Από τον Οκτώβριο του 2025 ως τον Ιούνιο του 2026 ξεδιπλώνεται με τη βοήθεια του θεάτρου, της μουσικής, του κινηματογράφου και των εικαστικών τεχνών ένα πολύμορφο οικογενειακό πορτρέτο, μέσα από έργα που μιλούν για την εγγύτητα και την απόσταση, τον έρωτα και την απώλεια, την ανάγκη να ανήκεις και τον φόβο να χαθείς, μέσα από ιστορίες που αγγίζουν τη μνήμη, τη μεταβίβαση, την αποξένωση και την επιθυμία και μας προσκαλούν να επανεξετάσουμε τι σημαίνει οικογένεια σήμερα.

Η παρουσίαση του ετήσιου προγράμματος της Στέγης έγινε στη Μάντρα του Ιδρύματος Ωνάση, έναν χώρο- αντιπροσωπευτικό δείγμα της Μπελ Επόκ στο κέντρο της Αθήνας που θυμίζει θερινό σινεμά, αλλά και αυλή μιας οικογενειακής κατοικίας.

«Η θεματική για φέτος είναι οι οικογένειες, αυτές που φτιάχνουμε, αυτές που διαλέγουμε, αυτές από τις οποίες προερχόμαστε, αυτές που άλλοι θέλουν να δημιουργήσουν και άλλοι όχι. Πάνω από όλα είναι οι άνθρωποι που διαλέγουμε και μας διαλέγουν επειδή μας συνδέει κάτι μυστικό και μυστήριο. Οι καλλιτέχνες έχουν γίνει οικογένειά μας όλα αυτά τα χρόνια και νομίζω ότι η Στέγη δικαίως λέγεται έτσι γιατί έχουμε υπάρξει σπίτι και πάνω από όλα καταφύγιο, ένα καταφύγιο όπου η ασφάλεια συνάδει με την ελευθερία, πράγμα πολύ δύσκολο στη ζωή», παρατήρησε η καλλιτεχνική διευθύντρια του Ιδρύματος Ωνάση, Αφροδίτη Παναγιωτάκου.

Το «παρών» στον φετινό προγραμματισμό της Στέγης θα δώσουν σημαντικές προσωπικότητες από τον ελληνικό και διεθνή χώρο, όπως ο σπουδαίος σκηνοθέτης Βιμ Βέντερς, η εμβληματική ηθοποιός Τίλντα Σουίντον, ο θεατρικός συγγραφέας, σκηνοθέτης, ηθοποιός και διευθυντής του Φεστιβάλ της Αβινιόν, Τιάγκο Ροντρίγκες, ο διεθνώς αναγνωρισμένος Βρετανός σκηνοθέτης και θεατρικός συγγραφέας, Ρόμπερτ Άικ, η καυστική Νταϊάνα Μόργκαν (Φιλομένα Κανκ), οι σπουδαίοι σκηνοθέτες, Γιώργος Λάνθιμος, Ρομέν Γαβράς και Γιάννης Οικονομίδης, ο Γερμανός φωτογράφος, Γιούργκεν Τέλερ, ο πολυτάλαντος Γιάννης Αγγελάκας και ο ειδικός σε θέματα τραύματος γιατρός και συγγραφέας, Γκάμπορ Μάτε.

Κατά τη φετινή χρονιά ξεχωρίζουν, επίσης, οι νέες πρωτοβουλίες της Στέγης: η λειτουργία του νέου χώρου περιοδικών δράσεων Onassis Ready στον χώρο όπου βρισκόταν ένα παλιό εργοστάσιο πλαστικών στην περιοχή του Αγίου Ιωάννη Ρέντη, η απόκτηση της μουσικής συλλογής του δημοσιογράφου Γιάννη Πετρίδη που σχεδιάζεται να στεγαστεί σε έναν νέο, ειδικά διαμορφωμένο χώρο για ακρόαση και έρευνα, καθώς και η ψηφιοποίηση της Ωνασείου Βιβλιοθήκης και του φωτογραφικού αρχείου του Σπύρου Στάβερη.

