«Για τον Δομάζο τα λόγια δεν είναι περιττά. Θα συνεχίσουν να μιλάνε για την ιστορία του Δομάζου, για την ευφυία του, για το ταλέντο του, για τις αγαθοεργίες του, τι να πω τώρα, δεν θα ξεχαστεί ποτέ, είναι στις καρδιές των συμπαικτών, φιλάθλων, αντιπάλων του.

Με το χαμόγελο του μας προσέλκυε αλλά με το βλέμμα του καταλάβαινες ότι ήθελε να περάσει κάτι δικό του και το πέρναγε. Οι αντίπαλοι λέγανε τα καλύτερα γι’ αυτόν. Καμία φορά τον στεναχωρούσανε γιατί οι μεταγραφές που γινόντουσαν δεν μπορούσαν να περάσουν στον Παναθηναϊκό, και στεναχωριόταν γιατί τους έλεγε «δεν μπορείτε να παίξετε στον Παναθηναϊκό να πάτε κάπου αλλού». Και στεναχωριόταν γιατί ενώ ήταν ο ηγέτης έδειχνε το αντίθετο.

Από 15 χρονών που με είχε κοντά του και ήταν ο μέντορας μου, έχω να πω ότι δεν έχει φύγει ο Δομάζος και ούτε πρόκειται να φύγει ποτέ».