Το πρωτότυπο βίντεο προβλήθηκε κατά την τελετή έναρξης της συνόδου και, όπως ήταν φυσικό, προκάλεσε αμηχανία, γέλια, αλλά και μερικά σφιγμένα χαμόγελα. Η Ιταλίδα πρωθυπουργός Τζόρτζια Μελόνι δεν έκρυψε τη διασκέδασή της — γέλασε δυνατά και ευχαρίστησε στη συνέχεια τον οικοδεσπότη πρωθυπουργό Έντι Ράμα για την ιδέα που, όπως είπε, «την έκανε να νιώσει ξανά πολύ νέα».

Από την άλλη, ο πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν παρέμεινε σχεδόν απαθής, αν και ένα ανεπαίσθητο χαμόγελο διέφυγε όταν εμφανίστηκε η δική του ψηφιακή εκδοχή: ένα χαριτωμένο μωρό με μουστάκι.

Η Δανή πρωθυπουργός Μέτε Φρέντρικσεν χαμογέλασε ντροπαλά, κοιτώντας την οθόνη με έκπληξη, ενώ άλλοι ηγέτες φάνηκαν μάλλον αμήχανοι μπροστά στη δημόσια «μωροποίησή» τους.

Το βίντεο, που θυμίζει περισσότερο ευφάνταστη διαφήμιση παρά διπλωματική τελετή, φέρει την ανεπίσημη υπογραφή του Έντι Ράμα. Ο Αλβανός πρωθυπουργός, γνωστός για τον καλλιτεχνικό του παρελθόν — υπήρξε ζωγράφος στο Παρίσι — και για το εκκεντρικό του στυλ, κατάφερε με αυτή την πινελιά να δώσει έναν άλλο τόνο στη συνάντηση: έναν πιο ανθρώπινο, σχεδόν παραμυθένιο.

Αυτή την εβδομάδα, το Μεξικό εξέλεξε την πρώτη του γυναίκα πρόεδρο , την Claudia Sheinbaum Pardo — μια πολιτικό με προϋπηρεσία στη φυσική και την περιβαλλοντική μηχανική. Παρά την επιστημονική της κατάρτιση, δεν είναι όλοι οι ερευνητές βέβαιοι ότι θα έχει τα ενδιαφέροντά τους στο επίκεντρο, δεδομένου ότι ο μέντορας και προκάτοχός της, Andrés Manuel López Obrador, μείωσε τους προϋπολογισμούς της επιστήμης και είχε μια μερικές φορές ανταγωνιστική σχέση με την επιστημονική κοινότητα του Μεξικού.

Οι εικασίες αφθονούν τώρα για το εάν ο Sheinbaum Pardo θα δώσει προτεραιότητα στη λήψη αποφάσεων που βασίζονται σε επιστημονικά στοιχεία.

Για να πάρει μια άποψη για το τι θα μπορούσε να συμβεί,  το Nature μίλησε με ιστορικούς και ειδικούς σε θέματα πολιτικής για το πώς τα πήγαν στην εξουσία πέντε άλλοι επιστήμονες-που έγιναν παγκόσμιοι ηγέτες και αν το υπόβαθρό τους στην επιστήμη ήταν όφελος – ή βλάβη.

Κάποιοι λένε ότι η επιστημονική τεχνογνωσία είναι δίκοπο μαχαίρι. Οι ερευνητές «ξέρουν πολύ καλά πώς να συλλέγουν πληροφορίες από διάφορους παράγοντες της κοινωνίας», λέει ο Sayaka Oki, ιστορικός της επιστήμης στο Πανεπιστήμιο του Τόκιο. Αλλά την ίδια στιγμή, αν βασίζονται πάρα πολύ στη δική τους διάνοια αντί να ακούν τους ψηφοφόρους, μπορεί να «παγιδευτούν στη δική τους αυτοδικία», προσθέτει.

ΧΕΡΜΠΕΡΤ ΧΟΥΒΕΡ, ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΩΝ ΗΠΑ, 1929–33

Ο Χέρμπερτ Χούβερ σπούδασε γεωλογία τη δεκαετία του 1890 στο νεοσύστατο τότε Πανεπιστήμιο Στάνφορντ στην Καλιφόρνια και κέρδισε μια περιουσία ως διεθνής σύμβουλος ορυχείων. Ενώ ζούσε στο Λονδίνο στην αρχή του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, έγινε διάσημος δημιουργώντας ένα πρόγραμμα επισιτιστικής βοήθειας για το κατεχόμενο από τη Γερμανία Βέλγιο. Αργότερα, προσκλήθηκε από τον Woodrow Wilson, πρόεδρο των ΗΠΑ εκείνη την εποχή, να διαχειριστεί τις προμήθειες τροφίμων των ΗΠΑ για το υπόλοιπο του πολέμου.

