Η ομάδα αυτή, που συμπεριλαμβάνεται στον κατάλογο των ΗΠΑ με τις «τρομοκρατικές οργανώσεις», ανέφερε ότι η διάλυσή της έγινε «με απόφαση της γενικής διοίκησης της Αλ Κάιντα».

Η Αλ Κάιντα δεν έχει ανακοινώσει ποιος ανέλαβε την ηγεσία της μετά τον θάνατο του επικεφαλής της, του Αϊμάν αλ Ζαουάχρι, από αμερικανικό πλήγμα, το 2022.

Η Χουράς αλ Ντιν, που για πρώτη φορά δηλώνει «παρακλάδι της Αλ Κάιντα στη Συρία», πρόσθεσε ότι η διάλυσή της αποφασίστηκε «υπό το φως των εξελίξεων» στη Συρία.

Ο συνασπισμός των ανταρτών, με επικεφαλής τη ριζοσπαστική ισλαμιστική οργάνωση Χαγιάτ Ταχρίρ αλ Σαμ (HTS) ανέλαβε την εξουσία στη Δαμασκό αφού ανέτρεψε τον Άσαντ, στις 8 Δεκεμβρίου. Οι νέες συριακές αρχές έχουν εκφράσει την επιθυμία να διαλυθούν όλες οι ένοπλες οργανώσεις.

Η Χουράς αλ Ντιν, στους κόλπους της οποίας εντάχθηκαν και αλλοδαποί τζιχαντιστές, είχε την έδρα της στις ορεινές ζώνες της βορειοδυτικής Συρίας, με περιοχή που θεωρείτο προπύργιο των ανταρτών. Σύμφωνα με το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, «ανακοίνωσε τη διάλυσή της για να μην εμπλακεί σε ένοπλη σύγκρουση με την HTS».

Η Χουράς αλ Ντιν ιδρύθηκε τον Φεβρουάριο του 2018, περίπου δύο χρόνια αφού το Μέτωπο αλ Νόσρα (μετεξέλιξη του οποίου αποτελεί η HTS) ήρθε σε ρήξη με τη «μητρική» Αλ Κάιντα. Θεωρείται τρομοκρατική οργάνωση από τις ΗΠΑ και ο επικεφαλής της έχει επικηρυχθεί από το υπουργείο Οικονομικών. Τον περασμένο Αύγουστο οι αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις ανακοίνωσαν ότι σκότωσαν ένα υψηλόβαθμο στέλεχός της, τον Άμπου Αμπντούλ Ραχμάν αλ Μάκι, κατηγορώντας τον ότι ήταν υπεύθυνος για «τρομοκρατικές ενέργειες στη Συρία».

Σπύρος Σιδέρης

Μετά τις συναντήσεις, είπε, θα παρασχεθεί η απαραίτητη υποστήριξη, σύμφωνα με τον οδικό χάρτη που θα καταρτιστεί σύμφωνα με τις ανάγκες που θα εντοπιστούν στους τομείς της άμυνας και της ασφάλειας.

Ο Τούρκος στρατιωτικός αξιωματούχος τόνισε ότι η συνεργασία είναι ζωτικής σημασίας «όχι μόνο για την ενίσχυση της ασφάλειάς μας, αλλά και για την εδραίωση της περιφερειακής ειρήνης και ηρεμίας. Οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις θα το πράξουν και θα συνεχίσουν να στέκονται δίπλα και να υποστηρίζουν τον συριακό λαό κατά τη διάρκεια αυτής της μετάβασης».

Σχετικά με το κλείσιμο ή τη μείωση του αριθμού των τουρκικών στρατιωτικών παρατηρητηρίων στην Ιντλίμπ, ο στρατιωτικός αξιωματούχος δήλωσε ότι «η περιοχή είναι ένα τεράστιο και δυναμικό πεδίο όπου παρατηρούνται και παρακολουθούνται στενά οι συνεχείς εξελίξεις… Σύμφωνα με τις διαδοχικές εξελίξεις, οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις κάνουν εκτιμήσεις, τα σχέδια επικαιροποιούνται συνεχώς και στο πλαίσιο αυτό λαμβάνονται τα απαραίτητα μέτρα, όπως η ανακατανομή των δυνάμεων ή οποιεσδήποτε άλλες απαιτούμενες ανάγκες».

• Όσον αφορά την πρόσφατη κατάσταση ανατολικά του Ευφράτη, ο Τούρκος αξιωματούχος είπε ότι οι συγκρούσεις μεταξύ του φιλοτουρκικού Συριακού Εθνικού Στρατού (SNA) και των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων (SDF), που ελέγχονται από τις Κουρδικές Λαϊκές Μονάδες (YPG), συνεχίζονται στην περιοχή και ότι θα συνεχίσουμε να συνεργαζόμαστε και να συντονιζόμαστε στενά με τους συνομιλητές μας για να διασφαλίσουμε την εδαφική ακεραιότητα, την πολιτική ενότητα, την ασφάλεια και τη σταθερότητα της Συρίας, με την επιφύλαξη της καταπολέμησης της τρομοκρατίας.

«Εμείς στις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις ενεργούμε με βάση την αρχή λιγότερα λόγια, περισσότερη δράση στη Συρία και είμαστε απολύτως αποφασισμένοι ότι δεν υπάρχει θέση για τρομοκρατικές οργανώσεις στη Συρία στη νέα εποχή και ότι ούτε η νέα συριακή διοίκηση ούτε εμείς θα το επιτρέψουμε. Το τονίζουμε αυτό για άλλη μια φορά».

Οι συγκρούσεις μεταξύ των παρατάξεων του Συριακού Εθνικού Στρατού (SNA) και των SDF κλιμακώθηκαν σε συνδυασμό με την επιχείρηση «Αποτροπή της επίθεσης» που διεξήγαγε η Χαγιάτ Ταχρίρ αλ Σαμ και οι υποστηριζόμενες από την Τουρκία παρατάξεις, η οποία οδήγησε στην πτώση του καθεστώτος του Μπασάρ αλ Άσαντ στις 8 Δεκεμβρίου.

Για τέταρτη συνεχόμενη εβδομάδα, οι άξονες στην περιφέρεια Μανμπίτζ ανατολικά του Χαλεπιού γίνονται μάρτυρες βίαιων συγκρούσεων μεταξύ των φατριών του Εθνικού Στρατού και των SDF. Την Πέμπτη, οι SDF βομβάρδισαν με εκτοξευτές ρουκετών συγκεντρώσεις φιλοτουρκικών φατριών σε χωριά στον άξονα του φράγματος Τισρίν, ενώ οι τουρκικές δυνάμεις και φατρίες βομβάρδισαν επίσης με βαρύ πυροβολικό χωριό στην περιφέρεια του Κομπάνι.

