Αυτό είναι και φυσιολογικό και αναμενόμενο εάν κάποιος πιστεύει ότι οι ηγετικές προσωπικότητες δικαιούνται δεύτερη ευκαιρία, εάν, δηλαδή, χειραφετούνται μέσω της εμπειρίας τους και της αλλαγής των συνθηκών. Οι άλλοι που δεν το πιστεύουν, ή δεν θέλουν να του αναγνωρίσουν το δικαίωμα, θα αναδεικνύουν αυτές τις αντιφάσεις και θα αποκαλούν το αφήγημα στρατήγημα, ένα τέχνασμα, δηλαδή, που αποσκοπεί στην εξαπάτηση του αντιπάλου και του εκλογικού σώματος.

Εάν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς, πάντως, στη σύγχρονη πολιτική μας ιστορία (αλλά και διεθνώς) δύσκολα θα βρει κάποιος πολιτικό πρόσωπο με βαρύ αποτύπωμα που δεν πορεύτηκε μεταλλασσόμενος. Με εξαίρεση την ιδεολογική σταθερότητα –ή εμμονή και στασιμότητα– του ΚΚΕ, κανένα κόμμα και κανένας πολιτικός της σημερινής πολιτικής μας γεωγραφίας δεν εξελίχθηκε αταλάντευτα και δεν διακόνησε τις ίδιες θέσεις με αυτές με τις οποίες ξεκίνησε. Τα πρακτικά των συνεδριάσεων της Βουλής και το… YouTube είναι γεμάτα από παραδείγματα.

Το ζήτημα με τις αντιφάσεις σε μία τέτοια πορεία είναι εάν υποκύπτουν σε καιροσκοπισμό ή, όντως, ακολουθούν τις τεκτονές αλλαγές της εποχής που διανύουμε. Για τον Αλέξη Τσίπρα αυτό θα κριθεί όταν παρουσιάσει την πλήρη πολιτική του πρόταση, μέχρι τότε είναι λογικό να αμφισβητείται κάθε λέξη του.

Στην Κοζάνη είπε δύο πράγματα που έχουν ενδιαφέρον και διαφοροποιούν το σημερινό του στίγμα με το δικό του πολιτικό παρελθόν.

Πρώτον, αυτό το ευφυολόγημα για τα …ραντεβού με την Ιστορία: “στο ραντεβού με την Ιστορίας δεν πρέπει να πας ούτε νωρίς, ούτε αργά”. Σωστά. Εάν πάς νωρίς δεν θα έχει έρθει η ώρα, εάν πας αργά θα έχει περάσει.

Η αναφορά αποκαλύπτει μάλλον και την προσωπική του αγωνία για τον χρόνο που θα εκδηλωθεί η πρωτοβουλία του για την ίδρυση του νέου κόμματος. Δείχνει, από την άλλη, και την εμπειρία που αποκόμισε από το ραντεβού του 2015, όπου –ειδικά κατά το πρώτο εξάμηνο– αποδείχτηκε ότι ίσως πήγε λίγο νωρίτερα απ΄ ότι έπρεπε και σχετικά απροετοίμαστος.

Έχει απαντήσει γι αυτό στην “Ιθάκη”, όμως η αμφιβολία παραμένει. Υπό την έννοια αυτή, θα εξαντλήσει και την τελευταία στιγμή ώστε να κατορθώσει να συμπέσει με την τροχιά της Ιστορίας, ακόμα κι αν αυτό τον αφήσει εκτός εκλογικής μάχης στην μάλλον πολύ μικρή πιθανότητα ενός αιφνιδιασμού του πρωθυπουργού.

Δεύτερον, αναφέρθηκε στην ανάγκη για «επανίδρυση της προοδευτικής παράταξης. Επισήμανε ότι γι αυτό «δεν αρκεί η πρόσθεση» αφού «αν προσθέσεις την φθορά με την φθορά, είναι φθορά». Στην βάση αυτή τόνισε την ανάγκη για «υπέρβαση» ώστε «να περάσουμε από την πρόσθεση στον πολλαπλασιασμό».

Οι γενικολογίες περί ανασύνθεσης μέσω της πρόσθεσης που ειπώθηκαν παλαιότερα, κυρίως στην αυτοκαταστροφική για τον ΣΥΡΙΖΑ περίοδο μετά τις εκλογές του 2019, δεν ισχύουν πιά. Φθορά+φθορά=φθορά, ανέφερε και έχει δίκιο. Τι σημαίνει αυτό πρακτικά; Ο Τσίπρας θα ιδρύσει κόμμα και θα φτάσει μόνος του στις εκλογές ενσωματώνοντας πρόσωπα και όχι κόμματα. Τίποτε πιό λογικό. Τι νόημα θα είχε να ηγηθεί ενός (δήθεν) μετώπου που θα περιλαμβάνει αυτούσια παρηκμασμένους μηχανισμούς και απαξιωμένα “brand names”;

Το τελευταίο μήνυμα έχει παραλήπτες παλαιούς του συντρόφους που θα προτιμούσαν να μεταφέρουν ολόκληρη την κομματική οικοσκευή σε νέα στέγη…

Κατά την διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, το μνημείο υπέστη σημαντικές φθορές, καθώς στον χώρο είχαν τοποθετηθεί πολυβολεία. Οι εργασίες συμπλήρωσης και αποκατάστασης των φθορών πραγματοποιήθηκαν από την Αρχαιολογική Υπηρεσία, κατά  το διάστημα 1959-1960. 

