Δια της μεταγραφής του ευρωβουλευτή (που αποχωρεί από την ευρωπαϊκή αριστερά και εντάσσεται στους ευρωσοσιαλιστές…) το ΠΑΣΟΚ φιλοδοξεί να αναβαθμίσει το “ρόστερ” του ενόψη των εκλογών. Η μαγική έκφραση είναι “αμφίπλευρη διεύρυνση”.

Είναι αλήθεια ότι δεν την εφηύρε ο Νίκος Ανδρουλάκης. Ο όρος πρωτοχρησιμοποιήθηκε από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή όταν, το μακρινό 1977, για να ενισχύσει τη Ν.Δ κι επειδή ένοιωθε τον Ανδρέα Παπανδρέου να τον πλησιάζει επικίνδυνα, άνοιξε ταυτόχρονα το κόμμα και προς την ακροδεξιά με στελέχη της Εθνικής Παράταξης και προς το Κέντρο με την προσχώρηση φιλελεύθερων υπό τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη.

Έκτοτε, το ίδιο έκανε ο Γιώργος Παπανδρέου (με τη συνεργασία του ΠΑΣΟΚ- το 2004- με τους Στέφανο Μάνο και Ανδρέα Ανδριανόπουλο), ο Αλέξης Τσίπρας (με την προοδευτική συμμαχία), ο Κυριάκος Μητσοτάκης και άλλοι.

Η ποιοτική και πολύ σημαντική διαφορά, ωστόσο, είναι πώς παλαιότερα οι προσπάθειες αμφίπλευρης διεύρυνσης υιοθετούσαν κάποιους κανόνες πολιτικής ηθικής και απέφευγαν τις μεταγραφές εν ενεργεία βουλευτών.

Όχι πώς σε ένα ιδεολογικά “ξεχειλωμένο” κομματικό σύστημα έχουν πλέον μεγάλη αξία αυτοί οι κανόνες, όμως το σημερινό ΠΑΣΟΚ τείνει να καταργήσει ακόμα και τα προσχήματα. Απότοκο, προφανώς, της αγωνίας του να ενισχύσει την επιρροή του στο εκλογικό σώμα μήπως και μπορέσει να διασφαλίσει τη δεύτερη θέση απέναντι στο υπό ίδρυση κόμμα Τσίπρα ή και να απειλήσει τη Ν.Δ.

Το ξεκίνησε με τους Πέτρο Παππά και Ράνια Θρασκιά. Εξελέγησαν βουλευτές με τον ΣΥΡΙΖΑ επί Τσίπρα, στήριξαν με πάθος τον Κασσελάκη κατηγορώντας για αποστασία τους αποχωρήσαντες βουλευτές της Νέας Αριστεράς, στη συνέχεια ανεξαρτητοποιήθηκαν και αμφιταλαντεύτηκαν εάν θα προσχωρήσουν ή όχι στο ΚΙΔΗ (τώρα Δημοκράτες) και κατέληξαν μετά βαϊων και κλάδων στην φιλόξενη Χαριλάου Τρικούπη. Ήρθε η σειρά του Νικόλα Φαραντούρη –ο οποίος επικαλείται το γεγονός πώς διεγράφη από τον ΣΥΡΙΖΑ επειδή φάνηκε να “φλερτάρει” με το υπό ίδρυση κόμμα Καρυστιανού– και οι πληροφορίες θέλουν το σερί να συνεχίζεται με τους Ευάγγελο Αποστολάκη (ακόμα πιό κραυγαλέα περίπτωση καθώς εξελέγη στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας κατ’ επιλογή Τσίπρα), τη Νίνα Κασιμάτη (που είχε σύρει τα εξ αμάξης στο ΠΑΣΟΚ και προσωπικά στον Γ. Παπανδρέου), ίσως και τη Θεοδώρα Τζάκρη (που ήταν ΠΑΣΟΚ, έγινε ΣΥΡΙΖΑ και μετά αντιπρόεδρος στο κόμμα Κασσελάκη).

Στην αμφίπλευρη διεύρυνση του Τσίπρα (2019, 2023) μετακινήθηκαν στον ΣΥΡΙΖΑ αρκετοί πασοκογενείς, όπως η Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου, ο Γιάννης Ραγκούσης, ο Θάνος Μωραϊτης κ.ά. Ουδείς, όμως, ήταν εκλεγμένος βουλευτής κατά την μετακίνησή του (πλην του τότε (και) προέδρου της ΔΗΜΑΡ Θαν. Θεοχαρόπουλου που όμως είχε διαγραφεί από το ΚΙΝΑΛ διαφωνώντας με την θέση του ΠΑΣΟΚ για τη Συμφωνία των Πρεσπών). Κάποιοι είχαν αποχωρήσει αρκετά χρόνια νωρίτερα.

Οι μεταγραφές του ΠΑΣΟΚ, όμως, αφορά εν ενεργεία βουλευτές που σε έναν πολιτικά ηθικό κόσμο θα όφειλαν την έδρα τους στο κόμμα με το οποίο εξελέγησαν. Ποιός νοιάζεται, θα μου πείτε…