκοτρώνη, από όπου θα ακολουθήσει διαδήλωση, καλεί η φεμινιστική πρωτοβουλία «Συνέλευση 8 Μάρτη», την Κυριακή 8 Μαρτίου.

«Σήμερα αισθανόμαστε υπερήφανες και υπερήφανοι για τις γυναίκες εκείνες, που με τη στάση τους άλλαξαν τον κόσμο. Είτε είναι από το χώρο των επιστημών, όπως είναι η Μαρί Κιουρί και η Γκρέις Χόπερ, είτε από το στίβο των δικαιωμάτων, όπως η Ρόζα Παρκς αλλά και η σύγχρονή μας, Μαχσά Αμινί. Είτε, ακόμη, γιατί δεν δίστασαν να δώσουν τη ζωή τους υπερασπιζόμενες την πατρίδα τους: οι περιπτώσεις των Ηλέκτρας Αποστόλου, Ηρώς Κωνσταντοπούλου και Λέλας Καραγιάννη είναι μερικά, μόνον, παραδείγματα ηρωίδων. 

Όμως, σύμφωνα με τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες, μας χωρίζουν 300 χρόνια από την αναμενόμενη επίτευξη της ισότητας γυναικών και ανδρών.

Το μακρινό… 2324, λοιπόν, γυναίκες και άνδρες θα είναι ισότιμοι, αλλά αυτό δεν είναι το χειρότερο. Η δεύτερη διαπίστωση του Αντόνιο Γκουτέρες, ότι ο στόχος της ισότητας απομακρύνεται αντί να έρχεται πιο κοντά, είναι κάτι προφανώς που δεν μπορεί να μας αφήνει ασυγκίνητες και ασυγκίνητους. 

Πράγματι, το ολοένα αυξανόμενο κύμα γυναικοκτονιών, η εντεινόμενη καταπίεση και βία εις βάρος των γυναικών σε όλον τον πλανήτη – και οι χώρες της Δύσης δεν αποτελούν εξαίρεση, ούτε, βέβαια, η Ελλάδα – επιβεβαιώνουν ότι το μισό του ουρανού μπορεί να κέρδισε πολλά κατά τον προηγούμενο και τον παρόντα αιώνα, απέχει όμως πολύ από την κατάκτηση αυτονόητων δικαιωμάτων. 

Κάθε ημέρα, και σήμερα ακόμη πιο πολύ, η σκέψη μας ας είναι κοντά στις γυναίκες όλου του κόσμου, που υποφέρουν μέσα και έξω από την οικογένειά τους. Σύζυγοι, κόρες, μητέρες, αδελφές.
Η σκέψη μας ας είναι κοντά στις επαγγελματίες που βιώνουν διακρίσεις και αδικία στον εργασιακό τους χώρο.
Η σκέψη μας ας είναι κοντά στις γυναίκες – θύματα των πολέμων.
Η σκέψη μας ας είναι κοντά σε εκείνες τις γυναίκες που βάζουν σε δεύτερη μοίρα τη δική τους ζωή προκειμένου να είναι στο πλευρό του άρρωστου παιδιού, του ηλικιωμένου, του κατάκοιτου. Είτε υπάρχει συγγένεια είτε όχι. Από πολλούς επισημάνθηκε ότι πρόκειται για απλήρωτη εργασία. Αδιαμφισβήτητα όμως πρόκειται για δείγμα αυτοθυσίας και απόλυτου αλτρουισμού». 

Αυτά αναφέρει σε ανάρτησή της στην προσωπική της σελίδα στο facebook,η αναπληρώτρια υπουργός Υγείας, Ειρήνη Αγαπηδάκη.

Στην Ρώμη ξεκίνησε πορεία γυναικών με συνθήματα όπως «απεργούμε κατά της πατριαρχικής βίας» και «αν σταματήσουμε εμείς, σταματά ολόκληρος ο κόσμος». Στην κινητοποίηση συμμετέχουν επίσης πολλοί Ιταλοί μαθητές και φοιτητές των ιταλικών σχολείων, οι οποίοι κρατούν πανό με την επιγραφή «δεν ξεχνάμε τις γυναίκες της Γάζας και όλης της Παλαιστίνης».