Ο Χούβερ έγινε υπουργός Εμπορίου των ΗΠΑ το 1921 και γρήγορα σταθεροποίησε τη φήμη του ως ικανού τεχνοκράτη. Αλλά αυτή η ίδια τεχνοκρατική προκατάληψη μπορεί επίσης να τον τύφλωσε στις μεγαλύτερες κοινωνικές, πολιτιστικές και πολιτικές ανησυχίες που προέκυψαν καθώς η χώρα σκόνταψε στη Μεγάλη Ύφεση, λέει ο Ντέιβιντ Κόουλ, πρόεδρος του Ινστιτούτου Επιστημονικής Ιστορίας στη Φιλαδέλφεια της Πενσυλβάνια. Αυτή η ύφεση, η χειρότερη στην ιστορία των ΗΠΑ, ξεκίνησε λίγο αφότου ο Χούβερ, μέλος του Ρεπουμπλικανικού κόμματος, εξελέγη πρόεδρος το 1929.

Πολλά από τα κυβερνητικά μέτρα για τη δημιουργία θέσεων εργασίας και την έξοδο της χώρας από την ύφεση ξεκίνησαν στην πραγματικότητα υπό τον Χούβερ, λέει ο Κόουλ. Αλλά δεν μπόρεσε να πουλήσει το όραμά του στο κοινό και οι ψηφοφόροι τον έδιωξαν μετά από μια θητεία. «Ο Χούβερ δούλεψε σχεδόν μέχρι θανάτου προσπαθώντας να φτιάξει τη χώρα από την ύφεση, αλλά ήταν πολιτικά κωφός», προσθέτει ο Κόουλ.

ΜΑΡΓΚΑΡΕΤ ΘΑΤΣΕΡ, ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΤΟΥ ΗΝΩΜΕΝΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ, 1979–90

Η Μάργκαρετ Θάτσερ, η οποία σπούδασε χημικός, είναι ίσως μια από τις πιο γνωστές και πιο διχαστικές πρωθυπουργούς που είχε η Βρετανία. Κατά τη διάρκεια των σπουδών της στη χημεία στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, στο Ηνωμένο Βασίλειο, πέρασε ένα χρόνο ερευνώντας τη δομή ενός αντιβιοτικού στο εργαστήριο της βραβευμένης με Νόμπελ χημικού Dorothy Hodgkin. Η Θάτσερ εργάστηκε ως ερευνήτρια χημικός σε μια εταιρεία πλαστικών και στη συνέχεια σε μια εταιρεία τροφίμων, πριν εγκαταλείψει την έρευνα για μια ζωή στην πολιτική.

Οδήγησε το δεξιό Συντηρητικό κόμμα του Ηνωμένου Βασιλείου στην εκλογική νίκη το 1979, μετά από ένα κύμα απεργιών συνδικαλιστικών οργανώσεων στο οποίο περισσότεροι από 4 εκατομμύρια εργαζόμενοι ζήτησαν αυξήσεις μισθών υψηλότερες από αυτές που τους προσφέρονταν. Κατά τη διάρκεια της 11χρονης πρωθυπουργίας της, η Θάτσερ ιδιωτικοποίησε κρατικές βιομηχανίες και δημόσιες υπηρεσίες – συμπεριλαμβανομένου του νερού, του φυσικού αερίου και του ηλεκτρισμού – και μείωσε τις δαπάνες για υγειονομική περίθαλψη, εκπαίδευση και στέγαση. Οι περικοπές χρηματοδότησης, μαζί με την αυξανόμενη ανεργία, κατέστρεψαν τη δημοτικότητά της. Αλλά η φήμη της ενισχύθηκε το 1982, χάρη στη νίκη του Ηνωμένου Βασιλείου εναντίον της Αργεντινής σε έναν πόλεμο για την ιδιοκτησία των Νήσων Φώκλαντ.