Η φετινή είναι χρονιά-ορόσημο και για το Ίδρυμα Ωνάση συνολικά που γιορτάζει 50 χρόνια προσφοράς στην υγεία, την παιδεία και τον πολιτισμό ολοκληρώνοντας δύο έργα πνοής: το Εθνικό Ωνάσειο Μεταμοσχευτικό Κέντρο και τα πρώτα δώδεκα Δημόσια Ωνάσεια Σχολεία σε τέσσερις περιφέρειες της χώρας.

Η συλλογή του Γιάννη Πετρίδη

Όπως γράφει ο Δημήτρης Κανελλόπουλος στο e-tetradio, το ϊδρυμα Ωνάση αποκτά πλέον πρόσβαση στην συλλογή βινυλίου του εμβληματικού μουσικού παραγωγού Γιάννη Πετρίδη. Πάνω από 250.000 δίσκοι που θα αξιοποιηθούν, θα βρουν τον δικό τους χώρο και θα προσφερθούν στην ακρόαση των επισκεπτών!

Συγκεκριμένα:

Ο Γιάννης Πετρίδης (μας) το έλεγε πολύ καιρό στις κατ’ ιδίαν συζητήσεις του και να που γίνεται πραγματικότητα από τη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση. Πάντα ήθελε ο Γιάννης η τεράστια συλλογή των δίσκων του (και όχι μόνο) να είναι προσβάσιμη από το κοινό.

Αυτό όμως δεν μπορούσε να γίνει από το κράτος, δεν νομίζω πως αξίζει να δείξεις εμπστοσύνη στο γραφειοκρατικό ελληνικό κράτος. Δεν μπρούσε να γίνει ούτε καν από την ΕΡΤ. Χρειαζόταν να βρεθεί ένας αξιόπιστος ιδιωτικός φορέας. Και βρέθηκε. 

Έτσι συμφώνησε ο Πετρίδης με το Ίδρυμα Ωνάση (το οποίο απέκτησε τη συλλογή δίσκων του) «για τη μελλοντική διαμόρφωση ενός νέου, ειδικά διαμορφωμένου χώρου για ακρόαση, έρευνα και απόλαυση». Σκεφτείτε έναν πολυχώρο στην Αθήνα, σαν ένα διαδραστικό «μουσείο» ας πούμε, με όλους τους δίσκους του Γιάννη για ακρόαση, με ειδικό stage για παρουσιάσεις άλμπουμ και συναυλίες, με την έκθεση πολλών μουσικών gadgets και memorabilia (300 t-shirts!) που μαζεύει ο Πετρίδης εδώ και δεκαετίες καθώς και πολλά ακόμα. Θα μπαίνουμε εκεί μέσα και δεν θα βγαίνουμε ποτέ. 

Παράδειγμα: θα υπάρχουν περιοδικά Billboard και Rolling Stone από τη δεκαετία του 70 μέχρι σήμερα (από το πρώτο τεύχος!), όλα τα ΝΜΕ από το 1961, εκατοντάδες μουσικά βιβλία, μία μεγάλη ταινιοθήκη με όλα τα Όσκαρ και τις υποψηφιότητες, όλο το Γαλλικό και Ιταλικό σινεμά, πάνω από 500 ντοκιμαντέρ με την ιστορία της μουσικής (σε μία αίθουσα θα προβάλλονται ολημερίς με μεγάλα θεματικά αφιερώματα).

Εννοείται πως θα υπάρχει και όλο το ελληνικό ρεπερτόριο από τα ρεμπέτικα έως σήμερα! Ο Γιάννης αγαπάει εξίσου το ελληνικό τραγούδι όσο και το ξένο. Κι έχει εξαιρετικά σπάνια πράγματα που δεν υπάρχουν πουθενά αλλού. 

Σε απόλυτο αριθμό, σε κομμάτια, η συλλογή ξεπερνάει τα 250 χιλιάδες κομμάτια. Απίστευτο. Σημειώστε ότι το 2018 του είχαν ζητήσει κάποιοι από τη Νέα Υόρκη να αγοράσουν τη συλλογή του με πάρα πολλά χρήματα αλλά αυτός αρνήθηκε. 

