«Σήμερα είναι μια μέρα πένθους και πως όλοι είμαστε βαθιά στεναχωρημένοι, όμως, μέσα μου νιώθω πως δεν θα έπρεπε να είναι έτσι. Το τελευταίο πράγμα που θα άξιζε σε αυτή τη γυναίκα είναι λύπη.

Η μαμά μου έζησε τη ζωή της με χαμόγελο και περηφάνια, αγάπησε βαθιά, έδωσε δύναμη σε όλους μας και πάλεψε με χαμόγελο, όχι με φόβο. Η μαμά μου ήταν φτιαγμένη να αγαπά και να δίνει, ήταν μία υπέροχη σύζυγος, μια αληθινή φίλη, μια στοργική κόρη και μία δυνατή αδερφή. Και πάνω απ’ όλα μια μοναδική μαμά.

Μαμά, μου έμαθες να αγαπάω, να σέβομαι, να σκέφτομαι τον άλλον. Μαζί με τον μπαμπά μου έδειξες τι σημαίνει να έχεις αξίες… Μου έδειξες τι είναι ο έρωτας, η αφοσίωση και η απόλυτη εμπιστοσύνη. Ήσουν και θα είσαι για πάντα η κολλητή μου, το άτομο με το οποίο θα μοιράζομαι τα πάντα. Όταν ήμουν μικρή, σου έλεγα πως όταν φύγω για σπουδές, θα σε πάρω μαζί μου. Και τώρα ξέρω πως θα είσαι παντού μαζί μου και αυτό το φρόντισες εσύ.

Στο γάμο σου είχες γράψει ένα τραγούδι για τον μπαμπά και τώρα ήρθε η στιγμή να σου αφιερώσω κι εγώ ένα στίχο. “Αν υπάρχουν άγγελοι, ο δικός μου είσαι εσύ. Και αν υπάρχει αγάπη, είσαι η μοναδική. Σε αγαπώ μαμά, δεν σου λέω αντίο, γιατί θα είσαι για πάντα μέσα μου», είπε η Βικτώρια Δέλλα.

Με την σειρά του και ο Τραϊανός Δέλλας αποχαιρέτησε την παντοτινή του αγάπη: «Άγγελέ μου… αγάπη μου. Έτσι με φώναζες. Έτσι με αποκαλούσες πάντα. Ο φύλακας άγγελός μου εσύ. Στο πεντηκοστό τρίτο γενέθλιο, όταν έμεινα απ’ έξω απ’ το δωμάτιο του νοσοκομείου, όταν σε πήραν… συνειδητοποίησα ένα πράγμα. Εσύ είσαι ο άγγελος και όχι εγώ. Εσύ ήρθες στη ζωή μου για να μου μάθεις πράγματα.

Έλεγα ότι έχω υπομονή και επιμονή, αλλά πόσο μικρός είμαι μπροστά σου.

Με τη δικιά σου υπομονή σε όλα αυτά που έχεις περάσει πόση επιμονή για να τα ξεπεράσεις. Η ομορφιά και η λάμψη σου, μόνο σε άγγελο παραπέμπουν. Και αυτό είναι μια ακόμη απόδειξη ότι εσύ είσαι ο άγγελος και όχι εγώ.

Μπορεί να μη στάθηκε στα μάτια σου δάκρυ όλα αυτά τα χρόνια για να μην προδοθείς, για να μη σε καταλάβω. Αλλά αυτή ξεπλύθηκε απ’ τα δάκρυα, τις στιγμές που ήμουν μόνος στο δωμάτιο του νοσοκομείου. Για να μπορέσω να δω καθαρά την πραγματική σου μορφή και τα μαθήματα που μου έδινες

Εγώ τις περισσότερες φορές σε φώναζα “μωρό”, γιατί απ’ την ημέρα που σε γνώρισα, το μόνο που ήθελα ήταν να σε προσέχω, να σε φροντίζω και να σε προστατεύω. Όπως κάνουν στα μωρά. Και η ανάγκη μου αυτή έγινε ακόμη μεγαλύτερη, όταν έφερες στον κόσμο το δικό μας μωρό… τη Βικτώρια.