Μετά την αποδόμηση του μνημείου και τη λεπτομερή καταγραφή και όσων στοιχείων ήταν στο μνημείο και όσων εξέλιπαν για να διατηρηθούν, τα αυθεντικά αρχαία δομικά μέλη του διαχωρίζονται και διατηρούνται, ενώ τα υπόλοιπα δομικά μέλη των σύγχρονων αναστηλώσεων, καθαιρούνται. Στο πλαίσιο των επεμβάσεων υπάρχουν σκέψεις για τη δυνατότητα επανένταξης μελών στο μνημείο, στην ορθή τους θέση, διορθώνοντας σφάλματα προηγούμενων αναστηλώσεων, που συνέβησαν, στις δεκαετίες  1930 και  1960.

Η Υπουργός Πολιτισμού, Λίνα Μενδώνη, δήλωσε: «Το Ιερό του Πύθιου Απόλλωνος ήταν ενταγμένο στο συγκρότημα των ιερών και δημοσίων κτηρίων της ακρόπολης της Ρόδου. Η αρχική φάση του μνημείου χρονολογείται στο τέλος του 4ου ή στις αρχές του 3ου αι. π.Χ. Το μνημείο ανακατασκευάστηκε δύο φορές στην αρχαιότητα -μετά τον σεισμό του 226 π.Χ. και μετά από πυρκαγιά, στα τέλη του 1ου αιώνα π.Χ.. Η σημερινή του μορφή οφείλεται στην αναστήλωση των Ιταλών, υπό τον Μάριο Παολίνι το 1937-1938. Οι επεμβάσεις αυτές απέδωσαν, ενδεικτικά, τις διαστάσεις και μερικώς το μνημειώδες του ναϊκού οικοδομήματος».

Με τη σημερινή αποκατάσταση, είπε η υπουργός Πολιτισμού «διορθώνονται παλαιότερα σφάλματα, προστατεύεται το ευαίσθητο υλικό του κτηρίου, διασώζονται αυθεντικά τμήματα του λαξευμένου βράχου, μοναδικά στον ελλαδικό χώρο, βελτιώνεται η πρόσληψη του μνημείου από τον επισκέπτη. Με την ολοκλήρωση του έργου αναδεικνύεται, με τον βέλτιστο τρόπο, όχι μόνον ο αρχαιολογικός χώρος αλλά και η  αρχιτεκτονική και η αναγνωσιμότητα του μνημείου, ενισχύοντας την επισκεψιμότητά του. Με τις προβλεπόμενες επεμβάσεις, ο Ναός του Πύθιου Απόλλωνα ανακτά τη σημαίνουσα θέση του στην ιστορική αφήγηση της ακρόπολης της Ρόδου».

Ο ναός χωροθετείται μέσα στην Ακρόπολη της Ρόδου. Η θέση του μνημείου ήταν γνωστή ήδη από την περίοδο  προ της Ιταλοκρατίας, αλλά εκτεταμένες ανασκαφές διενεργήθηκαν, για πρώτη φορά στα μέσα της δεκαετίας του 1920, όταν αποκαλύφθηκε πλήρως ο ναός. Τότε ανασκάφηκε το μεγαλύτερο μέρος του αρχαιολογικού χώρου φέρνοντας στο φως το Ωδείο, το Στάδιο και τον ναό της Αρτέμιδος.

Ο ναός του Απόλλωνος εκτιμάται πως είχε δεσπόζουσα θέση στην αρχαία πόλη, στην ανατολική κλιτύ του λόφου του Αγίου Στεφάνου ή αλλιώς Mount Smith. Σύμφωνα με τα ανασκαφικά δεδομένα ήταν ο μεγαλύτερος ναός της αρχαίας πόλης, ξεπερνώντας σε διαστάσεις το ναό του Διός Πολιέως και της Αθηνάς Πολιάδας που βρίσκονται βορειότερα, καθώς και του παρακείμενου ναού της Αρτέμιδας.