Τέλος, ετοιμάζεται ένα ντοκιμαντέρ σε σκηνοθεσία Γιώργου Τελτζίδη με όσα συμβαίνουν εδώ και μήνες, τη μεταφορά των δίσκων από το σπίτι του Γιάννη, το πακετάρισμα, τη φόρτωση, την ψηφιοποίησή τους, το στήσιμο του χώρου κ.ο.κ. 

H διεθνής συμπαραγωγή της Στέγης καταλαμβάνει την Κεντρική Σκηνή της, στις 13 και 14 Νοεμβρίου, σε σκηνοθεσία Ίβο βαν Χόβε.

«Η σκηνή είναι μνήμη». Κατοικείται από τρία πρόσωπα: μια μητέρα, την Αμάντα, και τα δύο παιδιά της, τη Λόρα και τον Τομ. Η Αμάντα ακόμα φαντάζεται πως είναι μια ευγενής κυρία του Νότου. Ο Τομ φροντίζει την οικογένεια και πηγαίνει σινεμά με κάθε ευκαιρία. Η Λόρα περνάει ατέλειωτες ώρες με τα γυάλινα ζωάκια της.

To έργο διαδραματίζεται τη δεκαετία του ’30, κατά την άνοδο του φασισμού στην Ευρώπη. Όπως αναφέρει ο Ίβο Βαν Χόβε, «ο Τενεσί Ουίλλιαμς ως συγγραφέας έχει σαφή συνείδηση του ιστορικού φαινομένου. Ο ήρωάς του που θέλει να γίνει συγγραφέας έχει επίσης αυτή τη συνείδηση. Ξέρει ότι ο κόσμος σιγά-σιγά αποκτηνώνεται. Εξάλλου μοιάζει και με τον δικό μας. Αισθανόμαστε καθαρά μια όλο και μεγαλύτερη σκληρότητα. Δεν ακούμε πλέον σχεδόν καθόλου τις γνώμη των άλλων, εκφράζουμε τη δική μας άμεσα, αντιδρούμε αυτοστιγμεί, ενστικτωδώς, χωρίς δεύτερη σκέψη. Είναι επικίνδυνο. Ένας τέτοιος κόσμος, όπου η βία γίνεται τόσο εύκολη, όπου κανείς δεν καταλαβαίνει πλέον αληθινά τον άλλον, βρίσκεται πολύ κοντά στον πόλεμο».

Ο Ίβο βαν Χόβε είναι καλλιτεχνικός διευθυντής του Toneelgroep Amsterdam από το 2001. Γεννημένος στο Βέλγιο το 1958, ξεκίνησε την καριέρα του ως θεατρικός σκηνοθέτης το 1981, με παραγωγές δικών του έργων (“Germs”, “Rumours”). Από το 1990 έως το 2000, ήταν καλλιτεχνικός διευθυντής του Het Zuidelijk Toneel. Από το 1998 έως το 2004, διεύθυνε το Holland Festival, παρουσιάζοντας κάθε χρόνο τη δική του επιλογή από τις διεθνείς παραγωγές θεάτρου, μουσικής, όπερας και χορού. Μέχρι το 2010 ήταν ένας από τους καλλιτεχνικούς υπεύθυνους του τομέα Δραματικής Τέχνης της Αμβέρσας.