Ιταλικές οργανώσεις για τα δικαιώματα των γυναικών ζητούν φέτος από τους άνδρες «να μην κάνουν δώρο μιμόζες στις συντρόφους, τις μητέρες και τις αδελφές τους, αλλά να μάθουν να τις σέβονται σε κάθε στιγμή και δραστηριότητα της ζωής τους».

Το λουλούδι της μιμόζας είναι το συμβολικό δώρο την Ημέρα της Γυναίκας στην Ιταλία.

Ο λόγος δεν είναι άλλος από την θλιβερή ιστορία βάση της οποίας έγινε η 8 Μαρτίου παγκόσμια ημέρα της Γυναίκας. Το 1908, ακριβώς στις 8 Μαρτίου , στη Νέα Υόρκη εργάτριες υφαντουργείων κατέβηκαν σε απεργία.

Ζητούσαν μείωση ωραρίου (δούλευαν 16 ώρες την ημέρα), ανθρώπινες συνθήκες εργασίας και μεγαλύτερες απολαβές. Ενώ διαμαρτύρονταν για τις συνθήκες εργασίας κάτω από τις οποίες εργαζόταν, 129 εργάτριες κάηκαν ζωντανές στο εργοστάσιο κλωστοϋφαντουργίας «Cotton» της Νέας Υόρκης.

Κοντά στο εργοστάσιο που κάηκε υπήρχαν ανθισμένα μόνο δέντρα «μιμόζας» .

Το 1946, η Ένωση Γυναικών Ιταλίας (Unione Donne Italiane) αναζητούσε ένα λουλούδι που θα μπορούσε να καθιερωθεί ως σύμβολο εορτασμού της πρώτης μεταπολεμικής ημέρας των γυναικών.
Η επιλογή ήταν σχεδόν υποχρεωτική: η μιμόζα είναι ένα από τα λίγα φυτά που θα ανθίσουν στις αρχές Μαρτίου.

Σε μήνυμά της η Ιταλίδα πρωθυπουργός Τζόρτζια Μελόνι «ευχαρίστησε όλες τις γυναίκες για το ότι αποδεικνύουν καθημερινά την αποφασιστικότητά και τις ανεξάντλητες ικανότητές τους, καταφέρνοντας να κάνουν την διαφορά σε όλη την κοινωνία μας».

Συγκεκριμένα, το Εργατικό Κέντρο Αθήνας αναφέρει σε ανακοίνωσή του τα εξής: «Τιμούμε τον πολύπλευρο ρόλο της γυναίκας στη σύγχρονη κοινωνία. Η γυναίκα ως σύζυγος, μητέρα και εργαζόμενη, αγωνίζεται καθημερινά ενάντια στα στερεότυπα που παραμένουν ριζωμένα στην κοινωνία ακόμη και σήμερα. Δίνει καθημερινό αγώνα για ίσα δικαιώματα, εργασιακές ευκαιρίες, αμοιβές.

Το ΕΚΑ και το συνδικαλιστικό κίνημα στο σύνολό του είναι και θα είναι στο πλευρό κάθε γυναίκας, που βιώνει εργασιακή επισφάλεια και ανασφάλεια, ανισότητες στις αμοιβές, παραβίαση των δικαιωμάτων της, κακοποίηση και οποιαδήποτε προσβολή της προσωπικότητάς της».

Παράλληλα, το Εργατικό Κέντρο Αθήνας χαιρετίζει το πανελλαδικό πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο ενάντια στην ψήφιση του νομοσχεδίου ιδιωτικοποίησης της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, ζητώντας την απόσυρσή του.

Όπως επισημαίνει, «η ημέρα ψήφισης του νομοσχεδίου συνδυάζεται με την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας, στις 8 Μαρτίου. Φέτος, ο αγώνας των γυναικών για έναν κόσμο ισότητας και δικαιοσύνης ενώνεται με τους αγώνες για δημόσια και πραγματική δωρεάν τριτοβάθμια εκπαίδευση ενάντια στα ιδιωτικά πανεπιστήμια».