Καθ’ όλη τη διάρκεια της θητείας της, η Θάτσερ δεν φαινόταν να εφαρμόζει μεγάλο μέρος της επιστημονικής της κατάρτισης στην πολιτική ηγεσία, λέει ο John Muellbauer, οικονομολόγος στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης. «Ήταν πολιτικός με πεποιθήσεις, επομένως ηγήθηκε από ιδεολογία και απλές πεποιθήσεις και όχι από πολιτική που βασίζεται σε στοιχεία», λέει ο Muellbauer.

APJ ABDUL KALAM, ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΙΝΔΙΑΣ, 2002–07

Ακόμη και πριν γίνει πρόεδρος, ο Avul Pakir Jainulabdeen (APJ) Abdul Kalam ήταν μια εθνικά αναγνωρισμένη προσωπικότητα. Ως επιστήμονας αεροδιαστημικής στον Ινδικό Οργανισμό Διαστημικής Έρευνας, επέβλεψε την ανάπτυξη του πρώτου εγχώριου οχήματος εκτόξευσης δορυφόρων της Ινδίας, το οποίο το 1980 ώθησε το Rohini Satellite 1 σε τροχιά χαμηλής επί της Γης. «Έκανε θαυμάσια δουλειά», λέει ο Βένι Κρίσνα, ερευνητής επιστημονικής πολιτικής στο Πανεπιστήμιο της Νέας Νότιας Ουαλίας, στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας. Ο Κάλαμ μετακόμισε αργότερα στον Οργανισμό Αμυντικής Έρευνας & Ανάπτυξης της Ινδίας, όπου ήταν επικεφαλής του προγράμματος στρατηγικών βαλλιστικών πυραύλων της χώρας.

Το 2002, ο Καλάμ εξελέγη 11ος πρόεδρος της Ινδίας, με υποστήριξη τόσο από το κυβερνών όσο και από τα κόμματα της αντιπολίτευσης. Ο ρόλος του προέδρου στην Ινδία είναι σε μεγάλο βαθμό εθιμοτυπικός – ο πρωθυπουργός είναι επικεφαλής της κυβέρνησης – αλλά οι Ινδοί πρόεδροι έχουν την εξουσία να απορρίπτουν νομοσχέδια που εγκρίνονται από το κοινοβούλιο. Η εκλογή του Kalam ήταν «τεράστια έμπνευση», ειδικά για τους νέους επιστήμονες, λέει ο Rohini Godbole, φυσικός στο Ινδικό Ινστιτούτο Επιστημών στη Μπανγκαλόρ.

Ο Καλάμ ανήκε σε μια γενιά επιστημόνων που αναδείχθηκαν σε μια Ινδία που είχε γίνει πρόσφατα ανεξάρτητη από τη βρετανική αποικιακή κυριαρχία. Είχε ένα όραμα να χρησιμοποιήσει την εγχώρια επιστήμη και τεχνολογία για να προωθήσει την ανάπτυξη της χώρας και ενέπνευσε «εμπιστοσύνη στα επιστημονικά συστήματα», λέει ο Godbole.

ΑΝΓΚΕΛΑ ΜΕΡΚΕΛ, ΚΑΓΚΕΛΑΡΙΟΣ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ, 2005–21

Εκπαιδευμένη ως κβαντική χημικός, η Άνγκελα Μέρκελ ήταν η πρώτη γυναίκα που έγινε καγκελάριος της Γερμανίας, όταν εξελέγη το 2005. Όταν άφησε την εξουσία ως ηγέτης των κεντροδεξιών Χριστιανοδημοκρατών, 16 χρόνια αργότερα, είχε γίνει η δεύτερη στη Γερμανία – μακροβιότερος αρχηγός κυβέρνησης.

Η Μέρκελ απέκτησε διδακτορικό στην κβαντική χημεία το 1986, μελετώντας τη δυναμική της αντίδρασης στην Ακαδημία Επιστημών στο Βερολίνο-Adlershof, στην τότε Ανατολική Γερμανία. Ως πολιτικός ηγέτης, ήταν γνωστή για τον πραγματισμό της στην αντιμετώπιση ζητημάτων που κυμαίνονται από την ευρωπαϊκή κρίση χρέους και τη σταδιακή κατάργηση της πυρηνικής ενέργειας στη Γερμανία έως την πανδημία COVID-19, λέει ο πολιτικός επιστήμονας Matt Qvortrup στο Πανεπιστήμιο Coventry του Ηνωμένου Βασιλείου. «Ο τρόπος που προσέγγισε τα πολιτικά ζητήματα ήταν χρησιμοποιώντας ένα είδος επιστημονικής δοκιμής, βλέποντας ποιες θεωρίες θα μπορούσαν να λειτουργήσουν και ήταν πρόθυμη να τις παραποιήσει», λέει.

