Όπως τονίζει η Μαρία Καρυστιανού η συζήτηση συντηρείται περισσότερο για να προσάψει ιδιοτέλεια στον ανιδιοτελή αγώνα των οικογενειών των Τεμπών. 

Ονειρεύεται, όπως λέει, κάτι «καινούριο και καθαρό» στο πολιτικό σκηνικό της χώρας, χωρίς απαραίτητα η ίδια να ηγείται αυτού ή να είναι μέρος του.

«Εμείς απλώς φωνάζουμε για τη δικαιοσύνη», επισημαίνει και προσθέτει πως η «εμμονή», με το εάν τελικά η ίδια θα εμπλακεί ενεργά με την πολιτική έχει ξεκινήσει από φιλοκυβερνητικά μέσα ενημέρωσης, που στόχο έχουν περισσότερο να δείξουν ότι υπάρχουν άλλα κίνητρα πίσω από τον αγώνα που γίνεται.

«Από τότε που έχασα το παιδί μου, με ακουμπούν πολύ περισσότερο τα θέματα κράτους δικαίου», λέει χαρακτηριστικά. «Όμως εγώ δεν θα οργανώνω κάτι, ούτε έχω τον χρόνο για κάτι τέτοιο. Επιθυμώ πάντως, όπως ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας, να δω κάτι καινούριο. Είμαι και εγώ στο 25%», σημειώνει, σχολιάζοντας δημοσκοπήσεις που δείχνουν ότι το ένα τέταρτο των ερωτηθέντων πιθανόν να τη στήριζε.

«Αν αυτό που ονειρεύομαι το δω να προκύπτει, να βγαίνει κάτι καινούριο με όραμα και με σχέδιο, γιατί να μη συμφωνήσω και να μην το καλοδεχτώ, χωρίς απαραίτητα να είμαι μέρος του; Κάτι που δεν θα αλλάξει στη διαδρομή και θα μεταλλαχθεί σε κάτι άλλο», σημειώνει.