Κι έτσι είχα δύο μωρά να προσέχω. Και το καθένα ήθελε τη δική του φροντίδα. Αλλά και όλα τα αποθέματα αγάπης που είχα για σας κι ευτυχώς είναι ανεξάντλητα. Όλα αυτά τα χρόνια ζήσαμε μια ζωή όπως τη φανταζόμουνα, παρά τις δυσκολίες που συναντήσαμε στο δρόμο μας. Ήμασταν μαζί, κρατώντας σφιχτά ο ένας το χέρι του άλλου.

Στα εύκολα, στα δύσκολα και στα πολύ δύσκολα δε σε εγκατέλειψα ποτέ, ούτε στιγμή. Πάντα ήσουν στο μυαλό μου και πάντα ήσουν προτεραιότητά μου. Γιατί ήσουν το μωρό μου. Σε κάθε τράνταγμα που φώναζες, ήμουν εκεί. Μαζί σου. Ζήσαμε τις πιο όμορφες και τις πιο δύσκολες στιγμές, αλλά κι αυτές ακόμα, όταν ήμουν μαζί σου, με ένα χαμόγελό σου, όλα έσβηναν. Όλες οι όμορφες στιγμές θα γίνουν αναμνήσεις. Αλλά και τα πολύ δύσκολα μαθήματα.

Μαθήματα θάρρους, αξιοπρέπειας, δύναμης ψυχής, καλοσύνης, στωικότητας, υπομονής και άλλων πολλών αρετών που κρύβεις μέσα σου. Το “σ’ αγαπώ”, όσο κι αν το πω, είναι πολύ λίγο γι’ αυτό που αισθάνομαι για σένα.

Το “ευχαριστώ” είναι πολύ μικρό γι’ αυτά που μου έδωσες. Και η ευγνωμοσύνη μου στο Θεό, που μου χάρισε έναν από τους αγγέλους του για συντροφιά, μεγάλη. Άσχετα αν δεν κράτησε περισσότερο. Αγάπη μου, άγγελέ μου. Κάθε φορά που έπρεπε να αντιμετωπίσουμε ένα πρόβλημα υγείας σου, σου έλεγα… “μη φοβάσαι. Θα πάρουμε μια βαθιά ανάσα, θα βουτήξουμε και θα ξαναβγούμε στην επιφάνεια”.

Και βγήκαμε… όλες τις φορές. Απλά αυτή τη φορά, κολυμπούσαμε σε ωκεανό… Αλλά και πάλι, σου είπα… “μη φοβάσαι, εγώ είμαι δίπλα σου. Εσύ μόνο κολύμπα”. Και το ’κανες. Κι εγώ… θα είμαι εδώ. Όμως τα κύματα που μας χτυπούσαν ήταν κάθε φορά και πιο δυνατά. Και στο τελευταίο… σε έχασα από δίπλα μου. Ξεκουράσου αγάπη μου. Γιατί κουράστηκες πάρα πολύ. Και πέτα… πέτα ψηλά. Μακριά από κάθε ασθένεια… μακριά από κάθε πόνο… μακριά από κάθε μικρότητα αυτού του κόσμου…

Αλλά όπου κι αν είσαι να ξέρεις η αγάπη όλων μας θα σε φτάνει. Κι ένα κομμάτι ήθελα να πω… που τ’ αφιερώνει ο ένας στον άλλον… “Αν ήξερα πού πήγαινα να μπλέξω και σε τι παιχνίδι άδικο να παίξω…

Αν ήξερα τι με περίμενε, να ήσουνα σίγουρη ότι πάλι… πάλι, πάλι σε εσένα θα ’ρχόμουνα. Πάλι και ξανά θα σε ερωτευόμουνα. Απ’ την ίδια τη σκανδάλη δε θα φοβόμουνα… Πως για μια φορά και πάλι… θα ξανασκοτωνόμουνα”.

Ένα μεγάλο “ευχαριστώ” που είστε όλοι εδώ. Για να είστε εδώ όλοι, έχετε κάτι μέσα σας απ’ τη Γωγώ. Κάτι σας έχει δώσει. Ένα χαμόγελο, μια συμβουλή, μια στιγμή. Να κρατήσετε αυτές τις στιγμές.