Συνολικά, το υπόβαθρό της στην επιστήμη «ήταν σίγουρα μια αρετή», λέει ο Qvortrup, και πιθανότατα επηρέασε την ικανότητά της να εργάζεται συλλογικά. Η εστίασή της ήταν στην πολιτική – πώς να λύσει ένα πρόβλημα – παρά στην πολιτική, που έχει να κάνει περισσότερο με το πώς να κερδίσει μια διαμάχη, λέει, προσθέτοντας ότι ως αποτέλεσμα είχε υψηλά ποσοστά αποδοχής μεταξύ των ανθρώπων στη Γερμανία.

YUKIO HATOYAMA, ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΤΗΣ ΙΑΠΩΝΙΑΣ, 2009–10

Η περίοδος του Yukio Hatoyama ως επικεφαλής της κυβέρνησης της Ιαπωνίας ήταν βραχύβια, την οποία ορισμένοι ερευνητές αποδίδουν εν μέρει σε έναν ιδεαλισμό που διαθέτουν πολλοί επιστήμονες. Ο Χατογιάμα, αριστερός, ήταν πολύ «καθαρός» και θεωρητικός στο σκεπτικό του, λέει ο Όκι στο Πανεπιστήμιο του Τόκιο.

Ο Χατογιάμα έλαβε διδακτορικό στη βιομηχανική μηχανική από το Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ. Εργάστηκε ως ερευνητής στις εφαρμοσμένες πιθανότητες, πρώτα στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας του Τόκιο και στη συνέχεια στο Πανεπιστήμιο Senshu στο Τόκιο, πριν ξεκινήσει την πολιτική του καριέρα. Προερχόμενος από οικογένεια πολιτικών, ήταν μέρος μιας «πολιτικής γενεαλογίας», λέει ο Yasushi Sato, ο οποίος σπουδάζει επιστημονική πολιτική στο Πανεπιστήμιο Niigata στην Ιαπωνία.

Τον Σεπτέμβριο του 2009, ο Χατογιάμα έγινε ο 93ος πρωθυπουργός της Ιαπωνίας, μετά από μια εκλογική νίκη του Δημοκρατικού Κόμματος της Ιαπωνίας. Το κόμμα άρχισε αμέσως να περικόπτει τις κρατικές δαπάνες, συμπεριλαμβανομένων κεφαλαίων για επιστημονικά προγράμματα. Ωστόσο, η ώθηση από την επιστημονική κοινότητα διατήρησε βασικά έργα, συμπεριλαμβανομένης μιας εγκατάστασης ακτινοβολίας σύγχροτρον.

Μόλις οκτώ μήνες μετά την ανάληψη των καθηκόντων του, ο Χατογιάμα παραιτήθηκε, αφού απέτυχε να εκπληρώσει την προεκλογική του υπόσχεση για μετεγκατάσταση μιας αμφιλεγόμενης στρατιωτικής βάσης των ΗΠΑ από το νησί της Οκινάουα. Αντίθετα, είχε συμφωνήσει να μεταφέρει τη βάση σε μια λιγότερο πολυσύχναστη τοποθεσία στο νησί, κάτι που εξόργισε τους ντόπιους. Ο Oki λέει ότι ο Τύπος εκείνη την εποχή χαρακτήριζε τον Hatoyama ως «αφελή» και δεν είχε κατανόηση του κόσμου.

Συμπεράσματα…

Οι επιστήμονες που έχουν καταφέρει να ηγηθούν των χωρών τους τείνουν να σκέφτονται πρώτα και κύρια σαν πολιτικοί, λέει ο Mike Lubell, φυσικός στο City College της Νέας Υόρκης, ο οποίος παρακολουθεί ζητήματα ομοσπονδιακής επιστήμης-πολιτικής. Όσον αφορά τη Sheinbaum Pardo, της συνιστά να βασιστεί στις επιστημονικές της γνώσεις, αλλά να μην εξαρτάται από αυτές. «Η επιστήμη δεν είναι όλα και τίποτα στην πολιτική».