• Ο Διεθνής Συνασπισμός για τον Πόλεμο κατά του ISIS υπό την ηγεσία των ΗΠΑ έφερε στο Αΐν αλ Αράμπ αυτοκινητοπομπή με υλικοτεχνικές ενισχύσεις, συμπεριλαμβανομένων προκατασκευασμένων δωματίων, καμερών παρακολούθησης, μηχανημάτων εκσκαφής τάφρων, τσιμεντόλιθων και δεξαμενών καυσίμων. Το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ανέφερε ότι οι εργασίες θα ξεκινήσουν την Παρασκευή και μετά θα σταλούν στρατιωτικές ενισχύσεις με στρατιώτες, όπλα, τεθωρακισμένα οχήματα, ραντάρ, αντιαεροπορικά και άλλα όπλα.

Εν τω μεταξύ, η απόφαση της νέας συριακής διοίκησης με επικεφαλής τον Αχμέντ αλ Σαράα να προαγάγει τον Τούρκο Ομάρ Μοχάμεντ Τσιφτσί, γνωστός και ως «Μουχτάρ Αλ Τούρκι», στρατιωτικό διοικητή της Χαγιάτ Ταχρίρ αλ Σαμ, στο βαθμό του ταξίαρχου στη διοίκηση του Νέου Συριακού Στρατού, προκάλεσε εκτεταμένες αντιδράσεις στην Τουρκία, ιδίως δεδομένου ότι ήταν ένα από τα πλέον καταζητούμενα μέλη της Αλ Κάιντα και εμπλεκόμενος σε εγκλήματα αποκεφαλισμού, σύμφωνα με δημοσιεύματα των τουρκικών μέσων ενημέρωσης.

Τούρκοι βουλευτές της αντιπολίτευσης επιτέθηκαν στον υπουργό Εσωτερικών Αλί Γερλικαγιά για την αφαίρεση του Τσιφτσί από τον τουρκικό κατάλογο των τρομοκρατών, αφού το υπουργείο Εσωτερικών είχε προηγουμένως ορίσει τεράστια χρηματική αμοιβή 20 εκατομμυρίων τουρκικών λιρών για όσους βοηθήσουν στη σύλληψή του, καθώς πρόκειται για ένα από τα πιο επικίνδυνα στοιχεία της «Αλ Κάιντα», σύμφωνα με την περιγραφή του υπουργείου Εσωτερικών.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες που κυκλοφορούν για τον Τσιφτσί, ο οποίος γεννήθηκε στη νοτιοδυτική τουρκική επαρχία Οσμανίγιε το 1980, δραστηριοποιείται στις τάξεις της Αλ Κάιντα από το 2004 και πήγε στη Συρία το 2012, όπου πέρασε τα περισσότερα χρόνια του στο Χαλέπι και γύρω από αυτό, και ήταν μεταξύ εκείνων που υποστήριξαν τον ηγέτη της αλ Νούσρα, η οποία αργότερα έγινε Χαγιάτ Ταχρίρ αλ Σαμ, στον πόλεμο κατά του ISIS, και ήταν παρών στο Ταλ Ριφάατ κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, και τοποθετήθηκε στον κατάλογο εκτελέσεων από το ISIS.

• Ο Τσιφτσί φέρεται να ηγήθηκε της μάχης κατά του Χατζί Μπακρ, ενός από τα πέντε κορυφαία στελέχη του ISIS, και διοικούσε τις δυνάμεις που υπερασπίστηκαν την πόλη Ταλ Ριφάατ μέχρι οι δυνάμεις του Άσαντ να καταλάβουν το Χαλέπι το 2016. Ο Τσιφτσί πιστεύεται ότι είναι ένας από τους ιθύνοντες πίσω από την επακόλουθη διάσπαση της αλ Νούσρα από την Αλ Κάιντα και τη μετατροπή του Μετώπου Κατάκτησης της Δαμασκού σε Χαγιάτ Ταχρίρ αλ Σαμ (HTS).

Βέβαια τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης διερωτήθηκαν πώς οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις θα αντιμετωπίσουν τον Τσιφτσί στο πλαίσιο των στρατιωτικών σχέσεων με τη νέα διοίκηση και τον Νέο Συριακό Στρατό, του οποίου κατέχει ηγετική θέση.

Ο Αχμέτ Νταβούτογλου, επικεφαλής του αντιπολιτευόμενου Κόμματος του Μέλλοντος της Τουρκίας, πρώην πρωθυπουργός και Υπουργός Εξωτερικών, υποστήριξε τη στάση της χώρας του σχετικά με τις εξελίξεις στη Συρία, λέγοντας ότι η σημερινή γενική στάση της τουρκικής κυβέρνησης έναντι της Συρίας είναι σωστή.

Αναφερόμενος στη δήλωση του Ερντογάν μετά το ξέσπασμα των διαδηλώσεων κατά του καθεστώτος Άσαντ το 2011 ότι «ο Άσαντ θα πέσει και θα προσευχηθούμε στο τζαμί των Ομεϋδών στη Δαμασκό», ο Νταβούτογλου δήλωσε σε τηλεοπτική συνέντευξη την Πέμπτη ότι «ο Ερντογάν θα πρέπει να πάει να προσευχηθεί στο τζαμί Ομεϋαδών» προσθέτοντας ότι «για χάρη της εσωτερικής ειρήνης στην Τουρκία, πρέπει να υπάρξει ειρήνη στη Συρία, νικητής είναι η Δημοκρατία της Τουρκίας, ο συριακός λαός έχει πάρει τον έλεγχο της χώρας του, η γενική θέση της Τουρκίας είναι σωστή αυτή τη στιγμή», πρόσθεσε.

• Ο Νταβούτογλου επέκρινε τη θέση ορισμένων κομμάτων της αντιπολίτευσης για το θέμα των Σύρων προσφύγων στην Τουρκία, λέγοντας ότι «οι Σύριοι επιστρέφουν τώρα και το μεγαλύτερο κέρδος της Τουρκίας στη Συρία είναι οι χιλιάδες νέοι Σύριοι που έχουν μάθει την τουρκική γλώσσα, η οποία ήταν απαγορευμένη στη Συρία».

Πρόσθεσε ότι τα νότια και ανατολικά σύνορα της Τουρκίας με τις γειτονικές της χώρες είναι «τεχνητά σύνορα» και ότι υπάρχουν στενοί ιστορικοί και πολιτιστικοί δεσμοί μεταξύ των ανθρώπων που ζουν και στις δύο πλευρές αυτών των συνόρων, συνεπώς οι χιλιάδες νέοι Σύριοι που μιλούν την τουρκική γλώσσα και τώρα επιστρέφουν στη χώρα τους είναι ένα μεγάλο επίτευγμα και κέρδος για την Τουρκία.

Σπύρος Σιδέρης

Σύμφωνα με πηγές της υπηρεσιακής κυβέρνησης, η πρώτη προτεραιότητα της κυβέρνησης είναι ο έλεγχος της ασφάλειας και η συγχώνευση των στρατιωτικών παρατάξεων σε μια δομή.