Οι θεατρικές παραγωγές του Ίβο βαν Χόβε έχουν παρουσιαστεί σε όλο τον κόσμο, από τη Νέα Υόρκη έως τη Μόσχα, το Παρίσι, το Μπουένος ‘Αιρες και το Σίδνεϋ. Ανάμεσα στις πολυάριθμες άλλες βραβεύσεις του, περιλαμβάνονται δύο βραβεία Olivier και δύο Tony για το «Ψηλά απ’ τη γέφυρα», το ολλανδικό βραβείο για το σύνολο του έργου του, από κοινού με τον Jan Versweyveld, δύο βραβεία Obie για τα έργα «More Stately Mansions» και «Έντα Γκάμπλερ», το βραβείο Archangel στο Φεστιβάλ του Εδιμβούργου, το βραβείο του Κύκλου των Κριτικών στην Ολλανδία. Επίσης, έχει αναγορευτεί επίτιμος διδάκτορας από το Πανεπιστήμιο της Αμβέρσας, έχει τιμηθεί με το βραβείο Φλαμανδικού Πολιτισμού για τη συνολική πολιτιστική προσφορά του από την τοπική κυβέρνηση της Φλάνδρας, ενώ ο βασιλιάς Φίλιππος του Βελγίου τον αναγόρευσε Ταξιάρχη του Τάγματος του Στέμματος. Έχει επίσης αναγορευτεί Ιππότης του Τάγματος Τεχνών και Γραμμάτων της Γαλλίας.

Ο Ίβο βαν Χόβε πρωτοσυστήθηκε στο ελληνικό κοινό τον Απρίλιο του 2011 στην Κεντρική Σκηνή της Στέγης όταν παρουσίασε τη διασκευή της περίφημης ταινίας του Ίνγκμαρ Μπέργκμαν, «Σκηνές από έναν γάμο».

Έναρξη προπώλησης Φίλων Στέγης: Πέμπτη 21/10, 17:00. Έναρξη προπώλησης Γενικού Κοινού: Σάββατο 23/10, 17:00.

Αφορμή αποτέλεσαν πληροφορίες που έφτασαν στον σύλλογο τις τελευταίες εβδομάδες και λένε ότι «η Περιφέρεια βρίσκεται σε προχωρημένο στάδιο συζητήσεων με το Ιδρυμα Ωνάση για παραχώρηση σε αυτό της διαχείρισης (;) ή της χρήσης (;) ή της ανάδειξης (;) του Πάρκου», περιγράφει χθεσινή ανακοίνωσή του. Οπως προσθέτει ο σύλλογος, έχει ζητηθεί «από μέρες επείγουσα συνάντηση με τον κ. Πατούλη για να συζητήσουμε μαζί του διάφορα χρονίζοντα θέματα που αφορούν το Πάρκο, αλλά κυρίως για να τον ρωτήσουμε εάν αληθεύουν αυτές οι πληροφορίες».

Πέθανε ο επιχειρηματίας Θοδωρής Αραμπατζής – Ήταν πλήρως εμβολιασμένος

Καθώς ο κ. Πατούλης «δεν μας έχει καλέσει ακόμη», ο σύλλογος καλεί την περιφερειακή αρχή να τοποθετηθεί, διαψεύδοντας ή επιβεβαιώνοντας τις σχετικές πληροφορίες. Αν ευσταθούν οι πληροφορίες περί (όποιας μορφής) παραχώρησης του μεγάλου πνεύμονα πρασίνου του Κέντρου της Αθήνας στο Ιδρυμα Ωνάση, πρόκειται για μια εξέλιξη «απαράδεκτη, γιατί θα καταλύσει τον πυρήνα της δημιουργίας του Πάρκου ως δημόσιου χώρου αναψυχής για τους Αθηναίους. Και στην Αθήνα έχουμε αρκετούς χώρους Πολιτισμού και Διασκέδασης, αλλά σχεδόν καθόλου χώρους πρασίνου», τονίζει ο σύλλογος.

Θυμίζοντας ότι ασχολείται επί πολλά έτη με τη βελτίωση της κατάστασης στο Πεδίο του Αρεως και τη διατήρηση του δημόσιου χαρακτήρα του, ο σύλλογος προειδοποιεί με σαφήνεια ότι εάν όντως είναι στις προθέσεις της Περιφέρειας Αττικής η παραχώρηση του πάρκου σε ιδιωτικά συμφέροντα, «θα αγωνιστούμε με κάθε δυνατό τρόπο και με κάθε δυνατή συμμαχία για να τη ματαιώσουμε».

Πηγή: Η Εφημερίδα των Συντακτών