Να αγαπιέστε… επειδή μπορείτε. Εμείς θέλαμε να αγαπηθούμε περισσότερο… να αγκαλιαστούμε περισσότερο… αλλά δυστυχώς, δε μπορούσαμε. Αυτό θα ’θελα να είναι ένα μήνυμα. Η Γωγώ ήταν μια μαχήτρια. Δε λύγισε ποτέ. Και στέκομαι τόσο μικρός μπροστά της. Σε αυτά που μας έχει μάθει… που έχει μάθει στην κόρη μας. Αφήνει πίσω μια καταπληκτική ψυχή. Και πιστεύω ότι η Βικτώρια θα συνεχίσει το έργο που έκανε η Γωγώ.

Γιατί το έργο της Γωγώς μπορεί να μη φαινόταν… μπορεί να μην το έλεγε αλλά ήταν τεράστιο για πάρα, πάρα πολλές γυναίκες. Δε θα πω “καλό ταξίδι”, μωρό μου γιατί δε θα φύγεις ποτέ. Θα ’σαι μέσα μας… σε όλους μας.

Ευχαριστώ πολύ για όλα».

Στη συνέχεια, ο Τραϊανός Δέλλας και η κόρη του αποχώρισαν μαζί από την εκκλησία, ενώ λίγα λεπτά αργότερα βγήκε και το φέρετρο της Γωγώς Μάστροκωστα  με τον κόσμο που βρέθηκε στο τελευταίο αντίο να χειροκροτάει.

Στο πλευρό του Δέλλα το ελληνικό ποδόσφαιρο

Σύσσωμος ο ποδοσφαιρικός κόσμος έδωσε το “παρών” στην κηδεία της Γωγώς Μαστροκώστα και εξέφρασε τη στήριξή του στον Τραϊανό Δέλλα και την οικογένειά του για τη βαριά και δύσκολη απώλεια που βιώνουν.

Σχεδόν όλοι οι συμπαίκτες του με τους οποίους έγραψε ιστορία στα γήπεδα της Πορτογαλίας στο Euro 2004 ήταν εκεί. Ο Αντώνης Νικοπολίδης, ο παρτενέρ του στην άμυνα, Μιχάλης Καψής, ο Τάκης Φύσσας, ο Γιούρκας Σεϊταρίδης, ο Άγγελος Μπάσινας, ο Κώστας Κατσουράνης, ο Ντέμης Νικολαΐδης και ο Νίκος Νταμπίζας βρέθηκαν στο πλευρό του Τραϊανού Δέλλα.

Στην κηδεία έδωσαν το “παρών” ακόμα οι άλλοτε συμπαίκτες του Λεωνίδας Βόκολος, Κώστας Χαλκιάς, Ίλια Ίβιτς, Βασίλης Λάκης και Γιώργος Αλεξόπουλος, ο Σωκράτης Παπασταθόπουλος και ο Κώστας Μανωλάς, ο άλλοτε πρόεδρος της ΕΠΟ, Βασίλης Γκαγκάτσης, ο γενικός διευθυντής του ΟΦΗ, Ηλίας Πουρσανίδης, ο Βασίλης Μπορμπόκης και ο Ντούσαν Μπάγεβιτς.

Στο πλευρό του Τραϊανού Δέλλα ήταν ακόμα ο Γιώργος Τζαβέλλας και ο Νίκος Κωστένογλου.

Ο σύζυγός της, Τραϊανός Δέλλας, βρέθηκε από νωρίς στον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδος στο Ελληνικό, όπου τελείται η κηδεία της. Στον ναό έφτασαν επίσης η κόρη τους, Βικτώρια, καθώς και η μητέρα της εκλιπούσας, Σπυριδούλα.

Σύμφωνα με ανακοίνωση της οικογένειας, η εξόδιος ακολουθία ξεκινά στις 12:00, ενώ στη συνέχεια θα ακολουθήσει η ταφή στο εξωκλήσι του Αγίου Γεωργίου στο Ευηνοχώρι, τόπο καταγωγής της Γωγώς Μαστροκώστα.

Αντί στεφάνων, η οικογένεια επιθυμεί να πραγματοποιηθούν δωρεές στο Ίδρυμα Φλόγα.