• Ο αρχιστράτηγος της νέας διοίκησης, Αχμέτ αλ Σαράα, ο ηγέτης της HTS, πραγματοποίησε συνάντηση με τις στρατιωτικές παρατάξεις της συριακής επανάστασης στη Δαμασκό το περασμένο Σάββατο, 21 Δεκεμβρίου, στην οποία συζήτησε τη μορφή του νέου στρατιωτικού θεσμού και δήλωσε ότι οι παρατάξεις αυτές θα συγχωνευθούν σε έναν θεσμό υπό τη διοίκηση του Υπουργείου Άμυνας δημιουργώντας το νέο στρατό.

Η συνάντηση του αλ Σαράα με τις στρατιωτικές παρατάξεις επικεντρώθηκε στην ανάγκη συνεργασίας για τη δημιουργία ενός Υπουργείου Άμυνας, τονίζοντας ότι οι ανάγκες σε αυτό το στάδιο απαιτούν τη λήψη αυτού του βήματος προκειμένου να αποκατασταθεί ο πυρήνας του συριακού στρατού.

• Μία ημέρα πριν από τη συνάντηση, η υπηρεσιακή κυβέρνηση ανακοίνωσε τον διορισμό του Μαρχάφ Αμπού Κάσρα ως υπουργού Άμυνας, αφού διετέλεσε επί σειρά ετών ηγέτης της στρατιωτικής πτέρυγας της HTS.

Στη συνάντηση της Δαμασκού συμμετείχαν ηγέτες φατριών και ομάδων που εκπροσωπούσαν τη βόρεια, τη νότια και την κεντρική Συρία. Ο Αχμέτ αλ Άουντα, διοικητής της 8ης Ταξιαρχίας, αρνήθηκε να συμμετάσχει στη συνάντηση παρά το γεγονός ότι ήρθε στη Δαμασκό, επικαλούμενος περίπλοκες διαδικασίες και μεγάλο χρονικό διάστημα προτού επιτραπεί στους ηγέτες των φατριών να συμμετάσχουν στη συνάντηση με τoν αλ Σαράα.

• Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι άλλες παρατάξεις είναι επιφυλακτικές απέναντι στο ενδεχόμενο η HTS να θέλει να «καταπιεί τους πάντες», όπως πιστεύουν, ιδίως παρατάξεις και στρατιωτικές ομάδες από την επαρχία Ντάραα, οι οποίες είναι πολύ επιφυλακτικές απέναντι στις κινήσεις του αλ Σαράα.

Ο διοικητής του Μετώπου του Λεβάντε, τον οποίο είχε προσέγγιση το HTS μήνες πριν από την επιχείρηση «Αποτροπή της Επιθετικότητας», διορίστηκε κυβερνήτης του Χαλεπίου, το οποίο θεωρείται η οικονομική πρωτεύουσα της Συρίας και είναι σχεδόν εξίσου σημαντικό με τη διοικητική πρωτεύουσα, τη Δαμασκό.

Επιπλέον, η HTS όρισε τον διοικητή της Ταξιαρχίας Σουκούρ αλ Σαμ ως κυβερνήτη της Ιντλίμπ, τον διοικητή τοου Ισλαμικού κινήματος των Ελεύθερων του Λεβάντε ως κυβερνήτη του Ριφ Ντιμάσκ και διόρισε τον Χασάν Σουφάν, ο οποίος συνέβαλε στην προσέγγιση των φατριών με το HTS πριν από χρόνια, ως αναπληρωτή κυβερνήτη της Λατάκειας, η οποία έχει θέα στη Μεσόγειο Θάλασσα και διαθέτει σημαντικό λιμάνι, πριν διορίσει τον Μοχάμεντ Οθμάν, ο οποίος συνδέεται με την Κυβέρνηση Σωτηρίας, ως κυβερνήτη της πόλης αυτής.

• Σύμφωνα με πληροφορίες, οι διορισμοί αυτοί ήρθαν στο πλαίσιο καθησυχασμού των παραδοσιακών συμμάχων και να τους πείσουν να αλληλεπιδράσουν με την πρόταση για την ενσωμάτωση των παρατάξεων στο υπουργείο Άμυνας.

• Έχουν επίσης χαρακτήρα ασφαλείας, καθώς ομάδες που συνδέονται με τις Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις (SDF) εξακολουθούν να αναπτύσσονται σε ορισμένες γειτονιές του Χαλεπίου, ενώ στην πόλη υπάρχουν και ορισμένα στοιχεία πολιτοφυλακής που ήταν πιστά στο προηγούμενο καθεστώς. Ο νέος «περίεργος» κυβερνήτης είναι επιφορτισμένος με τον έλεγχο της ασφάλειας μέσω της στρατιωτικής παράταξης της οποίας ηγείται, τα περισσότερα μέλη της οποίας προέρχονται από την ύπαιθρο του Χαλεπίου.

Από την άλλη πλευρά, ο Σουφάν αντιμετωπίζει μεγάλες προκλήσεις στη Λατάκεια, στην ύπαιθρο της οποίας ζουν χιλιάδες πρώην στελέχη της ασφάλειας και του στρατού, καθώς και η ρωσική αεροπορική βάση Χμεϊμίμ.

Σύμφωνα με το Al Jazeera.net που μίλησε με δύο ηγέτες ένοπλων ομάδων της αντιπολίτευσης στη Ντάραα και την Αγροτική Δαμασκό, υπό τον όρο της ανωνυμίας, επιβεβαίωσαν ότι η πλειοψηφία των φατριών και των στρατιωτικών ομάδων στη Ντάραα και την περιφέρεια της Δαμασκού δεν αποδέχεται την εφαρμογή όσων απαιτεί η νέα διοίκηση, εκφράζοντας την πεποίθησή τους ότι η HTS λειτουργεί σύμφωνα με τη νοοτροπία της οργάνωσης και δεν έχει βγει από αυτόν τον μανδύα, ο οποίος δεν είναι κατάλληλος για το στάδιο της διαχείρισης του κράτους.

• Από την άλλη πλευρά, πηγές προσκείμενες στη HTS ερμήνευσαν τη θέση ορισμένων παρατάξεων του Νότου ως βασισμένη στη συνεκτίμηση των συμφερόντων ορισμένων περιφερειακών κομμάτων που φαίνεται να μην αισθάνονται άνετα με τις εξελίξεις στη Συρία και επιδιώκουν να ωθήσουν ορισμένες στρατιωτικές ομάδες με τις οποίες έχουν προηγούμενες σχέσεις να εμποδίσουν τις επιχειρήσεις της οργάνωσης, οι οποίες δεν διεξάγονται σύμφωνα με ένα περιφερειακό και διεθνές όραμα.