Ο ναός μαζί με το σύνολο σχεδόν των μνημείων της ακρόπολης διατηρήθηκαν, πιθανώς, έως την παλαιοχριστιανική περίοδο. Έκτοτε θεωρείται ότι  υπέστη φθορές από φυσικές καταστροφές και επιδρομές ή πως λιθολογήθηκε, όπως τα περισσότερα μνημεία της αρχαιότητας.

Στο βίντεο ακούγεται ξεκάθαρα η χρήση του κομπρεσέρ στον Ιερό Βράχο.

Πάντως μέχρι στιγμής δεν υπάρχει επίσημη αντίδραση από το υπουργείο Πολιτισμού.

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΑΠΌ ΤΟ avgi.gr

Πρόκειται για το δεύτερο σοβαρό περιστατικό καθώς όπως έχουν καταγγείλει τόσο η πρόεδρος του ΣΕΑ Δέσποινα Κουτσούμπα όσο και ο αρχιτέκτονας, αναστηλωτής των Προπυλαίων Τάσος Τανούλας υπάρχει και η καταστροφή τριών πωρόλιθων από αρχαίο τοιχίο που βρέθηκε κατά τη θεμελίωση του ανελκυστήρα πλαγιάς.

• Ο πολυδιαφημισμένος νέος ανελκυστήρας πλαγιάς, που εγκαινιάστηκε με δόξα και τιμή από τον ίδιο τον Πρωθυπουργό,  δυστυχώς έχει αρχίσει ήδη να παρουσιάζει προβλήματα. Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές εδώ και καιρό έχει παρουσιαστεί πρόβλημα με την υπερθέρμανση ενός πηνείου, με αποτέλεσμα να σταματάει η λειτουργία του ανελκυστήρα έως ότου κρυώσει το συγκεκριμένο εξάρτημα.

Το συγκεκριμένο πρόβλημα, μάλιστα, έχει προκαλέσει διχογνωμία ανάμεσα στην ιταλική εταιρεία MASPERO που υλοποίησε την εγκατάσταση του ανελκυστήρα πλαγιάς και της ελληνικής εταιρείας με την οποία συνεργάστηκε για το έργο. Η ελληνική εταιρεία αποδίδει το πρόβλημα στην τοποθέτηση του πηνείου από τη ΜASPERO, ενώ η ιταλική εταιρεία από την πλευρά της υποστηρίζει ότι υπάρχει άλλο πρόβλημα που προκαλεί τη δυσλειτουργία του πηνείου.

Μέχρι στιγμής δεν υπάρχει επίσημη αντίδραση από το Υπουργείο Πολιτισμού ωστόσο στους οργανωμένους αρχαιολογικούς χώρους, πόσο μάλλον σε ένα μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς οι εργασίες γίνονται χειρωνακτικά και με παρακολούθηση από αρχαιολόγο, πράγμα που επίσης δεν συνέβη στη συγκεκριμένη περίπτωση.

Πρόκειται για το δεύτερο σοβαρό περιστατικό καθώς όπως έχουν καταγγείλει τόσο η πρόεδρος του ΣΕΑ Δέσποινα Κουτσούμπα όσο και ο αρχιτέκτονας, αναστηλωτής των Προπυλαίων Τάσος Τανούλας υπάρχει και η καταστροφή τριών πωρόλιθων από αρχαίο τοιχίο που βρέθηκε κατά τη θεμελίωση του ανελκυστήρα πλαγιάς.

Ο πολυδιαφημισμένος νέος ανελκυστήρας πλαγιάς, που εγκαινιάστηκε με δόξα και τιμή από τον ίδιο τον Πρωθυπουργό,  δυστυχώς έχει αρχίσει ήδη να παρουσιάζει προβλήματα. Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές εδώ και καιρό έχει παρουσιαστεί πρόβλημα με την υπερθέρμανση ενός πηνείου, με αποτέλεσμα να σταματάει η λειτουργία του ανελκυστήρα έως ότου κρυώσει το συγκεκριμένο εξάρτημα.

Το συγκεκριμένο πρόβλημα, μάλιστα, έχει προκαλέσει διχογνωμία ανάμεσα στην ιταλική εταιρεία MASPERO που υλοποίησε την εγκατάσταση του ανελκυστήρα πλαγιάς και της ελληνικής εταιρείας με την οποία συνεργάστηκε για το έργο. Η ελληνική εταιρεία αποδίδει το πρόβλημα στην τοποθέτηση του πηνείου από τη ΜASPERO, ενώ η ιταλική εταιρεία από την πλευρά της υποστηρίζει ότι υπάρχει άλλο πρόβλημα που προκαλεί τη δυσλειτουργία του πηνείου. Και το υπουργείο Πολιτισμού από τη δική του πλευρά τηρεί σιγή ιχθύος.

Και όλα αυτά ενώ σε λίγες ημέρες ανοίγει ο τουρισμός και μαζί οι αρχαιολογικοί και άλλοι χώροι πολιτισμού.