Πολλοί από τους επικριτές της Sheinbaum Pardo, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων επιστημόνων, ανησυχούν για τη μεξικανική δημοκρατία, υποστηρίζοντας ότι έχει έρθει πολύ κοντά στην ολοένα και πιο ισχυρή πολιτική μηχανή που κατασκεύασε ο προκάτοχός της. «Αν τη συμβούλευα», λέει ο Λούμπελ, «θα έλεγα να διασφαλίσει ότι η μεξικανική δημοκρατία θα εβδοκιμήσει κάτι που είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την ικανότητα του Μεξικού να προχωρήσει στην επιστήμη και την τεχνολογία».

Η δήλωση σημειώνει ότι η πρόταση «θα οδηγούσε σε άμεση κατάπαυση του πυρός και αποκατάσταση της Γάζας μαζί με εγγυήσεις ασφαλείας για τους Ισραηλινούς, και τους Παλαιστίνιους, και ευκαιρίες για μια πιο διαρκή μακροπρόθεσμη ειρήνη και μια λύση δύο κρατών».

«Είναι καιρός να τελειώσει ο πόλεμος και αυτή η συμφωνία είναι το απαραίτητο σημείο εκκίνησης» αναφέρει η επιστολή, η οποία υπογράφεται από τους ηγέτες των ΗΠΑ, της Αργεντινής, της Αυστρίας, της Βραζιλίας, της Βουλγαρίας, του Καναδά, της Κολομβίας, της Δανίας, της Γαλλίας, της Γερμανίας, της Πολωνίας, της Πορτογαλίας, της Ρουμανίας, της Σερβίας, της Ισπανίας, της Ταϊλάνδης και του Ηνωμένου Βασιλείου.

Αναλυτικά η δήλωση των 17 ηγετών:

«Ως ηγέτες χωρών που ανησυχούν βαθύτατα για τους ομήρους που κρατούνται από τη Χαμάς στη Γάζα, μεταξύ των οποίων και πολλοί δικοί μας πολίτες, υποστηρίζουμε πλήρως την κίνηση προς μια συμφωνία κατάπαυσης του πυρός και απελευθέρωσης των ομήρων που βρίσκεται τώρα στο τραπέζι και όπως περιγράφηκε από τον Πρόεδρο Μπάιντεν στις 31 Μαΐου 2024. Δεν υπάρχει χρόνος για χάσιμο. Καλούμε τη Χαμάς να κλείσει αυτή τη συμφωνία, με την οποία το Ισραήλ είναι έτοιμο να προχωρήσει, και να ξεκινήσει τη διαδικασία απελευθέρωσης των πολιτών μας.

Σημειώνουμε ότι αυτή η συμφωνία θα οδηγήσει σε άμεση κατάπαυση του πυρός και αποκατάσταση της Γάζας μαζί με εγγυήσεις ασφάλειας για τους Ισραηλινούς, και τους Παλαιστίνιους, και ευκαιρίες για μια πιο διαρκή μακροπρόθεσμη ειρήνη και μια λύση δύο κρατών. Σε αυτή την κρίσιμη στιγμή, καλούμε τους ηγέτες του Ισραήλ καθώς και της Χαμάς να κάνουν όποιους τελικούς συμβιβασμούς είναι απαραίτητοι για να κλείσει αυτή η συμφωνία και να φέρει ανακούφιση στις οικογένειες των ομήρων μας, καθώς και σε όσους βρίσκονται και στις δύο πλευρές αυτής της τρομερής σύγκρουσης, συμπεριλαμβανομένου του άμαχου πληθυσμού. Είναι καιρός να τελειώσει ο πόλεμος και αυτή η συμφωνία είναι το απαραίτητο σημείο εκκίνησης».

Και οι διαπραγματευτές πιέζουν την Χαμάς 

Οι συνομιλίες στις οποίες μετέχουν Καταριανοί, Αιγύπτιοι και Αμερικανοί μεσολαβητές και στοχεύουν στην επίτευξη εκεχειρίας ανάμεσα στο Ισραήλ και την Χαμάς στον πόλεμο στη Γάζα βρίσκονται σήμερα σε εξέλιξη, αλλά δεν έχει προκύψει κάποια ένδειξη επιτυχίας, σύμφωνα με δύο πηγές ασφαλείας της Αιγύπτου.

Οι συνομιλίες ξεκίνησαν χθες Τετάρτη όταν ο επικεφαλής της CIA Ουίλιαμ Μπερνς συναντήθηκε με ανώτερους αξιωματούχους από το Κατάρ και την Αίγυπτο στη Ντόχα για να συζητήσουν επί της πρότασης την οποία ο Αμερικανός πρόεδρος Τζο Μπάιντεν υποστήριξε δημοσίως την περασμένη εβδομάδα. Ο Μπάιντεν περιέγραψε το σχέδιο τριών σταδίων ως ισραηλινή πρωτοβουλία.