Ωστόσο, σε αυτόν τον τομέα αναμένεται να σημειωθεί πρόοδος, καθώς η HTS προσπαθεί να καθησυχάσει τις περιφερειακές χώρες και τη διεθνή κοινότητα, κάτι στο οποίο φαίνεται να κάνει θετικά βήματα, ιδίως με τις πολυάριθμες συναντήσεις που πραγματοποιεί ο αλ-Σαράα με διεθνείς αντιπροσωπείες και τη συνολική ικανοποίηση – ενίοτε συγκρατημένη – που προκύπτει από αυτές.

Σπύρος Σιδέρης

Αυτές οι πολιτικές ισλαμιστικές οργανώσεις, οι οποίες θα χρησιμοποιούνταν για τον περιορισμό και την καταστολή των προοδευτικών λαϊκών κινημάτων, άρχισαν να αποκτούν πιο σημαντικές δραστηριότητες, ιδίως μετά τις διαδικασίες που ξεκίνησαν με την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης. Οι μετασοβιετικές επεμβάσεις των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή με σκοπό την καταστροφή κάθε γραμμής αντίστασης που θα μπορούσε να σταθεί απέναντί τους, βασίστηκαν επίσης σε αυτές τις τζιχαντιστικές δυνάμεις.

Στις 11 Σεπτεμβρίου 2001, η επίθεση της Αλ Κάιντα στους Δίδυμους Πύργους άνοιξε την πόρτα σε μια νέα εποχή. Αυτή η νέα εποχή, που ξεκίνησε από τον τότε πρόεδρο των ΗΠΑ Τζορτζ Μπους με τη δήλωση «είμαστε σε πόλεμο», αναφέρθηκε ως το Σχέδιο της «Μεγάλης Μέσης Ανατολής» (MMA).

• Ο σημαντικότερος στόχος της MMA ήταν να καταστρέψει τις κεντρικές χώρες της Μέσης Ανατολής που θα μπορούσαν να σχηματίσουν μια γραμμή αντίστασης κατά των ΗΠΑ. Ο κύριος στόχος της κατοχής, η οποία επρόκειτο να επεκταθεί από το Αφγανιστάν στο Ιράκ, ήταν ακριβώς η καταστροφή των δυνατοτήτων του Ιράκ να γίνει περιφερειακή δύναμη. Βήμα προς βήμα, αυτή η κατοχή στο Ιράκ οδήγησε στη διάλυση της χώρας.

Σήμερα, η κατακερματισμένη δομή του Ιράκ που συνεχίζεται με κάποια μορφή, έχει χάσει εντελώς την ικανότητά του να αποτελεί αποφασιστική δύναμη στην περιοχή.

Ένα από τα σημεία που πρέπει να τονιστούν σε αυτή την περίοδο ήταν η διαδικασία ανόδου του σημερινού κυβερνητικού κόμματος ΑΚΡ στην εξουσία της Τουρκίας, ως απότοκο αυτής της πολιτικής με τις ΗΠΑ να το φέρνουν στην εξουσία κατασκευάζοντας το ως όργανο μετασχηματισμού ενός ισλαμικού καθεστώτος στην Τουρκία. Με αυτόν τον τρόπο, δρομολογήθηκε μια διαδικασία καθεστωτικού μετασχηματισμού κατά την οποία θα εξαλείφονταν οι προοδευτικές δυνάμεις στη χώρα.

Ο επικεφαλής του γραφείου της CIA στην Τουρκία Γκράχαμ Φούλερ, ο οποίος έπαιξε σημαντικό ρόλο στην ίδρυση του ΑΚΡ, όχι μόνο διανοητικά αλλά και πρακτικά, κωδικοποίησε τον μετασχηματισμό που θα πραγματοποιούνταν σε συνεργασία με την κοινότητα του Φετουλάχ Γκιουλέν ως επιστροφή στα παλιά οθωμανικά εδάφη, στον άξονα του Ισλάμ με το σπάσιμο του κεμαλικού πλαισίου. Για το σκοπό αυτό, η αναδιάρθρωση της Τουρκίας ως χώρας της Μέσης Ανατολής, ακόμη και ο σχεδιασμός της ως νέου κέντρου χαλιφάτου, υποστηρίχθηκε από τις δυτικές δυνάμεις σε όλα τα κρίσιμα κατώφλια.

• Η δεύτερη κίνηση της MMA πραγματοποιήθηκε με τη μορφή παρέμβασης στις λαϊκές εξεγέρσεις που θα ονομάζονταν Αραβική Άνοιξη. Ένα μέρος της κίνησης των ΗΠΑ για την επέκταση της εξουσίας στην Αίγυπτο και την Τυνησία μέσω της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, μέσω μιας περιφερειακής γραμμής που θα επεκτεινόταν στην Τουρκία, επρόκειτο να επεκταθεί στη Λιβύη και στη συνέχεια στη Συρία.

Η Λιβύη καταστράφηκε από τα αεροπλάνα του ΝΑΤΟ και ο Καντάφι λιντσαρίστηκε μέχρι θανάτου από μια ορδή τζιχαντιστών δολοφόνων. Σήμερα, η Λιβύη συνεχίζει να σέρνεται σε ένα χάος όπου οι συμμορίες εξακολουθούν να οργιάζουν και έχει χάσει το χαρακτηριστικό του να είναι χώρα.

Ο τελευταίος κρίκος αυτής της παρέμβασης ήταν η Συρία. Στη Συρία δημιουργήθηκε ένα περιβάλλον εμφυλίου πολέμου με την κινητοποίηση των τζιχαντιστικών δυνάμεων, που είχαν προηγουμένως δημιουργήσει οι ΗΠΑ και οι δυνάμεις γύρω από αυτές. Οι συγκρούσεις που ξεκίνησαν στο όνομα του εκδημοκρατισμού και της απελευθέρωσης, με επιχειρήματα παρόμοια με εκείνα του Ιράκ, μπόρεσαν να εξελιχθούν σε μια μακρά ισορροπία με την επιρροή της Ρωσίας και του Ιράν.

• Αυτή η μακρά ισορροπία δεκατριών ετών ξεπεράστηκε στο πλαίσιο του πολέμου του Ισραήλ που περικύκλωσε την περιοχή. Ένας από τους παράγοντες που το κατέστησαν αυτό δυνατό ήταν η διάσπαση της επιρροής της Ρωσίας με το μέτωπο που άνοιξε στην Ουκρανία. Η Τουρκία, από την άλλη πλευρά, τοποθετήθηκε σε αυτή τη γραμμή που χάραξαν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ, με το ρόλο της υποστήριξης των τζιχαντιστών που ενισχύθηκαν στην Ιντλίμπ.

Στο τέλος αυτής της διαδικασίας, η Συρία βρίσκεται τώρα στα χέρια ενός φτωχού τζιχαντιστή που δεν είναι παρά ένα παιχνίδι στα χέρια της Αμερικής και του Ισραήλ. Τα τελευταία απομεινάρια της Συρίας, η οποία έχει διαλυθεί και έχει χάσει την ικανότητά της να είναι μια κοινωνία, καταστρέφονται από τις ισραηλινές βόμβες.