Οι πρώτες εικόνες από τον ναό της Αγίας Τριάδας στο Ελληνικό όπου θα τελεστεί σε λίγη ώρα η εξόδιος ακολουθία για τη Γωγώ Μαστροκώστα. Τραγικά ήταν τα πρώτα λόγια της μητέρας της η οποία όταν είδε το φέρετρο της κόρης της είπε «καλώς το λουλούδι μου».

Η κόρη της Γωγώς Μαστροκώστα, Βικτώρια Δέλλα, καρπός του έρωτά της με τον Τραΐανό Δέλλα γνωστοποίησε λεπτομέρειες για την εξόδιο ακολουθία και την ταφή της μητέρας της.

Σύμφωνα με ανάρτησή της στα social media, η εξόδιος ακολουθία θα τελεστεί σήμερα, στις 12:00, στον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδος στο Ελληνικό. Στη συνέχεια, θα ακολουθήσει η ταφή στο εξωκλήσι του Αγίου Γεωργίου στο Ευηνοχώρι Μεσολογγίου.

Όλα αυτά τα χρόνια που η σύζυγός του πάλευε για τη ζωή της, ο ίδιος στεκόταν διαρκώς στο πλευρό της, ακόμα και όταν οι επαγγελματικές υποχρεώσεις του τον έστελναν συχνά εκτός Αθήνας.

Μάλιστα, όταν το πρόβλημα υγείας της επανεμφανίστηκε, εκείνος αποχώρησε από την τεχνική ηγεσία του ΟΦΗ, προκειμένου να αφιερωθεί στην Μαστροκώστα και εγκατέλειψε την καριέρα του.

Τις δυσκολίες που βίωνε ο Δέλλας και λόγω απόστασης την περίοδο που ήταν προπονητής στον ΟΦΗ, αποκάλυψε μέσα από μία συγκλονιστική ανάρτησή του ο πρώην Γενικός Διευθυντής του Creta Media Group, Μανώλης Αλεξάκης.

Ο ίδιος τόνισε ότι την περίοδο που ο «Κολοσσός» ήταν προπονητής του ΟΦΗ, ο Δέλλας έπαιρνε κάθε ημέρα την τελευταία πτήση για Αθήνα από την Κρήτη και επέστρεφε στο Ηράκλειο την επόμενη το πρωί άυπνος, μόνο και μόνο για να βρίσκεται έστω και για λίγες ώρες δίπλα στη γυναίκα της ζωής του:

«Έφευγε με την τελευταία πτήση για Αθήνα και επέστρεφε το πρωί Ηράκλειο για την προπόνηση, άυπνος. Ήθελε να είναι δίπλα στην αγαπημένη του Γωγώ έστω λίγες ώρες» τόνισε σε ανάρτησή του ο κ. Αλεξάκης.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Manolis Alexakis (@manolis_alexakis)

«Τελικά άφησε την προπονητική και τον ΟΦΗ για να στηρίξει τη γυναίκα του, ήδη όμως είχε ανάψει τη φλόγα. Είχε φέρει σπουδαίους ποδοσφαιριστές στο Ηράκλειο. Εκείνους που μας πήγαν σε 3 τελικούς. Δυστυχώς η Γωγώ Μαστροκώστα έχασε τη μάχη για τη ζωή και τη σκέψη μας από χθες είναι δίπλα σ’ αυτόν τον σπουδαίο άνθρωπο. Μεγάλε Τραϊανέ συλλυπητήρια», πρόσθεσε.

Όπως έγραψε σε ανάρτηση στον προσωπικό του λογαριασμό στο Facebook ο Νικήτας Τσαμπαλάκης, ο παλαίμαχος ποδοσφαιριστής κοιτούσε τη σύζυγό του σαν να είναι όλος του ο κόσμος και δεν υπήρχε τίποτα άλλο για εκείνον. Το γεγονός πως τη βοηθούσε να σταθεί, καθώς η ίδια δεν μπορούσε να μείνει όρθια, τον έκανε να λυγίσει.