Οι συνομιλίες στο Κατάρ στοχεύουν στην εξεύρεση μιας φόρμουλας που θα μπορούσε να καθησυχάσει την Χαμάς ως προς το αίτημά της για εγγυήσεις ότι η συμφωνία θα οδηγήσει σε πλήρη κατάπαυση του πυρός στη Λωρίδα της Γάζας και πλήρη απόσυρση των ισραηλινών δυνάμεων από την περιοχή, είπαν οι αιγυπτιακές πηγές.

Η Χαμάς εξέφρασε ανησυχία ως προς κάποιους όρους της πρότασης, ειδικά στη δεύτερη φάση της, είπαν οι πηγές.

Σύμφωνα με περίληψη του σχεδίου που δημοσιοποίησε ο Λευκός Οίκος, η δεύτερη φάση περιλαμβάνει τον μόνιμο τερματισμό των εχθροπραξιών καθώς και την απόσυρση των ισραηλινών δυνάμεων από τη Γάζα.

Οι αιγυπτιακές πηγές ανέφεραν ότι μεσολαβητές του Κατάρ και της Αιγύπτου είχαν συναντηθεί χωριστά με αξιωματούχους της Χαμάς και των ΗΠΑ στη Ντόχα. Είπαν ότι δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι μια συμφωνία είναι κοντά σε επίτευξη.

Αξιωματούχοι του Κατάρ, της Αιγύπτου και των ΗΠΑ διεξάγουν διαπραγματεύσεις εδώ και μήνες με στόχο την εξασφάλιση κατάπαυσης του πυρός στη Γάζα καθώς και την απελευθέρωση των Ισραηλινών ομήρων και των Παλαιστινίων κρατουμένων.

Ο ηγέτης της Χαμάς, Ισμαήλ Χανίγια, δήλωσε χθες ότι η ομάδα «θα αντιμετωπίσει σοβαρά και θετικά κάθε συμφωνία που βασίζεται στον συνολικό τερματισμό της επίθεσης και στην πλήρη αποχώρηση και ανταλλαγή κρατουμένων».

Το Ισραήλ είπε ότι δεν θα σταματήσουν οι μάχες κατά τη διάρκεια των συνομιλιών για κατάπαυση του πυρός, καθώς εξαπέλυσε νέα επίθεση σε κεντρικό τμήμα της Λωρίδας της Γάζας.

Ο ανώτερος αξιωματούχος της Χαμάς, Σάμι Αμπού Ζούχρι, δήλωσε σήμερα στο Reuters ότι ενώ η οργάνωση χαιρέτισε αυτό που αποκάλεσε «ιδέες του Μπάιντεν», το σχέδιο ψηφίσματος των ΗΠΑ στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ εξαρτιόταν από μια ισραηλινή πρόταση κατάπαυσης του πυρός που είχε δει και είχε απορρίψει η Χαμάς.

«Το έγγραφο (των ΗΠΑ) δεν κάνει καμία αναφορά για τον τερματισμό της επίθεσης ή την απόσυρση», είπε.

“Τα ισραηλινά έγγραφα μιλούν για διαπραγμάτευση αορίστου χρόνου χωρίς προθεσμία, και μιλούν για ένα στάδιο κατά το οποίο η κατοχή ανακτά τους ομήρους της και ξαναρχίζει τον πόλεμο. Είχαμε πει στους μεσολαβητές ότι ένα τέτοιο έγγραφο δεν ήταν αποδεκτό από εμάς“, είπε ο Αμπού Ζούχρι.

Δήλωσε ότι η Χαμάς δεσμεύτηκε στην πρότασή της της 5ης Μαΐου, η οποία βασιζόταν στον τερματισμό των μαχών και την αποχώρηση του Ισραήλ, μια συμφωνία ανταλλαγής και την άρση του αποκλεισμού του θύλακα. Ο πόλεμος ξεκίνησε μετά την επίθεση της Χαμάς στο Ισραήλ στις 7 Οκτωβρίου, σκοτώνοντας περίπου 1.200 ανθρώπους και αιχμαλωτίζοντας περισσότερους από 250 ομήρους, σύμφωνα με ισραηλινούς απολογισμούς.