Η «γέννηση» του Ισλαμισμού ως αντίδοτο στην Σοβιετική Ένωση

• Οι ΗΠΑ έβλεπαν τον ισλαμισμό ως αντίδοτο στην επιρροή της ΕΣΣΔ στη Μέση Ανατολή, ιδίως στον σοσιαλιστικό αραβικό εθνικισμό. Μια από τις σημαντικότερες εξελίξεις που άνοιξε το δρόμο για αυτή την προσέγγιση ήταν ότι η ηγεσία της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, η οποία ιδρύθηκε ως αντίδραση κατά της βρετανικής αποικιοκρατίας αλλά βρέθηκε υπό βρετανική επιρροή από τη δεκαετία του 1950. Τη δεκαετία του 1950, όταν ο Νάσερ, ο οποίος ήρθε στην εξουσία στην Αίγυπτο, ακολούθησε πολιτικές όπως η μεταρρύθμιση της γης και η πλήρης ανεξαρτησία της Αιγύπτου από τη Βρετανία, η οργάνωση τέθηκε υπό βρετανικό έλεγχο και οργάνωσε την αντιπολίτευση στη βάση του πολιτικού Ισλάμ. Το κίνημα Ιχουάν, το οποίο κρίθηκε χρήσιμο αρχικά από τους Βρετανούς και στη συνέχεια από τις ΗΠΑ, ξεπέρασε τα σύνορα της Αιγύπτου και οργανώσεις της Μουσουλμανικής Αδελφότητας άρχισαν να ιδρύονται σε διάφορες χώρες της Μέσης Ανατολής.

Μια παρόμοια φόρμουλα για την ενίσχυση αυτής της στρατηγικής ήταν η Ραμπιτά, η Παγκόσμια Ισλαμική Οργάνωση που ιδρύθηκε από τη Σαουδική Αραβία. Στην Τουρκία, το Ιχουάν και η Ραμπιτά άνοιξαν το δρόμο για την υποστήριξη και την ανάπτυξη ισλαμιστικών αιρέσεων. Ομοίως, οι Αντικομμουνιστικές Ενώσεις, οι οποίες ιδρύθηκαν στην Τουρκία και έδωσαν το έναυσμα για οργανώσεις όπως του Φετουλάχ Γκιουλέν, ιδρύθηκαν επίσης ως αποτέλεσμα ενός σχεδίου πολιτικού Ισλάμ σε αρμονία με τη Δύση ενάντια στον άνεμο του σοσιαλισμού στην περιοχή.

• Η έμμεση πολεμική στρατηγική των ΗΠΑ, η οποία αρχικά στόχευε στην περικύκλωση της ΕΣΣΔ και περιελάμβανε και την Τουρκία, εξελίχθηκε στη στρατηγική της Πράσινης Ζώνης με τις «ευκαιρίες» που παρατηρήθηκαν στην περιοχή και οργανώθηκε με άμεση χρηματοδότηση της CIA σε όλη την περιοχή, ξεκινώντας από το Ιχουάν και τη Ραμπιτά.

Η ιδέα της δημιουργίας μιας ζώνης μετριοπαθών ισλαμιστικών κυβερνήσεων στην περιοχή που ήταν κατά της ΕΣΣΔ, υπέρ της Δύσης και υπέρ του νεοφιλελευθερισμού υποστηρίχθηκε μέσω διαφόρων οργανώσεων από την Αίγυπτο έως τη Συρία και από την Τουρκία έως την Τυνησία.

Ωστόσο, από τη δεκαετία του 1970, οι ΗΠΑ συνειδητοποίησαν ότι ο ισλαμισμός μπορούσε να ξεπεράσει μια πολιτική οργάνωση, ως αποτέλεσμα των εξελίξεων στο Αφγανιστάν. Οι οργανώσεις Ταλιμπάν και Αλ Κάιντα, οι οποίες ιδρύθηκαν και ανατράφηκαν στο Αφγανιστάν με την άμεση υποστήριξη της αμερικανικής κυβέρνησης και της CIA, άνοιξαν το δρόμο για τον τζιχαντιστικό ισλαμισμό, ο οποίος εξακολουθεί να διαμορφώνει τη μοίρα της περιοχής μας μέχρι σήμερα.

Από τους Ταλιμπάν στους HTS

Ο σχηματισμός και η άνθηση των τζιχαντιστικών οργανώσεων στη Μέση Ανατολή ξεκίνησε με τους «μουτζαχεντίν» που οργάνωσαν οι ΗΠΑ εναντίον της ΕΣΣΔ στο Αφγανιστάν. Όταν φιλοσοβιετικοί και φιλοσοσιαλιστές στρατιώτες ανέβηκαν στην εξουσία στο Αφγανιστάν το 1978, ισλαμιστικές ομάδες, χρηματοδοτούμενες και οπλισμένες από τις ΗΠΑ και το Πακιστάν, εξαπέλυσαν ένοπλη εξέγερση. Η διαδικασία που οδήγησε στο σημερινό σκοτάδι της Σαρία των Ταλιμπάν στο Αφγανιστάν ξεκίνησε πριν από 45 χρόνια με την άμεση ενθάρρυνση των ΗΠΑ.

• Η άμεση επέμβαση της ΕΣΣΔ στο Αφγανιστάν το 1979, αυτή τη φορά για να σταματήσει τον εμφύλιο πόλεμο, έκανε τις αντιμαχόμενες ισλαμιστικές ομάδες ακόμη πιο πολύτιμες στα μάτια των ΗΠΑ. Εκπαιδευμένες, χρηματοδοτούμενες και οπλισμένες στο Πακιστάν, οι ομάδες πέρασαν στο Αφγανιστάν και οργάνωσαν τον εμφύλιο πόλεμο κατά της ΕΣΣΔ. Από το 1979 έως το 1985, δόθηκαν συνολικά 250 εκατομμύρια δολάρια σε βοήθεια στους «μουτζαχεντίν», τους οποίους οι ΗΠΑ θεωρούσαν φίλους και αδελφούς στη στρατηγική τους για την περιφερειακή ανατροπή της ΕΣΣΔ. Το 1985, ο τότε πρόεδρος των ΗΠΑ Ρόναλντ Ρέιγκαν ενέκρινε την προμήθεια αντιαεροπορικών πυραύλων στους μουτζαχεντίν για χρήση εναντίον της ΕΣΣΔ. Τα όπλα παραδόθηκαν απευθείας στο αεροδρόμιο του Ισλαμαμπάντ με αμερικανικές προμήθειες, όπου διανεμήθηκαν σε ριζοσπαστικές ισλαμιστικές ομάδες.