Ο Δήμαρχος Πάτμου έγραψε αναλυτικά:

«Πριν από λίγους μήνες, βρέθηκα στο νοσοκομείο Ευαγγελισμό για να επισκεφτώ έναν Πάτμιο συμπολίτη μας που νοσηλευόταν. Περιμένοντας το ασανσέρ στο ισόγειο, είδα μια γυναίκα μόνη σε ένα καροτσάκι. Πολύ αδύναμη, εξαντλημένη, με εκείνο το βλέμμα των ανθρώπων που παλεύουν σιωπηλά με τον πόνο. Και τότε συνέβη κάτι που χαράχτηκε μέσα μου. Ένα μαύρο αυτοκίνητο σταμάτησε στην είσοδο του νοσοκομείου. Από μέσα κατέβηκε ο Τραϊανός Δέλλας. Ένας άνθρωπος που έζησε τη δόξα, τα γεμάτα γήπεδα, τις φωνές του κόσμου, τα φώτα της δημοσιότητας. Κι όμως… εκείνη τη στιγμή δεν υπήρχε τίποτα από όλα αυτά. Υπήρχε μόνο ένας άντρας που κοιτούσε τη γυναίκα του σαν να ήταν ολόκληρος ο κόσμος του. Πλησίασε αθόρυβα, την πήρε στα χέρια του με μια τρυφερότητα που δεν περιγράφεται και τη βοήθησε να μπει στο αυτοκίνητο, γιατί δεν μπορούσε ούτε να σταθεί όρθια. Εκεί λύγισα. Γιατί κατάλαβα πως η αληθινή δύναμη ενός άντρα δεν είναι ούτε οι τίτλοι ούτε η δόξα. Είναι να αφήνεις πίσω σου τα φώτα και να μένεις δίπλα στον άνθρωπό σου όταν αρχίζουν τα σκοτάδια. Να γίνεσαι τα πόδια του όταν δεν μπορεί να περπατήσει. Η ανάσα του όταν λυγίζει. Το χέρι που δεν αφήνει ποτέ. Αυτό που είδα εκείνη τη μέρα δεν ήταν απλώς αγάπη. Ήταν όρκος ζωής. Σήμερα που η Γωγώ Μαστροκώστα έφυγε από τη ζωή, εκείνη η εικόνα ήρθε ξανά μπροστά μου και μου ράγισε την καρδιά. Τραϊανέ Δέλλα… Άντρες σαν κι εσένα είναι σπάνιοι. Γιατί όταν έσβησαν τα φώτα της ζωής, εσύ έμεινες εκεί. Μέχρι το τέλος. Και αυτό αξίζει περισσότερο από κάθε τρόπαιο, από κάθε χειροκρότημα, από κάθε δόξα. Σεβασμός. Από καρδιάς».

Το πρωί της Δευτέρας, η 18χρονη αποχώρησε για λίγο από τον Ευαγγελισμό και πλησίασε το σημείο όπου βρίσκονταν δημοσιογράφοι. Τα λόγια της προκάλεσαν έντονη συγκίνηση, καθώς μέσα στη δύσκολη αυτή στιγμή θέλησε να διασφαλίσει πως δεν θα διαδοθούν ανακρίβειες ή λανθασμένα μηνύματα σχετικά με τον θάνατο της μητέρας της.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ της εκπομπής «Κοινωνία Ώρα Mega», η Βικτώρια Δέλλα είπε στους δημοσιογράφους να μη συσχετίζουν τον καρκίνο στο στήθος από τον οποίο νόσησε η μητέρα της όταν ήταν έγκυος, με την τελευταία της μάχη.

Όπως τόνισε, δεν θέλει να απογοητευτούν οι γυναίκες που επιθυμούν να κάνουν παιδιά.

«Πρέπει να σας πω ότι τη συναντήσαμε την κόρη της πριν από λίγο. Η οικογένειά της ζητά διακριτικότητα, όσο διακριτική ήταν και η ίδια η Γωγώ Μαστροκώστα τα τελευταία χρόνια που πάλευε με πολύ δύσκολη ασθένεια. Πρέπει να σας πω ότι είχε νοσήσει και πριν από αρκετά χρόνια, όσο ήταν έγκυος στο παιδί της. Είχε ανακαλύψει τότε, όπως η ίδια είχε πει έναν καρκίνο στο στήθος.