Μέσα σε αυτή την ατμόσφαιρα γεννήθηκε η Αλ Κάιντα στα τέλη της δεκαετίας του ’80. Η οργάνωση δημιουργήθηκε με σταθερή ροή χρημάτων, υποστήριξης από τις υπηρεσίες πληροφοριών και οπλισμού από τις ΗΠΑ και τα κράτη του Κόλπου, ενώ βρισκόταν σε στενή επαφή με τη CIA. Στον απόηχο των επιθέσεων της 11ης Σεπτεμβρίου, ο πρώην βρετανός υπουργός Ρόμπιν Κουκ επρόκειτο να αναφερθεί στην περίοδο αυτή ως «λάθος».

• «Ο Μπιν Λάντεν ήταν το προϊόν ενός γιγαντιαίου λανθασμένου υπολογισμού των δυτικών υπηρεσιών ασφαλείας. Από τις αρχές της δεκαετίας του ’80 οπλίστηκε από τη CIA και χρηματοδοτήθηκε από τους Σαουδάραβες για να συνεχίσει το τζιχάντ κατά της ρωσικής εισβολής στο Αφγανιστάν. Η Αλ Κάιντα, κυριολεκτικά «η βάση δεδομένων», ήταν στην πραγματικότητα ένα ηλεκτρονικό αρχείο χιλιάδων μουτζαχεντίν που στρατολογήθηκαν και εκπαιδεύτηκαν με τη βοήθεια της CIA για να νικήσουν τους Ρώσους» είχε δηλώσει ο Κουκ.

Το 1992, με την ανατροπή του καθεστώτος του Μοχάμεντ Νατζιμπουλάχ και την αποχώρηση της ΕΣΣΔ από την περιοχή λόγω της διάλυσης της ΕΣΣΔ, δεν κατέστη δυνατή η επίτευξη συμφωνίας μεταξύ των τζιχαντιστικών ομάδων που υποστηρίζονταν από τις ΗΠΑ και ξέσπασε εμφύλιος πόλεμος. Οι Ταλιμπάν ιδρύθηκαν σε αυτόν τον εμφύλιο πόλεμο από στελέχη τζιχαντιστών που εκπαιδεύτηκαν στο Πακιστάν με την υποστήριξη του Κόλπου και της Ουάσινγκτον.

• Το αποτέλεσμα της στρατηγικής των ΗΠΑ για την αποδυνάμωση της ΕΣΣΔ, η οποία είχε υποστεί σοβαρή απώλεια ισχύος και επιρροής μετά τα μέσα της δεκαετίας του 1980, εστιάζοντας στο Αφγανιστάν, γέννησε την Αλ Κάιντα και τους Ταλιμπάν. Ωστόσο, πιο σημαντικό από αυτές τις δύο οργανώσεις, τα θεμέλια των τζιχαντιστικών οργανώσεων που θα επηρεάσουν ολόκληρη την περιοχή μας τα επόμενα 40 χρόνια τέθηκαν στο Ισλαμαμπάντ ως έργο της CIA.

Η εξάπλωση του τζιχαντισμού στη Μέση Ανατολή

Η επίθεση της Αλ Κάιντα στη Νέα Υόρκη στις 11 Σεπτεμβρίου 2001 ήταν για κάποιους μια ευκαιρία για τις ΗΠΑ να επέμβουν στη Μέση Ανατολή, ενώ για άλλους ήταν μια ευκαιρία για τις τζιχαντιστικές δομές, τις οποίες οι ΗΠΑ είχαν καλλιεργήσει με τα ίδια τους τα χέρια, να έρθουν στο προσκήνιο μετά την εξαφάνιση της ΕΣΣΔ.

Πράγματι, οι ΗΠΑ, υπό την προεδρία του Τζορτζ Μπους, δεν έχασαν χρόνο με την εισβολή στο Αφγανιστάν την ίδια χρονιά και στο Ιράκ το 2003. Οι μακροπρόθεσμες πολιτικές συνέπειες των εισβολών, που προκάλεσαν σοβαρές ανθρωπιστικές απώλειες και στις δύο χώρες, βιώνονται ακόμη και σήμερα στην περιοχή. Ωστόσο, οι αμερικανικές εισβολές δεν έφεραν μόνο πολιτική αστάθεια και λεηλασία των πόρων. Έχουν επίσης ριζοσπαστικοποιήσει τη μόνη δυναμική ομάδα στην περιοχή, τις τζιχαντιστικές οργανώσεις, τις ενίσχυσαν μέσα σε ένα κλίμα πολιτικής αστάθειας και τις συγκέντρωσαν, υποκινούμενες δήθεν από ένα «τζιχάντ» κατά της κατοχής των ΗΠΑ.

• Η Αλ Κάιντα ακολούθησε τη μετακίνηση του αμερικανικού στρατού από το Αφγανιστάν στο Ιράκ. Το γεγονός ότι η εισβολή στο Ιράκ, της οποίας το ανθρώπινο κόστος ανήλθε σε εκατομμύρια, βύθισε τη χώρα σε εμφύλιο πόλεμο, οι συνέπειες του οποίου συνεχίζονται ακόμη, ενίσχυσε την Αλ Κάιντα, η οποία είχε συνηθίσει σε παρόμοια ατμόσφαιρα από το Αφγανιστάν. Ειδικότερα, η αντίδραση των μελών του εκκαθαρισμένου μετά τον Σαντάμ στρατού στα αμερικανικά βασανιστήρια στις ιρακινές φυλακές οδήγησε στη δημιουργία νέων τζιχαντιστικών ομάδων στο Ιράκ. 

Η Αλ Κάιντα στο Ιράκ, η πιο αποτελεσματική ομάδα σε αυτή τη διαδικασία, αύξησε την επιρροή της στη χώρα με τις επιθέσεις της κατά των σιιτών. Με την πάροδο των ετών, μια ομάδα που αποσχίστηκε από την Αλ Κάιντα σχημάτισε το Ισλαμικό Κράτος του Ιράκ, το οποίο αργότερα έγινε ISIS. Με την εισβολή στο Ιράκ, οι τζιχαντιστικές ομάδες, ο αριθμός των οποίων αυξήθηκε σε άγνωστο αριθμό, αύξησαν τις θρησκευτικές επιθέσεις τους με στόχο κυρίως τον σιιτικό πληθυσμό για λόγους όπως η αμερικανική κατοχή της χώρας, η έλλειψη σουνιτών στη νεοσύστατη κυβέρνηση και η αυξανόμενη με την πάροδο του χρόνου επιρροή του Ιράν στη χώρα.

• Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, οι ΗΠΑ υιοθέτησαν στρατηγικές όπως η ανάληψη θέσεων μεταξύ των τζιχαντιστικών ομάδων και η παροχή μισθών και όπλων για την ενίσχυση των ατόμων που βρίσκονταν κοντά τους. Με άλλα λόγια, το τζιχαντιστικό Ισλάμ, το οποίο οικοδομήθηκε ως άμεση στρατηγική της CIA στο Αφγανιστάν, όχι μόνο απέκτησε ένα νέο πεδίο οργάνωσης στο Ιράκ με την κατοχή, αλλά και συνέχισε με την άμεση υποστήριξη των ΗΠΑ κατά καιρούς.

Εμφύλιος στη Συρία και Αλ Νούσρα

Το 2011, προκειμένου να ανατρέψουν την κυβέρνηση Άσαντ στη Συρία, οι ΗΠΑ, με την υπεργολαβία του Κατάρ και της Τουρκίας, δημιούργησαν αρχικά μια δομή που ονομάστηκε Ελεύθερος Συριακός Στρατός (ΕΣΣ), η οποία αποτελούνταν εν μέρει από πρώην Σύριους στρατιώτες και εν μέρει από μέλη τζιχαντιστικών οργανώσεων. Όταν ο ΕΣΣ, ο οποίος χρηματοδοτήθηκε από το Κατάρ και εφοδιάστηκε με στρατιωτική εκπαίδευση και όπλα από την Τουρκία, απέτυχε την επιθυμητή επίτευξη στο πεδίο της μάχης, οι τζιχαντιστικές οργανώσεις μπήκαν και πάλι στο παιχνίδι.

Αρχικά, η Τουρκία άνοιξε τα σύνορα μεταξύ Ιράκ και Συρίας, επιτρέποντας τη διέλευση τζιχαντιστών μεταξύ των δύο χωρών, και στη συνέχεια η γραμμή που δημιουργήθηκε στα νότια σύνορα της Τουρκίας για τη στρατιωτική εκπαίδευση, την υγειονομική περίθαλψη, την υλικοτεχνική υποστήριξη και τον οπλισμό του πολέμου κατά του Άσαντ τροφοδοτήθηκε κυρίως από τζιχαντιστικές οργανώσεις από το Ιράκ.

• Μεταξύ αυτών των ομάδων, η Αλ Κάιντα στο Ιράκ και το Ισλαμικό Κράτος του Ιράκ έχουν γίνει οι πιο εξέχουσες ομάδες στον πόλεμο κατά των δυνάμεων του Άσαντ στη Συρία. Με τη στρατιωτική αδυναμία του ΕΣΣ στη Συρία, τα όπλα που παρείχαν οι ΗΠΑ και η Τουρκία άρχισαν να πέφτουν στα χέρια αυτών των ομάδων.

Το Μέτωπο Αλ Νούσρα, το οποίο ιδρύθηκε ως η συριακή οργάνωση της Αλ Κάιντα στο Ιράκ, αναπτύχθηκε κατά τη διάρκεια του πολέμου και έγινε ανεξάρτητη δύναμη διακόπτοντας τους δεσμούς με την οργάνωση. Το Ισλαμικό Κράτος του Ιράκ άλλαξε επίσης το όνομά του μετά την επέκτασή του στη Συρία, ιδίως σε περιοχές με σουνιτική πλειοψηφία, και έγινε Ισλαμικό Κράτος του Ιράκ και του Λεβάντε.

• Έτσι, με τον εμφύλιο πόλεμο στη Συρία, οι Ηνωμένες Πολιτείες δημιούργησαν για πρώτη φορά εθνικούς δρώντες με δικό τους έδαφος, από τις τζιχαντιστικές δυνάμεις στην ανάπτυξη των οποίων είχαν διαδραματίσει σημαντικό ρόλο. Οι επιθέσεις του ISIS στις κουρδικές περιοχές, σε συνδυασμό με τις τρομοκρατικές επιθέσεις στη Δύση, νομιμοποίησαν τη στρατιωτική παρουσία της Ουάσινγκτον στη Συρία και της επέτρεψαν να αποκτήσει έναν νέο και αποτελεσματικό σύμμαχο στη βόρεια Συρία.

Από την άλλη πλευρά, η Τουρκία συνέχισε να παρέχει υλικοτεχνική και οπλική βοήθεια στην αλ-Νούσρα και το ISIS άμεσα και έμμεσα με στόχο την ανατροπή του Άσαντ, ιδίως μεταξύ 2013 και 2016, όταν ο πόλεμος βάθυνε. Από το 2016 και μετά, η Τουρκία, πλήρως απομονωμένη στο έδαφος, μετατόπισε την κύρια στρατηγική και υλικοτεχνική της υποστήριξη στις τζιχαντιστικές οργανώσεις της περιοχής, ενώ χρησιμοποίησε τον ΕΣΣ για να προσθέσει «νομιμοποίηση» στις επιχειρήσεις των Τουρκικών Ένοπλων Δυνάμεων.

Με τον καιρό, ο ΕΣΣ αντικαταστάθηκε από τον Συριακό Εθνικό Στρατό, ο οποίος έγινε μέρος ενός σχεδίου για τη συγκέντρωση των τζιχαντιστικών δυνάμεων που η Ρωσία και ο συριακός στρατός είχαν απωθήσει, και την τοποθέτησή τους στη βόρεια Συρία υπό την εγγύηση των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων. Περιστασιακά, τζιχαντιστές που κρίθηκαν χρήσιμοι αναπτύχθηκαν στον εμφύλιο πόλεμο της Υεμένης, στους πολέμους Ουκρανίας-Ρωσίας και Αζερμπαϊτζάν-Αρμενίας. Συμμετείχαν σε πολέμους σε διάφορες περιοχές υπό την αιγίδα της τουρκικής ιδιωτικής στρατιωτικής εταιρείας SADAT.

• Ο εξοπλισμός, η χρηματοδότηση, η εκπαίδευση και ο σχηματισμός στελεχών των δυνάμεων που είναι οι φορείς της αλλαγής καθεστώτος στη Συρία σήμερα στο Ιντλίμπ ήταν το αποτέλεσμα αυτής της διαδικασίας. Η διαδικασία που ξεκίνησε με την αποδοχή από τη Ρωσία της εγγυοδοσίας της Τουρκίας για τον σουνιτικό πληθυσμό και τις τζιχαντιστικές οργανώσεις στην Ιντλίμπ ως αποτέλεσμα της συμφωνίας της Αστάνα ήταν το σημείο καμπής για τη μεταμόρφωση που βιώνουμε σήμερα.

Ο αριθμός και η μάζα των τζιχαντιστικών ομάδων στο Ιντλίμπ αυξήθηκε με τις ομάδες που αποσχίστηκαν από το ISIS και την αλ Νούσρα, τις δυνάμεις του Συριακού Εθνικού Στρατού και του ΕΣΣ και τις τουρκμενικές ταξιαρχίες που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή με την πάροδο του χρόνου. Πολλοί στρατιωτικοί εμπειρογνώμονες, συμπεριλαμβανομένων Ουκρανών αξιωματικών, ήρθαν στην περιοχή υπό τις εγγυήσεις της Τουρκίας για να παράσχουν στρατιωτική εκπαίδευση σε αυτές τις δυνάμεις και παραδόθηκαν πολλά όπλα υψηλής τεχνολογίας, συμπεριλαμβανομένων των μη επανδρωμένων αεροσκαφών. Στην Ιντλίμπ, μπροστά στα μάτια όλων, υπήρξε μια μακρά περίοδος προετοιμασίας για την πτώση του Άσαντ όλα αυτά τα χρόνια, με τις τζιχαντιστικές οργανώσεις στο επίκεντρο.