Βγήκε νικήτρια από αυτή τη μάχη, αλλά φαίνεται πως τα πράγματα δεν ήταν το ίδιο τα τελευταία χρόνια. Ο άντρας της ήταν από την πρώτη στιγμή στο πλευρό της», ανέφερε η ρεπόρτερ του Mega, Βιργινία Πισιμίρη.

«Η κόρη της μάς ζήτησε να μη συσχετίσουμε αυτές τις δύο καταστάσεις (με τις ασθένειες). Δεν θέλει οι γυναίκες να απογοητευτούν και να συσχετίσουν την τωρινή κατάσταση με την πρώτη μάχη που είχε δώσει», συμπλήρωσε η ρεπόρτερ του Mega.

Η Γωγώ Μαστροκώστα αντιμετώπισε σοβαρά προβλήματα υγείας τα τελευταία χρόνια, ενώ νοσηλευόταν τους τελευταίους μήνες στο νοσοκομείο «Ευαγγελισμός» καθώς είχε επιδεινωθεί η κατάστασή της.

Η Γωγώ Μαστροκώστα είχε επιλέξει όλα αυτά τα χρόνια να κρατά χαμηλούς τόνους για την προσωπική της ζωή και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει, μακριά από τη δημοσιότητα. Το ίδιο έκανε και το τελευταίο διάστημα, παρά το γεγονός ότι εδώ και καιρό είχε γίνει γνωστό ότι περνάει δύσκολες στιγμές.

Τις τελευταίες ημέρες, σύμφωνα με πληροφορίες δεν είχε επικοινωνία με το περιβάλλον.

Στο πλευρό της βρίσκονταν συνεχώς ο σύζυγός της, Τραϊανός Δέλλας, η 18χρονη κόρη τους, Βικτώρια, καθώς και στενοί άνθρωποι της οικογένειας.

Η Γωγώ Μαστροκώστα έχει επιλέξει όλα αυτά τα χρόνια να κρατά χαμηλούς τόνους για την προσωπική της ζωή και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει, μακριά από τη δημοσιότητα. Το ίδιο έκανε και τώρα, παρά το γεγονός ότι εδώ και καιρό είχε γίνει γνωστό ότι περνάει δύσκολες στιγμές.

«Περνάει ένα πρόβλημα υγείας που το έχει ξαναπεράσει στο παρελθόν» είχε δηλώσει τον Οκτώβριο του 2025, η αγαπημένη φίλη της Μαρία Καλάβρια. «Είχε βγει νικήτρια. Το ίδιο θα γίνει και τώρα» είχε προσθέσει τότε, η καλή φίλη της…

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από @_victoriadella

Ο καρκίνος τρεις ημέρες μετά τη γέννηση της κόρης της

Είχε συγκλονίσει η Γωγώ Μαστροκώστα όταν είχε μιλήσει στην Ελεονώρα Μελέτη για το πρόβλημα υγείας της που της ανακοινώθηκε 3 μέρες μετά τη γέννηση του παιδιού της αλλά και για της σχέση της με τον Τραϊανό Δέλλα.

Ο ερχομός της κόρης της Βικτώριας, το χαρμόσυνο αυτό γεγονός επισκιάστηκε από τον καρκίνο του μαστού, με τον οποίο διαγνώστηκε η ίδια όταν ήταν μόλις τριών ημερών λεχώνα.

«Κρατούσα το μωρό μου και κλαίγοντας σκεφτόμουν αν θα τη δω να μεγαλώνει» περιγράφει τη μάχη της με την ασθένεια, τις δύσκολες στιγμές, τις σκέψεις της κατά τη διάρκεια της θεραπείας και τον τρόπο που της συμπαραστάθηκε ο άντρας της.

«Ο καθένας το βιώνει τελείως διαφορετικά»

Η Γωγώ Μαστροκώστα καλεσμένη στο Πρωινό και είχε μιλήσει ανοιχτά για τα συναισθήματα και τους φόβους που συνοδεύουν τη συγκεκριμένη ασθένεια, στέλνοντας παράλληλα ένα μήνυμα προς όλες τις γυναίκες να μην χάνουν την ελπίδα τους.

«Σε όσους με λένε μαχήτρια τους λέω ότι ήμουν τυχερή» είπε για την περιπέτεια υγείας της .