Η άνοδος των HTS και ο Γκολάνι

Μετά τις διαιρέσεις και την αποδυνάμωση του Μετώπου αλ Νούσρα στη Συρία, το HTS δημιουργήθηκε το 2017 με τη συγχώνευση οργανώσεων όπως η αλ Νούσρα, η Liwa al-Haq και το Κίνημα Nureddin Zengi. Με την πάροδο του χρόνου, η HTS απέκτησε υπεροχή έναντι των ομάδων που τάσσονται υπέρ της αλ Κάιντα στη χώρα και επεκτάθηκε με αυτόν τον τρόπο, και σταδιακά έγινε η ισχυρότερη ομάδα στην Ιντλίμπ κατά την περίοδο μετά το 2016. Ομοίως, η προπαγάνδα ότι πολεμούσαν το ISIS και την αλ Κάιντα προκειμένου να κερδίσουν την εύνοια της Δύσης δεν τους έθεσε σημαντικά εμπόδια σε μια εποχή που αμερικανικά και ισραηλινά πολεμικά αεροσκάφη περιφέρονταν στον συριακό εναέριο χώρο.

Το παρελθόν του Γκολάνι, ο οποίος δοξάζεται τώρα από τα αμερικανικά, τα μέσα ενημέρωσης του Κόλπου και τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης ως μια κρίσιμη προσωπικότητα στη μεταβατική περίοδο μετά τον Άσαντ στη Συρία, είναι στην πραγματικότητα μια σύντομη περίληψη του σχεδίου για τον ισλαμισμό των ΗΠΑ στην περιοχή. Ο Γκολάνι, ο οποίος πέρασε από τη Συρία στο Ιράκ και εντάχθηκε στις τάξεις της Αλ Κάιντα τις ημέρες που ακολούθησαν την εισβολή των ΗΠΑ στο Ιράκ, επέστρεψε στη χώρα του με τον συριακό πόλεμο μετά τη δράση του στο Ιράκ και έγινε διοικητής αρχικά στην Αλ Νούσρα και στη συνέχεια στην HTS, η οποία ιδρύθηκε με υπολείμματα της Αλ Κάιντα.

• Ο Γκολάνι, ο οποίος διατηρούσε δεσμούς με δομές όπως η CIA και η MI6 και ισχυριζόταν ότι πήρε το όνομά του από τα υψίπεδα Γκολάν που κατέλαβε παράνομα το Ισραήλ μετά τον αραβοϊσραηλινό πόλεμο, κατέλαβε την εξουσία στη Συρία χάρη στην υποστήριξη του Ισραήλ, ενώ το Ισραήλ επέκτεινε την παρουσία του στο Γκολάν σε απόσταση 25 χιλιομέτρων από τη Δαμασκό. Δηλώνοντας ότι θα πολεμήσει το Ιράν και όχι το Ισραήλ, κέρδισε και πάλι την υποστήριξη των Ηνωμένων Πολιτειών.

Το γεγονός ότι ο Γκολάνι και οι HTS, που ήταν στον αμερικανικό κατάλογο τρομοκρατών μόλις πριν από λίγες ημέρες, ανέλαβαν την εξουσία που θα εγκαθιδρυθεί σήμερα στη Συρία, αποκαλύπτει την αποτυχία των αμερικανικών επεμβάσεων που ήλπιζαν ότι θα οδηγούσαν την περιοχή σε έναν μετριοπαθή ισλαμισμό.

Η Ρωσία εξαπέλυσε αεροπορικές επιδρομές σε τμήματα του Χαλεπιού κατά τη διάρκεια τα ξημερώματα του Σαββάτου για πρώτη φορά από το 2016, ενώ παράλληλα οι αντάρτες έχουν θέσει υπό τον έλεγχό τους το «μεγαλύτερο μέρος» της πόλης, αναφέρει το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (SOHR).

🇷🇺🇸🇾 Russian Airstrikes Hit Aleppo: High HTS Casualties Reported As Tahrir al-Sham Media Captures The Devastation. https://t.co/Xz82dVTC5Z pic.twitter.com/bnVySUiCNx

— Militant Tracker (@MilitantTracker) November 30, 2024

Υπενθυμίζεται ότι η Ρωσία, ένας από τους βασικούς συμμάχους του προέδρου Μπασάρ αλ Άσαντ , είχε υποσχεθεί στη Δαμασκό επιπλέον στρατιωτική βοήθεια για να αναχαιτίσει τους αντάρτες, σύμφωνα με δήλωση δύο στρατιωτικών πηγών.

Russian air force bombed an area near the governorate palace in Aleppo city that was seized yday by rebels pic.twitter.com/ftfakIl2ox

— Dennis Kurt | Defense Observer (@byz_observer) November 30, 2024

Ο απολογισμός της επίθεσης που ξεκίνησε την Τετάρτη ανέρχεται σε 311 νεκρούς – 183 μαχητές της HTS και των συμμάχων της, 100 στρατιώτες και μέλη φιλοκυβερνητικών ομάδων και 28 άμαχοι – λέει το παρατηρητήριο.

Σημειώνεται ότι η επίθεση συνιστά την μεγαλύτερη εναντίον της συριακής κυβέρνησης εδώ και χρόνια και την πρώτη φορά που οι αντάρτες που πολεμούν τις δυνάμεις του Άσαντ φτάνουν στο Χαλέπι, αφότου εκδιώχθηκαν από τον στρατό το 2016.

Ο στρατός της Συρίας επιβεβαίωσε το Σάββατο ότι οι αντάρτες είχαν εισέλθει σε «μεγάλα τμήματα» της πόλης – σχεδόν στο μισό Χαλέπι- και ότι δεκάδες στρατιώτες σκοτώθηκαν ή τραυματίστηκαν στις μάχες. Στην ανακοίνωση προσθέτει ότι τα στρατεύματα αποσύρθηκαν προσωρινά από την πόλη «για να προετοιμάσουν μια αντεπίθεση».

Το αεροδρόμιο του Χαλεπιού και όλοι οι δρόμοι που οδηγούν στην πόλη έχουν κλείσει, δήλωσαν στρατιωτικές πηγές στο πρακτορείο ειδήσεων Reuters.

Σε δήλωσή του στο BBC, εκπρόσωπος του SOHR ανέφερε ότι οι αντάρτες κατάφεραν να καταλάβουν το «μεγαλύτερο μέρος της πόλης» χωρίς να συναντήσουν σημαντική αντίσταση, ενώ πρόσθεσε ότι το δημοτικό συμβούλιο, τα αστυνομικά τμήματα, τα γραφεία των μυστικών υπηρεσιών – είναι άδεια». «Αυτό δεν έχει συμβεί ποτέ στο παρελθόν», συμπλήρωσε.